ادب در معارف و سیره نبوی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Jaafari در ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۰۵:۵۳

2026-04-29T05:53:51Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۲۳
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = ادب		\| موضوع مرتبط = ادب
	\| عنوان مدخل = ادب		\| عنوان مدخل = ادب
	\| مداخل مرتبط = [[ادب در لغت]] - [[ادب در قرآن]] - [[ادب در حدیث]] - [[ادب در نهج البلاغه]] - [[ادب در فقه اسلامی]] - [[ادب در معارف و سیره پیامبران]] - [[ادب در معارف و سیره نبوی]] - [[ادب در معارف و سیره فاطمی]] - [[ادب در معارف و سیره رضوی]]		\| مداخل مرتبط = [[ادب در لغت]] - [[ادب در قرآن]] - [[ادب در حدیث]] - [[ادب در نهج البلاغه]] - [[ادب در فقه اسلامی]] - [[ادب در عرفان اسلامی]] - [[ادب در معارف و سیره پیامبران]] - [[ادب در معارف و سیره نبوی]] - [[ادب در معارف و سیره فاطمی]] - [[ادب در معارف و سیره رضوی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Bahmani: /* مصادیقی از ادب پیامبر{{صل}} */

2026-02-05T07:52:30Z

مصادیقی از ادب پیامبر{{صل}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۲۲
خط ۵۹:		خط ۵۹:

	== مصادیقی از [[ادب]] [[پیامبر]]{{صل}} ==		== مصادیقی از [[ادب]] [[پیامبر]]{{صل}} ==
	در کتاب [[سنن النبی]] نوشته [[علامه طباطبایی]] شمه‌ای از مهم‌ترین ویژگی‌های [[پیامبر اکرم]]{{صل}} به شرح زیر وصف شده است:		در کتاب سنن النبی نوشته [[علامه طباطبایی]] شمه‌ای از مهم‌ترین ویژگی‌های [[پیامبر اکرم]]{{صل}} به شرح زیر وصف شده است:

	دیگران را به زیباترین نام مورد خطاب قرار می‌داد. با [[مردم]] به [[میزان]] فهم و [[خرد]] آنان سخن می‌گفت نه به میزان [[عقل]] و فهم و [[دانش]] خویش. مختصر و مفید سخن می‌گفت و [[بیهوده]] حرف نمی‌زد. هرگز سخنی که باعث رنجش دیگران شود، بر زبان [[مبارک]] او جاری نمی‌شد. اگر با کاری موافق نبود، [[سکوت]] می‌کرد. معمولا از کلمه «نه»، در برابر خواسته منطقی دیگران استفاده نمی‌فرمود. بدی را با بدی پاسخ نمی‌گفت.		دیگران را به زیباترین نام مورد خطاب قرار می‌داد. با [[مردم]] به [[میزان]] فهم و [[خرد]] آنان سخن می‌گفت نه به میزان [[عقل]] و فهم و [[دانش]] خویش. مختصر و مفید سخن می‌گفت و [[بیهوده]] حرف نمی‌زد. هرگز سخنی که باعث رنجش دیگران شود، بر زبان [[مبارک]] او جاری نمی‌شد. اگر با کاری موافق نبود، [[سکوت]] می‌کرد. معمولا از کلمه «نه»، در برابر خواسته منطقی دیگران استفاده نمی‌فرمود. بدی را با بدی پاسخ نمی‌گفت.

Bahmani: /* واگذاری کار دین و امّت به پیامبر {{صل}} پس از ادب آموختن از خدا */

2026-02-05T07:52:10Z

واگذاری کار دین و امّت به پیامبر {{صل}} پس از ادب آموختن از خدا

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۲۲
خط ۲۶:		خط ۲۶:

	== واگذاری کار [[دین]] و [[امّت]] به [[پیامبر]] {{صل}} پس از [[ادب]] [[آموختن]] از [[خدا]] ==		== واگذاری کار [[دین]] و [[امّت]] به [[پیامبر]] {{صل}} پس از [[ادب]] [[آموختن]] از [[خدا]] ==
	[[ادب]]، در کاربرد نخستین خود به معنای [[دعوت]] از [[مردم]] برای اجتماع بر "مأدُبه (خوراک مهمانی)" بوده است<ref>معجم تهذیب اللغه، ج۱، ص۱۳۳ف ماده «ادب»؛ معجم مقاییس اللغه، ج۱، ص۷۴، مادّه «ادب».</ref> و سپس به آنچه [[مردمان]] فرا می‌گیرند، نیز [[ادب]] گفته‌اند؛ چون آنان را به [[خوبی‌ها]] فرا می‌خوانَد و از [[زشتی‌ها]] باز می‌دارد. بر پایه ریشه لغوی یاد شده، انجام دادن کار به گونه‌ای که در [[جامعه]] [[نیکو]] و شایسته شمرده شود، [[ادب]] نامیده شده است و ادیب، کسی است که کاری را زیبا و دل‌پذیر انجام می‌‌دهد. از این رو، بعدها و در آغاز درخشش تمدّن [[اسلامی]]، دانشی که موجب دور ماندن از [[خطا]] در گفتار و نوشتار بود و سخن را می‌آراست، [[علم]] [[ادب]] نامیده شد و گاه به مطلق [[علوم]] و معارف نیز [[ادب]] اطلاق می‌گردید<ref>ر. ک: المنجد، ص۵.</ref>؛ زیرا [[علم]]، مایه شایستگی و [[زیبایی]] عمل است و هنر ارائه کار خوب و [[نیکو]]، تنها از دانشمند بر می‌آید.		[[ادب]]، در کاربرد نخستین خود به معنای [[دعوت]] از [[مردم]] برای اجتماع بر "مأدُبه (خوراک مهمانی)" بوده است<ref>معجم تهذیب اللغه، ج۱، ص۱۳۳ف ماده «ادب»؛ معجم مقاییس اللغه، ج۱، ص۷۴، مادّه «ادب».</ref> و سپس به آنچه [[مردمان]] فرا می‌گیرند، نیز [[ادب]] گفته‌اند؛ چون آنان را به خوبی‌ها فرا می‌خوانَد و از [[زشتی‌ها]] باز می‌دارد. بر پایه ریشه لغوی یاد شده، انجام دادن کار به گونه‌ای که در [[جامعه]] [[نیکو]] و شایسته شمرده شود، [[ادب]] نامیده شده است و ادیب، کسی است که کاری را زیبا و دل‌پذیر انجام می‌‌دهد. از این رو، بعدها و در آغاز درخشش تمدّن [[اسلامی]]، دانشی که موجب دور ماندن از [[خطا]] در گفتار و نوشتار بود و سخن را می‌آراست، [[علم]] [[ادب]] نامیده شد و گاه به مطلق [[علوم]] و معارف نیز [[ادب]] اطلاق می‌گردید<ref>ر. ک: المنجد، ص۵.</ref>؛ زیرا [[علم]]، مایه شایستگی و [[زیبایی]] عمل است و هنر ارائه کار خوب و [[نیکو]]، تنها از دانشمند بر می‌آید.

	این واژه در [[قرآن]] به کار نرفته؛ امّا مفهوم آن، مورد عنایت این [[کتاب آسمانی]] است. همچنین در [[احادیث اسلامی]]، به عنوان یک اصل مهمّ [[فرهنگی]]، [[اخلاقی]] و [[اجتماعی]]، فراوان به کار رفته است. این کاربردها را می‌توان در سه معنا دسته‌بندی کرد<ref>این دسته‌بندی به همراه و تحلیل کاربردهای آن در مدخل «أدب» از دانش‌نامه قرآن و حدیث آمده است.</ref>:		این واژه در [[قرآن]] به کار نرفته؛ امّا مفهوم آن، مورد عنایت این [[کتاب آسمانی]] است. همچنین در [[احادیث اسلامی]]، به عنوان یک اصل مهمّ [[فرهنگی]]، [[اخلاقی]] و [[اجتماعی]]، فراوان به کار رفته است. این کاربردها را می‌توان در سه معنا دسته‌بندی کرد<ref>این دسته‌بندی به همراه و تحلیل کاربردهای آن در مدخل «أدب» از دانش‌نامه قرآن و حدیث آمده است.</ref>:

Bahmani: /* مصادیقی از ادب پیامبر{{صل}} */

2025-05-17T10:08:53Z

مصادیقی از ادب پیامبر{{صل}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۳۸
خط ۶۱:		خط ۶۱:
	در کتاب [[سنن النبی]] نوشته [[علامه طباطبایی]] شمه‌ای از مهم‌ترین ویژگی‌های [[پیامبر اکرم]]{{صل}} به شرح زیر وصف شده است:		در کتاب [[سنن النبی]] نوشته [[علامه طباطبایی]] شمه‌ای از مهم‌ترین ویژگی‌های [[پیامبر اکرم]]{{صل}} به شرح زیر وصف شده است:

	دیگران را به [[زیباترین]] نام مورد خطاب قرار می‌داد. با [[مردم]] به [[میزان]] فهم و [[خرد]] آنان سخن می‌گفت نه به میزان [[عقل]] و فهم و [[دانش]] خویش. مختصر و مفید سخن می‌گفت و [[بیهوده]] حرف نمی‌زد. هرگز سخنی که باعث رنجش دیگران شود، بر زبان [[مبارک]] او جاری نمی‌شد. اگر با کاری موافق نبود، [[سکوت]] می‌کرد. معمولا از کلمه «نه»، در برابر خواسته منطقی دیگران استفاده نمی‌فرمود. بدی را با بدی پاسخ نمی‌گفت.		دیگران را به زیباترین نام مورد خطاب قرار می‌داد. با [[مردم]] به [[میزان]] فهم و [[خرد]] آنان سخن می‌گفت نه به میزان [[عقل]] و فهم و [[دانش]] خویش. مختصر و مفید سخن می‌گفت و [[بیهوده]] حرف نمی‌زد. هرگز سخنی که باعث رنجش دیگران شود، بر زبان [[مبارک]] او جاری نمی‌شد. اگر با کاری موافق نبود، [[سکوت]] می‌کرد. معمولا از کلمه «نه»، در برابر خواسته منطقی دیگران استفاده نمی‌فرمود. بدی را با بدی پاسخ نمی‌گفت.

	از سه چیز خود را برکنار می‌داشت: [[مجادله]]، پرگویی و آنچه که به او مربوط نبود. سخن دیگران را قطع نمی‌کرد. هر کسی را که می‌‌دید، خواه کوچک یا بزرگ، پیش از همه چیز و با [[مهربانی]]، به او [[سلام]] می‌کرد و کمتر کسی در [[سلام کردن]] می‌‌توانست بر او پیشی بگیرد. هر کس که بر پیامبر وارد می‌‌شد مورد [[احترام]] او قرار می‌گرفت.		از سه چیز خود را برکنار می‌داشت: [[مجادله]]، پرگویی و آنچه که به او مربوط نبود. سخن دیگران را قطع نمی‌کرد. هر کسی را که می‌‌دید، خواه کوچک یا بزرگ، پیش از همه چیز و با [[مهربانی]]، به او [[سلام]] می‌کرد و کمتر کسی در [[سلام کردن]] می‌‌توانست بر او پیشی بگیرد. هر کس که بر پیامبر وارد می‌‌شد مورد [[احترام]] او قرار می‌گرفت.
خط ۷۸:		خط ۷۸:
	آنچه در دسترس بود می‌پوشید؛ گاهی قطیفه و شمد و گاهی بُرد [[یمانی]] و گاهی [[لباس]] پشمی و یا دیگر پوشیدنی‌های [[مباح]]. گاهی شَمَد بردوش با [[مردم]] [[نماز]] می‌‌خواند. آن [[بزرگوار]] گاهی عبایی از نمد می‌پوشید و دو لباس مخصوص هم برای [[جمعه]] و دیگر [[اعیاد]] در [[اختیار]] داشت.		آنچه در دسترس بود می‌پوشید؛ گاهی قطیفه و شمد و گاهی بُرد [[یمانی]] و گاهی [[لباس]] پشمی و یا دیگر پوشیدنی‌های [[مباح]]. گاهی شَمَد بردوش با [[مردم]] [[نماز]] می‌‌خواند. آن [[بزرگوار]] گاهی عبایی از نمد می‌پوشید و دو لباس مخصوص هم برای [[جمعه]] و دیگر [[اعیاد]] در [[اختیار]] داشت.

	لباس پیامبر بسیار تمیز و معطر بود. بیشتر اوقات لباس سفید می‌‌پوشید، رنگ سبز را می‌‌ستود و از رنگ سیاه خوشش نمی‌آمد. انگشت دست راست او مزین به [[انگشتری]] بود. بوهای خوش را [[دوست]] می‌داشت و از بوهای بد پرهیز می‌‌کرد. او [[هزینه]] زیادی را صرف عطر می‌نمود. گرچه قهقهه نمی‌زد، اما همیشه چهره‌ای متبسم داشت.		لباس پیامبر بسیار تمیز و معطر بود. بیشتر اوقات لباس سفید می‌‌پوشید، رنگ سبز را می‌‌ستود و از رنگ سیاه خوشش نمی‌آمد. انگشت دست راست او مزین به انگشتری بود. بوهای خوش را [[دوست]] می‌داشت و از بوهای بد پرهیز می‌‌کرد. او [[هزینه]] زیادی را صرف عطر می‌نمود. گرچه قهقهه نمی‌زد، اما همیشه چهره‌ای متبسم داشت.

	با چشم و ابرو به کسی اشاره نمی‌کرد. بسیار خوش [[معاشرت]] بود. گاهی برای خوش آمدن [[یاران]] به لطافت تمام با آنان [[مزاح]] می‌کرد و گل می‌گفت. اما هرچه بر زبان می‌راند، جز سخن [[حق]] نبود. راحت‌ طلب نبود، چنانچه بین دو امر مخیّر می‌‌شد آن را بر می‌‌گزید که سخت‌تر بود. در میان [[اصحاب]]، پاهایش را دراز نمی‌کرد. بیشتر روبه [[قبله]] و با نهایت [[خضوع]] می‌نشست.		با چشم و ابرو به کسی اشاره نمی‌کرد. بسیار خوش [[معاشرت]] بود. گاهی برای خوش آمدن [[یاران]] به لطافت تمام با آنان [[مزاح]] می‌کرد و گل می‌گفت. اما هرچه بر زبان می‌راند، جز سخن [[حق]] نبود. راحت‌ طلب نبود، چنانچه بین دو امر مخیّر می‌‌شد آن را بر می‌‌گزید که سخت‌تر بود. در میان [[اصحاب]]، پاهایش را دراز نمی‌کرد. بیشتر روبه [[قبله]] و با نهایت [[خضوع]] می‌نشست.

Bahmani: /* ادب پیامبر{{صل}} */

2025-05-17T10:08:23Z

ادب پیامبر{{صل}}

نمایش تغییرات

Bahmani: /* پیامبر {{صل}} در برابر بی‌ادبی جهال */

2025-05-17T10:04:23Z

پیامبر {{صل}} در برابر بی‌ادبی جهال

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۳۴
خط ۴۶:		خط ۴۶:

	== [[پیامبر]] {{صل}} در برابر بی‌ادبی جهال ==		== [[پیامبر]] {{صل}} در برابر بی‌ادبی جهال ==
	[[انسان]] موجودی ادب‌پذیر است و [[آداب]] [[اجتماعی]] را علی‌رغم [[سنن]] قبیله‌ای و [[خانوادگی]] می‌پذیرد؛ ولی گاهی ریشه‌های [[جاهلیت]] آن‌چنان در ساختار خُلقی و [[روحی]] افراد نفوذ کرده‌اند که [[پیامبر]] [[رحمت]] و [[رسول]] [[ادب]] و [[مغفرت]] را بعد از سال‌ها [[رؤیت]] و [[معاشرت]] با او ولی باز هم ادب را نسبت به آن بزرگوار رعایت نمی‌کنند. البته گاهی ریشه در [[جهالت]] دارد و گاهی [[نفاق]] و [[دورویی]] افراد در مسئله موثر است. ما معتقدیم همه آنها که به نحوی به پیامبر {{صل}} جسارت کردند [[بدوی]] نبودند، بلکه بعضی با ریشه نفاق قصد [[اذیت]] و آزار رسول خدا را داشتند.		[[انسان]] موجودی ادب‌پذیر است و [[آداب]] [[اجتماعی]] را علی‌رغم [[سنن]] قبیله‌ای و [[خانوادگی]] می‌پذیرد؛ ولی گاهی ریشه‌های [[جاهلیت]] آن‌چنان در ساختار خُلقی و [[روحی]] افراد نفوذ کرده‌اند که [[پیامبر]] [[رحمت]] و [[رسول]] [[ادب]] و [[مغفرت]] را بعد از سال‌ها [[رؤیت]] و [[معاشرت]] با او ولی باز هم ادب را نسبت به آن بزرگوار رعایت نمی‌کنند. البته گاهی ریشه در [[جهالت]] دارد و گاهی [[نفاق]] و [[دورویی]] افراد در مسئله موثر است. ما معتقدیم همه آنها که به نحوی به پیامبر {{صل}} جسارت کردند بدوی نبودند، بلکه بعضی با ریشه نفاق قصد [[اذیت]] و آزار رسول خدا را داشتند.

	روزی عربی آمد و ردای مبارکش را به شدت کشید، به حدی که در گردن مبارکش جای کنار ردا ماند. پس گفت: از [[مال]] [[خدا]] به من بده! پس آن حضرت از روی [[لطف]] به سوی او التفات کرد و خندید و فرمود که به او عطایی دادند. پس [[حق تعالی]] این [[آیه]] را فرستاد که: {{متن قرآن\|وَإِنَّكَ لَعَلَى خُلُقٍ عَظِيمٍ}}<ref>«و به راستی تو را خویی است سترگ» سوره قلم، آیه ۴.</ref> و از [[ابن عباس]] است که پیامبر {{صل}} فرموده که من تأدب کرده خدایم و علی [[تأدیب]] کرده من است.		روزی عربی آمد و ردای مبارکش را به شدت کشید، به حدی که در گردن مبارکش جای کنار ردا ماند. پس گفت: از [[مال]] [[خدا]] به من بده! پس آن حضرت از روی [[لطف]] به سوی او التفات کرد و خندید و فرمود که به او عطایی دادند. پس [[حق تعالی]] این [[آیه]] را فرستاد که: {{متن قرآن\|وَإِنَّكَ لَعَلَى خُلُقٍ عَظِيمٍ}}<ref>«و به راستی تو را خویی است سترگ» سوره قلم، آیه ۴.</ref> و از [[ابن عباس]] است که پیامبر {{صل}} فرموده که من تأدب کرده خدایم و علی [[تأدیب]] کرده من است.

Jaafari: /* ادب پیامبر{{صل}} */

2025-04-06T08:20:17Z

ادب پیامبر{{صل}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۵۰
خط ۱۱۵:		خط ۱۱۵:
	[[پیامبر]]{{صل}} سخت شیفته [[نماز]] و [[نیایش]] با خداوند بود و می‌‌گفت: «به‌جای آوردن دو رکعت نماز در [[دل]] شب در نزد من از [[دنیا]] و آنچه در آن است محبوب‌تر است».		[[پیامبر]]{{صل}} سخت شیفته [[نماز]] و [[نیایش]] با خداوند بود و می‌‌گفت: «به‌جای آوردن دو رکعت نماز در [[دل]] شب در نزد من از [[دنیا]] و آنچه در آن است محبوب‌تر است».

	پیشوای پاکبازان، [[امام علی]]{{ع}} در [[نامه]] ۹ [[نهج‌البلاغه]] می‌‌فرمایند: «در [[جنگ‌ها]]، [[پیامبر اسلام]]{{صل}} [[اهل بیت]] خویش را پیش می‌فرستاد، تا به وسیله آنان، [[یاران]] و اصحابش را از سوزش شمشیرها و نیزه‌ها [[حفظ]] کند، چنان که پسرعمویش ~~عُبیدة بن~~ [[حارس]] در [[جنگ بدر]]، عمویش [[حمزه]] در [[جنگ]] [[أحد]]، عمویش [[جعفر بن ابیطالب]] در [[جنگ موته]]، به [[شهادت]] رسیدند».<ref>[[محمد دشتی نیشابوری\|دشتی نیشابوری، محمد]]، [[سبک زندگی - نیشابوری (کتاب)\|سبک زندگی]]، ص ۶۱</ref>		پیشوای پاکبازان، [[امام علی]]{{ع}} در [[نامه]] ۹ [[نهج‌البلاغه]] می‌‌فرمایند: «در [[جنگ‌ها]]، [[پیامبر اسلام]]{{صل}} [[اهل بیت]] خویش را پیش می‌فرستاد، تا به وسیله آنان، [[یاران]] و اصحابش را از سوزش شمشیرها و نیزه‌ها [[حفظ]] کند، چنان که پسرعمویش [[عبیدة بن حارس]] در [[جنگ بدر]]، عمویش [[حمزه]] در [[جنگ]] [[أحد]]، عمویش [[جعفر بن ابیطالب]] در [[جنگ موته]]، به [[شهادت]] رسیدند».<ref>[[محمد دشتی نیشابوری\|دشتی نیشابوری، محمد]]، [[سبک زندگی - نیشابوری (کتاب)\|سبک زندگی]]، ص ۶۱</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Jaafari: /* منابع */

2025-04-06T06:11:01Z

منابع

@@ خط ۵۷: / خط ۵۷: @@
 [[انس بن مالک]] گوید: وقتی که پیامبر اکرم با [[زینب]] [[ازدواج]] کرد، حضرت ولیمه‌ای را تهیه دید و به من فرمود: تا بروم هر کس از [[اصحاب]] و [[یاران]] را ببینم به سفره [[دعوت]] کنم. من هم رفتم و گفتم و دسته دسته [[مردم]] می‌آمدند و می‌خوردند و باز می‌گشتند. تا اینکه گفتم: یا [[رسول الله]] کسی نمانده که به او نگفته باشم و هر کسی که طعام می‌خورد بیرون می‌رفت و متفرق می‌گشت، فقط سه نفر از آنها مانده بودند در حالی که پاهای خود را دراز کرده و تکیه داده بودند و از هر دری سخن می‌گفتند. [[پیامبر اکرم]] می‌خواست که آنها بیرون روند ولی [[شرم]] می‌کرد. [[پیامبر]] {{صل}} چند بار می‌رفت و باز می‌آمد، به [[خانه]] [[عایشه]] رفت و برگشت، شاید آنها خارج شوند تا اینکه [[جبرئیل]] نازل شد و این [[آیه]] را آورد: {{متن قرآن|...فَإِذَا طَعِمْتُمْ فَانْتَشِرُوا}}<ref>«... و چون خوراک خوردید پراکنده شوید» سوره احزاب، آیه ۵۳.</ref> و (بعد از صرف غذا) به بحث و صحبت ننشینید این عمل، پیامبر را ناراحت می‌نماید، ولی از شما شرم می‌کند (و چیزی نمی‌گوید) اما [[خداوند]] از (بیان) [[حق]] شرم ندارد!<ref>[[علی راجی|راجی، علی]]، [[مظلومیت پیامبر (کتاب)|مظلومیت پیامبر]]، ص ۲۵۶.</ref>
 == منابع ==
@@ خط ۶۲: / خط ۱۲۱: @@
 # [[پرونده:1379259.jpg|22px]] [[محمد م‍ح‍م‍دی‌ ری‌ش‍ه‍ری‌|م‍ح‍م‍دی‌ ری‌ش‍ه‍ری‌، محمد]]، [[سیره پیامبر خاتم ج۱ (کتاب)|'''سیره پیامبر خاتم ج۱''']]
 # [[پرونده:IM009684.jpg|22px]] [[علی راجی|راجی، علی]]، [[مظلومیت پیامبر (کتاب)|'''مظلومیت پیامبر''']]
 {{پایان منابع}}

Jaafari در ‏۱۳ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۵۲

2024-05-13T08:52:49Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۲۲
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = ادب		\| موضوع مرتبط = ادب
	\| عنوان مدخل = ادب		\| عنوان مدخل = ادب
	\| مداخل مرتبط = [[ادب در قرآن]] - [[ادب در حدیث]] - [[ادب در نهج البلاغه]] - [[ادب در فقه اسلامی]] - [[ادب در معارف و سیره پیامبران]] - [[ادب در معارف و سیره نبوی]] - [[ادب در معارف و سیره فاطمی]] - [[ادب در معارف و سیره رضوی]]		\| مداخل مرتبط = [[ادب در لغت]] - [[ادب در قرآن]] - [[ادب در حدیث]] - [[ادب در نهج البلاغه]] - [[ادب در فقه اسلامی]] - [[ادب در معارف و سیره پیامبران]] - [[ادب در معارف و سیره نبوی]] - [[ادب در معارف و سیره فاطمی]] - [[ادب در معارف و سیره رضوی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Bahmani در ‏۶ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۵۱

2023-08-06T09:51:18Z

نمایش تغییرات