اذاخر - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity در ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۲۲

2022-11-27T11:22:55Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۵۲
خط ۷:		خط ۷:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	گویا این کلمه جمع قلت از واژه أذخر ~~–درخت~~ معروف<ref>برخی أذخر را گیاهی دوائی(نزهةالقلوب) و خوشبوی گفته‌اند و آورده‌اند که آن را کوم خوانند. (منتهی الارب) بعضی هم آن را گور گیاه و گوز گینه که بوی خوشی دارد، گفته‌اند. (لغت نامه دهخدا)</ref> - است. در [[منابع تاریخی]] آمده که [[رسول خدا]]{{صل}} به هنگام [[فتح مکه]] (در [[سال ۸ هجری]])، از این موضع به این [[شهر]] وارد شده‌اند.<ref>واقدی، المغازی، ج۲، ص۸۲۶؛ ابن سعد، الطبقات الکبری،ج۲، ص۱۰۳.</ref> برخی «أذاخر» را کوهی دانسته‌اند که با افزوده شدن واژگان «ثنیه» (گردنه، [[عقبه]] قابل گذر) بر آن، «ثنیة أذاخر» (گردنه أذاخر) نامیده شده است. این گردنه از جانب شمال در [[ابطح]] و نزدیک خرمانیه [[نزول]] پیدا می‌‌کند و در جهت مقابل در مکانی که به «مکة السِّدر» موسوم است و امروزه به نام «صُفَیراء» ~~–از~~ محلات [[مکه]] - [[شهرت]] دارد، پایان می‌‌یابد. امروزه، [[مردم]] [[عوام]] از این مکان با نام «ذاخر» ~~–بدون~~ همزه ابتدای کلمه - یاد می‌‌کنند و «الثنیه» را «ربع ذاخر» می‌‌نامند.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۲۱.</ref>		گویا این کلمه جمع قلت از واژه أذخر - درخت معروف<ref>برخی أذخر را گیاهی دوائی(نزهةالقلوب) و خوشبوی گفته‌اند و آورده‌اند که آن را کوم خوانند. (منتهی الارب) بعضی هم آن را گور گیاه و گوز گینه که بوی خوشی دارد، گفته‌اند. (لغت نامه دهخدا)</ref> - است. در [[منابع تاریخی]] آمده که [[رسول خدا]]{{صل}} به هنگام [[فتح مکه]] (در [[سال ۸ هجری]])، از این موضع به این [[شهر]] وارد شده‌اند.<ref>واقدی، المغازی، ج۲، ص۸۲۶؛ ابن سعد، الطبقات الکبری،ج۲، ص۱۰۳.</ref> برخی «أذاخر» را کوهی دانسته‌اند که با افزوده شدن واژگان «ثنیه» (گردنه، [[عقبه]] قابل گذر) بر آن، «ثنیة أذاخر» (گردنه أذاخر) نامیده شده است. این گردنه از جانب شمال در [[ابطح]] و نزدیک خرمانیه [[نزول]] پیدا می‌‌کند و در جهت مقابل در مکانی که به «مکة السِّدر» موسوم است و امروزه به نام «صُفَیراء» - از محلات [[مکه]] - [[شهرت]] دارد، پایان می‌‌یابد. امروزه، [[مردم]] [[عوام]] از این مکان با نام «ذاخر» - بدون همزه ابتدای کلمه - یاد می‌‌کنند و «الثنیه» را «ربع ذاخر» می‌‌نامند.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۲۱.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Wasity در ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۲۲

2022-11-27T11:22:09Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۵۲
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط =		\| موضوع مرتبط =
	\| عنوان مدخل =		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط =		\| مداخل مرتبط =
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

	==مقدمه==		==مقدمه==
	گویا این کلمه جمع قلت از واژه أذخر –درخت معروف<ref>برخی أذخر را گیاهی دوائی(نزهةالقلوب) و خوشبوی گفته‌اند و آورده‌اند که آن را کوم خوانند. (منتهی الارب) بعضی هم آن را گور گیاه و گوز گینه که بوی خوشی دارد، گفته‌اند. (لغت نامه دهخدا)</ref>- است. در [[منابع تاریخی]] آمده که [[رسول خدا]]{{صل}} به هنگام [[فتح مکه]] (در [[سال ۸ هجری]])، از این موضع به این [[شهر]] وارد شده‌اند.<ref>واقدی، المغازی، ج۲، ص۸۲۶؛ ابن سعد، الطبقات الکبری،ج۲، ص۱۰۳.</ref> برخی «أذاخر» را کوهی دانسته‌اند که با افزوده شدن واژگان «ثنیه» (گردنه، [[عقبه]] قابل گذر) بر آن، «ثنیة أذاخر» (گردنه أذاخر) نامیده شده است. این گردنه از جانب شمال در [[ابطح]] و نزدیک خرمانیه [[نزول]] پیدا می‌‌کند و در جهت مقابل در مکانی که به «مکة السِّدر» موسوم است و امروزه به نام «صُفَیراء» –از محلات [[مکه]]-[[شهرت]] دارد، پایان می‌‌یابد. امروزه، [[مردم]] [[عوام]] از این مکان با نام «ذاخر» –بدون همزه ابتدای کلمه- یاد می‌‌کنند و «الثنیه» را «ربع ذاخر» می‌‌نامند.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۲۱.</ref>		گویا این کلمه جمع قلت از واژه أذخر –درخت معروف<ref>برخی أذخر را گیاهی دوائی(نزهةالقلوب) و خوشبوی گفته‌اند و آورده‌اند که آن را کوم خوانند. (منتهی الارب) بعضی هم آن را گور گیاه و گوز گینه که بوی خوشی دارد، گفته‌اند. (لغت نامه دهخدا)</ref> - است. در [[منابع تاریخی]] آمده که [[رسول خدا]]{{صل}} به هنگام [[فتح مکه]] (در [[سال ۸ هجری]])، از این موضع به این [[شهر]] وارد شده‌اند.<ref>واقدی، المغازی، ج۲، ص۸۲۶؛ ابن سعد، الطبقات الکبری،ج۲، ص۱۰۳.</ref> برخی «أذاخر» را کوهی دانسته‌اند که با افزوده شدن واژگان «ثنیه» (گردنه، [[عقبه]] قابل گذر) بر آن، «ثنیة أذاخر» (گردنه أذاخر) نامیده شده است. این گردنه از جانب شمال در [[ابطح]] و نزدیک خرمانیه [[نزول]] پیدا می‌‌کند و در جهت مقابل در مکانی که به «مکة السِّدر» موسوم است و امروزه به نام «صُفَیراء» –از محلات [[مکه]] - [[شهرت]] دارد، پایان می‌‌یابد. امروزه، [[مردم]] [[عوام]] از این مکان با نام «ذاخر» –بدون همزه ابتدای کلمه - یاد می‌‌کنند و «الثنیه» را «ربع ذاخر» می‌‌نامند.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۲۱.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Jaafari: /* مقدمه */

2022-11-23T07:59:29Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۲۹
خط ۷:		خط ۷:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	گویا این کلمه جمع قلت از واژه أذخر –درخت معروف<ref>برخی أذخر را گیاهی دوائی(نزهةالقلوب) و خوشبوی گفته‌اند و آورده‌اند که آن را کوم خوانند. (منتهی الارب) بعضی هم آن را گور گیاه و گوز گینه که بوی خوشی دارد، گفته‌اند. (لغت نامه دهخدا)</ref>- است. در [[منابع تاریخی]] آمده که [[رسول خدا]]{{صل}} به هنگام [[فتح مکه]] (در [[سال ۸ هجری]])، از این موضع به این [[شهر]] وارد شده‌اند.<ref>واقدی، المغازی، ج۲، ص۸۲۶؛ ابن سعد، الطبقات الکبری،ج۲، ص۱۰۳.</ref> برخی ~~"أذاخر"~~ را کوهی دانسته‌اند که با افزوده شدن واژگان ~~"ثنیه"~~ (گردنه، [[عقبه]] قابل گذر) بر آن، ~~"ثنیة أذاخر"~~ (گردنه أذاخر) نامیده شده است. این گردنه از جانب شمال در [[ابطح]] و نزدیک خرمانیه [[نزول]] پیدا می‌‌کند و در جهت مقابل در مکانی که به ~~"مکة السِّدر"~~ موسوم است و امروزه به نام ~~"صُفَیراء"~~ –از محلات [[مکه]]-[[شهرت]] دارد، پایان می‌‌یابد. امروزه، [[مردم]] [[عوام]] از این مکان با نام ~~"ذاخر"~~ –بدون همزه ابتدای کلمه- یاد می‌‌کنند و ~~"الثنیه"~~ را ~~"ربع ذاخر"~~ می‌‌نامند.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۲۱.</ref>		گویا این کلمه جمع قلت از واژه أذخر –درخت معروف<ref>برخی أذخر را گیاهی دوائی(نزهةالقلوب) و خوشبوی گفته‌اند و آورده‌اند که آن را کوم خوانند. (منتهی الارب) بعضی هم آن را گور گیاه و گوز گینه که بوی خوشی دارد، گفته‌اند. (لغت نامه دهخدا)</ref>- است. در [[منابع تاریخی]] آمده که [[رسول خدا]]{{صل}} به هنگام [[فتح مکه]] (در [[سال ۸ هجری]])، از این موضع به این [[شهر]] وارد شده‌اند.<ref>واقدی، المغازی، ج۲، ص۸۲۶؛ ابن سعد، الطبقات الکبری،ج۲، ص۱۰۳.</ref> برخی «أذاخر» را کوهی دانسته‌اند که با افزوده شدن واژگان «ثنیه» (گردنه، [[عقبه]] قابل گذر) بر آن، «ثنیة أذاخر» (گردنه أذاخر) نامیده شده است. این گردنه از جانب شمال در [[ابطح]] و نزدیک خرمانیه [[نزول]] پیدا می‌‌کند و در جهت مقابل در مکانی که به «مکة السِّدر» موسوم است و امروزه به نام «صُفَیراء» –از محلات [[مکه]]-[[شهرت]] دارد، پایان می‌‌یابد. امروزه، [[مردم]] [[عوام]] از این مکان با نام «ذاخر» –بدون همزه ابتدای کلمه- یاد می‌‌کنند و «الثنیه» را «ربع ذاخر» می‌‌نامند.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۲۱.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== گویا این کلمه جمع قلت از واژه أذخر –درخت معروفبرخی أذخر را گیاهی دوائی(نزهةالقلوب) و خوشبوی گفته‌اند و آورده‌اند که آن را کوم خوانند. (منتهی الارب) بعضی هم آن...» ایجاد کرد

2022-11-20T06:53:02Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== گویا این کلمه جمع قلت از واژه أذخر –درخت معروف<ref>برخی أذخر را گیاهی دوائی(نزهةالقلوب) و خوشبوی گفته‌اند و آورده‌اند که آن را کوم خوانند. (منتهی الارب) بعضی هم آن...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط =
| عنوان مدخل =
| مداخل مرتبط =
| پرسش مرتبط =
}}

==مقدمه==
گویا این کلمه جمع قلت از واژه أذخر –درخت معروف<ref>برخی أذخر را گیاهی دوائی(نزهةالقلوب) و خوشبوی گفته‌اند و آورده‌اند که آن را کوم خوانند. (منتهی الارب) بعضی هم آن را گور گیاه و گوز گینه که بوی خوشی دارد، گفته‌اند. (لغت نامه دهخدا)</ref>- است. در [[منابع تاریخی]] آمده که [[رسول خدا]]{{صل}} به هنگام [[فتح مکه]] (در [[سال ۸ هجری]])، از این موضع به این [[شهر]] وارد شده‌اند.<ref>واقدی، المغازی، ج۲، ص۸۲۶؛ ابن سعد، الطبقات الکبری،ج۲، ص۱۰۳.</ref> برخی "أذاخر" را کوهی دانسته‌اند که با افزوده شدن واژگان "ثنیه" (گردنه، [[عقبه]] قابل گذر) بر آن، "ثنیة أذاخر" (گردنه أذاخر) نامیده شده است. این گردنه از جانب شمال در [[ابطح]] و نزدیک خرمانیه [[نزول]] پیدا می‌‌کند و در جهت مقابل در مکانی که به "مکة السِّدر" موسوم است و امروزه به نام "صُفَیراء" –از محلات [[مکه]]-[[شهرت]] دارد، پایان می‌‌یابد. امروزه، [[مردم]] [[عوام]] از این مکان با نام "ذاخر" –بدون همزه ابتدای کلمه- یاد می‌‌کنند و "الثنیه" را "ربع ذاخر" می‌‌نامند.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۲۱.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:IM010527.jpg|22px]] [[عاتق بن غيث بلادی|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)|'''معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}