اذن میدان - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2024-07-09T05:26:19Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۵۶
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	رخصت و [[اجازه]] برای میدان رفتن. رسم جنگاوری در قدیم بوده که برای [[نبرد تن به تن]]، افراد از فرمانده رخصت می‌گرفتند تا به میدان کار زار روند. در [[حماسه عاشورا]]، [[یاران سید الشهدا]]{{ع}} برای رفتن به میدان از آن حضرت، رخصت می‌گرفتند. معمولا [[اذن]] گرفتنشان با [[سلام]] بود، جلوی [[خیمه]] [[امام]] می‌آمدند و به عنوان سلام وداع می‌گفتند: {{عربی\|السلام علیک یا ابن رسول الله}}. امام نیز در پاسخ می‌فرمود: {{متن حدیث\|عَلیک السّلام و نحن خلفک}} [[سلام]] بر تو، ما نیز در پی تو می‌آییم. آنگاه [[آیه]] {{متن قرآن\|فَمِنْهُم مَّن قَضَى نَحْبَهُ}}<ref>احزاب ۲۳</ref> را می‌خواند<ref>عوالم(امام حسین)، ص۲۵۸</ref>. امام نیز گاهی به کسی [[اذن میدان]] نمی‌داد مثل مادر یا [[همسر]] بعضی از [[یاران]] و به بعضی دیر اجازه می‌داد و آن شخص با اصرار زیاد، موافقت امام را جلب می‌کرد، مثل میدان رفتن [[حضرت قاسم]]{{ع}}، [[جون غلام ابوذر]]، [[فرزندان]] [[مسلم بن عقیل]] و... گاهی نیز بعضی اذن می‌طلبیدند تا به میدان رفته، با [[دشمن]] حرف بزنند و [[اتمام حجت]] کنند، مثل رخصت خواهی [[یزید بن حصین همدانی]]<ref>بحار الانوار، ج ۴۴، ص۳۱۸</ref> در میدان رفتن [[اباالفضل]]{{ع}} نیز [[امام حسین]]{{ع}} دیر اجازه داد،؛ چراکه او سقای خیمه‌ها و اطفال و [[علمدار]] سپاه امام بود <ref>ر.ک: [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص۴۴.</ref>.		رخصت و [[اجازه]] برای میدان رفتن. رسم جنگاوری در قدیم بوده که برای [[نبرد تن به تن]]، افراد از فرمانده رخصت می‌گرفتند تا به میدان کار زار روند. در [[حماسه عاشورا]]، [[یاران سید الشهدا]]{{ع}} برای رفتن به میدان از آن حضرت، رخصت می‌گرفتند. معمولا [[اذن]] گرفتنشان با [[سلام]] بود، جلوی [[خیمه]] [[امام]] می‌آمدند و به عنوان سلام وداع می‌گفتند: {{عربی\|السلام علیک یا ابن رسول الله}}. امام نیز در پاسخ می‌فرمود: {{متن حدیث\|عَلیک السّلام و نحن خلفک}} [[سلام]] بر تو، ما نیز در پی تو می‌آییم. آنگاه [[آیه]] {{متن قرآن\|فَمِنْهُم مَّن قَضَى نَحْبَهُ}}<ref>احزاب ۲۳</ref> را می‌خواند<ref>عوالم(امام حسین)، ص۲۵۸</ref>. امام نیز گاهی به کسی [[اذن میدان]] نمی‌داد مثل مادر یا [[همسر]] بعضی از [[یاران]] و به بعضی دیر اجازه می‌داد و آن شخص با اصرار زیاد، موافقت امام را جلب می‌کرد، مثل میدان رفتن [[حضرت قاسم]]{{ع}}، [[جون غلام ابوذر]]، [[فرزندان]] [[مسلم بن عقیل]] و... گاهی نیز بعضی اذن می‌طلبیدند تا به میدان رفته، با [[دشمن]] حرف بزنند و [[اتمام حجت]] کنند، مثل رخصت خواهی [[یزید بن حصین همدانی]]<ref>بحار الانوار، ج ۴۴، ص۳۱۸</ref> در میدان رفتن [[اباالفضل]]{{ع}} نیز [[امام حسین]]{{ع}} دیر اجازه داد،؛ چراکه او سقای خیمه‌ها و اطفال و [[علمدار]] سپاه امام بود<ref>ر.ک: [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص۴۴.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* مقدمه */

2024-07-09T05:26:08Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۵۶
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[رخصت]] و [[اجازه]] برای میدان رفتن. رسم [[جنگاوری]] در قدیم بوده که برای [[نبرد تن به تن]]، افراد از [[فرمانده]] رخصت می‌گرفتند تا به میدان کار زار روند. در [[حماسه عاشورا]]، [[یاران سید الشهدا]]{{ع}} برای رفتن به میدان از آن حضرت، رخصت می‌گرفتند. معمولا [[اذن]] گرفتنشان با [[سلام]] بود، جلوی [[خیمه]] [[امام]] می‌آمدند و به عنوان سلام [[وداع]] می‌گفتند: {{عربی\|السلام علیک یا ابن رسول الله}}. امام نیز در پاسخ می‌فرمود: {{متن حدیث\|عَلیک السّلام و نحن خلفک}} [[سلام]] بر تو، ما نیز در پی تو می‌آییم. آنگاه [[آیه]] {{متن قرآن\|فَمِنْهُم مَّن قَضَى نَحْبَهُ}}<ref>احزاب ۲۳</ref> را می‌خواند<ref>عوالم(امام حسین)، ص۲۵۸</ref>. امام نیز گاهی به کسی [[اذن میدان]] نمی‌داد مثل مادر یا [[همسر]] بعضی از [[یاران]] و به بعضی دیر اجازه می‌داد و آن شخص با [[اصرار]] زیاد، موافقت امام را جلب می‌کرد، مثل میدان رفتن [[حضرت قاسم]]{{ع}}، [[جون غلام ابوذر]]، [[فرزندان]] [[مسلم بن عقیل]] و... گاهی نیز بعضی اذن می‌طلبیدند تا به میدان رفته، با [[دشمن]] حرف بزنند و [[اتمام حجت]] کنند، مثل رخصت خواهی [[یزید بن حصین همدانی]]<ref>بحار الانوار، ج ۴۴، ص۳۱۸</ref> در میدان رفتن [[اباالفضل]]{{ع}} نیز [[امام حسین]]{{ع}} دیر اجازه داد،؛ چراکه او سقای خیمه‌ها و اطفال و [[علمدار]] [[سپاه امام]] بود <ref>ر.ک: [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص۴۴.</ref>.		رخصت و [[اجازه]] برای میدان رفتن. رسم جنگاوری در قدیم بوده که برای [[نبرد تن به تن]]، افراد از فرمانده رخصت می‌گرفتند تا به میدان کار زار روند. در [[حماسه عاشورا]]، [[یاران سید الشهدا]]{{ع}} برای رفتن به میدان از آن حضرت، رخصت می‌گرفتند. معمولا [[اذن]] گرفتنشان با [[سلام]] بود، جلوی [[خیمه]] [[امام]] می‌آمدند و به عنوان سلام وداع می‌گفتند: {{عربی\|السلام علیک یا ابن رسول الله}}. امام نیز در پاسخ می‌فرمود: {{متن حدیث\|عَلیک السّلام و نحن خلفک}} [[سلام]] بر تو، ما نیز در پی تو می‌آییم. آنگاه [[آیه]] {{متن قرآن\|فَمِنْهُم مَّن قَضَى نَحْبَهُ}}<ref>احزاب ۲۳</ref> را می‌خواند<ref>عوالم(امام حسین)، ص۲۵۸</ref>. امام نیز گاهی به کسی [[اذن میدان]] نمی‌داد مثل مادر یا [[همسر]] بعضی از [[یاران]] و به بعضی دیر اجازه می‌داد و آن شخص با اصرار زیاد، موافقت امام را جلب می‌کرد، مثل میدان رفتن [[حضرت قاسم]]{{ع}}، [[جون غلام ابوذر]]، [[فرزندان]] [[مسلم بن عقیل]] و... گاهی نیز بعضی اذن می‌طلبیدند تا به میدان رفته، با [[دشمن]] حرف بزنند و [[اتمام حجت]] کنند، مثل رخصت خواهی [[یزید بن حصین همدانی]]<ref>بحار الانوار، ج ۴۴، ص۳۱۸</ref> در میدان رفتن [[اباالفضل]]{{ع}} نیز [[امام حسین]]{{ع}} دیر اجازه داد،؛ چراکه او سقای خیمه‌ها و اطفال و [[علمدار]] سپاه امام بود <ref>ر.ک: [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص۴۴.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۲۵

2024-07-09T05:25:21Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۵۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط =		\| موضوع مرتبط = عاشورا
	\| عنوان مدخل =		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط = [[اذن میدان در تاریخ اسلامی]] - [[اذن میدان در حدیث]] - [[اذن میدان در کلام اسلامی]] - [[اذن میدان در معارف و سیره حسینی]]		\| مداخل مرتبط =
	\| پرسش مرتبط = ~~اذن میدان (پرسش)~~		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	* رخصت و اجازه برای میدان رفتن. رسم [[جنگاوری]] در قدیم بوده که برای [[نبرد تن به تن]]، افراد از [[فرمانده]] رخصت می‌گرفتند تا به میدان کار زار روند. در [[حماسه عاشورا]]، [[~~یاران امام حسین\|~~یاران سید الشهدا]] {{ع}} برای رفتن به میدان از آن ~~[[حضرت]]،~~ رخصت می‌گرفتند. معمولا [[اذن]] گرفتنشان با [[سلام]] بود، جلوی [[خیمه]] [[امام]] می‌آمدند و به عنوان [[سلام]] [[وداع]] می‌گفتند: {{عربی\|السلام علیک یا ابن رسول الله}}. [[امام]] نیز در پاسخ می‌فرمود: {{متن حدیث\|عَلیک السّلام و نحن خلفک}} [[سلام]] بر تو، ما نیز در پی تو می‌آییم. آنگاه [[آیه]] {{متن قرآن\|فَمِنْهُم مَّن قَضَى نَحْبَهُ}}<ref>احزاب ۲۳</ref> را می‌خواند<ref>عوالم(امام حسین)، ~~ص ۲۵۸~~</ref>. [[امام]] نیز گاهی به کسی اذن میدان نمی‌داد مثل [[مادر]] یا [[همسر]] بعضی از [[یاران]] و به بعضی دیر اجازه می‌داد و آن شخص با [[اصرار]] زیاد، موافقت [[امام]] را جلب می‌کرد، مثل میدان رفتن [[حضرت قاسم]] {{ع}}، ~~جون~~ [[غلام~~]] [[~~ابوذر]]، [[فرزندان]] [[مسلم بن عقیل]] و... گاهی نیز بعضی [[اذن]] می‌طلبیدند تا به میدان رفته، با [[دشمن]] حرف بزنند و ~~اتمام~~ [[حجت]] کنند، مثل رخصت خواهی [[یزید بن حصین همدانی]]<ref>بحار الانوار، ج ۴۴، ~~ص ۳۱۸~~</ref> در میدان رفتن [[اباالفضل]] {{ع}} نیز [[امام حسین]] {{ع}} دیر اجازه ~~داد، چرا که~~ او سقای خیمه‌ها و اطفال و [[علمدار]] [[سپاه~~]] [[~~امام]] بود <ref>ر. ک. [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص۴۴.</ref>.		[[رخصت]] و [[اجازه]] برای میدان رفتن. رسم [[جنگاوری]] در قدیم بوده که برای [[نبرد تن به تن]]، افراد از [[فرمانده]] رخصت می‌گرفتند تا به میدان کار زار روند. در [[حماسه عاشورا]]، [[یاران سید الشهدا]]{{ع}} برای رفتن به میدان از آن حضرت، رخصت می‌گرفتند. معمولا [[اذن]] گرفتنشان با [[سلام]] بود، جلوی [[خیمه]] [[امام]] می‌آمدند و به عنوان سلام [[وداع]] می‌گفتند: {{عربی\|السلام علیک یا ابن رسول الله}}. امام نیز در پاسخ می‌فرمود: {{متن حدیث\|عَلیک السّلام و نحن خلفک}} [[سلام]] بر تو، ما نیز در پی تو می‌آییم. آنگاه [[آیه]] {{متن قرآن\|فَمِنْهُم مَّن قَضَى نَحْبَهُ}}<ref>احزاب ۲۳</ref> را می‌خواند<ref>عوالم(امام حسین)، ص۲۵۸</ref>. امام نیز گاهی به کسی [[اذن میدان]] نمی‌داد مثل مادر یا [[همسر]] بعضی از [[یاران]] و به بعضی دیر اجازه می‌داد و آن شخص با [[اصرار]] زیاد، موافقت امام را جلب می‌کرد، مثل میدان رفتن [[حضرت قاسم]]{{ع}}، [[جون غلام ابوذر]]، [[فرزندان]] [[مسلم بن عقیل]] و... گاهی نیز بعضی اذن می‌طلبیدند تا به میدان رفته، با [[دشمن]] حرف بزنند و [[اتمام حجت]] کنند، مثل رخصت خواهی [[یزید بن حصین همدانی]]<ref>بحار الانوار، ج ۴۴، ص۳۱۸</ref> در میدان رفتن [[اباالفضل]]{{ع}} نیز [[امام حسین]]{{ع}} دیر اجازه داد،؛ چراکه او سقای خیمه‌ها و اطفال و [[علمدار]] [[سپاه امام]] بود <ref>ر.ک: [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص۴۴.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681024.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورا''']]		# [[پرونده:13681024.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورا''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۱۹:		خط ۱۹:
	{{امام حسین}}		{{امام حسین}}

	[[رده:~~اذن میدان~~]]		[[رده:عاشورا]]
	[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]		[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T14:23:21Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۵۳
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	* رخصت و اجازه برای میدان رفتن. رسم [[جنگاوری]] در قدیم بوده که برای [[نبرد تن به تن]]، افراد از [[فرمانده]] رخصت می‌گرفتند تا به میدان کار زار روند. در [[حماسه عاشورا]]، [[یاران امام حسین\|یاران سید الشهدا]]{{ع}} برای رفتن به میدان از آن [[حضرت]]، رخصت می‌گرفتند. معمولا [[اذن]] گرفتنشان با [[سلام]] بود، جلوی [[خیمه]] [[امام]] می‌آمدند و به عنوان [[سلام]] [[وداع]] می‌گفتند: {{عربی\|السلام علیک یا ابن رسول الله}}. [[امام]] نیز در پاسخ می‌فرمود: {{متن حدیث\|عَلیک السّلام و نحن خلفک}} [[سلام]] بر تو، ما نیز در پی تو می‌آییم. آنگاه [[آیه]] {{متن قرآن\|فَمِنْهُم مَّن قَضَى نَحْبَهُ}}<ref>احزاب ۲۳</ref> را می‌خواند<ref>عوالم(امام حسین)، ص ۲۵۸</ref>. [[امام]] نیز گاهی به کسی اذن میدان نمی‌داد مثل [[مادر]] یا [[همسر]] بعضی از [[یاران]] و به بعضی دیر اجازه می‌داد و آن شخص با [[اصرار]] زیاد، موافقت [[امام]] را جلب می‌کرد، مثل میدان رفتن [[حضرت قاسم]]{{ع}}، جون [[غلام]] [[ابوذر]]، [[فرزندان]] [[مسلم بن عقیل]] و... گاهی نیز بعضی [[اذن]] می‌طلبیدند تا به میدان رفته، با [[دشمن]] حرف بزنند و اتمام [[حجت]] کنند، مثل رخصت خواهی [[یزید بن حصین همدانی]]<ref>بحار الانوار، ج ۴۴، ص ۳۱۸</ref> در میدان رفتن [[اباالفضل]]{{ع}} نیز [[امام حسین]]{{ع}} دیر اجازه داد، چرا که او سقای خیمه‌ها و اطفال و [[علمدار]] [[سپاه]] [[امام]] بود <ref>ر. ک. [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص۴۴.</ref>.		* رخصت و اجازه برای میدان رفتن. رسم [[جنگاوری]] در قدیم بوده که برای [[نبرد تن به تن]]، افراد از [[فرمانده]] رخصت می‌گرفتند تا به میدان کار زار روند. در [[حماسه عاشورا]]، [[یاران امام حسین\|یاران سید الشهدا]] {{ع}} برای رفتن به میدان از آن [[حضرت]]، رخصت می‌گرفتند. معمولا [[اذن]] گرفتنشان با [[سلام]] بود، جلوی [[خیمه]] [[امام]] می‌آمدند و به عنوان [[سلام]] [[وداع]] می‌گفتند: {{عربی\|السلام علیک یا ابن رسول الله}}. [[امام]] نیز در پاسخ می‌فرمود: {{متن حدیث\|عَلیک السّلام و نحن خلفک}} [[سلام]] بر تو، ما نیز در پی تو می‌آییم. آنگاه [[آیه]] {{متن قرآن\|فَمِنْهُم مَّن قَضَى نَحْبَهُ}}<ref>احزاب ۲۳</ref> را می‌خواند<ref>عوالم(امام حسین)، ص ۲۵۸</ref>. [[امام]] نیز گاهی به کسی اذن میدان نمی‌داد مثل [[مادر]] یا [[همسر]] بعضی از [[یاران]] و به بعضی دیر اجازه می‌داد و آن شخص با [[اصرار]] زیاد، موافقت [[امام]] را جلب می‌کرد، مثل میدان رفتن [[حضرت قاسم]] {{ع}}، جون [[غلام]] [[ابوذر]]، [[فرزندان]] [[مسلم بن عقیل]] و... گاهی نیز بعضی [[اذن]] می‌طلبیدند تا به میدان رفته، با [[دشمن]] حرف بزنند و اتمام [[حجت]] کنند، مثل رخصت خواهی [[یزید بن حصین همدانی]]<ref>بحار الانوار، ج ۴۴، ص ۳۱۸</ref> در میدان رفتن [[اباالفضل]] {{ع}} نیز [[امام حسین]] {{ع}} دیر اجازه داد، چرا که او سقای خیمه‌ها و اطفال و [[علمدار]] [[سپاه]] [[امام]] بود <ref>ر. ک. [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص۴۴.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-08-24T08:22:40Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۵۲
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	*رخصت و اجازه برای میدان رفتن. رسم [[جنگاوری]] در قدیم بوده که برای [[نبرد تن به تن]]، افراد از [[فرمانده]] رخصت می‌گرفتند تا به میدان کار زار روند. در [[حماسه عاشورا]]، [[یاران امام حسین\|یاران سید الشهدا]]{{ع}} برای رفتن به میدان از آن [[حضرت]]، رخصت می‌گرفتند. معمولا [[اذن]] گرفتنشان با [[سلام]] بود، جلوی [[خیمه]] [[امام]] می‌آمدند و به عنوان [[سلام]] [[وداع]] می‌گفتند: {{عربی\|السلام علیک یا ابن رسول الله}}. [[امام]] نیز در پاسخ می‌فرمود: {{متن حدیث\|عَلیک السّلام و نحن خلفک}} [[سلام]] بر تو، ما نیز در پی تو می‌آییم. آنگاه [[آیه]] {{متن قرآن\|فَمِنْهُم مَّن قَضَى نَحْبَهُ}}<ref>احزاب ۲۳</ref> را می‌خواند<ref>عوالم(امام حسین)،ص ۲۵۸</ref>. [[امام]] نیز گاهی به کسی اذن میدان نمی‌داد مثل [[مادر]] یا [[همسر]] بعضی از [[یاران]] و به بعضی دیر اجازه می‌داد و آن شخص با [[اصرار]] زیاد، موافقت [[امام]] را جلب می‌کرد، مثل میدان رفتن [[حضرت قاسم]]{{ع}}، جون [[غلام]] [[ابوذر]]، [[فرزندان]] [[مسلم بن عقیل]] و... گاهی نیز بعضی [[اذن]] می‌طلبیدند تا به میدان رفته، با [[دشمن]] حرف بزنند و اتمام [[حجت]] کنند، مثل رخصت خواهی [[یزید بن حصین همدانی]]<ref>بحار الانوار، ج ۴۴، ص ۳۱۸</ref> در میدان رفتن [[اباالفضل]]{{ع}} نیز [[امام حسین]]{{ع}} دیر اجازه داد، چرا که او سقای خیمه‌ها و اطفال و [[علمدار]] [[سپاه]] [[امام]] بود <ref>ر. ک. [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص۴۴.</ref>.		* رخصت و اجازه برای میدان رفتن. رسم [[جنگاوری]] در قدیم بوده که برای [[نبرد تن به تن]]، افراد از [[فرمانده]] رخصت می‌گرفتند تا به میدان کار زار روند. در [[حماسه عاشورا]]، [[یاران امام حسین\|یاران سید الشهدا]]{{ع}} برای رفتن به میدان از آن [[حضرت]]، رخصت می‌گرفتند. معمولا [[اذن]] گرفتنشان با [[سلام]] بود، جلوی [[خیمه]] [[امام]] می‌آمدند و به عنوان [[سلام]] [[وداع]] می‌گفتند: {{عربی\|السلام علیک یا ابن رسول الله}}. [[امام]] نیز در پاسخ می‌فرمود: {{متن حدیث\|عَلیک السّلام و نحن خلفک}} [[سلام]] بر تو، ما نیز در پی تو می‌آییم. آنگاه [[آیه]] {{متن قرآن\|فَمِنْهُم مَّن قَضَى نَحْبَهُ}}<ref>احزاب ۲۳</ref> را می‌خواند<ref>عوالم(امام حسین)، ص ۲۵۸</ref>. [[امام]] نیز گاهی به کسی اذن میدان نمی‌داد مثل [[مادر]] یا [[همسر]] بعضی از [[یاران]] و به بعضی دیر اجازه می‌داد و آن شخص با [[اصرار]] زیاد، موافقت [[امام]] را جلب می‌کرد، مثل میدان رفتن [[حضرت قاسم]]{{ع}}، جون [[غلام]] [[ابوذر]]، [[فرزندان]] [[مسلم بن عقیل]] و... گاهی نیز بعضی [[اذن]] می‌طلبیدند تا به میدان رفته، با [[دشمن]] حرف بزنند و اتمام [[حجت]] کنند، مثل رخصت خواهی [[یزید بن حصین همدانی]]<ref>بحار الانوار، ج ۴۴، ص ۳۱۸</ref> در میدان رفتن [[اباالفضل]]{{ع}} نیز [[امام حسین]]{{ع}} دیر اجازه داد، چرا که او سقای خیمه‌ها و اطفال و [[علمدار]] [[سپاه]] [[امام]] بود <ref>ر. ک. [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص۴۴.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T04:55:12Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۲۵
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط =		\| موضوع مرتبط =
خط ۱۹:		خط ۱۸:

	{{امام حسین}}		{{امام حسین}}

	[[رده:اذن میدان]]		[[رده:اذن میدان]]
	[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]		[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]

Heydari: جایگزینی متن - '\این\sمدخل\sاز\sچند\sمنظر\sمتفاوت\،\sبررسی\sمی‌شود\:<\/div\> \(.)\<\/div\> \
2022-06-02T11:33:26Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>این\sمدخل\sاز\sچند\sمنظر\sمتفاوت\،\sبررسی\sمی‌شود\:<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\...

→ نسخهٔ قدیمی‌تر نسخهٔ ‏۲ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۰۳
خط ۱: خط ۱:

{{امامت}}
{{امامت}}

<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
{{مدخل مرتبط

<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[اذن میدان در تاریخ اسلامی]] - [[اذن میدان در حدیث]] - [[اذن میدان در کلام اسلامی]] - [[اذن میدان در معارف و سیره حسینی]]</div>
| موضوع مرتبط =

<div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[اذن میدان (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
| عنوان مدخل =

| مداخل مرتبط = [[اذن میدان در تاریخ اسلامی]] - [[اذن میدان در حدیث]] - [[اذن میدان در کلام اسلامی]] - [[اذن میدان در معارف و سیره حسینی]]

| پرسش مرتبط = اذن میدان (پرسش)

}}

==مقدمه==
==مقدمه==

Heydari: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع =='

2022-01-04T16:50:35Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع =='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۰:۲۰
خط ۶:		خط ۶:
	==مقدمه==		==مقدمه==
	*رخصت و اجازه برای میدان رفتن. رسم [[جنگاوری]] در قدیم بوده که برای [[نبرد تن به تن]]، افراد از [[فرمانده]] رخصت می‌گرفتند تا به میدان کار زار روند. در [[حماسه عاشورا]]، [[یاران امام حسین\|یاران سید الشهدا]]{{ع}} برای رفتن به میدان از آن [[حضرت]]، رخصت می‌گرفتند. معمولا [[اذن]] گرفتنشان با [[سلام]] بود، جلوی [[خیمه]] [[امام]] می‌آمدند و به عنوان [[سلام]] [[وداع]] می‌گفتند: {{عربی\|السلام علیک یا ابن رسول الله}}. [[امام]] نیز در پاسخ می‌فرمود: {{متن حدیث\|عَلیک السّلام و نحن خلفک}} [[سلام]] بر تو، ما نیز در پی تو می‌آییم. آنگاه [[آیه]] {{متن قرآن\|فَمِنْهُم مَّن قَضَى نَحْبَهُ}}<ref>احزاب ۲۳</ref> را می‌خواند<ref>عوالم(امام حسین)،ص ۲۵۸</ref>. [[امام]] نیز گاهی به کسی اذن میدان نمی‌داد مثل [[مادر]] یا [[همسر]] بعضی از [[یاران]] و به بعضی دیر اجازه می‌داد و آن شخص با [[اصرار]] زیاد، موافقت [[امام]] را جلب می‌کرد، مثل میدان رفتن [[حضرت قاسم]]{{ع}}، جون [[غلام]] [[ابوذر]]، [[فرزندان]] [[مسلم بن عقیل]] و... گاهی نیز بعضی [[اذن]] می‌طلبیدند تا به میدان رفته، با [[دشمن]] حرف بزنند و اتمام [[حجت]] کنند، مثل رخصت خواهی [[یزید بن حصین همدانی]]<ref>بحار الانوار، ج ۴۴، ص ۳۱۸</ref> در میدان رفتن [[اباالفضل]]{{ع}} نیز [[امام حسین]]{{ع}} دیر اجازه داد، چرا که او سقای خیمه‌ها و اطفال و [[علمدار]] [[سپاه]] [[امام]] بود <ref>ر. ک. [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص۴۴.</ref>.		*رخصت و اجازه برای میدان رفتن. رسم [[جنگاوری]] در قدیم بوده که برای [[نبرد تن به تن]]، افراد از [[فرمانده]] رخصت می‌گرفتند تا به میدان کار زار روند. در [[حماسه عاشورا]]، [[یاران امام حسین\|یاران سید الشهدا]]{{ع}} برای رفتن به میدان از آن [[حضرت]]، رخصت می‌گرفتند. معمولا [[اذن]] گرفتنشان با [[سلام]] بود، جلوی [[خیمه]] [[امام]] می‌آمدند و به عنوان [[سلام]] [[وداع]] می‌گفتند: {{عربی\|السلام علیک یا ابن رسول الله}}. [[امام]] نیز در پاسخ می‌فرمود: {{متن حدیث\|عَلیک السّلام و نحن خلفک}} [[سلام]] بر تو، ما نیز در پی تو می‌آییم. آنگاه [[آیه]] {{متن قرآن\|فَمِنْهُم مَّن قَضَى نَحْبَهُ}}<ref>احزاب ۲۳</ref> را می‌خواند<ref>عوالم(امام حسین)،ص ۲۵۸</ref>. [[امام]] نیز گاهی به کسی اذن میدان نمی‌داد مثل [[مادر]] یا [[همسر]] بعضی از [[یاران]] و به بعضی دیر اجازه می‌داد و آن شخص با [[اصرار]] زیاد، موافقت [[امام]] را جلب می‌کرد، مثل میدان رفتن [[حضرت قاسم]]{{ع}}، جون [[غلام]] [[ابوذر]]، [[فرزندان]] [[مسلم بن عقیل]] و... گاهی نیز بعضی [[اذن]] می‌طلبیدند تا به میدان رفته، با [[دشمن]] حرف بزنند و اتمام [[حجت]] کنند، مثل رخصت خواهی [[یزید بن حصین همدانی]]<ref>بحار الانوار، ج ۴۴، ص ۳۱۸</ref> در میدان رفتن [[اباالفضل]]{{ع}} نیز [[امام حسین]]{{ع}} دیر اجازه داد، چرا که او سقای خیمه‌ها و اطفال و [[علمدار]] [[سپاه]] [[امام]] بود <ref>ر. ک. [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص۴۴.</ref>.

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-== پانویس == {{پانویس}} {{ +== پانویس == {{پانویس}} {{)

2021-12-17T21:39:00Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-== پانویس == {{پانویس}} {{ +== پانویس == {{پانویس}} {{)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۱:۰۹
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	{{امام حسین}}		{{امام حسین}}
	[[رده:اذن میدان]]		[[رده:اذن میدان]]
	[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]		[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

2021-12-17T15:57:16Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۹:۲۷
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}
	{{امام حسین}}		{{امام حسین}}
	[[رده:اذن میدان]]		[[رده:اذن میدان]]
	[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]		[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۰۳
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[اذن میدان در تاریخ اسلامی]] - [[اذن میدان در حدیث]] - [[اذن میدان در کلام اسلامی]] - [[اذن میدان در معارف و سیره حسینی]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط =
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[اذن میدان (پرسش)~~]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>~~		\| عنوان مدخل =
			\| مداخل مرتبط = [[اذن میدان در تاریخ اسلامی]] - [[اذن میدان در حدیث]] - [[اذن میدان در کلام اسلامی]] - [[اذن میدان در معارف و سیره حسینی]]
			\| پرسش مرتبط = اذن میدان (پرسش)
			}}

	==مقدمه==		==مقدمه==