ارتباط معصوم با فرشته در حدیث - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۸ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۴۵

2023-11-08T06:45:12Z

Bahmani: /* پرسش‌های وابسته */

2023-11-07T16:23:42Z

پرسش‌های وابسته

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۹:۵۳
خط ۵۵:		خط ۵۵:
	== روایات [[امام جواد]]، [[امام هادی]]، [[امام عسکری]] و [[امام زمان]] {{ع}} ==		== روایات [[امام جواد]]، [[امام هادی]]، [[امام عسکری]] و [[امام زمان]] {{ع}} ==
	امام هادی {{ع}} در [[زیارت جامعه]]، [[ائمه]] را [[محل رفت و آمد فرشتگان]] معرفی کرده‌اند: {{متن حدیث\|مُخْتَلَفُ الْمَلَائِكَةِ}}<ref>محمد بن علی صدوق، من لا يحضره الفقیه، تحقیق علی اکبر غفاری، ج۲، ص۶۱۰: محمد بن حسن طوسی، تهذیب الأحکام، تحقیق خرسان، ج۶، ص۹۶. سند این روایت، صحيح است.</ref>. [[روایت]] دیگری از این [[امامان]] بزرگوار در این موضوع یافت نشد.<ref>[[سید علی هاشمی (زاده ۱۳۵۲)\|هاشمی، سید علی]]، [[ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی (کتاب)\|ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی]] ص ۲۴۶.</ref>		امام هادی {{ع}} در [[زیارت جامعه]]، [[ائمه]] را [[محل رفت و آمد فرشتگان]] معرفی کرده‌اند: {{متن حدیث\|مُخْتَلَفُ الْمَلَائِكَةِ}}<ref>محمد بن علی صدوق، من لا يحضره الفقیه، تحقیق علی اکبر غفاری، ج۲، ص۶۱۰: محمد بن حسن طوسی، تهذیب الأحکام، تحقیق خرسان، ج۶، ص۹۶. سند این روایت، صحيح است.</ref>. [[روایت]] دیگری از این [[امامان]] بزرگوار در این موضوع یافت نشد.<ref>[[سید علی هاشمی (زاده ۱۳۵۲)\|هاشمی، سید علی]]، [[ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی (کتاب)\|ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی]] ص ۲۴۶.</ref>

	~~== پرسش‌های وابسته ==~~
	~~{{پرسش‌های وابسته}}~~
	* [[رابطه تحدیث یا ارتباط با فرشتگان با علم معصوم چیست؟ (پرسش)]]
	~~{{پایان پرسش‌های وابسته}}~~

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* پانویس */

2023-11-04T16:00:04Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۹:۳۰
خط ۶۹:		خط ۶۹:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~ارتباط معصوم با فرشته~~]]		[[رده:تحدیث]]

Bahmani در ‏۴ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۵۹

2023-11-04T15:59:52Z

Bahmani: /* روایات پیامبر اکرم {{صل}} و امیرالمؤمنین {{ع}} */

2023-11-04T15:58:59Z

روایات پیامبر اکرم {{صل}} و امیرالمؤمنین {{ع}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۹:۲۸
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	== [[~~روایات~~ پیامبر~~]] [[~~اکرم]] {{صل}} و [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} ==		== روایات [[پیامبر اکرم]] {{صل}} و [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} ==
	در برخی [[روایات نبوی]] و روایات امير [[المؤمنین]] {{ع}}، از [[اهل بیت]] {{ع}} با عنوان «مختلف الملائکه» یعنی [[محل رفت و آمد فرشتگان]] یاد شده است<ref>ر. ک: محمد بن حسن صفار، بصائر الدرجات، ص۵۶ و ۵۸. روایت شماره ۷ در صفحه ۸۸ موثق است.</ref>. این عنوان اگر چه رابطه‌ای ویژه بین [[فرشتگان]] و اهل بیت {{ع}} را می‌رساند، ضرورتا به معنای [[تمثل فرشتگان]] برای آنان با گفت و گوی بین آنان نیست. شواهد بیشتری نیاز است که کیفیت این رابطه روشن شود.		در برخی روایات نبوی و روایات امير المؤمنین]] {{ع}}، از [[اهل بیت]] {{ع}} با عنوان «مختلف الملائکه» یعنی [[محل رفت و آمد فرشتگان]] یاد شده است<ref>ر. ک: محمد بن حسن صفار، بصائر الدرجات، ص۵۶ و ۵۸. روایت شماره ۷ در صفحه ۸۸ موثق است.</ref>. این عنوان اگر چه رابطه‌ای ویژه بین [[فرشتگان]] و اهل بیت {{ع}} را می‌رساند، ضرورتا به معنای [[تمثل فرشتگان]] برای آنان با گفت و گوی بین آنان نیست. شواهد بیشتری نیاز است که کیفیت این رابطه روشن شود.

	در روایاتی، از [[نزول فرشتگان در شب قدر]] بر [[ائمه]] {{عم}} سخن گفته شده است. در روایتی [[نبوی]] چنین آمده است: «به [[شب قدر]] [[ایمان]] بیاورید که همانا آن برای [[علی بن ابی طالب]] و یازده فرزندش بعد از من است»<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۲، ص۷۰۰؛ محمد بن علی صدوق، الخصال، ج۲، ص۴۸۰.</ref>. اختصاص این شب به امیرالمؤمنین {{ع}} و دیگر ائمه {{عم}} بدین معناست که فرشتگان و [[روح]] در آن شب بر آنان نازل می‌شوند. در روایتی دیگر از آن [[حضرت]]، همین مطلب بیان شده است که تمام امور (كل امر) در شب قدر پس از آن حضرت بر اميرالمؤمنین {{ع}} نازل می‌شود<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۶۱۷-۶۱۸؛ محمد بن حسن صفار، بصائر الدرجات، ص۲۲۴.</ref>. نقل شده است که امیرالمؤمنین {{ع}} به [[امام حسین]] {{ع}} بیان کردند که در شب قدر حوادث آن سال [[امت]] بر [[رسول خدا]] {{صل}} عرضه شد و خبر دادند که این امور بر ایشان و اوصیای ایشان نیز عرضه خواهد شد<ref>ر. ک: على استر آبادی، تأويل الآيات الظاهرة في فضائل العترة الطاهرة، ص۷۹۳-۷۹۴؛ محمدباقر مجلسی، بحار الأنوار، ج۲۵، ص۷۱.</ref>.		در روایاتی، از [[نزول فرشتگان در شب قدر]] بر [[ائمه]] {{عم}} سخن گفته شده است. در روایتی [[نبوی]] چنین آمده است: «به [[شب قدر]] [[ایمان]] بیاورید که همانا آن برای [[علی بن ابی طالب]] و یازده فرزندش بعد از من است»<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۲، ص۷۰۰؛ محمد بن علی صدوق، الخصال، ج۲، ص۴۸۰.</ref>. اختصاص این شب به امیرالمؤمنین {{ع}} و دیگر ائمه {{عم}} بدین معناست که فرشتگان و [[روح]] در آن شب بر آنان نازل می‌شوند. در روایتی دیگر از آن [[حضرت]]، همین مطلب بیان شده است که تمام امور (كل امر) در شب قدر پس از آن حضرت بر اميرالمؤمنین {{ع}} نازل می‌شود<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۶۱۷-۶۱۸؛ محمد بن حسن صفار، بصائر الدرجات، ص۲۲۴.</ref>. نقل شده است که امیرالمؤمنین {{ع}} به [[امام حسین]] {{ع}} بیان کردند که در شب قدر حوادث آن سال [[امت]] بر [[رسول خدا]] {{صل}} عرضه شد و خبر دادند که این امور بر ایشان و اوصیای ایشان نیز عرضه خواهد شد<ref>ر. ک: على استر آبادی، تأويل الآيات الظاهرة في فضائل العترة الطاهرة، ص۷۹۳-۷۹۴؛ محمدباقر مجلسی، بحار الأنوار، ج۲۵، ص۷۱.</ref>.

Bahmani در ‏۴ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۵۸

2023-11-04T15:58:34Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۹:۲۸
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{سیره معصوم}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = ارتباط معصوم با فرشته		\| موضوع مرتبط = ارتباط معصوم با فرشته
	\| عنوان مدخل = [[ارتباط معصوم با فرشته]]		\| عنوان مدخل = ارتباط معصوم با فرشته
	\| مداخل مرتبط = ~~[[ارتباط معصوم با فرشته در قرآن]] -~~ [[ارتباط معصوم با فرشته در حدیث]] - [[ارتباط معصوم با فرشته در کلام اسلامی]]		\| مداخل مرتبط = [[ارتباط معصوم با فرشته در حدیث]] - [[ارتباط معصوم با فرشته در کلام اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}
خط ۵۸:		خط ۵۷:

	== پرسش‌های وابسته ==		== پرسش‌های وابسته ==
			{{پرسش‌های وابسته}}
	* [[رابطه تحدیث یا ارتباط با فرشتگان با علم معصوم چیست؟ (پرسش)]]		* [[رابطه تحدیث یا ارتباط با فرشتگان با علم معصوم چیست؟ (پرسش)]]
	{{پایان ~~پرسش وابسته}}~~		{{پایان پرسش‌های وابسته}}
	~~{{پایان پرسش~~ وابسته}}

	== منابع ==		== منابع ==

Wasity: جایگزینی متن - 'محمدبن' به 'محمد بن'

2023-06-12T09:45:59Z

جایگزینی متن - 'محمدبن' به 'محمد بن'

نمایش تغییرات

Wasity: جایگزینی متن - 'طنین افکن' به 'طنین‌افکن'

2022-10-24T10:11:52Z

جایگزینی متن - 'طنین افکن' به 'طنین‌افکن'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۴۱
خط ۴۴:		خط ۴۴:
	دسته‌ای دیگر از [[روایات]] که به بحث تحديث مرتبط‌اند و نشان می‌دهند فرشتگان [[وظیفه]] تحديث به ائمه {{عم}} را بر عهده دارند، روایاتی‌اند که از [[الهام]] و شنیدن صدا به مثابه دو روش مهم از روش‌های دریافت [[علوم]] توسط ائمه خبر می‌دهند. پیش از این گفته شد که در روایات متعددی از [[امام صادق]] {{ع}} - که سند برخی از آنها صحیح است -[[شیوه]] دریافت برخی علوم، افکندن در [[دل]] یا شنیدن صدا توسط گوش معرفی شده است<ref>ر. ک: محمد بن یعقوب کلینی، ص۶۵۷. سند این روایت، صحیح است همچنین ر. ک: محمد بن حسن صفار، بصائر الدرجات، ص۳۱۶-۳۱۹. روایات ۱و ۱۰ این باب، صحيح، و روایات ۲ و ۹ موثق‌اند.</ref>.		دسته‌ای دیگر از [[روایات]] که به بحث تحديث مرتبط‌اند و نشان می‌دهند فرشتگان [[وظیفه]] تحديث به ائمه {{عم}} را بر عهده دارند، روایاتی‌اند که از [[الهام]] و شنیدن صدا به مثابه دو روش مهم از روش‌های دریافت [[علوم]] توسط ائمه خبر می‌دهند. پیش از این گفته شد که در روایات متعددی از [[امام صادق]] {{ع}} - که سند برخی از آنها صحیح است -[[شیوه]] دریافت برخی علوم، افکندن در [[دل]] یا شنیدن صدا توسط گوش معرفی شده است<ref>ر. ک: محمد بن یعقوب کلینی، ص۶۵۷. سند این روایت، صحیح است همچنین ر. ک: محمد بن حسن صفار، بصائر الدرجات، ص۳۱۶-۳۱۹. روایات ۱و ۱۰ این باب، صحيح، و روایات ۲ و ۹ موثق‌اند.</ref>.

	در روایتی آمده است: پس از آنکه امام صادق {{ع}}، اميرالمؤمنین علی {{ع}} را [[محدث]] معرفی کردند، [[ابوبصیر]] از ایشان توضیح این مطلب را خواست و [[امام]] فرمودند: {{متن حدیث\|يَبْعَثُ اللَّهُ مَلَكاً يَنْقُرُ فِي أُذُنِهِ كَيْتَ وَ كَيْتَ وَ كَيْتَ‌}}<ref>محمد بن حسن صفار، بصائر الدرجات، ص۳۲۳. سند این روایت، صحيح است.</ref>؛ «[[خداوند]] فرشته‌ای را به سوی او می‌فرستد که در گوش او چنین و چنان می‌افکند». «[[نقر]]» به معنای کوبیدن است<ref>ر. ک: محمدبن مکرم بن منظور، لسان العرب، ج۵، ص۲۲۷؛ حسین بن محمد راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، صفوان عدنان داوودی، ص۸۲۱.</ref> و مقصود از نقر صدا در گوش، ~~طنین افکندن~~ صدا در گوش است. تقر در گوش در این روایات، در کنار «[[نکت در قلب]]»، از شیوه‌هایی معرفی شده است که امام بدان وسیله علوم را دریافت می‌کند<ref>محمد بن حسن صفار، بصائر الدرجات، ص۳۱۶.</ref>. به نظر می‌رسد این روایات، تبیین روشن تری از کیفیت تحديث فرشتگان ارائه می‌کنند و نشان می‌دهند که تحديث فرشتگان، از طريق طنین انداختن صدا در گوش حاصل می‌شود.		در روایتی آمده است: پس از آنکه امام صادق {{ع}}، اميرالمؤمنین علی {{ع}} را [[محدث]] معرفی کردند، [[ابوبصیر]] از ایشان توضیح این مطلب را خواست و [[امام]] فرمودند: {{متن حدیث\|يَبْعَثُ اللَّهُ مَلَكاً يَنْقُرُ فِي أُذُنِهِ كَيْتَ وَ كَيْتَ وَ كَيْتَ‌}}<ref>محمد بن حسن صفار، بصائر الدرجات، ص۳۲۳. سند این روایت، صحيح است.</ref>؛ «[[خداوند]] فرشته‌ای را به سوی او می‌فرستد که در گوش او چنین و چنان می‌افکند». «[[نقر]]» به معنای کوبیدن است<ref>ر. ک: محمدبن مکرم بن منظور، لسان العرب، ج۵، ص۲۲۷؛ حسین بن محمد راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، صفوان عدنان داوودی، ص۸۲۱.</ref> و مقصود از نقر صدا در گوش، طنین‌افکندن صدا در گوش است. تقر در گوش در این روایات، در کنار «[[نکت در قلب]]»، از شیوه‌هایی معرفی شده است که امام بدان وسیله علوم را دریافت می‌کند<ref>محمد بن حسن صفار، بصائر الدرجات، ص۳۱۶.</ref>. به نظر می‌رسد این روایات، تبیین روشن تری از کیفیت تحديث فرشتگان ارائه می‌کنند و نشان می‌دهند که تحديث فرشتگان، از طريق طنین انداختن صدا در گوش حاصل می‌شود.

	در روایتی دیگر از آن [[حضرت]] نیز به این نکته تصریح شده که افکندن صدا در گوش، کار [[فرشتگان]] است:. {{متن حدیث\|أَمَّا النَّقْرُ فِي الْأَسْمَاعِ فَأَمْرُ الْمَلَكِ‌}}<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۶۵۸؛ همچنین ر. ک: محمد بن حسن صفار، بصائر الدرجات، ص۳۱۸؛ محمد بن محمد مفید، الارشاد في معرفة حجج الله على العباد، تصحيح موسسة آل البيت، ج۲، ص۱۸۶.</ref>؛ بنا بر روایتی، [[امام صادق]] {{ع}} [[محدث]] را این گونه [[تفسیر]] کرده اند: {{متن حدیث\|إِنَّهُ يَسْمَعُ الصَّوْتَ وَ لَا يَرَى الشَّخْصَ‌}}<ref>«صدا را می‌شنود؛ اما شخص او را نمی‌بیند».</ref>. در ادامه این [[روایت]] آماده است که از آن [[حضرت]] پرسیده شد: در این صورت، [[امام]] چگونه می‌فهمد که این صدای [[فرشته]] است یا [[القای شیطان]]؟ حضرت پاسخ دادند: به او [[آرامش]] و [[وقار]] داده می‌شود؛ به گونه‌ای که مطمئن می‌شود آن صدای فرشته است<ref>ر. ک: محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۶۷۶؛ محمد بن حسن صفار، بصائر الدرجات، ص۳۲۳.</ref>. این روایت نیز به روشنی نشان می‌دهد که محلش (کسی که با امام سخن می‌گوید) فرشته است.		در روایتی دیگر از آن [[حضرت]] نیز به این نکته تصریح شده که افکندن صدا در گوش، کار [[فرشتگان]] است:. {{متن حدیث\|أَمَّا النَّقْرُ فِي الْأَسْمَاعِ فَأَمْرُ الْمَلَكِ‌}}<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۶۵۸؛ همچنین ر. ک: محمد بن حسن صفار، بصائر الدرجات، ص۳۱۸؛ محمد بن محمد مفید، الارشاد في معرفة حجج الله على العباد، تصحيح موسسة آل البيت، ج۲، ص۱۸۶.</ref>؛ بنا بر روایتی، [[امام صادق]] {{ع}} [[محدث]] را این گونه [[تفسیر]] کرده اند: {{متن حدیث\|إِنَّهُ يَسْمَعُ الصَّوْتَ وَ لَا يَرَى الشَّخْصَ‌}}<ref>«صدا را می‌شنود؛ اما شخص او را نمی‌بیند».</ref>. در ادامه این [[روایت]] آماده است که از آن [[حضرت]] پرسیده شد: در این صورت، [[امام]] چگونه می‌فهمد که این صدای [[فرشته]] است یا [[القای شیطان]]؟ حضرت پاسخ دادند: به او [[آرامش]] و [[وقار]] داده می‌شود؛ به گونه‌ای که مطمئن می‌شود آن صدای فرشته است<ref>ر. ک: محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۶۷۶؛ محمد بن حسن صفار، بصائر الدرجات، ص۳۲۳.</ref>. این روایت نیز به روشنی نشان می‌دهد که محلش (کسی که با امام سخن می‌گوید) فرشته است.

Wasity: جایگزینی متن - 'الإرشاد' به 'الارشاد'

2022-09-18T08:01:41Z

جایگزینی متن - 'الإرشاد' به 'الارشاد'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۳۱
خط ۴۶:		خط ۴۶:
	در روایتی آمده است: پس از آنکه امام صادق {{ع}}، اميرالمؤمنین علی {{ع}} را [[محدث]] معرفی کردند، [[ابوبصیر]] از ایشان توضیح این مطلب را خواست و [[امام]] فرمودند: {{متن حدیث\|يَبْعَثُ اللَّهُ مَلَكاً يَنْقُرُ فِي أُذُنِهِ كَيْتَ وَ كَيْتَ وَ كَيْتَ‌}}<ref>محمد بن حسن صفار، بصائر الدرجات، ص۳۲۳. سند این روایت، صحيح است.</ref>؛ «[[خداوند]] فرشته‌ای را به سوی او می‌فرستد که در گوش او چنین و چنان می‌افکند». «[[نقر]]» به معنای کوبیدن است<ref>ر. ک: محمدبن مکرم بن منظور، لسان العرب، ج۵، ص۲۲۷؛ حسین بن محمد راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، صفوان عدنان داوودی، ص۸۲۱.</ref> و مقصود از نقر صدا در گوش، طنین افکندن صدا در گوش است. تقر در گوش در این روایات، در کنار «[[نکت در قلب]]»، از شیوه‌هایی معرفی شده است که امام بدان وسیله علوم را دریافت می‌کند<ref>محمد بن حسن صفار، بصائر الدرجات، ص۳۱۶.</ref>. به نظر می‌رسد این روایات، تبیین روشن تری از کیفیت تحديث فرشتگان ارائه می‌کنند و نشان می‌دهند که تحديث فرشتگان، از طريق طنین انداختن صدا در گوش حاصل می‌شود.		در روایتی آمده است: پس از آنکه امام صادق {{ع}}، اميرالمؤمنین علی {{ع}} را [[محدث]] معرفی کردند، [[ابوبصیر]] از ایشان توضیح این مطلب را خواست و [[امام]] فرمودند: {{متن حدیث\|يَبْعَثُ اللَّهُ مَلَكاً يَنْقُرُ فِي أُذُنِهِ كَيْتَ وَ كَيْتَ وَ كَيْتَ‌}}<ref>محمد بن حسن صفار، بصائر الدرجات، ص۳۲۳. سند این روایت، صحيح است.</ref>؛ «[[خداوند]] فرشته‌ای را به سوی او می‌فرستد که در گوش او چنین و چنان می‌افکند». «[[نقر]]» به معنای کوبیدن است<ref>ر. ک: محمدبن مکرم بن منظور، لسان العرب، ج۵، ص۲۲۷؛ حسین بن محمد راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، صفوان عدنان داوودی، ص۸۲۱.</ref> و مقصود از نقر صدا در گوش، طنین افکندن صدا در گوش است. تقر در گوش در این روایات، در کنار «[[نکت در قلب]]»، از شیوه‌هایی معرفی شده است که امام بدان وسیله علوم را دریافت می‌کند<ref>محمد بن حسن صفار، بصائر الدرجات، ص۳۱۶.</ref>. به نظر می‌رسد این روایات، تبیین روشن تری از کیفیت تحديث فرشتگان ارائه می‌کنند و نشان می‌دهند که تحديث فرشتگان، از طريق طنین انداختن صدا در گوش حاصل می‌شود.

	در روایتی دیگر از آن [[حضرت]] نیز به این نکته تصریح شده که افکندن صدا در گوش، کار [[فرشتگان]] است:. {{متن حدیث\|أَمَّا النَّقْرُ فِي الْأَسْمَاعِ فَأَمْرُ الْمَلَكِ‌}}<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۶۵۸؛ همچنین ر. ک: محمد بن حسن صفار، بصائر الدرجات، ص۳۱۸؛ محمد بن محمد مفید، ~~الإرشاد~~ في معرفة حجج الله على العباد، تصحيح موسسة آل البيت، ج۲، ص۱۸۶.</ref>؛ بنا بر روایتی، [[امام صادق]] {{ع}} [[محدث]] را این گونه [[تفسیر]] کرده اند: {{متن حدیث\|إِنَّهُ يَسْمَعُ الصَّوْتَ وَ لَا يَرَى الشَّخْصَ‌}}<ref>«صدا را می‌شنود؛ اما شخص او را نمی‌بیند».</ref>. در ادامه این [[روایت]] آماده است که از آن [[حضرت]] پرسیده شد: در این صورت، [[امام]] چگونه می‌فهمد که این صدای [[فرشته]] است یا [[القای شیطان]]؟ حضرت پاسخ دادند: به او [[آرامش]] و [[وقار]] داده می‌شود؛ به گونه‌ای که مطمئن می‌شود آن صدای فرشته است<ref>ر. ک: محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۶۷۶؛ محمد بن حسن صفار، بصائر الدرجات، ص۳۲۳.</ref>. این روایت نیز به روشنی نشان می‌دهد که محلش (کسی که با امام سخن می‌گوید) فرشته است.		در روایتی دیگر از آن [[حضرت]] نیز به این نکته تصریح شده که افکندن صدا در گوش، کار [[فرشتگان]] است:. {{متن حدیث\|أَمَّا النَّقْرُ فِي الْأَسْمَاعِ فَأَمْرُ الْمَلَكِ‌}}<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۶۵۸؛ همچنین ر. ک: محمد بن حسن صفار، بصائر الدرجات، ص۳۱۸؛ محمد بن محمد مفید، الارشاد في معرفة حجج الله على العباد، تصحيح موسسة آل البيت، ج۲، ص۱۸۶.</ref>؛ بنا بر روایتی، [[امام صادق]] {{ع}} [[محدث]] را این گونه [[تفسیر]] کرده اند: {{متن حدیث\|إِنَّهُ يَسْمَعُ الصَّوْتَ وَ لَا يَرَى الشَّخْصَ‌}}<ref>«صدا را می‌شنود؛ اما شخص او را نمی‌بیند».</ref>. در ادامه این [[روایت]] آماده است که از آن [[حضرت]] پرسیده شد: در این صورت، [[امام]] چگونه می‌فهمد که این صدای [[فرشته]] است یا [[القای شیطان]]؟ حضرت پاسخ دادند: به او [[آرامش]] و [[وقار]] داده می‌شود؛ به گونه‌ای که مطمئن می‌شود آن صدای فرشته است<ref>ر. ک: محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۶۷۶؛ محمد بن حسن صفار، بصائر الدرجات، ص۳۲۳.</ref>. این روایت نیز به روشنی نشان می‌دهد که محلش (کسی که با امام سخن می‌گوید) فرشته است.
	از مجموع این [[روایات]]، روشن می‌شود که «تقر في الاسماع» (طنين افكندن در گوش)، همان تحديث فرشتگان است. پس [[ارتباط]] فرشتگان در مسئله تحديث با [[ائمه]]، از طریق ایجاد صداهایی در گوش آنان است.<ref>[[سید علی هاشمی (زاده ۱۳۵۲)\|هاشمی، سید علی]]، [[ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی (کتاب)\|ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی]] ص ۲۳۶.</ref>		از مجموع این [[روایات]]، روشن می‌شود که «تقر في الاسماع» (طنين افكندن در گوش)، همان تحديث فرشتگان است. پس [[ارتباط]] فرشتگان در مسئله تحديث با [[ائمه]]، از طریق ایجاد صداهایی در گوش آنان است.<ref>[[سید علی هاشمی (زاده ۱۳۵۲)\|هاشمی، سید علی]]، [[ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی (کتاب)\|ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی]] ص ۲۳۶.</ref>

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T14:23:52Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

نمایش تغییرات

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۳۱
خط ۴۶:		خط ۴۶:
	در روایتی آمده است: پس از آنکه امام صادق {{ع}}، اميرالمؤمنین علی {{ع}} را [[محدث]] معرفی کردند، [[ابوبصیر]] از ایشان توضیح این مطلب را خواست و [[امام]] فرمودند: {{متن حدیث\|يَبْعَثُ اللَّهُ مَلَكاً يَنْقُرُ فِي أُذُنِهِ كَيْتَ وَ كَيْتَ وَ كَيْتَ‌}}<ref>محمد بن حسن صفار، بصائر الدرجات، ص۳۲۳. سند این روایت، صحيح است.</ref>؛ «[[خداوند]] فرشته‌ای را به سوی او می‌فرستد که در گوش او چنین و چنان می‌افکند». «[[نقر]]» به معنای کوبیدن است<ref>ر. ک: محمدبن مکرم بن منظور، لسان العرب، ج۵، ص۲۲۷؛ حسین بن محمد راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، صفوان عدنان داوودی، ص۸۲۱.</ref> و مقصود از نقر صدا در گوش، طنین افکندن صدا در گوش است. تقر در گوش در این روایات، در کنار «[[نکت در قلب]]»، از شیوه‌هایی معرفی شده است که امام بدان وسیله علوم را دریافت می‌کند<ref>محمد بن حسن صفار، بصائر الدرجات، ص۳۱۶.</ref>. به نظر می‌رسد این روایات، تبیین روشن تری از کیفیت تحديث فرشتگان ارائه می‌کنند و نشان می‌دهند که تحديث فرشتگان، از طريق طنین انداختن صدا در گوش حاصل می‌شود.		در روایتی آمده است: پس از آنکه امام صادق {{ع}}، اميرالمؤمنین علی {{ع}} را [[محدث]] معرفی کردند، [[ابوبصیر]] از ایشان توضیح این مطلب را خواست و [[امام]] فرمودند: {{متن حدیث\|يَبْعَثُ اللَّهُ مَلَكاً يَنْقُرُ فِي أُذُنِهِ كَيْتَ وَ كَيْتَ وَ كَيْتَ‌}}<ref>محمد بن حسن صفار، بصائر الدرجات، ص۳۲۳. سند این روایت، صحيح است.</ref>؛ «[[خداوند]] فرشته‌ای را به سوی او می‌فرستد که در گوش او چنین و چنان می‌افکند». «[[نقر]]» به معنای کوبیدن است<ref>ر. ک: محمدبن مکرم بن منظور، لسان العرب، ج۵، ص۲۲۷؛ حسین بن محمد راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، صفوان عدنان داوودی، ص۸۲۱.</ref> و مقصود از نقر صدا در گوش، طنین افکندن صدا در گوش است. تقر در گوش در این روایات، در کنار «[[نکت در قلب]]»، از شیوه‌هایی معرفی شده است که امام بدان وسیله علوم را دریافت می‌کند<ref>محمد بن حسن صفار، بصائر الدرجات، ص۳۱۶.</ref>. به نظر می‌رسد این روایات، تبیین روشن تری از کیفیت تحديث فرشتگان ارائه می‌کنند و نشان می‌دهند که تحديث فرشتگان، از طريق طنین انداختن صدا در گوش حاصل می‌شود.

	در روایتی دیگر از آن [[حضرت]] نیز به این نکته تصریح شده که افکندن صدا در گوش، کار [[فرشتگان]] است:. {{متن حدیث\|أَمَّا النَّقْرُ فِي الْأَسْمَاعِ فَأَمْرُ الْمَلَكِ‌}}<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۶۵۸؛ همچنین ر. ک: محمد بن حسن صفار، بصائر الدرجات، ص۳۱۸؛ محمد بن محمد مفید، ~~الإرشاد~~ في معرفة حجج الله على العباد، تصحيح موسسة آل البيت، ج۲، ص۱۸۶.</ref>؛ بنا بر روایتی، [[امام صادق]] {{ع}} [[محدث]] را این گونه [[تفسیر]] کرده اند: {{متن حدیث\|إِنَّهُ يَسْمَعُ الصَّوْتَ وَ لَا يَرَى الشَّخْصَ‌}}<ref>«صدا را می‌شنود؛ اما شخص او را نمی‌بیند».</ref>. در ادامه این [[روایت]] آماده است که از آن [[حضرت]] پرسیده شد: در این صورت، [[امام]] چگونه می‌فهمد که این صدای [[فرشته]] است یا [[القای شیطان]]؟ حضرت پاسخ دادند: به او [[آرامش]] و [[وقار]] داده می‌شود؛ به گونه‌ای که مطمئن می‌شود آن صدای فرشته است<ref>ر. ک: محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۶۷۶؛ محمد بن حسن صفار، بصائر الدرجات، ص۳۲۳.</ref>. این روایت نیز به روشنی نشان می‌دهد که محلش (کسی که با امام سخن می‌گوید) فرشته است.		در روایتی دیگر از آن [[حضرت]] نیز به این نکته تصریح شده که افکندن صدا در گوش، کار [[فرشتگان]] است:. {{متن حدیث\|أَمَّا النَّقْرُ فِي الْأَسْمَاعِ فَأَمْرُ الْمَلَكِ‌}}<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۶۵۸؛ همچنین ر. ک: محمد بن حسن صفار، بصائر الدرجات، ص۳۱۸؛ محمد بن محمد مفید، الارشاد في معرفة حجج الله على العباد، تصحيح موسسة آل البيت، ج۲، ص۱۸۶.</ref>؛ بنا بر روایتی، [[امام صادق]] {{ع}} [[محدث]] را این گونه [[تفسیر]] کرده اند: {{متن حدیث\|إِنَّهُ يَسْمَعُ الصَّوْتَ وَ لَا يَرَى الشَّخْصَ‌}}<ref>«صدا را می‌شنود؛ اما شخص او را نمی‌بیند».</ref>. در ادامه این [[روایت]] آماده است که از آن [[حضرت]] پرسیده شد: در این صورت، [[امام]] چگونه می‌فهمد که این صدای [[فرشته]] است یا [[القای شیطان]]؟ حضرت پاسخ دادند: به او [[آرامش]] و [[وقار]] داده می‌شود؛ به گونه‌ای که مطمئن می‌شود آن صدای فرشته است<ref>ر. ک: محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۶۷۶؛ محمد بن حسن صفار، بصائر الدرجات، ص۳۲۳.</ref>. این روایت نیز به روشنی نشان می‌دهد که محلش (کسی که با امام سخن می‌گوید) فرشته است.
	از مجموع این [[روایات]]، روشن می‌شود که «تقر في الاسماع» (طنين افكندن در گوش)، همان تحديث فرشتگان است. پس [[ارتباط]] فرشتگان در مسئله تحديث با [[ائمه]]، از طریق ایجاد صداهایی در گوش آنان است.<ref>[[سید علی هاشمی (زاده ۱۳۵۲)\|هاشمی، سید علی]]، [[ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی (کتاب)\|ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی]] ص ۲۳۶.</ref>		از مجموع این [[روایات]]، روشن می‌شود که «تقر في الاسماع» (طنين افكندن در گوش)، همان تحديث فرشتگان است. پس [[ارتباط]] فرشتگان در مسئله تحديث با [[ائمه]]، از طریق ایجاد صداهایی در گوش آنان است.<ref>[[سید علی هاشمی (زاده ۱۳۵۲)\|هاشمی، سید علی]]، [[ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی (کتاب)\|ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی]] ص ۲۳۶.</ref>