اریک - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Jaafari: /* مقدمه */

2022-12-03T05:16:24Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۴۶
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}
	==مقدمه==		==مقدمه==
	«اریک» کوهی است در [[بادیه]] که [[شعرا]] در کلامشان بسیار از آن یاد کرده‌اند. [[ابوعبیده]] در شرح شعری از [[نابغه]]<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۱۶۴.</ref> آن را [[وادی]] ای عنوان کرده و در جای دیگر آورده که أریک دو کوهند در کنار النَّقِرَه، یکی اریک سیاه و دیگر اریک سرخ. دیگران هم اریک را کوهی نزدیک [[معدن]] النّقره گفته، آورده‌اند بخشی از این [[کوه]] از آن [[محارب]] است و قسمت دیگر در [[اختیار]] بنی صادر از [[بنی سلیم]].<ref> عنّا ذو حسی من فرتنی، فالفوارع فشطّا أریک، فالتّلاع الدوافع (یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۱۶۴)</ref> اما بکری در کتاب خود ضمن تلفظ این مکان به «أُرَیک»، آن را مکانی در [[دیار]] [[غنی بن عصر]] و ذو حسا ~~–مکانی~~ در بلاد [[بنی مره]]-عنوان کرده، به نقل از ابوعبیده آورده که أریک مکانی در بلاد [[ذبیان]] است و آن دو أریک است: أریک سیاه و أریک سفید. وی همچنین أریک را کوهی کوچک معرفی کرده که در دامنه آن، أسود، بنی ذبیان و بنی دودان را به [[هلاکت]] آورده و زنانشان را به [[اسارت]] گرفته است. اما مطالب مندرج در منابع دیگر، حاکی از ارتفاع بلند این کوه است. چنانکه [[جابر بن حنی تغلبی]] در شعری که در وصف ناقه‌اش سروده آورده: {{عربی\|"تصعد في بطحاء عرق كأنما ترقي الى أعلى أريك بسلم"}}<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۱۴۴.</ref>		«اریک» کوهی است در [[بادیه]] که [[شعرا]] در کلامشان بسیار از آن یاد کرده‌اند. [[ابوعبیده]] در شرح شعری از [[نابغه]]<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۱۶۴.</ref> آن را [[وادی]] ای عنوان کرده و در جای دیگر آورده که أریک دو کوهند در کنار النَّقِرَه، یکی اریک سیاه و دیگر اریک سرخ. دیگران هم اریک را کوهی نزدیک [[معدن]] النّقره گفته، آورده‌اند بخشی از این [[کوه]] از آن [[محارب]] است و قسمت دیگر در [[اختیار]] بنی صادر از [[بنی سلیم]].<ref> عنّا ذو حسی من فرتنی، فالفوارع فشطّا أریک، فالتّلاع الدوافع (یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۱۶۴)</ref> اما بکری در کتاب خود ضمن تلفظ این مکان به «أُرَیک»، آن را مکانی در [[دیار]] [[غنی بن عصر]] و ذو حسا (مکانی در بلاد [[بنی مره]]) عنوان کرده، به نقل از ابوعبیده آورده که أریک مکانی در بلاد [[ذبیان]] است و آن دو أریک است: أریک سیاه و أریک سفید. وی همچنین أریک را کوهی کوچک معرفی کرده که در دامنه آن، أسود، بنی ذبیان و بنی دودان را به [[هلاکت]] آورده و زنانشان را به [[اسارت]] گرفته است. اما مطالب مندرج در منابع دیگر، حاکی از ارتفاع بلند این کوه است. چنانکه [[جابر بن حنی تغلبی]] در شعری که در وصف ناقه‌اش سروده آورده: {{عربی\|"تصعد في بطحاء عرق كأنما ترقي الى أعلى أريك بسلم"}}<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۱۴۴.</ref>

	وی در ادامه به وجه [[تسمیه]] این کوه از لسان أخفش پرداخته، رویش بسیار درخت أراک بر این کوه را عامل نامگذاری این کوه به این نام معرفی کرده است.<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۱۴۵.</ref> برخی منابع هم، أریک را مکانی در القصیم نزدیک رامه و عُنَیزه و نیز مکانی در [[ربذه]] دانسته‌اند.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۲۸۰.</ref>		وی در ادامه به وجه [[تسمیه]] این کوه از لسان أخفش پرداخته، رویش بسیار درخت أراک بر این کوه را عامل نامگذاری این کوه به این نام معرفی کرده است.<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۱۴۵.</ref> برخی منابع هم، أریک را مکانی در القصیم نزدیک رامه و عُنَیزه و نیز مکانی در [[ربذه]] دانسته‌اند.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۲۸۰.</ref>

Msadeq: /* مقدمه */

2022-11-27T12:01:58Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۳۱
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}
	==مقدمه==		==مقدمه==
	«اریک» کوهی است در [[بادیه]] که [[شعرا]] در کلامشان بسیار از آن یاد کرده‌اند. [[ابوعبیده]] در شرح شعری از [[نابغه]]<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۱۶۴.</ref> آن را [[وادی]] ای عنوان کرده و در جای دیگر آورده که أریک دو کوهند در کنار النَّقِرَه، یکی اریک سیاه و دیگر اریک سرخ. دیگران هم اریک را کوهی نزدیک [[معدن]] النّقره گفته، آورده‌اند بخشی از این [[کوه]] از آن [[محارب]] است و قسمت دیگر در [[اختیار]] بنی صادر از [[بنی سلیم]].<ref> عنّا ذو حسی من فرتنی، فالفوارع فشطّا أریک، فالتّلاع الدوافع (یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۱۶۴)</ref> اما بکری در کتاب خود ضمن تلفظ این مکان به «أُرَیک»، آن را مکانی در [[دیار]] [[غنی بن عصر]] و ذو حسا –مکانی در بلاد [[بنی مره]]-عنوان کرده، به نقل از ابوعبیده آورده که أریک مکانی در بلاد [[ذبیان]] است و آن دو أریک است: أریک سیاه و أریک سفید. وی همچنین أریک را کوهی کوچک معرفی کرده که در دامنه آن، أسود، بنی ذبیان و بنی دودان را به [[هلاکت]] آورده و زنانشان را به [[اسارت]] گرفته است. اما مطالب مندرج در منابع دیگر، حاکی از ارتفاع بلند این کوه است. چنانکه [[جابر بن حنی تغلبی]] در شعری که در وصف ناقه‌اش سروده آورده: {{عربی\|تصعد فی بطحاء عرق ~~کأنما ترقی الی أعلی أریک~~ بسلم}}<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۱۴۴.</ref>		«اریک» کوهی است در [[بادیه]] که [[شعرا]] در کلامشان بسیار از آن یاد کرده‌اند. [[ابوعبیده]] در شرح شعری از [[نابغه]]<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۱۶۴.</ref> آن را [[وادی]] ای عنوان کرده و در جای دیگر آورده که أریک دو کوهند در کنار النَّقِرَه، یکی اریک سیاه و دیگر اریک سرخ. دیگران هم اریک را کوهی نزدیک [[معدن]] النّقره گفته، آورده‌اند بخشی از این [[کوه]] از آن [[محارب]] است و قسمت دیگر در [[اختیار]] بنی صادر از [[بنی سلیم]].<ref> عنّا ذو حسی من فرتنی، فالفوارع فشطّا أریک، فالتّلاع الدوافع (یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۱۶۴)</ref> اما بکری در کتاب خود ضمن تلفظ این مکان به «أُرَیک»، آن را مکانی در [[دیار]] [[غنی بن عصر]] و ذو حسا –مکانی در بلاد [[بنی مره]]-عنوان کرده، به نقل از ابوعبیده آورده که أریک مکانی در بلاد [[ذبیان]] است و آن دو أریک است: أریک سیاه و أریک سفید. وی همچنین أریک را کوهی کوچک معرفی کرده که در دامنه آن، أسود، بنی ذبیان و بنی دودان را به [[هلاکت]] آورده و زنانشان را به [[اسارت]] گرفته است. اما مطالب مندرج در منابع دیگر، حاکی از ارتفاع بلند این کوه است. چنانکه [[جابر بن حنی تغلبی]] در شعری که در وصف ناقه‌اش سروده آورده: {{عربی\|"تصعد في بطحاء عرق كأنما ترقي الى أعلى أريك بسلم"}}<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۱۴۴.</ref>

	وی در ادامه به وجه [[تسمیه]] این کوه از لسان أخفش پرداخته، رویش بسیار درخت أراک بر این کوه را عامل نامگذاری این کوه به این نام معرفی کرده است.<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۱۴۵.</ref> برخی منابع هم، أریک را مکانی در القصیم نزدیک رامه و عُنَیزه و نیز مکانی در [[ربذه]] دانسته‌اند.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۲۸۰.</ref>		وی در ادامه به وجه [[تسمیه]] این کوه از لسان أخفش پرداخته، رویش بسیار درخت أراک بر این کوه را عامل نامگذاری این کوه به این نام معرفی کرده است.<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۱۴۵.</ref> برخی منابع هم، أریک را مکانی در القصیم نزدیک رامه و عُنَیزه و نیز مکانی در [[ربذه]] دانسته‌اند.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۲۸۰.</ref>

Msadeq در ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۰۱

2022-11-27T12:01:19Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۳۱
خط ۵:		خط ۵:
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

	==مقدمه==		==مقدمه==
	«اریک» کوهی است در [[بادیه]] که [[شعرا]] در کلامشان بسیار از آن یاد کرده‌اند. [[ابوعبیده]] در شرح شعری از [[نابغه]]<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۱۶۴.</ref> آن را [[وادی]] ای عنوان کرده و در جای دیگر آورده که أریک دو کوهند در کنار النَّقِرَه، یکی اریک سیاه و دیگر اریک سرخ. دیگران هم اریک را کوهی نزدیک [[معدن]] النّقره گفته، آورده‌اند بخشی از این [[کوه]] از آن [[محارب]] است و قسمت دیگر در [[اختیار]] بنی صادر از [[بنی سلیم]].<ref> عنّا ذو حسی من فرتنی، فالفوارع فشطّا أریک، فالتّلاع الدوافع (یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۱۶۴)</ref> اما بکری در کتاب خود ضمن تلفظ این مکان به «أُرَیک»، آن را مکانی در [[دیار]] [[غنی بن عصر]] و ذو حسا –مکانی در بلاد [[بنی مره]]-عنوان کرده، به نقل از ابوعبیده آورده که أریک مکانی در بلاد [[ذبیان]] است و آن دو أریک است: أریک سیاه و أریک سفید. وی همچنین أریک را کوهی کوچک معرفی کرده که در دامنه آن، أسود، بنی ذبیان و بنی دودان را به [[هلاکت]] آورده و زنانشان را به [[اسارت]] گرفته است. اما مطالب مندرج در منابع دیگر، حاکی از ارتفاع بلند این کوه است. چنانکه [[جابر بن حنی تغلبی]] در شعری که در وصف ناقه‌اش سروده آورده: {{عربی\|تصعد فی بطحاء عرق کأنما ترقی الی أعلی أریک بسلم}}<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۱۴۴.</ref>		«اریک» کوهی است در [[بادیه]] که [[شعرا]] در کلامشان بسیار از آن یاد کرده‌اند. [[ابوعبیده]] در شرح شعری از [[نابغه]]<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۱۶۴.</ref> آن را [[وادی]] ای عنوان کرده و در جای دیگر آورده که أریک دو کوهند در کنار النَّقِرَه، یکی اریک سیاه و دیگر اریک سرخ. دیگران هم اریک را کوهی نزدیک [[معدن]] النّقره گفته، آورده‌اند بخشی از این [[کوه]] از آن [[محارب]] است و قسمت دیگر در [[اختیار]] بنی صادر از [[بنی سلیم]].<ref> عنّا ذو حسی من فرتنی، فالفوارع فشطّا أریک، فالتّلاع الدوافع (یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۱۶۴)</ref> اما بکری در کتاب خود ضمن تلفظ این مکان به «أُرَیک»، آن را مکانی در [[دیار]] [[غنی بن عصر]] و ذو حسا –مکانی در بلاد [[بنی مره]]-عنوان کرده، به نقل از ابوعبیده آورده که أریک مکانی در بلاد [[ذبیان]] است و آن دو أریک است: أریک سیاه و أریک سفید. وی همچنین أریک را کوهی کوچک معرفی کرده که در دامنه آن، أسود، بنی ذبیان و بنی دودان را به [[هلاکت]] آورده و زنانشان را به [[اسارت]] گرفته است. اما مطالب مندرج در منابع دیگر، حاکی از ارتفاع بلند این کوه است. چنانکه [[جابر بن حنی تغلبی]] در شعری که در وصف ناقه‌اش سروده آورده: {{عربی\|تصعد فی بطحاء عرق کأنما ترقی الی أعلی أریک بسلم}}<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۱۴۴.</ref>

	وی در ادامه به وجه [[تسمیه]] این کوه از لسان أخفش پرداخته، رویش بسیار درخت أراک بر این کوه را عامل نامگذاری این کوه به این نام معرفی کرده است.<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۱۴۵.</ref> برخی منابع هم، أریک را مکانی در القصیم نزدیک رامه و عُنَیزه و نیز مکانی در [[ربذه]] دانسته‌اند.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۲۸۰.</ref>		وی در ادامه به وجه [[تسمیه]] این کوه از لسان أخفش پرداخته، رویش بسیار درخت أراک بر این کوه را عامل نامگذاری این کوه به این نام معرفی کرده است.<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۱۴۵.</ref> برخی منابع هم، أریک را مکانی در القصیم نزدیک رامه و عُنَیزه و نیز مکانی در [[ربذه]] دانسته‌اند.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۲۸۰.</ref>

Wasity: جایگزینی متن - 'موضعی' به 'مکانی'

2022-11-27T11:54:40Z

جایگزینی متن - 'موضعی' به 'مکانی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۲۴
خط ۷:		خط ۷:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	«اریک» کوهی است در [[بادیه]] که [[شعرا]] در کلامشان بسیار از آن یاد کرده‌اند. [[ابوعبیده]] در شرح شعری از [[نابغه]]<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۱۶۴.</ref> آن را [[وادی]] ای عنوان کرده و در جای دیگر آورده که أریک دو کوهند در کنار النَّقِرَه، یکی اریک سیاه و دیگر اریک سرخ. دیگران هم اریک را کوهی نزدیک [[معدن]] النّقره گفته، آورده‌اند بخشی از این [[کوه]] از آن [[محارب]] است و قسمت دیگر در [[اختیار]] بنی صادر از [[بنی سلیم]].<ref> عنّا ذو حسی من فرتنی، فالفوارع فشطّا أریک، فالتّلاع الدوافع (یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۱۶۴)</ref> اما بکری در کتاب خود ضمن تلفظ این مکان به «أُرَیک»، آن را ~~موضعی~~ در [[دیار]] [[غنی بن عصر]] و ذو حسا –مکانی در بلاد [[بنی مره]]-عنوان کرده، به نقل از ابوعبیده آورده که أریک ~~موضعی~~ در بلاد [[ذبیان]] است و آن دو أریک است: أریک سیاه و أریک سفید. وی همچنین أریک را کوهی کوچک معرفی کرده که در دامنه آن، أسود، بنی ذبیان و بنی دودان را به [[هلاکت]] آورده و زنانشان را به [[اسارت]] گرفته است. اما مطالب مندرج در منابع دیگر، حاکی از ارتفاع بلند این کوه است. چنانکه [[جابر بن حنی تغلبی]] در شعری که در وصف ناقه‌اش سروده آورده: {{عربی\|تصعد فی بطحاء عرق کأنما ترقی الی أعلی أریک بسلم}}<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۱۴۴.</ref>		«اریک» کوهی است در [[بادیه]] که [[شعرا]] در کلامشان بسیار از آن یاد کرده‌اند. [[ابوعبیده]] در شرح شعری از [[نابغه]]<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۱۶۴.</ref> آن را [[وادی]] ای عنوان کرده و در جای دیگر آورده که أریک دو کوهند در کنار النَّقِرَه، یکی اریک سیاه و دیگر اریک سرخ. دیگران هم اریک را کوهی نزدیک [[معدن]] النّقره گفته، آورده‌اند بخشی از این [[کوه]] از آن [[محارب]] است و قسمت دیگر در [[اختیار]] بنی صادر از [[بنی سلیم]].<ref> عنّا ذو حسی من فرتنی، فالفوارع فشطّا أریک، فالتّلاع الدوافع (یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۱۶۴)</ref> اما بکری در کتاب خود ضمن تلفظ این مکان به «أُرَیک»، آن را مکانی در [[دیار]] [[غنی بن عصر]] و ذو حسا –مکانی در بلاد [[بنی مره]]-عنوان کرده، به نقل از ابوعبیده آورده که أریک مکانی در بلاد [[ذبیان]] است و آن دو أریک است: أریک سیاه و أریک سفید. وی همچنین أریک را کوهی کوچک معرفی کرده که در دامنه آن، أسود، بنی ذبیان و بنی دودان را به [[هلاکت]] آورده و زنانشان را به [[اسارت]] گرفته است. اما مطالب مندرج در منابع دیگر، حاکی از ارتفاع بلند این کوه است. چنانکه [[جابر بن حنی تغلبی]] در شعری که در وصف ناقه‌اش سروده آورده: {{عربی\|تصعد فی بطحاء عرق کأنما ترقی الی أعلی أریک بسلم}}<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۱۴۴.</ref>
	وی در ادامه به وجه [[تسمیه]] این کوه از لسان أخفش پرداخته، رویش بسیار درخت أراک بر این کوه را عامل نامگذاری این کوه به این نام معرفی کرده است.<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۱۴۵.</ref> برخی منابع هم، أریک را ~~موضعی~~ در القصیم نزدیک رامه و عُنَیزه و نیز ~~موضعی~~ در [[ربذه]] دانسته‌اند.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۲۸۰.</ref>		وی در ادامه به وجه [[تسمیه]] این کوه از لسان أخفش پرداخته، رویش بسیار درخت أراک بر این کوه را عامل نامگذاری این کوه به این نام معرفی کرده است.<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۱۴۵.</ref> برخی منابع هم، أریک را مکانی در القصیم نزدیک رامه و عُنَیزه و نیز مکانی در [[ربذه]] دانسته‌اند.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۲۸۰.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Wasity: /* مقدمه */

2022-11-27T11:29:27Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۵۹
خط ۷:		خط ۷:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	کوهی است در [[بادیه]] که [[شعرا]] در کلامشان بسیار از آن یاد کرده‌اند. [[ابوعبیده]] در شرح شعری از [[نابغه]]<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۱۶۴.</ref> آن را [[وادی]] ای عنوان کرده و در جای دیگر آورده که أریک دو کوهند در کنار النَّقِرَه، یکی اریک سیاه و دیگر اریک سرخ. دیگران هم اریک را کوهی نزدیک [[معدن]] النّقره گفته، آورده‌اند بخشی از این [[کوه]] از آن [[محارب]] است و قسمت دیگر در [[اختیار]] بنی صادر از [[بنی سلیم]].<ref> عنّا ذو حسی من فرتنی، فالفوارع فشطّا أریک، فالتّلاع الدوافع (یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۱۶۴)</ref> اما بکری در کتاب خود ضمن تلفظ این مکان به «أُرَیک»، آن را موضعی در [[دیار]] [[غنی بن عصر]] و ذو حسا –مکانی در بلاد [[بنی مره]]-عنوان کرده، به نقل از ابوعبیده آورده که أریک موضعی در بلاد [[ذبیان]] است و آن دو أریک است: أریک سیاه و أریک سفید. وی همچنین أریک را کوهی کوچک معرفی کرده که در دامنه آن، أسود، بنی ذبیان و بنی دودان را به [[هلاکت]] آورده و زنانشان را به [[اسارت]] گرفته است. اما مطالب مندرج در منابع دیگر، حاکی از ارتفاع بلند این کوه است. چنانکه [[جابر بن حنی تغلبی]] در شعری که در وصف ناقه‌اش سروده آورده: {{عربی\|تصعد فی بطحاء عرق کأنما ترقی الی أعلی أریک بسلم}}<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۱۴۴.</ref>		«اریک» کوهی است در [[بادیه]] که [[شعرا]] در کلامشان بسیار از آن یاد کرده‌اند. [[ابوعبیده]] در شرح شعری از [[نابغه]]<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۱۶۴.</ref> آن را [[وادی]] ای عنوان کرده و در جای دیگر آورده که أریک دو کوهند در کنار النَّقِرَه، یکی اریک سیاه و دیگر اریک سرخ. دیگران هم اریک را کوهی نزدیک [[معدن]] النّقره گفته، آورده‌اند بخشی از این [[کوه]] از آن [[محارب]] است و قسمت دیگر در [[اختیار]] بنی صادر از [[بنی سلیم]].<ref> عنّا ذو حسی من فرتنی، فالفوارع فشطّا أریک، فالتّلاع الدوافع (یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۱۶۴)</ref> اما بکری در کتاب خود ضمن تلفظ این مکان به «أُرَیک»، آن را موضعی در [[دیار]] [[غنی بن عصر]] و ذو حسا –مکانی در بلاد [[بنی مره]]-عنوان کرده، به نقل از ابوعبیده آورده که أریک موضعی در بلاد [[ذبیان]] است و آن دو أریک است: أریک سیاه و أریک سفید. وی همچنین أریک را کوهی کوچک معرفی کرده که در دامنه آن، أسود، بنی ذبیان و بنی دودان را به [[هلاکت]] آورده و زنانشان را به [[اسارت]] گرفته است. اما مطالب مندرج در منابع دیگر، حاکی از ارتفاع بلند این کوه است. چنانکه [[جابر بن حنی تغلبی]] در شعری که در وصف ناقه‌اش سروده آورده: {{عربی\|تصعد فی بطحاء عرق کأنما ترقی الی أعلی أریک بسلم}}<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۱۴۴.</ref>
	وی در ادامه به وجه [[تسمیه]] این کوه از لسان أخفش پرداخته، رویش بسیار درخت أراک بر این کوه را عامل نامگذاری این کوه به این نام معرفی کرده است.<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۱۴۵.</ref> برخی منابع هم، أریک را موضعی در القصیم نزدیک رامه و عُنَیزه و نیز موضعی در [[ربذه]] دانسته‌اند.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۲۸۰.</ref>		وی در ادامه به وجه [[تسمیه]] این کوه از لسان أخفش پرداخته، رویش بسیار درخت أراک بر این کوه را عامل نامگذاری این کوه به این نام معرفی کرده است.<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۱۴۵.</ref> برخی منابع هم، أریک را موضعی در القصیم نزدیک رامه و عُنَیزه و نیز موضعی در [[ربذه]] دانسته‌اند.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۲۸۰.</ref>

Jaafari: /* مقدمه */

2022-11-23T07:58:34Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۲۸
خط ۷:		خط ۷:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	کوهی است در [[بادیه]] که [[شعرا]] در کلامشان بسیار از آن یاد کرده‌اند. [[ابوعبیده]] در شرح شعری از [[نابغه]]<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۱۶۴.</ref> آن را [[وادی]] ای عنوان کرده و در جای دیگر آورده که أریک دو کوهند در کنار النَّقِرَه، یکی اریک سیاه و دیگر اریک سرخ. دیگران هم اریک را کوهی نزدیک [[معدن]] النّقره گفته، آورده‌اند بخشی از این [[کوه]] از آن [[محارب]] است و قسمت دیگر در [[اختیار]] بنی صادر از [[بنی سلیم]].<ref> عنّا ذو حسی من فرتنی، فالفوارع فشطّا أریک، فالتّلاع الدوافع (یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۱۶۴)</ref> اما بکری در کتاب خود ضمن تلفظ این مکان به ~~"أُرَیک"،~~ آن را موضعی در [[دیار]] [[غنی بن عصر]] و ذو حسا –مکانی در بلاد [[بنی مره]]-عنوان کرده، به نقل از ابوعبیده آورده که أریک موضعی در بلاد [[ذبیان]] است و آن دو أریک است: أریک سیاه و أریک سفید. وی همچنین أریک را کوهی کوچک معرفی کرده که در دامنه آن، أسود، بنی ذبیان و بنی دودان را به [[هلاکت]] آورده و زنانشان را به [[اسارت]] گرفته است. اما مطالب مندرج در منابع دیگر، حاکی از ارتفاع بلند این کوه است. چنانکه [[جابر بن حنی تغلبی]] در شعری که در وصف ناقه‌اش سروده آورده: {{عربی\|تصعد فی بطحاء عرق کأنما ترقی الی أعلی أریک بسلم}}<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۱۴۴.</ref>		کوهی است در [[بادیه]] که [[شعرا]] در کلامشان بسیار از آن یاد کرده‌اند. [[ابوعبیده]] در شرح شعری از [[نابغه]]<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۱۶۴.</ref> آن را [[وادی]] ای عنوان کرده و در جای دیگر آورده که أریک دو کوهند در کنار النَّقِرَه، یکی اریک سیاه و دیگر اریک سرخ. دیگران هم اریک را کوهی نزدیک [[معدن]] النّقره گفته، آورده‌اند بخشی از این [[کوه]] از آن [[محارب]] است و قسمت دیگر در [[اختیار]] بنی صادر از [[بنی سلیم]].<ref> عنّا ذو حسی من فرتنی، فالفوارع فشطّا أریک، فالتّلاع الدوافع (یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۱۶۴)</ref> اما بکری در کتاب خود ضمن تلفظ این مکان به «أُرَیک»، آن را موضعی در [[دیار]] [[غنی بن عصر]] و ذو حسا –مکانی در بلاد [[بنی مره]]-عنوان کرده، به نقل از ابوعبیده آورده که أریک موضعی در بلاد [[ذبیان]] است و آن دو أریک است: أریک سیاه و أریک سفید. وی همچنین أریک را کوهی کوچک معرفی کرده که در دامنه آن، أسود، بنی ذبیان و بنی دودان را به [[هلاکت]] آورده و زنانشان را به [[اسارت]] گرفته است. اما مطالب مندرج در منابع دیگر، حاکی از ارتفاع بلند این کوه است. چنانکه [[جابر بن حنی تغلبی]] در شعری که در وصف ناقه‌اش سروده آورده: {{عربی\|تصعد فی بطحاء عرق کأنما ترقی الی أعلی أریک بسلم}}<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۱۴۴.</ref>
	وی در ادامه به وجه [[تسمیه]] این کوه از لسان أخفش پرداخته، رویش بسیار درخت أراک بر این کوه را عامل نامگذاری این کوه به این نام معرفی کرده است.<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۱۴۵.</ref> برخی منابع هم، أریک را موضعی در القصیم نزدیک رامه و عُنَیزه و نیز موضعی در [[ربذه]] دانسته‌اند.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۲۸۰.</ref>		وی در ادامه به وجه [[تسمیه]] این کوه از لسان أخفش پرداخته، رویش بسیار درخت أراک بر این کوه را عامل نامگذاری این کوه به این نام معرفی کرده است.<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۱۴۵.</ref> برخی منابع هم، أریک را موضعی در القصیم نزدیک رامه و عُنَیزه و نیز موضعی در [[ربذه]] دانسته‌اند.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۲۸۰.</ref>

Wasity: /* مقدمه */

2022-11-20T12:38:19Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۰۸
خط ۷:		خط ۷:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	کوهی است در [[بادیه]] که [[شعرا]] در کلامشان بسیار از آن یاد کرده‌اند. [[ابوعبیده]] در شرح شعری از [[نابغه]]<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۱۶۴.</ref> آن را [[وادی]] ای عنوان کرده و در جای دیگر آورده که أریک دو کوهند در کنار النَّقِرَه، یکی اریک سیاه و دیگر اریک سرخ. دیگران هم اریک را کوهی نزدیک [[معدن]] النّقره گفته، آورده‌اند بخشی از این [[کوه]] از آن [[محارب]] است و قسمت دیگر در [[اختیار]] بنی صادر از [[بنی سلیم]].<ref> عنّا ذو حسی من فرتنی، فالفوارع فشطّا أریک، فالتّلاع الدوافع (یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۱۶۴)</ref> اما بکری در کتاب خود ضمن تلفظ این مکان به "أُرَیک"، آن را موضعی در [[دیار]] [[غنی بن عصر]] و ذو حسا –مکانی در بلاد [[بنی مره]]-عنوان کرده، به نقل از ابوعبیده آورده که أریک موضعی در بلاد [[ذبیان]] است و آن دو أریک است: أریک سیاه و أریک سفید. وی همچنین أریک را کوهی کوچک معرفی کرده که در دامنه آن، أسود، بنی ذبیان و بنی دودان را به [[هلاکت]] آورده و زنانشان را به [[اسارت]] گرفته است. اما مطالب مندرج در منابع دیگر، حاکی از ~~ارتفع~~ بلند این کوه است. چنانکه [[جابر بن حنی تغلبی]] در شعری که در وصف ناقه‌اش سروده آورده: {{عربی\|تصعد فی بطحاء عرق کأنما ترقی الی أعلی أریک بسلم}}<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۱۴۴.</ref>		کوهی است در [[بادیه]] که [[شعرا]] در کلامشان بسیار از آن یاد کرده‌اند. [[ابوعبیده]] در شرح شعری از [[نابغه]]<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۱۶۴.</ref> آن را [[وادی]] ای عنوان کرده و در جای دیگر آورده که أریک دو کوهند در کنار النَّقِرَه، یکی اریک سیاه و دیگر اریک سرخ. دیگران هم اریک را کوهی نزدیک [[معدن]] النّقره گفته، آورده‌اند بخشی از این [[کوه]] از آن [[محارب]] است و قسمت دیگر در [[اختیار]] بنی صادر از [[بنی سلیم]].<ref> عنّا ذو حسی من فرتنی، فالفوارع فشطّا أریک، فالتّلاع الدوافع (یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۱۶۴)</ref> اما بکری در کتاب خود ضمن تلفظ این مکان به "أُرَیک"، آن را موضعی در [[دیار]] [[غنی بن عصر]] و ذو حسا –مکانی در بلاد [[بنی مره]]-عنوان کرده، به نقل از ابوعبیده آورده که أریک موضعی در بلاد [[ذبیان]] است و آن دو أریک است: أریک سیاه و أریک سفید. وی همچنین أریک را کوهی کوچک معرفی کرده که در دامنه آن، أسود، بنی ذبیان و بنی دودان را به [[هلاکت]] آورده و زنانشان را به [[اسارت]] گرفته است. اما مطالب مندرج در منابع دیگر، حاکی از ارتفاع بلند این کوه است. چنانکه [[جابر بن حنی تغلبی]] در شعری که در وصف ناقه‌اش سروده آورده: {{عربی\|تصعد فی بطحاء عرق کأنما ترقی الی أعلی أریک بسلم}}<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۱۴۴.</ref>
	وی در ادامه به وجه [[تسمیه]] این کوه از لسان أخفش پرداخته، رویش بسیار درخت أراک بر این کوه را عامل نامگذاری این کوه به این نام معرفی کرده است.<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۱۴۵.</ref> برخی منابع هم، أریک را موضعی در القصیم نزدیک رامه و عُنَیزه و نیز موضعی در [[ربذه]] دانسته‌اند.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۲۸۰.</ref>		وی در ادامه به وجه [[تسمیه]] این کوه از لسان أخفش پرداخته، رویش بسیار درخت أراک بر این کوه را عامل نامگذاری این کوه به این نام معرفی کرده است.<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۱۴۵.</ref> برخی منابع هم، أریک را موضعی در القصیم نزدیک رامه و عُنَیزه و نیز موضعی در [[ربذه]] دانسته‌اند.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۲۸۰.</ref>

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== کوهی است در بادیه که شعرا در کلامشان بسیار از آن یاد کرده‌اند. ابوعبیده در شرح شعری از نابغهیاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۱۶۴. آن را وادی ای عنو...» ایجاد کرد

2022-11-20T09:29:50Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== کوهی است در بادیه که شعرا در کلامشان بسیار از آن یاد کرده‌اند. ابوعبیده در شرح شعری از نابغه<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۱۶۴.</ref> آن را وادی ای عنو...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط =
| عنوان مدخل =
| مداخل مرتبط =
| پرسش مرتبط =
}}

==مقدمه==
کوهی است در [[بادیه]] که [[شعرا]] در کلامشان بسیار از آن یاد کرده‌اند. [[ابوعبیده]] در شرح شعری از [[نابغه]]<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۱۶۴.</ref> آن را [[وادی]] ای عنوان کرده و در جای دیگر آورده که أریک دو کوهند در کنار النَّقِرَه، یکی اریک سیاه و دیگر اریک سرخ. دیگران هم اریک را کوهی نزدیک [[معدن]] النّقره گفته، آورده‌اند بخشی از این [[کوه]] از آن [[محارب]] است و قسمت دیگر در [[اختیار]] بنی صادر از [[بنی سلیم]].<ref> عنّا ذو حسی من فرتنی، فالفوارع فشطّا أریک، فالتّلاع الدوافع (یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۱۶۴)</ref> اما بکری در کتاب خود ضمن تلفظ این مکان به "أُرَیک"، آن را موضعی در [[دیار]] [[غنی بن عصر]] و ذو حسا –مکانی در بلاد [[بنی مره]]-عنوان کرده، به نقل از ابوعبیده آورده که أریک موضعی در بلاد [[ذبیان]] است و آن دو أریک است: أریک سیاه و أریک سفید. وی همچنین أریک را کوهی کوچک معرفی کرده که در دامنه آن، أسود، بنی ذبیان و بنی دودان را به [[هلاکت]] آورده و زنانشان را به [[اسارت]] گرفته است. اما مطالب مندرج در منابع دیگر، حاکی از ارتفع بلند این کوه است. چنانکه [[جابر بن حنی تغلبی]] در شعری که در وصف ناقه‌اش سروده آورده: {{عربی|تصعد فی بطحاء عرق کأنما ترقی الی أعلی أریک بسلم}}<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۱۴۴.</ref>
وی در ادامه به وجه [[تسمیه]] این کوه از لسان أخفش پرداخته، رویش بسیار درخت أراک بر این کوه را عامل نامگذاری این کوه به این نام معرفی کرده است.<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۱۴۵.</ref> برخی منابع هم، أریک را موضعی در القصیم نزدیک رامه و عُنَیزه و نیز موضعی در [[ربذه]] دانسته‌اند.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۲۸۰.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:IM010527.jpg|22px]] [[عاتق بن غيث بلادی|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)|'''معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}