استبصار - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۱ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۵۰

2024-06-01T09:50:18Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۲۰
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط\| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[استبصار در فقه اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط\| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[استبصار در فقه اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}

	'''استبصار''' به معنای [[بینا]] شدن، [[هدایت]] گشتن، از [[باطل]] به [[حق]] گرویدن، [[بصیرت]] یافتن و [[شناخت]] [[حقانیّت]] [[شیعه]] و [[مذهب]] [[اهل بیت]] و به آن گرویدن. آنان که [[اهل بیت]] را رها کرده و [[پیروی]] از دیگران کرده‌اند، در واقع کوردلانی‌اند که چشم بصیرتشان نابیناست.~~<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۶۷.</ref>~~		'''استبصار''' به معنای [[بینا]] شدن، [[هدایت]] گشتن، از [[باطل]] به [[حق]] گرویدن، [[بصیرت]] یافتن و [[شناخت]] حقانیّت [[شیعه]] و [[مذهب]] [[اهل بیت]] و به آن گرویدن. آنان که [[اهل بیت]] را رها کرده و [[پیروی]] از دیگران کرده‌اند، در واقع کوردلانی‌اند که چشم بصیرتشان نابیناست.

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	وقتی به [[حق]] بودن [[تشیع]] و تبعیّت از [[عترت]] و [[ائمه]] [[معصوم]] پی می‌برند، [[چشم]] دلشان به روی [[حقیقت]] گشوده می‌شود. این همان استبصار است. در [[روایات]] فراوانی از [[شیعه]] با عناوینی همچون: [[مؤمن]]، [[عارف]]، [[بصیر]]، [[مستبصر]] یاد شده است. در زیارتنامه‌های متعددی نیز، [[آگاهی]] و [[ایمان]] و [[شناخت]] [[فضایل]] و [[مقامات]] و [[جایگاه]] [[امامان]] و قبول امامتشان با {{~~عربی~~\|مستبصر بشأنکم، بفضلکم و... عارفا بحقّک مستبصرا...}} بیان شده است. [[امام علی\|حضرت علی]] {{ع}} به [[سلمان]] فرمود: [[شیعیان]] ما وقتی به حدّ استبصار می‌رسند که فروغ [[معنوی]] و [[نورانیت]] [[علمی]] و [[غیبی]] ما را پذیرفته باشند<ref> {{~~عربی~~\|لا یبلغ أحد من شیعتنا حدّ الاستبصار حتّی یعرفنی بالنّورانیّة، فإذا عرفنی بها کان مستبصرا بالغا کاملا قد خاض بحرا من العلم...}}؛ ~~بحار الأنوار،~~ ج ۲۶ ص ۷</ref> در [[حدیث]] دیگری آن [[حضرت]] فرمود: مقصود از خاشعین در آیۀ [[قرآن]] [[شیعیان]] مستبصرند: {{~~عربی~~\|الخاشعون هم الشّیعة المستبصرون...}}، چراکه [[پیروان]] [[عقاید]] دیگری مثل [[مرجئه]]، قدریّه، [[خوارج]] و دیگرانی چون [[نواصب]]، [[پیامبر]] [[خدا]] را قبول دارند و اختلافی میانشان نیست، اختلافشان دربارۀ [[ولایت]] من است که آن را [[انکار]] می‌کنند مگر اندکی.<ref>بحار الأنوار، ج ۲۶ ص ۲</ref> گذشته از این موارد، که استبصار و [[بینایی دل]] و [[فکر]] را در [[ایمان]] به [[اهل بیت]] و [[خلافت]] [[ائمه]] [[شیعه]] می‌داند، پیوسته در طول [[تاریخ]] کسانی ابتدا در [[مذهب]] [[اهل سنت]] بوده‌اند، امّا به [[برکت]] [[عنایت الهی]] و در سایۀ [[کسب معرفت]] و مطالعۀ کتاب و مناظرات با [[علما]] یا به اسباب دیگر، [[شیعه]] و [[مستبصر]] شده و حتّی کتاب در [[حقانیت]] [[مذهب شیعه]] نگاشته‌اند، یا دست از عناد با [[شیعه]] برداشته، علیه تهمت‌های سنّی‌ها به [[افشاگری]] پرداخته‌اند.<ref>از جمله ر. ک: "شرف الدین" محمّد رضا حکیمی ص ۱۳۹ بحث استبصار</ref>		وقتی به [[حق]] بودن [[تشیع]] و تبعیّت از [[عترت]] و [[ائمه]] [[معصوم]] پی می‌برند، [[چشم]] دلشان به روی [[حقیقت]] گشوده می‌شود. این همان استبصار است. در [[روایات]] فراوانی از [[شیعه]] با عناوینی همچون: [[مؤمن]]، [[عارف]]، [[بصیر]]، [[مستبصر]] یاد شده است. در زیارتنامه‌های متعددی نیز، [[آگاهی]] و [[ایمان]] و [[شناخت]] [[فضایل]] و [[مقامات]] و [[جایگاه]] [[امامان]] و قبول امامتشان با {{متن حدیث\|مستبصر بشأنکم، بفضلکم و... عارفا بحقّک مستبصرا...}} بیان شده است. [[امام علی\|حضرت علی]] {{ع}} به [[سلمان]] فرمود: [[شیعیان]] ما وقتی به حدّ استبصار می‌رسند که فروغ [[معنوی]] و [[نورانیت]] [[علمی]] و [[غیبی]] ما را پذیرفته باشند<ref>{{متن حدیث\|لا یبلغ أحد من شیعتنا حدّ الاستبصار حتّی یعرفنی بالنّورانیّة، فإذا عرفنی بها کان مستبصرا بالغا کاملا قد خاض بحرا من العلم...}}؛ بحارالأنوار، ج ۲۶ ص ۷.</ref> در [[حدیث]] دیگری آن حضرت فرمود: مقصود از خاشعین در آیۀ [[قرآن]] [[شیعیان]] مستبصرند: {{متن حدیث\|الخاشعون هم الشّیعة المستبصرون...}}، چراکه [[پیروان]] [[عقاید]] دیگری مثل [[مرجئه]]، قدریّه، [[خوارج]] و دیگرانی چون [[نواصب]]، [[پیامبر]] [[خدا]] را قبول دارند و اختلافی میانشان نیست، اختلافشان دربارۀ [[ولایت]] من است که آن را [[انکار]] می‌کنند مگر اندکی<ref>بحار الأنوار، ج ۲۶ ص ۲.</ref>. گذشته از این موارد، که استبصار و [[بینایی دل]] و [[فکر]] را در [[ایمان]] به [[اهل بیت]] و [[خلافت]] [[ائمه]] [[شیعه]] می‌داند، پیوسته در طول [[تاریخ]] کسانی ابتدا در [[مذهب]] [[اهل سنت]] بوده‌اند، امّا به [[برکت]] [[عنایت الهی]] و در سایۀ [[کسب معرفت]] و مطالعۀ کتاب و مناظرات با [[علما]] یا به اسباب دیگر، [[شیعه]] و [[مستبصر]] شده و حتّی کتاب در [[حقانیت]] [[مذهب شیعه]] نگاشته‌اند، یا دست از عناد با [[شیعه]] برداشته، علیه تهمت‌های سنّی‌ها به [[افشاگری]] پرداخته‌اند<ref>از جمله ر.ک: "شرف الدین" محمّد رضا حکیمی ص ۱۳۹ بحث استبصار</ref>.

	امروز این حرکت [[نورانی]] و [[مقدّس]] رو به افزایش و گسترش است و نمونه‌های فراوانی دیده می‌شود که [[تشیّع]] را به عنوان [[مذهب]] [[حق]] می‌پذیرند. کسانی چون: [[محمد تیجانی]] و [[احمد حسین یعقوب الأردنی]] (مؤلف "[[عدالة الصحابة (کتاب)\|عدالة الصحابة]]"، "[[الخطط السیاسیه (کتاب)\|الخطط السیاسیّه]]"، "[[النظام السیاسی فی الأسلام (کتاب)\|النظام السیاسی فی الأسلام]]"، "[[مرتکزات الفکر السیاسی (کتاب)\|مرتکزات الفکر السیاسی]]") و [[محمّد امین انطاکی]] (مؤلف "[[لماذا اخترت مذهب الشیعه (کتاب)\|لماذا اخترت مذهب الشیعه]]" و "[[فی طریقی الی الشیعه (کتاب)\|فی طریقی الی الشیعه]]") [[شیخ سلیم بشری]]، طرف بحث با [[سید شرف الدین]] در [[المراجعات (کتاب)\|المراجعات]]، [[شیخ محمود ابو ریه]] (مؤلف "[[اضواء علی السنة المحمدیه (کتاب)\|اضواء علی السنّة المحمّدیّه]]")، و [[معتصم سید احمد]] (مؤلف [[کتاب]]"[[الحقیقة الضائعه (کتاب)\|الحقیقة الضائعه]]" با ترجمۀ "[[حقیقت گمشده (کتاب)\|حقیقت گمشده]]" در دو جلد و "[[رحلتی نحو مذهب آل البیت (کتاب)\|رحلتی نحو مذهب آل البیت]]" و [[مروان]] خلیفات (مؤلف "[[و رکبت السفینة (کتاب)\|و رکبت السفینة]]")، [[ادریس حسینی مغربی]] (مؤلف "[[لقد شیعنی الحسین (کتاب)\|لقد شیّعنی الحسین]]"، "[[الخلافة المغتصبه (کتاب)\|الخلافة المغتصبه]]" و "[[هکذا عرفت الشیعه (کتاب)\|هکذا عرفت الشیعه]]")، و [[صائب عبد الحمید]] (مؤلف "[[منهج فی الانتماء المذهبی (کتاب)\|منهج فی الانتماء المذهبی]]")، [[سعید ایوب]] (مؤلف "[[عقیدة المسیح الدجال (کتاب)\|عقیدة المسیح الدجال]]" و "[[معالم الفتن (کتاب)\|معالم الفتن]]")، [[اسعد وحید القاسم فلسطینی]] (مؤلف "[[حقیقة الشیعة الاثنی عشریه (کتاب)\|حقیقة الشیعة الاثنی عشریه]])، [[صالح الوردانی مصری]] (مؤلف "[[الخدعه (کتاب)\|الخدعه]]"، "[[رحلتی من السنة الی الشیعه (کتاب)\|رحلتی من السنّة الی الشیعه]]"، "[[حرکة اهل البیت (کتاب)\|حرکة اهل البیت]]"، "[[عقائد السنه و عقائد الشیعه (کتاب)\|عقائد السنّه و عقائد الشیعه]]"، "[[السیف و السیاسة (کتاب)\|السیف و السّیاسة]]"، و "[[دفاع عن الرسول (کتاب)\|دفاع عن الرسول]]")، [[محمد عبد الحفیظ مصری]] (مؤلف "[[لماذا انا جعفری (کتاب)\|لماذا انا جعفریّ]]")، [[سید عبد المنعم محمد حسن سودانی]] (مؤلف "[[بنور فاطمة اهتدیت (کتاب)\|بنور فاطمة اهتدیت]]")، [[شیخ عبد اللّه ناصر]] از [[کشور]] [[کنیا]] (مؤلف "[[الشیعة و القرآن (کتاب)\|الشیعة و القرآن]]"، "[[الشیعه و الحدیث (کتاب)\|الشیعه و الحدیث]]"، "[[الشیعة و الصحابه (کتاب)\|الشیعة و الصّحابه]]"، "[[الشیعة و التقیه (کتاب)\|الشیعة و التقیّه]]" و "[[الشیعة و الإمامة (کتاب)\|الشیعة و الإمامة]]")، [[عبد المحسن عبد اللّه السراوی]] (مؤلف "[[القطوف الدانیه (کتاب)\|القطوف الدانیه]]")، [[سید علی بدری]] (مؤلف "[[احسن المواهب فی حقایق المذاهب (کتاب)\|احسن المواهب فی حقایق المذاهب]]")، [[سید یاسین معیوف البدری]] (مؤلف "[[یا لیت قومی یعلمون (کتاب)\|یا لیت قومی یعلمون]]")<ref>تعدادی از این کتاب‌ها به فارسی نیز ترجمه شده است، مانند کتاب‌های تیجانی، احمد یعقوب، صالح الوردانی، مروان خلیفات</ref> و صدها [[مستبصر]] دیگر از این قبیل، که [[نور]] [[ولایت]] [[اهل بیت]] دلشان را روشن ساخته و بر تعصب‌های [[کورکورانه]] و باورهای [[جاهلی]] [[غلبه]] یافته‌اند و با حرّیت و [[آزادگی]]، [[تشیّع]] را پذیرفته و اعلام کرده، یا تهمت‌های بی‌اساس به [[شیعه]] را پاسخ داده‌اند.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۶۷.</ref>		امروز این حرکت [[نورانی]] و [[مقدّس]] رو به افزایش و گسترش است و نمونه‌های فراوانی دیده می‌شود که [[تشیّع]] را به عنوان [[مذهب]] [[حق]] می‌پذیرند. کسانی چون: [[محمد تیجانی]] و [[احمد حسین یعقوب الأردنی]] (مؤلف "[[عدالة الصحابة (کتاب)\|عدالة الصحابة]]"، "[[الخطط السیاسیه (کتاب)\|الخطط السیاسیّه]]"، "[[النظام السیاسی فی الأسلام (کتاب)\|النظام السیاسی فی الأسلام]]"، "[[مرتکزات الفکر السیاسی (کتاب)\|مرتکزات الفکر السیاسی]]") و [[محمّد امین انطاکی]] (مؤلف "[[لماذا اخترت مذهب الشیعه (کتاب)\|لماذا اخترت مذهب الشیعه]]" و "[[فی طریقی الی الشیعه (کتاب)\|فی طریقی الی الشیعه]]") [[شیخ سلیم بشری]]، طرف بحث با [[سید شرف الدین]] در [[المراجعات (کتاب)\|المراجعات]]، [[شیخ محمود ابو ریه]] (مؤلف "[[اضواء علی السنة المحمدیه (کتاب)\|اضواء علی السنّة المحمّدیّه]]")، و [[معتصم سید احمد]] (مؤلف [[کتاب]]"[[الحقیقة الضائعه (کتاب)\|الحقیقة الضائعه]]" با ترجمۀ "[[حقیقت گمشده (کتاب)\|حقیقت گمشده]]" در دو جلد و "[[رحلتی نحو مذهب آل البیت (کتاب)\|رحلتی نحو مذهب آل البیت]]" و [[مروان]] خلیفات (مؤلف "[[و رکبت السفینة (کتاب)\|و رکبت السفینة]]")، [[ادریس حسینی مغربی]] (مؤلف "[[لقد شیعنی الحسین (کتاب)\|لقد شیّعنی الحسین]]"، "[[الخلافة المغتصبه (کتاب)\|الخلافة المغتصبه]]" و "[[هکذا عرفت الشیعه (کتاب)\|هکذا عرفت الشیعه]]")، و [[صائب عبد الحمید]] (مؤلف "[[منهج فی الانتماء المذهبی (کتاب)\|منهج فی الانتماء المذهبی]]")، [[سعید ایوب]] (مؤلف "[[عقیدة المسیح الدجال (کتاب)\|عقیدة المسیح الدجال]]" و "[[معالم الفتن (کتاب)\|معالم الفتن]]")، [[اسعد وحید القاسم فلسطینی]] (مؤلف "[[حقیقة الشیعة الاثنی عشریه (کتاب)\|حقیقة الشیعة الاثنی عشریه]])، [[صالح الوردانی مصری]] (مؤلف "[[الخدعه (کتاب)\|الخدعه]]"، "[[رحلتی من السنة الی الشیعه (کتاب)\|رحلتی من السنّة الی الشیعه]]"، "[[حرکة اهل البیت (کتاب)\|حرکة اهل البیت]]"، "[[عقائد السنه و عقائد الشیعه (کتاب)\|عقائد السنّه و عقائد الشیعه]]"، "[[السیف و السیاسة (کتاب)\|السیف و السّیاسة]]"، و "[[دفاع عن الرسول (کتاب)\|دفاع عن الرسول]]")، [[محمد عبد الحفیظ مصری]] (مؤلف "[[لماذا انا جعفری (کتاب)\|لماذا انا جعفریّ]]")، [[سید عبد المنعم محمد حسن سودانی]] (مؤلف "[[بنور فاطمة اهتدیت (کتاب)\|بنور فاطمة اهتدیت]]")، [[شیخ عبد اللّه ناصر]] از [[کشور]] [[کنیا]] (مؤلف "[[الشیعة و القرآن (کتاب)\|الشیعة و القرآن]]"، "[[الشیعه و الحدیث (کتاب)\|الشیعه و الحدیث]]"، "[[الشیعة و الصحابه (کتاب)\|الشیعة و الصّحابه]]"، "[[الشیعة و التقیه (کتاب)\|الشیعة و التقیّه]]" و "[[الشیعة و الإمامة (کتاب)\|الشیعة و الإمامة]]")، [[عبد المحسن عبد اللّه السراوی]] (مؤلف "[[القطوف الدانیه (کتاب)\|القطوف الدانیه]]")، [[سید علی بدری]] (مؤلف "[[احسن المواهب فی حقایق المذاهب (کتاب)\|احسن المواهب فی حقایق المذاهب]]")، [[سید یاسین معیوف البدری]] (مؤلف "[[یا لیت قومی یعلمون (کتاب)\|یا لیت قومی یعلمون]]")<ref>تعدادی از این کتاب‌ها به فارسی نیز ترجمه شده است، مانند کتاب‌های تیجانی، احمد یعقوب، صالح الوردانی، مروان خلیفات</ref> و صدها [[مستبصر]] دیگر از این قبیل، که [[نور]] [[ولایت]] [[اهل بیت]] دلشان را روشن ساخته و بر تعصب‌های [[کورکورانه]] و باورهای [[جاهلی]] [[غلبه]] یافته‌اند و با حرّیت و [[آزادگی]]، [[تشیّع]] را پذیرفته و اعلام کرده، یا تهمت‌های بی‌اساس به [[شیعه]] را پاسخ داده‌اند<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۶۷.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	#[[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']]		# [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۱۶:		خط ۱۶:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~استبصار~~]]		[[رده:اصطلاحات سیاسی]]
	[[رده:مدخل فرهنگ غدیر]]		[[رده:مدخل فرهنگ غدیر]]

Msadeq در ‏۱۴ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۲۲

2023-05-14T09:22:53Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۵۲
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط\| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط\| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[استبصار در فقه اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}

	'''استبصار''' به معنای [[بینا]] شدن، [[هدایت]] گشتن، از [[باطل]] به [[حق]] گرویدن، [[بصیرت]] یافتن و [[شناخت]] [[حقانیّت]] [[شیعه]] و [[مذهب]] [[اهل بیت]] و به آن گرویدن. آنان که [[اهل بیت]] را رها کرده و [[پیروی]] از دیگران کرده‌اند، در واقع کوردلانی‌اند که چشم بصیرتشان نابیناست.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۶۷.</ref>		'''استبصار''' به معنای [[بینا]] شدن، [[هدایت]] گشتن، از [[باطل]] به [[حق]] گرویدن، [[بصیرت]] یافتن و [[شناخت]] [[حقانیّت]] [[شیعه]] و [[مذهب]] [[اهل بیت]] و به آن گرویدن. آنان که [[اهل بیت]] را رها کرده و [[پیروی]] از دیگران کرده‌اند، در واقع کوردلانی‌اند که چشم بصیرتشان نابیناست.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۶۷.</ref>

Msadeq در ‏۱۳ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۵۹

2023-05-13T10:59:05Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۲۹
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط\| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = }}
	\| موضوع مرتبط =
	\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط = ~~[[استبصار در قرآن]] - [[استبصار در حدیث]] - [[استبصار در کلام اسلامی]] - [[استبصار در فقه اسلامی]]~~
	\| پرسش مرتبط = ~~استبصار (پرسش)~~
	}}

	'''استبصار''' به معنای [[بینا]] شدن، [[هدایت]] گشتن، از [[باطل]] به [[حق]] گرویدن، [[بصیرت]] یافتن و [[شناخت]] [[حقانیّت]] [[شیعه]] و [[مذهب]] [[اهل بیت]] و به آن گرویدن. آنان که [[اهل بیت]] را رها کرده و [[پیروی]] از دیگران کرده‌اند، در واقع کوردلانی‌اند که چشم بصیرتشان نابیناست.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۶۷.</ref>		'''استبصار''' به معنای [[بینا]] شدن، [[هدایت]] گشتن، از [[باطل]] به [[حق]] گرویدن، [[بصیرت]] یافتن و [[شناخت]] [[حقانیّت]] [[شیعه]] و [[مذهب]] [[اهل بیت]] و به آن گرویدن. آنان که [[اهل بیت]] را رها کرده و [[پیروی]] از دیگران کرده‌اند، در واقع کوردلانی‌اند که چشم بصیرتشان نابیناست.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۶۷.</ref>

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	* وقتی به [[حق]] بودن [[تشیع]] و تبعیّت از [[عترت]] و [[ائمه]] [[معصوم]] پی می‌برند، [[چشم]] دلشان به روی [[حقیقت]] گشوده می‌شود. این همان استبصار است. در [[روایات]] فراوانی از [[شیعه]] با عناوینی همچون: [[مؤمن]]، [[عارف]]، [[بصیر]]، [[مستبصر]] یاد شده است. در زیارتنامه‌های متعددی نیز، [[آگاهی]] و [[ایمان]] و [[شناخت]] [[فضایل]] و [[مقامات]] و [[جایگاه]] [[امامان]] و قبول امامتشان با {{عربی\|مستبصر بشأنکم، بفضلکم و... عارفا بحقّک مستبصرا...}} بیان شده است. [[امام علی\|حضرت علی]] {{ع}} به [[سلمان]] فرمود: [[شیعیان]] ما وقتی به حدّ استبصار می‌رسند که فروغ [[معنوی]] و [[نورانیت]] [[علمی]] و [[غیبی]] ما را پذیرفته باشند<ref> {{عربی\|لا یبلغ أحد من شیعتنا حدّ الاستبصار حتّی یعرفنی بالنّورانیّة، فإذا عرفنی بها کان مستبصرا بالغا کاملا قد خاض بحرا من العلم...}}؛ بحار الأنوار، ج ۲۶ ص ۷</ref> در [[حدیث]] دیگری آن [[حضرت]] فرمود: مقصود از خاشعین در آیۀ [[قرآن]] [[شیعیان]] مستبصرند: {{عربی\|الخاشعون هم الشّیعة المستبصرون...}}، چراکه [[پیروان]] [[عقاید]] دیگری مثل [[مرجئه]]، قدریّه، [[خوارج]] و دیگرانی چون [[نواصب]]، [[پیامبر]] [[خدا]] را قبول دارند و اختلافی میانشان نیست، اختلافشان دربارۀ [[ولایت]] من است که آن را [[انکار]] می‌کنند مگر اندکی.<ref>بحار الأنوار، ج ۲۶ ص ۲</ref> گذشته از این موارد، که استبصار و [[بینایی دل]] و [[فکر]] را در [[ایمان]] به [[اهل بیت]] و [[خلافت]] [[ائمه]] [[شیعه]] می‌داند، پیوسته در طول [[تاریخ]] کسانی ابتدا در [[مذهب]] [[اهل سنت]] بوده‌اند، امّا به [[برکت]] [[عنایت الهی]] و در سایۀ [[کسب معرفت]] و مطالعۀ کتاب و مناظرات با [[علما]] یا به اسباب دیگر، [[شیعه]] و [[مستبصر]] شده و حتّی کتاب در [[حقانیت]] [[مذهب شیعه]] نگاشته‌اند، یا دست از عناد با [[شیعه]] برداشته، علیه تهمت‌های سنّی‌ها به [[افشاگری]] پرداخته‌اند.<ref>از جمله ر. ک: "شرف الدین" محمّد رضا حکیمی ص ۱۳۹ بحث استبصار</ref> امروز این حرکت [[نورانی]] و [[مقدّس]] رو به افزایش و گسترش است و نمونه‌های فراوانی دیده می‌شود که [[تشیّع]] را به عنوان [[مذهب]] [[حق]] می‌پذیرند. کسانی چون [[محمد تیجانی]] و [[احمد حسین یعقوب الأردنی]] (مؤلف "[[عدالة الصحابة (کتاب)\|عدالة الصحابة]]"، "[[الخطط السیاسیه (کتاب)\|الخطط السیاسیّه]]"، "[[النظام السیاسی فی الأسلام (کتاب)\|النظام السیاسی فی الأسلام]]"، "[[مرتکزات الفکر السیاسی (کتاب)\|مرتکزات الفکر السیاسی]]") و [[محمّد امین انطاکی]] (مؤلف "[[لماذا اخترت مذهب الشیعه (کتاب)\|لماذا اخترت مذهب الشیعه]]" و "[[فی طریقی الی الشیعه (کتاب)\|فی طریقی الی الشیعه]]") [[شیخ سلیم بشری]]، طرف بحث با [[سید شرف الدین]] در [[المراجعات (کتاب)\|المراجعات]]، [[شیخ محمود ابو ریه]] (مؤلف "[[اضواء علی السنة المحمدیه (کتاب)\|اضواء علی السنّة المحمّدیّه]]")، و [[معتصم سید احمد]] (مؤلف [[کتاب]]"[[الحقیقة الضائعه (کتاب)\|الحقیقة الضائعه]]" با ترجمۀ "[[حقیقت گمشده (کتاب)\|حقیقت گمشده]]" در دو جلد و "[[رحلتی نحو مذهب آل البیت (کتاب)\|رحلتی نحو مذهب آل البیت]]" و [[مروان]] خلیفات (مؤلف "[[و رکبت السفینة (کتاب)\|و رکبت السفینة]]")، [[ادریس حسینی مغربی]] (مؤلف "[[لقد شیعنی الحسین (کتاب)\|لقد شیّعنی الحسین]]"، "[[الخلافة المغتصبه (کتاب)\|الخلافة المغتصبه]]" و "[[هکذا عرفت الشیعه (کتاب)\|هکذا عرفت الشیعه]]")، و [[صائب عبد الحمید]] (مؤلف "[[منهج فی الانتماء المذهبی (کتاب)\|منهج فی الانتماء المذهبی]]")، [[سعید ایوب]] (مؤلف "[[عقیدة المسیح الدجال (کتاب)\|عقیدة المسیح الدجال]]" و "[[معالم الفتن (کتاب)\|معالم الفتن]]")، [[اسعد وحید القاسم فلسطینی]] (مؤلف "[[حقیقة الشیعة الاثنی عشریه (کتاب)\|حقیقة الشیعة الاثنی عشریه]])، [[صالح الوردانی مصری]] (مؤلف "[[الخدعه (کتاب)\|الخدعه]]"، "[[رحلتی من السنة الی الشیعه (کتاب)\|رحلتی من السنّة الی الشیعه]]"، "[[حرکة اهل البیت (کتاب)\|حرکة اهل البیت]]"، "[[عقائد السنه و عقائد الشیعه (کتاب)\|عقائد السنّه و عقائد الشیعه]]"، "[[السیف و السیاسة (کتاب)\|السیف و السّیاسة]]"، و "[[دفاع عن الرسول (کتاب)\|دفاع عن الرسول]]")، [[محمد عبد الحفیظ مصری]] (مؤلف "[[لماذا انا جعفری (کتاب)\|لماذا انا جعفریّ]]")، [[سید عبد المنعم محمد حسن سودانی]] (مؤلف "[[بنور فاطمة اهتدیت (کتاب)\|بنور فاطمة اهتدیت]]")، [[شیخ عبد اللّه ناصر]] از [[کشور]] [[کنیا]] (مؤلف "[[الشیعة و القرآن (کتاب)\|الشیعة و القرآن]]"، "[[الشیعه و الحدیث (کتاب)\|الشیعه و الحدیث]]"، "[[الشیعة و الصحابه (کتاب)\|الشیعة و الصّحابه]]"، "[[الشیعة و التقیه (کتاب)\|الشیعة و التقیّه]]" و "[[الشیعة و الإمامة (کتاب)\|الشیعة و الإمامة]]")، [[عبد المحسن عبد اللّه السراوی]] (مؤلف "[[القطوف الدانیه (کتاب)\|القطوف الدانیه]]")، [[سید علی بدری]] (مؤلف "[[احسن المواهب فی حقایق المذاهب (کتاب)\|احسن المواهب فی حقایق المذاهب]]")، [[سید یاسین معیوف البدری]] (مؤلف "[[یا لیت قومی یعلمون (کتاب)\|یا لیت قومی یعلمون]]")<ref>تعدادی از این کتاب‌ها به فارسی نیز ترجمه شده است، مانند کتاب‌های تیجانی، احمد یعقوب، صالح الوردانی، مروان خلیفات</ref> و صدها [[مستبصر]] دیگر از این قبیل، که [[نور]] [[ولایت]] [[اهل بیت]] دلشان را روشن ساخته و بر تعصب‌های [[کورکورانه]] و باورهای [[جاهلی]] [[غلبه]] یافته‌اند و با حرّیت و [[آزادگی]]، [[تشیّع]] را پذیرفته و اعلام کرده، یا تهمت‌های بی‌اساس به [[شیعه]] را پاسخ داده‌اند.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۶۷.</ref>		وقتی به [[حق]] بودن [[تشیع]] و تبعیّت از [[عترت]] و [[ائمه]] [[معصوم]] پی می‌برند، [[چشم]] دلشان به روی [[حقیقت]] گشوده می‌شود. این همان استبصار است. در [[روایات]] فراوانی از [[شیعه]] با عناوینی همچون: [[مؤمن]]، [[عارف]]، [[بصیر]]، [[مستبصر]] یاد شده است. در زیارتنامه‌های متعددی نیز، [[آگاهی]] و [[ایمان]] و [[شناخت]] [[فضایل]] و [[مقامات]] و [[جایگاه]] [[امامان]] و قبول امامتشان با {{عربی\|مستبصر بشأنکم، بفضلکم و... عارفا بحقّک مستبصرا...}} بیان شده است. [[امام علی\|حضرت علی]] {{ع}} به [[سلمان]] فرمود: [[شیعیان]] ما وقتی به حدّ استبصار می‌رسند که فروغ [[معنوی]] و [[نورانیت]] [[علمی]] و [[غیبی]] ما را پذیرفته باشند<ref> {{عربی\|لا یبلغ أحد من شیعتنا حدّ الاستبصار حتّی یعرفنی بالنّورانیّة، فإذا عرفنی بها کان مستبصرا بالغا کاملا قد خاض بحرا من العلم...}}؛ بحار الأنوار، ج ۲۶ ص ۷</ref> در [[حدیث]] دیگری آن [[حضرت]] فرمود: مقصود از خاشعین در آیۀ [[قرآن]] [[شیعیان]] مستبصرند: {{عربی\|الخاشعون هم الشّیعة المستبصرون...}}، چراکه [[پیروان]] [[عقاید]] دیگری مثل [[مرجئه]]، قدریّه، [[خوارج]] و دیگرانی چون [[نواصب]]، [[پیامبر]] [[خدا]] را قبول دارند و اختلافی میانشان نیست، اختلافشان دربارۀ [[ولایت]] من است که آن را [[انکار]] می‌کنند مگر اندکی.<ref>بحار الأنوار، ج ۲۶ ص ۲</ref> گذشته از این موارد، که استبصار و [[بینایی دل]] و [[فکر]] را در [[ایمان]] به [[اهل بیت]] و [[خلافت]] [[ائمه]] [[شیعه]] می‌داند، پیوسته در طول [[تاریخ]] کسانی ابتدا در [[مذهب]] [[اهل سنت]] بوده‌اند، امّا به [[برکت]] [[عنایت الهی]] و در سایۀ [[کسب معرفت]] و مطالعۀ کتاب و مناظرات با [[علما]] یا به اسباب دیگر، [[شیعه]] و [[مستبصر]] شده و حتّی کتاب در [[حقانیت]] [[مذهب شیعه]] نگاشته‌اند، یا دست از عناد با [[شیعه]] برداشته، علیه تهمت‌های سنّی‌ها به [[افشاگری]] پرداخته‌اند.<ref>از جمله ر. ک: "شرف الدین" محمّد رضا حکیمی ص ۱۳۹ بحث استبصار</ref>

			امروز این حرکت [[نورانی]] و [[مقدّس]] رو به افزایش و گسترش است و نمونه‌های فراوانی دیده می‌شود که [[تشیّع]] را به عنوان [[مذهب]] [[حق]] می‌پذیرند. کسانی چون: [[محمد تیجانی]] و [[احمد حسین یعقوب الأردنی]] (مؤلف "[[عدالة الصحابة (کتاب)\|عدالة الصحابة]]"، "[[الخطط السیاسیه (کتاب)\|الخطط السیاسیّه]]"، "[[النظام السیاسی فی الأسلام (کتاب)\|النظام السیاسی فی الأسلام]]"، "[[مرتکزات الفکر السیاسی (کتاب)\|مرتکزات الفکر السیاسی]]") و [[محمّد امین انطاکی]] (مؤلف "[[لماذا اخترت مذهب الشیعه (کتاب)\|لماذا اخترت مذهب الشیعه]]" و "[[فی طریقی الی الشیعه (کتاب)\|فی طریقی الی الشیعه]]") [[شیخ سلیم بشری]]، طرف بحث با [[سید شرف الدین]] در [[المراجعات (کتاب)\|المراجعات]]، [[شیخ محمود ابو ریه]] (مؤلف "[[اضواء علی السنة المحمدیه (کتاب)\|اضواء علی السنّة المحمّدیّه]]")، و [[معتصم سید احمد]] (مؤلف [[کتاب]]"[[الحقیقة الضائعه (کتاب)\|الحقیقة الضائعه]]" با ترجمۀ "[[حقیقت گمشده (کتاب)\|حقیقت گمشده]]" در دو جلد و "[[رحلتی نحو مذهب آل البیت (کتاب)\|رحلتی نحو مذهب آل البیت]]" و [[مروان]] خلیفات (مؤلف "[[و رکبت السفینة (کتاب)\|و رکبت السفینة]]")، [[ادریس حسینی مغربی]] (مؤلف "[[لقد شیعنی الحسین (کتاب)\|لقد شیّعنی الحسین]]"، "[[الخلافة المغتصبه (کتاب)\|الخلافة المغتصبه]]" و "[[هکذا عرفت الشیعه (کتاب)\|هکذا عرفت الشیعه]]")، و [[صائب عبد الحمید]] (مؤلف "[[منهج فی الانتماء المذهبی (کتاب)\|منهج فی الانتماء المذهبی]]")، [[سعید ایوب]] (مؤلف "[[عقیدة المسیح الدجال (کتاب)\|عقیدة المسیح الدجال]]" و "[[معالم الفتن (کتاب)\|معالم الفتن]]")، [[اسعد وحید القاسم فلسطینی]] (مؤلف "[[حقیقة الشیعة الاثنی عشریه (کتاب)\|حقیقة الشیعة الاثنی عشریه]])، [[صالح الوردانی مصری]] (مؤلف "[[الخدعه (کتاب)\|الخدعه]]"، "[[رحلتی من السنة الی الشیعه (کتاب)\|رحلتی من السنّة الی الشیعه]]"، "[[حرکة اهل البیت (کتاب)\|حرکة اهل البیت]]"، "[[عقائد السنه و عقائد الشیعه (کتاب)\|عقائد السنّه و عقائد الشیعه]]"، "[[السیف و السیاسة (کتاب)\|السیف و السّیاسة]]"، و "[[دفاع عن الرسول (کتاب)\|دفاع عن الرسول]]")، [[محمد عبد الحفیظ مصری]] (مؤلف "[[لماذا انا جعفری (کتاب)\|لماذا انا جعفریّ]]")، [[سید عبد المنعم محمد حسن سودانی]] (مؤلف "[[بنور فاطمة اهتدیت (کتاب)\|بنور فاطمة اهتدیت]]")، [[شیخ عبد اللّه ناصر]] از [[کشور]] [[کنیا]] (مؤلف "[[الشیعة و القرآن (کتاب)\|الشیعة و القرآن]]"، "[[الشیعه و الحدیث (کتاب)\|الشیعه و الحدیث]]"، "[[الشیعة و الصحابه (کتاب)\|الشیعة و الصّحابه]]"، "[[الشیعة و التقیه (کتاب)\|الشیعة و التقیّه]]" و "[[الشیعة و الإمامة (کتاب)\|الشیعة و الإمامة]]")، [[عبد المحسن عبد اللّه السراوی]] (مؤلف "[[القطوف الدانیه (کتاب)\|القطوف الدانیه]]")، [[سید علی بدری]] (مؤلف "[[احسن المواهب فی حقایق المذاهب (کتاب)\|احسن المواهب فی حقایق المذاهب]]")، [[سید یاسین معیوف البدری]] (مؤلف "[[یا لیت قومی یعلمون (کتاب)\|یا لیت قومی یعلمون]]")<ref>تعدادی از این کتاب‌ها به فارسی نیز ترجمه شده است، مانند کتاب‌های تیجانی، احمد یعقوب، صالح الوردانی، مروان خلیفات</ref> و صدها [[مستبصر]] دیگر از این قبیل، که [[نور]] [[ولایت]] [[اهل بیت]] دلشان را روشن ساخته و بر تعصب‌های [[کورکورانه]] و باورهای [[جاهلی]] [[غلبه]] یافته‌اند و با حرّیت و [[آزادگی]]، [[تشیّع]] را پذیرفته و اعلام کرده، یا تهمت‌های بی‌اساس به [[شیعه]] را پاسخ داده‌اند.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۶۷.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']]		#[[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۱۹:		خط ۱۶:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~[[رده:استبصار]]~~
	[[رده:استبصار]]		[[رده:استبصار]]
	[[رده:مدخل فرهنگ غدیر]]		[[رده:مدخل فرهنگ غدیر]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T14:26:17Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۵۶
خط ۸:		خط ۸:
	'''استبصار''' به معنای [[بینا]] شدن، [[هدایت]] گشتن، از [[باطل]] به [[حق]] گرویدن، [[بصیرت]] یافتن و [[شناخت]] [[حقانیّت]] [[شیعه]] و [[مذهب]] [[اهل بیت]] و به آن گرویدن. آنان که [[اهل بیت]] را رها کرده و [[پیروی]] از دیگران کرده‌اند، در واقع کوردلانی‌اند که چشم بصیرتشان نابیناست.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۶۷.</ref>		'''استبصار''' به معنای [[بینا]] شدن، [[هدایت]] گشتن، از [[باطل]] به [[حق]] گرویدن، [[بصیرت]] یافتن و [[شناخت]] [[حقانیّت]] [[شیعه]] و [[مذهب]] [[اهل بیت]] و به آن گرویدن. آنان که [[اهل بیت]] را رها کرده و [[پیروی]] از دیگران کرده‌اند، در واقع کوردلانی‌اند که چشم بصیرتشان نابیناست.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۶۷.</ref>

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	*وقتی به [[حق]] بودن [[تشیع]] و تبعیّت از [[عترت]] و [[ائمه]] [[معصوم]] پی می‌برند، [[چشم]] دلشان به روی [[حقیقت]] گشوده می‌شود. این همان استبصار است. در [[روایات]] فراوانی از [[شیعه]] با عناوینی همچون: [[مؤمن]]، [[عارف]]، [[بصیر]]، [[مستبصر]] یاد شده است. در زیارتنامه‌های متعددی نیز، [[آگاهی]] و [[ایمان]] و [[شناخت]] [[فضایل]] و [[مقامات]] و [[جایگاه]] [[امامان]] و قبول امامتشان با {{عربی\|مستبصر بشأنکم، بفضلکم و... عارفا بحقّک مستبصرا...}} بیان شده است. [[امام علی\|حضرت علی]]{{ع}} به [[سلمان]] فرمود: [[شیعیان]] ما وقتی به حدّ استبصار می‌رسند که فروغ [[معنوی]] و [[نورانیت]] [[علمی]] و [[غیبی]] ما را پذیرفته باشند<ref> {{عربی\|لا یبلغ أحد من شیعتنا حدّ الاستبصار حتّی یعرفنی بالنّورانیّة، فإذا عرفنی بها کان مستبصرا بالغا کاملا قد خاض بحرا من العلم...}}؛ بحار الأنوار، ج ۲۶ ص ۷</ref> در [[حدیث]] دیگری آن [[حضرت]] فرمود: مقصود از خاشعین در آیۀ [[قرآن]] [[شیعیان]] مستبصرند: {{عربی\|الخاشعون هم الشّیعة المستبصرون...}}، چراکه [[پیروان]] [[عقاید]] دیگری مثل [[مرجئه]]، قدریّه، [[خوارج]] و دیگرانی چون [[نواصب]]، [[پیامبر]] [[خدا]] را قبول دارند و اختلافی میانشان نیست، اختلافشان دربارۀ [[ولایت]] من است که آن را [[انکار]] می‌کنند مگر اندکی.<ref>بحار الأنوار، ج ۲۶ ص ۲</ref> گذشته از این موارد، که استبصار و [[بینایی دل]] و [[فکر]] را در [[ایمان]] به [[اهل بیت]] و [[خلافت]] [[ائمه]] [[شیعه]] می‌داند، پیوسته در طول [[تاریخ]] کسانی ابتدا در [[مذهب]] [[اهل سنت]] بوده‌اند، امّا به [[برکت]] [[عنایت الهی]] و در سایۀ [[کسب معرفت]] و مطالعۀ کتاب و مناظرات با [[علما]] یا به اسباب دیگر، [[شیعه]] و [[مستبصر]] شده و حتّی کتاب در [[حقانیت]] [[مذهب شیعه]] نگاشته‌اند، یا دست از عناد با [[شیعه]] برداشته، علیه تهمت‌های سنّی‌ها به [[افشاگری]] پرداخته‌اند.<ref>از جمله ر. ک: "شرف الدین" محمّد رضا حکیمی ص ۱۳۹ بحث استبصار</ref> امروز این حرکت [[نورانی]] و [[مقدّس]] رو به افزایش و گسترش است و نمونه‌های فراوانی دیده می‌شود که [[تشیّع]] را به عنوان [[مذهب]] [[حق]] می‌پذیرند. کسانی چون [[محمد تیجانی]] و [[احمد حسین یعقوب الأردنی]] (مؤلف "[[عدالة الصحابة (کتاب)\|عدالة الصحابة]]"، "[[الخطط السیاسیه (کتاب)\|الخطط السیاسیّه]]"، "[[النظام السیاسی فی الأسلام (کتاب)\|النظام السیاسی فی الأسلام]]"، "[[مرتکزات الفکر السیاسی (کتاب)\|مرتکزات الفکر السیاسی]]") و [[محمّد امین انطاکی]] (مؤلف "[[لماذا اخترت مذهب الشیعه (کتاب)\|لماذا اخترت مذهب الشیعه]]" و "[[فی طریقی الی الشیعه (کتاب)\|فی طریقی الی الشیعه]]") [[شیخ سلیم بشری]]، طرف بحث با [[سید شرف الدین]] در [[المراجعات (کتاب)\|المراجعات]]، [[شیخ محمود ابو ریه]] (مؤلف "[[اضواء علی السنة المحمدیه (کتاب)\|اضواء علی السنّة المحمّدیّه]]")، و [[معتصم سید احمد]] (مؤلف [[کتاب]]"[[الحقیقة الضائعه (کتاب)\|الحقیقة الضائعه]]" با ترجمۀ "[[حقیقت گمشده (کتاب)\|حقیقت گمشده]]" در دو جلد و "[[رحلتی نحو مذهب آل البیت (کتاب)\|رحلتی نحو مذهب آل البیت]]" و [[مروان]] خلیفات (مؤلف "[[و رکبت السفینة (کتاب)\|و رکبت السفینة]]")، [[ادریس حسینی مغربی]] (مؤلف "[[لقد شیعنی الحسین (کتاب)\|لقد شیّعنی الحسین]]"، "[[الخلافة المغتصبه (کتاب)\|الخلافة المغتصبه]]" و "[[هکذا عرفت الشیعه (کتاب)\|هکذا عرفت الشیعه]]")، و [[صائب عبد الحمید]] (مؤلف "[[منهج فی الانتماء المذهبی (کتاب)\|منهج فی الانتماء المذهبی]]")، [[سعید ایوب]] (مؤلف "[[عقیدة المسیح الدجال (کتاب)\|عقیدة المسیح الدجال]]" و "[[معالم الفتن (کتاب)\|معالم الفتن]]")، [[اسعد وحید القاسم فلسطینی]] (مؤلف "[[حقیقة الشیعة الاثنی عشریه (کتاب)\|حقیقة الشیعة الاثنی عشریه]])، [[صالح الوردانی مصری]] (مؤلف "[[الخدعه (کتاب)\|الخدعه]]"، "[[رحلتی من السنة الی الشیعه (کتاب)\|رحلتی من السنّة الی الشیعه]]"، "[[حرکة اهل البیت (کتاب)\|حرکة اهل البیت]]"، "[[عقائد السنه و عقائد الشیعه (کتاب)\|عقائد السنّه و عقائد الشیعه]]"، "[[السیف و السیاسة (کتاب)\|السیف و السّیاسة]]"، و "[[دفاع عن الرسول (کتاب)\|دفاع عن الرسول]]")، [[محمد عبد الحفیظ مصری]] (مؤلف "[[لماذا انا جعفری (کتاب)\|لماذا انا جعفریّ]]")، [[سید عبد المنعم محمد حسن سودانی]] (مؤلف "[[بنور فاطمة اهتدیت (کتاب)\|بنور فاطمة اهتدیت]]")، [[شیخ عبد اللّه ناصر]] از [[کشور]] [[کنیا]] (مؤلف "[[الشیعة و القرآن (کتاب)\|الشیعة و القرآن]]"، "[[الشیعه و الحدیث (کتاب)\|الشیعه و الحدیث]]"، "[[الشیعة و الصحابه (کتاب)\|الشیعة و الصّحابه]]"، "[[الشیعة و التقیه (کتاب)\|الشیعة و التقیّه]]" و "[[الشیعة و الإمامة (کتاب)\|الشیعة و الإمامة]]")، [[عبد المحسن عبد اللّه السراوی]] (مؤلف "[[القطوف الدانیه (کتاب)\|القطوف الدانیه]]")، [[سید علی بدری]] (مؤلف "[[احسن المواهب فی حقایق المذاهب (کتاب)\|احسن المواهب فی حقایق المذاهب]]")، [[سید یاسین معیوف البدری]] (مؤلف "[[یا لیت قومی یعلمون (کتاب)\|یا لیت قومی یعلمون]]")<ref>تعدادی از این کتاب‌ها به فارسی نیز ترجمه شده است، مانند کتاب‌های تیجانی، احمد یعقوب، صالح الوردانی، مروان خلیفات</ref> و صدها [[مستبصر]] دیگر از این قبیل، که [[نور]] [[ولایت]] [[اهل بیت]] دلشان را روشن ساخته و بر تعصب‌های [[کورکورانه]] و باورهای [[جاهلی]] [[غلبه]] یافته‌اند و با حرّیت و [[آزادگی]]، [[تشیّع]] را پذیرفته و اعلام کرده، یا تهمت‌های بی‌اساس به [[شیعه]] را پاسخ داده‌اند.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۶۷.</ref>		* وقتی به [[حق]] بودن [[تشیع]] و تبعیّت از [[عترت]] و [[ائمه]] [[معصوم]] پی می‌برند، [[چشم]] دلشان به روی [[حقیقت]] گشوده می‌شود. این همان استبصار است. در [[روایات]] فراوانی از [[شیعه]] با عناوینی همچون: [[مؤمن]]، [[عارف]]، [[بصیر]]، [[مستبصر]] یاد شده است. در زیارتنامه‌های متعددی نیز، [[آگاهی]] و [[ایمان]] و [[شناخت]] [[فضایل]] و [[مقامات]] و [[جایگاه]] [[امامان]] و قبول امامتشان با {{عربی\|مستبصر بشأنکم، بفضلکم و... عارفا بحقّک مستبصرا...}} بیان شده است. [[امام علی\|حضرت علی]] {{ع}} به [[سلمان]] فرمود: [[شیعیان]] ما وقتی به حدّ استبصار می‌رسند که فروغ [[معنوی]] و [[نورانیت]] [[علمی]] و [[غیبی]] ما را پذیرفته باشند<ref> {{عربی\|لا یبلغ أحد من شیعتنا حدّ الاستبصار حتّی یعرفنی بالنّورانیّة، فإذا عرفنی بها کان مستبصرا بالغا کاملا قد خاض بحرا من العلم...}}؛ بحار الأنوار، ج ۲۶ ص ۷</ref> در [[حدیث]] دیگری آن [[حضرت]] فرمود: مقصود از خاشعین در آیۀ [[قرآن]] [[شیعیان]] مستبصرند: {{عربی\|الخاشعون هم الشّیعة المستبصرون...}}، چراکه [[پیروان]] [[عقاید]] دیگری مثل [[مرجئه]]، قدریّه، [[خوارج]] و دیگرانی چون [[نواصب]]، [[پیامبر]] [[خدا]] را قبول دارند و اختلافی میانشان نیست، اختلافشان دربارۀ [[ولایت]] من است که آن را [[انکار]] می‌کنند مگر اندکی.<ref>بحار الأنوار، ج ۲۶ ص ۲</ref> گذشته از این موارد، که استبصار و [[بینایی دل]] و [[فکر]] را در [[ایمان]] به [[اهل بیت]] و [[خلافت]] [[ائمه]] [[شیعه]] می‌داند، پیوسته در طول [[تاریخ]] کسانی ابتدا در [[مذهب]] [[اهل سنت]] بوده‌اند، امّا به [[برکت]] [[عنایت الهی]] و در سایۀ [[کسب معرفت]] و مطالعۀ کتاب و مناظرات با [[علما]] یا به اسباب دیگر، [[شیعه]] و [[مستبصر]] شده و حتّی کتاب در [[حقانیت]] [[مذهب شیعه]] نگاشته‌اند، یا دست از عناد با [[شیعه]] برداشته، علیه تهمت‌های سنّی‌ها به [[افشاگری]] پرداخته‌اند.<ref>از جمله ر. ک: "شرف الدین" محمّد رضا حکیمی ص ۱۳۹ بحث استبصار</ref> امروز این حرکت [[نورانی]] و [[مقدّس]] رو به افزایش و گسترش است و نمونه‌های فراوانی دیده می‌شود که [[تشیّع]] را به عنوان [[مذهب]] [[حق]] می‌پذیرند. کسانی چون [[محمد تیجانی]] و [[احمد حسین یعقوب الأردنی]] (مؤلف "[[عدالة الصحابة (کتاب)\|عدالة الصحابة]]"، "[[الخطط السیاسیه (کتاب)\|الخطط السیاسیّه]]"، "[[النظام السیاسی فی الأسلام (کتاب)\|النظام السیاسی فی الأسلام]]"، "[[مرتکزات الفکر السیاسی (کتاب)\|مرتکزات الفکر السیاسی]]") و [[محمّد امین انطاکی]] (مؤلف "[[لماذا اخترت مذهب الشیعه (کتاب)\|لماذا اخترت مذهب الشیعه]]" و "[[فی طریقی الی الشیعه (کتاب)\|فی طریقی الی الشیعه]]") [[شیخ سلیم بشری]]، طرف بحث با [[سید شرف الدین]] در [[المراجعات (کتاب)\|المراجعات]]، [[شیخ محمود ابو ریه]] (مؤلف "[[اضواء علی السنة المحمدیه (کتاب)\|اضواء علی السنّة المحمّدیّه]]")، و [[معتصم سید احمد]] (مؤلف [[کتاب]]"[[الحقیقة الضائعه (کتاب)\|الحقیقة الضائعه]]" با ترجمۀ "[[حقیقت گمشده (کتاب)\|حقیقت گمشده]]" در دو جلد و "[[رحلتی نحو مذهب آل البیت (کتاب)\|رحلتی نحو مذهب آل البیت]]" و [[مروان]] خلیفات (مؤلف "[[و رکبت السفینة (کتاب)\|و رکبت السفینة]]")، [[ادریس حسینی مغربی]] (مؤلف "[[لقد شیعنی الحسین (کتاب)\|لقد شیّعنی الحسین]]"، "[[الخلافة المغتصبه (کتاب)\|الخلافة المغتصبه]]" و "[[هکذا عرفت الشیعه (کتاب)\|هکذا عرفت الشیعه]]")، و [[صائب عبد الحمید]] (مؤلف "[[منهج فی الانتماء المذهبی (کتاب)\|منهج فی الانتماء المذهبی]]")، [[سعید ایوب]] (مؤلف "[[عقیدة المسیح الدجال (کتاب)\|عقیدة المسیح الدجال]]" و "[[معالم الفتن (کتاب)\|معالم الفتن]]")، [[اسعد وحید القاسم فلسطینی]] (مؤلف "[[حقیقة الشیعة الاثنی عشریه (کتاب)\|حقیقة الشیعة الاثنی عشریه]])، [[صالح الوردانی مصری]] (مؤلف "[[الخدعه (کتاب)\|الخدعه]]"، "[[رحلتی من السنة الی الشیعه (کتاب)\|رحلتی من السنّة الی الشیعه]]"، "[[حرکة اهل البیت (کتاب)\|حرکة اهل البیت]]"، "[[عقائد السنه و عقائد الشیعه (کتاب)\|عقائد السنّه و عقائد الشیعه]]"، "[[السیف و السیاسة (کتاب)\|السیف و السّیاسة]]"، و "[[دفاع عن الرسول (کتاب)\|دفاع عن الرسول]]")، [[محمد عبد الحفیظ مصری]] (مؤلف "[[لماذا انا جعفری (کتاب)\|لماذا انا جعفریّ]]")، [[سید عبد المنعم محمد حسن سودانی]] (مؤلف "[[بنور فاطمة اهتدیت (کتاب)\|بنور فاطمة اهتدیت]]")، [[شیخ عبد اللّه ناصر]] از [[کشور]] [[کنیا]] (مؤلف "[[الشیعة و القرآن (کتاب)\|الشیعة و القرآن]]"، "[[الشیعه و الحدیث (کتاب)\|الشیعه و الحدیث]]"، "[[الشیعة و الصحابه (کتاب)\|الشیعة و الصّحابه]]"، "[[الشیعة و التقیه (کتاب)\|الشیعة و التقیّه]]" و "[[الشیعة و الإمامة (کتاب)\|الشیعة و الإمامة]]")، [[عبد المحسن عبد اللّه السراوی]] (مؤلف "[[القطوف الدانیه (کتاب)\|القطوف الدانیه]]")، [[سید علی بدری]] (مؤلف "[[احسن المواهب فی حقایق المذاهب (کتاب)\|احسن المواهب فی حقایق المذاهب]]")، [[سید یاسین معیوف البدری]] (مؤلف "[[یا لیت قومی یعلمون (کتاب)\|یا لیت قومی یعلمون]]")<ref>تعدادی از این کتاب‌ها به فارسی نیز ترجمه شده است، مانند کتاب‌های تیجانی، احمد یعقوب، صالح الوردانی، مروان خلیفات</ref> و صدها [[مستبصر]] دیگر از این قبیل، که [[نور]] [[ولایت]] [[اهل بیت]] دلشان را روشن ساخته و بر تعصب‌های [[کورکورانه]] و باورهای [[جاهلی]] [[غلبه]] یافته‌اند و با حرّیت و [[آزادگی]]، [[تشیّع]] را پذیرفته و اعلام کرده، یا تهمت‌های بی‌اساس به [[شیعه]] را پاسخ داده‌اند.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۶۷.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T04:58:49Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۲۸
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط =		\| موضوع مرتبط =

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۲

2022-07-10T21:58:29Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۲

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۱:۲۸
خط ۱۰:		خط ۱۰:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	*وقتی به [[حق]] بودن [[تشیع]] و تبعیّت از [[عترت]] و [[ائمه]] [[معصوم]] پی می‌برند، [[چشم]] دلشان به روی [[حقیقت]] گشوده می‌شود. این همان استبصار است. در [[روایات]] فراوانی از [[شیعه]] با عناوینی همچون: [[مؤمن]]، [[عارف]]، [[بصیر]]، [[مستبصر]] یاد شده است. در زیارتنامه‌های متعددی نیز، [[آگاهی]] و [[ایمان]] و [[شناخت]] [[فضایل]] و [[مقامات]] و [[جایگاه]] [[امامان]] و قبول امامتشان با {{عربی\|مستبصر بشأنکم، بفضلکم و... عارفا بحقّک مستبصرا...}} بیان شده است. [[امام علی\|حضرت علی]]{{ع}} به [[سلمان]] فرمود: [[شیعیان]] ما وقتی به حدّ استبصار می‌رسند که فروغ [[معنوی]] و [[نورانیت]] [[علمی]] و [[غیبی]] ما را پذیرفته باشند<ref> {{عربی\|لا یبلغ أحد من شیعتنا حدّ الاستبصار حتّی یعرفنی بالنّورانیّة، فإذا عرفنی بها کان مستبصرا بالغا کاملا قد خاض بحرا من العلم...}}؛ بحار الأنوار، ج ۲۶ ص ۷</ref> در [[حدیث]] دیگری آن [[حضرت]] فرمود: مقصود از خاشعین در آیۀ [[قرآن]] [[شیعیان]] مستبصرند: {{عربی\|الخاشعون هم الشّیعة المستبصرون...}}، چراکه [[پیروان]] [[عقاید]] دیگری مثل [[مرجئه]]، قدریّه، [[خوارج]] و دیگرانی چون [[نواصب]]، [[پیامبر]] [[خدا]] را قبول دارند و اختلافی میانشان نیست، اختلافشان دربارۀ [[ولایت]] من است که آن را [[انکار]] می‌کنند مگر اندکی.<ref>بحار الأنوار، ج ۲۶ ص ۲</ref> گذشته از این موارد، که استبصار و [[بینایی دل]] و [[فکر]] را در [[ایمان]] به [[اهل بیت]] و [[خلافت]] [[ائمه]] [[شیعه]] می‌داند، پیوسته در طول [[تاریخ]] کسانی ابتدا در [[مذهب]] [[اهل سنت]] بوده‌اند، امّا به [[برکت]] [[عنایت الهی]] و در سایۀ [[کسب معرفت]] و مطالعۀ کتاب و مناظرات با [[علما]] یا به اسباب دیگر، [[شیعه]] و [[مستبصر]] شده و حتّی کتاب در [[حقانیت]] [[مذهب شیعه]] نگاشته‌اند، یا دست از عناد با [[شیعه]] برداشته، علیه تهمت‌های سنّی‌ها به [[افشاگری]] پرداخته‌اند.<ref>از جمله ر. ک: "شرف الدین" محمّد رضا حکیمی ص ۱۳۹ بحث استبصار</ref> امروز این حرکت [[نورانی]] و [[مقدّس]] رو به افزایش و گسترش است و نمونه‌های فراوانی دیده می‌شود که [[تشیّع]] را به عنوان [[مذهب]] [[حق]] می‌پذیرند. کسانی چون [[محمد تیجانی]] و [[احمد حسین یعقوب الأردنی]] (مؤلف "[[عدالة الصحابة (کتاب)\|عدالة الصحابة]]"، "[[الخطط السیاسیه (کتاب)\|الخطط السیاسیّه]]"، "[[النظام السیاسی فی الأسلام (کتاب)\|النظام السیاسی فی الأسلام]]"، "[[مرتکزات الفکر السیاسی (کتاب)\|مرتکزات الفکر السیاسی]]") و [[محمّد امین انطاکی]] (مؤلف "[[لماذا اخترت مذهب الشیعه (کتاب)\|لماذا اخترت مذهب الشیعه]]" و "[[فی طریقی الی الشیعه (کتاب)\|فی طریقی الی الشیعه]]") [[شیخ سلیم بشری]]، طرف بحث با [[سید شرف الدین]] در [[المراجعات (کتاب)\|المراجعات]]، [[شیخ محمود ابو ریه]] (مؤلف "[[اضواء علی السنة المحمدیه (کتاب)\|اضواء علی السنّة المحمّدیّه]]")، و [[معتصم سید احمد]] (مؤلف [[کتاب ]]"[[الحقیقة الضائعه (کتاب)\|الحقیقة الضائعه]]" با ترجمۀ "[[حقیقت گمشده (کتاب)\|حقیقت گمشده]]" در دو جلد و "[[رحلتی نحو مذهب آل البیت (کتاب)\|رحلتی نحو مذهب آل البیت]]" و [[مروان]] خلیفات (مؤلف "[[و رکبت السفینة (کتاب)\|و رکبت السفینة]]")، [[ادریس حسینی مغربی]] (مؤلف "[[لقد شیعنی الحسین (کتاب)\|لقد شیّعنی الحسین]]"، "[[الخلافة المغتصبه (کتاب)\|الخلافة المغتصبه]]" و "[[هکذا عرفت الشیعه (کتاب)\|هکذا عرفت الشیعه]]")، و [[صائب عبد الحمید]] (مؤلف "[[منهج فی الانتماء المذهبی (کتاب)\|منهج فی الانتماء المذهبی]]")، [[سعید ایوب]] (مؤلف "[[عقیدة المسیح الدجال (کتاب)\|عقیدة المسیح الدجال]]" و "[[معالم الفتن (کتاب)\|معالم الفتن]]")، [[اسعد وحید القاسم فلسطینی]] (مؤلف "[[حقیقة الشیعة الاثنی عشریه (کتاب)\|حقیقة الشیعة الاثنی عشریه]])، [[صالح الوردانی مصری]] (مؤلف "[[الخدعه (کتاب)\|الخدعه]]"، "[[رحلتی من السنة الی الشیعه (کتاب)\|رحلتی من السنّة الی الشیعه]]"، "[[حرکة اهل البیت (کتاب)\|حرکة اهل البیت]]"، "[[عقائد السنه و عقائد الشیعه (کتاب)\|عقائد السنّه و عقائد الشیعه]]"، "[[السیف و السیاسة (کتاب)\|السیف و السّیاسة]]"، و "[[دفاع عن الرسول (کتاب)\|دفاع عن الرسول]]")، [[محمد عبد الحفیظ مصری]] (مؤلف "[[لماذا انا جعفری (کتاب)\|لماذا انا جعفریّ]]")، [[سید عبد المنعم محمد حسن سودانی]] (مؤلف "[[بنور فاطمة اهتدیت (کتاب)\|بنور فاطمة اهتدیت]]")، [[شیخ عبد اللّه ناصر]] از [[کشور]] [[کنیا ]] (مؤلف "[[الشیعة و القرآن (کتاب)\|الشیعة و القرآن]]"، "[[الشیعه و الحدیث (کتاب)\|الشیعه و الحدیث]]"، "[[الشیعة و الصحابه (کتاب)\|الشیعة و الصّحابه]]"، "[[الشیعة و التقیه (کتاب)\|الشیعة و التقیّه]]" و "[[الشیعة و الإمامة (کتاب)\|الشیعة و الإمامة]]")، [[عبد المحسن عبد اللّه السراوی]] (مؤلف "[[القطوف الدانیه (کتاب)\|القطوف الدانیه]]")، [[سید علی بدری]] (مؤلف "[[احسن المواهب فی حقایق المذاهب (کتاب)\|احسن المواهب فی حقایق المذاهب]]")، [[سید یاسین معیوف البدری]] (مؤلف "[[یا لیت قومی یعلمون (کتاب)\|یا لیت قومی یعلمون]]")<ref>تعدادی از این کتاب‌ها به فارسی نیز ترجمه شده است، مانند کتاب‌های تیجانی، احمد یعقوب، صالح الوردانی، مروان خلیفات</ref> و صدها [[مستبصر]] دیگر از این قبیل، که [[نور]] [[ولایت]] [[اهل بیت]] دلشان را روشن ساخته و بر تعصب‌های [[کورکورانه]] و باورهای [[جاهلی]] [[غلبه]] یافته‌اند و با حرّیت و [[آزادگی]]، [[تشیّع]] را پذیرفته و اعلام کرده، یا تهمت‌های بی‌اساس به [[شیعه]] را پاسخ داده‌اند.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۶۷.</ref>		*وقتی به [[حق]] بودن [[تشیع]] و تبعیّت از [[عترت]] و [[ائمه]] [[معصوم]] پی می‌برند، [[چشم]] دلشان به روی [[حقیقت]] گشوده می‌شود. این همان استبصار است. در [[روایات]] فراوانی از [[شیعه]] با عناوینی همچون: [[مؤمن]]، [[عارف]]، [[بصیر]]، [[مستبصر]] یاد شده است. در زیارتنامه‌های متعددی نیز، [[آگاهی]] و [[ایمان]] و [[شناخت]] [[فضایل]] و [[مقامات]] و [[جایگاه]] [[امامان]] و قبول امامتشان با {{عربی\|مستبصر بشأنکم، بفضلکم و... عارفا بحقّک مستبصرا...}} بیان شده است. [[امام علی\|حضرت علی]]{{ع}} به [[سلمان]] فرمود: [[شیعیان]] ما وقتی به حدّ استبصار می‌رسند که فروغ [[معنوی]] و [[نورانیت]] [[علمی]] و [[غیبی]] ما را پذیرفته باشند<ref> {{عربی\|لا یبلغ أحد من شیعتنا حدّ الاستبصار حتّی یعرفنی بالنّورانیّة، فإذا عرفنی بها کان مستبصرا بالغا کاملا قد خاض بحرا من العلم...}}؛ بحار الأنوار، ج ۲۶ ص ۷</ref> در [[حدیث]] دیگری آن [[حضرت]] فرمود: مقصود از خاشعین در آیۀ [[قرآن]] [[شیعیان]] مستبصرند: {{عربی\|الخاشعون هم الشّیعة المستبصرون...}}، چراکه [[پیروان]] [[عقاید]] دیگری مثل [[مرجئه]]، قدریّه، [[خوارج]] و دیگرانی چون [[نواصب]]، [[پیامبر]] [[خدا]] را قبول دارند و اختلافی میانشان نیست، اختلافشان دربارۀ [[ولایت]] من است که آن را [[انکار]] می‌کنند مگر اندکی.<ref>بحار الأنوار، ج ۲۶ ص ۲</ref> گذشته از این موارد، که استبصار و [[بینایی دل]] و [[فکر]] را در [[ایمان]] به [[اهل بیت]] و [[خلافت]] [[ائمه]] [[شیعه]] می‌داند، پیوسته در طول [[تاریخ]] کسانی ابتدا در [[مذهب]] [[اهل سنت]] بوده‌اند، امّا به [[برکت]] [[عنایت الهی]] و در سایۀ [[کسب معرفت]] و مطالعۀ کتاب و مناظرات با [[علما]] یا به اسباب دیگر، [[شیعه]] و [[مستبصر]] شده و حتّی کتاب در [[حقانیت]] [[مذهب شیعه]] نگاشته‌اند، یا دست از عناد با [[شیعه]] برداشته، علیه تهمت‌های سنّی‌ها به [[افشاگری]] پرداخته‌اند.<ref>از جمله ر. ک: "شرف الدین" محمّد رضا حکیمی ص ۱۳۹ بحث استبصار</ref> امروز این حرکت [[نورانی]] و [[مقدّس]] رو به افزایش و گسترش است و نمونه‌های فراوانی دیده می‌شود که [[تشیّع]] را به عنوان [[مذهب]] [[حق]] می‌پذیرند. کسانی چون [[محمد تیجانی]] و [[احمد حسین یعقوب الأردنی]] (مؤلف "[[عدالة الصحابة (کتاب)\|عدالة الصحابة]]"، "[[الخطط السیاسیه (کتاب)\|الخطط السیاسیّه]]"، "[[النظام السیاسی فی الأسلام (کتاب)\|النظام السیاسی فی الأسلام]]"، "[[مرتکزات الفکر السیاسی (کتاب)\|مرتکزات الفکر السیاسی]]") و [[محمّد امین انطاکی]] (مؤلف "[[لماذا اخترت مذهب الشیعه (کتاب)\|لماذا اخترت مذهب الشیعه]]" و "[[فی طریقی الی الشیعه (کتاب)\|فی طریقی الی الشیعه]]") [[شیخ سلیم بشری]]، طرف بحث با [[سید شرف الدین]] در [[المراجعات (کتاب)\|المراجعات]]، [[شیخ محمود ابو ریه]] (مؤلف "[[اضواء علی السنة المحمدیه (کتاب)\|اضواء علی السنّة المحمّدیّه]]")، و [[معتصم سید احمد]] (مؤلف [[کتاب]]"[[الحقیقة الضائعه (کتاب)\|الحقیقة الضائعه]]" با ترجمۀ "[[حقیقت گمشده (کتاب)\|حقیقت گمشده]]" در دو جلد و "[[رحلتی نحو مذهب آل البیت (کتاب)\|رحلتی نحو مذهب آل البیت]]" و [[مروان]] خلیفات (مؤلف "[[و رکبت السفینة (کتاب)\|و رکبت السفینة]]")، [[ادریس حسینی مغربی]] (مؤلف "[[لقد شیعنی الحسین (کتاب)\|لقد شیّعنی الحسین]]"، "[[الخلافة المغتصبه (کتاب)\|الخلافة المغتصبه]]" و "[[هکذا عرفت الشیعه (کتاب)\|هکذا عرفت الشیعه]]")، و [[صائب عبد الحمید]] (مؤلف "[[منهج فی الانتماء المذهبی (کتاب)\|منهج فی الانتماء المذهبی]]")، [[سعید ایوب]] (مؤلف "[[عقیدة المسیح الدجال (کتاب)\|عقیدة المسیح الدجال]]" و "[[معالم الفتن (کتاب)\|معالم الفتن]]")، [[اسعد وحید القاسم فلسطینی]] (مؤلف "[[حقیقة الشیعة الاثنی عشریه (کتاب)\|حقیقة الشیعة الاثنی عشریه]])، [[صالح الوردانی مصری]] (مؤلف "[[الخدعه (کتاب)\|الخدعه]]"، "[[رحلتی من السنة الی الشیعه (کتاب)\|رحلتی من السنّة الی الشیعه]]"، "[[حرکة اهل البیت (کتاب)\|حرکة اهل البیت]]"، "[[عقائد السنه و عقائد الشیعه (کتاب)\|عقائد السنّه و عقائد الشیعه]]"، "[[السیف و السیاسة (کتاب)\|السیف و السّیاسة]]"، و "[[دفاع عن الرسول (کتاب)\|دفاع عن الرسول]]")، [[محمد عبد الحفیظ مصری]] (مؤلف "[[لماذا انا جعفری (کتاب)\|لماذا انا جعفریّ]]")، [[سید عبد المنعم محمد حسن سودانی]] (مؤلف "[[بنور فاطمة اهتدیت (کتاب)\|بنور فاطمة اهتدیت]]")، [[شیخ عبد اللّه ناصر]] از [[کشور]] [[کنیا]] (مؤلف "[[الشیعة و القرآن (کتاب)\|الشیعة و القرآن]]"، "[[الشیعه و الحدیث (کتاب)\|الشیعه و الحدیث]]"، "[[الشیعة و الصحابه (کتاب)\|الشیعة و الصّحابه]]"، "[[الشیعة و التقیه (کتاب)\|الشیعة و التقیّه]]" و "[[الشیعة و الإمامة (کتاب)\|الشیعة و الإمامة]]")، [[عبد المحسن عبد اللّه السراوی]] (مؤلف "[[القطوف الدانیه (کتاب)\|القطوف الدانیه]]")، [[سید علی بدری]] (مؤلف "[[احسن المواهب فی حقایق المذاهب (کتاب)\|احسن المواهب فی حقایق المذاهب]]")، [[سید یاسین معیوف البدری]] (مؤلف "[[یا لیت قومی یعلمون (کتاب)\|یا لیت قومی یعلمون]]")<ref>تعدادی از این کتاب‌ها به فارسی نیز ترجمه شده است، مانند کتاب‌های تیجانی، احمد یعقوب، صالح الوردانی، مروان خلیفات</ref> و صدها [[مستبصر]] دیگر از این قبیل، که [[نور]] [[ولایت]] [[اهل بیت]] دلشان را روشن ساخته و بر تعصب‌های [[کورکورانه]] و باورهای [[جاهلی]] [[غلبه]] یافته‌اند و با حرّیت و [[آزادگی]]، [[تشیّع]] را پذیرفته و اعلام کرده، یا تهمت‌های بی‌اساس به [[شیعه]] را پاسخ داده‌اند.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۶۷.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Heydari: جایگزینی متن - '\این\sمدخل\sاز\sچند\sمنظر\sمتفاوت\،\sبررسی\sمی‌شود\:<\/div\> \(.)\<\/div\> \
2022-06-02T11:34:11Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>این\sمدخل\sاز\sچند\sمنظر\sمتفاوت\،\sبررسی\sمی‌شود\:<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\...

→ نسخهٔ قدیمی‌تر نسخهٔ ‏۲ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۰۴
خط ۱: خط ۱:

{{امامت}}
{{امامت}}

<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
{{مدخل مرتبط

<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[استبصار در قرآن]] - [[استبصار در حدیث]] - [[استبصار در کلام اسلامی]] - [[استبصار در فقه اسلامی]]</div>
| موضوع مرتبط =

<div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[استبصار (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
| عنوان مدخل =

| مداخل مرتبط = [[استبصار در قرآن]] - [[استبصار در حدیث]] - [[استبصار در کلام اسلامی]] - [[استبصار در فقه اسلامی]]

| پرسش مرتبط = استبصار (پرسش)

}}

'''استبصار''' به معنای [[بینا]] شدن، [[هدایت]] گشتن، از [[باطل]] به [[حق]] گرویدن، [[بصیرت]] یافتن و [[شناخت]] [[حقانیّت]] [[شیعه]] و [[مذهب]] [[اهل بیت]] و به آن گرویدن. آنان که [[اهل بیت]] را رها کرده و [[پیروی]] از دیگران کرده‌اند، در واقع کوردلانی‌اند که چشم بصیرتشان نابیناست.<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۶۷.</ref>
'''استبصار''' به معنای [[بینا]] شدن، [[هدایت]] گشتن، از [[باطل]] به [[حق]] گرویدن، [[بصیرت]] یافتن و [[شناخت]] [[حقانیّت]] [[شیعه]] و [[مذهب]] [[اهل بیت]] و به آن گرویدن. آنان که [[اهل بیت]] را رها کرده و [[پیروی]] از دیگران کرده‌اند، در واقع کوردلانی‌اند که چشم بصیرتشان نابیناست.<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۶۷.</ref>

Heydari: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع =='

2022-01-04T17:00:19Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع =='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۰:۳۰
خط ۸:		خط ۸:
	==مقدمه==		==مقدمه==
	*وقتی به [[حق]] بودن [[تشیع]] و تبعیّت از [[عترت]] و [[ائمه]] [[معصوم]] پی می‌برند، [[چشم]] دلشان به روی [[حقیقت]] گشوده می‌شود. این همان استبصار است. در [[روایات]] فراوانی از [[شیعه]] با عناوینی همچون: [[مؤمن]]، [[عارف]]، [[بصیر]]، [[مستبصر]] یاد شده است. در زیارتنامه‌های متعددی نیز، [[آگاهی]] و [[ایمان]] و [[شناخت]] [[فضایل]] و [[مقامات]] و [[جایگاه]] [[امامان]] و قبول امامتشان با {{عربی\|مستبصر بشأنکم، بفضلکم و... عارفا بحقّک مستبصرا...}} بیان شده است. [[امام علی\|حضرت علی]]{{ع}} به [[سلمان]] فرمود: [[شیعیان]] ما وقتی به حدّ استبصار می‌رسند که فروغ [[معنوی]] و [[نورانیت]] [[علمی]] و [[غیبی]] ما را پذیرفته باشند<ref> {{عربی\|لا یبلغ أحد من شیعتنا حدّ الاستبصار حتّی یعرفنی بالنّورانیّة، فإذا عرفنی بها کان مستبصرا بالغا کاملا قد خاض بحرا من العلم...}}؛ بحار الأنوار، ج ۲۶ ص ۷</ref> در [[حدیث]] دیگری آن [[حضرت]] فرمود: مقصود از خاشعین در آیۀ [[قرآن]] [[شیعیان]] مستبصرند: {{عربی\|الخاشعون هم الشّیعة المستبصرون...}}، چراکه [[پیروان]] [[عقاید]] دیگری مثل [[مرجئه]]، قدریّه، [[خوارج]] و دیگرانی چون [[نواصب]]، [[پیامبر]] [[خدا]] را قبول دارند و اختلافی میانشان نیست، اختلافشان دربارۀ [[ولایت]] من است که آن را [[انکار]] می‌کنند مگر اندکی.<ref>بحار الأنوار، ج ۲۶ ص ۲</ref> گذشته از این موارد، که استبصار و [[بینایی دل]] و [[فکر]] را در [[ایمان]] به [[اهل بیت]] و [[خلافت]] [[ائمه]] [[شیعه]] می‌داند، پیوسته در طول [[تاریخ]] کسانی ابتدا در [[مذهب]] [[اهل سنت]] بوده‌اند، امّا به [[برکت]] [[عنایت الهی]] و در سایۀ [[کسب معرفت]] و مطالعۀ کتاب و مناظرات با [[علما]] یا به اسباب دیگر، [[شیعه]] و [[مستبصر]] شده و حتّی کتاب در [[حقانیت]] [[مذهب شیعه]] نگاشته‌اند، یا دست از عناد با [[شیعه]] برداشته، علیه تهمت‌های سنّی‌ها به [[افشاگری]] پرداخته‌اند.<ref>از جمله ر. ک: "شرف الدین" محمّد رضا حکیمی ص ۱۳۹ بحث استبصار</ref> امروز این حرکت [[نورانی]] و [[مقدّس]] رو به افزایش و گسترش است و نمونه‌های فراوانی دیده می‌شود که [[تشیّع]] را به عنوان [[مذهب]] [[حق]] می‌پذیرند. کسانی چون [[محمد تیجانی]] و [[احمد حسین یعقوب الأردنی]] (مؤلف "[[عدالة الصحابة (کتاب)\|عدالة الصحابة]]"، "[[الخطط السیاسیه (کتاب)\|الخطط السیاسیّه]]"، "[[النظام السیاسی فی الأسلام (کتاب)\|النظام السیاسی فی الأسلام]]"، "[[مرتکزات الفکر السیاسی (کتاب)\|مرتکزات الفکر السیاسی]]") و [[محمّد امین انطاکی]] (مؤلف "[[لماذا اخترت مذهب الشیعه (کتاب)\|لماذا اخترت مذهب الشیعه]]" و "[[فی طریقی الی الشیعه (کتاب)\|فی طریقی الی الشیعه]]") [[شیخ سلیم بشری]]، طرف بحث با [[سید شرف الدین]] در [[المراجعات (کتاب)\|المراجعات]]، [[شیخ محمود ابو ریه]] (مؤلف "[[اضواء علی السنة المحمدیه (کتاب)\|اضواء علی السنّة المحمّدیّه]]")، و [[معتصم سید احمد]] (مؤلف [[کتاب ]]"[[الحقیقة الضائعه (کتاب)\|الحقیقة الضائعه]]" با ترجمۀ "[[حقیقت گمشده (کتاب)\|حقیقت گمشده]]" در دو جلد و "[[رحلتی نحو مذهب آل البیت (کتاب)\|رحلتی نحو مذهب آل البیت]]" و [[مروان]] خلیفات (مؤلف "[[و رکبت السفینة (کتاب)\|و رکبت السفینة]]")، [[ادریس حسینی مغربی]] (مؤلف "[[لقد شیعنی الحسین (کتاب)\|لقد شیّعنی الحسین]]"، "[[الخلافة المغتصبه (کتاب)\|الخلافة المغتصبه]]" و "[[هکذا عرفت الشیعه (کتاب)\|هکذا عرفت الشیعه]]")، و [[صائب عبد الحمید]] (مؤلف "[[منهج فی الانتماء المذهبی (کتاب)\|منهج فی الانتماء المذهبی]]")، [[سعید ایوب]] (مؤلف "[[عقیدة المسیح الدجال (کتاب)\|عقیدة المسیح الدجال]]" و "[[معالم الفتن (کتاب)\|معالم الفتن]]")، [[اسعد وحید القاسم فلسطینی]] (مؤلف "[[حقیقة الشیعة الاثنی عشریه (کتاب)\|حقیقة الشیعة الاثنی عشریه]])، [[صالح الوردانی مصری]] (مؤلف "[[الخدعه (کتاب)\|الخدعه]]"، "[[رحلتی من السنة الی الشیعه (کتاب)\|رحلتی من السنّة الی الشیعه]]"، "[[حرکة اهل البیت (کتاب)\|حرکة اهل البیت]]"، "[[عقائد السنه و عقائد الشیعه (کتاب)\|عقائد السنّه و عقائد الشیعه]]"، "[[السیف و السیاسة (کتاب)\|السیف و السّیاسة]]"، و "[[دفاع عن الرسول (کتاب)\|دفاع عن الرسول]]")، [[محمد عبد الحفیظ مصری]] (مؤلف "[[لماذا انا جعفری (کتاب)\|لماذا انا جعفریّ]]")، [[سید عبد المنعم محمد حسن سودانی]] (مؤلف "[[بنور فاطمة اهتدیت (کتاب)\|بنور فاطمة اهتدیت]]")، [[شیخ عبد اللّه ناصر]] از [[کشور]] [[کنیا ]] (مؤلف "[[الشیعة و القرآن (کتاب)\|الشیعة و القرآن]]"، "[[الشیعه و الحدیث (کتاب)\|الشیعه و الحدیث]]"، "[[الشیعة و الصحابه (کتاب)\|الشیعة و الصّحابه]]"، "[[الشیعة و التقیه (کتاب)\|الشیعة و التقیّه]]" و "[[الشیعة و الإمامة (کتاب)\|الشیعة و الإمامة]]")، [[عبد المحسن عبد اللّه السراوی]] (مؤلف "[[القطوف الدانیه (کتاب)\|القطوف الدانیه]]")، [[سید علی بدری]] (مؤلف "[[احسن المواهب فی حقایق المذاهب (کتاب)\|احسن المواهب فی حقایق المذاهب]]")، [[سید یاسین معیوف البدری]] (مؤلف "[[یا لیت قومی یعلمون (کتاب)\|یا لیت قومی یعلمون]]")<ref>تعدادی از این کتاب‌ها به فارسی نیز ترجمه شده است، مانند کتاب‌های تیجانی، احمد یعقوب، صالح الوردانی، مروان خلیفات</ref> و صدها [[مستبصر]] دیگر از این قبیل، که [[نور]] [[ولایت]] [[اهل بیت]] دلشان را روشن ساخته و بر تعصب‌های [[کورکورانه]] و باورهای [[جاهلی]] [[غلبه]] یافته‌اند و با حرّیت و [[آزادگی]]، [[تشیّع]] را پذیرفته و اعلام کرده، یا تهمت‌های بی‌اساس به [[شیعه]] را پاسخ داده‌اند.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۶۷.</ref>		*وقتی به [[حق]] بودن [[تشیع]] و تبعیّت از [[عترت]] و [[ائمه]] [[معصوم]] پی می‌برند، [[چشم]] دلشان به روی [[حقیقت]] گشوده می‌شود. این همان استبصار است. در [[روایات]] فراوانی از [[شیعه]] با عناوینی همچون: [[مؤمن]]، [[عارف]]، [[بصیر]]، [[مستبصر]] یاد شده است. در زیارتنامه‌های متعددی نیز، [[آگاهی]] و [[ایمان]] و [[شناخت]] [[فضایل]] و [[مقامات]] و [[جایگاه]] [[امامان]] و قبول امامتشان با {{عربی\|مستبصر بشأنکم، بفضلکم و... عارفا بحقّک مستبصرا...}} بیان شده است. [[امام علی\|حضرت علی]]{{ع}} به [[سلمان]] فرمود: [[شیعیان]] ما وقتی به حدّ استبصار می‌رسند که فروغ [[معنوی]] و [[نورانیت]] [[علمی]] و [[غیبی]] ما را پذیرفته باشند<ref> {{عربی\|لا یبلغ أحد من شیعتنا حدّ الاستبصار حتّی یعرفنی بالنّورانیّة، فإذا عرفنی بها کان مستبصرا بالغا کاملا قد خاض بحرا من العلم...}}؛ بحار الأنوار، ج ۲۶ ص ۷</ref> در [[حدیث]] دیگری آن [[حضرت]] فرمود: مقصود از خاشعین در آیۀ [[قرآن]] [[شیعیان]] مستبصرند: {{عربی\|الخاشعون هم الشّیعة المستبصرون...}}، چراکه [[پیروان]] [[عقاید]] دیگری مثل [[مرجئه]]، قدریّه، [[خوارج]] و دیگرانی چون [[نواصب]]، [[پیامبر]] [[خدا]] را قبول دارند و اختلافی میانشان نیست، اختلافشان دربارۀ [[ولایت]] من است که آن را [[انکار]] می‌کنند مگر اندکی.<ref>بحار الأنوار، ج ۲۶ ص ۲</ref> گذشته از این موارد، که استبصار و [[بینایی دل]] و [[فکر]] را در [[ایمان]] به [[اهل بیت]] و [[خلافت]] [[ائمه]] [[شیعه]] می‌داند، پیوسته در طول [[تاریخ]] کسانی ابتدا در [[مذهب]] [[اهل سنت]] بوده‌اند، امّا به [[برکت]] [[عنایت الهی]] و در سایۀ [[کسب معرفت]] و مطالعۀ کتاب و مناظرات با [[علما]] یا به اسباب دیگر، [[شیعه]] و [[مستبصر]] شده و حتّی کتاب در [[حقانیت]] [[مذهب شیعه]] نگاشته‌اند، یا دست از عناد با [[شیعه]] برداشته، علیه تهمت‌های سنّی‌ها به [[افشاگری]] پرداخته‌اند.<ref>از جمله ر. ک: "شرف الدین" محمّد رضا حکیمی ص ۱۳۹ بحث استبصار</ref> امروز این حرکت [[نورانی]] و [[مقدّس]] رو به افزایش و گسترش است و نمونه‌های فراوانی دیده می‌شود که [[تشیّع]] را به عنوان [[مذهب]] [[حق]] می‌پذیرند. کسانی چون [[محمد تیجانی]] و [[احمد حسین یعقوب الأردنی]] (مؤلف "[[عدالة الصحابة (کتاب)\|عدالة الصحابة]]"، "[[الخطط السیاسیه (کتاب)\|الخطط السیاسیّه]]"، "[[النظام السیاسی فی الأسلام (کتاب)\|النظام السیاسی فی الأسلام]]"، "[[مرتکزات الفکر السیاسی (کتاب)\|مرتکزات الفکر السیاسی]]") و [[محمّد امین انطاکی]] (مؤلف "[[لماذا اخترت مذهب الشیعه (کتاب)\|لماذا اخترت مذهب الشیعه]]" و "[[فی طریقی الی الشیعه (کتاب)\|فی طریقی الی الشیعه]]") [[شیخ سلیم بشری]]، طرف بحث با [[سید شرف الدین]] در [[المراجعات (کتاب)\|المراجعات]]، [[شیخ محمود ابو ریه]] (مؤلف "[[اضواء علی السنة المحمدیه (کتاب)\|اضواء علی السنّة المحمّدیّه]]")، و [[معتصم سید احمد]] (مؤلف [[کتاب ]]"[[الحقیقة الضائعه (کتاب)\|الحقیقة الضائعه]]" با ترجمۀ "[[حقیقت گمشده (کتاب)\|حقیقت گمشده]]" در دو جلد و "[[رحلتی نحو مذهب آل البیت (کتاب)\|رحلتی نحو مذهب آل البیت]]" و [[مروان]] خلیفات (مؤلف "[[و رکبت السفینة (کتاب)\|و رکبت السفینة]]")، [[ادریس حسینی مغربی]] (مؤلف "[[لقد شیعنی الحسین (کتاب)\|لقد شیّعنی الحسین]]"، "[[الخلافة المغتصبه (کتاب)\|الخلافة المغتصبه]]" و "[[هکذا عرفت الشیعه (کتاب)\|هکذا عرفت الشیعه]]")، و [[صائب عبد الحمید]] (مؤلف "[[منهج فی الانتماء المذهبی (کتاب)\|منهج فی الانتماء المذهبی]]")، [[سعید ایوب]] (مؤلف "[[عقیدة المسیح الدجال (کتاب)\|عقیدة المسیح الدجال]]" و "[[معالم الفتن (کتاب)\|معالم الفتن]]")، [[اسعد وحید القاسم فلسطینی]] (مؤلف "[[حقیقة الشیعة الاثنی عشریه (کتاب)\|حقیقة الشیعة الاثنی عشریه]])، [[صالح الوردانی مصری]] (مؤلف "[[الخدعه (کتاب)\|الخدعه]]"، "[[رحلتی من السنة الی الشیعه (کتاب)\|رحلتی من السنّة الی الشیعه]]"، "[[حرکة اهل البیت (کتاب)\|حرکة اهل البیت]]"، "[[عقائد السنه و عقائد الشیعه (کتاب)\|عقائد السنّه و عقائد الشیعه]]"، "[[السیف و السیاسة (کتاب)\|السیف و السّیاسة]]"، و "[[دفاع عن الرسول (کتاب)\|دفاع عن الرسول]]")، [[محمد عبد الحفیظ مصری]] (مؤلف "[[لماذا انا جعفری (کتاب)\|لماذا انا جعفریّ]]")، [[سید عبد المنعم محمد حسن سودانی]] (مؤلف "[[بنور فاطمة اهتدیت (کتاب)\|بنور فاطمة اهتدیت]]")، [[شیخ عبد اللّه ناصر]] از [[کشور]] [[کنیا ]] (مؤلف "[[الشیعة و القرآن (کتاب)\|الشیعة و القرآن]]"، "[[الشیعه و الحدیث (کتاب)\|الشیعه و الحدیث]]"، "[[الشیعة و الصحابه (کتاب)\|الشیعة و الصّحابه]]"، "[[الشیعة و التقیه (کتاب)\|الشیعة و التقیّه]]" و "[[الشیعة و الإمامة (کتاب)\|الشیعة و الإمامة]]")، [[عبد المحسن عبد اللّه السراوی]] (مؤلف "[[القطوف الدانیه (کتاب)\|القطوف الدانیه]]")، [[سید علی بدری]] (مؤلف "[[احسن المواهب فی حقایق المذاهب (کتاب)\|احسن المواهب فی حقایق المذاهب]]")، [[سید یاسین معیوف البدری]] (مؤلف "[[یا لیت قومی یعلمون (کتاب)\|یا لیت قومی یعلمون]]")<ref>تعدادی از این کتاب‌ها به فارسی نیز ترجمه شده است، مانند کتاب‌های تیجانی، احمد یعقوب، صالح الوردانی، مروان خلیفات</ref> و صدها [[مستبصر]] دیگر از این قبیل، که [[نور]] [[ولایت]] [[اهل بیت]] دلشان را روشن ساخته و بر تعصب‌های [[کورکورانه]] و باورهای [[جاهلی]] [[غلبه]] یافته‌اند و با حرّیت و [[آزادگی]]، [[تشیّع]] را پذیرفته و اعلام کرده، یا تهمت‌های بی‌اساس به [[شیعه]] را پاسخ داده‌اند.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۶۷.</ref>

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

2021-12-17T16:10:29Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۹:۴۰
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-17T13:21:15Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۶:۵۱
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']]		* [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۰۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[استبصار در قرآن]] - [[استبصار در حدیث]] - [[استبصار در کلام اسلامی]] - [[استبصار در فقه اسلامی]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط =
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[استبصار (پرسش)~~]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>~~		\| عنوان مدخل =
			\| مداخل مرتبط = [[استبصار در قرآن]] - [[استبصار در حدیث]] - [[استبصار در کلام اسلامی]] - [[استبصار در فقه اسلامی]]
			\| پرسش مرتبط = استبصار (پرسش)
			}}

	'''استبصار''' به معنای [[بینا]] شدن، [[هدایت]] گشتن، از [[باطل]] به [[حق]] گرویدن، [[بصیرت]] یافتن و [[شناخت]] [[حقانیّت]] [[شیعه]] و [[مذهب]] [[اهل بیت]] و به آن گرویدن. آنان که [[اهل بیت]] را رها کرده و [[پیروی]] از دیگران کرده‌اند، در واقع کوردلانی‌اند که چشم بصیرتشان نابیناست.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۶۷.</ref>		'''استبصار''' به معنای [[بینا]] شدن، [[هدایت]] گشتن، از [[باطل]] به [[حق]] گرویدن، [[بصیرت]] یافتن و [[شناخت]] [[حقانیّت]] [[شیعه]] و [[مذهب]] [[اهل بیت]] و به آن گرویدن. آنان که [[اهل بیت]] را رها کرده و [[پیروی]] از دیگران کرده‌اند، در واقع کوردلانی‌اند که چشم بصیرتشان نابیناست.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۶۷.</ref>