اسد بن عبید هدلی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Msadeq در ‏۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۱۱

2024-01-15T05:11:38Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۴۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = ~~[[اسد بن عبید هدلی در قرآن]] - [[اسد بن عبید هدلی در تاریخ اسلامی]]~~\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = }}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	از زندگانی او اطلاع چندانی در دست نیست، جز آنکه او و پسر عموهایش [[اسید]] ([[اسد]])<ref>اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۰۲؛ الاصابه، ج ۱، ص ۲۰۶.</ref> و [[ثعلبه]]، [[فرزندان]] سعیه همگی از [[یهودیان]] بنی‌هدل ([[هذیل]])<ref>جامع‌البیان، مج۱۱، ج ۲۰، ص۱۸۳.</ref> بودند و بنی‌هدل در شجره [[نسب]] خود با [[بنی‌قریظه]] و [[بنی‌نضیر]]، به نیای واحدی می‌رسند.<ref>الطبقات، ج۸، ص۲۴۷؛ السیره‌النبویه، ج۳، ص۲۳۸؛ اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۰۲، ۲۳۷، ۴۶۸.</ref> این سه با بنی‌قریظه می‌زیستند،<ref>المغازی، ج ۲، ص ۵۰۳؛ الطبقات، ج ۱، ص ۱۲۷.</ref> به همین [[دلیل]] برخی آنها را، به [[خطا]] از بنی‌قریظه دانسته‌اند.<ref>اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۳۷؛ الاصابه، ج ۱، ص ۲۰۷.</ref> بنا به [[نقلی]] یکی از بزرگان [[یهود]] به نام ابن هیّبان که برای [[ادراک]] محضر [[پیامبر]] {{صل}} [[سختی]] [[معیشت]] در یثرب را به [[آسایش]] در [[شام]] ترجیح داده بود، هنگام [[مرگ]] خود آنان را از [[ظهور پیامبر]] [[موعود]] [[آگاه]] ساخت و گوشزد کرد که مبادا دیگران در [[ایمان]] به او بر شما [[سبقت]] گیرند.<ref>الطبقات، ج۱، ص۱۲۷؛ دلائل ‌النبوه، ج ۴، ص ۳۱.</ref> این سه نفر در [[شب]] آن‌روزی که بنی‌قریظه به [[حکم]] [[سعد بن معاذ]] [[تسلیم]] گردیدند، سخنان ابن هیّبان را به بنی‌قریظه یادآور شدند و از آنان خواستند تا به پیامبر ایمان بیاورند. سپس خود ایمان آورده، در همان شب به پیامبر پیوستند؛<ref> اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۳۷؛ الوافی بالوفیات، ج ۹، ص ۱۵۴.</ref> بدین‌گونه نه تنها [[جان]] خود و [[خانواده]] خویش را [[حفظ]] کردند، بلکه [[دارایی]] آنها نیز باز گردانده شد.<ref>دلائل النبوه، ج ۴، ص ۳۲.</ref> [[احبار]] یهود گفتند: اینان از [[فرومایگان]] یهودند که [[آیین]] [[پدران]] خود را رها کردند. [[آیات]] {{متن قرآن\|لَيْسُوا سَوَاءً مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ أُمَّةٌ قَائِمَةٌ يَتْلُونَ آيَاتِ اللَّهِ آنَاءَ اللَّيْلِ وَهُمْ يَسْجُدُونَ}}<ref>«آنان برابر نیستند؛ از اهل کتاب گروهی برخاستگانند که در طول شب آیات خداوند را تلاوت می‌کنند در حالی که سر به سجده دارند» سوره آل عمران، آیه ۱۱۳.</ref>، {{متن قرآن\|يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَأُولَئِكَ مِنَ الصَّالِحِينَ}}<ref>«به خداوند و روز بازپسین ایمان دارند و به کار شایسته فرمان می‌دهند و از کار ناشایست باز می‌دارند و به کارهای خیر می‌شتابند و آنان از شایستگانند» سوره آل عمران، آیه ۱۱۴.</ref> در رد سخنان ایشان نازل شد و [[خداوند]] این گونه آنها را از [[صالحان]] شمرد و غیر قابل مقایسه با بنی‌قریظه معرفی کرد.<ref>جامع‌البیان، مج۳، ج ۴، ص ۷۱؛ اسباب النزول، ص ۱۰۲؛ تفسیر قرطبی، ج ۴، ص ۱۱۳.</ref> بنا به روایتی، [[اسید]] و [[ثعلبه]]، [[فرزندان]] سعیه در [[زمان حیات پیامبر]] از [[دنیا]] رفتند <ref>اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۳۷، ۴۶۸.</ref><ref>[[سید محمود سامانی\|سامانی، سید محمود]]، [[اسد بن عبید هدلی (مقاله)\|مقاله «اسد بن عبید هدلی»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۳ (کتاب)\|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۳.</ref>		از زندگانی او اطلاع چندانی در دست نیست، جز آنکه او و پسر عموهایش [[اسید]] ([[اسد]])<ref>اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۰۲؛ الاصابه، ج ۱، ص ۲۰۶.</ref> و [[ثعلبه]]، [[فرزندان]] سعیه همگی از [[یهودیان]] بنی‌هدل ([[هذیل]])<ref>جامع‌البیان، مج۱۱، ج ۲۰، ص۱۸۳.</ref> بودند و بنی‌هدل در شجره [[نسب]] خود با [[بنی‌قریظه]] و [[بنی‌نضیر]]، به نیای واحدی می‌رسند.<ref>الطبقات، ج۸، ص۲۴۷؛ السیره‌النبویه، ج۳، ص۲۳۸؛ اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۰۲، ۲۳۷، ۴۶۸.</ref> این سه با بنی‌قریظه می‌زیستند،<ref>المغازی، ج ۲، ص ۵۰۳؛ الطبقات، ج ۱، ص ۱۲۷.</ref> به همین [[دلیل]] برخی آنها را، به [[خطا]] از بنی‌قریظه دانسته‌اند.<ref>اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۳۷؛ الاصابه، ج ۱، ص ۲۰۷.</ref> بنا به [[نقلی]] یکی از بزرگان [[یهود]] به نام ابن هیّبان که برای [[ادراک]] محضر [[پیامبر]] {{صل}} [[سختی]] [[معیشت]] در یثرب را به [[آسایش]] در [[شام]] ترجیح داده بود، هنگام [[مرگ]] خود آنان را از [[ظهور پیامبر]] [[موعود]] [[آگاه]] ساخت و گوشزد کرد که مبادا دیگران در [[ایمان]] به او بر شما [[سبقت]] گیرند.<ref>الطبقات، ج۱، ص۱۲۷؛ دلائل ‌النبوه، ج ۴، ص ۳۱.</ref> این سه نفر در [[شب]] آن‌روزی که بنی‌قریظه به [[حکم]] [[سعد بن معاذ]] [[تسلیم]] گردیدند، سخنان ابن هیّبان را به بنی‌قریظه یادآور شدند و از آنان خواستند تا به پیامبر ایمان بیاورند. سپس خود ایمان آورده، در همان شب به پیامبر پیوستند؛<ref> اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۳۷؛ الوافی بالوفیات، ج ۹، ص ۱۵۴.</ref> بدین‌گونه نه تنها [[جان]] خود و [[خانواده]] خویش را [[حفظ]] کردند، بلکه [[دارایی]] آنها نیز باز گردانده شد.<ref>دلائل النبوه، ج ۴، ص ۳۲.</ref> [[احبار]] یهود گفتند: اینان از [[فرومایگان]] یهودند که [[آیین]] [[پدران]] خود را رها کردند. [[آیات]] {{متن قرآن\|لَيْسُوا سَوَاءً مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ أُمَّةٌ قَائِمَةٌ يَتْلُونَ آيَاتِ اللَّهِ آنَاءَ اللَّيْلِ وَهُمْ يَسْجُدُونَ}}<ref>«آنان برابر نیستند؛ از اهل کتاب گروهی برخاستگانند که در طول شب آیات خداوند را تلاوت می‌کنند در حالی که سر به سجده دارند» سوره آل عمران، آیه ۱۱۳.</ref>، {{متن قرآن\|يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَأُولَئِكَ مِنَ الصَّالِحِينَ}}<ref>«به خداوند و روز بازپسین ایمان دارند و به کار شایسته فرمان می‌دهند و از کار ناشایست باز می‌دارند و به کارهای خیر می‌شتابند و آنان از شایستگانند» سوره آل عمران، آیه ۱۱۴.</ref> در رد سخنان ایشان نازل شد و [[خداوند]] این گونه آنها را از [[صالحان]] شمرد و غیر قابل مقایسه با بنی‌قریظه معرفی کرد.<ref>جامع‌البیان، مج۳، ج ۴، ص ۷۱؛ اسباب النزول، ص ۱۰۲؛ تفسیر قرطبی، ج ۴، ص ۱۱۳.</ref> بنا به روایتی، [[اسید]] و [[ثعلبه]]، [[فرزندان]] سعیه در [[زمان حیات پیامبر]] از [[دنیا]] رفتند <ref>اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۳۷، ۴۶۸.</ref><ref>[[سید محمود سامانی\|سامانی، سید محمود]]، [[اسد بن عبید هدلی (مقاله)\|مقاله «اسد بن عبید هدلی»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۳ (کتاب)\|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۳، ص 194-195.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:000053.jpg\|22px]] [[سید محمود سامانی\|سامانی، سید محمود]]، [[اسد بن عبید هدلی (مقاله)\|مقاله «اسد بن عبید هدلی»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۳ (کتاب)\|'''دائرة المعارف قرآن کریم ج۳''']]		#[[پرونده:000053.jpg\|22px]] [[سید محمود سامانی\|سامانی، سید محمود]]، [[اسد بن عبید هدلی (مقاله)\|مقاله «اسد بن عبید هدلی»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۳ (کتاب)\|'''دائرة المعارف قرآن کریم ج۳''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۱۲:		خط ۱۲:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~[[رده:اسد بن عبید هدلی]]~~
	[[رده:اعلام]]		[[رده:اعلام]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T14:29:06Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۵۹
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[اسد بن عبید هدلی در قرآن]] - [[اسد بن عبید هدلی در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[اسد بن عبید هدلی در قرآن]] - [[اسد بن عبید هدلی در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	از زندگانی او اطلاع چندانی در دست نیست، جز آنکه او و پسر عموهایش [[اسید]] ([[اسد]])<ref>اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۰۲؛ الاصابه، ج ۱، ص ۲۰۶.</ref> و [[ثعلبه]]، [[فرزندان]] سعیه همگی از [[یهودیان]] بنی‌هدل ([[هذیل]])<ref>جامع‌البیان، مج۱۱، ج ۲۰، ص۱۸۳.</ref> بودند و بنی‌هدل در شجره [[نسب]] خود با [[بنی‌قریظه]] و [[بنی‌نضیر]]، به نیای واحدی می‌رسند.<ref>الطبقات، ج۸، ص۲۴۷؛ السیره‌النبویه، ج۳، ص۲۳۸؛ اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۰۲، ۲۳۷، ۴۶۸.</ref> این سه با بنی‌قریظه می‌زیستند،<ref>المغازی، ج ۲، ص ۵۰۳؛ الطبقات، ج ۱، ص ۱۲۷.</ref> به همین [[دلیل]] برخی آنها را، به [[خطا]] از بنی‌قریظه دانسته‌اند.<ref>اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۳۷؛ الاصابه، ج ۱، ص ۲۰۷.</ref> بنا به [[نقلی]] یکی از بزرگان [[یهود]] به نام ابن هیّبان که برای [[ادراک]] محضر [[پیامبر]]{{صل}} [[سختی]] [[معیشت]] در یثرب را به [[آسایش]] در [[شام]] ترجیح داده بود، هنگام [[مرگ]] خود آنان را از [[ظهور پیامبر]] [[موعود]] [[آگاه]] ساخت و گوشزد کرد که مبادا دیگران در [[ایمان]] به او بر شما [[سبقت]] گیرند.<ref>الطبقات، ج۱، ص۱۲۷؛ دلائل ‌النبوه، ج ۴، ص ۳۱.</ref> این سه نفر در [[شب]] آن‌روزی که بنی‌قریظه به [[حکم]] [[سعد بن معاذ]] [[تسلیم]] گردیدند، سخنان ابن هیّبان را به بنی‌قریظه یادآور شدند و از آنان خواستند تا به پیامبر ایمان بیاورند. سپس خود ایمان آورده، در همان شب به پیامبر پیوستند؛<ref> اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۳۷؛ الوافی بالوفیات، ج ۹، ص ۱۵۴.</ref> بدین‌گونه نه تنها [[جان]] خود و [[خانواده]] خویش را [[حفظ]] کردند، بلکه [[دارایی]] آنها نیز باز گردانده شد.<ref>دلائل النبوه، ج ۴، ص ۳۲.</ref> [[احبار]] یهود گفتند: اینان از [[فرومایگان]] یهودند که [[آیین]] [[پدران]] خود را رها کردند. [[آیات]] {{متن قرآن\|لَيْسُوا سَوَاءً مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ أُمَّةٌ قَائِمَةٌ يَتْلُونَ آيَاتِ اللَّهِ آنَاءَ اللَّيْلِ وَهُمْ يَسْجُدُونَ}}<ref>«آنان برابر نیستند؛ از اهل کتاب گروهی برخاستگانند که در طول شب آیات خداوند را تلاوت می‌کنند در حالی که سر به سجده دارند» سوره آل عمران، آیه ۱۱۳.</ref>، {{متن قرآن\|يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَأُولَئِكَ مِنَ الصَّالِحِينَ}}<ref>«به خداوند و روز بازپسین ایمان دارند و به کار شایسته فرمان می‌دهند و از کار ناشایست باز می‌دارند و به کارهای خیر می‌شتابند و آنان از شایستگانند» سوره آل عمران، آیه ۱۱۴.</ref> در رد سخنان ایشان نازل شد و [[خداوند]] این گونه آنها را از [[صالحان]] شمرد و غیر قابل مقایسه با بنی‌قریظه معرفی کرد.<ref>جامع‌البیان، مج۳، ج ۴، ص ۷۱؛ اسباب النزول، ص ۱۰۲؛ تفسیر قرطبی، ج ۴، ص ۱۱۳.</ref> بنا به روایتی، [[اسید]] و [[ثعلبه]]، [[فرزندان]] سعیه در [[زمان حیات پیامبر]] از [[دنیا]] رفتند <ref>اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۳۷، ۴۶۸.</ref><ref>[[سید محمود سامانی\|سامانی، سید محمود]]، [[اسد بن عبید هدلی (مقاله)\|مقاله «اسد بن عبید هدلی»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۳ (کتاب)\|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۳.</ref>		از زندگانی او اطلاع چندانی در دست نیست، جز آنکه او و پسر عموهایش [[اسید]] ([[اسد]])<ref>اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۰۲؛ الاصابه، ج ۱، ص ۲۰۶.</ref> و [[ثعلبه]]، [[فرزندان]] سعیه همگی از [[یهودیان]] بنی‌هدل ([[هذیل]])<ref>جامع‌البیان، مج۱۱، ج ۲۰، ص۱۸۳.</ref> بودند و بنی‌هدل در شجره [[نسب]] خود با [[بنی‌قریظه]] و [[بنی‌نضیر]]، به نیای واحدی می‌رسند.<ref>الطبقات، ج۸، ص۲۴۷؛ السیره‌النبویه، ج۳، ص۲۳۸؛ اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۰۲، ۲۳۷، ۴۶۸.</ref> این سه با بنی‌قریظه می‌زیستند،<ref>المغازی، ج ۲، ص ۵۰۳؛ الطبقات، ج ۱، ص ۱۲۷.</ref> به همین [[دلیل]] برخی آنها را، به [[خطا]] از بنی‌قریظه دانسته‌اند.<ref>اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۳۷؛ الاصابه، ج ۱، ص ۲۰۷.</ref> بنا به [[نقلی]] یکی از بزرگان [[یهود]] به نام ابن هیّبان که برای [[ادراک]] محضر [[پیامبر]] {{صل}} [[سختی]] [[معیشت]] در یثرب را به [[آسایش]] در [[شام]] ترجیح داده بود، هنگام [[مرگ]] خود آنان را از [[ظهور پیامبر]] [[موعود]] [[آگاه]] ساخت و گوشزد کرد که مبادا دیگران در [[ایمان]] به او بر شما [[سبقت]] گیرند.<ref>الطبقات، ج۱، ص۱۲۷؛ دلائل ‌النبوه، ج ۴، ص ۳۱.</ref> این سه نفر در [[شب]] آن‌روزی که بنی‌قریظه به [[حکم]] [[سعد بن معاذ]] [[تسلیم]] گردیدند، سخنان ابن هیّبان را به بنی‌قریظه یادآور شدند و از آنان خواستند تا به پیامبر ایمان بیاورند. سپس خود ایمان آورده، در همان شب به پیامبر پیوستند؛<ref> اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۳۷؛ الوافی بالوفیات، ج ۹، ص ۱۵۴.</ref> بدین‌گونه نه تنها [[جان]] خود و [[خانواده]] خویش را [[حفظ]] کردند، بلکه [[دارایی]] آنها نیز باز گردانده شد.<ref>دلائل النبوه، ج ۴، ص ۳۲.</ref> [[احبار]] یهود گفتند: اینان از [[فرومایگان]] یهودند که [[آیین]] [[پدران]] خود را رها کردند. [[آیات]] {{متن قرآن\|لَيْسُوا سَوَاءً مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ أُمَّةٌ قَائِمَةٌ يَتْلُونَ آيَاتِ اللَّهِ آنَاءَ اللَّيْلِ وَهُمْ يَسْجُدُونَ}}<ref>«آنان برابر نیستند؛ از اهل کتاب گروهی برخاستگانند که در طول شب آیات خداوند را تلاوت می‌کنند در حالی که سر به سجده دارند» سوره آل عمران، آیه ۱۱۳.</ref>، {{متن قرآن\|يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَأُولَئِكَ مِنَ الصَّالِحِينَ}}<ref>«به خداوند و روز بازپسین ایمان دارند و به کار شایسته فرمان می‌دهند و از کار ناشایست باز می‌دارند و به کارهای خیر می‌شتابند و آنان از شایستگانند» سوره آل عمران، آیه ۱۱۴.</ref> در رد سخنان ایشان نازل شد و [[خداوند]] این گونه آنها را از [[صالحان]] شمرد و غیر قابل مقایسه با بنی‌قریظه معرفی کرد.<ref>جامع‌البیان، مج۳، ج ۴، ص ۷۱؛ اسباب النزول، ص ۱۰۲؛ تفسیر قرطبی، ج ۴، ص ۱۱۳.</ref> بنا به روایتی، [[اسید]] و [[ثعلبه]]، [[فرزندان]] سعیه در [[زمان حیات پیامبر]] از [[دنیا]] رفتند <ref>اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۳۷، ۴۶۸.</ref><ref>[[سید محمود سامانی\|سامانی، سید محمود]]، [[اسد بن عبید هدلی (مقاله)\|مقاله «اسد بن عبید هدلی»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۳ (کتاب)\|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۳.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T05:01:26Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۳۱
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[اسد بن عبید هدلی در قرآن]] - [[اسد بن عبید هدلی در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[اسد بن عبید هدلی در قرآن]] - [[اسد بن عبید هدلی در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}

خط ۱۴:		خط ۱۳:

	[[رده:اسد بن عبید هدلی]]		[[رده:اسد بن عبید هدلی]]
	~~[[رده:مدخل]]~~
	[[رده:اعلام]]		[[رده:اعلام]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۲

2022-07-10T22:02:27Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۲

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۱:۳۲
خط ۳:		خط ۳:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	از زندگانی او اطلاع چندانی در دست نیست، جز آنکه او و پسر عموهایش [[اسید]] ([[اسد]])<ref>اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۰۲؛ الاصابه، ج ۱، ص ۲۰۶.</ref> و [[ثعلبه]]، [[فرزندان]] سعیه همگی از [[یهودیان]] بنی‌هدل ([[هذیل]])<ref>جامع‌البیان، مج۱۱، ج ۲۰، ص۱۸۳.</ref> بودند و بنی‌هدل در شجره [[نسب]] خود با [[بنی‌قریظه]] و [[بنی‌نضیر]]، به نیای واحدی می‌رسند.<ref>الطبقات، ج۸، ص۲۴۷؛ السیره‌النبویه، ج۳، ص۲۳۸؛ اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۰۲، ۲۳۷، ۴۶۸.</ref> این سه با بنی‌قریظه می‌زیستند،<ref>المغازی، ج ۲، ص ۵۰۳؛ الطبقات، ج ۱، ص ۱۲۷.</ref> به همین [[دلیل]] برخی آنها را، به [[خطا]] از بنی‌قریظه دانسته‌اند.<ref>اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۳۷؛ الاصابه، ج ۱، ص ۲۰۷.</ref> بنا به [[نقلی]] یکی از بزرگان [[یهود]] به نام ابن هیّبان که برای [[ادراک]] محضر [[پیامبر]]{{صل}} [[سختی]] [[معیشت]] در یثرب را به [[آسایش]] در [[شام]] ترجیح داده بود، هنگام [[مرگ]] خود آنان را از [[ظهور پیامبر]] [[موعود]] [[آگاه]] ساخت و گوشزد کرد که مبادا دیگران در [[ایمان]] به او بر شما [[سبقت]] گیرند.<ref>الطبقات، ج۱، ص۱۲۷؛ دلائل ‌النبوه، ج ۴، ص ۳۱.</ref> این سه نفر در [[شب]] آن‌روزی که بنی‌قریظه به [[حکم]] [[سعد بن معاذ]] [[تسلیم]] گردیدند، سخنان ابن هیّبان را به بنی‌قریظه یادآور شدند و از آنان خواستند تا به پیامبر ایمان بیاورند. سپس خود ایمان آورده، در همان شب به پیامبر پیوستند؛<ref> اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۳۷؛ الوافی بالوفیات، ج ۹، ص ۱۵۴.</ref> بدین‌گونه نه تنها [[جان]] خود و [[خانواده]] خویش را [[حفظ]] کردند، بلکه [[دارایی]] آنها نیز باز گردانده شد.<ref>دلائل النبوه، ج ۴، ص ۳۲.</ref> [[احبار]] یهود گفتند: اینان از [[فرومایگان]] یهودند که [[آیین]] [[پدران]] خود را رها کردند. [[آیات]] {{متن قرآن\|لَيْسُوا سَوَاءً مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ أُمَّةٌ قَائِمَةٌ يَتْلُونَ آيَاتِ اللَّهِ آنَاءَ اللَّيْلِ وَهُمْ يَسْجُدُونَ}}<ref>«آنان برابر نیستند؛ از اهل کتاب گروهی برخاستگانند که در طول شب آیات خداوند را تلاوت می‌کنند در حالی که سر به سجده دارند» سوره آل عمران، آیه ۱۱۳.</ref>، {{متن قرآن\|يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَأُولَئِكَ مِنَ الصَّالِحِينَ}}<ref>«به خداوند و روز بازپسین ایمان دارند و به کار شایسته فرمان می‌دهند و از کار ناشایست باز می‌دارند و به کارهای خیر می‌شتابند و آنان از شایستگانند» سوره آل عمران، آیه ۱۱۴.</ref> در رد سخنان ایشان نازل شد و [[خداوند]] این گونه آنها را از [[صالحان]] شمرد و غیر قابل مقایسه با بنی‌قریظه معرفی کرد.<ref>جامع‌البیان، مج۳، ج ۴، ص ۷۱؛ اسباب النزول، ص ۱۰۲؛ تفسیر قرطبی، ج ۴، ص ۱۱۳.</ref> بنا به روایتی، [[اسید]] و [[ثعلبه]]، [[فرزندان]] سعیه در [[زمان حیات پیامبر]] از [[دنیا]] رفتند <ref>اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۳۷، ۴۶۸.</ref>.<ref>[[سید محمود سامانی\|سامانی، سید محمود]]، [[اسد بن عبید هدلی (مقاله)\|مقاله «اسد بن عبید هدلی»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۳ (کتاب)\|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۳.</ref>		از زندگانی او اطلاع چندانی در دست نیست، جز آنکه او و پسر عموهایش [[اسید]] ([[اسد]])<ref>اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۰۲؛ الاصابه، ج ۱، ص ۲۰۶.</ref> و [[ثعلبه]]، [[فرزندان]] سعیه همگی از [[یهودیان]] بنی‌هدل ([[هذیل]])<ref>جامع‌البیان، مج۱۱، ج ۲۰، ص۱۸۳.</ref> بودند و بنی‌هدل در شجره [[نسب]] خود با [[بنی‌قریظه]] و [[بنی‌نضیر]]، به نیای واحدی می‌رسند.<ref>الطبقات، ج۸، ص۲۴۷؛ السیره‌النبویه، ج۳، ص۲۳۸؛ اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۰۲، ۲۳۷، ۴۶۸.</ref> این سه با بنی‌قریظه می‌زیستند،<ref>المغازی، ج ۲، ص ۵۰۳؛ الطبقات، ج ۱، ص ۱۲۷.</ref> به همین [[دلیل]] برخی آنها را، به [[خطا]] از بنی‌قریظه دانسته‌اند.<ref>اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۳۷؛ الاصابه، ج ۱، ص ۲۰۷.</ref> بنا به [[نقلی]] یکی از بزرگان [[یهود]] به نام ابن هیّبان که برای [[ادراک]] محضر [[پیامبر]]{{صل}} [[سختی]] [[معیشت]] در یثرب را به [[آسایش]] در [[شام]] ترجیح داده بود، هنگام [[مرگ]] خود آنان را از [[ظهور پیامبر]] [[موعود]] [[آگاه]] ساخت و گوشزد کرد که مبادا دیگران در [[ایمان]] به او بر شما [[سبقت]] گیرند.<ref>الطبقات، ج۱، ص۱۲۷؛ دلائل ‌النبوه، ج ۴، ص ۳۱.</ref> این سه نفر در [[شب]] آن‌روزی که بنی‌قریظه به [[حکم]] [[سعد بن معاذ]] [[تسلیم]] گردیدند، سخنان ابن هیّبان را به بنی‌قریظه یادآور شدند و از آنان خواستند تا به پیامبر ایمان بیاورند. سپس خود ایمان آورده، در همان شب به پیامبر پیوستند؛<ref> اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۳۷؛ الوافی بالوفیات، ج ۹، ص ۱۵۴.</ref> بدین‌گونه نه تنها [[جان]] خود و [[خانواده]] خویش را [[حفظ]] کردند، بلکه [[دارایی]] آنها نیز باز گردانده شد.<ref>دلائل النبوه، ج ۴، ص ۳۲.</ref> [[احبار]] یهود گفتند: اینان از [[فرومایگان]] یهودند که [[آیین]] [[پدران]] خود را رها کردند. [[آیات]] {{متن قرآن\|لَيْسُوا سَوَاءً مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ أُمَّةٌ قَائِمَةٌ يَتْلُونَ آيَاتِ اللَّهِ آنَاءَ اللَّيْلِ وَهُمْ يَسْجُدُونَ}}<ref>«آنان برابر نیستند؛ از اهل کتاب گروهی برخاستگانند که در طول شب آیات خداوند را تلاوت می‌کنند در حالی که سر به سجده دارند» سوره آل عمران، آیه ۱۱۳.</ref>، {{متن قرآن\|يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَأُولَئِكَ مِنَ الصَّالِحِينَ}}<ref>«به خداوند و روز بازپسین ایمان دارند و به کار شایسته فرمان می‌دهند و از کار ناشایست باز می‌دارند و به کارهای خیر می‌شتابند و آنان از شایستگانند» سوره آل عمران، آیه ۱۱۴.</ref> در رد سخنان ایشان نازل شد و [[خداوند]] این گونه آنها را از [[صالحان]] شمرد و غیر قابل مقایسه با بنی‌قریظه معرفی کرد.<ref>جامع‌البیان، مج۳، ج ۴، ص ۷۱؛ اسباب النزول، ص ۱۰۲؛ تفسیر قرطبی، ج ۴، ص ۱۱۳.</ref> بنا به روایتی، [[اسید]] و [[ثعلبه]]، [[فرزندان]] سعیه در [[زمان حیات پیامبر]] از [[دنیا]] رفتند <ref>اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۳۷، ۴۶۸.</ref><ref>[[سید محمود سامانی\|سامانی، سید محمود]]، [[اسد بن عبید هدلی (مقاله)\|مقاله «اسد بن عبید هدلی»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۳ (کتاب)\|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۳.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۱

2022-07-10T18:34:38Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۱

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۲:۰۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[اسد بن عبید هدلی در قرآن]] - [[اسد بن عبید هدلی در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[اسد بن عبید هدلی در قرآن]] - [[اسد بن عبید هدلی در تاریخ اسلامی]]~~</div>~~

	==مقدمه==		==مقدمه==

Heydari: جایگزینی متن - '
' به '
'

2022-01-17T09:40:26Z

جایگزینی متن - '</div> <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">' به '</div>'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۱۰
خط ۲:		خط ۲:
	<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>		<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
	<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[اسد بن عبید هدلی در قرآن]] - [[اسد بن عبید هدلی در تاریخ اسلامی]]</div>		<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[اسد بن عبید هدلی در قرآن]] - [[اسد بن عبید هدلی در تاریخ اسلامی]]</div>
	~~<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">~~

	==مقدمه==		==مقدمه==

Heydari: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع =='

2022-01-04T17:00:32Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع =='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۰:۳۰
خط ۶:		خط ۶:
	==مقدمه==		==مقدمه==
	از زندگانی او اطلاع چندانی در دست نیست، جز آنکه او و پسر عموهایش [[اسید]] ([[اسد]])<ref>اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۰۲؛ الاصابه، ج ۱، ص ۲۰۶.</ref> و [[ثعلبه]]، [[فرزندان]] سعیه همگی از [[یهودیان]] بنی‌هدل ([[هذیل]])<ref>جامع‌البیان، مج۱۱، ج ۲۰، ص۱۸۳.</ref> بودند و بنی‌هدل در شجره [[نسب]] خود با [[بنی‌قریظه]] و [[بنی‌نضیر]]، به نیای واحدی می‌رسند.<ref>الطبقات، ج۸، ص۲۴۷؛ السیره‌النبویه، ج۳، ص۲۳۸؛ اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۰۲، ۲۳۷، ۴۶۸.</ref> این سه با بنی‌قریظه می‌زیستند،<ref>المغازی، ج ۲، ص ۵۰۳؛ الطبقات، ج ۱، ص ۱۲۷.</ref> به همین [[دلیل]] برخی آنها را، به [[خطا]] از بنی‌قریظه دانسته‌اند.<ref>اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۳۷؛ الاصابه، ج ۱، ص ۲۰۷.</ref> بنا به [[نقلی]] یکی از بزرگان [[یهود]] به نام ابن هیّبان که برای [[ادراک]] محضر [[پیامبر]]{{صل}} [[سختی]] [[معیشت]] در یثرب را به [[آسایش]] در [[شام]] ترجیح داده بود، هنگام [[مرگ]] خود آنان را از [[ظهور پیامبر]] [[موعود]] [[آگاه]] ساخت و گوشزد کرد که مبادا دیگران در [[ایمان]] به او بر شما [[سبقت]] گیرند.<ref>الطبقات، ج۱، ص۱۲۷؛ دلائل ‌النبوه، ج ۴، ص ۳۱.</ref> این سه نفر در [[شب]] آن‌روزی که بنی‌قریظه به [[حکم]] [[سعد بن معاذ]] [[تسلیم]] گردیدند، سخنان ابن هیّبان را به بنی‌قریظه یادآور شدند و از آنان خواستند تا به پیامبر ایمان بیاورند. سپس خود ایمان آورده، در همان شب به پیامبر پیوستند؛<ref> اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۳۷؛ الوافی بالوفیات، ج ۹، ص ۱۵۴.</ref> بدین‌گونه نه تنها [[جان]] خود و [[خانواده]] خویش را [[حفظ]] کردند، بلکه [[دارایی]] آنها نیز باز گردانده شد.<ref>دلائل النبوه، ج ۴، ص ۳۲.</ref> [[احبار]] یهود گفتند: اینان از [[فرومایگان]] یهودند که [[آیین]] [[پدران]] خود را رها کردند. [[آیات]] {{متن قرآن\|لَيْسُوا سَوَاءً مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ أُمَّةٌ قَائِمَةٌ يَتْلُونَ آيَاتِ اللَّهِ آنَاءَ اللَّيْلِ وَهُمْ يَسْجُدُونَ}}<ref>«آنان برابر نیستند؛ از اهل کتاب گروهی برخاستگانند که در طول شب آیات خداوند را تلاوت می‌کنند در حالی که سر به سجده دارند» سوره آل عمران، آیه ۱۱۳.</ref>، {{متن قرآن\|يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَأُولَئِكَ مِنَ الصَّالِحِينَ}}<ref>«به خداوند و روز بازپسین ایمان دارند و به کار شایسته فرمان می‌دهند و از کار ناشایست باز می‌دارند و به کارهای خیر می‌شتابند و آنان از شایستگانند» سوره آل عمران، آیه ۱۱۴.</ref> در رد سخنان ایشان نازل شد و [[خداوند]] این گونه آنها را از [[صالحان]] شمرد و غیر قابل مقایسه با بنی‌قریظه معرفی کرد.<ref>جامع‌البیان، مج۳، ج ۴، ص ۷۱؛ اسباب النزول، ص ۱۰۲؛ تفسیر قرطبی، ج ۴، ص ۱۱۳.</ref> بنا به روایتی، [[اسید]] و [[ثعلبه]]، [[فرزندان]] سعیه در [[زمان حیات پیامبر]] از [[دنیا]] رفتند <ref>اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۳۷، ۴۶۸.</ref>.<ref>[[سید محمود سامانی\|سامانی، سید محمود]]، [[اسد بن عبید هدلی (مقاله)\|مقاله «اسد بن عبید هدلی»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۳ (کتاب)\|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۳.</ref>		از زندگانی او اطلاع چندانی در دست نیست، جز آنکه او و پسر عموهایش [[اسید]] ([[اسد]])<ref>اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۰۲؛ الاصابه، ج ۱، ص ۲۰۶.</ref> و [[ثعلبه]]، [[فرزندان]] سعیه همگی از [[یهودیان]] بنی‌هدل ([[هذیل]])<ref>جامع‌البیان، مج۱۱، ج ۲۰، ص۱۸۳.</ref> بودند و بنی‌هدل در شجره [[نسب]] خود با [[بنی‌قریظه]] و [[بنی‌نضیر]]، به نیای واحدی می‌رسند.<ref>الطبقات، ج۸، ص۲۴۷؛ السیره‌النبویه، ج۳، ص۲۳۸؛ اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۰۲، ۲۳۷، ۴۶۸.</ref> این سه با بنی‌قریظه می‌زیستند،<ref>المغازی، ج ۲، ص ۵۰۳؛ الطبقات، ج ۱، ص ۱۲۷.</ref> به همین [[دلیل]] برخی آنها را، به [[خطا]] از بنی‌قریظه دانسته‌اند.<ref>اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۳۷؛ الاصابه، ج ۱، ص ۲۰۷.</ref> بنا به [[نقلی]] یکی از بزرگان [[یهود]] به نام ابن هیّبان که برای [[ادراک]] محضر [[پیامبر]]{{صل}} [[سختی]] [[معیشت]] در یثرب را به [[آسایش]] در [[شام]] ترجیح داده بود، هنگام [[مرگ]] خود آنان را از [[ظهور پیامبر]] [[موعود]] [[آگاه]] ساخت و گوشزد کرد که مبادا دیگران در [[ایمان]] به او بر شما [[سبقت]] گیرند.<ref>الطبقات، ج۱، ص۱۲۷؛ دلائل ‌النبوه، ج ۴، ص ۳۱.</ref> این سه نفر در [[شب]] آن‌روزی که بنی‌قریظه به [[حکم]] [[سعد بن معاذ]] [[تسلیم]] گردیدند، سخنان ابن هیّبان را به بنی‌قریظه یادآور شدند و از آنان خواستند تا به پیامبر ایمان بیاورند. سپس خود ایمان آورده، در همان شب به پیامبر پیوستند؛<ref> اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۳۷؛ الوافی بالوفیات، ج ۹، ص ۱۵۴.</ref> بدین‌گونه نه تنها [[جان]] خود و [[خانواده]] خویش را [[حفظ]] کردند، بلکه [[دارایی]] آنها نیز باز گردانده شد.<ref>دلائل النبوه، ج ۴، ص ۳۲.</ref> [[احبار]] یهود گفتند: اینان از [[فرومایگان]] یهودند که [[آیین]] [[پدران]] خود را رها کردند. [[آیات]] {{متن قرآن\|لَيْسُوا سَوَاءً مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ أُمَّةٌ قَائِمَةٌ يَتْلُونَ آيَاتِ اللَّهِ آنَاءَ اللَّيْلِ وَهُمْ يَسْجُدُونَ}}<ref>«آنان برابر نیستند؛ از اهل کتاب گروهی برخاستگانند که در طول شب آیات خداوند را تلاوت می‌کنند در حالی که سر به سجده دارند» سوره آل عمران، آیه ۱۱۳.</ref>، {{متن قرآن\|يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَأُولَئِكَ مِنَ الصَّالِحِينَ}}<ref>«به خداوند و روز بازپسین ایمان دارند و به کار شایسته فرمان می‌دهند و از کار ناشایست باز می‌دارند و به کارهای خیر می‌شتابند و آنان از شایستگانند» سوره آل عمران، آیه ۱۱۴.</ref> در رد سخنان ایشان نازل شد و [[خداوند]] این گونه آنها را از [[صالحان]] شمرد و غیر قابل مقایسه با بنی‌قریظه معرفی کرد.<ref>جامع‌البیان، مج۳، ج ۴، ص ۷۱؛ اسباب النزول، ص ۱۰۲؛ تفسیر قرطبی، ج ۴، ص ۱۱۳.</ref> بنا به روایتی، [[اسید]] و [[ثعلبه]]، [[فرزندان]] سعیه در [[زمان حیات پیامبر]] از [[دنیا]] رفتند <ref>اسدالغابه، ج ۱، ص ۲۳۷، ۴۶۸.</ref>.<ref>[[سید محمود سامانی\|سامانی، سید محمود]]، [[اسد بن عبید هدلی (مقاله)\|مقاله «اسد بن عبید هدلی»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۳ (کتاب)\|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۳.</ref>

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

2021-12-17T16:19:08Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۹:۴۹
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-17T13:36:51Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۷:۰۶
خط ۹:		خط ۹:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:000053.jpg\|22px]] [[سید محمود سامانی\|سامانی، سید محمود]]، [[اسد بن عبید هدلی (مقاله)\|مقاله «اسد بن عبید هدلی»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۳ (کتاب)\|'''دائرة المعارف قرآن کریم ج۳''']]		* [[پرونده:000053.jpg\|22px]] [[سید محمود سامانی\|سامانی، سید محمود]]، [[اسد بن عبید هدلی (مقاله)\|مقاله «اسد بن عبید هدلی»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۳ (کتاب)\|'''دائرة المعارف قرآن کریم ج۳''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} ==پانویس== {{پانویس}})

2021-12-16T11:08:53Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} ==پانویس== {{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۴:۳۸
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:000053.jpg\|22px]] [[سید محمود سامانی\|سامانی، سید محمود]]، [[اسد بن عبید هدلی (مقاله)\|مقاله «اسد بن عبید هدلی»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۳ (کتاب)\|'''دائرة المعارف قرآن کریم ج۳''']]		* [[پرونده:000053.jpg\|22px]] [[سید محمود سامانی\|سامانی، سید محمود]]، [[اسد بن عبید هدلی (مقاله)\|مقاله «اسد بن عبید هدلی»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۳ (کتاب)\|'''دائرة المعارف قرآن کریم ج۳''']]
			{{پایان منابع}}

	==پانویس==		==پانویس==