اسف خوردن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Msadeq در ‏۷ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۲۳

2023-12-07T08:23:48Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۵۳
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{نبوت}}~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = }}
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = ~~[[اسف خوردن در قرآن]] - [[اسف خوردن در حدیث]] - [[اسف خوردن در کلام اسلامی]]~~\| پرسش مرتبط = ~~اسف خوردن (پرسش)~~}}
	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	#{{متن قرآن\|فَلَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَفْسَكَ عَلَى آثَارِهِمْ إِنْ لَمْ يُؤْمِنُوا بِهَذَا الْحَدِيثِ أَسَفًا}}<ref>«بسا اگر به این سخن ایمان نیاورند تو، به دنبال ایشان از دریغ، جان خود بفرسایی» سوره کهف، آیه ۶.</ref>		#{{متن قرآن\|فَلَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَفْسَكَ عَلَى آثَارِهِمْ إِنْ لَمْ يُؤْمِنُوا بِهَذَا الْحَدِيثِ أَسَفًا}}<ref>«بسا اگر به این سخن ایمان نیاورند تو، به دنبال ایشان از دریغ، جان خود بفرسایی» سوره کهف، آیه ۶.</ref>
	#{{متن قرآن\|لَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَفْسَكَ أَلَّا يَكُونُوا مُؤْمِنِينَ* إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّمَاءِ آيَةً فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِينَ}}<ref>«مبادا خود را از اینکه (مشرکان) ایمان نمی‌آورند به هلاکت افکنی* اگر بخواهیم از آسمان بر آنان نشانه ای فرو می‌فرستیم تا فروتنانه بدان گردن نهند» سوره شعراء، آیه ۳-۴.</ref>		#{{متن قرآن\|لَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَفْسَكَ أَلَّا يَكُونُوا مُؤْمِنِينَ* إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّمَاءِ آيَةً فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِينَ}}<ref>«مبادا خود را از اینکه (مشرکان) ایمان نمی‌آورند به هلاکت افکنی* اگر بخواهیم از آسمان بر آنان نشانه ای فرو می‌فرستیم تا فروتنانه بدان گردن نهند» سوره شعراء، آیه ۳-۴.</ref>
	== نکات ==
			'''نکات:'''
	[[تأسف]] و [[رنج]] [[پیامبر]] از [[ایمان]] نیاوردن دیگران و خود را به زحمت انداختن شدت [[حرص]] به [[ایمان]] [[مردم]] و [[هدایت]] آنان است. البته در باره [[موسی]] دو بار تعبیر به [[تأسف]] بیان شده که مربوط به [[تأسف]] [[موسی]] از [[قوم]] خود در داستان گوساله پرستی است: {{متن قرآن\|وَلَمَّا رَجَعَ مُوسَى إِلَى قَوْمِهِ غَضْبَانَ أَسِفًا}}<ref>«و چون موسی به نزد قومش خشمگین اندوهناک بازگشت گفت: در نبودن من از من بد جانشینی کردید؛ آیا از فرمان پروردگارتان پیش افتادید؟! (این بگفت) و الواح را فرو افکند و سر برادرش را گرفت، به سوی خود می‌کشید. (برادرش) گفت: ای فرزند مادرم! این قوم مرا ناتوان شمردن» سوره اعراف، آیه ۱۵۰.</ref>. {{متن قرآن\|فَرَجَعَ مُوسَى إِلَى قَوْمِهِ غَضْبَانَ أَسِفًا قَالَ يَا قَوْمِ أَلَمْ يَعِدْكُمْ رَبُّكُمْ وَعْدًا حَسَنًا}}<ref>«آنگاه موسی، خشم‌آلود اندوهگین به سوی مردم خود بازگشت؛ گفت: ای قوم من! آیا پروردگارتان به شما وعده‌ای نیکو نداد؟ آیا درنگ من بر شما دراز آمد یا می‌خواستید که خشم پروردگارتان بر شما فرود آید که در وعده من خلاف ورزیدید؟» سوره طه، آیه ۸۶.</ref>اما در باره [[پیامبر]] صورت کلی و [[تأسف]] به خاطر [[ایمان]] نیاوردن آن [[حضرت]] به صورت کلی دارد، نه این که [[انحراف]] از قصه باشد. شاید، اگر به این سخن [[ایمان]] نیاورند، تو [[جان]] خود را از [[اندوه]]، در پیگیری [کار]‌شان تباه کنی. در [[آیه]] دوم هرچند لفظ [[تأسف]] نیامده، اما مضمون آن یعنی به [[رنج]] انداختن از [[ایمان]] نیاوردن «{{متن قرآن\|عَزِيزٌ عَلَيْهِ}}<ref>«بی‌گمان پیامبری از (میان) خودتان نزد شما آمده است که هر رنجی ببرید بر او گران است، بسیار خواستار شماست، با مؤمنان مهربانی بخشاینده است» سوره توبه، آیه ۱۲۸.</ref>» عنوان شده است. این معنا در [[آیه]] دیگری بیان شده است: «{{متن قرآن\|لَقَدْ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ}}<ref>«بی‌گمان پیامبری از (میان) خودتان نزد شما آمده است که هر رنجی ببرید بر او گران است، بسیار خواستار شماست، با مؤمنان مهربانی بخشاینده است» سوره توبه، آیه ۱۲۸.</ref> {{متن قرآن\|لَقَدْ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنِينَ رَءُوفٌ رَحِيمٌ}}<ref>«بی‌گمان پیامبری از (میان) خودتان نزد شما آمده است که هر رنجی ببرید بر او گران است، بسیار خواستار شماست، با مؤمنان مهربانی بخشاینده است» سوره توبه، آیه ۱۲۸.</ref>قطعاً، برای شما [[پیامبری]] از خودتان آمد که بر او دشوار است شما در [[رنج]] بیفتید، به [[[هدایت]]] شما حریص، و نسبت به [[مؤمنان]]، [[دلسوز]] [[مهربان]] است<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۱۱۶.</ref>.		[[تأسف]] و [[رنج]] [[پیامبر]] از [[ایمان]] نیاوردن دیگران و خود را به زحمت انداختن شدت [[حرص]] به [[ایمان]] [[مردم]] و [[هدایت]] آنان است. البته در باره [[موسی]] دو بار تعبیر به [[تأسف]] بیان شده که مربوط به [[تأسف]] [[موسی]] از [[قوم]] خود در داستان گوساله پرستی است: {{متن قرآن\|وَلَمَّا رَجَعَ مُوسَى إِلَى قَوْمِهِ غَضْبَانَ أَسِفًا}}<ref>«و چون موسی به نزد قومش خشمگین اندوهناک بازگشت گفت: در نبودن من از من بد جانشینی کردید؛ آیا از فرمان پروردگارتان پیش افتادید؟! (این بگفت) و الواح را فرو افکند و سر برادرش را گرفت، به سوی خود می‌کشید. (برادرش) گفت: ای فرزند مادرم! این قوم مرا ناتوان شمردن» سوره اعراف، آیه ۱۵۰.</ref>. {{متن قرآن\|فَرَجَعَ مُوسَى إِلَى قَوْمِهِ غَضْبَانَ أَسِفًا قَالَ يَا قَوْمِ أَلَمْ يَعِدْكُمْ رَبُّكُمْ وَعْدًا حَسَنًا}}<ref>«آنگاه موسی، خشم‌آلود اندوهگین به سوی مردم خود بازگشت؛ گفت: ای قوم من! آیا پروردگارتان به شما وعده‌ای نیکو نداد؟ آیا درنگ من بر شما دراز آمد یا می‌خواستید که خشم پروردگارتان بر شما فرود آید که در وعده من خلاف ورزیدید؟» سوره طه، آیه ۸۶.</ref>اما در باره [[پیامبر]] صورت کلی و [[تأسف]] به خاطر [[ایمان]] نیاوردن آن [[حضرت]] به صورت کلی دارد، نه این که [[انحراف]] از قصه باشد. شاید، اگر به این سخن [[ایمان]] نیاورند، تو [[جان]] خود را از [[اندوه]]، در پیگیری [کار]‌شان تباه کنی. در [[آیه]] دوم هرچند لفظ [[تأسف]] نیامده، اما مضمون آن یعنی به [[رنج]] انداختن از [[ایمان]] نیاوردن «{{متن قرآن\|عَزِيزٌ عَلَيْهِ}}<ref>«بی‌گمان پیامبری از (میان) خودتان نزد شما آمده است که هر رنجی ببرید بر او گران است، بسیار خواستار شماست، با مؤمنان مهربانی بخشاینده است» سوره توبه، آیه ۱۲۸.</ref>» عنوان شده است. این معنا در [[آیه]] دیگری بیان شده است: «{{متن قرآن\|لَقَدْ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ}}<ref>«بی‌گمان پیامبری از (میان) خودتان نزد شما آمده است که هر رنجی ببرید بر او گران است، بسیار خواستار شماست، با مؤمنان مهربانی بخشاینده است» سوره توبه، آیه ۱۲۸.</ref> {{متن قرآن\|لَقَدْ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنِينَ رَءُوفٌ رَحِيمٌ}}<ref>«بی‌گمان پیامبری از (میان) خودتان نزد شما آمده است که هر رنجی ببرید بر او گران است، بسیار خواستار شماست، با مؤمنان مهربانی بخشاینده است» سوره توبه، آیه ۱۲۸.</ref>قطعاً، برای شما [[پیامبری]] از خودتان آمد که بر او دشوار است شما در [[رنج]] بیفتید، به [[[هدایت]]] شما حریص، و نسبت به [[مؤمنان]]، [[دلسوز]] [[مهربان]] است<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۱۱۶.</ref>.

خط ۱۵:		خط ۱۵:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~اسف خوردن~~]]		[[رده:حسرت]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T14:29:54Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۵۹
خط ۱:		خط ۱:
	{{نبوت}}		{{نبوت}}
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[اسف خوردن در قرآن]] - [[اسف خوردن در حدیث]] - [[اسف خوردن در کلام اسلامی]]\| پرسش مرتبط = اسف خوردن (پرسش)}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[اسف خوردن در قرآن]] - [[اسف خوردن در حدیث]] - [[اسف خوردن در کلام اسلامی]]\| پرسش مرتبط = اسف خوردن (پرسش)}}
	==مقدمه==		== مقدمه ==
	#{{متن قرآن\|فَلَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَفْسَكَ عَلَى آثَارِهِمْ إِنْ لَمْ يُؤْمِنُوا بِهَذَا الْحَدِيثِ أَسَفًا}}<ref>«بسا اگر به این سخن ایمان نیاورند تو، به دنبال ایشان از دریغ، جان خود بفرسایی» سوره کهف، آیه ۶.</ref>		#{{متن قرآن\|فَلَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَفْسَكَ عَلَى آثَارِهِمْ إِنْ لَمْ يُؤْمِنُوا بِهَذَا الْحَدِيثِ أَسَفًا}}<ref>«بسا اگر به این سخن ایمان نیاورند تو، به دنبال ایشان از دریغ، جان خود بفرسایی» سوره کهف، آیه ۶.</ref>
	#{{متن قرآن\|لَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَفْسَكَ أَلَّا يَكُونُوا مُؤْمِنِينَإِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّمَاءِ آيَةً فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِينَ}}<ref>«مبادا خود را از اینکه (مشرکان) ایمان نمی‌آورند به هلاکت افکنیاگر بخواهیم از آسمان بر آنان نشانه ای فرو می‌فرستیم تا فروتنانه بدان گردن نهند» سوره شعراء، آیه ۳-۴.</ref>		#{{متن قرآن\|لَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَفْسَكَ أَلَّا يَكُونُوا مُؤْمِنِينَ* إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّمَاءِ آيَةً فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِينَ}}<ref>«مبادا خود را از اینکه (مشرکان) ایمان نمی‌آورند به هلاکت افکنی* اگر بخواهیم از آسمان بر آنان نشانه ای فرو می‌فرستیم تا فروتنانه بدان گردن نهند» سوره شعراء، آیه ۳-۴.</ref>
	==نکات==		== نکات ==
	[[تأسف]] و [[رنج]] [[پیامبر]] از [[ایمان]] نیاوردن دیگران و خود را به زحمت انداختن شدت [[حرص]] به [[ایمان]] [[مردم]] و [[هدایت]] آنان است. البته در باره [[موسی]] دو بار تعبیر به [[تأسف]] بیان شده که مربوط به [[تأسف]] [[موسی]] از [[قوم]] خود در داستان گوساله پرستی است: {{متن قرآن\|وَلَمَّا رَجَعَ مُوسَى إِلَى قَوْمِهِ غَضْبَانَ أَسِفًا}}<ref>«و چون موسی به نزد قومش خشمگین اندوهناک بازگشت گفت: در نبودن من از من بد جانشینی کردید؛ آیا از فرمان پروردگارتان پیش افتادید؟! (این بگفت) و الواح را فرو افکند و سر برادرش را گرفت، به سوی خود می‌کشید. (برادرش) گفت: ای فرزند مادرم! این قوم مرا ناتوان شمردن» سوره اعراف، آیه ۱۵۰.</ref>. {{متن قرآن\|فَرَجَعَ مُوسَى إِلَى قَوْمِهِ غَضْبَانَ أَسِفًا قَالَ يَا قَوْمِ أَلَمْ يَعِدْكُمْ رَبُّكُمْ وَعْدًا حَسَنًا}}<ref>«آنگاه موسی، خشم‌آلود اندوهگین به سوی مردم خود بازگشت؛ گفت: ای قوم من! آیا پروردگارتان به شما وعده‌ای نیکو نداد؟ آیا درنگ من بر شما دراز آمد یا می‌خواستید که خشم پروردگارتان بر شما فرود آید که در وعده من خلاف ورزیدید؟» سوره طه، آیه ۸۶.</ref>اما در باره [[پیامبر]] صورت کلی و [[تأسف]] به خاطر [[ایمان]] نیاوردن آن [[حضرت]] به صورت کلی دارد، نه این که [[انحراف]] از قصه باشد. شاید، اگر به این سخن [[ایمان]] نیاورند، تو [[جان]] خود را از [[اندوه]]، در پیگیری [کار]‌شان تباه کنی. در [[آیه]] دوم هرچند لفظ [[تأسف]] نیامده، اما مضمون آن یعنی به [[رنج]] انداختن از [[ایمان]] نیاوردن «{{متن قرآن\|عَزِيزٌ عَلَيْهِ}}<ref>«بی‌گمان پیامبری از (میان) خودتان نزد شما آمده است که هر رنجی ببرید بر او گران است، بسیار خواستار ~~شماست ،~~ با مؤمنان مهربانی بخشاینده است» سوره توبه، آیه ۱۲۸.</ref>» عنوان شده است. این معنا در [[آیه]] دیگری بیان شده است: «{{متن قرآن\|لَقَدْ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ}}<ref>«بی‌گمان پیامبری از (میان) خودتان نزد شما آمده است که هر رنجی ببرید بر او گران است، بسیار خواستار ~~شماست ،~~ با مؤمنان مهربانی بخشاینده است» سوره توبه، آیه ۱۲۸.</ref> {{متن قرآن\|لَقَدْ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنِينَ رَءُوفٌ رَحِيمٌ}}<ref>«بی‌گمان پیامبری از (میان) خودتان نزد شما آمده است که هر رنجی ببرید بر او گران است، بسیار خواستار ~~شماست ،~~ با مؤمنان مهربانی بخشاینده است» سوره توبه، آیه ۱۲۸.</ref>قطعاً، برای شما [[پیامبری]] از خودتان آمد که بر او دشوار است شما در [[رنج]] بیفتید، به [[[هدایت]]] شما حریص، و نسبت به [[مؤمنان]]، [[دلسوز]] [[مهربان]] است<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۱۱۶.</ref>.		[[تأسف]] و [[رنج]] [[پیامبر]] از [[ایمان]] نیاوردن دیگران و خود را به زحمت انداختن شدت [[حرص]] به [[ایمان]] [[مردم]] و [[هدایت]] آنان است. البته در باره [[موسی]] دو بار تعبیر به [[تأسف]] بیان شده که مربوط به [[تأسف]] [[موسی]] از [[قوم]] خود در داستان گوساله پرستی است: {{متن قرآن\|وَلَمَّا رَجَعَ مُوسَى إِلَى قَوْمِهِ غَضْبَانَ أَسِفًا}}<ref>«و چون موسی به نزد قومش خشمگین اندوهناک بازگشت گفت: در نبودن من از من بد جانشینی کردید؛ آیا از فرمان پروردگارتان پیش افتادید؟! (این بگفت) و الواح را فرو افکند و سر برادرش را گرفت، به سوی خود می‌کشید. (برادرش) گفت: ای فرزند مادرم! این قوم مرا ناتوان شمردن» سوره اعراف، آیه ۱۵۰.</ref>. {{متن قرآن\|فَرَجَعَ مُوسَى إِلَى قَوْمِهِ غَضْبَانَ أَسِفًا قَالَ يَا قَوْمِ أَلَمْ يَعِدْكُمْ رَبُّكُمْ وَعْدًا حَسَنًا}}<ref>«آنگاه موسی، خشم‌آلود اندوهگین به سوی مردم خود بازگشت؛ گفت: ای قوم من! آیا پروردگارتان به شما وعده‌ای نیکو نداد؟ آیا درنگ من بر شما دراز آمد یا می‌خواستید که خشم پروردگارتان بر شما فرود آید که در وعده من خلاف ورزیدید؟» سوره طه، آیه ۸۶.</ref>اما در باره [[پیامبر]] صورت کلی و [[تأسف]] به خاطر [[ایمان]] نیاوردن آن [[حضرت]] به صورت کلی دارد، نه این که [[انحراف]] از قصه باشد. شاید، اگر به این سخن [[ایمان]] نیاورند، تو [[جان]] خود را از [[اندوه]]، در پیگیری [کار]‌شان تباه کنی. در [[آیه]] دوم هرچند لفظ [[تأسف]] نیامده، اما مضمون آن یعنی به [[رنج]] انداختن از [[ایمان]] نیاوردن «{{متن قرآن\|عَزِيزٌ عَلَيْهِ}}<ref>«بی‌گمان پیامبری از (میان) خودتان نزد شما آمده است که هر رنجی ببرید بر او گران است، بسیار خواستار شماست، با مؤمنان مهربانی بخشاینده است» سوره توبه، آیه ۱۲۸.</ref>» عنوان شده است. این معنا در [[آیه]] دیگری بیان شده است: «{{متن قرآن\|لَقَدْ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ}}<ref>«بی‌گمان پیامبری از (میان) خودتان نزد شما آمده است که هر رنجی ببرید بر او گران است، بسیار خواستار شماست، با مؤمنان مهربانی بخشاینده است» سوره توبه، آیه ۱۲۸.</ref> {{متن قرآن\|لَقَدْ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنِينَ رَءُوفٌ رَحِيمٌ}}<ref>«بی‌گمان پیامبری از (میان) خودتان نزد شما آمده است که هر رنجی ببرید بر او گران است، بسیار خواستار شماست، با مؤمنان مهربانی بخشاینده است» سوره توبه، آیه ۱۲۸.</ref>قطعاً، برای شما [[پیامبری]] از خودتان آمد که بر او دشوار است شما در [[رنج]] بیفتید، به [[[هدایت]]] شما حریص، و نسبت به [[مؤمنان]]، [[دلسوز]] [[مهربان]] است<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۱۱۶.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T05:02:12Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۳۲
خط ۱۶:		خط ۱۶:

	[[رده:اسف خوردن]]		[[رده:اسف خوردن]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۲

2022-07-10T22:03:45Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۲

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۱:۳۳
خط ۵:		خط ۵:
	#{{متن قرآن\|لَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَفْسَكَ أَلَّا يَكُونُوا مُؤْمِنِينَإِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّمَاءِ آيَةً فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِينَ}}<ref>«مبادا خود را از اینکه (مشرکان) ایمان نمی‌آورند به هلاکت افکنیاگر بخواهیم از آسمان بر آنان نشانه ای فرو می‌فرستیم تا فروتنانه بدان گردن نهند» سوره شعراء، آیه ۳-۴.</ref>		#{{متن قرآن\|لَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَفْسَكَ أَلَّا يَكُونُوا مُؤْمِنِينَإِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّمَاءِ آيَةً فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِينَ}}<ref>«مبادا خود را از اینکه (مشرکان) ایمان نمی‌آورند به هلاکت افکنیاگر بخواهیم از آسمان بر آنان نشانه ای فرو می‌فرستیم تا فروتنانه بدان گردن نهند» سوره شعراء، آیه ۳-۴.</ref>
	==نکات==		==نکات==
	[[تأسف]] و [[رنج]] [[پیامبر]] از [[ایمان]] نیاوردن دیگران و خود را به زحمت انداختن شدت [[حرص]] به [[ایمان]] [[مردم]] و [[هدایت]] آنان است. البته در باره [[موسی]] دو بار تعبیر به [[تأسف]] بیان شده که مربوط به [[تأسف]] [[موسی]] از [[قوم]] خود در داستان گوساله پرستی است: {{متن قرآن\|وَلَمَّا رَجَعَ مُوسَى إِلَى قَوْمِهِ غَضْبَانَ أَسِفًا}}<ref>«و چون موسی به نزد قومش خشمگین اندوهناک بازگشت گفت: در نبودن من از من بد جانشینی کردید؛ آیا از فرمان پروردگارتان پیش افتادید؟! (این بگفت) و الواح را فرو افکند و سر برادرش را گرفت، به سوی خود می‌کشید. (برادرش) گفت: ای فرزند مادرم! این قوم مرا ناتوان شمردن» سوره اعراف، آیه ۱۵۰.</ref>. {{متن قرآن\|فَرَجَعَ مُوسَى إِلَى قَوْمِهِ غَضْبَانَ أَسِفًا قَالَ يَا قَوْمِ أَلَمْ يَعِدْكُمْ رَبُّكُمْ وَعْدًا حَسَنًا}}<ref>«آنگاه موسی، خشم‌آلود اندوهگین به سوی مردم خود بازگشت؛ گفت: ای قوم من! آیا پروردگارتان به شما وعده‌ای نیکو نداد؟ آیا درنگ من بر شما دراز آمد یا می‌خواستید که خشم پروردگارتان بر شما فرود آید که در وعده من خلاف ورزیدید؟» سوره طه، آیه ۸۶.</ref>اما در باره [[پیامبر]] صورت کلی و [[تأسف]] به خاطر [[ایمان]] نیاوردن آن [[حضرت]] به صورت کلی دارد، نه این که [[انحراف]] از قصه باشد. شاید، اگر به این سخن [[ایمان]] نیاورند، تو [[جان]] خود را از [[اندوه]]، در پیگیری [کار]‌شان تباه کنی. در [[آیه]] دوم هرچند لفظ [[تأسف]] نیامده، اما مضمون آن یعنی به [[رنج]] انداختن از [[ایمان]] نیاوردن « {{متن قرآن\|عَزِيزٌ عَلَيْهِ}}<ref>«بی‌گمان پیامبری از (میان) خودتان نزد شما آمده است که هر رنجی ببرید بر او گران است، بسیار خواستار شماست ، با مؤمنان مهربانی بخشاینده است» سوره توبه، آیه ۱۲۸.</ref> » عنوان شده است. این معنا در [[آیه]] دیگری بیان شده است: « {{متن قرآن\|لَقَدْ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ}}<ref>«بی‌گمان پیامبری از (میان) خودتان نزد شما آمده است که هر رنجی ببرید بر او گران است، بسیار خواستار شماست ، با مؤمنان مهربانی بخشاینده است» سوره توبه، آیه ۱۲۸.</ref> {{متن قرآن\|لَقَدْ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنِينَ رَءُوفٌ رَحِيمٌ}}<ref>«بی‌گمان پیامبری از (میان) خودتان نزد شما آمده است که هر رنجی ببرید بر او گران است، بسیار خواستار شماست ، با مؤمنان مهربانی بخشاینده است» سوره توبه، آیه ۱۲۸.</ref>قطعاً، برای شما [[پیامبری]] از خودتان آمد که بر او دشوار است شما در [[رنج]] بیفتید، به [[[هدایت]]] شما حریص، و نسبت به [[مؤمنان]]، [[دلسوز]] [[مهربان]] است<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۱۱۶.</ref>.		[[تأسف]] و [[رنج]] [[پیامبر]] از [[ایمان]] نیاوردن دیگران و خود را به زحمت انداختن شدت [[حرص]] به [[ایمان]] [[مردم]] و [[هدایت]] آنان است. البته در باره [[موسی]] دو بار تعبیر به [[تأسف]] بیان شده که مربوط به [[تأسف]] [[موسی]] از [[قوم]] خود در داستان گوساله پرستی است: {{متن قرآن\|وَلَمَّا رَجَعَ مُوسَى إِلَى قَوْمِهِ غَضْبَانَ أَسِفًا}}<ref>«و چون موسی به نزد قومش خشمگین اندوهناک بازگشت گفت: در نبودن من از من بد جانشینی کردید؛ آیا از فرمان پروردگارتان پیش افتادید؟! (این بگفت) و الواح را فرو افکند و سر برادرش را گرفت، به سوی خود می‌کشید. (برادرش) گفت: ای فرزند مادرم! این قوم مرا ناتوان شمردن» سوره اعراف، آیه ۱۵۰.</ref>. {{متن قرآن\|فَرَجَعَ مُوسَى إِلَى قَوْمِهِ غَضْبَانَ أَسِفًا قَالَ يَا قَوْمِ أَلَمْ يَعِدْكُمْ رَبُّكُمْ وَعْدًا حَسَنًا}}<ref>«آنگاه موسی، خشم‌آلود اندوهگین به سوی مردم خود بازگشت؛ گفت: ای قوم من! آیا پروردگارتان به شما وعده‌ای نیکو نداد؟ آیا درنگ من بر شما دراز آمد یا می‌خواستید که خشم پروردگارتان بر شما فرود آید که در وعده من خلاف ورزیدید؟» سوره طه، آیه ۸۶.</ref>اما در باره [[پیامبر]] صورت کلی و [[تأسف]] به خاطر [[ایمان]] نیاوردن آن [[حضرت]] به صورت کلی دارد، نه این که [[انحراف]] از قصه باشد. شاید، اگر به این سخن [[ایمان]] نیاورند، تو [[جان]] خود را از [[اندوه]]، در پیگیری [کار]‌شان تباه کنی. در [[آیه]] دوم هرچند لفظ [[تأسف]] نیامده، اما مضمون آن یعنی به [[رنج]] انداختن از [[ایمان]] نیاوردن «{{متن قرآن\|عَزِيزٌ عَلَيْهِ}}<ref>«بی‌گمان پیامبری از (میان) خودتان نزد شما آمده است که هر رنجی ببرید بر او گران است، بسیار خواستار شماست ، با مؤمنان مهربانی بخشاینده است» سوره توبه، آیه ۱۲۸.</ref>» عنوان شده است. این معنا در [[آیه]] دیگری بیان شده است: «{{متن قرآن\|لَقَدْ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ}}<ref>«بی‌گمان پیامبری از (میان) خودتان نزد شما آمده است که هر رنجی ببرید بر او گران است، بسیار خواستار شماست ، با مؤمنان مهربانی بخشاینده است» سوره توبه، آیه ۱۲۸.</ref> {{متن قرآن\|لَقَدْ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنِينَ رَءُوفٌ رَحِيمٌ}}<ref>«بی‌گمان پیامبری از (میان) خودتان نزد شما آمده است که هر رنجی ببرید بر او گران است، بسیار خواستار شماست ، با مؤمنان مهربانی بخشاینده است» سوره توبه، آیه ۱۲۸.</ref>قطعاً، برای شما [[پیامبری]] از خودتان آمد که بر او دشوار است شما در [[رنج]] بیفتید، به [[[هدایت]]] شما حریص، و نسبت به [[مؤمنان]]، [[دلسوز]] [[مهربان]] است<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۱۱۶.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۱

2022-07-10T15:27:55Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۱

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۵۷
خط ۱:		خط ۱:
	{{نبوت}}		{{نبوت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[اسف خوردن در قرآن]] - [[اسف خوردن در حدیث]] - [[اسف خوردن در کلام اسلامی]]\| پرسش مرتبط = اسف خوردن (پرسش)}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[اسف خوردن در قرآن]] - [[اسف خوردن در حدیث]] - [[اسف خوردن در کلام اسلامی]]~~</div>~~
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[اسف خوردن (پرسش)~~]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>~~
	==مقدمه==		==مقدمه==
	#{{متن قرآن\|فَلَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَفْسَكَ عَلَى آثَارِهِمْ إِنْ لَمْ يُؤْمِنُوا بِهَذَا الْحَدِيثِ أَسَفًا}}<ref>«بسا اگر به این سخن ایمان نیاورند تو، به دنبال ایشان از دریغ، جان خود بفرسایی» سوره کهف، آیه ۶.</ref>		#{{متن قرآن\|فَلَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَفْسَكَ عَلَى آثَارِهِمْ إِنْ لَمْ يُؤْمِنُوا بِهَذَا الْحَدِيثِ أَسَفًا}}<ref>«بسا اگر به این سخن ایمان نیاورند تو، به دنبال ایشان از دریغ، جان خود بفرسایی» سوره کهف، آیه ۶.</ref>

Hosein: جایگزینی متن - '== پرسش‌های وابسته == == منابع ==' به '== منابع =='

2022-05-31T04:57:32Z

جایگزینی متن - '== پرسش‌های وابسته == == منابع ==' به '== منابع =='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۲۷
خط ۸:		خط ۸:
	==نکات==		==نکات==
	[[تأسف]] و [[رنج]] [[پیامبر]] از [[ایمان]] نیاوردن دیگران و خود را به زحمت انداختن شدت [[حرص]] به [[ایمان]] [[مردم]] و [[هدایت]] آنان است. البته در باره [[موسی]] دو بار تعبیر به [[تأسف]] بیان شده که مربوط به [[تأسف]] [[موسی]] از [[قوم]] خود در داستان گوساله پرستی است: {{متن قرآن\|وَلَمَّا رَجَعَ مُوسَى إِلَى قَوْمِهِ غَضْبَانَ أَسِفًا}}<ref>«و چون موسی به نزد قومش خشمگین اندوهناک بازگشت گفت: در نبودن من از من بد جانشینی کردید؛ آیا از فرمان پروردگارتان پیش افتادید؟! (این بگفت) و الواح را فرو افکند و سر برادرش را گرفت، به سوی خود می‌کشید. (برادرش) گفت: ای فرزند مادرم! این قوم مرا ناتوان شمردن» سوره اعراف، آیه ۱۵۰.</ref>. {{متن قرآن\|فَرَجَعَ مُوسَى إِلَى قَوْمِهِ غَضْبَانَ أَسِفًا قَالَ يَا قَوْمِ أَلَمْ يَعِدْكُمْ رَبُّكُمْ وَعْدًا حَسَنًا}}<ref>«آنگاه موسی، خشم‌آلود اندوهگین به سوی مردم خود بازگشت؛ گفت: ای قوم من! آیا پروردگارتان به شما وعده‌ای نیکو نداد؟ آیا درنگ من بر شما دراز آمد یا می‌خواستید که خشم پروردگارتان بر شما فرود آید که در وعده من خلاف ورزیدید؟» سوره طه، آیه ۸۶.</ref>اما در باره [[پیامبر]] صورت کلی و [[تأسف]] به خاطر [[ایمان]] نیاوردن آن [[حضرت]] به صورت کلی دارد، نه این که [[انحراف]] از قصه باشد. شاید، اگر به این سخن [[ایمان]] نیاورند، تو [[جان]] خود را از [[اندوه]]، در پیگیری [کار]‌شان تباه کنی. در [[آیه]] دوم هرچند لفظ [[تأسف]] نیامده، اما مضمون آن یعنی به [[رنج]] انداختن از [[ایمان]] نیاوردن « {{متن قرآن\|عَزِيزٌ عَلَيْهِ}}<ref>«بی‌گمان پیامبری از (میان) خودتان نزد شما آمده است که هر رنجی ببرید بر او گران است، بسیار خواستار شماست ، با مؤمنان مهربانی بخشاینده است» سوره توبه، آیه ۱۲۸.</ref> » عنوان شده است. این معنا در [[آیه]] دیگری بیان شده است: « {{متن قرآن\|لَقَدْ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ}}<ref>«بی‌گمان پیامبری از (میان) خودتان نزد شما آمده است که هر رنجی ببرید بر او گران است، بسیار خواستار شماست ، با مؤمنان مهربانی بخشاینده است» سوره توبه، آیه ۱۲۸.</ref> {{متن قرآن\|لَقَدْ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنِينَ رَءُوفٌ رَحِيمٌ}}<ref>«بی‌گمان پیامبری از (میان) خودتان نزد شما آمده است که هر رنجی ببرید بر او گران است، بسیار خواستار شماست ، با مؤمنان مهربانی بخشاینده است» سوره توبه، آیه ۱۲۸.</ref>قطعاً، برای شما [[پیامبری]] از خودتان آمد که بر او دشوار است شما در [[رنج]] بیفتید، به [[[هدایت]]] شما حریص، و نسبت به [[مؤمنان]]، [[دلسوز]] [[مهربان]] است<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۱۱۶.</ref>.		[[تأسف]] و [[رنج]] [[پیامبر]] از [[ایمان]] نیاوردن دیگران و خود را به زحمت انداختن شدت [[حرص]] به [[ایمان]] [[مردم]] و [[هدایت]] آنان است. البته در باره [[موسی]] دو بار تعبیر به [[تأسف]] بیان شده که مربوط به [[تأسف]] [[موسی]] از [[قوم]] خود در داستان گوساله پرستی است: {{متن قرآن\|وَلَمَّا رَجَعَ مُوسَى إِلَى قَوْمِهِ غَضْبَانَ أَسِفًا}}<ref>«و چون موسی به نزد قومش خشمگین اندوهناک بازگشت گفت: در نبودن من از من بد جانشینی کردید؛ آیا از فرمان پروردگارتان پیش افتادید؟! (این بگفت) و الواح را فرو افکند و سر برادرش را گرفت، به سوی خود می‌کشید. (برادرش) گفت: ای فرزند مادرم! این قوم مرا ناتوان شمردن» سوره اعراف، آیه ۱۵۰.</ref>. {{متن قرآن\|فَرَجَعَ مُوسَى إِلَى قَوْمِهِ غَضْبَانَ أَسِفًا قَالَ يَا قَوْمِ أَلَمْ يَعِدْكُمْ رَبُّكُمْ وَعْدًا حَسَنًا}}<ref>«آنگاه موسی، خشم‌آلود اندوهگین به سوی مردم خود بازگشت؛ گفت: ای قوم من! آیا پروردگارتان به شما وعده‌ای نیکو نداد؟ آیا درنگ من بر شما دراز آمد یا می‌خواستید که خشم پروردگارتان بر شما فرود آید که در وعده من خلاف ورزیدید؟» سوره طه، آیه ۸۶.</ref>اما در باره [[پیامبر]] صورت کلی و [[تأسف]] به خاطر [[ایمان]] نیاوردن آن [[حضرت]] به صورت کلی دارد، نه این که [[انحراف]] از قصه باشد. شاید، اگر به این سخن [[ایمان]] نیاورند، تو [[جان]] خود را از [[اندوه]]، در پیگیری [کار]‌شان تباه کنی. در [[آیه]] دوم هرچند لفظ [[تأسف]] نیامده، اما مضمون آن یعنی به [[رنج]] انداختن از [[ایمان]] نیاوردن « {{متن قرآن\|عَزِيزٌ عَلَيْهِ}}<ref>«بی‌گمان پیامبری از (میان) خودتان نزد شما آمده است که هر رنجی ببرید بر او گران است، بسیار خواستار شماست ، با مؤمنان مهربانی بخشاینده است» سوره توبه، آیه ۱۲۸.</ref> » عنوان شده است. این معنا در [[آیه]] دیگری بیان شده است: « {{متن قرآن\|لَقَدْ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ}}<ref>«بی‌گمان پیامبری از (میان) خودتان نزد شما آمده است که هر رنجی ببرید بر او گران است، بسیار خواستار شماست ، با مؤمنان مهربانی بخشاینده است» سوره توبه، آیه ۱۲۸.</ref> {{متن قرآن\|لَقَدْ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنِينَ رَءُوفٌ رَحِيمٌ}}<ref>«بی‌گمان پیامبری از (میان) خودتان نزد شما آمده است که هر رنجی ببرید بر او گران است، بسیار خواستار شماست ، با مؤمنان مهربانی بخشاینده است» سوره توبه، آیه ۱۲۸.</ref>قطعاً، برای شما [[پیامبری]] از خودتان آمد که بر او دشوار است شما در [[رنج]] بیفتید، به [[[هدایت]]] شما حریص، و نسبت به [[مؤمنان]]، [[دلسوز]] [[مهربان]] است<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۱۱۶.</ref>.

	~~== پرسش‌های وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==

Heydari: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع =='

2022-01-04T17:00:02Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع =='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۰:۳۰
خط ۱۰:		خط ۱۰:

	== پرسش‌های وابسته ==		== پرسش‌های وابسته ==

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

2021-12-17T16:21:57Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۹:۵۱
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:اسف خوردن]]		[[رده:اسف خوردن]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-17T13:41:16Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۷:۱۱
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:55210091.jpg\|22px]] [[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم''']]		# [[پرونده:55210091.jpg\|22px]] [[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n{{نبوت}} +{{نبوت}})

2021-12-16T16:02:24Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n{{نبوت}} +{{نبوت}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۹:۳۲
خط ۱:		خط ۱:

	{{نبوت}}		{{نبوت}}
	<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>		<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>