اسماعیل بن عبدالله غفاری - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Msadeq در ‏۱۶ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۴:۴۸

2024-01-16T04:48:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۱۸
خط ۶:		خط ۶:
	در نقل دیگری از مقاتل و کلبی آمده است که در آغاز [[اسلام]] اگر مردی همسرش را برای بار سوم طلاق می‌داد و همسرش باردار بود، مرد تا هنگام زایمان، [[حق]] رجوع داشت؛ امّا بعدا این [[حکم]] با آیه {{متن قرآن\|الطَّلَاقُ مَرَّتَانِ فَإِمْسَاكٌ بِمَعْرُوفٍ أَوْ تَسْرِيحٌ بِإِحْسَانٍ وَلَا يَحِلُّ لَكُمْ أَنْ تَأْخُذُوا مِمَّا آتَيْتُمُوهُنَّ شَيْئًا إِلَّا أَنْ يَخَافَا أَلَّا يُقِيمَا حُدُودَ اللَّهِ فَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا يُقِيمَا حُدُودَ اللَّهِ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا فِيمَا افْتَدَتْ بِهِ تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ فَلَا تَعْتَدُوهَا وَمَنْ يَتَعَدَّ حُدُودَ اللَّهِ فَأُولَئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ}}<ref>«طلاق (رجعی) دوبار است پس از آن یا باید به شایستگی (با زن) زندگی یا (او را) به نیکی رها کرد و شما را روا نیست که از آنچه به آنان داده‌اید چیزی بازگیرید- مگر آنکه هر دو بیم کنند که احکام خداوند را بجا نیاورند- و اگر بیم داشتید که آن دو حدود خداوند را بجا نیاورند، در آنچه زن برای آزادی خود می‌دهد (و شوهر می‌ستاند) گناهی بر آن دو نیست؛ اینها احکام خداوند است از آنها تجاوز نکنید و آنان که از حدود خداوند تجاوز کنند ستمگرند» سوره بقره، آیه ۲۲۹.</ref> [[منسوخ]] شد<ref> الدرالمنثور، ج ۱، ص ۶۶۰.</ref>، بنابراین، مراجعه اسماعیل به همسرش پس از [[آگاهی]] از بارداری وی، بر اساس این حکم بوده است، با این حال، میان این قضیه با مفاد آیه و زمان [[نزول]] آنکه پس از درگذشت قُتَیله بوده، پیوند روشنی [[مشاهده]] نمی‌شود.		در نقل دیگری از مقاتل و کلبی آمده است که در آغاز [[اسلام]] اگر مردی همسرش را برای بار سوم طلاق می‌داد و همسرش باردار بود، مرد تا هنگام زایمان، [[حق]] رجوع داشت؛ امّا بعدا این [[حکم]] با آیه {{متن قرآن\|الطَّلَاقُ مَرَّتَانِ فَإِمْسَاكٌ بِمَعْرُوفٍ أَوْ تَسْرِيحٌ بِإِحْسَانٍ وَلَا يَحِلُّ لَكُمْ أَنْ تَأْخُذُوا مِمَّا آتَيْتُمُوهُنَّ شَيْئًا إِلَّا أَنْ يَخَافَا أَلَّا يُقِيمَا حُدُودَ اللَّهِ فَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا يُقِيمَا حُدُودَ اللَّهِ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا فِيمَا افْتَدَتْ بِهِ تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ فَلَا تَعْتَدُوهَا وَمَنْ يَتَعَدَّ حُدُودَ اللَّهِ فَأُولَئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ}}<ref>«طلاق (رجعی) دوبار است پس از آن یا باید به شایستگی (با زن) زندگی یا (او را) به نیکی رها کرد و شما را روا نیست که از آنچه به آنان داده‌اید چیزی بازگیرید- مگر آنکه هر دو بیم کنند که احکام خداوند را بجا نیاورند- و اگر بیم داشتید که آن دو حدود خداوند را بجا نیاورند، در آنچه زن برای آزادی خود می‌دهد (و شوهر می‌ستاند) گناهی بر آن دو نیست؛ اینها احکام خداوند است از آنها تجاوز نکنید و آنان که از حدود خداوند تجاوز کنند ستمگرند» سوره بقره، آیه ۲۲۹.</ref> [[منسوخ]] شد<ref> الدرالمنثور، ج ۱، ص ۶۶۰.</ref>، بنابراین، مراجعه اسماعیل به همسرش پس از [[آگاهی]] از بارداری وی، بر اساس این حکم بوده است، با این حال، میان این قضیه با مفاد آیه و زمان [[نزول]] آنکه پس از درگذشت قُتَیله بوده، پیوند روشنی [[مشاهده]] نمی‌شود.

	در هر صورت، آیه [[اقدام]] زنان به [[کتمان]] بارداری خود را که غالباً به قصد از بین بردن حق رجوع شوهر خود یا [[ازدواج]] بعدی بوده، [[حرام]] می‌شمارد و رجوع به زن در ایام عدّه را حق شوهر می‌داند.<ref>جامع البیان، مج ۲، ج ۲، ص ۶۰۶؛ المیزان، ج ۲، ص ۲۳۱.</ref> در روایتی دیگر، نام این شخص، [[مالک بن اشدق]] و [[اهل]] [[طائف]] یاد شده است<ref>روض الجنان، ج ۳، ص ۲۵۹.</ref><ref>[[سید محمود دشتی\|دشتی، سید محمود]]، [[اسماعیل بن عبدالله غفاری (مقاله)\|مقاله «اسماعیل بن عبدالله غفاری»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۳ (کتاب)\|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۳.</ref>		در هر صورت، آیه [[اقدام]] زنان به [[کتمان]] بارداری خود را که غالباً به قصد از بین بردن حق رجوع شوهر خود یا [[ازدواج]] بعدی بوده، [[حرام]] می‌شمارد و رجوع به زن در ایام عدّه را حق شوهر می‌داند.<ref>جامع البیان، مج ۲، ج ۲، ص ۶۰۶؛ المیزان، ج ۲، ص ۲۳۱.</ref> در روایتی دیگر، نام این شخص، [[مالک بن اشدق]] و [[اهل]] [[طائف]] یاد شده است<ref>روض الجنان، ج ۳، ص ۲۵۹.</ref><ref>[[سید محمود دشتی\|دشتی، سید محمود]]، [[اسماعیل بن عبدالله غفاری (مقاله)\|مقاله «اسماعیل بن عبدالله غفاری»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۳ (کتاب)\|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۳، ص 289.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:000053.jpg\|22px]] [[سید محمود دشتی\|دشتی، سید محمود]]، [[اسماعیل بن عبدالله غفاری (مقاله)\|مقاله «اسماعیل بن عبدالله غفاری»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۳ (کتاب)\|'''دائرة المعارف قرآن کریم ج۳''']]		#[[پرونده:000053.jpg\|22px]] [[سید محمود دشتی\|دشتی، سید محمود]]، [[اسماعیل بن عبدالله غفاری (مقاله)\|مقاله «اسماعیل بن عبدالله غفاری»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۳ (کتاب)\|'''دائرة المعارف قرآن کریم ج۳''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۱۶:		خط ۱۶:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~[[رده:اسماعیل بن عبدالله غفاری]]~~
	[[رده:اعلام]]		[[رده:اعلام]]

Wasity: جایگزینی متن - ' آن‌که ' به ' آنکه '

2022-12-18T12:00:03Z

جایگزینی متن - ' آن‌که ' به ' آنکه '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۳۰
خط ۴:		خط ۴:
	او را اشجعی نیز خوانده‌اند.<ref> الاصابه، ج ۱، ص ۲۱۹.</ref> از [[زندگی]] وی هیچ اطلاعی در منابع دیده نمی‌شود. فقط از کلبی و [[مقاتل]] [[نقل]] شده که [[اسماعیل]]، همسرش "قُتَیله" را در [[زمان]] [[رسول خدا]] [[طلاق]] داد، در حالی ‌که از بارداری وی [[آگاه]] نبود؛ اما پس از مدتی که از بارداری او آگاه شد، به وی [[رجوع]] کرد و برای زایمان به خانه‌اش باز گرداند؛ ولی پس از زایمان، [[زن]] و فرزند هر دو مردند و [[آیه]] {{متن قرآن\|وَالْمُطَلَّقَاتُ يَتَرَبَّصْنَ بِأَنْفُسِهِنَّ ثَلَاثَةَ قُرُوءٍ وَلَا يَحِلُّ لَهُنَّ أَنْ يَكْتُمْنَ مَا خَلَقَ اللَّهُ فِي أَرْحَامِهِنَّ إِنْ كُنَّ يُؤْمِنَّ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَبُعُولَتُهُنَّ أَحَقُّ بِرَدِّهِنَّ فِي ذَلِكَ إِنْ أَرَادُوا إِصْلَاحًا وَلَهُنَّ مِثْلُ الَّذِي عَلَيْهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَلِلرِّجَالِ عَلَيْهِنَّ دَرَجَةٌ وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ}}<ref>«و زنان طلاق داده باید تا سه پاکی (از حیض) خویشتن، انتظار کشند و اگر ایمان به خداوند و روز بازپسین دارند پنهان داشتن آنچه خداوند در زهدانشان آفریده است برای آنان روا نیست و اگر شوهرانشان سر آشتی دارند به باز آوردن آنان در این حال سزاوارترند و زنان را بر مردان، حقّ شایسته‌ای است چنان که مردان را بر زنان؛ و مردان را بر آنان، به پایه‌ای برتری است و خداوند پیروزمندی فرزانه است» سوره بقره، آیه ۲۲۸.</ref> در این‌باره نازل شد.<ref>روض‌الجنان، ج۳، ص۲۵۹؛ الاصابه، ج۱، ص۲۱۹.</ref>		او را اشجعی نیز خوانده‌اند.<ref> الاصابه، ج ۱، ص ۲۱۹.</ref> از [[زندگی]] وی هیچ اطلاعی در منابع دیده نمی‌شود. فقط از کلبی و [[مقاتل]] [[نقل]] شده که [[اسماعیل]]، همسرش "قُتَیله" را در [[زمان]] [[رسول خدا]] [[طلاق]] داد، در حالی ‌که از بارداری وی [[آگاه]] نبود؛ اما پس از مدتی که از بارداری او آگاه شد، به وی [[رجوع]] کرد و برای زایمان به خانه‌اش باز گرداند؛ ولی پس از زایمان، [[زن]] و فرزند هر دو مردند و [[آیه]] {{متن قرآن\|وَالْمُطَلَّقَاتُ يَتَرَبَّصْنَ بِأَنْفُسِهِنَّ ثَلَاثَةَ قُرُوءٍ وَلَا يَحِلُّ لَهُنَّ أَنْ يَكْتُمْنَ مَا خَلَقَ اللَّهُ فِي أَرْحَامِهِنَّ إِنْ كُنَّ يُؤْمِنَّ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَبُعُولَتُهُنَّ أَحَقُّ بِرَدِّهِنَّ فِي ذَلِكَ إِنْ أَرَادُوا إِصْلَاحًا وَلَهُنَّ مِثْلُ الَّذِي عَلَيْهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَلِلرِّجَالِ عَلَيْهِنَّ دَرَجَةٌ وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ}}<ref>«و زنان طلاق داده باید تا سه پاکی (از حیض) خویشتن، انتظار کشند و اگر ایمان به خداوند و روز بازپسین دارند پنهان داشتن آنچه خداوند در زهدانشان آفریده است برای آنان روا نیست و اگر شوهرانشان سر آشتی دارند به باز آوردن آنان در این حال سزاوارترند و زنان را بر مردان، حقّ شایسته‌ای است چنان که مردان را بر زنان؛ و مردان را بر آنان، به پایه‌ای برتری است و خداوند پیروزمندی فرزانه است» سوره بقره، آیه ۲۲۸.</ref> در این‌باره نازل شد.<ref>روض‌الجنان، ج۳، ص۲۵۹؛ الاصابه، ج۱، ص۲۱۹.</ref>

	در نقل دیگری از مقاتل و کلبی آمده است که در آغاز [[اسلام]] اگر مردی همسرش را برای بار سوم طلاق می‌داد و همسرش باردار بود، مرد تا هنگام زایمان، [[حق]] رجوع داشت؛ امّا بعدا این [[حکم]] با آیه {{متن قرآن\|الطَّلَاقُ مَرَّتَانِ فَإِمْسَاكٌ بِمَعْرُوفٍ أَوْ تَسْرِيحٌ بِإِحْسَانٍ وَلَا يَحِلُّ لَكُمْ أَنْ تَأْخُذُوا مِمَّا آتَيْتُمُوهُنَّ شَيْئًا إِلَّا أَنْ يَخَافَا أَلَّا يُقِيمَا حُدُودَ اللَّهِ فَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا يُقِيمَا حُدُودَ اللَّهِ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا فِيمَا افْتَدَتْ بِهِ تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ فَلَا تَعْتَدُوهَا وَمَنْ يَتَعَدَّ حُدُودَ اللَّهِ فَأُولَئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ}}<ref>«طلاق (رجعی) دوبار است پس از آن یا باید به شایستگی (با زن) زندگی یا (او را) به نیکی رها کرد و شما را روا نیست که از آنچه به آنان داده‌اید چیزی بازگیرید- مگر آنکه هر دو بیم کنند که احکام خداوند را بجا نیاورند- و اگر بیم داشتید که آن دو حدود خداوند را بجا نیاورند، در آنچه زن برای آزادی خود می‌دهد (و شوهر می‌ستاند) گناهی بر آن دو نیست؛ اینها احکام خداوند است از آنها تجاوز نکنید و آنان که از حدود خداوند تجاوز کنند ستمگرند» سوره بقره، آیه ۲۲۹.</ref> [[منسوخ]] شد<ref> الدرالمنثور، ج ۱، ص ۶۶۰.</ref>، بنابراین، مراجعه اسماعیل به همسرش پس از [[آگاهی]] از بارداری وی، بر اساس این حکم بوده است، با این حال، میان این قضیه با مفاد آیه و زمان [[نزول]] ~~آن‌که~~ پس از درگذشت قُتَیله بوده، پیوند روشنی [[مشاهده]] نمی‌شود.		در نقل دیگری از مقاتل و کلبی آمده است که در آغاز [[اسلام]] اگر مردی همسرش را برای بار سوم طلاق می‌داد و همسرش باردار بود، مرد تا هنگام زایمان، [[حق]] رجوع داشت؛ امّا بعدا این [[حکم]] با آیه {{متن قرآن\|الطَّلَاقُ مَرَّتَانِ فَإِمْسَاكٌ بِمَعْرُوفٍ أَوْ تَسْرِيحٌ بِإِحْسَانٍ وَلَا يَحِلُّ لَكُمْ أَنْ تَأْخُذُوا مِمَّا آتَيْتُمُوهُنَّ شَيْئًا إِلَّا أَنْ يَخَافَا أَلَّا يُقِيمَا حُدُودَ اللَّهِ فَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا يُقِيمَا حُدُودَ اللَّهِ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا فِيمَا افْتَدَتْ بِهِ تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ فَلَا تَعْتَدُوهَا وَمَنْ يَتَعَدَّ حُدُودَ اللَّهِ فَأُولَئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ}}<ref>«طلاق (رجعی) دوبار است پس از آن یا باید به شایستگی (با زن) زندگی یا (او را) به نیکی رها کرد و شما را روا نیست که از آنچه به آنان داده‌اید چیزی بازگیرید- مگر آنکه هر دو بیم کنند که احکام خداوند را بجا نیاورند- و اگر بیم داشتید که آن دو حدود خداوند را بجا نیاورند، در آنچه زن برای آزادی خود می‌دهد (و شوهر می‌ستاند) گناهی بر آن دو نیست؛ اینها احکام خداوند است از آنها تجاوز نکنید و آنان که از حدود خداوند تجاوز کنند ستمگرند» سوره بقره، آیه ۲۲۹.</ref> [[منسوخ]] شد<ref> الدرالمنثور، ج ۱، ص ۶۶۰.</ref>، بنابراین، مراجعه اسماعیل به همسرش پس از [[آگاهی]] از بارداری وی، بر اساس این حکم بوده است، با این حال، میان این قضیه با مفاد آیه و زمان [[نزول]] آنکه پس از درگذشت قُتَیله بوده، پیوند روشنی [[مشاهده]] نمی‌شود.

	در هر صورت، آیه [[اقدام]] زنان به [[کتمان]] بارداری خود را که غالباً به قصد از بین بردن حق رجوع شوهر خود یا [[ازدواج]] بعدی بوده، [[حرام]] می‌شمارد و رجوع به زن در ایام عدّه را حق شوهر می‌داند.<ref>جامع البیان، مج ۲، ج ۲، ص ۶۰۶؛ المیزان، ج ۲، ص ۲۳۱.</ref> در روایتی دیگر، نام این شخص، [[مالک بن اشدق]] و [[اهل]] [[طائف]] یاد شده است<ref>روض الجنان، ج ۳، ص ۲۵۹.</ref><ref>[[سید محمود دشتی\|دشتی، سید محمود]]، [[اسماعیل بن عبدالله غفاری (مقاله)\|مقاله «اسماعیل بن عبدالله غفاری»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۳ (کتاب)\|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۳.</ref>		در هر صورت، آیه [[اقدام]] زنان به [[کتمان]] بارداری خود را که غالباً به قصد از بین بردن حق رجوع شوهر خود یا [[ازدواج]] بعدی بوده، [[حرام]] می‌شمارد و رجوع به زن در ایام عدّه را حق شوهر می‌داند.<ref>جامع البیان، مج ۲، ج ۲، ص ۶۰۶؛ المیزان، ج ۲، ص ۲۳۱.</ref> در روایتی دیگر، نام این شخص، [[مالک بن اشدق]] و [[اهل]] [[طائف]] یاد شده است<ref>روض الجنان، ج ۳، ص ۲۵۹.</ref><ref>[[سید محمود دشتی\|دشتی، سید محمود]]، [[اسماعیل بن عبدالله غفاری (مقاله)\|مقاله «اسماعیل بن عبدالله غفاری»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۳ (کتاب)\|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۳.</ref>

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T14:31:43Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۰۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[اسماعیل بن عبدالله غفاری در قرآن]] - [[اسماعیل بن عبدالله غفاری در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[اسماعیل بن عبدالله غفاری در قرآن]] - [[اسماعیل بن عبدالله غفاری در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	او را اشجعی نیز خوانده‌اند.<ref> الاصابه، ج ۱، ص ۲۱۹.</ref> از [[زندگی]] وی هیچ اطلاعی در منابع دیده نمی‌شود. فقط از کلبی و [[مقاتل]] [[نقل]] شده که [[اسماعیل]]، همسرش "قُتَیله" را در [[زمان]] [[رسول خدا]] [[طلاق]] داد، در حالی ‌که از بارداری وی [[آگاه]] نبود؛ اما پس از مدتی که از بارداری او آگاه شد، به وی [[رجوع]] کرد و برای زایمان به خانه‌اش باز گرداند؛ ولی پس از زایمان، [[زن]] و فرزند هر دو مردند و [[آیه]] {{متن قرآن\|وَالْمُطَلَّقَاتُ يَتَرَبَّصْنَ بِأَنْفُسِهِنَّ ثَلَاثَةَ قُرُوءٍ وَلَا يَحِلُّ لَهُنَّ أَنْ يَكْتُمْنَ مَا خَلَقَ اللَّهُ فِي أَرْحَامِهِنَّ إِنْ كُنَّ يُؤْمِنَّ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَبُعُولَتُهُنَّ أَحَقُّ بِرَدِّهِنَّ فِي ذَلِكَ إِنْ أَرَادُوا إِصْلَاحًا وَلَهُنَّ مِثْلُ الَّذِي عَلَيْهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَلِلرِّجَالِ عَلَيْهِنَّ دَرَجَةٌ وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ}}<ref>«و زنان طلاق داده باید تا سه پاکی (از حیض) خویشتن، انتظار کشند و اگر ایمان به خداوند و روز بازپسین دارند پنهان داشتن آنچه خداوند در زهدانشان آفریده است برای آنان روا نیست و اگر شوهرانشان سر آشتی دارند به باز آوردن آنان در این حال سزاوارترند و زنان را بر مردان، حقّ شایسته‌ای است چنان که مردان را بر زنان؛ و مردان را بر آنان، به پایه‌ای برتری است و خداوند پیروزمندی فرزانه است» سوره بقره، آیه ۲۲۸.</ref> در این‌باره نازل شد.<ref>روض‌الجنان، ج۳، ص۲۵۹؛ الاصابه، ج۱، ص۲۱۹.</ref>		او را اشجعی نیز خوانده‌اند.<ref> الاصابه، ج ۱، ص ۲۱۹.</ref> از [[زندگی]] وی هیچ اطلاعی در منابع دیده نمی‌شود. فقط از کلبی و [[مقاتل]] [[نقل]] شده که [[اسماعیل]]، همسرش "قُتَیله" را در [[زمان]] [[رسول خدا]] [[طلاق]] داد، در حالی ‌که از بارداری وی [[آگاه]] نبود؛ اما پس از مدتی که از بارداری او آگاه شد، به وی [[رجوع]] کرد و برای زایمان به خانه‌اش باز گرداند؛ ولی پس از زایمان، [[زن]] و فرزند هر دو مردند و [[آیه]] {{متن قرآن\|وَالْمُطَلَّقَاتُ يَتَرَبَّصْنَ بِأَنْفُسِهِنَّ ثَلَاثَةَ قُرُوءٍ وَلَا يَحِلُّ لَهُنَّ أَنْ يَكْتُمْنَ مَا خَلَقَ اللَّهُ فِي أَرْحَامِهِنَّ إِنْ كُنَّ يُؤْمِنَّ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَبُعُولَتُهُنَّ أَحَقُّ بِرَدِّهِنَّ فِي ذَلِكَ إِنْ أَرَادُوا إِصْلَاحًا وَلَهُنَّ مِثْلُ الَّذِي عَلَيْهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَلِلرِّجَالِ عَلَيْهِنَّ دَرَجَةٌ وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ}}<ref>«و زنان طلاق داده باید تا سه پاکی (از حیض) خویشتن، انتظار کشند و اگر ایمان به خداوند و روز بازپسین دارند پنهان داشتن آنچه خداوند در زهدانشان آفریده است برای آنان روا نیست و اگر شوهرانشان سر آشتی دارند به باز آوردن آنان در این حال سزاوارترند و زنان را بر مردان، حقّ شایسته‌ای است چنان که مردان را بر زنان؛ و مردان را بر آنان، به پایه‌ای برتری است و خداوند پیروزمندی فرزانه است» سوره بقره، آیه ۲۲۸.</ref> در این‌باره نازل شد.<ref>روض‌الجنان، ج۳، ص۲۵۹؛ الاصابه، ج۱، ص۲۱۹.</ref>

	در نقل دیگری از مقاتل و کلبی آمده است که در آغاز [[اسلام]] اگر مردی همسرش را برای بار سوم طلاق می‌داد و همسرش باردار بود، مرد تا هنگام زایمان، [[حق]] رجوع داشت؛ امّا بعدا این [[حکم]] با آیه {{متن قرآن\|الطَّلَاقُ مَرَّتَانِ فَإِمْسَاكٌ بِمَعْرُوفٍ أَوْ تَسْرِيحٌ بِإِحْسَانٍ وَلَا يَحِلُّ لَكُمْ أَنْ تَأْخُذُوا مِمَّا آتَيْتُمُوهُنَّ شَيْئًا إِلَّا أَنْ يَخَافَا أَلَّا يُقِيمَا حُدُودَ اللَّهِ فَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا يُقِيمَا حُدُودَ اللَّهِ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا فِيمَا افْتَدَتْ بِهِ تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ فَلَا تَعْتَدُوهَا وَمَنْ يَتَعَدَّ حُدُودَ اللَّهِ فَأُولَئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ}}<ref>«طلاق (رجعی) دوبار است پس از آن یا باید به شایستگی (با زن) زندگی یا (او را) به نیکی رها کرد و شما را روا نیست که از آنچه به آنان داده‌اید چیزی بازگیرید- مگر آنکه هر دو بیم کنند که احکام خداوند را بجا نیاورند- و اگر بیم داشتید که آن دو حدود خداوند را بجا نیاورند، در آنچه زن برای آزادی خود می‌دهد (و شوهر می‌ستاند) گناهی بر آن دو نیست؛ اینها احکام خداوند است از آنها تجاوز نکنید و آنان که از حدود خداوند تجاوز کنند ستمگرند» سوره بقره، آیه ۲۲۹.</ref> [[منسوخ]] شد<ref> الدرالمنثور، ج ۱، ص ۶۶۰.</ref>، بنابراین، مراجعه اسماعیل به همسرش پس از [[آگاهی]] از بارداری وی، بر اساس این حکم بوده است، با این حال، میان این قضیه با مفاد آیه و زمان [[نزول]] آن‌که پس از درگذشت قُتَیله بوده، پیوند روشنی [[مشاهده]] نمی‌شود.		در نقل دیگری از مقاتل و کلبی آمده است که در آغاز [[اسلام]] اگر مردی همسرش را برای بار سوم طلاق می‌داد و همسرش باردار بود، مرد تا هنگام زایمان، [[حق]] رجوع داشت؛ امّا بعدا این [[حکم]] با آیه {{متن قرآن\|الطَّلَاقُ مَرَّتَانِ فَإِمْسَاكٌ بِمَعْرُوفٍ أَوْ تَسْرِيحٌ بِإِحْسَانٍ وَلَا يَحِلُّ لَكُمْ أَنْ تَأْخُذُوا مِمَّا آتَيْتُمُوهُنَّ شَيْئًا إِلَّا أَنْ يَخَافَا أَلَّا يُقِيمَا حُدُودَ اللَّهِ فَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا يُقِيمَا حُدُودَ اللَّهِ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا فِيمَا افْتَدَتْ بِهِ تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ فَلَا تَعْتَدُوهَا وَمَنْ يَتَعَدَّ حُدُودَ اللَّهِ فَأُولَئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ}}<ref>«طلاق (رجعی) دوبار است پس از آن یا باید به شایستگی (با زن) زندگی یا (او را) به نیکی رها کرد و شما را روا نیست که از آنچه به آنان داده‌اید چیزی بازگیرید- مگر آنکه هر دو بیم کنند که احکام خداوند را بجا نیاورند- و اگر بیم داشتید که آن دو حدود خداوند را بجا نیاورند، در آنچه زن برای آزادی خود می‌دهد (و شوهر می‌ستاند) گناهی بر آن دو نیست؛ اینها احکام خداوند است از آنها تجاوز نکنید و آنان که از حدود خداوند تجاوز کنند ستمگرند» سوره بقره، آیه ۲۲۹.</ref> [[منسوخ]] شد<ref> الدرالمنثور، ج ۱، ص ۶۶۰.</ref>، بنابراین، مراجعه اسماعیل به همسرش پس از [[آگاهی]] از بارداری وی، بر اساس این حکم بوده است، با این حال، میان این قضیه با مفاد آیه و زمان [[نزول]] آن‌که پس از درگذشت قُتَیله بوده، پیوند روشنی [[مشاهده]] نمی‌شود.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T05:03:47Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۳۳
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[اسماعیل بن عبدالله غفاری در قرآن]] - [[اسماعیل بن عبدالله غفاری در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[اسماعیل بن عبدالله غفاری در قرآن]] - [[اسماعیل بن عبدالله غفاری در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}

خط ۱۸:		خط ۱۷:

	[[رده:اسماعیل بن عبدالله غفاری]]		[[رده:اسماعیل بن عبدالله غفاری]]
	~~[[رده:مدخل]]~~
	[[رده:اعلام]]		[[رده:اعلام]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۲

2022-07-10T22:06:21Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۲

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۱:۳۶
خط ۷:		خط ۷:
	در نقل دیگری از مقاتل و کلبی آمده است که در آغاز [[اسلام]] اگر مردی همسرش را برای بار سوم طلاق می‌داد و همسرش باردار بود، مرد تا هنگام زایمان، [[حق]] رجوع داشت؛ امّا بعدا این [[حکم]] با آیه {{متن قرآن\|الطَّلَاقُ مَرَّتَانِ فَإِمْسَاكٌ بِمَعْرُوفٍ أَوْ تَسْرِيحٌ بِإِحْسَانٍ وَلَا يَحِلُّ لَكُمْ أَنْ تَأْخُذُوا مِمَّا آتَيْتُمُوهُنَّ شَيْئًا إِلَّا أَنْ يَخَافَا أَلَّا يُقِيمَا حُدُودَ اللَّهِ فَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا يُقِيمَا حُدُودَ اللَّهِ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا فِيمَا افْتَدَتْ بِهِ تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ فَلَا تَعْتَدُوهَا وَمَنْ يَتَعَدَّ حُدُودَ اللَّهِ فَأُولَئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ}}<ref>«طلاق (رجعی) دوبار است پس از آن یا باید به شایستگی (با زن) زندگی یا (او را) به نیکی رها کرد و شما را روا نیست که از آنچه به آنان داده‌اید چیزی بازگیرید- مگر آنکه هر دو بیم کنند که احکام خداوند را بجا نیاورند- و اگر بیم داشتید که آن دو حدود خداوند را بجا نیاورند، در آنچه زن برای آزادی خود می‌دهد (و شوهر می‌ستاند) گناهی بر آن دو نیست؛ اینها احکام خداوند است از آنها تجاوز نکنید و آنان که از حدود خداوند تجاوز کنند ستمگرند» سوره بقره، آیه ۲۲۹.</ref> [[منسوخ]] شد<ref> الدرالمنثور، ج ۱، ص ۶۶۰.</ref>، بنابراین، مراجعه اسماعیل به همسرش پس از [[آگاهی]] از بارداری وی، بر اساس این حکم بوده است، با این حال، میان این قضیه با مفاد آیه و زمان [[نزول]] آن‌که پس از درگذشت قُتَیله بوده، پیوند روشنی [[مشاهده]] نمی‌شود.		در نقل دیگری از مقاتل و کلبی آمده است که در آغاز [[اسلام]] اگر مردی همسرش را برای بار سوم طلاق می‌داد و همسرش باردار بود، مرد تا هنگام زایمان، [[حق]] رجوع داشت؛ امّا بعدا این [[حکم]] با آیه {{متن قرآن\|الطَّلَاقُ مَرَّتَانِ فَإِمْسَاكٌ بِمَعْرُوفٍ أَوْ تَسْرِيحٌ بِإِحْسَانٍ وَلَا يَحِلُّ لَكُمْ أَنْ تَأْخُذُوا مِمَّا آتَيْتُمُوهُنَّ شَيْئًا إِلَّا أَنْ يَخَافَا أَلَّا يُقِيمَا حُدُودَ اللَّهِ فَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا يُقِيمَا حُدُودَ اللَّهِ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا فِيمَا افْتَدَتْ بِهِ تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ فَلَا تَعْتَدُوهَا وَمَنْ يَتَعَدَّ حُدُودَ اللَّهِ فَأُولَئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ}}<ref>«طلاق (رجعی) دوبار است پس از آن یا باید به شایستگی (با زن) زندگی یا (او را) به نیکی رها کرد و شما را روا نیست که از آنچه به آنان داده‌اید چیزی بازگیرید- مگر آنکه هر دو بیم کنند که احکام خداوند را بجا نیاورند- و اگر بیم داشتید که آن دو حدود خداوند را بجا نیاورند، در آنچه زن برای آزادی خود می‌دهد (و شوهر می‌ستاند) گناهی بر آن دو نیست؛ اینها احکام خداوند است از آنها تجاوز نکنید و آنان که از حدود خداوند تجاوز کنند ستمگرند» سوره بقره، آیه ۲۲۹.</ref> [[منسوخ]] شد<ref> الدرالمنثور، ج ۱، ص ۶۶۰.</ref>، بنابراین، مراجعه اسماعیل به همسرش پس از [[آگاهی]] از بارداری وی، بر اساس این حکم بوده است، با این حال، میان این قضیه با مفاد آیه و زمان [[نزول]] آن‌که پس از درگذشت قُتَیله بوده، پیوند روشنی [[مشاهده]] نمی‌شود.

	در هر صورت، آیه [[اقدام]] زنان به [[کتمان]] بارداری خود را که غالباً به قصد از بین بردن حق رجوع شوهر خود یا [[ازدواج]] بعدی بوده، [[حرام]] می‌شمارد و رجوع به زن در ایام عدّه را حق شوهر می‌داند.<ref>جامع البیان، مج ۲، ج ۲، ص ۶۰۶؛ المیزان، ج ۲، ص ۲۳۱.</ref> در روایتی دیگر، نام این شخص، [[مالک بن اشدق]] و [[اهل]] [[طائف]] یاد شده است<ref>روض الجنان، ج ۳، ص ۲۵۹.</ref>.<ref>[[سید محمود دشتی\|دشتی، سید محمود]]، [[اسماعیل بن عبدالله غفاری (مقاله)\|مقاله «اسماعیل بن عبدالله غفاری»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۳ (کتاب)\|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۳.</ref>		در هر صورت، آیه [[اقدام]] زنان به [[کتمان]] بارداری خود را که غالباً به قصد از بین بردن حق رجوع شوهر خود یا [[ازدواج]] بعدی بوده، [[حرام]] می‌شمارد و رجوع به زن در ایام عدّه را حق شوهر می‌داند.<ref>جامع البیان، مج ۲، ج ۲، ص ۶۰۶؛ المیزان، ج ۲، ص ۲۳۱.</ref> در روایتی دیگر، نام این شخص، [[مالک بن اشدق]] و [[اهل]] [[طائف]] یاد شده است<ref>روض الجنان، ج ۳، ص ۲۵۹.</ref><ref>[[سید محمود دشتی\|دشتی، سید محمود]]، [[اسماعیل بن عبدالله غفاری (مقاله)\|مقاله «اسماعیل بن عبدالله غفاری»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۳ (کتاب)\|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۳.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۱

2022-07-10T18:36:06Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۱

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۲:۰۶
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[اسماعیل بن عبدالله غفاری در قرآن]] - [[اسماعیل بن عبدالله غفاری در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[اسماعیل بن عبدالله غفاری در قرآن]] - [[اسماعیل بن عبدالله غفاری در تاریخ اسلامی]]~~</div>~~

	==مقدمه==		==مقدمه==

Heydari: جایگزینی متن - '
' به '
'

2022-01-17T09:40:42Z

جایگزینی متن - '</div> <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">' به '</div>'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۱۰
خط ۲:		خط ۲:
	<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>		<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
	<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[اسماعیل بن عبدالله غفاری در قرآن]] - [[اسماعیل بن عبدالله غفاری در تاریخ اسلامی]]</div>		<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[اسماعیل بن عبدالله غفاری در قرآن]] - [[اسماعیل بن عبدالله غفاری در تاریخ اسلامی]]</div>
	~~<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">~~

	==مقدمه==		==مقدمه==

Heydari: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع =='

2022-01-04T17:00:26Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع =='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۰:۳۰
خط ۱۰:		خط ۱۰:

	در هر صورت، آیه [[اقدام]] زنان به [[کتمان]] بارداری خود را که غالباً به قصد از بین بردن حق رجوع شوهر خود یا [[ازدواج]] بعدی بوده، [[حرام]] می‌شمارد و رجوع به زن در ایام عدّه را حق شوهر می‌داند.<ref>جامع البیان، مج ۲، ج ۲، ص ۶۰۶؛ المیزان، ج ۲، ص ۲۳۱.</ref> در روایتی دیگر، نام این شخص، [[مالک بن اشدق]] و [[اهل]] [[طائف]] یاد شده است<ref>روض الجنان، ج ۳، ص ۲۵۹.</ref>.<ref>[[سید محمود دشتی\|دشتی، سید محمود]]، [[اسماعیل بن عبدالله غفاری (مقاله)\|مقاله «اسماعیل بن عبدالله غفاری»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۳ (کتاب)\|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۳.</ref>		در هر صورت، آیه [[اقدام]] زنان به [[کتمان]] بارداری خود را که غالباً به قصد از بین بردن حق رجوع شوهر خود یا [[ازدواج]] بعدی بوده، [[حرام]] می‌شمارد و رجوع به زن در ایام عدّه را حق شوهر می‌داند.<ref>جامع البیان، مج ۲، ج ۲، ص ۶۰۶؛ المیزان، ج ۲، ص ۲۳۱.</ref> در روایتی دیگر، نام این شخص، [[مالک بن اشدق]] و [[اهل]] [[طائف]] یاد شده است<ref>روض الجنان، ج ۳، ص ۲۵۹.</ref>.<ref>[[سید محمود دشتی\|دشتی، سید محمود]]، [[اسماعیل بن عبدالله غفاری (مقاله)\|مقاله «اسماعیل بن عبدالله غفاری»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۳ (کتاب)\|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۳.</ref>

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

2021-12-17T16:26:54Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۹:۵۶
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-17T13:50:10Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۷:۲۰
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:000053.jpg\|22px]] [[سید محمود دشتی\|دشتی، سید محمود]]، [[اسماعیل بن عبدالله غفاری (مقاله)\|مقاله «اسماعیل بن عبدالله غفاری»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۳ (کتاب)\|'''دائرة المعارف قرآن کریم ج۳''']]		* [[پرونده:000053.jpg\|22px]] [[سید محمود دشتی\|دشتی، سید محمود]]، [[اسماعیل بن عبدالله غفاری (مقاله)\|مقاله «اسماعیل بن عبدالله غفاری»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۳ (کتاب)\|'''دائرة المعارف قرآن کریم ج۳''']]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۳۰
خط ۴:		خط ۴:
	او را اشجعی نیز خوانده‌اند.<ref> الاصابه، ج ۱، ص ۲۱۹.</ref> از [[زندگی]] وی هیچ اطلاعی در منابع دیده نمی‌شود. فقط از کلبی و [[مقاتل]] [[نقل]] شده که [[اسماعیل]]، همسرش "قُتَیله" را در [[زمان]] [[رسول خدا]] [[طلاق]] داد، در حالی ‌که از بارداری وی [[آگاه]] نبود؛ اما پس از مدتی که از بارداری او آگاه شد، به وی [[رجوع]] کرد و برای زایمان به خانه‌اش باز گرداند؛ ولی پس از زایمان، [[زن]] و فرزند هر دو مردند و [[آیه]] {{متن قرآن\|وَالْمُطَلَّقَاتُ يَتَرَبَّصْنَ بِأَنْفُسِهِنَّ ثَلَاثَةَ قُرُوءٍ وَلَا يَحِلُّ لَهُنَّ أَنْ يَكْتُمْنَ مَا خَلَقَ اللَّهُ فِي أَرْحَامِهِنَّ إِنْ كُنَّ يُؤْمِنَّ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَبُعُولَتُهُنَّ أَحَقُّ بِرَدِّهِنَّ فِي ذَلِكَ إِنْ أَرَادُوا إِصْلَاحًا وَلَهُنَّ مِثْلُ الَّذِي عَلَيْهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَلِلرِّجَالِ عَلَيْهِنَّ دَرَجَةٌ وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ}}<ref>«و زنان طلاق داده باید تا سه پاکی (از حیض) خویشتن، انتظار کشند و اگر ایمان به خداوند و روز بازپسین دارند پنهان داشتن آنچه خداوند در زهدانشان آفریده است برای آنان روا نیست و اگر شوهرانشان سر آشتی دارند به باز آوردن آنان در این حال سزاوارترند و زنان را بر مردان، حقّ شایسته‌ای است چنان که مردان را بر زنان؛ و مردان را بر آنان، به پایه‌ای برتری است و خداوند پیروزمندی فرزانه است» سوره بقره، آیه ۲۲۸.</ref> در این‌باره نازل شد.<ref>روض‌الجنان، ج۳، ص۲۵۹؛ الاصابه، ج۱، ص۲۱۹.</ref>		او را اشجعی نیز خوانده‌اند.<ref> الاصابه، ج ۱، ص ۲۱۹.</ref> از [[زندگی]] وی هیچ اطلاعی در منابع دیده نمی‌شود. فقط از کلبی و [[مقاتل]] [[نقل]] شده که [[اسماعیل]]، همسرش "قُتَیله" را در [[زمان]] [[رسول خدا]] [[طلاق]] داد، در حالی ‌که از بارداری وی [[آگاه]] نبود؛ اما پس از مدتی که از بارداری او آگاه شد، به وی [[رجوع]] کرد و برای زایمان به خانه‌اش باز گرداند؛ ولی پس از زایمان، [[زن]] و فرزند هر دو مردند و [[آیه]] {{متن قرآن\|وَالْمُطَلَّقَاتُ يَتَرَبَّصْنَ بِأَنْفُسِهِنَّ ثَلَاثَةَ قُرُوءٍ وَلَا يَحِلُّ لَهُنَّ أَنْ يَكْتُمْنَ مَا خَلَقَ اللَّهُ فِي أَرْحَامِهِنَّ إِنْ كُنَّ يُؤْمِنَّ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَبُعُولَتُهُنَّ أَحَقُّ بِرَدِّهِنَّ فِي ذَلِكَ إِنْ أَرَادُوا إِصْلَاحًا وَلَهُنَّ مِثْلُ الَّذِي عَلَيْهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَلِلرِّجَالِ عَلَيْهِنَّ دَرَجَةٌ وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ}}<ref>«و زنان طلاق داده باید تا سه پاکی (از حیض) خویشتن، انتظار کشند و اگر ایمان به خداوند و روز بازپسین دارند پنهان داشتن آنچه خداوند در زهدانشان آفریده است برای آنان روا نیست و اگر شوهرانشان سر آشتی دارند به باز آوردن آنان در این حال سزاوارترند و زنان را بر مردان، حقّ شایسته‌ای است چنان که مردان را بر زنان؛ و مردان را بر آنان، به پایه‌ای برتری است و خداوند پیروزمندی فرزانه است» سوره بقره، آیه ۲۲۸.</ref> در این‌باره نازل شد.<ref>روض‌الجنان، ج۳، ص۲۵۹؛ الاصابه، ج۱، ص۲۱۹.</ref>

	در نقل دیگری از مقاتل و کلبی آمده است که در آغاز [[اسلام]] اگر مردی همسرش را برای بار سوم طلاق می‌داد و همسرش باردار بود، مرد تا هنگام زایمان، [[حق]] رجوع داشت؛ امّا بعدا این [[حکم]] با آیه {{متن قرآن\|الطَّلَاقُ مَرَّتَانِ فَإِمْسَاكٌ بِمَعْرُوفٍ أَوْ تَسْرِيحٌ بِإِحْسَانٍ وَلَا يَحِلُّ لَكُمْ أَنْ تَأْخُذُوا مِمَّا آتَيْتُمُوهُنَّ شَيْئًا إِلَّا أَنْ يَخَافَا أَلَّا يُقِيمَا حُدُودَ اللَّهِ فَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا يُقِيمَا حُدُودَ اللَّهِ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا فِيمَا افْتَدَتْ بِهِ تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ فَلَا تَعْتَدُوهَا وَمَنْ يَتَعَدَّ حُدُودَ اللَّهِ فَأُولَئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ}}<ref>«طلاق (رجعی) دوبار است پس از آن یا باید به شایستگی (با زن) زندگی یا (او را) به نیکی رها کرد و شما را روا نیست که از آنچه به آنان داده‌اید چیزی بازگیرید- مگر آنکه هر دو بیم کنند که احکام خداوند را بجا نیاورند- و اگر بیم داشتید که آن دو حدود خداوند را بجا نیاورند، در آنچه زن برای آزادی خود می‌دهد (و شوهر می‌ستاند) گناهی بر آن دو نیست؛ اینها احکام خداوند است از آنها تجاوز نکنید و آنان که از حدود خداوند تجاوز کنند ستمگرند» سوره بقره، آیه ۲۲۹.</ref> [[منسوخ]] شد<ref> الدرالمنثور، ج ۱، ص ۶۶۰.</ref>، بنابراین، مراجعه اسماعیل به همسرش پس از [[آگاهی]] از بارداری وی، بر اساس این حکم بوده است، با این حال، میان این قضیه با مفاد آیه و زمان [[نزول]] ~~آن‌که~~ پس از درگذشت قُتَیله بوده، پیوند روشنی [[مشاهده]] نمی‌شود.		در نقل دیگری از مقاتل و کلبی آمده است که در آغاز [[اسلام]] اگر مردی همسرش را برای بار سوم طلاق می‌داد و همسرش باردار بود، مرد تا هنگام زایمان، [[حق]] رجوع داشت؛ امّا بعدا این [[حکم]] با آیه {{متن قرآن\|الطَّلَاقُ مَرَّتَانِ فَإِمْسَاكٌ بِمَعْرُوفٍ أَوْ تَسْرِيحٌ بِإِحْسَانٍ وَلَا يَحِلُّ لَكُمْ أَنْ تَأْخُذُوا مِمَّا آتَيْتُمُوهُنَّ شَيْئًا إِلَّا أَنْ يَخَافَا أَلَّا يُقِيمَا حُدُودَ اللَّهِ فَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا يُقِيمَا حُدُودَ اللَّهِ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا فِيمَا افْتَدَتْ بِهِ تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ فَلَا تَعْتَدُوهَا وَمَنْ يَتَعَدَّ حُدُودَ اللَّهِ فَأُولَئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ}}<ref>«طلاق (رجعی) دوبار است پس از آن یا باید به شایستگی (با زن) زندگی یا (او را) به نیکی رها کرد و شما را روا نیست که از آنچه به آنان داده‌اید چیزی بازگیرید- مگر آنکه هر دو بیم کنند که احکام خداوند را بجا نیاورند- و اگر بیم داشتید که آن دو حدود خداوند را بجا نیاورند، در آنچه زن برای آزادی خود می‌دهد (و شوهر می‌ستاند) گناهی بر آن دو نیست؛ اینها احکام خداوند است از آنها تجاوز نکنید و آنان که از حدود خداوند تجاوز کنند ستمگرند» سوره بقره، آیه ۲۲۹.</ref> [[منسوخ]] شد<ref> الدرالمنثور، ج ۱، ص ۶۶۰.</ref>، بنابراین، مراجعه اسماعیل به همسرش پس از [[آگاهی]] از بارداری وی، بر اساس این حکم بوده است، با این حال، میان این قضیه با مفاد آیه و زمان [[نزول]] آنکه پس از درگذشت قُتَیله بوده، پیوند روشنی [[مشاهده]] نمی‌شود.

	در هر صورت، آیه [[اقدام]] زنان به [[کتمان]] بارداری خود را که غالباً به قصد از بین بردن حق رجوع شوهر خود یا [[ازدواج]] بعدی بوده، [[حرام]] می‌شمارد و رجوع به زن در ایام عدّه را حق شوهر می‌داند.<ref>جامع البیان، مج ۲، ج ۲، ص ۶۰۶؛ المیزان، ج ۲، ص ۲۳۱.</ref> در روایتی دیگر، نام این شخص، [[مالک بن اشدق]] و [[اهل]] [[طائف]] یاد شده است<ref>روض الجنان، ج ۳، ص ۲۵۹.</ref><ref>[[سید محمود دشتی\|دشتی، سید محمود]]، [[اسماعیل بن عبدالله غفاری (مقاله)\|مقاله «اسماعیل بن عبدالله غفاری»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۳ (کتاب)\|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۳.</ref>		در هر صورت، آیه [[اقدام]] زنان به [[کتمان]] بارداری خود را که غالباً به قصد از بین بردن حق رجوع شوهر خود یا [[ازدواج]] بعدی بوده، [[حرام]] می‌شمارد و رجوع به زن در ایام عدّه را حق شوهر می‌داند.<ref>جامع البیان، مج ۲، ج ۲، ص ۶۰۶؛ المیزان، ج ۲، ص ۲۳۱.</ref> در روایتی دیگر، نام این شخص، [[مالک بن اشدق]] و [[اهل]] [[طائف]] یاد شده است<ref>روض الجنان، ج ۳، ص ۲۵۹.</ref><ref>[[سید محمود دشتی\|دشتی، سید محمود]]، [[اسماعیل بن عبدالله غفاری (مقاله)\|مقاله «اسماعیل بن عبدالله غفاری»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۳ (کتاب)\|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۳.</ref>