اسم اصلی امام مهدی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2024-09-14T17:05:54Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۳۵
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	# یاد کردن نام آن حضرت با اشاره و کنایه، مانند اینکه گفته شود: اسم او، اسم [[رسول خدا]]{{صل}} است، و کنیه‌اش، کنیه آن حضرت می‌باشد؛ این نیز جایز است، به همان دلایلی که در گونه اول گذشت. به اضافه [[روایات]] متعدّدی از طرق شیعه و [[سنی]] از [[پیامبر اسلام]]{{صل}} که در آنها تصریح فرموده است: "مهدی از فرزندان من است. نام او نام من و کنیه‌اش کنیه من می‌باشد"<ref>همان. </ref>. گفتنی است که جایز بودن در این دو مورد مذکور، به غیر حال [[ترس]] اختصاص دارد؛ زیرا ترس از جمله عناوین عارضی است که مایه [[حرام]] شدن هر جایزی می‌گردد.		# یاد کردن نام آن حضرت با اشاره و کنایه، مانند اینکه گفته شود: اسم او، اسم [[رسول خدا]]{{صل}} است، و کنیه‌اش، کنیه آن حضرت می‌باشد؛ این نیز جایز است، به همان دلایلی که در گونه اول گذشت. به اضافه [[روایات]] متعدّدی از طرق شیعه و [[سنی]] از [[پیامبر اسلام]]{{صل}} که در آنها تصریح فرموده است: "مهدی از فرزندان من است. نام او نام من و کنیه‌اش کنیه من می‌باشد"<ref>همان. </ref>. گفتنی است که جایز بودن در این دو مورد مذکور، به غیر حال [[ترس]] اختصاص دارد؛ زیرا ترس از جمله عناوین عارضی است که مایه [[حرام]] شدن هر جایزی می‌گردد.
	# یاد کردن آن حضرت در [[دعا]] و [[مناجات]] که ظاهرا در این مورد نیز جایز است.		# یاد کردن آن حضرت در [[دعا]] و [[مناجات]] که ظاهرا در این مورد نیز جایز است.
	# یاد کردن آن حضرت در مجامع و غیره به‌طور سرّی و به‌عنوان درددل، که در این صورت نیز جایز است؛ زیرا دلایل منع از این قسم منصرف است، پس اصل جواز و دلایل جواز، بدون معارض باقی می‌مانند. ضمن این که در [[روایت نبوی]] آمده: "اوست کسی که نامش به‌طور آشکارا پیش از قیامش [[نبرد]] مگر [[کافر]] به او"<ref>مستدرک الوسائل، ج ۲، ص۳۸۰. </ref>.		# یاد کردن آن حضرت در مجامع و غیره به‌طور سرّی و به‌عنوان درددل، که در این صورت نیز جایز است؛ زیرا دلایل منع از این قسم منصرف است، پس اصل جواز و دلایل جواز، بدون معارض باقی می‌مانند. ضمن این که در روایت نبوی آمده: "اوست کسی که نامش به‌طور آشکارا پیش از قیامش [[نبرد]] مگر [[کافر]] به او"<ref>مستدرک الوسائل، ج ۲، ص۳۸۰. </ref>.
	# یاد کردن این اسم [[شریف]] در مواقع [[ترس]]، مانند: محافل و مجالس [[دشمنان دین]] که [[تقیّه]] با آنان [[واجب]] است. در [[حرمت]] این نوع هیچ اختلافی وجود ندارد، چنان‌که در [[روایات]] متعدّدی بر این حرمت، تصریح شده است.		# یاد کردن این اسم [[شریف]] در مواقع [[ترس]]، مانند: محافل و مجالس دشمنان دین که [[تقیّه]] با آنان [[واجب]] است. در [[حرمت]] این نوع هیچ اختلافی وجود ندارد، چنان‌که در [[روایات]] متعدّدی بر این حرمت، تصریح شده است.
	# یاد کردن نام آن حضرت در مجالس و مجامعی که ترس و تقیّه‌ای در آنها نباشد. این مورد است که معرکه آراء و جای بحث و [[گفت‌وگو]] است. بعضی می‌گویند: [[اخبار]] گوناگونی در دست است که دلالت بر حرمت این نوع دارد. از جمله روایات، این است که [[امام هادی]]{{ع}} فرموده: "[[جانشین]] بعد از من، پسرم حسن است، پس چگونه خواهید بود در جانشین پس از جانشین من‌؟" [[راوی]] می‌گوید: عرض کردم: [[خداوند]] مرا فدای شما گرداند، چرا؟ فرمود: "زیرا شما شخص او را نمی‌بینید و بردن نامش برای شما روا نیست. " گفتم: پس چگونه او را یاد کنیم‌؟ فرمود: "بگویید [[حجت آل محمد]]{{عم}}. "<ref>اصول کافی، ج ۱، ص۳۲۸</ref> نیز در [[توقیع]] آن حضرت است که: "[[ملعون]] است ملعون است کسی که در محفلی از [[مردم]]، اسم مرا ببرد"<ref>بحار الانوار، ج ۵۳، ص۱۸۴.</ref>.		# یاد کردن نام آن حضرت در مجالس و مجامعی که ترس و تقیّه‌ای در آنها نباشد. این مورد است که معرکه آراء و جای بحث و گفت‌وگو است. بعضی می‌گویند: [[اخبار]] گوناگونی در دست است که دلالت بر حرمت این نوع دارد. از جمله روایات، این است که [[امام هادی]]{{ع}} فرموده: "[[جانشین]] بعد از من، پسرم حسن است، پس چگونه خواهید بود در جانشین پس از جانشین من‌؟" راوی می‌گوید: عرض کردم: [[خداوند]] مرا فدای شما گرداند، چرا؟ فرمود: "زیرا شما شخص او را نمی‌بینید و بردن نامش برای شما روا نیست. " گفتم: پس چگونه او را یاد کنیم‌؟ فرمود: "بگویید حجت آل محمد{{عم}}. "<ref>اصول کافی، ج ۱، ص۳۲۸</ref> نیز در [[توقیع]] آن حضرت است که: "[[ملعون]] است ملعون است کسی که در محفلی از [[مردم]]، اسم مرا ببرد"<ref>بحار الانوار، ج ۵۳، ص۱۸۴.</ref>.

	عده‌ای می‌گویند: منظور از حرمت بردن اسم صریح [[امام]]، در مورد تقیّه است؛ زیرا روایاتی داریم که به جهت جایز دانستن ذکر نام آن امام، در مقابل روایاتحرمت قرار دارند، و تنها راه جمع بین روایات[[حرمت]] و جواز همین است. و [[دلایل]] دیگری هم می‌آورند که منطقی می‌نماید.		عده‌ای می‌گویند: منظور از حرمت بردن اسم صریح [[امام]]، در مورد تقیّه است؛ زیرا روایاتی داریم که به جهت جایز دانستن ذکر نام آن امام، در مقابل روایاتحرمت قرار دارند، و تنها راه جمع بین روایات[[حرمت]] و جواز همین است. و [[دلایل]] دیگری هم می‌آورند که منطقی می‌نماید.

	در این رابطه عالم بزرگ [[تشیع]]، [[علی بن عیسی اربلی]] می‌گوید: فتوای من این است که منع تلفظ‍‌ به نام [[مهدی]]{{ع}} از روی تقیّه بوده است، ولی اکنون اشکال ندارد. <ref>کشف الغمّه، ج ۲، ص۵۲۰. </ref> همان‌گونه که [[محدث]] کبیر [[شیخ حر عاملی]] در وسایل الشیعه [[اختیار]] کرده است. پس ذکر نام شریف [[حضرت مهدی]]{{ع}} که عبارت از امام محمد [[~~فرزند~~ امام حسن~~]] [[~~عسکری]]{{عم}} می‌باشد، در امثال [[زمان]] ما که [[تقیه]] لازم نیست، جایز است. <ref>یکصد پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان{{ع}}، علیرضا رجالی تهرانی، ص۶۶</ref> البته با توجّه به فتوای علمای بزرگی به [[حرمت]] مسأله، جای احتیاط‍‌ است و اصولاً از مسائل [[فقهی]] و [[اجتهادی]] محل [[اختلاف]] می‌باشد<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۱۰۱.</ref>.		در این رابطه عالم بزرگ [[تشیع]]، [[علی بن عیسی اربلی]] می‌گوید: فتوای من این است که منع تلفظ‍‌ به نام [[مهدی]]{{ع}} از روی تقیّه بوده است، ولی اکنون اشکال ندارد. <ref>کشف الغمّه، ج ۲، ص۵۲۰. </ref> همان‌گونه که [[محدث]] کبیر [[شیخ حر عاملی]] در وسایل الشیعه [[اختیار]] کرده است. پس ذکر نام شریف [[حضرت مهدی]]{{ع}} که عبارت از امام محمد فرزند [[امام حسن عسکری]]{{عم}} می‌باشد، در امثال [[زمان]] ما که [[تقیه]] لازم نیست، جایز است. <ref>یکصد پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان{{ع}}، علیرضا رجالی تهرانی، ص۶۶</ref> البته با توجّه به فتوای علمای بزرگی به [[حرمت]] مسأله، جای احتیاط‍‌ است و اصولاً از مسائل [[فقهی]] و [[اجتهادی]] محل [[اختلاف]] می‌باشد<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۱۰۱.</ref>.

	عبدالله اسم [[مبارک]] [[حضرت مهدی]]{{ع}} است. [[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: "اسم [[مهدی]]، [[احمد]] و عبدالله و مهدی{{ع}} است"<ref>نجم الثاقب، باب دوم</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۴۷۹.</ref>		عبدالله اسم [[مبارک]] [[حضرت مهدی]]{{ع}} است. [[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: "اسم [[مهدی]]، [[احمد]] و عبدالله و مهدی{{ع}} است"<ref>نجم الثاقب، باب دوم</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۴۷۹.</ref>

Bahmani: /* مقدمه */

2024-09-14T17:04:23Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۳۴
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	نام اصلی حضرت، "محمد" است. نامی که [[پیامبر اکرم]]{{صل}} برای ایشان گذارده و فرمود: "[[مهدی]] از [[فرزندان]] من است. اسم او اسم من و [[کنیه]] او کنیه من است"<ref>کمال الدین، ج ۲، ص۲۸۶</ref>. در اینکه آیا می‌توان به نام اصلی حضرت، یعنی "محمد" تصریح کرد یا نه، در میان [[علمای شیعه]] اختلاف‌نظر است. و اما یاد کردن نام [[شریف]] معهود آن حضرت بر چندگونه متصوّر است:		نام اصلی حضرت، "محمد" است. نامی که [[پیامبر اکرم]]{{صل}} برای ایشان گذارده و فرمود: "[[مهدی]] از [[فرزندان]] من است. اسم او اسم من و کنیه او کنیه من است"<ref>کمال الدین، ج ۲، ص۲۸۶</ref>. در اینکه آیا می‌توان به نام اصلی حضرت، یعنی "محمد" تصریح کرد یا نه، در میان علمای شیعه اختلاف‌نظر است. و اما یاد کردن نام [[شریف]] معهود آن حضرت بر چندگونه متصوّر است:
	# یاد کردن آن در کتاب‌ها، که در جایز بودنش تردید نیست؛ زیرا [[دلایل]] منع، شامل آن نمی‌شود و نیز شیوه علمای [[صالح]] و عامل از [[زمان]] [[کلینی]] تاکنون بر این بوده که نام آن حضرت را در کتاب‌های خود ذکر کرده‌اند؛ بدون اینکه کسی بر آنان [[اعتراض]] نماید.		# یاد کردن آن در کتاب‌ها، که در جایز بودنش تردید نیست؛ زیرا [[دلایل]] منع، شامل آن نمی‌شود و نیز شیوه علمای [[صالح]] و عامل از [[زمان]] [[کلینی]] تاکنون بر این بوده که نام آن حضرت را در کتاب‌های خود ذکر کرده‌اند؛ بدون اینکه کسی بر آنان [[اعتراض]] نماید.
	# یاد کردن نام آن حضرت با اشاره و کنایه، مانند اینکه گفته شود: اسم او، اسم [[رسول خدا]]{{صل}} است، و کنیه‌اش، کنیه آن حضرت می‌باشد؛ این نیز جایز است، به همان دلایلی که در گونه اول گذشت. به اضافه [[روایات]] متعدّدی از [[طرق شیعه]] و [[سنی]] از [[پیامبر اسلام]]{{صل}} که در آنها تصریح فرموده است: "مهدی از فرزندان من است. نام او نام من و کنیه‌اش کنیه من می‌باشد"<ref>همان. </ref>. گفتنی است که جایز بودن در این دو مورد مذکور، به غیر [[حال]] [[ترس]] اختصاص دارد؛ زیرا ترس از جمله عناوین عارضی است که مایه [[حرام]] شدن هر جایزی می‌گردد.		# یاد کردن نام آن حضرت با اشاره و کنایه، مانند اینکه گفته شود: اسم او، اسم [[رسول خدا]]{{صل}} است، و کنیه‌اش، کنیه آن حضرت می‌باشد؛ این نیز جایز است، به همان دلایلی که در گونه اول گذشت. به اضافه [[روایات]] متعدّدی از طرق شیعه و [[سنی]] از [[پیامبر اسلام]]{{صل}} که در آنها تصریح فرموده است: "مهدی از فرزندان من است. نام او نام من و کنیه‌اش کنیه من می‌باشد"<ref>همان. </ref>. گفتنی است که جایز بودن در این دو مورد مذکور، به غیر حال [[ترس]] اختصاص دارد؛ زیرا ترس از جمله عناوین عارضی است که مایه [[حرام]] شدن هر جایزی می‌گردد.
	# یاد کردن آن حضرت در [[دعا]] و [[مناجات]] که ظاهرا در این مورد نیز جایز است.		# یاد کردن آن حضرت در [[دعا]] و [[مناجات]] که ظاهرا در این مورد نیز جایز است.
	# یاد کردن آن حضرت در مجامع و غیره به‌طور سرّی و به‌عنوان درددل، که در این صورت نیز جایز است؛ زیرا دلایل منع از این قسم منصرف است، پس اصل جواز و دلایل جواز، بدون معارض باقی می‌مانند. ضمن این که در [[روایت نبوی]] آمده: "اوست کسی که نامش به‌طور آشکارا پیش از قیامش [[نبرد]] مگر [[کافر]] به او"<ref>مستدرک الوسائل، ج ۲، ص۳۸۰. </ref>.		# یاد کردن آن حضرت در مجامع و غیره به‌طور سرّی و به‌عنوان درددل، که در این صورت نیز جایز است؛ زیرا دلایل منع از این قسم منصرف است، پس اصل جواز و دلایل جواز، بدون معارض باقی می‌مانند. ضمن این که در [[روایت نبوی]] آمده: "اوست کسی که نامش به‌طور آشکارا پیش از قیامش [[نبرد]] مگر [[کافر]] به او"<ref>مستدرک الوسائل، ج ۲، ص۳۸۰. </ref>.
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	در این رابطه عالم بزرگ [[تشیع]]، [[علی بن عیسی اربلی]] می‌گوید: فتوای من این است که منع تلفظ‍‌ به نام [[مهدی]]{{ع}} از روی تقیّه بوده است، ولی اکنون اشکال ندارد. <ref>کشف الغمّه، ج ۲، ص۵۲۰. </ref> همان‌گونه که [[محدث]] کبیر [[شیخ حر عاملی]] در وسایل الشیعه [[اختیار]] کرده است. پس ذکر نام شریف [[حضرت مهدی]]{{ع}} که عبارت از امام محمد [[فرزند امام حسن]] [[عسکری]]{{عم}} می‌باشد، در امثال [[زمان]] ما که [[تقیه]] لازم نیست، جایز است. <ref>یکصد پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان{{ع}}، علیرضا رجالی تهرانی، ص۶۶</ref> البته با توجّه به فتوای علمای بزرگی به [[حرمت]] مسأله، جای احتیاط‍‌ است و اصولاً از مسائل [[فقهی]] و [[اجتهادی]] محل [[اختلاف]] می‌باشد<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۱۰۱.</ref>.		در این رابطه عالم بزرگ [[تشیع]]، [[علی بن عیسی اربلی]] می‌گوید: فتوای من این است که منع تلفظ‍‌ به نام [[مهدی]]{{ع}} از روی تقیّه بوده است، ولی اکنون اشکال ندارد. <ref>کشف الغمّه، ج ۲، ص۵۲۰. </ref> همان‌گونه که [[محدث]] کبیر [[شیخ حر عاملی]] در وسایل الشیعه [[اختیار]] کرده است. پس ذکر نام شریف [[حضرت مهدی]]{{ع}} که عبارت از امام محمد [[فرزند امام حسن]] [[عسکری]]{{عم}} می‌باشد، در امثال [[زمان]] ما که [[تقیه]] لازم نیست، جایز است. <ref>یکصد پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان{{ع}}، علیرضا رجالی تهرانی، ص۶۶</ref> البته با توجّه به فتوای علمای بزرگی به [[حرمت]] مسأله، جای احتیاط‍‌ است و اصولاً از مسائل [[فقهی]] و [[اجتهادی]] محل [[اختلاف]] می‌باشد<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۱۰۱.</ref>.

	عبدالله اسم [[مبارک]] [[حضرت مهدی]]{{ع}} است. [[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: "اسم [[مهدی]]، [[احمد]] و عبدالله و مهدی{{ع}} است"<ref>نجم الثاقب، باب دوم</ref>.<ref>مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، ~~مجتبی،~~ موعودنامه (کتاب)\|~~موعودنامه،~~ ص۴۷۹.</ref>.		عبدالله اسم [[مبارک]] [[حضرت مهدی]]{{ع}} است. [[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: "اسم [[مهدی]]، [[احمد]] و عبدالله و مهدی{{ع}} است"<ref>نجم الثاقب، باب دوم</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۴۷۹.</ref>

	== پرسش مستقیم ==		== پرسش مستقیم ==

Bahmani: /* مقدمه */

2024-09-14T17:03:14Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۳۳
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	نام اصلی حضرت، "[[محمد]]" است. نامی که [[پیامبر اکرم]] {{صل}} برای ایشان گذارده و فرمود: "[[مهدی]] از [[فرزندان]] من است. اسم او اسم من و کنیه او کنیه من است"<ref>کمال الدین، ج ۲، ~~ص ۲۸۶~~</ref>. در اینکه آیا می‌توان به نام اصلی حضرت، یعنی "محمد" تصریح کرد یا نه، در میان ~~علمای~~ [[شیعه]] اختلاف‌نظر است. و اما یاد کردن نام [[شریف]] معهود آن حضرت بر چندگونه متصوّر است:		نام اصلی حضرت، "محمد" است. نامی که [[پیامبر اکرم]]{{صل}} برای ایشان گذارده و فرمود: "[[مهدی]] از [[فرزندان]] من است. اسم او اسم من و [[کنیه]] او کنیه من است"<ref>کمال الدین، ج ۲، ص۲۸۶</ref>. در اینکه آیا می‌توان به نام اصلی حضرت، یعنی "محمد" تصریح کرد یا نه، در میان [[علمای شیعه]] اختلاف‌نظر است. و اما یاد کردن نام [[شریف]] معهود آن حضرت بر چندگونه متصوّر است:
	# یاد کردن آن در کتاب‌ها، که در جایز بودنش تردید ~~نیست،~~ زیرا [[دلایل]] منع، شامل آن نمی‌شود و نیز شیوه علمای [[صالح]] و عامل از [[زمان]] [[کلینی]] تاکنون بر این بوده که نام آن حضرت را در کتاب‌های خود ذکر کرده‌اند؛ بدون اینکه کسی بر آنان [[اعتراض]] نماید.		# یاد کردن آن در کتاب‌ها، که در جایز بودنش تردید نیست؛ زیرا [[دلایل]] منع، شامل آن نمی‌شود و نیز شیوه علمای [[صالح]] و عامل از [[زمان]] [[کلینی]] تاکنون بر این بوده که نام آن حضرت را در کتاب‌های خود ذکر کرده‌اند؛ بدون اینکه کسی بر آنان [[اعتراض]] نماید.
	# یاد کردن نام آن حضرت با اشاره و کنایه، مانند اینکه گفته شود: اسم او، اسم [[رسول خدا]] {{صل}} است، و کنیه‌اش، کنیه آن حضرت می‌باشد؛ این نیز جایز است، به همان دلایلی که در گونه اول گذشت. به اضافه [[روایات]] متعدّدی از طرق شیعه و [[سنی]] از [[پیامبر اسلام]] {{صل}} که در آنها تصریح فرموده است: "مهدی از فرزندان من است. نام او نام من و کنیه‌اش کنیه من می‌باشد"<ref>همان. </ref>. گفتنی است که جایز بودن در این دو مورد مذکور، به غیر حال [[ترس]] اختصاص ~~دارد،~~ زیرا ترس از جمله عناوین عارضی است که مایه [[حرام]] شدن هر جایزی می‌گردد.		# یاد کردن نام آن حضرت با اشاره و کنایه، مانند اینکه گفته شود: اسم او، اسم [[رسول خدا]]{{صل}} است، و کنیه‌اش، کنیه آن حضرت می‌باشد؛ این نیز جایز است، به همان دلایلی که در گونه اول گذشت. به اضافه [[روایات]] متعدّدی از [[طرق شیعه]] و [[سنی]] از [[پیامبر اسلام]]{{صل}} که در آنها تصریح فرموده است: "مهدی از فرزندان من است. نام او نام من و کنیه‌اش کنیه من می‌باشد"<ref>همان. </ref>. گفتنی است که جایز بودن در این دو مورد مذکور، به غیر [[حال]] [[ترس]] اختصاص دارد؛ زیرا ترس از جمله عناوین عارضی است که مایه [[حرام]] شدن هر جایزی می‌گردد.
	# یاد کردن آن حضرت در [[دعا]] و [[مناجات]] که ظاهرا در این مورد نیز جایز است.		# یاد کردن آن حضرت در [[دعا]] و [[مناجات]] که ظاهرا در این مورد نیز جایز است.
	# یاد کردن آن حضرت در مجامع و غیره به‌طور سرّی و به‌عنوان درددل، که در این صورت نیز جایز ~~است،~~ زیرا دلایل منع از این قسم منصرف است، پس اصل جواز و دلایل جواز، بدون معارض باقی می‌مانند. ضمن این که در [[روایت نبوی]] آمده: "اوست کسی که نامش به‌طور آشکارا پیش از قیامش [[نبرد]] مگر [[کافر]] به او"<ref>مستدرک الوسائل، ج ۲، ~~ص ۳۸۰~~. </ref>.		# یاد کردن آن حضرت در مجامع و غیره به‌طور سرّی و به‌عنوان درددل، که در این صورت نیز جایز است؛ زیرا دلایل منع از این قسم منصرف است، پس اصل جواز و دلایل جواز، بدون معارض باقی می‌مانند. ضمن این که در [[روایت نبوی]] آمده: "اوست کسی که نامش به‌طور آشکارا پیش از قیامش [[نبرد]] مگر [[کافر]] به او"<ref>مستدرک الوسائل، ج ۲، ص۳۸۰. </ref>.
	# یاد کردن این اسم [[شریف]] در مواقع [[ترس]]، مانند: محافل و مجالس [[دشمنان دین]] که [[تقیّه]] با آنان [[واجب]] است. در [[حرمت]] این نوع هیچ اختلافی وجود ندارد، چنان‌که در [[روایات]] متعدّدی بر این حرمت، تصریح شده است.		# یاد کردن این اسم [[شریف]] در مواقع [[ترس]]، مانند: محافل و مجالس [[دشمنان دین]] که [[تقیّه]] با آنان [[واجب]] است. در [[حرمت]] این نوع هیچ اختلافی وجود ندارد، چنان‌که در [[روایات]] متعدّدی بر این حرمت، تصریح شده است.
	# یاد کردن نام آن [[حضرت]] در مجالس و مجامعی که ترس و تقیّه‌ای در آنها نباشد. این مورد است که معرکه آراء و جای بحث و [[گفت‌وگو]] است. بعضی می‌گویند: [[اخبار]] گوناگونی در دست است که دلالت بر حرمت این نوع دارد. از جمله روایات، این است که [[امام هادی]] {{ع}} فرموده: "[[جانشین]] بعد از من، پسرم [[حسن]] است، پس چگونه خواهید بود در جانشین پس از جانشین من‌؟" [[راوی]] می‌گوید: عرض کردم: [[خداوند]] مرا فدای شما گرداند، چرا؟ فرمود: "زیرا شما شخص او را نمی‌بینید و بردن نامش برای شما روا نیست. " گفتم: پس چگونه او را یاد کنیم‌؟ فرمود: "بگویید [[حجت~~]] [[~~آل محمد]] {{عم}}. "<ref>اصول کافی، ج ۱، ~~ص ۳۲۸~~</ref> نیز در [[توقیع]] آن حضرت است که: "[[ملعون]] است ملعون است کسی که در محفلی از [[مردم]]، اسم مرا ببرد"<ref>بحار الانوار، ج ۵۳، ~~ص ۱۸۴~~.</ref>.		# یاد کردن نام آن حضرت در مجالس و مجامعی که ترس و تقیّه‌ای در آنها نباشد. این مورد است که معرکه آراء و جای بحث و [[گفت‌وگو]] است. بعضی می‌گویند: [[اخبار]] گوناگونی در دست است که دلالت بر حرمت این نوع دارد. از جمله روایات، این است که [[امام هادی]]{{ع}} فرموده: "[[جانشین]] بعد از من، پسرم حسن است، پس چگونه خواهید بود در جانشین پس از جانشین من‌؟" [[راوی]] می‌گوید: عرض کردم: [[خداوند]] مرا فدای شما گرداند، چرا؟ فرمود: "زیرا شما شخص او را نمی‌بینید و بردن نامش برای شما روا نیست. " گفتم: پس چگونه او را یاد کنیم‌؟ فرمود: "بگویید [[حجت آل محمد]]{{عم}}. "<ref>اصول کافی، ج ۱، ص۳۲۸</ref> نیز در [[توقیع]] آن حضرت است که: "[[ملعون]] است ملعون است کسی که در محفلی از [[مردم]]، اسم مرا ببرد"<ref>بحار الانوار، ج ۵۳، ص۱۸۴.</ref>.

	عده‌ای می‌گویند: منظور از حرمت بردن اسم صریح [[امام]]، در مورد تقیّه است؛ زیرا روایاتی داریم که به جهت جایز دانستن ذکر نام آن امام، در مقابل ~~روایات[[حرمت]]~~ قرار دارند، و تنها راه جمع بین روایات حرمت و جواز همین است. و [[دلایل]] دیگری هم می‌آورند که منطقی می‌نماید.		عده‌ای می‌گویند: منظور از حرمت بردن اسم صریح [[امام]]، در مورد تقیّه است؛ زیرا روایاتی داریم که به جهت جایز دانستن ذکر نام آن امام، در مقابل روایاتحرمت قرار دارند، و تنها راه جمع بین روایات[[حرمت]] و جواز همین است. و [[دلایل]] دیگری هم می‌آورند که منطقی می‌نماید.

	در این رابطه عالم بزرگ [[تشیع]]، [[علی بن عیسی اربلی]] می‌گوید: فتوای من این است که منع تلفظ‍‌ به نام [[مهدی]] {{ع}} از روی تقیّه بوده است، ولی اکنون اشکال ندارد. <ref>کشف الغمّه، ج ۲، ~~ص ۵۲۰~~. </ref> همان‌گونه که [[محدث]] کبیر ~~شیخ~~ [[حر عاملی]] در وسایل الشیعه [[اختیار]] کرده است. پس ذکر نام شریف [[حضرت مهدی]] {{ع}} که عبارت از امام [[~~محمد~~]] ~~فرزند~~ [[~~امام عسکری\|امام حسن~~ عسکری]] {{عم}} می‌باشد، در امثال [[زمان]] ما که [[تقیه]] لازم نیست، جایز است. <ref>یکصد پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان {{ع}}، علیرضا رجالی تهرانی، ~~ص ۶۶~~</ref> البته با توجّه به فتوای علمای بزرگی به [[حرمت]] مسأله، جای احتیاط‍‌ است و اصولاً از مسائل [[فقهی]] و [[اجتهادی]] محل [[اختلاف]] می‌باشد<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۱۰۱.</ref>.		در این رابطه عالم بزرگ [[تشیع]]، [[علی بن عیسی اربلی]] می‌گوید: فتوای من این است که منع تلفظ‍‌ به نام [[مهدی]]{{ع}} از روی تقیّه بوده است، ولی اکنون اشکال ندارد. <ref>کشف الغمّه، ج ۲، ص۵۲۰. </ref> همان‌گونه که [[محدث]] کبیر [[شیخ حر عاملی]] در وسایل الشیعه [[اختیار]] کرده است. پس ذکر نام شریف [[حضرت مهدی]]{{ع}} که عبارت از امام محمد [[فرزند امام حسن]] [[عسکری]]{{عم}} می‌باشد، در امثال [[زمان]] ما که [[تقیه]] لازم نیست، جایز است. <ref>یکصد پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان{{ع}}، علیرضا رجالی تهرانی، ص۶۶</ref> البته با توجّه به فتوای علمای بزرگی به [[حرمت]] مسأله، جای احتیاط‍‌ است و اصولاً از مسائل [[فقهی]] و [[اجتهادی]] محل [[اختلاف]] می‌باشد<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۱۰۱.</ref>.

	عبدالله اسم [[مبارک]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} است. [[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: "اسم [[مهدی]]، [[احمد]] و [[عبدالله]] و مهدی {{ع}} است"<ref>نجم الثاقب، باب دوم</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، ~~مجتبی]]، [[~~موعودنامه (کتاب)\|~~موعودنامه]]،~~ ص۴۷۹.</ref>.		عبدالله اسم [[مبارک]] [[حضرت مهدی]]{{ع}} است. [[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: "اسم [[مهدی]]، [[احمد]] و عبدالله و مهدی{{ع}} است"<ref>نجم الثاقب، باب دوم</ref>.<ref>مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه، ص۴۷۹.</ref>.

	== پرسش مستقیم ==		== پرسش مستقیم ==

Bahmani در ‏۴ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۲۵

2023-03-04T12:25:56Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۵۵
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	نام اصلی ~~[[حضرت]]،~~ "[[محمد]]" است. نامی که [[پیامبر اکرم]] {{صل}} برای ایشان گذارده و فرمود: "[[مهدی]] از [[فرزندان]] من است. اسم او اسم من و [[کنیه]] او کنیه من است"<ref>کمال الدین، ج ۲، ص ۲۸۶</ref>. در اینکه آیا می‌توان به نام اصلی حضرت، یعنی "محمد" تصریح کرد یا نه، در میان علمای [[شیعه]] اختلاف‌نظر است. و اما یاد کردن نام [[شریف]] معهود آن حضرت بر چندگونه متصوّر است:		نام اصلی حضرت، "[[محمد]]" است. نامی که [[پیامبر اکرم]] {{صل}} برای ایشان گذارده و فرمود: "[[مهدی]] از [[فرزندان]] من است. اسم او اسم من و کنیه او کنیه من است"<ref>کمال الدین، ج ۲، ص ۲۸۶</ref>. در اینکه آیا می‌توان به نام اصلی حضرت، یعنی "محمد" تصریح کرد یا نه، در میان علمای [[شیعه]] اختلاف‌نظر است. و اما یاد کردن نام [[شریف]] معهود آن حضرت بر چندگونه متصوّر است:
	# یاد کردن آن در کتاب‌ها، که در جایز بودنش تردید نیست، زیرا [[دلایل]] منع، شامل آن نمی‌شود و نیز شیوه علمای [[صالح]] و عامل از [[زمان]] [[کلینی]] تاکنون بر این بوده که نام آن حضرت را در کتاب‌های خود ذکر کرده‌اند؛ بدون اینکه کسی بر آنان [[اعتراض]] نماید.		# یاد کردن آن در کتاب‌ها، که در جایز بودنش تردید نیست، زیرا [[دلایل]] منع، شامل آن نمی‌شود و نیز شیوه علمای [[صالح]] و عامل از [[زمان]] [[کلینی]] تاکنون بر این بوده که نام آن حضرت را در کتاب‌های خود ذکر کرده‌اند؛ بدون اینکه کسی بر آنان [[اعتراض]] نماید.
	# یاد کردن نام آن حضرت با اشاره و کنایه، مانند اینکه گفته شود: اسم او، اسم [[رسول خدا]] {{صل}} است، و کنیه‌اش، کنیه آن حضرت می‌باشد؛ این نیز جایز است، به همان دلایلی که در گونه اول گذشت. به اضافه [[روایات]] متعدّدی از طرق شیعه و [[سنی]] از [[پیامبر اسلام]] {{صل}} که در آنها تصریح فرموده است: "مهدی از فرزندان من است. نام او نام من و کنیه‌اش کنیه من می‌باشد"<ref>همان. </ref>. گفتنی است که جایز بودن در این دو مورد مذکور، به غیر حال [[ترس]] اختصاص دارد، زیرا ترس از جمله عناوین عارضی است که مایه [[حرام]] شدن هر جایزی می‌گردد.		# یاد کردن نام آن حضرت با اشاره و کنایه، مانند اینکه گفته شود: اسم او، اسم [[رسول خدا]] {{صل}} است، و کنیه‌اش، کنیه آن حضرت می‌باشد؛ این نیز جایز است، به همان دلایلی که در گونه اول گذشت. به اضافه [[روایات]] متعدّدی از طرق شیعه و [[سنی]] از [[پیامبر اسلام]] {{صل}} که در آنها تصریح فرموده است: "مهدی از فرزندان من است. نام او نام من و کنیه‌اش کنیه من می‌باشد"<ref>همان. </ref>. گفتنی است که جایز بودن در این دو مورد مذکور، به غیر حال [[ترس]] اختصاص دارد، زیرا ترس از جمله عناوین عارضی است که مایه [[حرام]] شدن هر جایزی می‌گردد.
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:29873800.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|'''موعودنامه''']]		# [[پرونده:29873800.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|'''موعودنامه''']]
	~~# [[پرونده:13681151.jpg\|22px]] [[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|'''فرهنگنامه آخرالزمان''']].~~
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani در ‏۴ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۲۵

2023-03-04T12:25:17Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۵۵
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{مهدویت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = امام مهدی		\| موضوع مرتبط = امام مهدی
	\| عنوان مدخل = ~~امام مهدی~~		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط = ~~[[امام مهدی در قرآن]] - [[امام مهدی در حدیث]] - [[امام مهدی در کلام اسلامی]]~~		\| مداخل مرتبط =
	\| پرسش مرتبط = امام مهدی (پرسش)		\| پرسش مرتبط = امام مهدی (پرسش)
	}}		}}
خط ۱۴:		خط ۱۳:
	# یاد کردن آن حضرت در مجامع و غیره به‌طور سرّی و به‌عنوان درددل، که در این صورت نیز جایز است، زیرا دلایل منع از این قسم منصرف است، پس اصل جواز و دلایل جواز، بدون معارض باقی می‌مانند. ضمن این که در [[روایت نبوی]] آمده: "اوست کسی که نامش به‌طور آشکارا پیش از قیامش [[نبرد]] مگر [[کافر]] به او"<ref>مستدرک الوسائل، ج ۲، ص ۳۸۰. </ref>.		# یاد کردن آن حضرت در مجامع و غیره به‌طور سرّی و به‌عنوان درددل، که در این صورت نیز جایز است، زیرا دلایل منع از این قسم منصرف است، پس اصل جواز و دلایل جواز، بدون معارض باقی می‌مانند. ضمن این که در [[روایت نبوی]] آمده: "اوست کسی که نامش به‌طور آشکارا پیش از قیامش [[نبرد]] مگر [[کافر]] به او"<ref>مستدرک الوسائل، ج ۲، ص ۳۸۰. </ref>.
	# یاد کردن این اسم [[شریف]] در مواقع [[ترس]]، مانند: محافل و مجالس [[دشمنان دین]] که [[تقیّه]] با آنان [[واجب]] است. در [[حرمت]] این نوع هیچ اختلافی وجود ندارد، چنان‌که در [[روایات]] متعدّدی بر این حرمت، تصریح شده است.		# یاد کردن این اسم [[شریف]] در مواقع [[ترس]]، مانند: محافل و مجالس [[دشمنان دین]] که [[تقیّه]] با آنان [[واجب]] است. در [[حرمت]] این نوع هیچ اختلافی وجود ندارد، چنان‌که در [[روایات]] متعدّدی بر این حرمت، تصریح شده است.
	# یاد کردن نام آن [[حضرت]] در مجالس و مجامعی که ترس و تقیّه‌ای در آنها نباشد. این مورد است که معرکه آراء و جای بحث و [[گفت‌وگو]] است. بعضی می‌گویند: [[اخبار]] گوناگونی در دست است که دلالت بر حرمت این نوع دارد. از جمله روایات، این است که [[امام هادی]] {{ع}} فرموده: "[[جانشین]] بعد از من، پسرم [[حسن]] است، پس چگونه خواهید بود در جانشین پس از جانشین من‌؟" [[راوی]] می‌گوید: عرض کردم: [[خداوند]] مرا فدای شما گرداند، چرا؟ فرمود: "زیرا شما شخص او را نمی‌بینید و بردن نامش برای شما روا نیست. " گفتم: پس چگونه او را یاد کنیم‌؟ فرمود: "بگویید [[حجت]] [[آل محمد]] {{عم}}. "<ref>اصول کافی، ج ۱، ص ۳۲۸</ref> نیز در [[توقیع]] آن حضرت است که: "[[ملعون]] است ملعون است کسی که در محفلی از [[مردم]]، اسم مرا ببرد. "<ref>بحار الانوار، ج ۵۳، ص ۱۸۴. </ref>		# یاد کردن نام آن [[حضرت]] در مجالس و مجامعی که ترس و تقیّه‌ای در آنها نباشد. این مورد است که معرکه آراء و جای بحث و [[گفت‌وگو]] است. بعضی می‌گویند: [[اخبار]] گوناگونی در دست است که دلالت بر حرمت این نوع دارد. از جمله روایات، این است که [[امام هادی]] {{ع}} فرموده: "[[جانشین]] بعد از من، پسرم [[حسن]] است، پس چگونه خواهید بود در جانشین پس از جانشین من‌؟" [[راوی]] می‌گوید: عرض کردم: [[خداوند]] مرا فدای شما گرداند، چرا؟ فرمود: "زیرا شما شخص او را نمی‌بینید و بردن نامش برای شما روا نیست. " گفتم: پس چگونه او را یاد کنیم‌؟ فرمود: "بگویید [[حجت]] [[آل محمد]] {{عم}}. "<ref>اصول کافی، ج ۱، ص ۳۲۸</ref> نیز در [[توقیع]] آن حضرت است که: "[[ملعون]] است ملعون است کسی که در محفلی از [[مردم]]، اسم مرا ببرد"<ref>بحار الانوار، ج ۵۳، ص ۱۸۴.</ref>.

	عده‌ای می‌گویند: منظور از حرمت بردن اسم صریح [[امام]]، در مورد تقیّه است؛ زیرا روایاتی داریم که به جهت جایز دانستن ذکر نام آن امام، در مقابل روایات[[حرمت]] قرار دارند، و تنها راه جمع بین روایات حرمت و جواز همین است. و [[دلایل]] دیگری هم می‌آورند که منطقی می‌نماید.		عده‌ای می‌گویند: منظور از حرمت بردن اسم صریح [[امام]]، در مورد تقیّه است؛ زیرا روایاتی داریم که به جهت جایز دانستن ذکر نام آن امام، در مقابل روایات[[حرمت]] قرار دارند، و تنها راه جمع بین روایات حرمت و جواز همین است. و [[دلایل]] دیگری هم می‌آورند که منطقی می‌نماید.
خط ۲۰:		خط ۱۹:
	در این رابطه عالم بزرگ [[تشیع]]، [[علی بن عیسی اربلی]] می‌گوید: فتوای من این است که منع تلفظ‍‌ به نام [[مهدی]] {{ع}} از روی تقیّه بوده است، ولی اکنون اشکال ندارد. <ref>کشف الغمّه، ج ۲، ص ۵۲۰. </ref> همان‌گونه که [[محدث]] کبیر شیخ [[حر عاملی]] در وسایل الشیعه [[اختیار]] کرده است. پس ذکر نام شریف [[حضرت مهدی]] {{ع}} که عبارت از امام [[محمد]] فرزند [[امام عسکری\|امام حسن عسکری]] {{عم}} می‌باشد، در امثال [[زمان]] ما که [[تقیه]] لازم نیست، جایز است. <ref>یکصد پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان {{ع}}، علیرضا رجالی تهرانی، ص ۶۶</ref> البته با توجّه به فتوای علمای بزرگی به [[حرمت]] مسأله، جای احتیاط‍‌ است و اصولاً از مسائل [[فقهی]] و [[اجتهادی]] محل [[اختلاف]] می‌باشد<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۱۰۱.</ref>.		در این رابطه عالم بزرگ [[تشیع]]، [[علی بن عیسی اربلی]] می‌گوید: فتوای من این است که منع تلفظ‍‌ به نام [[مهدی]] {{ع}} از روی تقیّه بوده است، ولی اکنون اشکال ندارد. <ref>کشف الغمّه، ج ۲، ص ۵۲۰. </ref> همان‌گونه که [[محدث]] کبیر شیخ [[حر عاملی]] در وسایل الشیعه [[اختیار]] کرده است. پس ذکر نام شریف [[حضرت مهدی]] {{ع}} که عبارت از امام [[محمد]] فرزند [[امام عسکری\|امام حسن عسکری]] {{عم}} می‌باشد، در امثال [[زمان]] ما که [[تقیه]] لازم نیست، جایز است. <ref>یکصد پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان {{ع}}، علیرضا رجالی تهرانی، ص ۶۶</ref> البته با توجّه به فتوای علمای بزرگی به [[حرمت]] مسأله، جای احتیاط‍‌ است و اصولاً از مسائل [[فقهی]] و [[اجتهادی]] محل [[اختلاف]] می‌باشد<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۱۰۱.</ref>.

	عبدالله اسم [[مبارک]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} است. [[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: "اسم [[مهدی]]، [[احمد]] و [[عبدالله]] و مهدی {{ع}} است"<ref>نجم الثاقب، باب دوم.</ref><ref>مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، ~~مجتبی،~~ موعودنامه (کتاب)\|~~موعودنامه،~~ ص۴۷۹.</ref>.		عبدالله اسم [[مبارک]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} است. [[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: "اسم [[مهدی]]، [[احمد]] و [[عبدالله]] و مهدی {{ع}} است"<ref>نجم الثاقب، باب دوم</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۴۷۹.</ref>.

	~~== عبد الله در فرهنگنامه آخر الزمان ==~~
	* [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} فرمود: در [[آخرالزمان]] مردی از [[فرزندان]] من خواهد آمد، که برای او نامی مخفی و نامی آشکار است. نام مخفی او «[[احمد]]» است. در روایتی دیگر [[رسول خدا]] می‌فرماید: [[یاران حضرت مهدی]] {{ع}} در میان [[رکن و مقام]] با او [[بیعت]] می‌کنند، از نام‌های او [[احمد]]، [[عبدالله]] و [[مهدی]] است<ref>[[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۷۳.</ref>.
	== پرسش مستقیم ==		== پرسش مستقیم ==
	* [[نام اصلی امام مهدی چیست؟ (پرسش)]]		* [[نام اصلی امام مهدی چیست؟ (پرسش)]]
خط ۳۲:		خط ۲۹:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:29873800.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|'''موعودنامه''']]		# [[پرونده:29873800.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|'''موعودنامه''']]
	* [[پرونده:13681151.jpg\|22px]] [[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|'''فرهنگنامه آخرالزمان''']].		# [[پرونده:13681151.jpg\|22px]] [[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|'''فرهنگنامه آخرالزمان''']].
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۴۰:		خط ۳۷:

	[[رده:نام‌های امام مهدی]]		[[رده:نام‌های امام مهدی]]
	~~[[رده:امام مهدی]]~~
	[[رده:مدخل فرهنگنامه آخرالزمان]]		[[رده:مدخل فرهنگنامه آخرالزمان]]
	[[رده:مدخل موعودنامه]]		[[رده:مدخل موعودنامه]]

Hosein: جایگزینی متن - ']]↵↵{{پرسمان' به ']] == پرسش‌های وابسته == {{پرسمان'

2022-12-07T05:11:48Z

جایگزینی متن - ']]↵↵{{پرسمان' به ']] == پرسش‌های وابسته == {{پرسمان'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۴۱
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	* [[نام اصلی امام مهدی چیست؟ (پرسش)]]		* [[نام اصلی امام مهدی چیست؟ (پرسش)]]

			== پرسش‌های وابسته ==
	{{پرسمان محمد}}		{{پرسمان محمد}}

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T14:30:37Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، مرحله دوم حذف منبع‌شناسی جامع

2022-08-04T05:42:23Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، مرحله دوم حذف منبع‌شناسی جامع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۱۲
خط ۳۹:		خط ۳۹:

	[[رده:نام‌های امام مهدی]]		[[رده:نام‌های امام مهدی]]

	[[رده:امام مهدی]]		[[رده:امام مهدی]]
	[[رده:مدخل فرهنگنامه آخرالزمان]]		[[رده:مدخل فرهنگنامه آخرالزمان]]
	[[رده:مدخل موعودنامه]]		[[رده:مدخل موعودنامه]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T05:02:55Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۳۲
خط ۳۷:		خط ۳۷:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}


	[[رده:نام‌های امام مهدی]]		[[رده:نام‌های امام مهدی]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

	[[رده:امام مهدی]]		[[رده:امام مهدی]]
	[[رده:مدخل فرهنگنامه آخرالزمان]]		[[رده:مدخل فرهنگنامه آخرالزمان]]
	[[رده:مدخل موعودنامه]]		[[رده:مدخل موعودنامه]]

HeydariBot: ربات: جایگزینی خودکار متن (-[ + [)

2022-06-03T07:06:42Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-*[ +* [)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۶
خط ۲۳:		خط ۲۳:

	==عبد الله در فرهنگنامه آخر الزمان==		==عبد الله در فرهنگنامه آخر الزمان==
	*[[امیرالمؤمنین]]{{ع}} فرمود: در [[آخرالزمان]] مردی از [[فرزندان]] من خواهد آمد، که برای او نامی مخفی و نامی آشکار است. نام مخفی او «[[احمد]]» است. در روایتی دیگر [[رسول خدا]] می‌فرماید: [[یاران حضرت مهدی]]{{ع}} در میان [[رکن و مقام]] با او [[بیعت]] می‌کنند، از نام‌های او [[احمد]]، [[عبدالله]] و [[مهدی]] است<ref>[[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۷۳.</ref>.		* [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} فرمود: در [[آخرالزمان]] مردی از [[فرزندان]] من خواهد آمد، که برای او نامی مخفی و نامی آشکار است. نام مخفی او «[[احمد]]» است. در روایتی دیگر [[رسول خدا]] می‌فرماید: [[یاران حضرت مهدی]]{{ع}} در میان [[رکن و مقام]] با او [[بیعت]] می‌کنند، از نام‌های او [[احمد]]، [[عبدالله]] و [[مهدی]] است<ref>[[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۷۳.</ref>.
	==پرسش مستقیم==		==پرسش مستقیم==
	* [[نام اصلی امام مهدی چیست؟ (پرسش)]]		* [[نام اصلی امام مهدی چیست؟ (پرسش)]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۰۰
خط ۷:		خط ۷:
	}}		}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	نام اصلی [[حضرت]]، "[[محمد]]" است. نامی که [[پیامبر اکرم]]{{صل}} برای ایشان گذارده و فرمود: "[[مهدی]] از [[فرزندان]] من است. اسم او اسم من و [[کنیه]] او کنیه من است"<ref>کمال الدین، ج ۲، ص ۲۸۶</ref>. در اینکه آیا می‌توان به نام اصلی حضرت، یعنی "محمد" تصریح کرد یا نه، در میان علمای [[شیعه]] اختلاف‌نظر است. و اما یاد کردن نام [[شریف]] معهود آن حضرت بر چندگونه متصوّر است:		نام اصلی [[حضرت]]، "[[محمد]]" است. نامی که [[پیامبر اکرم]] {{صل}} برای ایشان گذارده و فرمود: "[[مهدی]] از [[فرزندان]] من است. اسم او اسم من و [[کنیه]] او کنیه من است"<ref>کمال الدین، ج ۲، ص ۲۸۶</ref>. در اینکه آیا می‌توان به نام اصلی حضرت، یعنی "محمد" تصریح کرد یا نه، در میان علمای [[شیعه]] اختلاف‌نظر است. و اما یاد کردن نام [[شریف]] معهود آن حضرت بر چندگونه متصوّر است:
	#یاد کردن آن در کتاب‌ها، که در جایز بودنش تردید نیست، زیرا [[دلایل]] منع، شامل آن نمی‌شود و نیز شیوه علمای [[صالح]] و عامل از [[زمان]] [[کلینی]] تاکنون بر این بوده که نام آن حضرت را در کتاب‌های خود ذکر کرده‌اند؛ بدون اینکه کسی بر آنان [[اعتراض]] نماید.		# یاد کردن آن در کتاب‌ها، که در جایز بودنش تردید نیست، زیرا [[دلایل]] منع، شامل آن نمی‌شود و نیز شیوه علمای [[صالح]] و عامل از [[زمان]] [[کلینی]] تاکنون بر این بوده که نام آن حضرت را در کتاب‌های خود ذکر کرده‌اند؛ بدون اینکه کسی بر آنان [[اعتراض]] نماید.
	#یاد کردن نام آن حضرت با اشاره و کنایه، مانند اینکه گفته شود: اسم او، اسم [[رسول خدا]]{{صل}} است، و کنیه‌اش، کنیه آن حضرت می‌باشد؛ این نیز جایز است، به همان دلایلی که در گونه اول گذشت. به اضافه [[روایات]] متعدّدی از طرق شیعه و [[سنی]] از [[پیامبر اسلام]]{{صل}} که در آنها تصریح فرموده است: "مهدی از فرزندان من است. نام او نام من و کنیه‌اش کنیه من می‌باشد"<ref>همان. </ref>. گفتنی است که جایز بودن در این دو مورد مذکور، به غیر حال [[ترس]] اختصاص دارد، زیرا ترس از جمله عناوین عارضی است که مایه [[حرام]] شدن هر جایزی می‌گردد.		# یاد کردن نام آن حضرت با اشاره و کنایه، مانند اینکه گفته شود: اسم او، اسم [[رسول خدا]] {{صل}} است، و کنیه‌اش، کنیه آن حضرت می‌باشد؛ این نیز جایز است، به همان دلایلی که در گونه اول گذشت. به اضافه [[روایات]] متعدّدی از طرق شیعه و [[سنی]] از [[پیامبر اسلام]] {{صل}} که در آنها تصریح فرموده است: "مهدی از فرزندان من است. نام او نام من و کنیه‌اش کنیه من می‌باشد"<ref>همان. </ref>. گفتنی است که جایز بودن در این دو مورد مذکور، به غیر حال [[ترس]] اختصاص دارد، زیرا ترس از جمله عناوین عارضی است که مایه [[حرام]] شدن هر جایزی می‌گردد.
	#یاد کردن آن حضرت در [[دعا]] و [[مناجات]] که ظاهرا در این مورد نیز جایز است.		# یاد کردن آن حضرت در [[دعا]] و [[مناجات]] که ظاهرا در این مورد نیز جایز است.
	#یاد کردن آن حضرت در مجامع و غیره به‌طور سرّی و به‌عنوان درددل، که در این صورت نیز جایز است، زیرا دلایل منع از این قسم منصرف است، پس اصل جواز و دلایل جواز، بدون معارض باقی می‌مانند. ضمن این که در [[روایت نبوی]] آمده: "اوست کسی که نامش به‌طور آشکارا پیش از قیامش [[نبرد]] مگر [[کافر]] به او"<ref>مستدرک الوسائل، ج ۲، ص ۳۸۰. </ref>.		# یاد کردن آن حضرت در مجامع و غیره به‌طور سرّی و به‌عنوان درددل، که در این صورت نیز جایز است، زیرا دلایل منع از این قسم منصرف است، پس اصل جواز و دلایل جواز، بدون معارض باقی می‌مانند. ضمن این که در [[روایت نبوی]] آمده: "اوست کسی که نامش به‌طور آشکارا پیش از قیامش [[نبرد]] مگر [[کافر]] به او"<ref>مستدرک الوسائل، ج ۲، ص ۳۸۰. </ref>.
	#یاد کردن این اسم [[شریف]] در مواقع [[ترس]]، مانند: محافل و مجالس [[دشمنان دین]] که [[تقیّه]] با آنان [[واجب]] است. در [[حرمت]] این نوع هیچ اختلافی وجود ندارد، چنان‌که در [[روایات]] متعدّدی بر این حرمت، تصریح شده است.		# یاد کردن این اسم [[شریف]] در مواقع [[ترس]]، مانند: محافل و مجالس [[دشمنان دین]] که [[تقیّه]] با آنان [[واجب]] است. در [[حرمت]] این نوع هیچ اختلافی وجود ندارد، چنان‌که در [[روایات]] متعدّدی بر این حرمت، تصریح شده است.
	#یاد کردن نام آن [[حضرت]] در مجالس و مجامعی که ترس و تقیّه‌ای در آنها نباشد. این مورد است که معرکه آراء و جای بحث و [[گفت‌وگو]] است. بعضی می‌گویند: [[اخبار]] گوناگونی در دست است که دلالت بر حرمت این نوع دارد. از جمله روایات، این است که [[امام هادی]]{{ع}} فرموده: "[[جانشین]] بعد از من، پسرم [[حسن]] است، پس چگونه خواهید بود در جانشین پس از جانشین من‌؟" [[راوی]] می‌گوید: عرض کردم: [[خداوند]] مرا فدای شما گرداند، چرا؟ فرمود: "زیرا شما شخص او را نمی‌بینید و بردن نامش برای شما روا نیست. " گفتم: پس چگونه او را یاد کنیم‌؟ فرمود: "بگویید [[حجت]] [[آل محمد]]{{عم}}. "<ref>اصول کافی، ج ۱، ص ۳۲۸</ref> نیز در [[توقیع]] آن حضرت است که: "[[ملعون]] است ملعون است کسی که در محفلی از [[مردم]]، اسم مرا ببرد. "<ref>بحار الانوار، ج ۵۳، ص ۱۸۴. </ref>		# یاد کردن نام آن [[حضرت]] در مجالس و مجامعی که ترس و تقیّه‌ای در آنها نباشد. این مورد است که معرکه آراء و جای بحث و [[گفت‌وگو]] است. بعضی می‌گویند: [[اخبار]] گوناگونی در دست است که دلالت بر حرمت این نوع دارد. از جمله روایات، این است که [[امام هادی]] {{ع}} فرموده: "[[جانشین]] بعد از من، پسرم [[حسن]] است، پس چگونه خواهید بود در جانشین پس از جانشین من‌؟" [[راوی]] می‌گوید: عرض کردم: [[خداوند]] مرا فدای شما گرداند، چرا؟ فرمود: "زیرا شما شخص او را نمی‌بینید و بردن نامش برای شما روا نیست. " گفتم: پس چگونه او را یاد کنیم‌؟ فرمود: "بگویید [[حجت]] [[آل محمد]] {{عم}}. "<ref>اصول کافی، ج ۱، ص ۳۲۸</ref> نیز در [[توقیع]] آن حضرت است که: "[[ملعون]] است ملعون است کسی که در محفلی از [[مردم]]، اسم مرا ببرد. "<ref>بحار الانوار، ج ۵۳، ص ۱۸۴. </ref>

	عده‌ای می‌گویند: منظور از حرمت بردن اسم صریح [[امام]]، در مورد تقیّه است؛ زیرا روایاتی داریم که به جهت جایز دانستن ذکر نام آن امام، در مقابل روایات[[حرمت]] قرار دارند، و تنها راه جمع بین روایات حرمت و جواز همین است. و [[دلایل]] دیگری هم می‌آورند که منطقی می‌نماید.		عده‌ای می‌گویند: منظور از حرمت بردن اسم صریح [[امام]]، در مورد تقیّه است؛ زیرا روایاتی داریم که به جهت جایز دانستن ذکر نام آن امام، در مقابل روایات[[حرمت]] قرار دارند، و تنها راه جمع بین روایات حرمت و جواز همین است. و [[دلایل]] دیگری هم می‌آورند که منطقی می‌نماید.

	در این رابطه عالم بزرگ [[تشیع]]، [[علی بن عیسی اربلی]] می‌گوید: فتوای من این است که منع تلفظ‍‌ به نام [[مهدی]]{{ع}} از روی تقیّه بوده است، ولی اکنون اشکال ندارد. <ref>کشف الغمّه، ج ۲، ص ۵۲۰. </ref> همان‌گونه که [[محدث]] کبیر شیخ [[حر عاملی]] در وسایل الشیعه [[اختیار]] کرده است. پس ذکر نام شریف [[حضرت مهدی]]{{ع}} که عبارت از امام [[محمد]] فرزند [[امام عسکری\|امام حسن عسکری]]{{عم}} می‌باشد، در امثال [[زمان]] ما که [[تقیه]] لازم نیست، جایز است. <ref>یکصد پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان{{ع}}، علیرضا رجالی تهرانی، ص ۶۶</ref> البته با توجّه به فتوای علمای بزرگی به [[حرمت]] مسأله، جای احتیاط‍‌ است و اصولاً از مسائل [[فقهی]] و [[اجتهادی]] محل [[اختلاف]] می‌باشد<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۱۰۱.</ref>.		در این رابطه عالم بزرگ [[تشیع]]، [[علی بن عیسی اربلی]] می‌گوید: فتوای من این است که منع تلفظ‍‌ به نام [[مهدی]] {{ع}} از روی تقیّه بوده است، ولی اکنون اشکال ندارد. <ref>کشف الغمّه، ج ۲، ص ۵۲۰. </ref> همان‌گونه که [[محدث]] کبیر شیخ [[حر عاملی]] در وسایل الشیعه [[اختیار]] کرده است. پس ذکر نام شریف [[حضرت مهدی]] {{ع}} که عبارت از امام [[محمد]] فرزند [[امام عسکری\|امام حسن عسکری]] {{عم}} می‌باشد، در امثال [[زمان]] ما که [[تقیه]] لازم نیست، جایز است. <ref>یکصد پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان {{ع}}، علیرضا رجالی تهرانی، ص ۶۶</ref> البته با توجّه به فتوای علمای بزرگی به [[حرمت]] مسأله، جای احتیاط‍‌ است و اصولاً از مسائل [[فقهی]] و [[اجتهادی]] محل [[اختلاف]] می‌باشد<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۱۰۱.</ref>.

	عبدالله اسم [[مبارک]] [[حضرت مهدی]]{{ع}} است. [[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: "اسم [[مهدی]]، [[احمد]] و [[عبدالله]] و مهدی{{ع}} است"<ref>نجم الثاقب، باب دوم.</ref><ref>مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه، ص۴۷۹.</ref>.		عبدالله اسم [[مبارک]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} است. [[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: "اسم [[مهدی]]، [[احمد]] و [[عبدالله]] و مهدی {{ع}} است"<ref>نجم الثاقب، باب دوم.</ref><ref>مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه، ص۴۷۹.</ref>.

	==عبد الله در فرهنگنامه آخر الزمان==		== عبد الله در فرهنگنامه آخر الزمان ==
	* [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} فرمود: در [[آخرالزمان]] مردی از [[فرزندان]] من خواهد آمد، که برای او نامی مخفی و نامی آشکار است. نام مخفی او «[[احمد]]» است. در روایتی دیگر [[رسول خدا]] می‌فرماید: [[یاران حضرت مهدی]]{{ع}} در میان [[رکن و مقام]] با او [[بیعت]] می‌کنند، از نام‌های او [[احمد]]، [[عبدالله]] و [[مهدی]] است<ref>[[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۷۳.</ref>.		* [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} فرمود: در [[آخرالزمان]] مردی از [[فرزندان]] من خواهد آمد، که برای او نامی مخفی و نامی آشکار است. نام مخفی او «[[احمد]]» است. در روایتی دیگر [[رسول خدا]] می‌فرماید: [[یاران حضرت مهدی]] {{ع}} در میان [[رکن و مقام]] با او [[بیعت]] می‌کنند، از نام‌های او [[احمد]]، [[عبدالله]] و [[مهدی]] است<ref>[[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۷۳.</ref>.
	==پرسش مستقیم==		== پرسش مستقیم ==
	* [[نام اصلی امام مهدی چیست؟ (پرسش)]]		* [[نام اصلی امام مهدی چیست؟ (پرسش)]]

اسم اصلی امام مهدی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

Bahmani: /* مقدمه */

Bahmani: /* مقدمه */

Bahmani در ‏۴ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۲۵

Bahmani در ‏۴ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۲۵

Hosein: جایگزینی متن - ']]↵↵{{پرسمان' به ']] == پرسش‌های وابسته == {{پرسمان'

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، مرحله دوم حذف منبع‌شناسی جامع

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

HeydariBot: ربات: جایگزینی خودکار متن (-*[ +* [)

HeydariBot: ربات: جایگزینی خودکار متن (-[ + [)