اشراط الساعة در کلام اسلامی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۳۹

2024-12-14T06:39:02Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۰۹
خط ۸۱:		خط ۸۱:
	=== پیشامدهای نظام خلقت ===		=== پیشامدهای نظام خلقت ===
	در بسیاری از [[آیات قرآنی]]، از دگرگونی‌ها و تحولات ژرف در نظام خلقت[[سخن]] به میان است که پیش از [[قیامت]] رخ می‌دهند. از آن جمله است لرزیدن [[کوه‌ها]] و [[زمین]]<ref>{{متن قرآن\|يَوْمَ تَرْجُفُ الأَرْضُ وَالْجِبَالُ وَكَانَتِ الْجِبَالُ كَثِيبًا مَّهِيلا}}؛ سوره مزمل، آیه ۱۴.</ref> و از جا کنده شدن، درهم کوفته شدن و فروریختن کوه‌ها<ref>{{متن قرآن\| وَحُمِلَتِ الأَرْضُ وَالْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَاحِدَةً}}؛ سوره حاقة، آیه ۱۴؛ {{متن قرآن\|وَبُسَّتِ الْجِبَالُ بَسًّا فَكَانَتْ هَبَاءً مُّنبَثًّا}}؛ سوره واقعه، آیه ۶ و ۵.</ref>. از این [[آیات]] برمی‌آید که کوه‌ها به کلی فرو می‌ریزند و از میان می‌روند و زمین هموار می‌گردد<ref>{{متن قرآن\|فَيَذَرُهَا قَاعًا صَفْصَفًا}}؛ سوره طه، آیه ۱۰۶.</ref>. نیز از پیشامدها است شکافته شدن دریاها<ref>{{متن قرآن\|وَإِذَا الْبِحَارُ فُجِّرَتْ}}؛ سوره انفطار، آیه ۳؛ {{متن قرآن\|وَإِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ}}؛ سوره تکویر، آیه ۶.</ref>، [[خاموشی]] [[خورشید و ماه]] و [[ستارگان]]<ref>{{متن قرآن\|عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّا أَحْضَرَتْ}}؛ سوره تکویر، آیه ۱۴.</ref>، شکافته شدن [[آسمان‌ها]]<ref>{{متن قرآن\|إِذَا السَّمَاء انشَقَّتْ}}؛ سوره انشقاق، آیه ۱؛ {{متن قرآن\|وَأَمَّا عَادٌ فَأُهْلِكُوا بِرِيحٍ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍ}}؛ سوره حاقة، آیه ۶.</ref> و آشکار گشتن دودی که همه زمین را فرا می‌گیرد<ref>{{متن قرآن\|فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِي السَّمَاء بِدُخَانٍ مُّبِينٍ يَغْشَى النَّاسَ هَذَا عَذَابٌ أَلِيمٌ}}؛ سوره دخان، آیه ۱۰ و ۱۱.</ref>. بدین‌سان نظام آفرینش دگرگون می‌شود و زمین و [[نظام حاکم]] بر آن، به کلی تحول می‌یابند<ref>{{متن قرآن\|وَلَنُسْكِنَنَّكُمُ الأَرْضَ مِن بَعْدِهِمْ ذَلِكَ لِمَنْ خَافَ مَقَامِي وَخَافَ وَعِيدِ}}؛ سوره ابراهیم، آیه ۴۸.</ref>. آن گاه با نفخ صور همه [[آدمیان]] می‌میرند و سپس با نفخ صور دوم، برای [[رستاخیز]] به پا می‌خیزند<ref>{{متن قرآن\|وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَمَن فِي الأَرْضِ إِلاَّ مَن شَاء اللَّهُ ثُمَّ نُفِخَ فِيهِ أُخْرَى فَإِذَا هُم قِيَامٌ يَنظُرُونَ}}؛ سوره زمر، آیه ۶۸.</ref>.<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص۸۲ ـ ۸۳.</ref>		در بسیاری از [[آیات قرآنی]]، از دگرگونی‌ها و تحولات ژرف در نظام خلقت[[سخن]] به میان است که پیش از [[قیامت]] رخ می‌دهند. از آن جمله است لرزیدن [[کوه‌ها]] و [[زمین]]<ref>{{متن قرآن\|يَوْمَ تَرْجُفُ الأَرْضُ وَالْجِبَالُ وَكَانَتِ الْجِبَالُ كَثِيبًا مَّهِيلا}}؛ سوره مزمل، آیه ۱۴.</ref> و از جا کنده شدن، درهم کوفته شدن و فروریختن کوه‌ها<ref>{{متن قرآن\| وَحُمِلَتِ الأَرْضُ وَالْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَاحِدَةً}}؛ سوره حاقة، آیه ۱۴؛ {{متن قرآن\|وَبُسَّتِ الْجِبَالُ بَسًّا فَكَانَتْ هَبَاءً مُّنبَثًّا}}؛ سوره واقعه، آیه ۶ و ۵.</ref>. از این [[آیات]] برمی‌آید که کوه‌ها به کلی فرو می‌ریزند و از میان می‌روند و زمین هموار می‌گردد<ref>{{متن قرآن\|فَيَذَرُهَا قَاعًا صَفْصَفًا}}؛ سوره طه، آیه ۱۰۶.</ref>. نیز از پیشامدها است شکافته شدن دریاها<ref>{{متن قرآن\|وَإِذَا الْبِحَارُ فُجِّرَتْ}}؛ سوره انفطار، آیه ۳؛ {{متن قرآن\|وَإِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ}}؛ سوره تکویر، آیه ۶.</ref>، [[خاموشی]] [[خورشید و ماه]] و [[ستارگان]]<ref>{{متن قرآن\|عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّا أَحْضَرَتْ}}؛ سوره تکویر، آیه ۱۴.</ref>، شکافته شدن [[آسمان‌ها]]<ref>{{متن قرآن\|إِذَا السَّمَاء انشَقَّتْ}}؛ سوره انشقاق، آیه ۱؛ {{متن قرآن\|وَأَمَّا عَادٌ فَأُهْلِكُوا بِرِيحٍ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍ}}؛ سوره حاقة، آیه ۶.</ref> و آشکار گشتن دودی که همه زمین را فرا می‌گیرد<ref>{{متن قرآن\|فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِي السَّمَاء بِدُخَانٍ مُّبِينٍ يَغْشَى النَّاسَ هَذَا عَذَابٌ أَلِيمٌ}}؛ سوره دخان، آیه ۱۰ و ۱۱.</ref>. بدین‌سان نظام آفرینش دگرگون می‌شود و زمین و [[نظام حاکم]] بر آن، به کلی تحول می‌یابند<ref>{{متن قرآن\|وَلَنُسْكِنَنَّكُمُ الأَرْضَ مِن بَعْدِهِمْ ذَلِكَ لِمَنْ خَافَ مَقَامِي وَخَافَ وَعِيدِ}}؛ سوره ابراهیم، آیه ۴۸.</ref>. آن گاه با نفخ صور همه [[آدمیان]] می‌میرند و سپس با نفخ صور دوم، برای [[رستاخیز]] به پا می‌خیزند<ref>{{متن قرآن\|وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَمَن فِي الأَرْضِ إِلاَّ مَن شَاء اللَّهُ ثُمَّ نُفِخَ فِيهِ أُخْرَى فَإِذَا هُم قِيَامٌ يَنظُرُونَ}}؛ سوره زمر، آیه ۶۸.</ref>.<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص۸۲ ـ ۸۳.</ref>

			== جستارهای وابسته ==
			{{مدخل وابسته}}
			* [[اشراط الساعة]]
			{{پایان مدخل وابسته}}

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:440259451.jpg\|22px]] [[محمد جواد اصغری\|اصغری، محمد جواد]]، [[اشراط‍‌ الساعه (مقاله)\|مقاله «اشراط‍‌ الساعه»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه کلام اسلامی ج۱''']]		# [[پرونده:440259451.jpg\|22px]] [[محمد جواد اصغری\|اصغری، محمد جواد]]، [[اشراط‍‌ الساعه (مقاله)\|مقاله «اشراط‍‌ الساعه»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه کلام اسلامی ج۱''']]
			# [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|پژوهشکده علوم اسلامی امام صادق (ع)، '''فرهنگ شیعه''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	~~== جستارهای وابسته ==~~
	~~{{مدخل وابسته}}~~
	* [[اشراط الساعة]]
	~~{{پایان مدخل وابسته}}~~

	== پانویس ==		== پانویس ==

Bahmani: /* منابع */

2024-12-14T06:37:25Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۰۷
خط ۷۵:		خط ۷۵:

	دریاها به هم می‌‌پیوندند {{متن قرآن\|وَإِذَا الْبِحَارُ فُجِّرَتْ}}<ref>«و هنگامی که دریاها روان گردند و به هم پیوندند» سوره انفطار، آیه ۳.</ref>، {{متن قرآن\|وَالْبَحْرِ الْمَسْجُورِ}}<ref>«و به دریای برافروخته» سوره طور، آیه ۶.</ref>، {{متن قرآن\|وَإِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ}}<ref>«و آنگاه که دریاها برجوشند» سوره تکویر، آیه ۶.</ref> [[کوه‌ها]] به حرکت درآمده و جابجا می‌شوند و چون پشم زده شده به هوا می‌‌روند {{متن قرآن\|وَحُمِلَتِ الْأَرْضُ وَالْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَاحِدَةً}}<ref>«و زمین و کوه‌ها را فرا بردارند و یکباره در هم کوبند» سوره حاقه، آیه ۱۴.</ref>، {{متن قرآن\|وَتَسِيرُ الْجِبَالُ سَيْرًا}}<ref>«و کوه‌ها، سخت روانه گردند» سوره طور، آیه ۱۰.</ref>، {{متن قرآن\|يَوْمَ تَرْجُفُ الْأَرْضُ وَالْجِبَالُ وَكَانَتِ الْجِبَالُ كَثِيبًا مَهِيلًا}}<ref>«روزی که زمین و کوه‌ها به لرزه درآیند و کوه‌ها توده‌ای از ریگ روان باشند» سوره مزمل، آیه ۱۴.</ref>، {{متن قرآن\|لَوْ نَشَاءُ لَجَعَلْنَاهُ حُطَامًا فَظَلْتُمْ تَفَكَّهُونَ}}<ref>«اگر می‌خواستیم آن را گیاهی خشک و خرد می‌گرداندیم که به پشیمانی می‌افتید» سوره واقعه، آیه ۶۵.</ref>، {{متن قرآن\|وَتَكُونُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِ الْمَنْفُوشِ}}<ref>«و کوه‌ها چون پشم رنگارنگ زده‌اند،» سوره قارعة، آیه ۵.</ref>، {{متن قرآن\|وَسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا}}<ref>«و کوه‌ها را روانه گردانند و چون سراب باشند» سوره نبأ، آیه ۲۰.</ref>، {{متن قرآن\|فَيَذَرُهَا قَاعًا صَفْصَفًا}}<ref>«آنگاه آن را چون هامونی هموار وا می‌گذارد» سوره طه، آیه ۱۰۶.</ref>.<ref>[[محمد جواد اصغری\|اصغری، محمد جواد]]، [[اشراط‍‌ الساعه (مقاله)\|مقاله «اشراط‍‌ الساعه»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\| دانشنامه کلام اسلامی ج۱]]، ص۲۸۱-۲۸۵.</ref>		دریاها به هم می‌‌پیوندند {{متن قرآن\|وَإِذَا الْبِحَارُ فُجِّرَتْ}}<ref>«و هنگامی که دریاها روان گردند و به هم پیوندند» سوره انفطار، آیه ۳.</ref>، {{متن قرآن\|وَالْبَحْرِ الْمَسْجُورِ}}<ref>«و به دریای برافروخته» سوره طور، آیه ۶.</ref>، {{متن قرآن\|وَإِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ}}<ref>«و آنگاه که دریاها برجوشند» سوره تکویر، آیه ۶.</ref> [[کوه‌ها]] به حرکت درآمده و جابجا می‌شوند و چون پشم زده شده به هوا می‌‌روند {{متن قرآن\|وَحُمِلَتِ الْأَرْضُ وَالْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَاحِدَةً}}<ref>«و زمین و کوه‌ها را فرا بردارند و یکباره در هم کوبند» سوره حاقه، آیه ۱۴.</ref>، {{متن قرآن\|وَتَسِيرُ الْجِبَالُ سَيْرًا}}<ref>«و کوه‌ها، سخت روانه گردند» سوره طور، آیه ۱۰.</ref>، {{متن قرآن\|يَوْمَ تَرْجُفُ الْأَرْضُ وَالْجِبَالُ وَكَانَتِ الْجِبَالُ كَثِيبًا مَهِيلًا}}<ref>«روزی که زمین و کوه‌ها به لرزه درآیند و کوه‌ها توده‌ای از ریگ روان باشند» سوره مزمل، آیه ۱۴.</ref>، {{متن قرآن\|لَوْ نَشَاءُ لَجَعَلْنَاهُ حُطَامًا فَظَلْتُمْ تَفَكَّهُونَ}}<ref>«اگر می‌خواستیم آن را گیاهی خشک و خرد می‌گرداندیم که به پشیمانی می‌افتید» سوره واقعه، آیه ۶۵.</ref>، {{متن قرآن\|وَتَكُونُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِ الْمَنْفُوشِ}}<ref>«و کوه‌ها چون پشم رنگارنگ زده‌اند،» سوره قارعة، آیه ۵.</ref>، {{متن قرآن\|وَسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا}}<ref>«و کوه‌ها را روانه گردانند و چون سراب باشند» سوره نبأ، آیه ۲۰.</ref>، {{متن قرآن\|فَيَذَرُهَا قَاعًا صَفْصَفًا}}<ref>«آنگاه آن را چون هامونی هموار وا می‌گذارد» سوره طه، آیه ۱۰۶.</ref>.<ref>[[محمد جواد اصغری\|اصغری، محمد جواد]]، [[اشراط‍‌ الساعه (مقاله)\|مقاله «اشراط‍‌ الساعه»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\| دانشنامه کلام اسلامی ج۱]]، ص۲۸۱-۲۸۵.</ref>

			=== دگرگونی‌های [[رفتاری]] و [[اخلاقی]] [[مردم]] ===
			بنابر [[روایات]]، [[جامعه انسانی]] پیش از رستاخیز روی به افول می‌نهد. [[احکام الهی]] تباه می‌شوند، [[تبهکاران]] بر [[جهان]] [[حکومت]] می‌کنند، [[ستم]] و [[فساد]] و [[گناه]] بسیار می‌شود، مردم از [[هوا و هوس]] خویش [[پیروی]] می‌کنند و [[دنیاپرستان]] را بزرگ می‌دارند، [[آخرت]] را به [[دنیا]] می‌فروشند، [[انصاف]] از میان مردم رخت برمی‌بندد، به زیردستان و تنگدستان کمک نمی‌کنند، بزرگان را [[حرمت]] نمی‌نهند، مردانْ خویش را همانند [[زنان]] می‌آرایند و زنان، خویش را شبیه مردان می‌کنند، بنیان [[خانواده]] [[سست]] می‌شود، [[طلاق]] میان [[همسران]] فراوان می‌شود<ref>معادشناسی‌، ۴/ ۶۳؛ تفسیر علی بن ابراهیم‌، ۲/ ۳۰۴؛ بحارالانوار، ۶/ ۳۰۴.</ref>.<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص۸۲ ـ ۸۳.</ref>

			=== پیشامدهای نظام خلقت ===
			در بسیاری از [[آیات قرآنی]]، از دگرگونی‌ها و تحولات ژرف در نظام خلقت[[سخن]] به میان است که پیش از [[قیامت]] رخ می‌دهند. از آن جمله است لرزیدن [[کوه‌ها]] و [[زمین]]<ref>{{متن قرآن\|يَوْمَ تَرْجُفُ الأَرْضُ وَالْجِبَالُ وَكَانَتِ الْجِبَالُ كَثِيبًا مَّهِيلا}}؛ سوره مزمل، آیه ۱۴.</ref> و از جا کنده شدن، درهم کوفته شدن و فروریختن کوه‌ها<ref>{{متن قرآن\| وَحُمِلَتِ الأَرْضُ وَالْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَاحِدَةً}}؛ سوره حاقة، آیه ۱۴؛ {{متن قرآن\|وَبُسَّتِ الْجِبَالُ بَسًّا فَكَانَتْ هَبَاءً مُّنبَثًّا}}؛ سوره واقعه، آیه ۶ و ۵.</ref>. از این [[آیات]] برمی‌آید که کوه‌ها به کلی فرو می‌ریزند و از میان می‌روند و زمین هموار می‌گردد<ref>{{متن قرآن\|فَيَذَرُهَا قَاعًا صَفْصَفًا}}؛ سوره طه، آیه ۱۰۶.</ref>. نیز از پیشامدها است شکافته شدن دریاها<ref>{{متن قرآن\|وَإِذَا الْبِحَارُ فُجِّرَتْ}}؛ سوره انفطار، آیه ۳؛ {{متن قرآن\|وَإِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ}}؛ سوره تکویر، آیه ۶.</ref>، [[خاموشی]] [[خورشید و ماه]] و [[ستارگان]]<ref>{{متن قرآن\|عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّا أَحْضَرَتْ}}؛ سوره تکویر، آیه ۱۴.</ref>، شکافته شدن [[آسمان‌ها]]<ref>{{متن قرآن\|إِذَا السَّمَاء انشَقَّتْ}}؛ سوره انشقاق، آیه ۱؛ {{متن قرآن\|وَأَمَّا عَادٌ فَأُهْلِكُوا بِرِيحٍ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍ}}؛ سوره حاقة، آیه ۶.</ref> و آشکار گشتن دودی که همه زمین را فرا می‌گیرد<ref>{{متن قرآن\|فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِي السَّمَاء بِدُخَانٍ مُّبِينٍ يَغْشَى النَّاسَ هَذَا عَذَابٌ أَلِيمٌ}}؛ سوره دخان، آیه ۱۰ و ۱۱.</ref>. بدین‌سان نظام آفرینش دگرگون می‌شود و زمین و [[نظام حاکم]] بر آن، به کلی تحول می‌یابند<ref>{{متن قرآن\|وَلَنُسْكِنَنَّكُمُ الأَرْضَ مِن بَعْدِهِمْ ذَلِكَ لِمَنْ خَافَ مَقَامِي وَخَافَ وَعِيدِ}}؛ سوره ابراهیم، آیه ۴۸.</ref>. آن گاه با نفخ صور همه [[آدمیان]] می‌میرند و سپس با نفخ صور دوم، برای [[رستاخیز]] به پا می‌خیزند<ref>{{متن قرآن\|وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَمَن فِي الأَرْضِ إِلاَّ مَن شَاء اللَّهُ ثُمَّ نُفِخَ فِيهِ أُخْرَى فَإِذَا هُم قِيَامٌ يَنظُرُونَ}}؛ سوره زمر، آیه ۶۸.</ref>.<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص۸۲ ـ ۸۳.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۳۲

2024-12-14T06:32:37Z

نمایش تغییرات

Bahmani در ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۲۵

2024-12-14T06:25:35Z

نمایش تغییرات

Bahmani در ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۵۷

2024-12-14T05:57:03Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۲۷
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = اشراط الساعة		\| موضوع مرتبط = اشراط الساعة
	\| عنوان مدخل = اشراط الساعة		\| عنوان مدخل = اشراط الساعة
	\| مداخل مرتبط = [[اشراط الساعة در قرآن]] - [[اشراط الساعة در کلام اسلامی]]		\| مداخل مرتبط = [[اشراط الساعة در قرآن]] - [[اشراط الساعة در حدیث]] - [[اشراط الساعة در کلام اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Bahmani: /* پانویس */

2023-01-21T18:59:32Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۲۲:۲۹
خط ۹۳:		خط ۹۳:
	[[رده:نشانه‌های قیامت]]		[[رده:نشانه‌های قیامت]]
	[[رده:مفاهیم در کلام اسلامی]]		[[رده:مفاهیم در کلام اسلامی]]
			[[رده:مدخل‌های تلخیص شده]]

Bahmani در ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۱۹

2022-12-18T09:19:30Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۴۹
خط ۵:		خط ۵:
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

			'''اشراط الساعه'''، به معنای [[نشانه‌های قیامت]] زنجیره‌ای از پدیده‌های [[انسانی]] و طبیعی است که از زمان [[بعثت رسول اکرم]] {{صل}} آغاز و تا فروپاشی کامل نظام طبیعت ادامه می‌یابد. برخی از این نشانه‌ها عبارت‌اند از: [[بعثت پیامبر اکرم]]{{صل}}؛ [[قیام قائم]]{{ع}}؛ خروج [[دابّة الأرض]]؛ [[طلوع خورشید از مغرب]]؛ [[خروج دجال]]؛ [[نزول عیسی]]{{ع}} و ... .

	== مقدمه ==		== مقدمه ==

Bahmani: /* طلوع خورشید از مغرب */

2022-12-18T08:29:31Z

طلوع خورشید از مغرب

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۵۹
خط ۴۳:		خط ۴۳:

	=== [[طلوع خورشید از مغرب]]===		=== [[طلوع خورشید از مغرب]]===
	در روایتی از [[امام صادق]]{{ع}} آمده است: زمانی که [[خورشید]] از [[مغرب]] طلوع می‌‌کند همه [[انسان‌ها]] [[روز]] ایمان می‌‌آورند، لکن این ایمان سودی به حال ایشان ندارد<ref>بحارالانوار، ج۶،ص ۳۰۰.</ref>؛ چراکه طبق [[روایت شریف]] از [[پیامبر اسلام]]{{صل}} [[پس از ظهور]] [[نشانه‌های قیامت]] باب توبه بسته می‌‌شود<ref>بحارالانوار، ج۶، ص۳۱۲.</ref>.		در روایتی از [[امام صادق]]{{ع}} آمده است: زمانی که [[خورشید]] از [[مغرب]] طلوع می‌‌کند همه [[انسان‌ها]] آن [[روز]] ایمان می‌‌آورند، لکن این ایمان سودی به حال ایشان ندارد<ref>بحارالانوار، ج۶،ص ۳۰۰.</ref>؛ چراکه طبق [[روایت شریف]] از [[پیامبر اسلام]]{{صل}} [[پس از ظهور]] [[نشانه‌های قیامت]] باب توبه بسته می‌‌شود<ref>بحارالانوار، ج۶، ص۳۱۲.</ref>.

	=== [[خروج یأجوج و مأجوج]]===		=== [[خروج یأجوج و مأجوج]]===

Bahmani در ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۱۱

2022-12-18T08:11:11Z

نمایش تغییرات

Bahmani: /* پانویس */

2022-12-18T06:31:56Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۰۱
خط ۷۷:		خط ۷۷:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~اشراط الساعة~~]]		[[رده:نشانه‌های ظهور]]
			[[رده:نشانه‌های قیامت]]
	[[رده:مفاهیم در کلام اسلامی]]		[[رده:مفاهیم در کلام اسلامی]]