اشغال مصر - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۱۴ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۴۶

2024-03-14T13:46:13Z

Bahmani: /* پانویس */

2024-03-14T13:44:45Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۱۴
خط ۵۰:		خط ۵۰:
	{{امام علی}}		{{امام علی}}

	[[رده:~~شهرها~~]]		[[رده:مصر]]
	[[رده:مدخل گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین]]		[[رده:مدخل گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین]]

Bahmani در ‏۱۰ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۴۱

2023-04-10T09:41:03Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۱۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{~~امامت}}~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این~~ مدخل مرتبط ~~با مباحث پیرامون [[امام علی]] {{ع~~}} ~~است. </div>~~		\| موضوع مرتبط = مصر
	<div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[امام علی (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>		\| عنوان مدخل =
			\| مداخل مرتبط =
			\| پرسش مرتبط =
			}}

	== فرستادن [[عمرو عاص]] برای [[جنگ]] با [[محمد بن ابی بکر]] ==		== فرستادن [[عمرو عاص]] برای [[جنگ]] با [[محمد بن ابی بکر]] ==
	[[تاریخ الطبری‌ (کتاب)\|تاریخ الطبری‌]]- به [[نقل]] از [[عبد الله بن حواله ازدی]]، در ذکر فرستادن [[معاویه]]، [[عمرو عاص]] را به [[مصر]]-: او را با شش هزار مرد فرستاد... [[عمرو عاص]] رفت، تا به نزدیکی‌های سرزمین [[مصر]] رسید. عثمانی‌ها دور او گرد آمدند و او آنجا ماند و به [[محمد بن ابی بکر]] چنین نوشت: ای پسر [[ابو بکر]]! ریخته شدن خونت را از من دور ساز. من [[دوست]] ندارم که از من خراشِ ناخنی هم به تو برسد. [[مردم]] این سامان بر [[سرپیچی]] از تو هماهنگ شده و [[فرمان]] تو را وا نهاده و از [[پیروی]] تو پشیمان شده‌اند. اگر کار بالا بگیرد، تو را [[تسلیم]] می‌کنند. از [[مصر]] بیرون شو، که من از خیرخواهان توام. والسلام! [[عمرو عاص]]، همراه این [[نامه]]، [[نامه]] [[معاویه]] [به [[محمد بن ابی بکر]]] را هم برایش فرستاد که در آن آمده بود: اما بعد؛ سرانجام [[تجاوز]] و [[ستم]]، وبالی بزرگ است. کسی هم که [[خون]] محترمی را بریزد، از [[انتقام]] در [[دنیا]] و [[کیفر]] [[ابدی]] [[آخرت]] نمی‌رهد. ما هم کسی را نمی‌شناسیم که تجاوزکارتر، عیبجوتر و سرسخت‌تر از تو بر ضد [[عثمان]] بوده باشد. با انتقادگران و خونریزان او هم‌دست و هم‌داستان بودی. آن‌گاه می‌پنداری من از کار تو در خوابم یا فراموش کرده‌ام، تا آنجا که به سرزمینی در [[همسایگی]] من می‌آیی و [[حکومت]] می‌کنی‌ و آسوده‌ای، در حالی که بیشتر [[مردم]] آنجا با من هم‌فکرند، سخنم را می‌پذیرند و در فریاد خواهی بر ضد تو [[فرمانبردار]] من‌اند؟ من کسانی را به سوی تو فرستاده‌ام که از تو خشمگین‌اند، [[تشنه]] [[خون]] تواند و با [[جهاد]] بر ضد تو به [[خدا]] [[تقرب]] می‌جویند و با [[خدا]] [[عهد]] بسته‌اند که تو را مُثله کنند و اگر آنان جز کشتن تو هدفی نداشتند [و نمی‌خواستند مُثله‌ات کنند]، تو را هشدار و [[انذار]] نمی‌دادم و [[دوست]] داشتم که تو را به خاطر [[ستم]] و قطع رَحِم و هجومی بکشند که بر [[عثمان]] داشتی؛ آن روز که سر نیزه تو در گردن و رگ‌های گلوی او فرو می‌رفت. ولی خوش نمی‌دارم که یک قرشی را مُثله کنم. هرجا که باشی، [[خداوند]] هرگز تو را از [[قصاص]] نمی‌رهاند. والسلام!<ref>تاریخ الطبری، ج ۵، ص ۱۰۰.</ref>		[[تاریخ الطبری‌ (کتاب)\|تاریخ الطبری‌]]- به [[نقل]] از [[عبد الله بن حواله ازدی]]، در ذکر فرستادن [[معاویه]]، [[عمرو عاص]] را به [[مصر]]-: او را با شش هزار مرد فرستاد... [[عمرو عاص]] رفت، تا به نزدیکی‌های سرزمین [[مصر]] رسید. عثمانی‌ها دور او گرد آمدند و او آنجا ماند و به [[محمد بن ابی بکر]] چنین نوشت: ای پسر [[ابو بکر]]! ریخته شدن خونت را از من دور ساز. من [[دوست]] ندارم که از من خراشِ ناخنی هم به تو برسد. [[مردم]] این سامان بر [[سرپیچی]] از تو هماهنگ شده و [[فرمان]] تو را وا نهاده و از [[پیروی]] تو پشیمان شده‌اند. اگر کار بالا بگیرد، تو را [[تسلیم]] می‌کنند. از [[مصر]] بیرون شو، که من از خیرخواهان توام. والسلام! [[عمرو عاص]]، همراه این [[نامه]]، [[نامه]] [[معاویه]] [به [[محمد بن ابی بکر]]] را هم برایش فرستاد که در آن آمده بود: اما بعد؛ سرانجام [[تجاوز]] و [[ستم]]، وبالی بزرگ است. کسی هم که [[خون]] محترمی را بریزد، از [[انتقام]] در [[دنیا]] و [[کیفر]] [[ابدی]] [[آخرت]] نمی‌رهد. ما هم کسی را نمی‌شناسیم که تجاوزکارتر، عیبجوتر و سرسخت‌تر از تو بر ضد [[عثمان]] بوده باشد. با انتقادگران و خونریزان او هم‌دست و هم‌داستان بودی. آن‌گاه می‌پنداری من از کار تو در خوابم یا فراموش کرده‌ام، تا آنجا که به سرزمینی در [[همسایگی]] من می‌آیی و [[حکومت]] می‌کنی‌ و آسوده‌ای، در حالی که بیشتر [[مردم]] آنجا با من هم‌فکرند، سخنم را می‌پذیرند و در فریاد خواهی بر ضد تو [[فرمانبردار]] من‌اند؟ من کسانی را به سوی تو فرستاده‌ام که از تو خشمگین‌اند، [[تشنه]] [[خون]] تواند و با [[جهاد]] بر ضد تو به [[خدا]] [[تقرب]] می‌جویند و با [[خدا]] [[عهد]] بسته‌اند که تو را مُثله کنند و اگر آنان جز کشتن تو هدفی نداشتند [و نمی‌خواستند مُثله‌ات کنند]، تو را هشدار و [[انذار]] نمی‌دادم و [[دوست]] داشتم که تو را به خاطر [[ستم]] و قطع رَحِم و هجومی بکشند که بر [[عثمان]] داشتی؛ آن روز که سر نیزه تو در گردن و رگ‌های گلوی او فرو می‌رفت. ولی خوش نمی‌دارم که یک قرشی را مُثله کنم. هرجا که باشی، [[خداوند]] هرگز تو را از [[قصاص]] نمی‌رهاند. والسلام!<ref>تاریخ الطبری، ج ۵، ص ۱۰۰.</ref>

	== [[یاری‌خواهی]] [[محمد بن ابی بکر]] ==		== یاری‌خواهی [[محمد بن ابی بکر]] ==
	[[تاریخ الطبری‌ (کتاب)\|تاریخ الطبری‌]]- به [[نقل]] از [[عبد الله بن حواله ازدی]]-: [[محمد بن ابی بکر]] هر دو [[نامه]] را پیچید و نزد [[علی]] {{ع}} فرستاد و همراه نامه‌ای نوشت: اما بعد؛ [[عمرو عاص]] در نزدیکی‌های سرزمین [[مصر]] فرود آمده و بیشتر [[مردم]] [[شهر]] که هم‌فکر با آنان‌اند، دور او گرد آمده‌اند وی با لشکری غوغاگر و ویرانگر آمده است. من در طرفداران خودم [[سستی]] می‌بینم. اگر به سرزمین [[مصر]] نیازی داری، با نیروی [[انسانی]] ومالی یاری‌ام برسان، و [[سلام]] بر تو!<ref>تاریخ الطبری، ج ۵، ص ۱۰۱.</ref>		[[تاریخ الطبری‌ (کتاب)\|تاریخ الطبری‌]]- به [[نقل]] از [[عبد الله بن حواله ازدی]]-: [[محمد بن ابی بکر]] هر دو [[نامه]] را پیچید و نزد [[علی]] {{ع}} فرستاد و همراه نامه‌ای نوشت: اما بعد؛ [[عمرو عاص]] در نزدیکی‌های سرزمین [[مصر]] فرود آمده و بیشتر [[مردم]] [[شهر]] که هم‌فکر با آنان‌اند، دور او گرد آمده‌اند وی با لشکری غوغاگر و ویرانگر آمده است. من در طرفداران خودم [[سستی]] می‌بینم. اگر به سرزمین [[مصر]] نیازی داری، با نیروی [[انسانی]] ومالی یاری‌ام برسان، و [[سلام]] بر تو!<ref>تاریخ الطبری، ج ۵، ص ۱۰۱.</ref>

خط ۴۷:		خط ۵۰:
	{{امام علی}}		{{امام علی}}

	[[رده:~~امام علی]]~~		[[رده:شهرها]]
	~~[[رده:اشغال مصر~~]]
	[[رده:مدخل گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین]]		[[رده:مدخل گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین]]

Wasity: جایگزینی متن - '-،' به '-'

2022-11-24T06:39:30Z

جایگزینی متن - '-،' به '-'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۰۹
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	[[تاریخ الطبری‌ (کتاب)\|تاریخ الطبری‌]]- به [[نقل]] از [[عبد الله بن فُقیم]]، پس از ذکر [[یاری]] خواهی [[محمد بن ابی بکر]] از [[علی]] {{ع}}-: [[علی]] {{ع}} در میان [[مردم]] ایستاد و [[فرمان]] داد تا [[مردم]] برای [[نماز]] [نزد او] گرد آیند. [[مردم]] گرد آمدند. [[خدا]] را [[حمد]] و ثنا گفت و بر [[محمد]] {{صل}} [[درود]] فرستاد. سپس فرمود: "اما بعد؛ این فریاد [[محمد بن ابی بکر]] و [[برادران]] [[مصری]] شماست. [[دشمن]] [[خدا]] و دوستِ [[دشمنان]] [[خدا]]، پسر نابغه ([[عمرو عاص]]) به‌سوی آنان شتافته است. مبادا گم‌راهان در [[باطل]] خود و [[گرایش]] به راه [[طاغوت]]، همبسته‌تر از شما در این راه حقتان باشند! آنان آغازگر [[جنگ]] با شما و [[برادران]] شمایند. به [[پشتیبانی]] و [[یاری]] [[برادران]] خود بشتابید. ای [[بندگان خدا]]! [[مصر]] بزرگ‌تر از [[شام]] است و هم خیر آن بیشتر است و هم مردمانش بهترند. مبادا آن را از چنگ شما درآورند. ماندن [[مصر]] در دست شما، عزتی برای شما و شکستی برای [[دشمنان]] شماست. به سوی جَرعه‌<ref>جرعه، جایی نزدیک کوفه است (معجم البلدان، ج ۲، ص ۱۲۷).</ref>- بین حیره‌<ref>حیره، شهری باستانی و پر درخت در حدود یک فرسخی کوفه و محل سکونت خاندان نعمان بن منذر بوده است (تقویم البلدان، ص ۲۹۹).</ref> و [[کوفه]]- بیرون شوید و فردا به خواست [[خدا]] آنجا یکدیگر را ببینیم". [[راوی]] گوید: فردا که شد، [[علی]] {{ع}} پیاده بیرون رفت و صبحگاهان آنجا فرود آمد. تا نیم‌روز همان روز آنجا ماند. هیچ‌کس از آنان به آنجا نیامد. وی نیز برگشت.		[[تاریخ الطبری‌ (کتاب)\|تاریخ الطبری‌]]- به [[نقل]] از [[عبد الله بن فُقیم]]، پس از ذکر [[یاری]] خواهی [[محمد بن ابی بکر]] از [[علی]] {{ع}}-: [[علی]] {{ع}} در میان [[مردم]] ایستاد و [[فرمان]] داد تا [[مردم]] برای [[نماز]] [نزد او] گرد آیند. [[مردم]] گرد آمدند. [[خدا]] را [[حمد]] و ثنا گفت و بر [[محمد]] {{صل}} [[درود]] فرستاد. سپس فرمود: "اما بعد؛ این فریاد [[محمد بن ابی بکر]] و [[برادران]] [[مصری]] شماست. [[دشمن]] [[خدا]] و دوستِ [[دشمنان]] [[خدا]]، پسر نابغه ([[عمرو عاص]]) به‌سوی آنان شتافته است. مبادا گم‌راهان در [[باطل]] خود و [[گرایش]] به راه [[طاغوت]]، همبسته‌تر از شما در این راه حقتان باشند! آنان آغازگر [[جنگ]] با شما و [[برادران]] شمایند. به [[پشتیبانی]] و [[یاری]] [[برادران]] خود بشتابید. ای [[بندگان خدا]]! [[مصر]] بزرگ‌تر از [[شام]] است و هم خیر آن بیشتر است و هم مردمانش بهترند. مبادا آن را از چنگ شما درآورند. ماندن [[مصر]] در دست شما، عزتی برای شما و شکستی برای [[دشمنان]] شماست. به سوی جَرعه‌<ref>جرعه، جایی نزدیک کوفه است (معجم البلدان، ج ۲، ص ۱۲۷).</ref>- بین حیره‌<ref>حیره، شهری باستانی و پر درخت در حدود یک فرسخی کوفه و محل سکونت خاندان نعمان بن منذر بوده است (تقویم البلدان، ص ۲۹۹).</ref> و [[کوفه]]- بیرون شوید و فردا به خواست [[خدا]] آنجا یکدیگر را ببینیم". [[راوی]] گوید: فردا که شد، [[علی]] {{ع}} پیاده بیرون رفت و صبحگاهان آنجا فرود آمد. تا نیم‌روز همان روز آنجا ماند. هیچ‌کس از آنان به آنجا نیامد. وی نیز برگشت.

	شامگاهان در پی بزرگان [[کوفه]] فرستاد. در دارالحکومه [[خدمت]] او آمدند، در حالی که [[حضرت]]، [[غمگین]] و گرفته بود. فرمود: "[[خدا]] را [[سپاس]] بر آنچه [[قضا]] و قدرش بر کار من جاری شده است و مرا- ای گروه- به شما دچار ساخته است؛ کسانی که وقتی [[فرمان]] می‌دهم، [[فرمان]] نمی‌برند و چون فرا می‌خوانم، پاسخ نمی‌دهند. دشمنتان بی‌پدر باد! برای [[صبر]] و [[جهاد]] در راه [[حق]] خویش [[منتظر]] چیستید؟ [[مرگ]] و [[ذلت]] در همین [[دنیا]] برای شما در غیر راه [[حق]] است. به [[خدا]] [[سوگند]]، اگر [[مرگ]] فرا رسد- که حتماً آمدنی است-، میان من و شما در حالی جدایی خواهد افکند که از [[مصاحبت]] شما ناراحتم و از شما بیزار<ref>تاریخ الطبری عن [[عبد الله]] بن فُقَیم- بَعدَ ذِکرِ استِصراخِ مُحَمدِ بنِ أبی بَکرٍ إلی‌ عَلِی {{ع}}-: قامَ عَلِی فِی الناسِ وقَد أمَرَ فَنودِی: الصلاةُ جامِعَةً! فَاجتَمِعِ الناسِ، فَحَمِدَ اللهَ وأثنی‌ عَلَیهِ، وصَلی‌ عَلی‌ مُحَمدٍ {{صل}}، ثُم قالَ:		شامگاهان در پی بزرگان [[کوفه]] فرستاد. در دارالحکومه [[خدمت]] او آمدند، در حالی که [[حضرت]]، [[غمگین]] و گرفته بود. فرمود: "[[خدا]] را [[سپاس]] بر آنچه [[قضا]] و قدرش بر کار من جاری شده است و مرا- ای گروه- به شما دچار ساخته است؛ کسانی که وقتی [[فرمان]] می‌دهم، [[فرمان]] نمی‌برند و چون فرا می‌خوانم، پاسخ نمی‌دهند. دشمنتان بی‌پدر باد! برای [[صبر]] و [[جهاد]] در راه [[حق]] خویش [[منتظر]] چیستید؟ [[مرگ]] و [[ذلت]] در همین [[دنیا]] برای شما در غیر راه [[حق]] است. به [[خدا]] [[سوگند]]، اگر [[مرگ]] فرا رسد- که حتماً آمدنی است- میان من و شما در حالی جدایی خواهد افکند که از [[مصاحبت]] شما ناراحتم و از شما بیزار<ref>تاریخ الطبری عن [[عبد الله]] بن فُقَیم- بَعدَ ذِکرِ استِصراخِ مُحَمدِ بنِ أبی بَکرٍ إلی‌ عَلِی {{ع}}-: قامَ عَلِی فِی الناسِ وقَد أمَرَ فَنودِی: الصلاةُ جامِعَةً! فَاجتَمِعِ الناسِ، فَحَمِدَ اللهَ وأثنی‌ عَلَیهِ، وصَلی‌ عَلی‌ مُحَمدٍ {{صل}}، ثُم قالَ:

	أما بَعدُ، فَإِن هذا صَریخُ مُحَمدِ بنِ أبی بَکرٍ وإخوانِکم مِن أهلِ مِصرَ، قَد سارَ إلَیهِمُ ابنُ النابِغَةِ عَدُو اللهِ، ووُلی مَن عادَی اللهَ، فَلا یکونَن أهلُ الضلالِ إلی‌ باطِلِهِم، وَالرکونُ إلی سَبیلِ الطاغوتِ أشَد اجتِماعاً مِنکم عَلی‌ حَقکم هذا، فَإِنهُم قَد بَدَؤوکم وإخوانَکم بِالغَزوِ، فَاعجَلوا إلَیهِم بِالمُؤاساةِ وَالنصرِ.		أما بَعدُ، فَإِن هذا صَریخُ مُحَمدِ بنِ أبی بَکرٍ وإخوانِکم مِن أهلِ مِصرَ، قَد سارَ إلَیهِمُ ابنُ النابِغَةِ عَدُو اللهِ، ووُلی مَن عادَی اللهَ، فَلا یکونَن أهلُ الضلالِ إلی‌ باطِلِهِم، وَالرکونُ إلی سَبیلِ الطاغوتِ أشَد اجتِماعاً مِنکم عَلی‌ حَقکم هذا، فَإِنهُم قَد بَدَؤوکم وإخوانَکم بِالغَزوِ، فَاعجَلوا إلَیهِم بِالمُؤاساةِ وَالنصرِ.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T14:34:51Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

نمایش تغییرات

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T05:06:50Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۳۶
خط ۴۷:		خط ۴۷:
	{{امام علی}}		{{امام علی}}

	~~[[رده:مدخل]]~~
	[[رده:امام علی]]		[[رده:امام علی]]
	[[رده:اشغال مصر]]		[[رده:اشغال مصر]]
	[[رده:مدخل گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین]]		[[رده:مدخل گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۲

2022-07-10T22:10:48Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۲

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۱:۴۰
خط ۳۹:		خط ۳۹:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	#[[پرونده:13681148.jpg\|22px]] [[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین (کتاب)\|'''گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین''']]		# [[پرونده:13681148.jpg\|22px]] [[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین (کتاب)\|'''گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Hosein: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == ==' به '=='

2022-06-01T15:20:18Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == ==' به '=='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۵۰
خط ۳۶:		خط ۳۶:
	==پس از کشته شدن [[محمد بن ابی بکر]]==		==پس از کشته شدن [[محمد بن ابی بکر]]==
	[[امام علی]]{{ع}}‌- در خطبه‌اش پس از کشته شدن [[محمد بن ابی بکر]]-: [[آگاه]] باشید! [[مصر]] را [[فاجران]] [[ستمگر]] گشودند؛ آنان که [[راه خدا]] را بسته و [[اسلام]] را به [[انحراف]] کشاندند. هلا که [[محمد بن ابی بکر]] به [[شهادت]] رسید و ما از [[خداوند]] بر این امر، [[انتظار]] [[اجر]] داریم! به [[خدا]] [[سوگند]]، تا آنجا که من می‌دانم، او از کسانی بود که [[منتظر]] [[قضای الهی]] ([[مرگ]]) بود و برای [[پاداش]] [آخرتْ‌] کار می‌کرد و از روش هر [[فاجر]] بدش می‌آمد و روش [[مؤمن]] را [[دوست]] می‌داشت. من- به [[خدا]] [[سوگند]]- خودم را بر کوتاهی در کارم [[سرزنش]] نمی‌کنم. همانا من در سختی‌های [[جنگ]]، جدی و کاردانم. در کار [[نبرد]]، پیشرو و به شیوه [[تدبیر]] آگاهم و [[اندیشه]] درست را در میان شما به کار می‌گیرم. آشکارا شما را به فریادرسی می‌خوانم و بی‌پرده شما را برای [[یاری]] ندا می‌دهم، نه سخنم را می‌شنوید و نه فرمانم را [[اطاعت]] می‌کنید، تا [[کارها]] به سرانجام شومی کشیده می‌شود. شما قومی هستید که با شما نه می‌توان [[خونخواهی]] کرد و نه می‌توان داغ [[دل‌ها]] را به پایان برد. از پنجاه و چند [[شب]] پیش تاکنون شما را فرا خواندم که به داد برادرانتان برسید. مثل شتر نرِ کف بر لب، خُرخُر کردید و همچون کسی که [[عزم]] [[نبرد]] با [[دشمن]] ندارد و در پی [[اجر]] نیست، زمینگیر شدید. سپس سپاهی اندک و [[سست]] از میان شما نزد من بیرون شد، رنگ پریده "گویا که آنان را در حالی‌که می‌نگرند، به سوی [[مرگ]] می‌کشانند"<ref>انفال، آیه ۶.</ref>. پس اف بر شما!<ref>{{متن حدیث\|الإمام علی{{ع}}- فی خُطبَتِهِ بَعدَ قَتلِ مُحَمدِ بنِ أبی بَکرٍ-: ألا إن مِصرَ قَدِ افتَتَحَهَا الفَجَرَةُ اولُو الجَورِ وَالظلمِ الذینَ صَدوا عَن سَبیلِ اللهِ، وبَغَوا الإِسلامَ عِوَجاً. ألا وإن مُحَمدَ بنَ أبی بَکرٍ قَدَ استُشهِدَ، فَعِند اللهِ نَحتَسِبُهُ. أما وَاللهِ إن کانَ ما عَلِمتُ لَمِمن ینتَظِرُ القَضاءَ، ویعمَلُ لِلجَزاءِ، ویبغِضُ شَکلَ الفاجِرِ، ویحِب هُدَی المُؤمِنِ، إنی وَاللهِ ما ألومُ نَفسی عَلَی التقصیرِ، وإنی لِمُقاساةِ الحَربِ لَجِد خَبیرٌ، وإنی لَأَقدَمُ عَلَی الأَمرِ وأعرِفُ وَجهَ الحَزمِ، وأقومُ فیکم بِالرأی المُصیبِ، فَأَستَصرِخُکم مُعلِناً، وانادیکم نِداءَ المُستَغیثِ مُعرِباً، فَلا تَسمَعونَ لی قَولًا، ولا تُطیعونَ لی أمراً، حَتی‌ تَصیرَ بِی الامورُ إلی‌ عَواقِبِ المَساءَةِ، فَأَنتُمُ القَومُ لا یدرَک بِکمُ الثأرُ، ولا تُنقَضُ بِکمُ الأَوتارُ، دَعَوتُکم إلی‌ غِیاثِ إخوانِکم مُنذُ بِضعٍ وخَمسینَ لَیلَةً فَتَجَرجَرتُم جَرجَرَةَ الجَمَلِ الأَشدَقِ، وتَثاقَلتُم إلَی الأَرضِ تَثاقُلَ مَن لَیسَ لَهُ نِیةٌ فی جِهادِ العَدُو، ولَا اکتِسابِ الأَجرِ، ثُم خَرَجَ إلَی مِنکم جُنَیدٌ مُتَذانِبٌ «کأَنمَا یسَاقُونَ إِلَی الْمَوْتِ وَهُمْ ینظُرُونَ» فَاف لَکم!}} (تاریخ الطبری، ج ۵، ص ۱۰۸).</ref><ref>[[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین (کتاب)\|گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین]]، ص ۵۳۳-۵۴۱.</ref>.		[[امام علی]]{{ع}}‌- در خطبه‌اش پس از کشته شدن [[محمد بن ابی بکر]]-: [[آگاه]] باشید! [[مصر]] را [[فاجران]] [[ستمگر]] گشودند؛ آنان که [[راه خدا]] را بسته و [[اسلام]] را به [[انحراف]] کشاندند. هلا که [[محمد بن ابی بکر]] به [[شهادت]] رسید و ما از [[خداوند]] بر این امر، [[انتظار]] [[اجر]] داریم! به [[خدا]] [[سوگند]]، تا آنجا که من می‌دانم، او از کسانی بود که [[منتظر]] [[قضای الهی]] ([[مرگ]]) بود و برای [[پاداش]] [آخرتْ‌] کار می‌کرد و از روش هر [[فاجر]] بدش می‌آمد و روش [[مؤمن]] را [[دوست]] می‌داشت. من- به [[خدا]] [[سوگند]]- خودم را بر کوتاهی در کارم [[سرزنش]] نمی‌کنم. همانا من در سختی‌های [[جنگ]]، جدی و کاردانم. در کار [[نبرد]]، پیشرو و به شیوه [[تدبیر]] آگاهم و [[اندیشه]] درست را در میان شما به کار می‌گیرم. آشکارا شما را به فریادرسی می‌خوانم و بی‌پرده شما را برای [[یاری]] ندا می‌دهم، نه سخنم را می‌شنوید و نه فرمانم را [[اطاعت]] می‌کنید، تا [[کارها]] به سرانجام شومی کشیده می‌شود. شما قومی هستید که با شما نه می‌توان [[خونخواهی]] کرد و نه می‌توان داغ [[دل‌ها]] را به پایان برد. از پنجاه و چند [[شب]] پیش تاکنون شما را فرا خواندم که به داد برادرانتان برسید. مثل شتر نرِ کف بر لب، خُرخُر کردید و همچون کسی که [[عزم]] [[نبرد]] با [[دشمن]] ندارد و در پی [[اجر]] نیست، زمینگیر شدید. سپس سپاهی اندک و [[سست]] از میان شما نزد من بیرون شد، رنگ پریده "گویا که آنان را در حالی‌که می‌نگرند، به سوی [[مرگ]] می‌کشانند"<ref>انفال، آیه ۶.</ref>. پس اف بر شما!<ref>{{متن حدیث\|الإمام علی{{ع}}- فی خُطبَتِهِ بَعدَ قَتلِ مُحَمدِ بنِ أبی بَکرٍ-: ألا إن مِصرَ قَدِ افتَتَحَهَا الفَجَرَةُ اولُو الجَورِ وَالظلمِ الذینَ صَدوا عَن سَبیلِ اللهِ، وبَغَوا الإِسلامَ عِوَجاً. ألا وإن مُحَمدَ بنَ أبی بَکرٍ قَدَ استُشهِدَ، فَعِند اللهِ نَحتَسِبُهُ. أما وَاللهِ إن کانَ ما عَلِمتُ لَمِمن ینتَظِرُ القَضاءَ، ویعمَلُ لِلجَزاءِ، ویبغِضُ شَکلَ الفاجِرِ، ویحِب هُدَی المُؤمِنِ، إنی وَاللهِ ما ألومُ نَفسی عَلَی التقصیرِ، وإنی لِمُقاساةِ الحَربِ لَجِد خَبیرٌ، وإنی لَأَقدَمُ عَلَی الأَمرِ وأعرِفُ وَجهَ الحَزمِ، وأقومُ فیکم بِالرأی المُصیبِ، فَأَستَصرِخُکم مُعلِناً، وانادیکم نِداءَ المُستَغیثِ مُعرِباً، فَلا تَسمَعونَ لی قَولًا، ولا تُطیعونَ لی أمراً، حَتی‌ تَصیرَ بِی الامورُ إلی‌ عَواقِبِ المَساءَةِ، فَأَنتُمُ القَومُ لا یدرَک بِکمُ الثأرُ، ولا تُنقَضُ بِکمُ الأَوتارُ، دَعَوتُکم إلی‌ غِیاثِ إخوانِکم مُنذُ بِضعٍ وخَمسینَ لَیلَةً فَتَجَرجَرتُم جَرجَرَةَ الجَمَلِ الأَشدَقِ، وتَثاقَلتُم إلَی الأَرضِ تَثاقُلَ مَن لَیسَ لَهُ نِیةٌ فی جِهادِ العَدُو، ولَا اکتِسابِ الأَجرِ، ثُم خَرَجَ إلَی مِنکم جُنَیدٌ مُتَذانِبٌ «کأَنمَا یسَاقُونَ إِلَی الْمَوْتِ وَهُمْ ینظُرُونَ» فَاف لَکم!}} (تاریخ الطبری، ج ۵، ص ۱۰۸).</ref><ref>[[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین (کتاب)\|گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین]]، ص ۵۳۳-۵۴۱.</ref>.

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==

Msadeq در ‏۲۶ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۱۰

2022-04-26T07:10:51Z

نمایش تغییرات

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-== پانویس == {{پانویس}} {{ +== پانویس == {{پانویس}} {{)

2021-12-18T10:21:53Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-== پانویس == {{پانویس}} {{ +== پانویس == {{پانویس}} {{)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۳:۵۱
خط ۳۸:		خط ۳۸:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	{{امام علی}}		{{امام علی}}