اصحاب اعراف در کلام اسلامی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2025-08-21T08:23:57Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۵۳
خط ۲۵:		خط ۲۵:

	=== احتمال سوم ===		=== احتمال سوم ===
	ممتاز بودن آنان از این جهت است که [[مقام]] و مرتبه آنها مافوق مقام این دو طایفه است. از دقت در این [[آیات]] این خصوصیات استفاده می‌شود که رجال اعراف از جنس [[ملائکه]] نیستند و ثانیاً جمعی از [[بندگان]] مخلص‌اند که مقام و منزلتشان از سایر [[اهل]] جمع بالاتر است و مردمی هستند که هر دو طایفه بهشتی و دوزخی را می‌شناسند و در تکلم به [[حق]] مجازند و می‌توانند [[شفاعت]] دهند و شفاعت کنند، امر کنند و [[حکم]] نمایند و اما اینکه این رجال از جنس [[بشر]] هستند، یا از جنس [[جن]] و یا مختلط از این دو جنس، الفاظ این آیات از آن ساکت است و از خود آیات نمی‌توان این معنا را استفاده کرد، جز اینکه در هیچ جای از [[قرآن]] [[کلامی]] هم که دلالت کند بر تصدی جن نسبت به شانی از [[شئون]] بشر و وساطتش در کار [[آخرتی]] او از قبیل [[شهادت]] و شفاعت دیده نمی‌شود. پس، وقتی از جنس ملائکه و جن نبوده باشند قهراً از جنس بشر خواهند بود<ref>طباطبایی، سید محمدحسین، المیزان، ترجمه سید محمدباقر موسوی همدانی، ج۸، ص۱۲۲ و ۱۵۲-۱۵۶.</ref>.<ref>[[محسن فتاحی اردکانی\|فتاحی اردکانی، محسن]]، [[اعراف (مقاله)\|مقاله «اعراف»]]، [[فرهنگنامه کلام اسلامی (کتاب)\|فرهنگنامه کلام اسلامی]]، ص ۶۴.</ref>		ممتاز بودن آنان از این جهت است که [[مقام]] و مرتبه آنها مافوق مقام این دو طایفه است. از دقت در این [[آیات]] این خصوصیات استفاده می‌شود که رجال اعراف از جنس [[ملائکه]] نیستند و ثانیاً جمعی از [[بندگان]] مخلص‌اند که مقام و منزلتشان از سایر [[اهل]] جمع بالاتر است و مردمی هستند که هر دو طایفه بهشتی و دوزخی را می‌شناسند و در تکلم به [[حق]] مجازند و می‌توانند [[شفاعت]] دهند و شفاعت کنند، امر کنند و [[حکم]] نمایند و اما اینکه این رجال از جنس [[بشر]] هستند، یا از جنس [[جن]] و یا مختلط از این دو جنس، الفاظ این آیات از آن ساکت است و از خود آیات نمی‌توان این معنا را استفاده کرد، جز اینکه در هیچ جای از [[قرآن]] [[کلامی]] هم که دلالت کند بر تصدی جن نسبت به شانی از [[شئون]] بشر و وساطتش در کار [[آخرتی]] او از قبیل [[شهادت]] و شفاعت دیده نمی‌شود. پس، وقتی از جنس ملائکه و جن نبوده باشند قهراً از جنس بشر خواهند بود<ref>طباطبایی، سید محمدحسین، المیزان، ترجمه سید محمدباقر موسوی همدانی، ج۸، ص۱۲۲ و ۱۵۲-۱۵۶.</ref>.<ref>[[محسن فتاحی اردکانی\|فتاحی اردکانی، محسن]]، [[اعراف - فتاحی اردکانی (مقاله)\|مقاله «اعراف»]]، [[فرهنگنامه کلام اسلامی (کتاب)\|فرهنگنامه کلام اسلامی]]، ص ۶۴.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* منابع */

2025-08-21T08:23:42Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۵۳
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:IM010873.jpg\|22px]] [[محسن فتاحی اردکانی\|فتاحی اردکانی، محسن]]، [[اعراف (مقاله)\|مقاله «اعراف»]]، [[فرهنگنامه کلام اسلامی (کتاب)\|'''فرهنگنامه کلام اسلامی''']]		# [[پرونده:IM010873.jpg\|22px]] [[محسن فتاحی اردکانی\|فتاحی اردکانی، محسن]]، [[اعراف - فتاحی اردکانی (مقاله)\|مقاله «اعراف»]]، [[فرهنگنامه کلام اسلامی (کتاب)\|'''فرهنگنامه کلام اسلامی''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani در ‏۱۶ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۵۰

2025-08-16T09:50:50Z

نمایش تغییرات

Bahmani: /* پانویس */

2025-08-16T09:46:42Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۱۶
خط ۳۷:		خط ۳۷:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

			[[رده:اصطلاحات قرآنی]]

Wasity در ‏۳ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۵۵

2025-08-03T14:55:04Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۲۵
خط ۱۲:		خط ۱۲:

	==احتمال دوم==		==احتمال دوم==
	ممتاز بودن آنها بدین جهت است که آنان از حیث [[سؤال و جواب]] و سایر [[شئون]] و خصوصیات [[قیامت]] از آن دو [[طایفه]] بیرون‌اند و در [[حقیقت]] [[اهل~~]] [[~~محشر]] سه طایفه هستند. [[دوزخیان]]، [[اهل بهشت]] و [[اهل اعراف]]، همچنان که در [[دنیا]] هم به سه طایفه تقسیم می‌شدند؛ [[مؤمنین]]، [[کفار]] و [[مستضعفین]]، یعنی کسانی که از جهت [[ضعف]] [[عقل]]، [[حجت]] بر آنها تمام نیست.		ممتاز بودن آنها بدین جهت است که آنان از حیث [[سؤال و جواب]] و سایر [[شئون]] و خصوصیات [[قیامت]] از آن دو [[طایفه]] بیرون‌اند و در [[حقیقت]] [[اهل محشر]] سه طایفه هستند. [[دوزخیان]]، [[اهل بهشت]] و [[اهل اعراف]]، همچنان که در [[دنیا]] هم به سه طایفه تقسیم می‌شدند؛ [[مؤمنین]]، [[کفار]] و [[مستضعفین]]، یعنی کسانی که از جهت [[ضعف]] [[عقل]]، [[حجت]] بر آنها تمام نیست.

	اما مستضعفین چون مزیت قابل اعتنایی ندارند و غالباً از جنس برخی از زنان و یا [[اطفال]] و یا مردان دیوانه و ابله هستند؛ لذا نمی‌توانیم مراد از {{متن قرآن\|رِجَالٌ يَعْرِفُونَ}} را چنین کسانی بدانیم. علاوه بر اینکه، اوصافی که [[خدای تعالی]] در [[آیات]] بعد برای رجال مزبور ذکر می‌کند و تذکراتی که به آنان می‌دهد، اموری است که جز به اهل منزلت و مقربین درگاه [[خدا]] نمی‌تواند [[قائم]] باشد، تا چه رسد به اینکه [[مردم]] متوسط و مستضعفین را هم شامل شود.		اما مستضعفین چون مزیت قابل اعتنایی ندارند و غالباً از جنس برخی از زنان و یا [[اطفال]] و یا مردان دیوانه و ابله هستند؛ لذا نمی‌توانیم مراد از {{متن قرآن\|رِجَالٌ يَعْرِفُونَ}} را چنین کسانی بدانیم. علاوه بر اینکه، اوصافی که [[خدای تعالی]] در [[آیات]] بعد برای رجال مزبور ذکر می‌کند و تذکراتی که به آنان می‌دهد، اموری است که جز به اهل منزلت و [[مقربین]] درگاه [[خدا]] نمی‌تواند [[قائم]] باشد، تا چه رسد به اینکه [[مردم]] متوسط و مستضعفین را هم شامل شود.

	خلاصه اینکه، از چند چند جهت نمی‌توان گفت مراد از [[رجال اعراف]] مردم مستضعف‌اند:		خلاصه اینکه، از چند چند جهت نمی‌توان گفت مراد از [[رجال اعراف]] مردم مستضعف‌اند:
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	#اینکه [[رجال اعراف]] هم با [[دوزخیان]] محاوره دارند و هم با [[بهشتیان]] و محاوره آنان با [[اهل دوزخ]] به این است که آنان را که همان [[پیشوایان]] [[کفر]] و [[ضلالت]] هستند به احوال و اقوالشان بی‌پروا [[شماتت]] و [[سرزنش]] می‌کنند و گفت‌وگوی آنان با [[اهل بهشت]] به این است که آنان را با تحیت‌های [[بهشتی]] [[درود]] می‌گویند، با این حال و با اینکه به مقتصای [[آیه]]: {{متن قرآن\|يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَالْمَلَائِكَةُ صَفًّا لَا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَنُ وَقَالَ صَوَابًا}}<ref>«روزی که [[روح]] و [[فرشتگان]] (دیگر) ردیف ایستند؛ دم برنیاورند مگر آن کس که ([[خداوند]]) [[بخشنده]] بدو [[اذن]] دهد و او سخن درست گوید» [[سوره نبأ]]، آیه ۳۸.</ref>. می‌دانیم که در [[روز قیامت]] هرکسی مجاز به [[حرف زدن]] نیست و تنها [[بندگان]] حق‌گوی [[خدا]] [[حق]] تکلم را دارند؛ چگونه می‌توان گفت مراد از رجال اعراف مردم مستضعف‌اند؟		#اینکه [[رجال اعراف]] هم با [[دوزخیان]] محاوره دارند و هم با [[بهشتیان]] و محاوره آنان با [[اهل دوزخ]] به این است که آنان را که همان [[پیشوایان]] [[کفر]] و [[ضلالت]] هستند به احوال و اقوالشان بی‌پروا [[شماتت]] و [[سرزنش]] می‌کنند و گفت‌وگوی آنان با [[اهل بهشت]] به این است که آنان را با تحیت‌های [[بهشتی]] [[درود]] می‌گویند، با این حال و با اینکه به مقتصای [[آیه]]: {{متن قرآن\|يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَالْمَلَائِكَةُ صَفًّا لَا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَنُ وَقَالَ صَوَابًا}}<ref>«روزی که [[روح]] و [[فرشتگان]] (دیگر) ردیف ایستند؛ دم برنیاورند مگر آن کس که ([[خداوند]]) [[بخشنده]] بدو [[اذن]] دهد و او سخن درست گوید» [[سوره نبأ]]، آیه ۳۸.</ref>. می‌دانیم که در [[روز قیامت]] هرکسی مجاز به [[حرف زدن]] نیست و تنها [[بندگان]] حق‌گوی [[خدا]] [[حق]] تکلم را دارند؛ چگونه می‌توان گفت مراد از رجال اعراف مردم مستضعف‌اند؟
	#از [[سیاق آیه]] بعد استفاده می‌شود که [[اصحاب اعراف]] آنقدر مقامشان بلند است که [[سلام]] آنها به اهل بهشت باعث [[ایمنی]] آنان می‌شود و به [[فرمان]] آنان وارد [[بهشت]] می‌شوند؛ چنین مقامی چطور ممکن است برای [[مستضعفین]] دست دهد؟		#از [[سیاق آیه]] بعد استفاده می‌شود که [[اصحاب اعراف]] آنقدر مقامشان بلند است که [[سلام]] آنها به اهل بهشت باعث [[ایمنی]] آنان می‌شود و به [[فرمان]] آنان وارد [[بهشت]] می‌شوند؛ چنین مقامی چطور ممکن است برای [[مستضعفین]] دست دهد؟
	# [[آیات]] کریمه‌ای که جای این [[رجال]] و [[مقام]] و منزلتشان و محاوره آنها را [[اصحاب~~]] [[~~جنت]] و ~~اصحاب~~ [[جهنم]] را بیان می‌کند، هیچ‌گونه اضطرابی درباره ایشان نشان نمی‌دهد و ایشان را اصلاً داخل در محضرین (احضارشدگان) و در هول و فزعی که دارند نمی‌داند، بلکه می‌فرماید: {{متن قرآن\|فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ * إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ}}<ref>«پس او را دروغگو انگاشتند از این رو آنان را (در دوزخ) حاضر می‌گردانند * مگر بندگان ناب خداوند را» سوره صافات، آیه ۱۲۷-۱۲۸.</ref>		# [[آیات]] کریمه‌ای که جای این [[رجال]] و [[مقام]] و منزلتشان و محاوره آنها را [[اصحاب جنت]] و [[اصحاب جهنم]] را بیان می‌کند، هیچ‌گونه اضطرابی درباره ایشان نشان نمی‌دهد و ایشان را اصلاً داخل در محضرین (احضارشدگان) و در هول و فزعی که دارند نمی‌داند، بلکه می‌فرماید: {{متن قرآن\|فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ * إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ}}<ref>«پس او را دروغگو انگاشتند از این رو آنان را (در دوزخ) حاضر می‌گردانند * مگر بندگان ناب خداوند را» سوره صافات، آیه ۱۲۷-۱۲۸.</ref>

	بندگان [[مخلص]] خود را از کلمه کلی احضار و هر [[گرفتاری]] و هول دیگری استثناء می‌کند و از اینکه در آیه:		بندگان [[مخلص]] خود را از کلمه کلی احضار و هر [[گرفتاری]] و هول دیگری استثناء می‌کند و از اینکه در آیه:

Wasity: /* احتمال دوم */

2025-08-03T14:44:50Z

احتمال دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۱۴
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	ممتاز بودن آنها بدین جهت است که آنان از حیث [[سؤال و جواب]] و سایر [[شئون]] و خصوصیات [[قیامت]] از آن دو [[طایفه]] بیرون‌اند و در [[حقیقت]] [[اهل]] [[محشر]] سه طایفه هستند. [[دوزخیان]]، [[اهل بهشت]] و [[اهل اعراف]]، همچنان که در [[دنیا]] هم به سه طایفه تقسیم می‌شدند؛ [[مؤمنین]]، [[کفار]] و [[مستضعفین]]، یعنی کسانی که از جهت [[ضعف]] [[عقل]]، [[حجت]] بر آنها تمام نیست.		ممتاز بودن آنها بدین جهت است که آنان از حیث [[سؤال و جواب]] و سایر [[شئون]] و خصوصیات [[قیامت]] از آن دو [[طایفه]] بیرون‌اند و در [[حقیقت]] [[اهل]] [[محشر]] سه طایفه هستند. [[دوزخیان]]، [[اهل بهشت]] و [[اهل اعراف]]، همچنان که در [[دنیا]] هم به سه طایفه تقسیم می‌شدند؛ [[مؤمنین]]، [[کفار]] و [[مستضعفین]]، یعنی کسانی که از جهت [[ضعف]] [[عقل]]، [[حجت]] بر آنها تمام نیست.

	اما مستضعفین چون مزیت قابل اعتنایی ندارند و غالباً از جنس برخی از زنان و یا [[اطفال]] و یا مردان دیوانه و ابله هستند؛ لذا نمی‌توانیم مراد از {{متن قرآن\|رِجَالٌ يَعْرِفُونَ}} را چنین کسانی بدانیم. علاوه بر اینکه، اوصافی که [[خدای تعالی]] در [[آیات]] بعد برای رجال مزبور ذکر می‌کند و تذکراتی که به آنان می‌دهد، اموری است که جز به اهل منزلت و مقربین درگاه [[خدا]] نمی‌تواند [[قائم]] باشد، تا چه رسد به اینکه [[مردم]] متوسط و مستضعفین را هم شامل شود: خلاصه اینکه، از چند چند جهت نمی‌توان گفت مراد از [[رجال اعراف]] مردم مستضعف‌اند.		اما مستضعفین چون مزیت قابل اعتنایی ندارند و غالباً از جنس برخی از زنان و یا [[اطفال]] و یا مردان دیوانه و ابله هستند؛ لذا نمی‌توانیم مراد از {{متن قرآن\|رِجَالٌ يَعْرِفُونَ}} را چنین کسانی بدانیم. علاوه بر اینکه، اوصافی که [[خدای تعالی]] در [[آیات]] بعد برای رجال مزبور ذکر می‌کند و تذکراتی که به آنان می‌دهد، اموری است که جز به اهل منزلت و مقربین درگاه [[خدا]] نمی‌تواند [[قائم]] باشد، تا چه رسد به اینکه [[مردم]] متوسط و مستضعفین را هم شامل شود.

			خلاصه اینکه، از چند چند جهت نمی‌توان گفت مراد از [[رجال اعراف]] مردم مستضعف‌اند:
	#اینکه این رجال در محلی قرار دارند به نام [[اعراف]] و در مقامی هستند که از خصوصیاتی که در سیمای فرد فرد اهل محشر است نه جمیع امتیازات [[نفسانی]] و تفصیل [[اعمال]] آنان پی می‌برند و حتی [[اهل دوزخ]] و [[بهشت]] را پس از رفتن به [[دوزخ]] و بهشت نیز می‌بینند و این [[مقام]] بدون [[شک]] مقام و منزلت رفیعی است که مخصوص آنان است. از [[آیه]] {{متن قرآن\|وَنَادَى أَصْحَابُ الْأَعْرَافِ}} استفاده می‌شود که [[اصحاب اعراف]] نه‌تنها از سیمای اشخاص [[کفر]] و [[ایمان]] و [[بهشتی]] بودن و دوزخی بودن آنان را [[درک]] می‌کنند بلکه از قیافه‌ها به جمیع خصوصیات و احوال و [[اعمال]] آنان پی می‌برند حتی از دیدن سیمای شخص می‌فهمند که این شخص از آنهایی است که در [[دنیا]] هم او همگی صرف جمع‌آوری‌مان دنیا می‌شده و ناگفته پیداست که [[مردم]] [[مستضعف]] هرگز دارای چنین قدرتی نیستند.		#اینکه این رجال در محلی قرار دارند به نام [[اعراف]] و در مقامی هستند که از خصوصیاتی که در سیمای فرد فرد اهل محشر است نه جمیع امتیازات [[نفسانی]] و تفصیل [[اعمال]] آنان پی می‌برند و حتی [[اهل دوزخ]] و [[بهشت]] را پس از رفتن به [[دوزخ]] و بهشت نیز می‌بینند و این [[مقام]] بدون [[شک]] مقام و منزلت رفیعی است که مخصوص آنان است. از [[آیه]] {{متن قرآن\|وَنَادَى أَصْحَابُ الْأَعْرَافِ}} استفاده می‌شود که [[اصحاب اعراف]] نه‌تنها از سیمای اشخاص [[کفر]] و [[ایمان]] و [[بهشتی]] بودن و دوزخی بودن آنان را [[درک]] می‌کنند بلکه از قیافه‌ها به جمیع خصوصیات و احوال و [[اعمال]] آنان پی می‌برند حتی از دیدن سیمای شخص می‌فهمند که این شخص از آنهایی است که در [[دنیا]] هم او همگی صرف جمع‌آوری‌مان دنیا می‌شده و ناگفته پیداست که [[مردم]] [[مستضعف]] هرگز دارای چنین قدرتی نیستند.
	#اینکه [[رجال اعراف]] هم با [[دوزخیان]] محاوره دارند و هم با [[بهشتیان]] و محاوره آنان با [[اهل دوزخ]] به این است که آنان را که همان [[پیشوایان]] [[کفر]] و [[ضلالت]] هستند به احوال و اقوالشان بی‌پروا [[شماتت]] و [[سرزنش]] می‌کنند و گفت‌وگوی آنان با [[اهل بهشت]] به این است که آنان را با تحیت‌های [[بهشتی]] [[درود]] می‌گویند، با این حال و با اینکه به مقتصای [[آیه]]: {{متن قرآن\|يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَالْمَلَائِكَةُ صَفًّا لَا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَنُ وَقَالَ صَوَابًا}}<ref>«روزی که [[روح]] و [[فرشتگان]] (دیگر) ردیف ایستند؛ دم برنیاورند مگر آن کس که ([[خداوند]]) [[بخشنده]] بدو [[اذن]] دهد و او سخن درست گوید» [[سوره نبأ]]، آیه ۳۸.</ref>. می‌دانیم که در [[روز قیامت]] هرکسی مجاز به [[حرف زدن]] نیست و تنها [[بندگان]] حق‌گوی [[خدا]] [[حق]] تکلم را دارند؛ چگونه می‌توان گفت مراد از رجال اعراف مردم مستضعف‌اند؟		#اینکه [[رجال اعراف]] هم با [[دوزخیان]] محاوره دارند و هم با [[بهشتیان]] و محاوره آنان با [[اهل دوزخ]] به این است که آنان را که همان [[پیشوایان]] [[کفر]] و [[ضلالت]] هستند به احوال و اقوالشان بی‌پروا [[شماتت]] و [[سرزنش]] می‌کنند و گفت‌وگوی آنان با [[اهل بهشت]] به این است که آنان را با تحیت‌های [[بهشتی]] [[درود]] می‌گویند، با این حال و با اینکه به مقتصای [[آیه]]: {{متن قرآن\|يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَالْمَلَائِكَةُ صَفًّا لَا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَنُ وَقَالَ صَوَابًا}}<ref>«روزی که [[روح]] و [[فرشتگان]] (دیگر) ردیف ایستند؛ دم برنیاورند مگر آن کس که ([[خداوند]]) [[بخشنده]] بدو [[اذن]] دهد و او سخن درست گوید» [[سوره نبأ]]، آیه ۳۸.</ref>. می‌دانیم که در [[روز قیامت]] هرکسی مجاز به [[حرف زدن]] نیست و تنها [[بندگان]] حق‌گوی [[خدا]] [[حق]] تکلم را دارند؛ چگونه می‌توان گفت مراد از رجال اعراف مردم مستضعف‌اند؟

Wasity: /* احتمال دوم */

2025-08-03T14:43:56Z

احتمال دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۱۳
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	اما مستضعفین چون مزیت قابل اعتنایی ندارند و غالباً از جنس برخی از زنان و یا [[اطفال]] و یا مردان دیوانه و ابله هستند؛ لذا نمی‌توانیم مراد از {{متن قرآن\|رِجَالٌ يَعْرِفُونَ}} را چنین کسانی بدانیم. علاوه بر اینکه، اوصافی که [[خدای تعالی]] در [[آیات]] بعد برای رجال مزبور ذکر می‌کند و تذکراتی که به آنان می‌دهد، اموری است که جز به اهل منزلت و مقربین درگاه [[خدا]] نمی‌تواند [[قائم]] باشد، تا چه رسد به اینکه [[مردم]] متوسط و مستضعفین را هم شامل شود: خلاصه اینکه، از چند چند جهت نمی‌توان گفت مراد از [[رجال اعراف]] مردم مستضعف‌اند.		اما مستضعفین چون مزیت قابل اعتنایی ندارند و غالباً از جنس برخی از زنان و یا [[اطفال]] و یا مردان دیوانه و ابله هستند؛ لذا نمی‌توانیم مراد از {{متن قرآن\|رِجَالٌ يَعْرِفُونَ}} را چنین کسانی بدانیم. علاوه بر اینکه، اوصافی که [[خدای تعالی]] در [[آیات]] بعد برای رجال مزبور ذکر می‌کند و تذکراتی که به آنان می‌دهد، اموری است که جز به اهل منزلت و مقربین درگاه [[خدا]] نمی‌تواند [[قائم]] باشد، تا چه رسد به اینکه [[مردم]] متوسط و مستضعفین را هم شامل شود: خلاصه اینکه، از چند چند جهت نمی‌توان گفت مراد از [[رجال اعراف]] مردم مستضعف‌اند.
	#اینکه این رجال در محلی قرار دارند به نام [[اعراف]] و در مقامی هستند که از خصوصیاتی که در سیمای فرد فرد اهل محشر است نه جمیع امتیازات [[نفسانی]] و تفصیل [[اعمال]] آنان پی می‌برند و حتی [[اهل دوزخ]] و [[بهشت]] را پس از رفتن به [[دوزخ]] و بهشت نیز می‌بینند و این [[مقام]] بدون [[شک]] مقام و منزلت رفیعی است که مخصوص آنان است. از [[آیه]] {{متن قرآن\|وَنَادَى أَصْحَابُ الْأَعْرَافِ}} استفاده می‌شود که [[اصحاب اعراف]] نه‌تنها از سیمای اشخاص [[کفر]] و [[ایمان]] و [[بهشتی]] بودن و دوزخی بودن آنان را [[درک]] می‌کنند بلکه از قیافه‌ها به جمیع خصوصیات و احوال و [[اعمال]] آنان پی می‌برند حتی از دیدن سیمای شخص می‌فهمند که این شخص از آنهایی است که در [[دنیا]] هم او همگی صرف جمع‌آوری‌مان دنیا می‌شده و ناگفته پیداست که [[مردم]] [[مستضعف]] هرگز دارای چنین قدرتی نیستند.		#اینکه این رجال در محلی قرار دارند به نام [[اعراف]] و در مقامی هستند که از خصوصیاتی که در سیمای فرد فرد اهل محشر است نه جمیع امتیازات [[نفسانی]] و تفصیل [[اعمال]] آنان پی می‌برند و حتی [[اهل دوزخ]] و [[بهشت]] را پس از رفتن به [[دوزخ]] و بهشت نیز می‌بینند و این [[مقام]] بدون [[شک]] مقام و منزلت رفیعی است که مخصوص آنان است. از [[آیه]] {{متن قرآن\|وَنَادَى أَصْحَابُ الْأَعْرَافِ}} استفاده می‌شود که [[اصحاب اعراف]] نه‌تنها از سیمای اشخاص [[کفر]] و [[ایمان]] و [[بهشتی]] بودن و دوزخی بودن آنان را [[درک]] می‌کنند بلکه از قیافه‌ها به جمیع خصوصیات و احوال و [[اعمال]] آنان پی می‌برند حتی از دیدن سیمای شخص می‌فهمند که این شخص از آنهایی است که در [[دنیا]] هم او همگی صرف جمع‌آوری‌مان دنیا می‌شده و ناگفته پیداست که [[مردم]] [[مستضعف]] هرگز دارای چنین قدرتی نیستند.
	#اینکه [[رجال اعراف]] هم با [[دوزخیان]] محاوره دارند و هم با [[بهشتیان]] و محاوره آنان با [[اهل دوزخ]] به این است که آنان را که همان [[پیشوایان]] [[کفر]] و [[ضلالت]] هستند به احوال و اقوالشان بی‌پروا [[شماتت]] و [[سرزنش]] می‌کنند و گفت‌وگوی آنان با [[اهل بهشت]] به این است که آنان را با تحیت‌های [[بهشتی]] [[درود]] می‌گویند، با این حال و با اینکه به مقتصای [[آیه]]:		#اینکه [[رجال اعراف]] هم با [[دوزخیان]] محاوره دارند و هم با [[بهشتیان]] و محاوره آنان با [[اهل دوزخ]] به این است که آنان را که همان [[پیشوایان]] [[کفر]] و [[ضلالت]] هستند به احوال و اقوالشان بی‌پروا [[شماتت]] و [[سرزنش]] می‌کنند و گفت‌وگوی آنان با [[اهل بهشت]] به این است که آنان را با تحیت‌های [[بهشتی]] [[درود]] می‌گویند، با این حال و با اینکه به مقتصای [[آیه]]: {{متن قرآن\|يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَالْمَلَائِكَةُ صَفًّا لَا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَنُ وَقَالَ صَوَابًا}}<ref>«روزی که [[روح]] و [[فرشتگان]] (دیگر) ردیف ایستند؛ دم برنیاورند مگر آن کس که ([[خداوند]]) [[بخشنده]] بدو [[اذن]] دهد و او سخن درست گوید» [[سوره نبأ]]، آیه ۳۸.</ref>. می‌دانیم که در [[روز قیامت]] هرکسی مجاز به [[حرف زدن]] نیست و تنها [[بندگان]] حق‌گوی [[خدا]] [[حق]] تکلم را دارند؛ چگونه می‌توان گفت مراد از رجال اعراف مردم مستضعف‌اند؟
	{{متن قرآن\|يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَالْمَلَائِكَةُ صَفًّا لَا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَنُ وَقَالَ صَوَابًا}}<ref>«روزی که [[روح]] و [[فرشتگان]] (دیگر) ردیف ایستند؛ دم برنیاورند مگر آن کس که ([[خداوند]]) [[بخشنده]] بدو [[اذن]] دهد و او سخن درست گوید» [[سوره نبأ]]، آیه ۳۸.</ref>.
	می‌دانیم که در [[روز قیامت]] هرکسی مجاز به [[حرف زدن]] نیست و تنها [[بندگان]] حق‌گوی [[خدا]] [[حق]] تکلم را دارند؛ چگونه می‌توان گفت مراد از رجال اعراف مردم مستضعف‌اند؟
	#از [[سیاق آیه]] بعد استفاده می‌شود که [[اصحاب اعراف]] آنقدر مقامشان بلند است که [[سلام]] آنها به اهل بهشت باعث [[ایمنی]] آنان می‌شود و به [[فرمان]] آنان وارد [[بهشت]] می‌شوند؛ چنین مقامی چطور ممکن است برای [[مستضعفین]] دست دهد؟		#از [[سیاق آیه]] بعد استفاده می‌شود که [[اصحاب اعراف]] آنقدر مقامشان بلند است که [[سلام]] آنها به اهل بهشت باعث [[ایمنی]] آنان می‌شود و به [[فرمان]] آنان وارد [[بهشت]] می‌شوند؛ چنین مقامی چطور ممکن است برای [[مستضعفین]] دست دهد؟
	# [[آیات]] کریمه‌ای که جای این [[رجال]] و [[مقام]] و منزلتشان و محاوره آنها را [[اصحاب]] [[جنت]] و اصحاب [[جهنم]] را بیان می‌کند، هیچ‌گونه اضطرابی درباره ایشان نشان نمی‌دهد و ایشان را اصلاً داخل در محضرین (احضارشدگان) و در هول و فزعی که دارند نمی‌داند، بلکه می‌فرماید:		# [[آیات]] کریمه‌ای که جای این [[رجال]] و [[مقام]] و منزلتشان و محاوره آنها را [[اصحاب]] [[جنت]] و اصحاب [[جهنم]] را بیان می‌کند، هیچ‌گونه اضطرابی درباره ایشان نشان نمی‌دهد و ایشان را اصلاً داخل در محضرین (احضارشدگان) و در هول و فزعی که دارند نمی‌داند، بلکه می‌فرماید: {{متن قرآن\|فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ * إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ}}<ref>«پس او را دروغگو انگاشتند از این رو آنان را (در دوزخ) حاضر می‌گردانند * مگر بندگان ناب خداوند را» سوره صافات، آیه ۱۲۷-۱۲۸.</ref>
	{{متن قرآن\|فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ * إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ}}<ref>«پس او را دروغگو انگاشتند از این رو آنان را (در دوزخ) حاضر می‌گردانند * مگر بندگان ناب خداوند را» سوره صافات، آیه ۱۲۷-۱۲۸.</ref>

	بندگان [[مخلص]] خود را از کلمه کلی احضار و هر [[گرفتاری]] و هول دیگری استثناء می‌کند و از اینکه در آیه:		بندگان [[مخلص]] خود را از کلمه کلی احضار و هر [[گرفتاری]] و هول دیگری استثناء می‌کند و از اینکه در آیه:

Wasity: /* مقدمه */

2025-08-03T14:43:12Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۱۳
خط ۴:		خط ۴:
	اگرچه اصل وجود "اصحاب اعراف" به تصریح [[قرآن]] امری مسلّم و ضروری است، ولی درباره آنان اقوال متعددی وجود دارد و هر یک از [[مفسران]] نظرات گوناگونی را مطرح کرده‌اند و این اقوال در مجموع به [[دوازده]] دیدگاه خلاصه می‌شود که [[علامه طباطبایی]] در [[تفسیر المیزان]] ذکر کرده است که در این مقال تنها به ذکر یکی از اقوال می‌پردازیم:		اگرچه اصل وجود "اصحاب اعراف" به تصریح [[قرآن]] امری مسلّم و ضروری است، ولی درباره آنان اقوال متعددی وجود دارد و هر یک از [[مفسران]] نظرات گوناگونی را مطرح کرده‌اند و این اقوال در مجموع به [[دوازده]] دیدگاه خلاصه می‌شود که [[علامه طباطبایی]] در [[تفسیر المیزان]] ذکر کرده است که در این مقال تنها به ذکر یکی از اقوال می‌پردازیم:

	کلمه [[حجاب]] دارای معنای روشنی است؛ پوششی که بین دو چیز [[حائل]] شود و بین آن دو جدایی افکند و از اینکه در آیه نخست، حجاب را قبل از [[اعراف]] ذکر کرده و از اینکه فرموده است، اهل اعراف مشرف بر جمیع [[مردم]] از [[بهشتیان]] و دوزخیان‌اند، معلوم می‌شود که منظور از اعراف قسمت‌های بالای حجابی است که حائل بین [[دوزخ]] و بهشت است؛ به‌طوری‌که اعرافیان در آنجا هم [[دوزخیان]] و هم بهشتیان را می‌بینند. بنابراین، معنای آیه این می‌شود که در قسمت‌های بالای حجاب رجالی هستند که بر هر دو طرف مشرف‌اند؛ چون در محل مرتفعی قرار دارند و مردانی هستند که [[اهل جهنم]] و بهشت را به قیافه و علامت‌هایشان می‌شناسند. و این [[سیاق]] بدون تردید این معنی را افاده می‌کند که [[رجال اعراف]]، منحاز و ممتاز از دو [[طایفه]] نامبرده هستند و خلاصه اینکه از [[اهل بهشت]] و از [[اهل دوزخ]] نیستند. در این مورد سه احتمال به وجود می‌آید:		کلمه [[حجاب]] دارای معنای روشنی است؛ پوششی که بین دو چیز [[حائل]] شود و بین آن دو جدایی افکند و از اینکه در آیه نخست، حجاب را قبل از [[اعراف]] ذکر کرده و از اینکه فرموده است، اهل اعراف مشرف بر جمیع [[مردم]] از [[بهشتیان]] و دوزخیان‌اند، معلوم می‌شود که منظور از اعراف قسمت‌های بالای حجابی است که حائل بین [[دوزخ]] و بهشت است؛ به‌طوری‌که اعرافیان در آنجا هم [[دوزخیان]] و هم بهشتیان را می‌بینند. بنابراین، معنای آیه این می‌شود که در قسمت‌های بالای حجاب رجالی هستند که بر هر دو طرف مشرف‌اند؛ چون در محل مرتفعی قرار دارند و مردانی هستند که [[اهل جهنم]] و بهشت را به قیافه و علامت‌هایشان می‌شناسند. و این [[سیاق]] بدون تردید این معنی را افاده می‌کند که [[رجال اعراف]]، منحاز و ممتاز از دو [[طایفه]] نامبرده هستند و خلاصه اینکه از [[اهل بهشت]] و از [[اهل دوزخ]] نیستند.

			در این مورد سه احتمال به وجود می‌آید:

	==احتمال نخست==		==احتمال نخست==

Wasity: /* مقدمه */

2025-08-03T14:42:56Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۱۲
خط ۶:		خط ۶:
	کلمه [[حجاب]] دارای معنای روشنی است؛ پوششی که بین دو چیز [[حائل]] شود و بین آن دو جدایی افکند و از اینکه در آیه نخست، حجاب را قبل از [[اعراف]] ذکر کرده و از اینکه فرموده است، اهل اعراف مشرف بر جمیع [[مردم]] از [[بهشتیان]] و دوزخیان‌اند، معلوم می‌شود که منظور از اعراف قسمت‌های بالای حجابی است که حائل بین [[دوزخ]] و بهشت است؛ به‌طوری‌که اعرافیان در آنجا هم [[دوزخیان]] و هم بهشتیان را می‌بینند. بنابراین، معنای آیه این می‌شود که در قسمت‌های بالای حجاب رجالی هستند که بر هر دو طرف مشرف‌اند؛ چون در محل مرتفعی قرار دارند و مردانی هستند که [[اهل جهنم]] و بهشت را به قیافه و علامت‌هایشان می‌شناسند. و این [[سیاق]] بدون تردید این معنی را افاده می‌کند که [[رجال اعراف]]، منحاز و ممتاز از دو [[طایفه]] نامبرده هستند و خلاصه اینکه از [[اهل بهشت]] و از [[اهل دوزخ]] نیستند. در این مورد سه احتمال به وجود می‌آید:		کلمه [[حجاب]] دارای معنای روشنی است؛ پوششی که بین دو چیز [[حائل]] شود و بین آن دو جدایی افکند و از اینکه در آیه نخست، حجاب را قبل از [[اعراف]] ذکر کرده و از اینکه فرموده است، اهل اعراف مشرف بر جمیع [[مردم]] از [[بهشتیان]] و دوزخیان‌اند، معلوم می‌شود که منظور از اعراف قسمت‌های بالای حجابی است که حائل بین [[دوزخ]] و بهشت است؛ به‌طوری‌که اعرافیان در آنجا هم [[دوزخیان]] و هم بهشتیان را می‌بینند. بنابراین، معنای آیه این می‌شود که در قسمت‌های بالای حجاب رجالی هستند که بر هر دو طرف مشرف‌اند؛ چون در محل مرتفعی قرار دارند و مردانی هستند که [[اهل جهنم]] و بهشت را به قیافه و علامت‌هایشان می‌شناسند. و این [[سیاق]] بدون تردید این معنی را افاده می‌کند که [[رجال اعراف]]، منحاز و ممتاز از دو [[طایفه]] نامبرده هستند و خلاصه اینکه از [[اهل بهشت]] و از [[اهل دوزخ]] نیستند. در این مورد سه احتمال به وجود می‌آید:

	احتمال نخست. این افراد اصلاً از نوع [[انسان]] نیستند؛ مثلاً از جنس [[جن]] یا [[فرشته]] هستند؛ اما احتمال اول که انسان نباشند و از یکی از دو طایفه جن و [[ملک]] باشند، احتمالی است که نمی‌توان به آن اعتنا نمود؛ زیرا اطلاق لفظ [[رجال]] شامل ملک نیست، چون این دو طایفه متصف به [[رجولیت]] و انوثیت (مرد و [[زن]] بودن) نمی‌گردند؛ اگرچه گاهی به شکل مردانی ظاهر می‌شوند لکن صرف [[تمثل]] به صورت [[انسان]] مصحح اطلاق نیست؛ علاوه بر اینکه، دلیل معتبری هم بر این معنا نداریم. همچنین، تعبیر به [[رجال]] آن هم به صورت نکره و بدون الف و لام به جهت عرف لغت، بر [[احترام]] و اعتنا به [[شأن]] و [[منزلت]] اشخاصی که مقصود از آن هستند، دلالت دارد؛ چون عادتاً کلمه [[رجل]] بر [[انسان]] [[قوی]] در [[اراده]] و [[تعقل]] دلالت دارد، پس منظور از [[رجال]]، افرادی هستند که در [[انسانیت]] خود در سرحدّ کمال‌اند و اگر در میان آنان افرادی از [[زنان]] فرض شود، از باب تغلیب لفظ رجال در مورد مجموع آنها به‌کار می‌رود.		==احتمال نخست==
	احتمال دوم. ممتاز بودن آنها بدین جهت است که آنان از حیث [[سؤال و جواب]] و سایر [[شئون]] و خصوصیات [[قیامت]] از آن دو [[طایفه]] بیرون‌اند و در [[حقیقت]] [[اهل]] [[محشر]] سه طایفه هستند. [[دوزخیان]]، [[اهل بهشت]] و [[اهل اعراف]]، همچنان که در [[دنیا]] هم به سه طایفه تقسیم می‌شدند؛ [[مؤمنین]]، [[کفار]] و [[مستضعفین]]، یعنی کسانی که از جهت [[ضعف]] [[عقل]]، [[حجت]] بر آنها تمام نیست.		این افراد اصلاً از نوع [[انسان]] نیستند؛ مثلاً از جنس [[جن]] یا [[فرشته]] هستند؛ اما احتمال اول که انسان نباشند و از یکی از دو طایفه جن و [[ملک]] باشند، احتمالی است که نمی‌توان به آن اعتنا نمود؛ زیرا اطلاق لفظ [[رجال]] شامل ملک نیست، چون این دو طایفه متصف به [[رجولیت]] و انوثیت (مرد و [[زن]] بودن) نمی‌گردند؛ اگرچه گاهی به شکل مردانی ظاهر می‌شوند لکن صرف [[تمثل]] به صورت [[انسان]] مصحح اطلاق نیست؛ علاوه بر اینکه، دلیل معتبری هم بر این معنا نداریم. همچنین، تعبیر به [[رجال]] آن هم به صورت نکره و بدون الف و لام به جهت عرف لغت، بر [[احترام]] و اعتنا به [[شأن]] و [[منزلت]] اشخاصی که مقصود از آن هستند، دلالت دارد؛ چون عادتاً کلمه [[رجل]] بر [[انسان]] [[قوی]] در [[اراده]] و [[تعقل]] دلالت دارد، پس منظور از [[رجال]]، افرادی هستند که در [[انسانیت]] خود در سرحدّ کمال‌اند و اگر در میان آنان افرادی از [[زنان]] فرض شود، از باب تغلیب لفظ رجال در مورد مجموع آنها به‌کار می‌رود.

			==احتمال دوم==
			ممتاز بودن آنها بدین جهت است که آنان از حیث [[سؤال و جواب]] و سایر [[شئون]] و خصوصیات [[قیامت]] از آن دو [[طایفه]] بیرون‌اند و در [[حقیقت]] [[اهل]] [[محشر]] سه طایفه هستند. [[دوزخیان]]، [[اهل بهشت]] و [[اهل اعراف]]، همچنان که در [[دنیا]] هم به سه طایفه تقسیم می‌شدند؛ [[مؤمنین]]، [[کفار]] و [[مستضعفین]]، یعنی کسانی که از جهت [[ضعف]] [[عقل]]، [[حجت]] بر آنها تمام نیست.

	اما مستضعفین چون مزیت قابل اعتنایی ندارند و غالباً از جنس برخی از زنان و یا [[اطفال]] و یا مردان دیوانه و ابله هستند؛ لذا نمی‌توانیم مراد از {{متن قرآن\|رِجَالٌ يَعْرِفُونَ}} را چنین کسانی بدانیم. علاوه بر اینکه، اوصافی که [[خدای تعالی]] در [[آیات]] بعد برای رجال مزبور ذکر می‌کند و تذکراتی که به آنان می‌دهد، اموری است که جز به اهل منزلت و مقربین درگاه [[خدا]] نمی‌تواند [[قائم]] باشد، تا چه رسد به اینکه [[مردم]] متوسط و مستضعفین را هم شامل شود: خلاصه اینکه، از چند چند جهت نمی‌توان گفت مراد از [[رجال اعراف]] مردم مستضعف‌اند.		اما مستضعفین چون مزیت قابل اعتنایی ندارند و غالباً از جنس برخی از زنان و یا [[اطفال]] و یا مردان دیوانه و ابله هستند؛ لذا نمی‌توانیم مراد از {{متن قرآن\|رِجَالٌ يَعْرِفُونَ}} را چنین کسانی بدانیم. علاوه بر اینکه، اوصافی که [[خدای تعالی]] در [[آیات]] بعد برای رجال مزبور ذکر می‌کند و تذکراتی که به آنان می‌دهد، اموری است که جز به اهل منزلت و مقربین درگاه [[خدا]] نمی‌تواند [[قائم]] باشد، تا چه رسد به اینکه [[مردم]] متوسط و مستضعفین را هم شامل شود: خلاصه اینکه، از چند چند جهت نمی‌توان گفت مراد از [[رجال اعراف]] مردم مستضعف‌اند.
خط ۲۱:		خط ۲۴:
	{{متن قرآن\|وَإِذَا صُرِفَتْ أَبْصَارُهُمْ تِلْقَاءَ أَصْحَابِ النَّارِ قَالُوا رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ}}<ref>«و چون چشمانشان به سوی دمسازان آتش گردانده می‌شود می‌گویند: پروردگارا ما را با گروه ستمکاران مگذار!» سوره اعراف، آیه ۴۷.</ref>		{{متن قرآن\|وَإِذَا صُرِفَتْ أَبْصَارُهُمْ تِلْقَاءَ أَصْحَابِ النَّارِ قَالُوا رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ}}<ref>«و چون چشمانشان به سوی دمسازان آتش گردانده می‌شود می‌گویند: پروردگارا ما را با گروه ستمکاران مگذار!» سوره اعراف، آیه ۴۷.</ref>
	دعایشان را نقل نموده و آن را رد نفرموده است، استفاده می‌شود که [[رجال اعراف]] در هر حرفی که بخواهند بزنند، مجاز هستند و دعایشان هم مستحاب است؛ چون اگر اینطور نبود قطعاً دعایشان را رد می‌کرد.		دعایشان را نقل نموده و آن را رد نفرموده است، استفاده می‌شود که [[رجال اعراف]] در هر حرفی که بخواهند بزنند، مجاز هستند و دعایشان هم مستحاب است؛ چون اگر اینطور نبود قطعاً دعایشان را رد می‌کرد.
	احتمال سوم. ممتاز بودن آنان از این جهت است که [[مقام]] و مرتبه آنها مافوق مقام این دو [[طایفه]] است.
			==احتمال سوم==
			ممتاز بودن آنان از این جهت است که [[مقام]] و مرتبه آنها مافوق مقام این دو [[طایفه]] است.
	از دقت در این [[آیات]] این خصوصیات استفاده می‌شود که رجال اعراف از جنس [[ملائکه]] نیستند و ثانیاً جمعی از [[بندگان]] مخلص‌اند که مقام و منزلتشان از سایر [[اهل]] جمع بالاتر است و مردمی هستند که هر دو طایفه [[بهشتی]] و دوزخی را می‌شناسند و در تکلم به [[حق]] مجازند و می‌توانند [[شفاعت]] دهند و شفاعت کنند، امر کنند و [[حکم]] نمایند و اما اینکه این [[رجال]] از جنس [[بشر]] هستند، یا از جنس [[جن]] و یا مختلط از این دو جنس، الفاظ این آیات از آن ساکت است و از خود آیات نمی‌توان این معنا را استفاده کرد، جز اینکه در هیچ جای از [[قرآن]] [[کلامی]] هم که دلالت کند بر [[تصدی]] جن نسبت به شانی از [[شئون]] بشر و وساطتش در کار [[آخرتی]] او از قبیل [[شهادت]] و شفاعت دیده نمی‌شود. پس، وقتی از جنس ملائکه و جن نبوده باشند قهراً از جنس بشر خواهند بود<ref>طباطبایی، سید محمدحسین، المیزان، ترجمه سید محمدباقر موسوی همدانی، ج۸، ص۱۲۲ و ۱۵۲-۱۵۶.</ref>.<ref>[[محسن فتاحی اردکانی\|فتاحی اردکانی، محسن]]، [[اعراف (مقاله)\|مقاله «اعراف»]]، [[فرهنگنامه کلام اسلامی (کتاب)\|فرهنگنامه کلام اسلامی]]، ص ۶۴.</ref>		از دقت در این [[آیات]] این خصوصیات استفاده می‌شود که رجال اعراف از جنس [[ملائکه]] نیستند و ثانیاً جمعی از [[بندگان]] مخلص‌اند که مقام و منزلتشان از سایر [[اهل]] جمع بالاتر است و مردمی هستند که هر دو طایفه [[بهشتی]] و دوزخی را می‌شناسند و در تکلم به [[حق]] مجازند و می‌توانند [[شفاعت]] دهند و شفاعت کنند، امر کنند و [[حکم]] نمایند و اما اینکه این [[رجال]] از جنس [[بشر]] هستند، یا از جنس [[جن]] و یا مختلط از این دو جنس، الفاظ این آیات از آن ساکت است و از خود آیات نمی‌توان این معنا را استفاده کرد، جز اینکه در هیچ جای از [[قرآن]] [[کلامی]] هم که دلالت کند بر [[تصدی]] جن نسبت به شانی از [[شئون]] بشر و وساطتش در کار [[آخرتی]] او از قبیل [[شهادت]] و شفاعت دیده نمی‌شود. پس، وقتی از جنس ملائکه و جن نبوده باشند قهراً از جنس بشر خواهند بود<ref>طباطبایی، سید محمدحسین، المیزان، ترجمه سید محمدباقر موسوی همدانی، ج۸، ص۱۲۲ و ۱۵۲-۱۵۶.</ref>.<ref>[[محسن فتاحی اردکانی\|فتاحی اردکانی، محسن]]، [[اعراف (مقاله)\|مقاله «اعراف»]]، [[فرهنگنامه کلام اسلامی (کتاب)\|فرهنگنامه کلام اسلامی]]، ص ۶۴.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}

Wasity در ‏۳ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۴۱

2025-08-03T14:41:44Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۱۱
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	احتمال سوم. ممتاز بودن آنان از این جهت است که [[مقام]] و مرتبه آنها مافوق مقام این دو [[طایفه]] است.		احتمال سوم. ممتاز بودن آنان از این جهت است که [[مقام]] و مرتبه آنها مافوق مقام این دو [[طایفه]] است.
	از دقت در این [[آیات]] این خصوصیات استفاده می‌شود که رجال اعراف از جنس [[ملائکه]] نیستند و ثانیاً جمعی از [[بندگان]] مخلص‌اند که مقام و منزلتشان از سایر [[اهل]] جمع بالاتر است و مردمی هستند که هر دو طایفه [[بهشتی]] و دوزخی را می‌شناسند و در تکلم به [[حق]] مجازند و می‌توانند [[شفاعت]] دهند و شفاعت کنند، امر کنند و [[حکم]] نمایند و اما اینکه این [[رجال]] از جنس [[بشر]] هستند، یا از جنس [[جن]] و یا مختلط از این دو جنس، الفاظ این آیات از آن ساکت است و از خود آیات نمی‌توان این معنا را استفاده کرد، جز اینکه در هیچ جای از [[قرآن]] [[کلامی]] هم که دلالت کند بر [[تصدی]] جن نسبت به شانی از [[شئون]] بشر و وساطتش در کار [[آخرتی]] او از قبیل [[شهادت]] و شفاعت دیده نمی‌شود. پس، وقتی از جنس ملائکه و جن نبوده باشند قهراً از جنس بشر خواهند بود<ref>طباطبایی، سید محمدحسین، المیزان، ترجمه سید محمدباقر موسوی همدانی، ج۸، ص۱۲۲ و ۱۵۲-۱۵۶.</ref>.<ref>[[محسن فتاحی اردکانی\|فتاحی اردکانی، محسن]]، [[اعراف (مقاله)\|مقاله «اعراف»]]، [[فرهنگنامه کلام اسلامی (کتاب)\|فرهنگنامه کلام اسلامی]]، ص ۶۴.</ref>		از دقت در این [[آیات]] این خصوصیات استفاده می‌شود که رجال اعراف از جنس [[ملائکه]] نیستند و ثانیاً جمعی از [[بندگان]] مخلص‌اند که مقام و منزلتشان از سایر [[اهل]] جمع بالاتر است و مردمی هستند که هر دو طایفه [[بهشتی]] و دوزخی را می‌شناسند و در تکلم به [[حق]] مجازند و می‌توانند [[شفاعت]] دهند و شفاعت کنند، امر کنند و [[حکم]] نمایند و اما اینکه این [[رجال]] از جنس [[بشر]] هستند، یا از جنس [[جن]] و یا مختلط از این دو جنس، الفاظ این آیات از آن ساکت است و از خود آیات نمی‌توان این معنا را استفاده کرد، جز اینکه در هیچ جای از [[قرآن]] [[کلامی]] هم که دلالت کند بر [[تصدی]] جن نسبت به شانی از [[شئون]] بشر و وساطتش در کار [[آخرتی]] او از قبیل [[شهادت]] و شفاعت دیده نمی‌شود. پس، وقتی از جنس ملائکه و جن نبوده باشند قهراً از جنس بشر خواهند بود<ref>طباطبایی، سید محمدحسین، المیزان، ترجمه سید محمدباقر موسوی همدانی، ج۸، ص۱۲۲ و ۱۵۲-۱۵۶.</ref>.<ref>[[محسن فتاحی اردکانی\|فتاحی اردکانی، محسن]]، [[اعراف (مقاله)\|مقاله «اعراف»]]، [[فرهنگنامه کلام اسلامی (کتاب)\|فرهنگنامه کلام اسلامی]]، ص ۶۴.</ref>
			== منابع ==
			{{منابع}}
			# [[پرونده:IM010873.jpg\|22px]] [[محسن فتاحی اردکانی\|فتاحی اردکانی، محسن]]، [[اعراف (مقاله)\|مقاله «اعراف»]]، [[فرهنگنامه کلام اسلامی (کتاب)\|'''فرهنگنامه کلام اسلامی''']]
			{{پایان منابع}}

			== پانویس ==
			{{پانویس}}