اصحاب ایکه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Msadeq در ‏۱۶ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۱۰

2024-01-16T06:10:50Z

Jaafari: /* منابع */

2023-01-01T08:21:42Z

منابع

@@ خط ۳۶: / خط ۳۶: @@
 به دنبال این [[آیات]]، آیاتی نظیر همان آیات [[سوره هود]] است و [[دعوت]] شعیب{{ع}} و دستورش به آن مردم این گونه ذکر شده است: «پیمانه را تمام دهید و از کم‌فروشان نباشید و به ترازوی درست وزن کنید و [[حق مردم]] را کم ندهید و در روی [[زمین]] به [[فساد]] [[کوشش]] نکنید»<ref>{{متن قرآن|أَوْفُوا الْكَيْلَ وَلَا تَكُونُوا مِنَ الْمُخْسِرِينَ * وَزِنُوا بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِيمِ * وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ أَشْيَاءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ}} «پیمانه را تمام بپیمایید و از کم‌فروشان نباشید * و با ترازوی درست، وزن کنید * و چیزهای مردم را به آنان کم ندهید و در زمین تبهکارانه آشوب نورزید» سوره شعراء، آیه ۱۸۱-۱۸۳.</ref>.
 بعید نیست از این تشابه آیات و [[اندرز]] شعیب، چنین به دست آید که مردم مدین و اصحاب ایکه یکی بوده و دو دسته نبوده‌اند، البته دور نیست گفته شود که آنها دو گروه بوده‌اند، ولی در نزدیکی یک‌دیگر به سر می‌برده‌اند و [[گناهان]] و صفات [[زشت]] [[قوم مدین]]، به آنها نیز سرایت کرده بود و [[شعیب]]{{ع}} پس از این که مامور [[راهنمایی]] [[مردم]] [[مدین]] شد، طبق دستور دیگر [[الهی]] [[مأمور]] [[تبلیغ]] اصحاب ایکه نیز گردید.<ref>[[سید هاشم رسولی محلاتی|رسولی محلاتی، سید هاشم]]، [[تاریخ انبیاء (کتاب)|تاریخ انبیاء]] ص ۳۴۷.</ref>
 == منابع ==

Jaafari: /* منابع */

2023-01-01T07:35:42Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۰۵
خط ۲۵:		خط ۲۵:

	== قرائت و [[کتابت]] الایکه ==		== قرائت و [[کتابت]] الایکه ==

			==«اصحاب أیکه» چه کسانی بوده‌اند؟==
			مطلبی که توجه بدان در این جا لازم است، این است که در [[قرآن کریم]] در چند [[آیه]] از سوره‌های [[حجر]]، شعراء، صو ق، مردمی به نام «اصحاب ایکه» نامیده شده‌اند که [[شعیب]] بر آنها [[مبعوث]] شد و با [[پند]] و [[اندرز]] خواست تا آنها را از [[عذاب الهی]] [[بیم]] دهد، ولی تکذیبش کردند. در این جا باید دید آیا «اصحاب ایکه» همان [[مردم]] [[مدین]] هستند یا [[قوم]] دیگری که شعیب جداگانه بر آنها نیز مبعوث شده و آنها هم مانند [[قوم مدین]] آن حضرت را [[تکذیب]] نموده‌اند.
			لغت‌شناسان در معنای «[[ایکه]]» گفته‌اند که به معنای [[بیشه]]، جنگل و درخت‌های انبوه و به‌هم‌پیچیده است<ref>انوار التنزیل، ج۱، ص۲۵۳.</ref> و بسیاری از [[تاریخ نگاران]] و [[مفسران]] گفته‌اند که اصحاب ایکه، همان مردم مدین بوده‌اند و در نزدیکی شهرشان بیشه‌ای بوده که از درختان آن استفاده می‌کردند و یا به گفته [[بیضاوی]]، محل سکونتشان در همان بیشه‌ها بوده است<ref>انوار التنزیل، ج۱، ص۲۵۳.</ref>.
			برخی از آنان گفته‌اند: شعیب{{ع}} دو بار مبعوث شد، بار اول به سوی مردم مدین و بار دوم به سوی اصحاب ایکه و بدین ترتیب آنها را قوم دیگری دانسته‌اند. در [[تفسیر المیزان]] نقل شده که ایکه، نام بیشه‌ای در نزدیکی [[شهر مدین]] بوده است که طایفه‌ای در آن سکونت داشته و شعیب{{ع}} به سوی آنها مبعوث شده است. [[طایفه]] مزبور با شعیب [[بیگانه]] بودند؛ یعنی از قوم و [[قبیله]] او نبودند، از این رو [[خدای تعالی]] در [[سوره شعراء]] - که داستان آنها را نقل کرده – چنین می‌فرماید: «اصحاب ایکه فرستادگان ([[خدا]]) را تکذیب کردند. آن‌گاه که شعیب به آنها گفت: آیا نمی‌ترسید.»..<ref>{{متن قرآن\|كَذَّبَ أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ الْمُرْسَلِينَ * إِذْ قَالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ أَلَا تَتَّقُونَ}} «اصحاب ایکه» پیامبران را دروغگو شمردند * (یاد کن) آنگاه (را) که شعیب به آنان گفت: آیا پرهیزگاری نمی‌ورزید؟» سوره شعراء، آیه ۱۷۶-۱۷۷.</ref> و اگر با آنها بستگی قبیله‌ای داشت، مانند جاهای دیگر می‌فرمود: «... برادرشان شعیب.».. و با جمله {{متن قرآن\|أَخَاهُمْ شُعَيْبً}} داستان را شروع می‌کرد.

			نکته‌ای که در [[آیات]] مربوط به [[حضرت شعیب]] و [[مردم]] [[مدین]] و اصحاب ایکه به چشم می‌خورد و می‌تواند شاهدی برای گفتار گروه اول و نیز قولی که در [[تفسیر المیزان]] نقل شده باشد، این است که [[شعیب]]{{ع}} یا هر دو گروه که رو به رو می‌شود، آنها را از [[کم‌فروشی]] [[نهی]] فرموده و به پُر کردن پیمانه و وزن کردن با ترازوی درست دستور می‌دهد؛ برای مثال در [[سوره هود]] - که بحث و گفت‌وگوی آن حضرت با مردم مدین نقل شده - چنین است: «به سوی مدین برادرشان شعیب را فرستادیم. وی بدان‌ها گفت: ای مردم! [[خدای یگانه]] را بپرستید که معبودی جز او ندارید و از پیمانه و وزن کم ندهید که من (وضع) کار شما را خوب می‌بینم (و احتیاجی به کم‌فروشی ندارید و از [[عذاب]] روزی که ([[کافران]] را) فراگیرنده است، بر شما بیمناکم. ای مردم! پیمانه و وزن را از روی [[عدالت]] تمام بدهید و [[حق مردم]] را (در معادله و [[داد و ستد]]) کم ندهید و [[کوشش]] به [[فساد]] در روی [[زمین]] نکنید.»..<ref>{{متن قرآن\|وَإِلَى مَدْيَنَ أَخَاهُمْ شُعَيْبًا قَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُمْ مِنْ إِلَهٍ غَيْرُهُ وَلَا تَنْقُصُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيزَانَ إِنِّي أَرَاكُمْ بِخَيْرٍ وَإِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ مُحِيطٍ * وَيَا قَوْمِ أَوْفُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيزَانَ بِالْقِسْطِ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ أَشْيَاءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ}} «و به سوی (قوم) مدین، برادرشان شعیب را (فرستادیم که به ایشان) گفت: ای قوم من! خداوند را بپرستید که خدایی جز او ندارید و در پیمانه و ترازو کم ننهید، من شما را در رفاه می‌یابم و بر شما از عذاب روزی فراگیر می‌هراسم * و ای قوم من! پیمانه و ترازو را با دادگری، تمام بپیمایید و چیزهای مردم را به آنان کم ندهید و در زمین تبهکارانه آشوب نورزید» سوره هود، آیه ۸۴-۸۵.</ref>.
			در [[سوره اعراف]] و عنکبوت هم آیاتی شبیه به آن چه در بالا [[ترجمه]] شد، در مورد [[مردم]] [[مدین]] آمده است. در مورد اصحاب ایکه نیز در [[سوره شعراء]] چنین می‌فرماید: «اصحاب ایکه [[پیغمبران]] را [[تکذیب]] کردند، هنگامی که [[شعیب]] به ایشان گفت: چرا نمی‌ترسید که من فرستاده امینی (برای شما) هستم. پس از [[خدا]] بترسید و پیروی‌ام کنید و من از شما برای [[پیغمبری]]، مزدی نمی‌خواهم که مزد من جز به عهده [[پروردگار]] جهانیان نیست»<ref>{{متن قرآن\|كَذَّبَ أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ الْمُرْسَلِينَ * إِذْ قَالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ أَلَا تَتَّقُونَ * إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ * فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ * وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى رَبِّ الْعَالَمِينَ}} ««اصحاب ایکه» پیامبران را دروغگو شمردند * (یاد کن) آنگاه (را) که شعیب به آنان گفت: آیا پرهیزگاری نمی‌ورزید؟ * من برای شما پیامبری امینم * پس، از خداوند پروا و از من فرمانبرداری کنید! * و من از شما برای این (پیامبری) پاداشی نمی‌خواهم، پاداش من جز با پروردگار جهانیان نیست» سوره شعراء، آیه ۱۷۶-۱۸۰.</ref>.

			به دنبال این [[آیات]]، آیاتی نظیر همان آیات [[سوره هود]] است و [[دعوت]] شعیب{{ع}} و دستورش به آن مردم این گونه ذکر شده است: «پیمانه را تمام دهید و از کم‌فروشان نباشید و به ترازوی درست وزن کنید و [[حق مردم]] را کم ندهید و در روی [[زمین]] به [[فساد]] [[کوشش]] نکنید»<ref>{{متن قرآن\|أَوْفُوا الْكَيْلَ وَلَا تَكُونُوا مِنَ الْمُخْسِرِينَ * وَزِنُوا بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِيمِ * وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ أَشْيَاءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ}} «پیمانه را تمام بپیمایید و از کم‌فروشان نباشید * و با ترازوی درست، وزن کنید * و چیزهای مردم را به آنان کم ندهید و در زمین تبهکارانه آشوب نورزید» سوره شعراء، آیه ۱۸۱-۱۸۳.</ref>.
			بعید نیست از این تشابه آیات و [[اندرز]] شعیب، چنین به دست آید که مردم مدین و اصحاب ایکه یکی بوده و دو دسته نبوده‌اند، البته دور نیست گفته شود که آنها دو گروه بوده‌اند، ولی در نزدیکی یک‌دیگر به سر می‌برده‌اند و [[گناهان]] و صفات [[زشت]] [[قوم مدین]]، به آنها نیز سرایت کرده بود و [[شعیب]]{{ع}} پس از این که مامور [[راهنمایی]] [[مردم]] [[مدین]] شد، طبق دستور دیگر [[الهی]] [[مأمور]] [[تبلیغ]] اصحاب ایکه نیز گردید.<ref>[[سید هاشم رسولی محلاتی\|رسولی محلاتی، سید هاشم]]، [[تاریخ انبیاء (کتاب)\|تاریخ انبیاء]] ص ۳۴۷.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	#[[پرونده:000054.jpg\|22px]] [[سید محمود دشتی\|دشتی، سید محمود]]، [[اصحاب ایکه (مقاله)\|مقاله «اصحاب ایکه»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۳ (کتاب)\|'''دائرة المعارف قرآن کریم ج۳''']]		#[[پرونده:000054.jpg\|22px]] [[سید محمود دشتی\|دشتی، سید محمود]]، [[اصحاب ایکه (مقاله)\|مقاله «اصحاب ایکه»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۳ (کتاب)\|'''دائرة المعارف قرآن کریم ج۳''']]
			# [[پرونده:13681351.jpg\|22px]] [[سید هاشم رسولی محلاتی\|رسولی محلاتی، سید هاشم]]، [[تاریخ انبیاء (کتاب)\|'''تاریخ انبیاء''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Msadeq: /* منابع */

2022-09-29T04:37:10Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۰۷
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:000054.jpg\|22px]] [[سید محمود دشتی\|دشتی، سید محمود]]، [[اصحاب ایکه (مقاله)\|مقاله «اصحاب ایکه»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۳ (کتاب)\|'''دائرة المعارف قرآن کریم ج۳''']]		#[[پرونده:000054.jpg\|22px]] [[سید محمود دشتی\|دشتی، سید محمود]]، [[اصحاب ایکه (مقاله)\|مقاله «اصحاب ایکه»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۳ (کتاب)\|'''دائرة المعارف قرآن کریم ج۳''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Msadeq: /* معناشناسی */

2022-09-29T04:36:23Z

معناشناسی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۰۶
خط ۳:		خط ۳:

	== معناشناسی ==		== معناشناسی ==
	* کلمه "ایکه" به معنای درخت به هم پیچیده است، و جمع آن "ایک" است، و به طوری که گفته شده، [[قوم]] ایکه در سرزمینی پر درخت چون جنگل [[زندگی]] می‌کرده‌اند که درختهایش سر به هم داده بود. و مراد از [[اصحاب]] أیکه - که ظاهرا همان [[قوم شعیب]] می‌باشند، زیرا منزلگاه [[قوم لوط]] و [[قوم]] ایکه، هر دو بر سر بزرگ راهی قرار داشت. و این را می‌دانیم که مقصود از این راه معهود در ذهن مخاطب [[عصر پیامبر]]، آن راهی است که [[مدینه]] را به [[شام]] وصل می‌کند. بلادی که در این مسیر قرار داشته‌اند منزلگاه [[قوم لوط]] و [[قوم شعیب]] بوده‌اند، و چون می‌دانیم که همه این مسافت جنگلی بوده است، نتیجه می‌گیریم که [[قوم]] ایکه یک طائفه از [[قوم شعیب]] و سرزمین ایشان یک [[ناحیه]] از حوزه [[دعوت]] [[شعیب]] بوده که [[خداوند]] بخاطر کفرشان هلاکشان نموده است. طرح موضوع [[قوم]] ایکه در سوره‌های حجر و [[سوره]] شعراء و [[سوره]] ص، و ق آمده است.		کلمه "ایکه" به معنای درخت به هم پیچیده است، و جمع آن "ایک" است، و به طوری که گفته شده، [[قوم]] ایکه در سرزمینی پر درخت چون جنگل [[زندگی]] می‌کرده‌اند که درختهایش سر به هم داده بود. و مراد از [[اصحاب]] أیکه - که ظاهرا همان [[قوم شعیب]] می‌باشند، زیرا منزلگاه [[قوم لوط]] و [[قوم]] ایکه، هر دو بر سر بزرگ راهی قرار داشت. و این را می‌دانیم که مقصود از این راه معهود در ذهن مخاطب [[عصر پیامبر]]، آن راهی است که [[مدینه]] را به [[شام]] وصل می‌کند. بلادی که در این مسیر قرار داشته‌اند منزلگاه [[قوم لوط]] و [[قوم شعیب]] بوده‌اند، و چون می‌دانیم که همه این مسافت جنگلی بوده است، نتیجه می‌گیریم که [[قوم]] ایکه یک طائفه از [[قوم شعیب]] و سرزمین ایشان یک [[ناحیه]] از حوزه [[دعوت]] [[شعیب]] بوده که [[خداوند]] بخاطر کفرشان هلاکشان نموده است. طرح موضوع [[قوم]] ایکه در سوره‌های حجر و [[سوره]] شعراء و [[سوره]] ص، و ق آمده است.
	#{{متن قرآن\|وَأَصْحَابُ الْأَيْكَةِ وَقَوْمُ تُبَّعٍ كُلٌّ كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ وَعِيدِ}}<ref>«و اصحاب ایکه و قوم تبّع همگی پیامبران را دروغزن خواندند آنگاه بیم دادن من (بر آنان) به حقیقت پیوست» سوره ق، آیه ۱۴.</ref>		#{{متن قرآن\|وَأَصْحَابُ الْأَيْكَةِ وَقَوْمُ تُبَّعٍ كُلٌّ كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ وَعِيدِ}}<ref>«و اصحاب ایکه و قوم تبّع همگی پیامبران را دروغزن خواندند آنگاه بیم دادن من (بر آنان) به حقیقت پیوست» سوره ق، آیه ۱۴.</ref>
	#{{متن قرآن\|وَثَمُودُ وَقَوْمُ لُوطٍ وَأَصْحَابُ الْأَيْكَةِ أُولَئِكَ الْأَحْزَابُ}}<ref>«و ثمود و قوم لوط و «اصحاب ایکه» همان گروه‌ها (ی شکست خورده) بودند» سوره ص، آیه ۱۳.</ref>		#{{متن قرآن\|وَثَمُودُ وَقَوْمُ لُوطٍ وَأَصْحَابُ الْأَيْكَةِ أُولَئِكَ الْأَحْزَابُ}}<ref>«و ثمود و قوم لوط و «اصحاب ایکه» همان گروه‌ها (ی شکست خورده) بودند» سوره ص، آیه ۱۳.</ref>
خط ۹:		خط ۹:
	#{{متن قرآن\|وَإِنْ كَانَ أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ لَظَالِمِينَ}}<ref>و اصحاب ایکه به راستی ستمگر بودند» سوره حجر، آیه ۷۸.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۲۰۵.</ref>.		#{{متن قرآن\|وَإِنْ كَانَ أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ لَظَالِمِينَ}}<ref>و اصحاب ایکه به راستی ستمگر بودند» سوره حجر، آیه ۷۸.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۲۰۵.</ref>.

	~~===~~ نکات ~~===~~		'''نکات:'''
	#{{متن قرآن\|أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ}}، که مشهور است که [[قوم شعیب]] {{ع}} بوده‌اند، [[هلاکت]] آنان هم پیش از زمان [[موسی]] {{ع}} بوده که [[قرآن]] برای [[پیامبر]] داستان آنان را ذکر می‌کند: {{متن قرآن\|وَجَدَ عَلَيْهِ أُمَّةً مِنَ النَّاسِ يَسْقُونَ وَوَجَدَ مِنْ دُونِهِمُ امْرَأَتَيْنِ تَذُودَانِ}}<ref>«و چون به آب مدین رسید بر آن، گروهی را دید که (گوسفندان خود را) آب می‌دادند و کنار آنان دو زن را دید که (گوسفندان خود را از رفتن به سوی آب) دور می‌داشتند» سوره قصص، آیه ۲۳.</ref> یعنی گوسفندان [[شعیب]] را این دو دختر به چرا می‌بردند.		#{{متن قرآن\|أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ}}، که مشهور است که [[قوم شعیب]] {{ع}} بوده‌اند، [[هلاکت]] آنان هم پیش از زمان [[موسی]] {{ع}} بوده که [[قرآن]] برای [[پیامبر]] داستان آنان را ذکر می‌کند: {{متن قرآن\|وَجَدَ عَلَيْهِ أُمَّةً مِنَ النَّاسِ يَسْقُونَ وَوَجَدَ مِنْ دُونِهِمُ امْرَأَتَيْنِ تَذُودَانِ}}<ref>«و چون به آب مدین رسید بر آن، گروهی را دید که (گوسفندان خود را) آب می‌دادند و کنار آنان دو زن را دید که (گوسفندان خود را از رفتن به سوی آب) دور می‌داشتند» سوره قصص، آیه ۲۳.</ref> یعنی گوسفندان [[شعیب]] را این دو دختر به چرا می‌بردند.
	# سبب هلاک شدن [[اصحاب]] ایکه [[ظلم]] و [[تکذیب]] [[پیامبران]] می‌باشد: {{متن قرآن\|وَإِنْ كَانَ أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ لَظَالِمِينَ}}<ref>و اصحاب ایکه به راستی ستمگر بودند» سوره حجر، آیه ۷۸.</ref>؛ {{متن قرآن\|كَذَّبَ أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ الْمُرْسَلِينَ}}<ref>«اصحاب ایکه» پیامبران را دروغگو شمردند» سوره شعراء، آیه ۱۷۶.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۲۰۵.</ref>.		# سبب هلاک شدن [[اصحاب]] ایکه [[ظلم]] و [[تکذیب]] [[پیامبران]] می‌باشد: {{متن قرآن\|وَإِنْ كَانَ أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ لَظَالِمِينَ}}<ref>و اصحاب ایکه به راستی ستمگر بودند» سوره حجر، آیه ۷۸.</ref>؛ {{متن قرآن\|كَذَّبَ أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ الْمُرْسَلِينَ}}<ref>«اصحاب ایکه» پیامبران را دروغگو شمردند» سوره شعراء، آیه ۱۷۶.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۲۰۵.</ref>.

Wasity: /* معناشناسی */

2022-09-13T05:09:16Z

معناشناسی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۳۹
خط ۸:		خط ۸:
	#{{متن قرآن\|كَذَّبَ أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ الْمُرْسَلِينَ}}<ref>«اصحاب ایکه پیامبران را دروغگو شمردند» سوره شعراء، آیه ۱۷۶.</ref>		#{{متن قرآن\|كَذَّبَ أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ الْمُرْسَلِينَ}}<ref>«اصحاب ایکه پیامبران را دروغگو شمردند» سوره شعراء، آیه ۱۷۶.</ref>
	#{{متن قرآن\|وَإِنْ كَانَ أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ لَظَالِمِينَ}}<ref>و اصحاب ایکه به راستی ستمگر بودند» سوره حجر، آیه ۷۸.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۲۰۵.</ref>.		#{{متن قرآن\|وَإِنْ كَانَ أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ لَظَالِمِينَ}}<ref>و اصحاب ایکه به راستی ستمگر بودند» سوره حجر، آیه ۷۸.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۲۰۵.</ref>.

			=== نکات ===
			#{{متن قرآن\|أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ}}، که مشهور است که [[قوم شعیب]] {{ع}} بوده‌اند، [[هلاکت]] آنان هم پیش از زمان [[موسی]] {{ع}} بوده که [[قرآن]] برای [[پیامبر]] داستان آنان را ذکر می‌کند: {{متن قرآن\|وَجَدَ عَلَيْهِ أُمَّةً مِنَ النَّاسِ يَسْقُونَ وَوَجَدَ مِنْ دُونِهِمُ امْرَأَتَيْنِ تَذُودَانِ}}<ref>«و چون به آب مدین رسید بر آن، گروهی را دید که (گوسفندان خود را) آب می‌دادند و کنار آنان دو زن را دید که (گوسفندان خود را از رفتن به سوی آب) دور می‌داشتند» سوره قصص، آیه ۲۳.</ref> یعنی گوسفندان [[شعیب]] را این دو دختر به چرا می‌بردند.
			# سبب هلاک شدن [[اصحاب]] ایکه [[ظلم]] و [[تکذیب]] [[پیامبران]] می‌باشد: {{متن قرآن\|وَإِنْ كَانَ أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ لَظَالِمِينَ}}<ref>و اصحاب ایکه به راستی ستمگر بودند» سوره حجر، آیه ۷۸.</ref>؛ {{متن قرآن\|كَذَّبَ أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ الْمُرْسَلِينَ}}<ref>«اصحاب ایکه» پیامبران را دروغگو شمردند» سوره شعراء، آیه ۱۷۶.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۲۰۵.</ref>.

	== اصحاب ایکه در قرآن ==		== اصحاب ایکه در قرآن ==

Wasity: /* مقدمه */

2022-09-13T05:08:28Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۳۸
خط ۲:		خط ۲:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[اصحاب ایکه در قرآن]] - [[اصحاب ایکه در علوم قرآنی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[اصحاب ایکه در قرآن]] - [[اصحاب ایکه در علوم قرآنی]]\| پرسش مرتبط = }}

	== ~~مقدمه~~ ==		== معناشناسی ==
			* کلمه "ایکه" به معنای درخت به هم پیچیده است، و جمع آن "ایک" است، و به طوری که گفته شده، [[قوم]] ایکه در سرزمینی پر درخت چون جنگل [[زندگی]] می‌کرده‌اند که درختهایش سر به هم داده بود. و مراد از [[اصحاب]] أیکه - که ظاهرا همان [[قوم شعیب]] می‌باشند، زیرا منزلگاه [[قوم لوط]] و [[قوم]] ایکه، هر دو بر سر بزرگ راهی قرار داشت. و این را می‌دانیم که مقصود از این راه معهود در ذهن مخاطب [[عصر پیامبر]]، آن راهی است که [[مدینه]] را به [[شام]] وصل می‌کند. بلادی که در این مسیر قرار داشته‌اند منزلگاه [[قوم لوط]] و [[قوم شعیب]] بوده‌اند، و چون می‌دانیم که همه این مسافت جنگلی بوده است، نتیجه می‌گیریم که [[قوم]] ایکه یک طائفه از [[قوم شعیب]] و سرزمین ایشان یک [[ناحیه]] از حوزه [[دعوت]] [[شعیب]] بوده که [[خداوند]] بخاطر کفرشان هلاکشان نموده است. طرح موضوع [[قوم]] ایکه در سوره‌های حجر و [[سوره]] شعراء و [[سوره]] ص، و ق آمده است.
			#{{متن قرآن\|وَأَصْحَابُ الْأَيْكَةِ وَقَوْمُ تُبَّعٍ كُلٌّ كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ وَعِيدِ}}<ref>«و اصحاب ایکه و قوم تبّع همگی پیامبران را دروغزن خواندند آنگاه بیم دادن من (بر آنان) به حقیقت پیوست» سوره ق، آیه ۱۴.</ref>
			#{{متن قرآن\|وَثَمُودُ وَقَوْمُ لُوطٍ وَأَصْحَابُ الْأَيْكَةِ أُولَئِكَ الْأَحْزَابُ}}<ref>«و ثمود و قوم لوط و «اصحاب ایکه» همان گروه‌ها (ی شکست خورده) بودند» سوره ص، آیه ۱۳.</ref>
			#{{متن قرآن\|كَذَّبَ أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ الْمُرْسَلِينَ}}<ref>«اصحاب ایکه پیامبران را دروغگو شمردند» سوره شعراء، آیه ۱۷۶.</ref>
			#{{متن قرآن\|وَإِنْ كَانَ أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ لَظَالِمِينَ}}<ref>و اصحاب ایکه به راستی ستمگر بودند» سوره حجر، آیه ۷۸.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۲۰۵.</ref>.

			== اصحاب ایکه در قرآن ==
	این عنوان به‌صورت ترکیب اضافی {{متن قرآن\|أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ}} ۴ بار در [[آیات]] {{متن قرآن\|وَإِنْ كَانَ أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ لَظَالِمِينَ}}<ref>«و «اصحاب ایکه» به راستی ستمگر بودند» سوره حجر، آیه ۷۸.</ref>؛ {{متن قرآن\|كَذَّبَ أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ الْمُرْسَلِينَ}}<ref>««اصحاب ایکه» پیامبران را دروغگو شمردند» سوره شعراء، آیه ۱۷۶.</ref>؛ {{متن قرآن\|وَثَمُودُ وَقَوْمُ لُوطٍ وَأَصْحَابُ الْأَيْكَةِ أُولَئِكَ الْأَحْزَابُ}}<ref>«و ثمود و قوم لوط و «اصحاب ایکه» همان گروه‌ها (ی شکست خورده) بودند» سوره ص، آیه ۱۳.</ref> و {{متن قرآن\|وَأَصْحَابُ الْأَيْكَةِ وَقَوْمُ تُبَّعٍ كُلٌّ كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ وَعِيدِ}}<ref>«و اصحاب ایکه و قوم تبّع همگی پیامبران را دروغزن خواندند آنگاه بیم دادن من (بر آنان) به حقیقت پیوست» سوره ق، آیه ۱۴.</ref> آمده است. [[ایکه]] به معنای درخت، و جمع آن "أیْک" به معنای انبوه درختان است. <ref>جامع‌البیان، مج ۸، ج ۱۴، ص ۶۴؛ مقاییس‌اللغه، ج ۱، ص ۱۶۵؛ لسان‌العرب، ج ۱، ص ۲۸۹، «ایک».</ref> [[قتاده]]، ایکه را بیشه‌ای دانسته که بیشتر درختان آن "دَوْم" است که آن را "مُقْل" نیز گویند. <ref>تفسیر قرطبی، ج ۱۳، ص ۹۰. </ref> دَوْم نوعی درخت خرما و مُقْل میوه یا صمغ آن است. <ref>لغت نامه، ج ۷، ص ۹۹۲۱؛ ج ۱۳، ص ۱۸۸۵۵. </ref> انبوهی از درختان اراک یا خرما، درختان بسیار [[درهم]] پیچیده،<ref>مقاییس‌اللغه، ج ۱، ص ۱۶۵، «ایک».</ref> درخت یا درختی که شاخه‌هایش در هم پیچیده <ref>التبیان، ج ۶، ص ۳۴۹. </ref> معانی دیگری است که برای ایکه بیان شده است. در این میان نظری هم بر خلاف موارد پیشگفته، ایکه رانام قریه و [[شهر]] دانسته است. <ref> التبیان، ج ۶، ص ۳۵۰. </ref>.		این عنوان به‌صورت ترکیب اضافی {{متن قرآن\|أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ}} ۴ بار در [[آیات]] {{متن قرآن\|وَإِنْ كَانَ أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ لَظَالِمِينَ}}<ref>«و «اصحاب ایکه» به راستی ستمگر بودند» سوره حجر، آیه ۷۸.</ref>؛ {{متن قرآن\|كَذَّبَ أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ الْمُرْسَلِينَ}}<ref>««اصحاب ایکه» پیامبران را دروغگو شمردند» سوره شعراء، آیه ۱۷۶.</ref>؛ {{متن قرآن\|وَثَمُودُ وَقَوْمُ لُوطٍ وَأَصْحَابُ الْأَيْكَةِ أُولَئِكَ الْأَحْزَابُ}}<ref>«و ثمود و قوم لوط و «اصحاب ایکه» همان گروه‌ها (ی شکست خورده) بودند» سوره ص، آیه ۱۳.</ref> و {{متن قرآن\|وَأَصْحَابُ الْأَيْكَةِ وَقَوْمُ تُبَّعٍ كُلٌّ كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ وَعِيدِ}}<ref>«و اصحاب ایکه و قوم تبّع همگی پیامبران را دروغزن خواندند آنگاه بیم دادن من (بر آنان) به حقیقت پیوست» سوره ق، آیه ۱۴.</ref> آمده است. [[ایکه]] به معنای درخت، و جمع آن "أیْک" به معنای انبوه درختان است. <ref>جامع‌البیان، مج ۸، ج ۱۴، ص ۶۴؛ مقاییس‌اللغه، ج ۱، ص ۱۶۵؛ لسان‌العرب، ج ۱، ص ۲۸۹، «ایک».</ref> [[قتاده]]، ایکه را بیشه‌ای دانسته که بیشتر درختان آن "دَوْم" است که آن را "مُقْل" نیز گویند. <ref>تفسیر قرطبی، ج ۱۳، ص ۹۰. </ref> دَوْم نوعی درخت خرما و مُقْل میوه یا صمغ آن است. <ref>لغت نامه، ج ۷، ص ۹۹۲۱؛ ج ۱۳، ص ۱۸۸۵۵. </ref> انبوهی از درختان اراک یا خرما، درختان بسیار [[درهم]] پیچیده،<ref>مقاییس‌اللغه، ج ۱، ص ۱۶۵، «ایک».</ref> درخت یا درختی که شاخه‌هایش در هم پیچیده <ref>التبیان، ج ۶، ص ۳۴۹. </ref> معانی دیگری است که برای ایکه بیان شده است. در این میان نظری هم بر خلاف موارد پیشگفته، ایکه رانام قریه و [[شهر]] دانسته است. <ref> التبیان، ج ۶، ص ۳۵۰. </ref>.

Wasity: جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف'

2022-09-09T16:19:08Z

جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف'

نمایش تغییرات

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T14:35:23Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

نمایش تغییرات

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T05:07:22Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۳۷
خط ۲۴:		خط ۲۴:

	[[رده:اصحاب ایکه]]		[[رده:اصحاب ایکه]]
	~~[[رده:مدخل]]~~