اصحاب عام امام مهدی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2024-12-18T07:18:40Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۴۸
خط ۲:		خط ۲:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	پس از گرد آمدن [یاران خاص حضرت در آغاز [[ظهور]]، نوبت به [[یاوران]] آن حضرت می‌رسد. آنان به طور سریع در [[مکه]] جمع شده، آماده [[یاری]] او می‌شوند. شمار [[یاوران]] آن حضرت در ابتدا افزون بر ده هزار خواهد شد؛ چنان که [[امام صادق]] {{ع}} فرمود: "[[امام زمان]] {{ع}} خروج نمی‌کند، مگر همراه [[یاران]] نیرومند و رشید، و این [[یاران]] کمتر از ده هزار نفر نیستند"<ref>{{متن حدیث\|مَا يَخْرُجُ إِلَّا فِي أُولِي قُوَّةٍ وَ مَا يَكُونُ أُولُو الْقُوَّةِ أَقَلَّ مِنْ عَشَرَةِ آلَافٍ}}؛ صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج۲، ص۶۵۴، ح۲۰.</ref>؛ آنچه در اینجا باید یادآور شد اینکه بخشی از [[یاران]]، همان [[شیعیان]] واقعی آن حضرتند که در دوران [[غیبت]] به شایستگی به [[وظایف]] خود عمل کرده‌اند. در این‌باره [[ابو بصیر]] از [[امام صادق]] {{ع}} [[روایت]] می‌کند: [[امام]] در [[تفسیر]] این قول [[خدای تعالی]] {{متن قرآن\|يَوْمَ يَأْتِي بَعْضُ آيَاتِ رَبِّكَ لاَ يَنفَعُ نَفْسًا إِيمَانُهَا لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِن قَبْلُ أَوْ كَسَبَتْ فِي إِيمَانِهَا خَيْرًا}}<ref>"روزی که پاره‌ای از نشانه‌های پروردگارت [پدید] آید، کسی که قبلًا ایمان نیاورده یا خیری در ایمان آوردن خود به دست نیاورده است، ایمان آوردنش سود نمی‌بخشد".</ref>؛ فرمود: یعنی خروج [[قائم]] [[منتظر]] ما، سپس فرمود: ای ابابصیر! خوشا به حال [[شیعیان]] [[قائم]] ما، کسانی که در غیبتش [[منتظر]] [[ظهور]] او هستند و در حال ظهورش نیز فرمانبردار اویند. آنان [[اولیای خدا]] هستند که نه خوفی بر آنهاست و نه [[اندوهگین]] می‌شوند"<ref>{{متن حدیث\|يَعْنِي خُرُوجَ الْقَائِمِ الْمُنْتَظَرِ مِنَّا ثُمَّ قَالَ {{ع}} يَا أَبَا بَصِيرٍ طُوبَى لِشِيعَةِ قَائِمِنَا الْمُنْتَظِرِينَ لِظُهُورِهِ فِي غَيْبَتِهِ وَ الْمُطِيعِينَ لَهُ فِي ظُهُورِهِ أُولَئِكَ أَوْلِيَاءُ اللَّهِ الَّذِينَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُون‏}}؛ صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج۲، ص۳۵۷.</ref>.<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۳ (کتاب)\|درسنامه مهدویت ج۳]]، ص ۲۱۵ - ۲۱۶.</ref>		پس از گرد آمدن یاران خاص حضرت در آغاز [[ظهور]]، نوبت به [[یاوران]] آن حضرت می‌رسد. آنان به طور سریع در [[مکه]] جمع شده، آماده [[یاری]] او می‌شوند. شمار [[یاوران]] آن حضرت در ابتدا افزون بر ده هزار خواهد شد؛ چنان که [[امام صادق]] {{ع}} فرمود: "[[امام زمان]] {{ع}} خروج نمی‌کند، مگر همراه [[یاران]] نیرومند و رشید، و این [[یاران]] کمتر از ده هزار نفر نیستند"<ref>{{متن حدیث\|مَا يَخْرُجُ إِلَّا فِي أُولِي قُوَّةٍ وَ مَا يَكُونُ أُولُو الْقُوَّةِ أَقَلَّ مِنْ عَشَرَةِ آلَافٍ}}؛ صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج۲، ص۶۵۴، ح۲۰.</ref>؛ آنچه در اینجا باید یادآور شد اینکه بخشی از [[یاران]]، همان [[شیعیان]] واقعی آن حضرتند که در دوران [[غیبت]] به شایستگی به [[وظایف]] خود عمل کرده‌اند. در این‌باره [[ابو بصیر]] از [[امام صادق]] {{ع}} [[روایت]] می‌کند: [[امام]] در [[تفسیر]] این قول [[خدای تعالی]] {{متن قرآن\|يَوْمَ يَأْتِي بَعْضُ آيَاتِ رَبِّكَ لاَ يَنفَعُ نَفْسًا إِيمَانُهَا لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِن قَبْلُ أَوْ كَسَبَتْ فِي إِيمَانِهَا خَيْرًا}}<ref>"روزی که پاره‌ای از نشانه‌های پروردگارت [پدید] آید، کسی که قبلًا ایمان نیاورده یا خیری در ایمان آوردن خود به دست نیاورده است، ایمان آوردنش سود نمی‌بخشد".</ref>؛ فرمود: یعنی خروج [[قائم]] [[منتظر]] ما، سپس فرمود: ای ابابصیر! خوشا به حال [[شیعیان]] [[قائم]] ما، کسانی که در غیبتش [[منتظر]] [[ظهور]] او هستند و در حال ظهورش نیز فرمانبردار اویند. آنان [[اولیای خدا]] هستند که نه خوفی بر آنهاست و نه [[اندوهگین]] می‌شوند"<ref>{{متن حدیث\|يَعْنِي خُرُوجَ الْقَائِمِ الْمُنْتَظَرِ مِنَّا ثُمَّ قَالَ {{ع}} يَا أَبَا بَصِيرٍ طُوبَى لِشِيعَةِ قَائِمِنَا الْمُنْتَظِرِينَ لِظُهُورِهِ فِي غَيْبَتِهِ وَ الْمُطِيعِينَ لَهُ فِي ظُهُورِهِ أُولَئِكَ أَوْلِيَاءُ اللَّهِ الَّذِينَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُون‏}}؛ صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج۲، ص۳۵۷.</ref>.<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۳ (کتاب)\|درسنامه مهدویت ج۳]]، ص ۲۱۵ - ۲۱۶.</ref>

	== پرسش مستقیم ==		== پرسش مستقیم ==

Bahmani: /* مقدمه */

2024-12-18T07:18:26Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۴۸
خط ۲:		خط ۲:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	پس از گرد آمدن [[یاران خاص]] حضرت در آغاز [[ظهور]]، نوبت به [[یاوران]] آن حضرت می‌رسد. آنان به طور سریع در [[مکه]] جمع شده، آماده [[یاری]] او می‌شوند. شمار [[یاوران]] آن حضرت در ابتدا افزون بر ده هزار خواهد شد؛ چنان که [[امام صادق]] {{ع}} فرمود: "[[امام زمان]] {{ع}} خروج نمی‌کند، مگر همراه [[یاران]] نیرومند و رشید، و این [[یاران]] کمتر از ده هزار نفر نیستند"<ref>{{متن حدیث\|مَا يَخْرُجُ إِلَّا فِي أُولِي قُوَّةٍ وَ مَا يَكُونُ أُولُو الْقُوَّةِ أَقَلَّ مِنْ عَشَرَةِ آلَافٍ}}؛ صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج۲، ص۶۵۴، ح۲۰.</ref>؛ آنچه در اینجا باید یادآور شد اینکه بخشی از [[یاران]]، همان [[شیعیان]] واقعی آن حضرتند که در دوران [[غیبت]] به [[شایستگی]] به [[وظایف]] خود عمل کرده‌اند. در این‌باره [[ابو بصیر]] از [[امام صادق]] {{ع}} [[روایت]] می‌کند: [[امام]] در [[تفسیر]] این قول [[خدای تعالی]] {{متن قرآن\|يَوْمَ يَأْتِي بَعْضُ آيَاتِ رَبِّكَ لاَ يَنفَعُ نَفْسًا إِيمَانُهَا لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِن قَبْلُ أَوْ كَسَبَتْ فِي إِيمَانِهَا خَيْرًا}}<ref>"روزی که پاره‌ای از نشانه‌های پروردگارت [پدید] آید، کسی که قبلًا ایمان نیاورده یا خیری در ایمان آوردن خود به دست نیاورده است، ایمان آوردنش سود نمی‌بخشد".</ref>؛ فرمود: یعنی خروج [[قائم]] [[منتظر]] ما، سپس فرمود: ای ~~[[ابا بصیر]]~~! خوشا به حال [[شیعیان]] [[قائم]] ما، کسانی که در غیبتش [[منتظر]] [[ظهور]] او هستند و در حال ظهورش نیز فرمانبردار اویند. آنان [[اولیای خدا]] هستند که نه خوفی بر آنهاست و نه [[اندوهگین]] می‌شوند"<ref>{{متن حدیث\|يَعْنِي خُرُوجَ الْقَائِمِ الْمُنْتَظَرِ مِنَّا ثُمَّ قَالَ {{ع}} يَا أَبَا بَصِيرٍ طُوبَى لِشِيعَةِ قَائِمِنَا الْمُنْتَظِرِينَ لِظُهُورِهِ فِي غَيْبَتِهِ وَ الْمُطِيعِينَ لَهُ فِي ظُهُورِهِ أُولَئِكَ أَوْلِيَاءُ اللَّهِ الَّذِينَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُون‏}}؛ صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج۲، ص۳۵۷.</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۳ (کتاب)\|درسنامه مهدویت]]، ~~ج۳،~~ ص ۲۱۵ - ۲۱۶.</ref>		پس از گرد آمدن [یاران خاص حضرت در آغاز [[ظهور]]، نوبت به [[یاوران]] آن حضرت می‌رسد. آنان به طور سریع در [[مکه]] جمع شده، آماده [[یاری]] او می‌شوند. شمار [[یاوران]] آن حضرت در ابتدا افزون بر ده هزار خواهد شد؛ چنان که [[امام صادق]] {{ع}} فرمود: "[[امام زمان]] {{ع}} خروج نمی‌کند، مگر همراه [[یاران]] نیرومند و رشید، و این [[یاران]] کمتر از ده هزار نفر نیستند"<ref>{{متن حدیث\|مَا يَخْرُجُ إِلَّا فِي أُولِي قُوَّةٍ وَ مَا يَكُونُ أُولُو الْقُوَّةِ أَقَلَّ مِنْ عَشَرَةِ آلَافٍ}}؛ صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج۲، ص۶۵۴، ح۲۰.</ref>؛ آنچه در اینجا باید یادآور شد اینکه بخشی از [[یاران]]، همان [[شیعیان]] واقعی آن حضرتند که در دوران [[غیبت]] به شایستگی به [[وظایف]] خود عمل کرده‌اند. در این‌باره [[ابو بصیر]] از [[امام صادق]] {{ع}} [[روایت]] می‌کند: [[امام]] در [[تفسیر]] این قول [[خدای تعالی]] {{متن قرآن\|يَوْمَ يَأْتِي بَعْضُ آيَاتِ رَبِّكَ لاَ يَنفَعُ نَفْسًا إِيمَانُهَا لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِن قَبْلُ أَوْ كَسَبَتْ فِي إِيمَانِهَا خَيْرًا}}<ref>"روزی که پاره‌ای از نشانه‌های پروردگارت [پدید] آید، کسی که قبلًا ایمان نیاورده یا خیری در ایمان آوردن خود به دست نیاورده است، ایمان آوردنش سود نمی‌بخشد".</ref>؛ فرمود: یعنی خروج [[قائم]] [[منتظر]] ما، سپس فرمود: ای ابابصیر! خوشا به حال [[شیعیان]] [[قائم]] ما، کسانی که در غیبتش [[منتظر]] [[ظهور]] او هستند و در حال ظهورش نیز فرمانبردار اویند. آنان [[اولیای خدا]] هستند که نه خوفی بر آنهاست و نه [[اندوهگین]] می‌شوند"<ref>{{متن حدیث\|يَعْنِي خُرُوجَ الْقَائِمِ الْمُنْتَظَرِ مِنَّا ثُمَّ قَالَ {{ع}} يَا أَبَا بَصِيرٍ طُوبَى لِشِيعَةِ قَائِمِنَا الْمُنْتَظِرِينَ لِظُهُورِهِ فِي غَيْبَتِهِ وَ الْمُطِيعِينَ لَهُ فِي ظُهُورِهِ أُولَئِكَ أَوْلِيَاءُ اللَّهِ الَّذِينَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُون‏}}؛ صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج۲، ص۳۵۷.</ref>.<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۳ (کتاب)\|درسنامه مهدویت ج۳]]، ص ۲۱۵ - ۲۱۶.</ref>

	== پرسش مستقیم ==		== پرسش مستقیم ==

Bahmani در ‏۲۸ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۳۹

2024-09-28T15:39:25Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۰۹
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{مهدویت}}~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = امام مهدی \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = امام مهدی (پرسش)}}
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[یاران امام مهدی در حدیث]] - [[یاران امام مهدی در نهج البلاغه]] - [[یاران امام مهدی در کلام اسلامی]] - [[یاران امام مهدی در تاریخ اسلامی]] - [[یاران امام مهدی در معارف مهدوی]]\| پرسش مرتبط = ~~یاران~~ امام مهدی (پرسش)}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==

Bahmani: /* پانویس */

2024-09-28T15:38:51Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۰۸
خط ۱۹:		خط ۱۹:

	[[رده:امام مهدی]]		[[رده:امام مهدی]]
	~~[[رده:اصحاب عام امام مهدی]]~~
	[[رده:مدخل موعودنامه]]		[[رده:مدخل موعودنامه]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T14:35:48Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۰۵
خط ۲:		خط ۲:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[یاران امام مهدی در حدیث]] - [[یاران امام مهدی در نهج البلاغه]] - [[یاران امام مهدی در کلام اسلامی]] - [[یاران امام مهدی در تاریخ اسلامی]] - [[یاران امام مهدی در معارف مهدوی]]\| پرسش مرتبط = یاران امام مهدی (پرسش)}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[یاران امام مهدی در حدیث]] - [[یاران امام مهدی در نهج البلاغه]] - [[یاران امام مهدی در کلام اسلامی]] - [[یاران امام مهدی در تاریخ اسلامی]] - [[یاران امام مهدی در معارف مهدوی]]\| پرسش مرتبط = یاران امام مهدی (پرسش)}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	پس از گرد آمدن [[یاران خاص]] حضرت در آغاز [[ظهور]]، نوبت به [[یاوران]] آن حضرت می‌رسد. آنان به طور سریع در [[مکه]] جمع شده، آماده [[یاری]] او می‌شوند. شمار [[یاوران]] آن حضرت در ابتدا افزون بر ده هزار خواهد شد؛ چنان که [[امام صادق]] {{ع}} فرمود: "[[امام زمان]] {{ع}} خروج نمی‌کند، مگر همراه [[یاران]] نیرومند و رشید، و این [[یاران]] کمتر از ده هزار نفر نیستند"<ref>{{متن حدیث\|مَا يَخْرُجُ إِلَّا فِي أُولِي قُوَّةٍ وَ مَا يَكُونُ أُولُو الْقُوَّةِ أَقَلَّ مِنْ عَشَرَةِ آلَافٍ}}؛ صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج۲، ص۶۵۴، ح۲۰.</ref>؛ آنچه در اینجا باید یادآور شد اینکه بخشی از [[یاران]]، همان [[شیعیان]] واقعی آن حضرتند که در دوران [[غیبت]] به [[شایستگی]] به [[وظایف]] خود عمل کرده‌اند. در این‌باره [[ابو بصیر]] از [[امام صادق]] {{ع}} [[روایت]] می‌کند: [[امام]] در [[تفسیر]] این قول [[خدای تعالی]] {{متن قرآن\|يَوْمَ يَأْتِي بَعْضُ آيَاتِ رَبِّكَ لاَ يَنفَعُ نَفْسًا إِيمَانُهَا لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِن قَبْلُ أَوْ كَسَبَتْ فِي إِيمَانِهَا خَيْرًا}}<ref>"روزی که پاره‌ای از نشانه‌های پروردگارت [پدید] آید، کسی که قبلًا ایمان نیاورده یا خیری در ایمان آوردن خود به دست نیاورده است، ایمان آوردنش سود نمی‌بخشد".</ref>؛ فرمود: یعنی خروج [[قائم]] [[منتظر]] ما، سپس فرمود: ای [[ابا بصیر]]! خوشا به حال [[شیعیان]] [[قائم]] ما، کسانی که در غیبتش [[منتظر]] [[ظهور]] او هستند و در حال ظهورش نیز فرمانبردار اویند. آنان [[اولیای خدا]] هستند که نه خوفی بر آنهاست و نه [[اندوهگین]] می‌شوند"<ref>{{متن حدیث\|يَعْنِي خُرُوجَ الْقَائِمِ الْمُنْتَظَرِ مِنَّا ثُمَّ قَالَ{{ع}} يَا أَبَا بَصِيرٍ طُوبَى لِشِيعَةِ قَائِمِنَا الْمُنْتَظِرِينَ لِظُهُورِهِ فِي غَيْبَتِهِ وَ الْمُطِيعِينَ لَهُ فِي ظُهُورِهِ أُولَئِكَ أَوْلِيَاءُ اللَّهِ الَّذِينَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُون‏}}؛ صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج۲، ص۳۵۷.</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۳ (کتاب)\|درسنامه مهدویت]]، ج۳، ص ۲۱۵ - ۲۱۶.</ref>		پس از گرد آمدن [[یاران خاص]] حضرت در آغاز [[ظهور]]، نوبت به [[یاوران]] آن حضرت می‌رسد. آنان به طور سریع در [[مکه]] جمع شده، آماده [[یاری]] او می‌شوند. شمار [[یاوران]] آن حضرت در ابتدا افزون بر ده هزار خواهد شد؛ چنان که [[امام صادق]] {{ع}} فرمود: "[[امام زمان]] {{ع}} خروج نمی‌کند، مگر همراه [[یاران]] نیرومند و رشید، و این [[یاران]] کمتر از ده هزار نفر نیستند"<ref>{{متن حدیث\|مَا يَخْرُجُ إِلَّا فِي أُولِي قُوَّةٍ وَ مَا يَكُونُ أُولُو الْقُوَّةِ أَقَلَّ مِنْ عَشَرَةِ آلَافٍ}}؛ صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج۲، ص۶۵۴، ح۲۰.</ref>؛ آنچه در اینجا باید یادآور شد اینکه بخشی از [[یاران]]، همان [[شیعیان]] واقعی آن حضرتند که در دوران [[غیبت]] به [[شایستگی]] به [[وظایف]] خود عمل کرده‌اند. در این‌باره [[ابو بصیر]] از [[امام صادق]] {{ع}} [[روایت]] می‌کند: [[امام]] در [[تفسیر]] این قول [[خدای تعالی]] {{متن قرآن\|يَوْمَ يَأْتِي بَعْضُ آيَاتِ رَبِّكَ لاَ يَنفَعُ نَفْسًا إِيمَانُهَا لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِن قَبْلُ أَوْ كَسَبَتْ فِي إِيمَانِهَا خَيْرًا}}<ref>"روزی که پاره‌ای از نشانه‌های پروردگارت [پدید] آید، کسی که قبلًا ایمان نیاورده یا خیری در ایمان آوردن خود به دست نیاورده است، ایمان آوردنش سود نمی‌بخشد".</ref>؛ فرمود: یعنی خروج [[قائم]] [[منتظر]] ما، سپس فرمود: ای [[ابا بصیر]]! خوشا به حال [[شیعیان]] [[قائم]] ما، کسانی که در غیبتش [[منتظر]] [[ظهور]] او هستند و در حال ظهورش نیز فرمانبردار اویند. آنان [[اولیای خدا]] هستند که نه خوفی بر آنهاست و نه [[اندوهگین]] می‌شوند"<ref>{{متن حدیث\|يَعْنِي خُرُوجَ الْقَائِمِ الْمُنْتَظَرِ مِنَّا ثُمَّ قَالَ {{ع}} يَا أَبَا بَصِيرٍ طُوبَى لِشِيعَةِ قَائِمِنَا الْمُنْتَظِرِينَ لِظُهُورِهِ فِي غَيْبَتِهِ وَ الْمُطِيعِينَ لَهُ فِي ظُهُورِهِ أُولَئِكَ أَوْلِيَاءُ اللَّهِ الَّذِينَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُون‏}}؛ صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج۲، ص۳۵۷.</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۳ (کتاب)\|درسنامه مهدویت]]، ج۳، ص ۲۱۵ - ۲۱۶.</ref>

	==پرسش مستقیم==		== پرسش مستقیم ==
	{{پرسش وابسته}}		{{پرسش وابسته}}
	* [[اصحاب عام امام مهدی چه تعداد هستند؟ (پرسش)]]		* [[اصحاب عام امام مهدی چه تعداد هستند؟ (پرسش)]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T05:07:49Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۳۷
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}


	[[رده:امام مهدی]]		[[رده:امام مهدی]]
	[[رده:اصحاب عام امام مهدی]]		[[رده:اصحاب عام امام مهدی]]
	[[رده:مدخل موعودنامه]]		[[رده:مدخل موعودنامه]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۲

2022-07-10T22:12:24Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۲

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۱:۴۲
خط ۳:		خط ۳:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	پس از گرد آمدن [[یاران خاص]] حضرت در آغاز [[ظهور]]، نوبت به [[یاوران]] آن حضرت می‌رسد. آنان به طور سریع در [[مکه]] جمع شده، آماده [[یاری]] او می‌شوند. شمار [[یاوران]] آن حضرت در ابتدا افزون بر ده هزار خواهد شد؛ چنان که [[امام صادق]] {{ع}} فرمود: "[[امام زمان]] {{ع}} خروج نمی‌کند، مگر همراه [[یاران]] نیرومند و رشید، و این [[یاران]] کمتر از ده هزار نفر نیستند"<ref>{{متن حدیث\|مَا يَخْرُجُ إِلَّا فِي أُولِي قُوَّةٍ وَ مَا يَكُونُ أُولُو الْقُوَّةِ أَقَلَّ مِنْ عَشَرَةِ آلَافٍ}}؛ صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج۲، ص۶۵۴، ح۲۰.</ref>؛ آنچه در اینجا باید یادآور شد اینکه بخشی از [[یاران]]، همان [[شیعیان]] واقعی آن حضرتند که در دوران [[غیبت]] به [[شایستگی]] به [[وظایف]] خود عمل کرده‌اند. در این‌باره [[ابو بصیر]] از [[امام صادق]] {{ع}} [[روایت]] می‌کند: [[امام]] در [[تفسیر]] این قول [[خدای تعالی]] {{متن قرآن\|يَوْمَ يَأْتِي بَعْضُ آيَاتِ رَبِّكَ لاَ يَنفَعُ نَفْسًا إِيمَانُهَا لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِن قَبْلُ أَوْ كَسَبَتْ فِي إِيمَانِهَا خَيْرًا}}<ref>"روزی که پاره‌ای از نشانه‌های پروردگارت [پدید] آید، کسی که قبلًا ایمان نیاورده یا خیری در ایمان آوردن خود به دست نیاورده است، ایمان آوردنش سود نمی‌بخشد".</ref>؛ فرمود: یعنی خروج [[قائم]] [[منتظر]] ما، سپس فرمود: ای [[ابا بصیر]]! خوشا به حال [[شیعیان]] [[قائم]] ما، کسانی که در غیبتش [[منتظر]] [[ظهور]] او هستند و در حال ظهورش نیز فرمانبردار اویند. آنان [[اولیای خدا]] هستند که نه خوفی بر آنهاست و نه [[اندوهگین]] می‌شوند"<ref>{{متن حدیث\|يَعْنِي خُرُوجَ الْقَائِمِ الْمُنْتَظَرِ مِنَّا ثُمَّ قَالَ{{ع}} يَا أَبَا بَصِيرٍ طُوبَى لِشِيعَةِ قَائِمِنَا الْمُنْتَظِرِينَ لِظُهُورِهِ فِي غَيْبَتِهِ وَ الْمُطِيعِينَ لَهُ فِي ظُهُورِهِ أُولَئِكَ أَوْلِيَاءُ اللَّهِ الَّذِينَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُون‏}}؛ صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج۲، ص۳۵۷.</ref>.<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۳ (کتاب)\|درسنامه مهدویت]]، ج۳، ص ۲۱۵ - ۲۱۶.</ref>		پس از گرد آمدن [[یاران خاص]] حضرت در آغاز [[ظهور]]، نوبت به [[یاوران]] آن حضرت می‌رسد. آنان به طور سریع در [[مکه]] جمع شده، آماده [[یاری]] او می‌شوند. شمار [[یاوران]] آن حضرت در ابتدا افزون بر ده هزار خواهد شد؛ چنان که [[امام صادق]] {{ع}} فرمود: "[[امام زمان]] {{ع}} خروج نمی‌کند، مگر همراه [[یاران]] نیرومند و رشید، و این [[یاران]] کمتر از ده هزار نفر نیستند"<ref>{{متن حدیث\|مَا يَخْرُجُ إِلَّا فِي أُولِي قُوَّةٍ وَ مَا يَكُونُ أُولُو الْقُوَّةِ أَقَلَّ مِنْ عَشَرَةِ آلَافٍ}}؛ صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج۲، ص۶۵۴، ح۲۰.</ref>؛ آنچه در اینجا باید یادآور شد اینکه بخشی از [[یاران]]، همان [[شیعیان]] واقعی آن حضرتند که در دوران [[غیبت]] به [[شایستگی]] به [[وظایف]] خود عمل کرده‌اند. در این‌باره [[ابو بصیر]] از [[امام صادق]] {{ع}} [[روایت]] می‌کند: [[امام]] در [[تفسیر]] این قول [[خدای تعالی]] {{متن قرآن\|يَوْمَ يَأْتِي بَعْضُ آيَاتِ رَبِّكَ لاَ يَنفَعُ نَفْسًا إِيمَانُهَا لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِن قَبْلُ أَوْ كَسَبَتْ فِي إِيمَانِهَا خَيْرًا}}<ref>"روزی که پاره‌ای از نشانه‌های پروردگارت [پدید] آید، کسی که قبلًا ایمان نیاورده یا خیری در ایمان آوردن خود به دست نیاورده است، ایمان آوردنش سود نمی‌بخشد".</ref>؛ فرمود: یعنی خروج [[قائم]] [[منتظر]] ما، سپس فرمود: ای [[ابا بصیر]]! خوشا به حال [[شیعیان]] [[قائم]] ما، کسانی که در غیبتش [[منتظر]] [[ظهور]] او هستند و در حال ظهورش نیز فرمانبردار اویند. آنان [[اولیای خدا]] هستند که نه خوفی بر آنهاست و نه [[اندوهگین]] می‌شوند"<ref>{{متن حدیث\|يَعْنِي خُرُوجَ الْقَائِمِ الْمُنْتَظَرِ مِنَّا ثُمَّ قَالَ{{ع}} يَا أَبَا بَصِيرٍ طُوبَى لِشِيعَةِ قَائِمِنَا الْمُنْتَظِرِينَ لِظُهُورِهِ فِي غَيْبَتِهِ وَ الْمُطِيعِينَ لَهُ فِي ظُهُورِهِ أُولَئِكَ أَوْلِيَاءُ اللَّهِ الَّذِينَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُون‏}}؛ صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج۲، ص۳۵۷.</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۳ (کتاب)\|درسنامه مهدویت]]، ج۳، ص ۲۱۵ - ۲۱۶.</ref>

	==پرسش مستقیم==		==پرسش مستقیم==
	{{پرسش وابسته}}		{{پرسش وابسته}}
	* [[ اصحاب عام امام مهدی چه تعداد هستند؟ (پرسش)]]		* [[اصحاب عام امام مهدی چه تعداد هستند؟ (پرسش)]]
	{{پایان پرسش وابسته}}		{{پایان پرسش وابسته}}

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۱

2022-07-10T15:29:34Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۱

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۵۹
خط ۱:		خط ۱:
	{{مهدویت}}		{{مهدویت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[یاران امام مهدی در حدیث]] - [[یاران امام مهدی در نهج البلاغه]] - [[یاران امام مهدی در کلام اسلامی]] - [[یاران امام مهدی در تاریخ اسلامی]] - [[یاران امام مهدی در معارف مهدوی]]\| پرسش مرتبط = یاران امام مهدی (پرسش)}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[یاران امام مهدی در حدیث]] - [[یاران امام مهدی در نهج البلاغه]] - [[یاران امام مهدی در کلام اسلامی]] - [[یاران امام مهدی در تاریخ اسلامی]] - [[یاران امام مهدی در معارف مهدوی]]~~</div>~~
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[یاران امام مهدی (پرسش)~~]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>~~

	==مقدمه==		==مقدمه==

Heydari: جایگزینی متن - '== پانویس == {{پانویس}} {{امام مهدی}}' به '== پانویس == {{پانویس}} '

2022-05-19T18:50:15Z

جایگزینی متن - '== پانویس == {{پانویس}} {{امام مهدی}}' به '== پانویس == {{پانویس}} '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۲:۲۰
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~{{امام مهدی}}~~

	[[رده:امام مهدی]]		[[رده:امام مهدی]]
	[[رده:اصحاب عام امام مهدی]]		[[رده:اصحاب عام امام مهدی]]
	[[رده:مدخل موعودنامه]]		[[رده:مدخل موعودنامه]]

Bahmani در ‏۶ مارس ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۱۶

2022-03-06T10:16:30Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مارس ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۴۶
خط ۵:		خط ۵:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	*پس از ~~گردآمدن~~ [[یاران خاص]] [[حضرت]] در آغاز [[ظهور]]، نوبت به [[یاوران]] آن [[حضرت]] می‌رسد. آنان به طور سریع در [[مکه]] جمع شده، آماده [[یاری]] او می‌شوند. شمار [[یاوران]] آن [[حضرت]] در ابتدا افزون بر ده هزار خواهد شد؛ چنان که [[امام صادق]] {{ع}} فرمود: "[[امام زمان]] {{ع}} خروج نمی‌کند، مگر همراه [[یاران]] نیرومند و رشید، و این [[یاران]] کمتر از ده هزار نفر نیستند"<ref> {{~~عربی~~\|"مَا يَخْرُجُ إِلَّا فِي أُولِي قُوَّةٍ وَ مَا يَكُونُ أُولُو الْقُوَّةِ أَقَلَّ مِنْ عَشَرَةِ آلَافٍ"}}؛ صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج۲، ص۶۵۴، ح۲۰.</ref>؛ آنچه در اینجا باید یادآور شد اینکه بخشی از [[یاران]]، همان [[شیعیان]] واقعی آن حضرتند که در دوران [[غیبت]] به [[شایستگی]] به [[وظایف]] خود عمل کرده‌اند. در این‌باره [[ابو بصیر]] از [[امام صادق]] {{ع}} [[روایت]] می‌کند: [[امام]] در [[تفسیر]] این قول [[خدای تعالی]] {{متن قرآن\|يَوْمَ يَأْتِي بَعْضُ آيَاتِ رَبِّكَ لاَ يَنفَعُ نَفْسًا إِيمَانُهَا لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِن قَبْلُ أَوْ كَسَبَتْ فِي إِيمَانِهَا خَيْرًا}}<ref>"روزی که پاره‌ای از نشانه‌های پروردگارت [پدید] آید، کسی که قبلًا ایمان نیاورده یا خیری در ایمان آوردن خود به دست نیاورده است، ایمان آوردنش سود نمی‌بخشد".</ref>؛ فرمود: یعنی خروج [[قائم]] [[منتظر]] ما، سپس فرمود: ای [[ابا بصیر]]! خوشا به حال [[شیعیان]] [[قائم]] ما، کسانی که در غیبتش [[منتظر]] [[ظهور]] او هستند و در حال ظهورش نیز فرمانبردار اویند. آنان [[اولیای خدا]] هستند که نه خوفی بر آنهاست و نه [[اندوهگین]] می‌شوند"<ref>{{~~عربی~~\|" يَعْنِي خُرُوجَ الْقَائِمِ الْمُنْتَظَرِ مِنَّا ثُمَّ قَالَ{{ع}} يَا أَبَا بَصِيرٍ طُوبَى لِشِيعَةِ قَائِمِنَا الْمُنْتَظِرِينَ لِظُهُورِهِ فِي غَيْبَتِهِ وَ الْمُطِيعِينَ لَهُ فِي ظُهُورِهِ أُولَئِكَ أَوْلِيَاءُ اللَّهِ الَّذِينَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُون‏"}}؛ صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج۲، ص۳۵۷.</ref>»<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۳ (کتاب)\|درسنامه مهدویت]]، ج۳، ص ۲۱۵ - ۲۱۶.</ref>.		پس از گرد آمدن [[یاران خاص]] حضرت در آغاز [[ظهور]]، نوبت به [[یاوران]] آن حضرت می‌رسد. آنان به طور سریع در [[مکه]] جمع شده، آماده [[یاری]] او می‌شوند. شمار [[یاوران]] آن حضرت در ابتدا افزون بر ده هزار خواهد شد؛ چنان که [[امام صادق]] {{ع}} فرمود: "[[امام زمان]] {{ع}} خروج نمی‌کند، مگر همراه [[یاران]] نیرومند و رشید، و این [[یاران]] کمتر از ده هزار نفر نیستند"<ref>{{متن حدیث\|مَا يَخْرُجُ إِلَّا فِي أُولِي قُوَّةٍ وَ مَا يَكُونُ أُولُو الْقُوَّةِ أَقَلَّ مِنْ عَشَرَةِ آلَافٍ}}؛ صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج۲، ص۶۵۴، ح۲۰.</ref>؛ آنچه در اینجا باید یادآور شد اینکه بخشی از [[یاران]]، همان [[شیعیان]] واقعی آن حضرتند که در دوران [[غیبت]] به [[شایستگی]] به [[وظایف]] خود عمل کرده‌اند. در این‌باره [[ابو بصیر]] از [[امام صادق]] {{ع}} [[روایت]] می‌کند: [[امام]] در [[تفسیر]] این قول [[خدای تعالی]] {{متن قرآن\|يَوْمَ يَأْتِي بَعْضُ آيَاتِ رَبِّكَ لاَ يَنفَعُ نَفْسًا إِيمَانُهَا لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِن قَبْلُ أَوْ كَسَبَتْ فِي إِيمَانِهَا خَيْرًا}}<ref>"روزی که پاره‌ای از نشانه‌های پروردگارت [پدید] آید، کسی که قبلًا ایمان نیاورده یا خیری در ایمان آوردن خود به دست نیاورده است، ایمان آوردنش سود نمی‌بخشد".</ref>؛ فرمود: یعنی خروج [[قائم]] [[منتظر]] ما، سپس فرمود: ای [[ابا بصیر]]! خوشا به حال [[شیعیان]] [[قائم]] ما، کسانی که در غیبتش [[منتظر]] [[ظهور]] او هستند و در حال ظهورش نیز فرمانبردار اویند. آنان [[اولیای خدا]] هستند که نه خوفی بر آنهاست و نه [[اندوهگین]] می‌شوند"<ref>{{متن حدیث\|يَعْنِي خُرُوجَ الْقَائِمِ الْمُنْتَظَرِ مِنَّا ثُمَّ قَالَ{{ع}} يَا أَبَا بَصِيرٍ طُوبَى لِشِيعَةِ قَائِمِنَا الْمُنْتَظِرِينَ لِظُهُورِهِ فِي غَيْبَتِهِ وَ الْمُطِيعِينَ لَهُ فِي ظُهُورِهِ أُولَئِكَ أَوْلِيَاءُ اللَّهِ الَّذِينَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُون‏}}؛ صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج۲، ص۳۵۷.</ref>.<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۳ (کتاب)\|درسنامه مهدویت]]، ج۳، ص ۲۱۵ - ۲۱۶.</ref>

	==پرسش مستقیم==		==پرسش مستقیم==