اطاعت اهل بیت از دیدگاه اهل سنت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* پانویس */

2024-04-15T04:50:47Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۲۰
خط ۲۳:		خط ۲۳:

	[[رده:وظایف رفتاری و عملی امت نسبت به اهل بیت]]		[[رده:وظایف رفتاری و عملی امت نسبت به اهل بیت]]
	[[رده:اطاعت]]		[[رده:اطاعت اهل بیت]]

Bahmani: /* اطاعت اهل بیت در سایه حدیث ثقلین */

2023-10-31T10:07:22Z

اطاعت اهل بیت در سایه حدیث ثقلین

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۳۷
خط ۸:		خط ۸:
	== اطاعت اهل بیت در سایه حدیث ثقلین ==		== اطاعت اهل بیت در سایه حدیث ثقلین ==
	{{همچنین\|حدیث ثقلین}}		{{همچنین\|حدیث ثقلین}}
	عالمان [[اهل‌سنّت]] به [[منصوص بودن امامت]] [[اهل‌بیت]] {{عم}} [[معتقد]] نیستند، لکن شماری از آنان دلالت [[حدیث ثقلین]] بر [[وجوب پیروی از اهل بیت پیامبر]] را همانند [[پیروی]] از [[قرآن کریم]]، پذیرفته‌اند. در این جا سخنان برخی از آنان را بازگو می‌کنیم:		عالمان [[اهل‌سنّت]] به [[منصوص بودن امامت]] [[اهل‌بیت]] {{عم}} [[معتقد]] نیستند، لکن شماری از آنان دلالت [[حدیث ثقلین]] بر وجوب پیروی از اهل بیت پیامبر را همانند [[پیروی]] از [[قرآن کریم]]، پذیرفته‌اند. در این جا سخنان برخی از آنان را بازگو می‌کنیم:
	# [[سعدالدین تفتازانی]] (متوفای ۷۹۱ ه‍): “پیامبر اکرم {{صل}} اهل‌بیت خود را در ~~این که [[~~تمسک]] به آنان [[رهایی]] بخش از [[گمراهی]] است، قرین [[کتاب خدا]] قرار داده است، و تمسک به کتاب خدا معنایی جز گرفتن و به‌کار بستن [[علم]] و [[هدایتی]] که در آن است، ندارد؛ [[عترت پیامبر]] نیز همین گونه است”<ref>شرح المقاصد، ج۵، ص۳۰۲- ۳۰۳.</ref>.		# [[سعدالدین تفتازانی]] (متوفای ۷۹۱ ه‍): “پیامبر اکرم {{صل}} اهل‌بیت خود را در اینکه تمسک به آنان [[رهایی]] بخش از [[گمراهی]] است، قرین [[کتاب خدا]] قرار داده است، و تمسک به کتاب خدا معنایی جز گرفتن و به‌کار بستن [[علم]] و [[هدایتی]] که در آن است، ندارد؛ [[عترت پیامبر]] نیز همین گونه است”<ref>شرح المقاصد، ج۵، ص۳۰۲- ۳۰۳.</ref>.
	# [[ابن حجر مکی]] (متوفای ۹۷۳): “پیامبر اکرم {{صل}} [[قرآن و عترت]] خود را “تقلین” نامیده است؛ زیرا “ثَقَل” هر چیز نفیس و گران‌بهایی است که از آن صیانت می‌شود، و قرآن و عترت همین گونه‌اند؛ زیرا هر یک از آن دو، معدن [[علوم]] لدنّی و [[اسرار]] و حکمت‌های برین و [[احکام]] شرعی‌اند، لذا [[پیامبر]] {{صل}} بر [[اقتداء]] و تمسّک به آنان ([[اهل بیت]]) و [[فراگیری دانش]] از آنان [[تشویق]] کرده است<ref>الصواعق المحرقة، ص۱۸۹.</ref>.		# [[ابن حجر مکی]] (متوفای ۹۷۳): “پیامبر اکرم {{صل}} [[قرآن و عترت]] خود را “تقلین” نامیده است؛ زیرا “ثَقَل” هر چیز نفیس و گران‌بهایی است که از آن صیانت می‌شود، و قرآن و عترت همین گونه‌اند؛ زیرا هر یک از آن دو، معدن [[علوم]] لدنّی و [[اسرار]] و حکمت‌های برین و [[احکام]] شرعی‌اند، لذا [[پیامبر]] {{صل}} بر [[اقتداء]] و تمسّک به آنان ([[اهل بیت]]) و [[فراگیری دانش]] از آنان [[تشویق]] کرده است<ref>الصواعق المحرقة، ص۱۸۹.</ref>.
	# [[فضل بن روزبهان اشعری]] ([[قرن دهم هجری]]): “قرار دادن اهل بیت در کنار [[قرآن]] بر [[وجوب]] [[تعظیم]] آنان و فراگرفتن علم از آنان و پیروی کردن از آنان در گفتار و [[کردار]] دلالت می‌کند، ولی [[نص]] در [[خلافت]] آنان پس از [[رسول خدا]] نیست<ref>ابطال نهج الباطل، ضمن دلائل الصدق، ج۲، ص۴۷۲- ۴۷۳.</ref>. یادآور می‌شویم، [[وجوب پیروی]] کردن از [[اهل بیت پیامبر]] در گفتار و [[رفتار]]، از جلوه‌های بارز [[امامت]] است.		# [[فضل بن روزبهان اشعری]] ([[قرن دهم هجری]]): “قرار دادن اهل بیت در کنار [[قرآن]] بر [[وجوب]] [[تعظیم]] آنان و فراگرفتن علم از آنان و پیروی کردن از آنان در گفتار و [[کردار]] دلالت می‌کند، ولی [[نص]] در [[خلافت]] آنان پس از [[رسول خدا]] نیست<ref>ابطال نهج الباطل، ضمن دلائل الصدق، ج۲، ص۴۷۲- ۴۷۳.</ref>. یادآور می‌شویم، [[وجوب پیروی]] کردن از [[اهل بیت پیامبر]] در گفتار و [[رفتار]]، از جلوه‌های بارز [[امامت]] است.

Bahmani: /* پانویس */

2023-10-31T10:06:53Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۳۶
خط ۲۳:		خط ۲۳:

	[[رده:وظایف رفتاری و عملی امت نسبت به اهل بیت]]		[[رده:وظایف رفتاری و عملی امت نسبت به اهل بیت]]
			[[رده:اطاعت]]

Bahmani: /* پانویس */

2023-05-23T08:30:52Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۰۰
خط ۲۲:		خط ۲۲:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:اهل بیت]]		[[رده:وظایف رفتاری و عملی امت نسبت به اهل بیت]]

Jaafari در ‏۲۲ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۴۲

2023-05-22T09:42:59Z

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
 == اطاعت اهل بیت در سایه حدیث ثقلین ==
 {{همچنین|حدیث ثقلین}}
@@ خط ۶: / خط ۱۳: @@
 # [[فضل بن روزبهان اشعری]] ([[قرن دهم هجری]]): “قرار دادن اهل بیت در کنار [[قرآن]] بر [[وجوب]] [[تعظیم]] آنان و فراگرفتن علم از آنان و پیروی کردن از آنان در گفتار و [[کردار]] دلالت می‌کند، ولی [[نص]] در [[خلافت]] آنان پس از [[رسول خدا]] نیست<ref>ابطال نهج الباطل، ضمن دلائل الصدق، ج۲، ص۴۷۲- ۴۷۳.</ref>. یادآور می‌شویم، [[وجوب پیروی]] کردن از [[اهل بیت پیامبر]] در گفتار و [[رفتار]]، از جلوه‌های بارز [[امامت]] است.
 # [[عبدالرؤوف مناوی]] (متوفای ۱۰۳۱): از این که [[پیامبر اکرم]] {{صل}} فرموده است: “من دو شیء گران‌بها (قرآن و عترت) را در میان شما باقی می‌گذارم”، و از این که فرموده است “آن دو تا وقتی در [[قیامت]] نزد حوض بر من وارد می‌شوند، از هم جدا نمی‌شوند”، به دست می‌آید که پیامبر {{صل}} [[امت]] خود را به رفتار نیکو نسبت به آن دو، و مقدم داشتن [[حق]] آن دو بر خود و تمسک نمودن به آن دو در امر [[دین]]، توصیه کرده است، اما کتاب الهی، بدان جهت که معدن [[علوم دینی]] و [[اسرار]] و حکمت‌های [[شرعی]] و گنج‌هایی از حقایق و دقایق است، و اما [[عترت]]؛ زیرا وقتی که عنصر [[پاک]] باشد در فهم دین کمک می‌کند، و [[پاکی]] عنصر به [[حُسن]] [[اخلاق]] می‌انجامد، و حُسن اخلاق صفای قلب و [[طهارت]] آن را در پی دارد<ref>فیض القدیر، ج۳، ص۱۸- ۱۹.</ref>. [[زرقانی مالکی]]<ref>شرح المواهب اللدنیة، ج۷، ص۵.</ref> (متوفای ۱۱۲۲ ه‍)؛ [[شهاب‌الدین خفاجی]]<ref>نسیم الریاض فی شرح الشفاء لقاضی عیاض، ج۳، ص۴۱۰.</ref> (متوفای ۱۰۶۹)؛ [[محمد مبین سندی]]<ref>دراسات اللبیب فی الأسوة الحسنة بالحبیب، ص۲۱۳- ۲۳۳.</ref> ([[قرن دوازدهم]]) و عالمانی دیگر نیز این مطلب را بیان کرده‌اند<ref>ر. ک: نفحات الأزهار، ج۲، ص۲۴۷- ۲۵۶.</ref>.<ref>[[علی ربانی گلپایگانی|ربانی گلپایگانی، علی]]، [[امامت اهل بیت (کتاب)|امامت اهل بیت]]، ص ۱۶۴.</ref>

Wasity: صفحه‌ای تازه حاوی «== اطاعت اهل بیت در سایه حدیث ثقلین == {{همچنین|حدیث ثقلین}} عالمان اهل‌سنّت به منصوص بودن امامت اهل‌بیت {{عم}} معتقد نیستند، لکن شماری از آنان دلالت حدیث ثقلین بر وجوب پیروی از اهل بیت پیامبر را همانند پیروی از قرآن کریم، پذیرفت...» ایجاد کرد

2023-05-22T09:20:21Z

صفحه‌ای تازه حاوی «== اطاعت اهل بیت در سایه حدیث ثقلین == {{همچنین|حدیث ثقلین}} عالمان اهل‌سنّت به منصوص بودن امامت اهل‌بیت {{عم}} معتقد نیستند، لکن شماری از آنان دلالت حدیث ثقلین بر وجوب پیروی از اهل بیت پیامبر را همانند پیروی از قرآن کریم، پذیرفت...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

== اطاعت اهل بیت در سایه حدیث ثقلین ==
{{همچنین|حدیث ثقلین}}
عالمان [[اهل‌سنّت]] به [[منصوص بودن امامت]] [[اهل‌بیت]] {{عم}} [[معتقد]] نیستند، لکن شماری از آنان دلالت [[حدیث ثقلین]] بر [[وجوب پیروی از اهل بیت پیامبر]] را همانند [[پیروی]] از [[قرآن کریم]]، پذیرفته‌اند. در این جا سخنان برخی از آنان را بازگو می‌کنیم:
# [[سعدالدین تفتازانی]] (متوفای ۷۹۱ ه‍): “پیامبر اکرم {{صل}} اهل‌بیت خود را در این که [[تمسک]] به آنان [[رهایی]] بخش از [[گمراهی]] است، قرین [[کتاب خدا]] قرار داده است، و تمسک به کتاب خدا معنایی جز گرفتن و به‌کار بستن [[علم]] و [[هدایتی]] که در آن است، ندارد؛ [[عترت پیامبر]] نیز همین گونه است”<ref>شرح المقاصد، ج۵، ص۳۰۲- ۳۰۳.</ref>.
# [[ابن حجر مکی]] (متوفای ۹۷۳): “پیامبر اکرم {{صل}} [[قرآن و عترت]] خود را “تقلین” نامیده است؛ زیرا “ثَقَل” هر چیز نفیس و گران‌بهایی است که از آن صیانت می‌شود، و قرآن و عترت همین گونه‌اند؛ زیرا هر یک از آن دو، معدن [[علوم]] لدنّی و [[اسرار]] و حکمت‌های برین و [[احکام]] شرعی‌اند، لذا [[پیامبر]] {{صل}} بر [[اقتداء]] و تمسّک به آنان ([[اهل بیت]]) و [[فراگیری دانش]] از آنان [[تشویق]] کرده است<ref>الصواعق المحرقة، ص۱۸۹.</ref>.
# [[فضل بن روزبهان اشعری]] ([[قرن دهم هجری]]): “قرار دادن اهل بیت در کنار [[قرآن]] بر [[وجوب]] [[تعظیم]] آنان و فراگرفتن علم از آنان و پیروی کردن از آنان در گفتار و [[کردار]] دلالت می‌کند، ولی [[نص]] در [[خلافت]] آنان پس از [[رسول خدا]] نیست<ref>ابطال نهج الباطل، ضمن دلائل الصدق، ج۲، ص۴۷۲- ۴۷۳.</ref>. یادآور می‌شویم، [[وجوب پیروی]] کردن از [[اهل بیت پیامبر]] در گفتار و [[رفتار]]، از جلوه‌های بارز [[امامت]] است.
# [[عبدالرؤوف مناوی]] (متوفای ۱۰۳۱): از این که [[پیامبر اکرم]] {{صل}} فرموده است: “من دو شیء گران‌بها (قرآن و عترت) را در میان شما باقی می‌گذارم”، و از این که فرموده است “آن دو تا وقتی در [[قیامت]] نزد حوض بر من وارد می‌شوند، از هم جدا نمی‌شوند”، به دست می‌آید که پیامبر {{صل}} [[امت]] خود را به رفتار نیکو نسبت به آن دو، و مقدم داشتن [[حق]] آن دو بر خود و تمسک نمودن به آن دو در امر [[دین]]، توصیه کرده است، اما کتاب الهی، بدان جهت که معدن [[علوم دینی]] و [[اسرار]] و حکمت‌های [[شرعی]] و گنج‌هایی از حقایق و دقایق است، و اما [[عترت]]؛ زیرا وقتی که عنصر [[پاک]] باشد در فهم دین کمک می‌کند، و [[پاکی]] عنصر به [[حُسن]] [[اخلاق]] می‌انجامد، و حُسن اخلاق صفای قلب و [[طهارت]] آن را در پی دارد<ref>فیض القدیر، ج۳، ص۱۸- ۱۹.</ref>. [[زرقانی مالکی]]<ref>شرح المواهب اللدنیة، ج۷، ص۵.</ref> (متوفای ۱۱۲۲ ه‍)؛ [[شهاب‌الدین خفاجی]]<ref>نسیم الریاض فی شرح الشفاء لقاضی عیاض، ج۳، ص۴۱۰.</ref> (متوفای ۱۰۶۹)؛ [[محمد مبین سندی]]<ref>دراسات اللبیب فی الأسوة الحسنة بالحبیب، ص۲۱۳- ۲۳۳.</ref> ([[قرن دوازدهم]]) و عالمانی دیگر نیز این مطلب را بیان کرده‌اند<ref>ر. ک: نفحات الأزهار، ج۲، ص۲۴۷- ۲۵۶.</ref>.<ref>[[علی ربانی گلپایگانی|ربانی گلپایگانی، علی]]، [[امامت اهل بیت (کتاب)|امامت اهل بیت]]، ص ۱۶۴.</ref>