اطاعت در معارف و سیره سجادی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Jaafari در ‏۳۱ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۱۰

2026-01-31T08:10:55Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۴۰
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = اطاعت		\| موضوع مرتبط = اطاعت
	\| عنوان مدخل = اطاعت		\| عنوان مدخل = اطاعت
	\| مداخل مرتبط = [[اطاعت در لغت]] - [[اطاعت در قرآن]] - [[اطاعت در حدیث]] - [[اطاعت در اصول فقه]] - [[اطاعت در فقه اسلامی]] - [[اطاعت در حقوق اسلامی]] - [[اطاعت در معارف دعا و زیارات]] - [[اطاعت در معارف و سیره سجادی]] - [[اطاعت در معارف و سیره رضوی]]		\| مداخل مرتبط = [[اطاعت در لغت]] - [[اطاعت در قرآن]] - [[اطاعت در حدیث]] - [[اطاعت در اصول فقه]] - [[اطاعت در فقه اسلامی]] - [[اطاعت در حقوق اسلامی]] - [[اطاعت در معارف دعا و زیارات]] - [[اطاعت در معارف و سیره نبوی]] - [[اطاعت در معارف و سیره سجادی]] - [[اطاعت در معارف و سیره رضوی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Bahmani: /* مقدمه */

2024-04-15T06:04:32Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۳۴
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	[[امام زین‌العابدین]] {{ع}}، [[بصیرت]] و ژرف‌نگری در [[اطاعت از خداوند]] را موجب [[قوّت]] و [[پایداری]] در [[فرمان‌بری]] شمرده و از خدا چنین می‌خواهد: «بار خدایا، قصد مرا در [[اطاعت]] خویش پایدری بخش و بصیرتم را در [[پرستش]] خود [[قوی]] گردان و مرا [[توفیق]] کارهایی ده که با آن از [[آلودگی]] [[گناه]] شست‌و‌شویم دهی، و مرا بر [[آیین]] خویش و پیامبرت محمد {{صل}} بمیرانی»<ref>نیایش سی‌ویکم.</ref>.		[[امام زین‌العابدین]] {{ع}}، [[بصیرت]] و ژرف‌نگری در [[اطاعت از خداوند]] را موجب [[قوّت]] و [[پایداری]] در [[فرمان‌بری]] شمرده و از خدا چنین می‌خواهد: «بار خدایا، قصد مرا در [[اطاعت]] خویش پایدری بخش و بصیرتم را در [[پرستش]] خود [[قوی]] گردان و مرا [[توفیق]] کارهایی ده که با آن از [[آلودگی]] [[گناه]] شست‌و‌شویم دهی، و مرا بر [[آیین]] خویش و پیامبرت محمد {{صل}} بمیرانی»<ref>نیایش سی‌ویکم.</ref>.

	بصیرت در [[دین]]، زمینه‌ساز دشمن‌شناسی، به ویژه [[شناخت]] [[شیطان]]، بزرگ‌ترین [[دشمن]] انسان، و [[گریز]] از دام‌های اوست. بنابراین اطاعت کامل خداوند مقتضی آن است که از اطاعت دشمن او سر بتابیم؛ از همین رو امام {{ع}} چنین [[دعا]] می‌کند: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ اجْعَلْنَا... وَ لَا نَسْتَجِيبُ‏ لَهُ‏ إِذَا دَعَانَا، نَأْمُرُ بِمُنَاوَأَتِهِ، مَنْ أَطَاعَ أَمْرَنَا، وَ نَعِظُ عَنْ مُتَابَعَتِهِ مَنِ اتَّبَعَ زَجْرَنَا}}؛ «بار خدایا! چنان کن که... چون شیطان آهنگ فریبمان کند، فرمانش اطاعت نکنیم و چون ما را به [[نافرمانی]] از تو بخواند اجابتش ننماییم»<ref>نیایش هفدهم.</ref>.<ref>اصطلاحات الاصول، علی مشکینی، نشر الهادی، قم، ۱۳۷۴؛ التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، حسن مصطفوی، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، تهران، ۱۳۶۰؛ الصحیفة السجادیة، امام زین‌العابدین {{ع}}، نشر الهادی، قم، ۱۴۱۸؛ صحیفه سجادیه، تزجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵.</ref>.<ref>[[علی اکبر شایسته‌نژاد\|شایسته‌نژاد، علی اکبر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «اطاعت»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۳۵۰.</ref>		بصیرت در [[دین]]، زمینه‌ساز دشمن‌شناسی، به ویژه [[شناخت]] [[شیطان]]، بزرگ‌ترین [[دشمن]] انسان، و گریز از دام‌های اوست. بنابراین اطاعت کامل خداوند مقتضی آن است که از اطاعت دشمن او سر بتابیم؛ از همین رو امام {{ع}} چنین [[دعا]] می‌کند: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ اجْعَلْنَا... وَ لَا نَسْتَجِيبُ‏ لَهُ‏ إِذَا دَعَانَا، نَأْمُرُ بِمُنَاوَأَتِهِ، مَنْ أَطَاعَ أَمْرَنَا، وَ نَعِظُ عَنْ مُتَابَعَتِهِ مَنِ اتَّبَعَ زَجْرَنَا}}؛ «بار خدایا! چنان کن که... چون شیطان آهنگ فریبمان کند، فرمانش اطاعت نکنیم و چون ما را به [[نافرمانی]] از تو بخواند اجابتش ننماییم»<ref>نیایش هفدهم.</ref>.<ref>اصطلاحات الاصول، علی مشکینی، نشر الهادی، قم، ۱۳۷۴؛ التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، حسن مصطفوی، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، تهران، ۱۳۶۰؛ الصحیفة السجادیة، امام زین‌العابدین {{ع}}، نشر الهادی، قم، ۱۴۱۸؛ صحیفه سجادیه، تزجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵.</ref>.<ref>[[علی اکبر شایسته‌نژاد\|شایسته‌نژاد، علی اکبر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «اطاعت»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۳۵۰.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۱۳ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۱۹

2023-05-13T09:19:29Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۴۹
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = اطاعت		\| موضوع مرتبط = اطاعت
	\| عنوان مدخل = اطاعت		\| عنوان مدخل = اطاعت
	\| مداخل مرتبط = [[اطاعت در لغت]] - [[اطاعت در قرآن]] - [[اطاعت در اصول فقه]] - [[اطاعت در فقه اسلامی]] - [[اطاعت در حقوق اسلامی]] - [[اطاعت در معارف دعا و زیارات]] - [[اطاعت در معارف و سیره سجادی]] - [[اطاعت در معارف و سیره رضوی]]		\| مداخل مرتبط = [[اطاعت در لغت]] - [[اطاعت در قرآن]] - [[اطاعت در حدیث]] - [[اطاعت در اصول فقه]] - [[اطاعت در فقه اسلامی]] - [[اطاعت در حقوق اسلامی]] - [[اطاعت در معارف دعا و زیارات]] - [[اطاعت در معارف و سیره سجادی]] - [[اطاعت در معارف و سیره رضوی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Bahmani: /* مقدمه */

2023-05-13T08:13:22Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۴۳
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	در فرهنگ دین، از [[فرمان]] بردنِ همراه با [[خضوع]] و رغبت با واژه [[اطاعت]] یاد شده است<ref>التحقیق فی کلمات القرآن الکریم.</ref>. اطاعتِ مطلق مخصوص [[خدا]]، [[پیامبر]] و [[امامان]]<ref>{{متن قرآن\|قُلْ أَطِيعُوا اللَّهَ وَالرَّسُولَ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْكَافِرِينَ}} «بگو از خداوند و پیامبر فرمان برید و اگر پشت کردند (بدانند که) بی‌گمان خداوند کافران را دوست نمی‌دارد» سوره آل عمران، آیه ۳۲؛ {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ فَإِنْ تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَالرَّسُولِ إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ذَلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلًا}} «ای مؤمنان، از خداوند فرمان برید و از پیامبر و زمامدارانی که از شمایند فرمانبرداری کنید و اگر به خداوند و روز بازپسین ایمان دارید، چون در چیزی با هم به ستیز برخاستید آن را به خداوند و پیامبر بازبرید که این بهتر و بازگشت آن نیکوتر است» سوره نساء، آیه ۵۹؛ {{متن قرآن\|وَأَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَاحْذَرُوا فَإِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُوا أَنَّمَا عَلَى رَسُولِنَا الْبَلَاغُ الْمُبِينُ}} «و از خداوند فرمانبرداری کنید و از پیامبر فرمان برید و (از بدی) بپرهیزید؛ بنابراین اگر رو بگردانید بدانید که تنها پیام‌رسانی روشن بر عهده فرستاده ماست» سوره مائده، آیه ۹۲ و....</ref> است و اطاعت از دیگران (مثل والدین) به صورت مقیّد، یعنی مشروط به اینکه [[مخالف]] [[دستور خدا]] نباشد<ref>امالی صدوق، ص۳۷۰.</ref> [[واجب]] است.		در فرهنگ دین، از [[فرمان]] بردنِ همراه با [[خضوع]] و رغبت با واژه [[اطاعت]] یاد شده است<ref>التحقیق فی کلمات القرآن الکریم.</ref>. اطاعتِ مطلق مخصوص [[خدا]]، [[پیامبر]] و [[امامان]]<ref>{{متن قرآن\|قُلْ أَطِيعُوا اللَّهَ وَالرَّسُولَ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْكَافِرِينَ}} «بگو از خداوند و پیامبر فرمان برید و اگر پشت کردند (بدانند که) بی‌گمان خداوند کافران را دوست نمی‌دارد» سوره آل عمران، آیه ۳۲؛ {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ فَإِنْ تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَالرَّسُولِ إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ذَلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلًا}} «ای مؤمنان، از خداوند فرمان برید و از پیامبر و زمامدارانی که از شمایند فرمانبرداری کنید و اگر به خداوند و روز بازپسین ایمان دارید، چون در چیزی با هم به ستیز برخاستید آن را به خداوند و پیامبر بازبرید که این بهتر و بازگشت آن نیکوتر است» سوره نساء، آیه ۵۹؛ {{متن قرآن\|وَأَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَاحْذَرُوا فَإِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُوا أَنَّمَا عَلَى رَسُولِنَا الْبَلَاغُ الْمُبِينُ}} «و از خداوند فرمانبرداری کنید و از پیامبر فرمان برید و (از بدی) بپرهیزید؛ بنابراین اگر رو بگردانید بدانید که تنها پیام‌رسانی روشن بر عهده فرستاده ماست» سوره مائده، آیه ۹۲ و....</ref> است و اطاعت از دیگران (مثل والدین) به صورت مقیّد، یعنی مشروط به اینکه مخالف [[دستور خدا]] نباشد<ref>امالی صدوق، ص۳۷۰.</ref> [[واجب]] است.

	[[امام زین‌العابدین]] {{ع}}، در برخی از دعاهای خود با اشاره به [[بی‌نیازی]] [[خداوند]] از اطاعت [[بندگان]]، [[فرمانبرداری]] از [[حضرت حق]] یا [[نافرمانی]] وی را در [[قدرت]] و عظمت خدا بی‌تأثیر دانسته است؛ از جمله: «ای خداوند!، قدرت تو بیشتر و [[پادشاهی]] تو گسترده‌تر از آن است که فرمانبرداری [[فرمانبرداران]] بر آن بیفزاید یا نافرمانی نافرمایان از آن بکاهد»<ref>نیایش پنجاهم.</ref>.		[[امام زین‌العابدین]] {{ع}}، در برخی از دعاهای خود با اشاره به [[بی‌نیازی]] [[خداوند]] از اطاعت [[بندگان]]، [[فرمانبرداری]] از [[حضرت حق]] یا [[نافرمانی]] وی را در [[قدرت]] و عظمت خدا بی‌تأثیر دانسته است؛ از جمله: «ای خداوند!، قدرت تو بیشتر و [[پادشاهی]] تو گسترده‌تر از آن است که فرمانبرداری [[فرمانبرداران]] بر آن بیفزاید یا نافرمانی نافرمایان از آن بکاهد»<ref>نیایش پنجاهم.</ref>.

Bahmani در ‏۱۳ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۱۳

2023-05-13T08:13:08Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۴۳
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	در [[فرهنگ ~~دین]]،~~ از [[فرمان]] بردنِ همراه با [[خضوع]] و رغبت با واژه [[اطاعت]] یاد شده است<ref>التحقیق فی کلمات القرآن الکریم.</ref>. اطاعتِ مطلق مخصوص [[خدا]]، [[پیامبر]] و [[امامان]]<ref>~~{{متن قرآن\|~~ {{متن قرآن\|قُلْ أَطِيعُوا اللَّهَ وَالرَّسُولَ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْكَافِرِينَ}} «بگو از خداوند و پیامبر فرمان برید و اگر پشت کردند (بدانند که) بی‌گمان خداوند کافران را دوست نمی‌دارد» سوره آل عمران، آیه ~~32؛~~ {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ فَإِنْ تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَالرَّسُولِ إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ذَلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلًا}} «ای مؤمنان، از خداوند فرمان برید و از پیامبر و زمامدارانی که از شمایند فرمانبرداری کنید و اگر به خداوند و روز بازپسین ایمان دارید، چون در چیزی با هم به ستیز برخاستید آن را به خداوند و پیامبر بازبرید که این بهتر و بازگشت آن نیکوتر است» سوره نساء، آیه ~~59؛~~ {{متن قرآن\|وَأَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَاحْذَرُوا فَإِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُوا أَنَّمَا عَلَى رَسُولِنَا الْبَلَاغُ الْمُبِينُ}} «و از خداوند فرمانبرداری کنید و از پیامبر فرمان برید و (از بدی) بپرهیزید؛ بنابراین اگر رو بگردانید بدانید که تنها پیام‌رسانی روشن بر عهده فرستاده ماست» سوره مائده، آیه ۹۲ و....</ref> است و اطاعت از دیگران (مثل [[والدین]]) به صورت مقیّد، یعنی مشروط به اینکه [[مخالف]] [[دستور خدا]] نباشد~~...~~ <ref>امالی صدوق، ص۳۷۰.</ref> [[واجب]] است.		در فرهنگ دین، از [[فرمان]] بردنِ همراه با [[خضوع]] و رغبت با واژه [[اطاعت]] یاد شده است<ref>التحقیق فی کلمات القرآن الکریم.</ref>. اطاعتِ مطلق مخصوص [[خدا]]، [[پیامبر]] و [[امامان]]<ref>{{متن قرآن\|قُلْ أَطِيعُوا اللَّهَ وَالرَّسُولَ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْكَافِرِينَ}} «بگو از خداوند و پیامبر فرمان برید و اگر پشت کردند (بدانند که) بی‌گمان خداوند کافران را دوست نمی‌دارد» سوره آل عمران، آیه ۳۲؛ {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ فَإِنْ تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَالرَّسُولِ إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ذَلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلًا}} «ای مؤمنان، از خداوند فرمان برید و از پیامبر و زمامدارانی که از شمایند فرمانبرداری کنید و اگر به خداوند و روز بازپسین ایمان دارید، چون در چیزی با هم به ستیز برخاستید آن را به خداوند و پیامبر بازبرید که این بهتر و بازگشت آن نیکوتر است» سوره نساء، آیه ۵۹؛ {{متن قرآن\|وَأَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَاحْذَرُوا فَإِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُوا أَنَّمَا عَلَى رَسُولِنَا الْبَلَاغُ الْمُبِينُ}} «و از خداوند فرمانبرداری کنید و از پیامبر فرمان برید و (از بدی) بپرهیزید؛ بنابراین اگر رو بگردانید بدانید که تنها پیام‌رسانی روشن بر عهده فرستاده ماست» سوره مائده، آیه ۹۲ و....</ref> است و اطاعت از دیگران (مثل والدین) به صورت مقیّد، یعنی مشروط به اینکه [[مخالف]] [[دستور خدا]] نباشد<ref>امالی صدوق، ص۳۷۰.</ref> [[واجب]] است.

	[[امام زین‌العابدین]] {{ع}}، در برخی از دعاهای خود با اشاره به [[بی‌نیازی]] [[خداوند]] از اطاعت [[بندگان]]، [[فرمانبرداری]] از [[حضرت حق]] یا [[نافرمانی]] وی را در [[قدرت]] و [[عظمت خدا]] بی‌تأثیر دانسته است؛ از جمله: «ای خداوند!، قدرت تو بیشتر و [[پادشاهی]] تو گسترده‌تر از آن است که فرمانبرداری [[فرمانبرداران]] بر آن بیفزاید یا نافرمانی نافرمایان از آن بکاهد»<ref>نیایش پنجاهم~~.</ref>.~~		[[امام زین‌العابدین]] {{ع}}، در برخی از دعاهای خود با اشاره به [[بی‌نیازی]] [[خداوند]] از اطاعت [[بندگان]]، [[فرمانبرداری]] از [[حضرت حق]] یا [[نافرمانی]] وی را در [[قدرت]] و عظمت خدا بی‌تأثیر دانسته است؛ از جمله: «ای خداوند!، قدرت تو بیشتر و [[پادشاهی]] تو گسترده‌تر از آن است که فرمانبرداری [[فرمانبرداران]] بر آن بیفزاید یا نافرمانی نافرمایان از آن بکاهد»<ref>نیایش پنجاهم.</ref>.
	[[اطاعت از خداوند]]، موجب [[سعادت]] و [[رهایی]] [[انسان]] از [[ذلت]] است: {{متن حدیث\|يَا مَنْ‏ طَاعَتُهُ‏ نَجَاةٌ لِلْمُطِيعِينَ‏، صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ اشْغَلْ... وَ جَوَارِحَنَا بِطَاعَتِكَ عَنْ كُلِّ طَاعَةٍ}}؛ «ای خداوندی که [[فرمانبرداری]] از تو موجب [[سعادت]] و [[رهایی]] [[فرمانبرداران]] است. بر [[محمد]] و خاندانش [[درود]] فرست و... اعضای ما را از فرمانبرداری دیگران به فرمانبرداری خود مشغول دار»<ref>نیایش یازدهم.</ref>.
	از دیدگاه [[امام سجاد]] {{ع}} کرامت‌ها و پاداش‌هایی که در نزد خداست جز از طریق فرمانبرداری [[خدا]] و به [[فضل]] [[رحمت]] او قابل دست یافتن نیست<ref>نیایش بیست‌ویکم.</ref>.

	~~از منظر~~ [[~~امام~~]] ~~{{ع}}~~، [[~~برترین~~]] [[~~درجه~~]] ~~تلاش~~ [[~~بندگان]] نیز نمی‌تواند [[حق]] کامل [[فرمانبری~~]] از [[~~خداوند~~]] ~~را ادا کند~~: {{متن حدیث\|~~اللَّهُمَّ~~... ~~فَأَشْكَرُ عِبَادِكَ عَاجِزٌ~~ عَنْ ~~شُكْرِكَ، وَ أَعْبَدُهُمْ‏ مُقَصِّرٌ عَنْ‏ طَاعَتِكَ‏~~}}~~<ref>نیایش سی‌وهفتم.</ref>~~؛ ~~«بار خدایا!...~~ [[~~بنده~~]] ~~تو، هرچه در~~ [[~~طاعت~~]] ~~تو بکوشد به جایی نرسد~~ و ~~از طاعت تو، آن‌سان که در خور فضل توست،~~ [[~~ناتوان~~]] ~~است». در~~ [[~~مکتب~~]] ~~امام سجاد {{ع}}، همه موجودات به~~ [[~~فرمان خداوند]]، [[تسلیم~~]] و ~~تحت [[فرمان]]~~ [[~~انسان~~]] ~~هستند~~ و ~~[[نشانه]] [[عنایت خاص]] خداوند به اوست: «خداوندا!~~ ما را ~~آن‌گونه [[برتری]] دادی که بر همه [[آفریدگان]] [[سلطه]] یابیم، و~~ به ~~[[قدرت]] تو همه آفریده‌ها، [[فرمانبردار]] ما و به [[عزت]] تو تسلیم طاعت ما هستند»~~<ref>نیایش ~~یکم~~.</ref>.		[[اطاعت از خداوند]]، موجب [[سعادت]] و [[رهایی]] [[انسان]] از [[ذلت]] است: {{متن حدیث\|يَا مَنْ‏ طَاعَتُهُ‏ نَجَاةٌ لِلْمُطِيعِينَ‏، صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ اشْغَلْ... وَ جَوَارِحَنَا بِطَاعَتِكَ عَنْ كُلِّ طَاعَةٍ}}؛ «ای خداوندی که [[فرمانبرداری]] از تو موجب [[سعادت]] و [[رهایی]] [[فرمانبرداران]] است. بر [[محمد]] و خاندانش [[درود]] فرست و... اعضای ما را از فرمانبرداری دیگران به فرمانبرداری خود مشغول دار»<ref>نیایش یازدهم.</ref>. از دیدگاه [[امام سجاد]] {{ع}} کرامت‌ها و پاداش‌هایی که در نزد خداست جز از طریق فرمانبرداری [[خدا]] و به [[فضل]] [[رحمت]] او قابل دست یافتن نیست<ref>نیایش بیست‌ویکم.</ref>.
	[[امام ~~زین‌العابدین~~]] {{ع}}~~، [[بصیرت]]~~ و ~~ژرف‌نگری~~ در ~~[[اطاعت~~ از ~~خداوند]] را موجب [[قوّت]] و [[پایداری]] در~~ [[~~فرمان‌بری]] شمرده و از~~ خدا ~~چنین می‌خواهد: «بار خدایا، قصد مرا در [[اطاعت~~]] ~~خویش پایدری بخش~~ و ~~بصیرتم را در~~ [[~~پرستش]] خود [[قوی]] گردان و مرا [[توفیق]] کارهایی ده که با آن از [[آلودگی]] [[گناه~~]] ~~شست‌و‌شویم دهی، و مرا بر~~ [[~~آیین~~]] ~~خویش و پیامبرت محمد {{صل}} بمیرانی»~~<ref>نیایش ~~سی‌ویکم~~.</ref>

	بصیرت در [[~~دین~~]]~~، زمینه‌ساز~~ [[~~دشمن‌شناسی~~]]، به ویژه [[شناخت]] [[شیطان]]، بزرگ‌ترین [[دشمن]] انسان، و [[گریز]] از دام‌های اوست. بنابراین اطاعت کامل خداوند مقتضی آن است که از اطاعت دشمن او سر بتابیم؛ از همین رو امام {{ع}} چنین [[دعا]] می‌کند: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ اجْعَلْنَا... وَ لَا نَسْتَجِيبُ‏ لَهُ‏ إِذَا دَعَانَا، نَأْمُرُ بِمُنَاوَأَتِهِ، مَنْ أَطَاعَ أَمْرَنَا، وَ نَعِظُ عَنْ مُتَابَعَتِهِ مَنِ اتَّبَعَ زَجْرَنَا}}؛ «بار خدایا! چنان کن که... چون شیطان آهنگ فریبمان کند، فرمانش اطاعت نکنیم و چون ما را به [[نافرمانی]] از تو بخواند اجابتش ننماییم»<ref>نیایش هفدهم.</ref><ref>اصطلاحات الاصول، علی مشکینی، نشر الهادی، قم، ۱۳۷۴؛ التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، حسن مصطفوی، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، تهران، ۱۳۶۰؛ الصحیفة السجادیة، امام زین‌العابدین {{ع}}، نشر الهادی، قم، ۱۴۱۸؛ صحیفه سجادیه، تزجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵.</ref><ref>[[علی اکبر شایسته‌نژاد\|شایسته‌نژاد، علی اکبر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «اطاعت»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۳۵۰.</ref>		از منظر [[امام]] {{ع}}، [[برترین]] [[درجه]] تلاش [[بندگان]] نیز نمی‌تواند [[حق]] کامل [[فرمانبری]] از [[خداوند]] را ادا کند: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ... فَأَشْكَرُ عِبَادِكَ عَاجِزٌ عَنْ شُكْرِكَ، وَ أَعْبَدُهُمْ‏ مُقَصِّرٌ عَنْ‏ طَاعَتِكَ‏}}<ref>نیایش سی‌وهفتم.</ref>؛ «بار خدایا!... [[بنده]] تو، هرچه در [[طاعت]] تو بکوشد به جایی نرسد و از طاعت تو، آن‌سان که در خور فضل توست، [[ناتوان]] است». در [[مکتب]] امام سجاد {{ع}}، همه موجودات به [[فرمان خداوند]]، [[تسلیم]] و تحت [[فرمان]] [[انسان]] هستند و [[نشانه]] عنایت خاص خداوند به اوست: «خداوندا! ما را آن‌گونه [[برتری]] دادی که بر همه [[آفریدگان]] [[سلطه]] یابیم، و به [[قدرت]] تو همه آفریده‌ها، [[فرمانبردار]] ما و به [[عزت]] تو تسلیم طاعت ما هستند»<ref>نیایش یکم.</ref>.

			[[امام زین‌العابدین]] {{ع}}، [[بصیرت]] و ژرف‌نگری در [[اطاعت از خداوند]] را موجب [[قوّت]] و [[پایداری]] در [[فرمان‌بری]] شمرده و از خدا چنین می‌خواهد: «بار خدایا، قصد مرا در [[اطاعت]] خویش پایدری بخش و بصیرتم را در [[پرستش]] خود [[قوی]] گردان و مرا [[توفیق]] کارهایی ده که با آن از [[آلودگی]] [[گناه]] شست‌و‌شویم دهی، و مرا بر [[آیین]] خویش و پیامبرت محمد {{صل}} بمیرانی»<ref>نیایش سی‌ویکم.</ref>.

			بصیرت در [[دین]]، زمینه‌ساز دشمن‌شناسی، به ویژه [[شناخت]] [[شیطان]]، بزرگ‌ترین [[دشمن]] انسان، و [[گریز]] از دام‌های اوست. بنابراین اطاعت کامل خداوند مقتضی آن است که از اطاعت دشمن او سر بتابیم؛ از همین رو امام {{ع}} چنین [[دعا]] می‌کند: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ اجْعَلْنَا... وَ لَا نَسْتَجِيبُ‏ لَهُ‏ إِذَا دَعَانَا، نَأْمُرُ بِمُنَاوَأَتِهِ، مَنْ أَطَاعَ أَمْرَنَا، وَ نَعِظُ عَنْ مُتَابَعَتِهِ مَنِ اتَّبَعَ زَجْرَنَا}}؛ «بار خدایا! چنان کن که... چون شیطان آهنگ فریبمان کند، فرمانش اطاعت نکنیم و چون ما را به [[نافرمانی]] از تو بخواند اجابتش ننماییم»<ref>نیایش هفدهم.</ref>.<ref>اصطلاحات الاصول، علی مشکینی، نشر الهادی، قم، ۱۳۷۴؛ التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، حسن مصطفوی، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، تهران، ۱۳۶۰؛ الصحیفة السجادیة، امام زین‌العابدین {{ع}}، نشر الهادی، قم، ۱۴۱۸؛ صحیفه سجادیه، تزجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵.</ref>.<ref>[[علی اکبر شایسته‌نژاد\|شایسته‌نژاد، علی اکبر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «اطاعت»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۳۵۰.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۱۸ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۴:۵۴

2023-01-18T04:54:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۲۴
خط ۱:		خط ۱:

	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = اطاعت		\| موضوع مرتبط = اطاعت
	\| عنوان مدخل = [[اطاعت]]		\| عنوان مدخل = اطاعت
	\| مداخل مرتبط = [[اطاعت در لغت]] - [[اطاعت در قرآن]] - [[اطاعت در اصول فقه]] - [[اطاعت در فقه اسلامی]] - [[حق اطاعت]] - [[اطاعت در معارف دعا و زیارات]] - [[اطاعت در معارف و سیره سجادی]] - [[اطاعت در معارف و سیره رضوی]]		\| مداخل مرتبط = [[اطاعت در لغت]] - [[اطاعت در قرآن]] - [[اطاعت در اصول فقه]] - [[اطاعت در فقه اسلامی]] - [[اطاعت در حقوق اسلامی]] - [[اطاعت در معارف دعا و زیارات]] - [[اطاعت در معارف و سیره سجادی]] - [[اطاعت در معارف و سیره رضوی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}
خط ۲۷:		خط ۲۶:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:اطاعت ~~در معارف و سیره سجادی~~]]		[[رده:اطاعت]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T14:38:53Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۰۸
خط ۷:		خط ۷:
	}}		}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	در [[فرهنگ دین]]، از [[فرمان]] بردنِ همراه با [[خضوع]] و رغبت با واژه [[اطاعت]] یاد شده است<ref>التحقیق فی کلمات القرآن الکریم.</ref>. اطاعتِ مطلق مخصوص [[خدا]]، [[پیامبر]] و [[امامان]]<ref>{{متن قرآن\| {{متن قرآن\|قُلْ أَطِيعُوا اللَّهَ وَالرَّسُولَ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْكَافِرِينَ}} «بگو از خداوند و پیامبر فرمان برید و اگر پشت کردند (بدانند که) بی‌گمان خداوند کافران را دوست نمی‌دارد» سوره آل عمران، آیه 32؛ {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ فَإِنْ تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَالرَّسُولِ إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ذَلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلًا}} «ای مؤمنان، از خداوند فرمان برید و از پیامبر و زمامدارانی که از شمایند فرمانبرداری کنید و اگر به خداوند و روز بازپسین ایمان دارید، چون در چیزی با هم به ستیز برخاستید آن را به خداوند و پیامبر بازبرید که این بهتر و بازگشت آن نیکوتر است» سوره نساء، آیه 59؛ {{متن قرآن\|وَأَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَاحْذَرُوا فَإِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُوا أَنَّمَا عَلَى رَسُولِنَا الْبَلَاغُ الْمُبِينُ}} «و از خداوند فرمانبرداری کنید و از پیامبر فرمان برید و (از بدی) بپرهیزید؛ بنابراین اگر رو بگردانید بدانید که تنها پیام‌رسانی روشن بر عهده فرستاده ماست» سوره مائده، آیه ۹۲ و....</ref> است و اطاعت از دیگران (مثل [[والدین]]) به صورت مقیّد، یعنی مشروط به اینکه [[مخالف]] [[دستور خدا]] نباشد... <ref>امالی صدوق، ص۳۷۰.</ref> [[واجب]] است.		در [[فرهنگ دین]]، از [[فرمان]] بردنِ همراه با [[خضوع]] و رغبت با واژه [[اطاعت]] یاد شده است<ref>التحقیق فی کلمات القرآن الکریم.</ref>. اطاعتِ مطلق مخصوص [[خدا]]، [[پیامبر]] و [[امامان]]<ref>{{متن قرآن\| {{متن قرآن\|قُلْ أَطِيعُوا اللَّهَ وَالرَّسُولَ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْكَافِرِينَ}} «بگو از خداوند و پیامبر فرمان برید و اگر پشت کردند (بدانند که) بی‌گمان خداوند کافران را دوست نمی‌دارد» سوره آل عمران، آیه 32؛ {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ فَإِنْ تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَالرَّسُولِ إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ذَلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلًا}} «ای مؤمنان، از خداوند فرمان برید و از پیامبر و زمامدارانی که از شمایند فرمانبرداری کنید و اگر به خداوند و روز بازپسین ایمان دارید، چون در چیزی با هم به ستیز برخاستید آن را به خداوند و پیامبر بازبرید که این بهتر و بازگشت آن نیکوتر است» سوره نساء، آیه 59؛ {{متن قرآن\|وَأَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَاحْذَرُوا فَإِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُوا أَنَّمَا عَلَى رَسُولِنَا الْبَلَاغُ الْمُبِينُ}} «و از خداوند فرمانبرداری کنید و از پیامبر فرمان برید و (از بدی) بپرهیزید؛ بنابراین اگر رو بگردانید بدانید که تنها پیام‌رسانی روشن بر عهده فرستاده ماست» سوره مائده، آیه ۹۲ و....</ref> است و اطاعت از دیگران (مثل [[والدین]]) به صورت مقیّد، یعنی مشروط به اینکه [[مخالف]] [[دستور خدا]] نباشد... <ref>امالی صدوق، ص۳۷۰.</ref> [[واجب]] است.

	[[امام زین‌العابدین]]{{ع}}، در برخی از دعاهای خود با اشاره به [[بی‌نیازی]] [[خداوند]] از اطاعت [[بندگان]]، [[فرمانبرداری]] از [[حضرت حق]] یا [[نافرمانی]] وی را در [[قدرت]] و [[عظمت خدا]] بی‌تأثیر دانسته است؛ از جمله: «ای خداوند!، قدرت تو بیشتر و [[پادشاهی]] تو گسترده‌تر از آن است که فرمانبرداری [[فرمانبرداران]] بر آن بیفزاید یا نافرمانی نافرمایان از آن بکاهد»<ref>نیایش پنجاهم.</ref>.		[[امام زین‌العابدین]] {{ع}}، در برخی از دعاهای خود با اشاره به [[بی‌نیازی]] [[خداوند]] از اطاعت [[بندگان]]، [[فرمانبرداری]] از [[حضرت حق]] یا [[نافرمانی]] وی را در [[قدرت]] و [[عظمت خدا]] بی‌تأثیر دانسته است؛ از جمله: «ای خداوند!، قدرت تو بیشتر و [[پادشاهی]] تو گسترده‌تر از آن است که فرمانبرداری [[فرمانبرداران]] بر آن بیفزاید یا نافرمانی نافرمایان از آن بکاهد»<ref>نیایش پنجاهم.</ref>.
	[[اطاعت از خداوند]]، موجب [[سعادت]] و [[رهایی]] [[انسان]] از [[ذلت]] است: {{متن حدیث\|يَا مَنْ‏ طَاعَتُهُ‏ نَجَاةٌ لِلْمُطِيعِينَ‏، صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ اشْغَلْ... وَ جَوَارِحَنَا بِطَاعَتِكَ عَنْ كُلِّ طَاعَةٍ}}؛ «ای خداوندی که [[فرمانبرداری]] از تو موجب [[سعادت]] و [[رهایی]] [[فرمانبرداران]] است. بر [[محمد]] و خاندانش [[درود]] فرست و... اعضای ما را از فرمانبرداری دیگران به فرمانبرداری خود مشغول دار»<ref>نیایش یازدهم.</ref>.		[[اطاعت از خداوند]]، موجب [[سعادت]] و [[رهایی]] [[انسان]] از [[ذلت]] است: {{متن حدیث\|يَا مَنْ‏ طَاعَتُهُ‏ نَجَاةٌ لِلْمُطِيعِينَ‏، صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ اشْغَلْ... وَ جَوَارِحَنَا بِطَاعَتِكَ عَنْ كُلِّ طَاعَةٍ}}؛ «ای خداوندی که [[فرمانبرداری]] از تو موجب [[سعادت]] و [[رهایی]] [[فرمانبرداران]] است. بر [[محمد]] و خاندانش [[درود]] فرست و... اعضای ما را از فرمانبرداری دیگران به فرمانبرداری خود مشغول دار»<ref>نیایش یازدهم.</ref>.
	از دیدگاه [[امام سجاد]]{{ع}} کرامت‌ها و پاداش‌هایی که در نزد خداست جز از طریق فرمانبرداری [[خدا]] و به [[فضل]] [[رحمت]] او قابل دست یافتن نیست<ref>نیایش بیست‌ویکم.</ref>.		از دیدگاه [[امام سجاد]] {{ع}} کرامت‌ها و پاداش‌هایی که در نزد خداست جز از طریق فرمانبرداری [[خدا]] و به [[فضل]] [[رحمت]] او قابل دست یافتن نیست<ref>نیایش بیست‌ویکم.</ref>.

	از منظر [[امام]]{{ع}}، [[برترین]] [[درجه]] تلاش [[بندگان]] نیز نمی‌تواند [[حق]] کامل [[فرمانبری]] از [[خداوند]] را ادا کند: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ... فَأَشْكَرُ عِبَادِكَ عَاجِزٌ عَنْ شُكْرِكَ، وَ أَعْبَدُهُمْ‏ مُقَصِّرٌ عَنْ‏ طَاعَتِكَ‏}}<ref>نیایش سی‌وهفتم.</ref>؛ «بار خدایا!... [[بنده]] تو، هرچه در [[طاعت]] تو بکوشد به جایی نرسد و از طاعت تو، آن‌سان که در خور فضل توست، [[ناتوان]] است». در [[مکتب]] امام سجاد{{ع}}، همه موجودات به [[فرمان خداوند]]، [[تسلیم]] و تحت [[فرمان]] [[انسان]] هستند و [[نشانه]] [[عنایت خاص]] خداوند به اوست: «خداوندا! ما را آن‌گونه [[برتری]] دادی که بر همه [[آفریدگان]] [[سلطه]] یابیم، و به [[قدرت]] تو همه آفریده‌ها، [[فرمانبردار]] ما و به [[عزت]] تو تسلیم طاعت ما هستند»<ref>نیایش یکم.</ref>.		از منظر [[امام]] {{ع}}، [[برترین]] [[درجه]] تلاش [[بندگان]] نیز نمی‌تواند [[حق]] کامل [[فرمانبری]] از [[خداوند]] را ادا کند: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ... فَأَشْكَرُ عِبَادِكَ عَاجِزٌ عَنْ شُكْرِكَ، وَ أَعْبَدُهُمْ‏ مُقَصِّرٌ عَنْ‏ طَاعَتِكَ‏}}<ref>نیایش سی‌وهفتم.</ref>؛ «بار خدایا!... [[بنده]] تو، هرچه در [[طاعت]] تو بکوشد به جایی نرسد و از طاعت تو، آن‌سان که در خور فضل توست، [[ناتوان]] است». در [[مکتب]] امام سجاد {{ع}}، همه موجودات به [[فرمان خداوند]]، [[تسلیم]] و تحت [[فرمان]] [[انسان]] هستند و [[نشانه]] [[عنایت خاص]] خداوند به اوست: «خداوندا! ما را آن‌گونه [[برتری]] دادی که بر همه [[آفریدگان]] [[سلطه]] یابیم، و به [[قدرت]] تو همه آفریده‌ها، [[فرمانبردار]] ما و به [[عزت]] تو تسلیم طاعت ما هستند»<ref>نیایش یکم.</ref>.
	[[امام زین‌العابدین]]{{ع}}، [[بصیرت]] و ژرف‌نگری در [[اطاعت از خداوند]] را موجب [[قوّت]] و [[پایداری]] در [[فرمان‌بری]] شمرده و از خدا چنین می‌خواهد: «بار خدایا، قصد مرا در [[اطاعت]] خویش پایدری بخش و بصیرتم را در [[پرستش]] خود [[قوی]] گردان و مرا [[توفیق]] کارهایی ده که با آن از [[آلودگی]] [[گناه]] شست‌و‌شویم دهی، و مرا بر [[آیین]] خویش و پیامبرت محمد{{صل}} بمیرانی»<ref>نیایش سی‌ویکم.</ref>		[[امام زین‌العابدین]] {{ع}}، [[بصیرت]] و ژرف‌نگری در [[اطاعت از خداوند]] را موجب [[قوّت]] و [[پایداری]] در [[فرمان‌بری]] شمرده و از خدا چنین می‌خواهد: «بار خدایا، قصد مرا در [[اطاعت]] خویش پایدری بخش و بصیرتم را در [[پرستش]] خود [[قوی]] گردان و مرا [[توفیق]] کارهایی ده که با آن از [[آلودگی]] [[گناه]] شست‌و‌شویم دهی، و مرا بر [[آیین]] خویش و پیامبرت محمد {{صل}} بمیرانی»<ref>نیایش سی‌ویکم.</ref>

	بصیرت در [[دین]]، زمینه‌ساز [[دشمن‌شناسی]]، به ویژه [[شناخت]] [[شیطان]]، بزرگ‌ترین [[دشمن]] انسان، و [[گریز]] از دام‌های اوست. بنابراین اطاعت کامل خداوند مقتضی آن است که از اطاعت دشمن او سر بتابیم؛ از همین رو امام{{ع}} چنین [[دعا]] می‌کند: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ اجْعَلْنَا... وَ لَا نَسْتَجِيبُ‏ لَهُ‏ إِذَا دَعَانَا، نَأْمُرُ بِمُنَاوَأَتِهِ، مَنْ أَطَاعَ أَمْرَنَا، وَ نَعِظُ عَنْ مُتَابَعَتِهِ مَنِ اتَّبَعَ زَجْرَنَا}}؛ «بار خدایا! چنان کن که... چون شیطان آهنگ فریبمان کند، فرمانش اطاعت نکنیم و چون ما را به [[نافرمانی]] از تو بخواند اجابتش ننماییم»<ref>نیایش هفدهم.</ref><ref>اصطلاحات الاصول، علی مشکینی، نشر الهادی، قم، ۱۳۷۴؛ التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، حسن مصطفوی، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، تهران، ۱۳۶۰؛ الصحیفة السجادیة، امام زین‌العابدین{{ع}}، نشر الهادی، قم، ۱۴۱۸؛ صحیفه سجادیه، تزجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵.</ref><ref>[[علی اکبر شایسته‌نژاد\|شایسته‌نژاد، علی اکبر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «اطاعت»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۳۵۰.</ref>		بصیرت در [[دین]]، زمینه‌ساز [[دشمن‌شناسی]]، به ویژه [[شناخت]] [[شیطان]]، بزرگ‌ترین [[دشمن]] انسان، و [[گریز]] از دام‌های اوست. بنابراین اطاعت کامل خداوند مقتضی آن است که از اطاعت دشمن او سر بتابیم؛ از همین رو امام {{ع}} چنین [[دعا]] می‌کند: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ اجْعَلْنَا... وَ لَا نَسْتَجِيبُ‏ لَهُ‏ إِذَا دَعَانَا، نَأْمُرُ بِمُنَاوَأَتِهِ، مَنْ أَطَاعَ أَمْرَنَا، وَ نَعِظُ عَنْ مُتَابَعَتِهِ مَنِ اتَّبَعَ زَجْرَنَا}}؛ «بار خدایا! چنان کن که... چون شیطان آهنگ فریبمان کند، فرمانش اطاعت نکنیم و چون ما را به [[نافرمانی]] از تو بخواند اجابتش ننماییم»<ref>نیایش هفدهم.</ref><ref>اصطلاحات الاصول، علی مشکینی، نشر الهادی، قم، ۱۳۷۴؛ التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، حسن مصطفوی، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، تهران، ۱۳۶۰؛ الصحیفة السجادیة، امام زین‌العابدین {{ع}}، نشر الهادی، قم، ۱۴۱۸؛ صحیفه سجادیه، تزجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵.</ref><ref>[[علی اکبر شایسته‌نژاد\|شایسته‌نژاد، علی اکبر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «اطاعت»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۳۵۰.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T05:09:51Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۳۹
خط ۲۸:		خط ۲۸:

	[[رده:اطاعت در معارف و سیره سجادی]]		[[رده:اطاعت در معارف و سیره سجادی]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۲

2022-07-10T22:16:12Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۲

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۱:۴۶
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	[[امام زین‌العابدین]]{{ع}}، [[بصیرت]] و ژرف‌نگری در [[اطاعت از خداوند]] را موجب [[قوّت]] و [[پایداری]] در [[فرمان‌بری]] شمرده و از خدا چنین می‌خواهد: «بار خدایا، قصد مرا در [[اطاعت]] خویش پایدری بخش و بصیرتم را در [[پرستش]] خود [[قوی]] گردان و مرا [[توفیق]] کارهایی ده که با آن از [[آلودگی]] [[گناه]] شست‌و‌شویم دهی، و مرا بر [[آیین]] خویش و پیامبرت محمد{{صل}} بمیرانی»<ref>نیایش سی‌ویکم.</ref>		[[امام زین‌العابدین]]{{ع}}، [[بصیرت]] و ژرف‌نگری در [[اطاعت از خداوند]] را موجب [[قوّت]] و [[پایداری]] در [[فرمان‌بری]] شمرده و از خدا چنین می‌خواهد: «بار خدایا، قصد مرا در [[اطاعت]] خویش پایدری بخش و بصیرتم را در [[پرستش]] خود [[قوی]] گردان و مرا [[توفیق]] کارهایی ده که با آن از [[آلودگی]] [[گناه]] شست‌و‌شویم دهی، و مرا بر [[آیین]] خویش و پیامبرت محمد{{صل}} بمیرانی»<ref>نیایش سی‌ویکم.</ref>

	بصیرت در [[دین]]، زمینه‌ساز [[دشمن‌شناسی]]، به ویژه [[شناخت]] [[شیطان]]، بزرگ‌ترین [[دشمن]] انسان، و [[گریز]] از دام‌های اوست. بنابراین اطاعت کامل خداوند مقتضی آن است که از اطاعت دشمن او سر بتابیم؛ از همین رو امام{{ع}} چنین [[دعا]] می‌کند: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ اجْعَلْنَا... وَ لَا نَسْتَجِيبُ‏ لَهُ‏ إِذَا دَعَانَا، نَأْمُرُ بِمُنَاوَأَتِهِ، مَنْ أَطَاعَ أَمْرَنَا، وَ نَعِظُ عَنْ مُتَابَعَتِهِ مَنِ اتَّبَعَ زَجْرَنَا}}؛ «بار خدایا! چنان کن که... چون شیطان آهنگ فریبمان کند، فرمانش اطاعت نکنیم و چون ما را به [[نافرمانی]] از تو بخواند اجابتش ننماییم»<ref>نیایش هفدهم.</ref>.<ref>اصطلاحات الاصول، علی مشکینی، نشر الهادی، قم، ۱۳۷۴؛ التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، حسن مصطفوی، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، تهران، ۱۳۶۰؛ الصحیفة السجادیة، امام زین‌العابدین{{ع}}، نشر الهادی، قم، ۱۴۱۸؛ صحیفه سجادیه، تزجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵.</ref>.<ref>[[علی اکبر شایسته‌نژاد\|شایسته‌نژاد، علی اکبر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «اطاعت»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۳۵۰.</ref>		بصیرت در [[دین]]، زمینه‌ساز [[دشمن‌شناسی]]، به ویژه [[شناخت]] [[شیطان]]، بزرگ‌ترین [[دشمن]] انسان، و [[گریز]] از دام‌های اوست. بنابراین اطاعت کامل خداوند مقتضی آن است که از اطاعت دشمن او سر بتابیم؛ از همین رو امام{{ع}} چنین [[دعا]] می‌کند: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ اجْعَلْنَا... وَ لَا نَسْتَجِيبُ‏ لَهُ‏ إِذَا دَعَانَا، نَأْمُرُ بِمُنَاوَأَتِهِ، مَنْ أَطَاعَ أَمْرَنَا، وَ نَعِظُ عَنْ مُتَابَعَتِهِ مَنِ اتَّبَعَ زَجْرَنَا}}؛ «بار خدایا! چنان کن که... چون شیطان آهنگ فریبمان کند، فرمانش اطاعت نکنیم و چون ما را به [[نافرمانی]] از تو بخواند اجابتش ننماییم»<ref>نیایش هفدهم.</ref><ref>اصطلاحات الاصول، علی مشکینی، نشر الهادی، قم، ۱۳۷۴؛ التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، حسن مصطفوی، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، تهران، ۱۳۶۰؛ الصحیفة السجادیة، امام زین‌العابدین{{ع}}، نشر الهادی، قم، ۱۴۱۸؛ صحیفه سجادیه، تزجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵.</ref><ref>[[علی اکبر شایسته‌نژاد\|شایسته‌نژاد، علی اکبر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «اطاعت»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۳۵۰.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\[\[(.)\]\](.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\>\n\(.)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

2022-06-01T06:46:23Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb$252\,\s252\,\s233$\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\[\[(.*)\]\](.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\>\n\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb$255\,\s245\,\s227$\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۱۶
خط ۱:		خط ۱:

	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از زیرشاخه‌های بحث '''~~[[اطاعت]]~~''' است. "'''[[اطاعت]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[اطاعت در لغت]] - [[اطاعت در قرآن]] - [[اطاعت در اصول فقه]] - [[اطاعت در فقه اسلامی]] - [[حق اطاعت]] - [[اطاعت در معارف دعا و زیارات]] - [[اطاعت در معارف و سیره سجادی]] - [[اطاعت در معارف و سیره رضوی]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط = اطاعت
			\| عنوان مدخل = [[اطاعت]]
			\| مداخل مرتبط = [[اطاعت در لغت]] - [[اطاعت در قرآن]] - [[اطاعت در اصول فقه]] - [[اطاعت در فقه اسلامی]] - [[حق اطاعت]] - [[اطاعت در معارف دعا و زیارات]] - [[اطاعت در معارف و سیره سجادی]] - [[اطاعت در معارف و سیره رضوی]]
			\| پرسش مرتبط =
			}}

	==مقدمه==		==مقدمه==

اطاعت در معارف و سیره سجادی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Jaafari در ‏۳۱ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۱۰

Bahmani: /* مقدمه */

Bahmani در ‏۱۳ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۱۹

Bahmani: /* مقدمه */

Bahmani در ‏۱۳ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۱۳

Bahmani در ‏۱۸ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۴:۵۴

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۲

Heydari: جایگزینی متن - '\(.*)\[\[(.*)\]\](.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\>\n\(.*)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\[\[(.)\]\](.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\>\n\(.)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '