اطاعت پیامبر - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* گستره اطاعت از پیامبر */

2024-04-15T06:10:42Z

گستره اطاعت از پیامبر

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۴۰
خط ۴۸:		خط ۴۸:
	رساترین [[آیه]] بر حجیت سنت و ضرورت اطاعت مطلق از پیامبر، آیۀ {{متن قرآن\|وَمَا آتَاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا}}<ref>«آنچه پیامبر به شما می‌دهد بگیرید و از آنچه شما را از آن باز می‌دارد دست بکشید» سوره حشر، آیه ۷.</ref>‏ است که بر [[لزوم]] تمسک به تمام آموزه‌های [[پیامبر]] دلالت دارد، در این [[آیه]] تعبیر «ما آتاکُمُ» به خاطر فراگیری معنایی آن، هر آن چیزی را که اعم از [[رفتار]] و گفتار پیامبر است، در برمی‌گیرد<ref>طوسی، التبیان ج ۹ ص ۵۶۴؛ شاذلی ج ۲۸ ص ۷۸؛ طباطبائی المیزان ج ۱۹ ص ۲۰۴.</ref>. در روایات [[اهل بیت]] {{ع}} و کلمات برخی از [[صحابه]]، برای حق [[قانون‌گذاری]] پیامبر به همین آیه استشهاد شده است<ref>کلینی کافی، ج ۱ ص ۲۶۵؛ صفار ص ۳۹۸؛ عروسی حویزی، ج ۵ ص ۲۷۹؛ مجلسی، بحار الأنوار ج ۱۷ ص ۷؛ قرطبی ج ۱۸ ص ۱۷.</ref>. همچنین در این آیه در کنار امر به پذیرش دستور و [[اقتدا]] به [[عمل]] پیامبر، بر اجتناب از اموری که ایشان [[نهی]] کرده‌اند، نیز تأکید شده است<ref>طباطبائی، تفسیر المیزان ج ۱۹ ص ۲۰۴.</ref>. بزرگان [[اهل سنت]] نیز همانند [[امامیه]] از همین آیه اطلاق فهمیده‌اند، اگرچه [[فخر رازی]] ابتدا {{متن قرآن\|مَا آتَاكُمُ الرَّسُولُ}} را به همان معنای {{عربی\|ما آتاکم من الغنیمة و الفئ}}<ref>یعنی آنچه از غنیمت و فئ خداوند به پیامبر داده است»؛ فئ در اصطلاح اموالی است که بدون جنگ و درگیری ازکفّار به غنیمت گرفته شده.</ref> معنا کرده است، اما بعد از آن می‌گوید: شایسته این است که آیه اطلاق دارد در هر چه که پیامبر گفت یا [[فرمان]] داد و یا نهی کرد، چه در مسائل [[حکومتی]] و چه در [[تبیین احکام]]<ref>{{عربی\|الأجود أن تكون هذه الآية عامة في كل ما آتى رسول اللَّه و نهى عنه و أمر الفي‏ء داخل في عمومه‏}}، التفسير الكبير، ج‏۲۹، ص ۵۰۷.</ref>.		رساترین [[آیه]] بر حجیت سنت و ضرورت اطاعت مطلق از پیامبر، آیۀ {{متن قرآن\|وَمَا آتَاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا}}<ref>«آنچه پیامبر به شما می‌دهد بگیرید و از آنچه شما را از آن باز می‌دارد دست بکشید» سوره حشر، آیه ۷.</ref>‏ است که بر [[لزوم]] تمسک به تمام آموزه‌های [[پیامبر]] دلالت دارد، در این [[آیه]] تعبیر «ما آتاکُمُ» به خاطر فراگیری معنایی آن، هر آن چیزی را که اعم از [[رفتار]] و گفتار پیامبر است، در برمی‌گیرد<ref>طوسی، التبیان ج ۹ ص ۵۶۴؛ شاذلی ج ۲۸ ص ۷۸؛ طباطبائی المیزان ج ۱۹ ص ۲۰۴.</ref>. در روایات [[اهل بیت]] {{ع}} و کلمات برخی از [[صحابه]]، برای حق [[قانون‌گذاری]] پیامبر به همین آیه استشهاد شده است<ref>کلینی کافی، ج ۱ ص ۲۶۵؛ صفار ص ۳۹۸؛ عروسی حویزی، ج ۵ ص ۲۷۹؛ مجلسی، بحار الأنوار ج ۱۷ ص ۷؛ قرطبی ج ۱۸ ص ۱۷.</ref>. همچنین در این آیه در کنار امر به پذیرش دستور و [[اقتدا]] به [[عمل]] پیامبر، بر اجتناب از اموری که ایشان [[نهی]] کرده‌اند، نیز تأکید شده است<ref>طباطبائی، تفسیر المیزان ج ۱۹ ص ۲۰۴.</ref>. بزرگان [[اهل سنت]] نیز همانند [[امامیه]] از همین آیه اطلاق فهمیده‌اند، اگرچه [[فخر رازی]] ابتدا {{متن قرآن\|مَا آتَاكُمُ الرَّسُولُ}} را به همان معنای {{عربی\|ما آتاکم من الغنیمة و الفئ}}<ref>یعنی آنچه از غنیمت و فئ خداوند به پیامبر داده است»؛ فئ در اصطلاح اموالی است که بدون جنگ و درگیری ازکفّار به غنیمت گرفته شده.</ref> معنا کرده است، اما بعد از آن می‌گوید: شایسته این است که آیه اطلاق دارد در هر چه که پیامبر گفت یا [[فرمان]] داد و یا نهی کرد، چه در مسائل [[حکومتی]] و چه در [[تبیین احکام]]<ref>{{عربی\|الأجود أن تكون هذه الآية عامة في كل ما آتى رسول اللَّه و نهى عنه و أمر الفي‏ء داخل في عمومه‏}}، التفسير الكبير، ج‏۲۹، ص ۵۰۷.</ref>.

	[[علامه طباطبائی]] در [[تفسیر آیه]] {{متن قرآن\|إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ}}<ref>«سرور شما تنها خداوند است و پیامبر او» سوره مائده، آیه ۵۵.</ref> می‌گوید: این آیه مانند آیه {{متن قرآن\|النَّبِيُّ أَوْلَى بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ}}<ref>«پیامبر بر مؤمنان از خودشان سزاوارتر است» سوره احزاب، آیه ۶.</ref>، بیانگر [[ولایت]] مطلق [[پیامبر اکرم]] {{صل}} است. طبق [[ظهور]] آیه ۵۵ [[سوره مائده]] [[ولایت خدا]] و [[رسول]] مانند یکدیگر است، یعنی [[ولایت خداوند]] بدون هیچ قید و شرطی ولایت پیامبر نیز هست. بدیهی است ولایت خداوند به دو صورت است: [[ولایت تکوینی]] و [[ولایت تشریعی]]<ref>ولایت نوعی نزدیکی است که موجب نوع خاصی از تصرف و مالکیت تدبیر می‌شود؛ ولایت تکوینی به معنای هر گونه تصرف در هر موجود و هر نوع تدبیر است، به هر صورتی که بخواهد ولایت تشریعی به معنای قانون‌گذاری و شریعت و هدایت و ارشاد توفیق و امثال این امور است. .</ref>. همان ولایت تشریعی که برای [[خداوند]] [[ثابت]] است، برای [[رسول خدا]] هم ثابت است؛ چنانچه [[قیام]] به [[تشریع]]، [[دعوت به دین]]، [[تربیت]] [[امت]]، [[حکومت]] و [[قضاوت]] در بین [[مسلمانان]] از شؤون و [[مناصب]] [[رسالت پیامبر]] است. از این رو [[رسول خدا]] {{صل}} دارای [[ولایتی]] است که [[امت]] را به سوی [[خدای تعالی]] سوق دهد و در بین آنها [[حکومت]] و [[فصل خصومت]] کند و در تمامی شؤون آنها دخالت می‌نماید. همان طور که [[اطاعت از خداوند]]، بر [[مردم]] [[واجب]] است، [[اطاعت از پیامبر]] او نیز بدون قید و شرط واجب است. پس [[ولایت تشریعی]] آن حضرت به ولایت تشریعی [[خداوند]] بازمی‌گردد. به این معنا که چون [[اطاعت خداوند]] در امور تشریعی واجب است و [[اطاعت رسول]] [[خدا]] {{صل}} هم [[اطاعت]] خداست پس رسول خدا مقدم و پیشوای آنان و در نتیجه [[ولایت]] او هم همان [[ولایت خداوند]] خواهد بود و اطاعتش بر همه مسلمانان واجب است. با وجود ولایت تشریعی [[پیامبر]]، [[پیروی]] از آن حضرت در تمام [[دستورات]] ایشان بر همه مسلمانان واجب است. البته روشن است که ولایت رسول خدا به تبع ولایت خداوند است<ref>طباطبائی، تفسیر المیزان ج ۶ ص ۱۶ و ج ۱۶ ص ۲۷.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد حسین بیات\|بیات، محمد حسین]]، [[عواقب شرعی آزاررسانی به پیامبر اکرم و مخالفت با اوامر و اعمال آن حضرت از منظر آیات و روایات (مقاله)\|عواقب شرعی آزاررسانی به پیامبر اکرم و مخالفت با اوامر و اعمال آن حضرت از منظر آیات و روایات]].</ref>		[[علامه طباطبائی]] در [[تفسیر آیه]] {{متن قرآن\|إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ}}<ref>«سرور شما تنها خداوند است و پیامبر او» سوره مائده، آیه ۵۵.</ref> می‌گوید: این آیه مانند آیه {{متن قرآن\|النَّبِيُّ أَوْلَى بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ}}<ref>«پیامبر بر مؤمنان از خودشان سزاوارتر است» سوره احزاب، آیه ۶.</ref>، بیانگر [[ولایت]] مطلق [[پیامبر اکرم]] {{صل}} است. طبق [[ظهور]] آیه ۵۵ [[سوره مائده]] [[ولایت خدا]] و [[رسول]] مانند یکدیگر است، یعنی [[ولایت خداوند]] بدون هیچ قید و شرطی ولایت پیامبر نیز هست. بدیهی است ولایت خداوند به دو صورت است: [[ولایت تکوینی]] و [[ولایت تشریعی]]<ref>ولایت نوعی نزدیکی است که موجب نوع خاصی از تصرف و مالکیت تدبیر می‌شود؛ ولایت تکوینی به معنای هر گونه تصرف در هر موجود و هر نوع تدبیر است، به هر صورتی که بخواهد ولایت تشریعی به معنای قانون‌گذاری و شریعت و هدایت و ارشاد توفیق و امثال این امور است. .</ref>. همان ولایت تشریعی که برای [[خداوند]] [[ثابت]] است، برای [[رسول خدا]] هم ثابت است؛ چنانچه [[قیام]] به [[تشریع]]، [[دعوت به دین]]، [[تربیت]] [[امت]]، [[حکومت]] و [[قضاوت]] در بین [[مسلمانان]] از شؤون و مناصب [[رسالت پیامبر]] است. از این رو [[رسول خدا]] {{صل}} دارای [[ولایتی]] است که [[امت]] را به سوی [[خدای تعالی]] سوق دهد و در بین آنها [[حکومت]] و [[فصل خصومت]] کند و در تمامی شؤون آنها دخالت می‌نماید. همان طور که [[اطاعت از خداوند]]، بر [[مردم]] [[واجب]] است، [[اطاعت از پیامبر]] او نیز بدون قید و شرط واجب است. پس [[ولایت تشریعی]] آن حضرت به ولایت تشریعی [[خداوند]] بازمی‌گردد. به این معنا که چون [[اطاعت خداوند]] در امور تشریعی واجب است و [[اطاعت رسول]] [[خدا]] {{صل}} هم [[اطاعت]] خداست پس رسول خدا مقدم و پیشوای آنان و در نتیجه [[ولایت]] او هم همان [[ولایت خداوند]] خواهد بود و اطاعتش بر همه مسلمانان واجب است. با وجود ولایت تشریعی [[پیامبر]]، [[پیروی]] از آن حضرت در تمام [[دستورات]] ایشان بر همه مسلمانان واجب است. البته روشن است که ولایت رسول خدا به تبع ولایت خداوند است<ref>طباطبائی، تفسیر المیزان ج ۶ ص ۱۶ و ج ۱۶ ص ۲۷.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد حسین بیات\|بیات، محمد حسین]]، [[عواقب شرعی آزاررسانی به پیامبر اکرم و مخالفت با اوامر و اعمال آن حضرت از منظر آیات و روایات (مقاله)\|عواقب شرعی آزاررسانی به پیامبر اکرم و مخالفت با اوامر و اعمال آن حضرت از منظر آیات و روایات]].</ref>

	== برخی از مصادیق اطاعت از پیامبر ==		== برخی از مصادیق اطاعت از پیامبر ==

Bahmani: /* مقدمه اول */

2024-04-15T06:10:19Z

مقدمه اول

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۴۰
خط ۳۵:		خط ۳۵:

	[[حق اطاعت]] ذاتا ویژه [[خداوند]] است و همین که مفهوم خداوندی که آفریننده هستی است تصور شود، [[عقل]]، [[حکم]] به [[لزوم اطاعت]] از او می‌کند. این مطلب چون ذاتی است نیاز به [[دلیل]] ندارد، اما نیاز به تبیین دارد که در واقع [[تفسیر]] ذاتی بودن حق‌ [[اطاعت]]، برای خداوند است. چند بیان برای توضیح حق‌ اطاعت ذاتی برای خداوند مطرح شده است که عبارت است از:		[[حق اطاعت]] ذاتا ویژه [[خداوند]] است و همین که مفهوم خداوندی که آفریننده هستی است تصور شود، [[عقل]]، [[حکم]] به [[لزوم اطاعت]] از او می‌کند. این مطلب چون ذاتی است نیاز به [[دلیل]] ندارد، اما نیاز به تبیین دارد که در واقع [[تفسیر]] ذاتی بودن حق‌ [[اطاعت]]، برای خداوند است. چند بیان برای توضیح حق‌ اطاعت ذاتی برای خداوند مطرح شده است که عبارت است از:
	# بیان اول مبتنی بر خالقیت و [[مالکیت خداوند]] است؛ این صورت است که "[[خدای متعال]] [[خالق]] است و هر خالقی [[مالک]] است در نتیجه هر [[مالکی]]، بر مخلوق خودش حق اطاعت دارد"، پس خدای متعال [[حق]] [[امر و نهی]] و [[فرمان]] و اطاعت‌شدن بر مملوک خودش را دارد، از این رو بر مخلوق و [[بنده]] [[واجب]] است از خداوند اطاعت کند.		# بیان اول مبتنی بر خالقیت و مالکیت خداوند است؛ این صورت است که "[[خدای متعال]] [[خالق]] است و هر خالقی [[مالک]] است در نتیجه هر [[مالکی]]، بر مخلوق خودش حق اطاعت دارد"، پس خدای متعال [[حق]] [[امر و نهی]] و [[فرمان]] و اطاعت‌شدن بر مملوک خودش را دارد، از این رو بر مخلوق و [[بنده]] [[واجب]] است از خداوند اطاعت کند.
	# بیان دوم مبتنی بر وجوب [[شکر منعم]] است؛ به این صورت که خداوند [[منعم]] و [[محسن]] است و [[شکر نعمت]] او واجب است، شکر نعمت [[خلق]] و [[رزق]] خدایی، باید متناسب با همان [[نعمت]] باشد، [[شکر]] متناسب با نعمت خلق و رزق، اطاعت است. در نتیجه شکر [[خدا]] به اطاعت از اوست<ref> [[محسن اراکی\|اراکی، محسن]]، [[فقه نظام سیاسی اسلام ج۱ (کتاب)\|فقه نظام سیاسی اسلام ج۱]].</ref>.		# بیان دوم مبتنی بر وجوب [[شکر منعم]] است؛ به این صورت که خداوند [[منعم]] و [[محسن]] است و [[شکر نعمت]] او واجب است، شکر نعمت [[خلق]] و [[رزق]] خدایی، باید متناسب با همان [[نعمت]] باشد، [[شکر]] متناسب با نعمت خلق و رزق، اطاعت است. در نتیجه شکر [[خدا]] به اطاعت از اوست<ref> [[محسن اراکی\|اراکی، محسن]]، [[فقه نظام سیاسی اسلام ج۱ (کتاب)\|فقه نظام سیاسی اسلام ج۱]].</ref>.

Bahmani: /* دلایل نقلی */

2024-04-15T06:10:00Z

دلایل نقلی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۴۰
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	=== [[دلایل نقلی]] ===		=== [[دلایل نقلی]] ===
	ادله قرآنی [[لزوم]] اطاعت از پیامبر اکرم دو دسته هستند: [[ادله]] عام که اطاعت از همه [[پیامبران الهی]] را واجب می‌دانند از جمله [[پیامبر اسلام]] {{ع}} و ادله خاص که [[اطاعت از پیامبر اسلام]] {{ع}} را بر همه لازم می‌دانند.		ادله قرآنی [[لزوم]] اطاعت از پیامبر اکرم دو دسته هستند: [[ادله]] عام که اطاعت از همه [[پیامبران الهی]] را واجب می‌دانند از جمله [[پیامبر اسلام]] {{ع}} و ادله خاص که [[اطاعت از پیامبر اسلام]] {{ع}} را بر همه لازم می‌دانند.
	# '''ادله عام:''' خداوند به اطاعت از همه [[پیامبران]] فرمان داده است: {{متن قرآن\|وَمَا أَرْسَلْنَا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا لِيُطَاعَ بِإِذْنِ اللَّهِ}}<ref>«و ما هیچ پیامبری را نفرستادیم مگر برای آنکه به اذن خداوند از او فرمانبرداری کنند» سوره نساء، آیه ۶۴.</ref> و [[قرآن]] از پیامبرانی چون [[حضرت عیسی]]، [[حضرت نوح]]، [[حضرت هود]]، [[حضرت صالح]]، [[حضرت لوط]] و [[حضرت شعیب]] {{ع}} [[نقل]] می‌کند که [[پیام]] مشترک آنان برای [[قوم]] خود، [[امر]] به [[تقوای الهی]] و [[اطاعت]] از خویش بوده است: {{متن قرآن\|فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ}}<ref>«پس، از خداوند پروا و از من فرمانبرداری کنید!» سوره آل عمران، آیه ۵۰.</ref>. در پاره‌ای از موارد، پیش از بیان پیام بالا، جمله {{متن قرآن\|إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ}}<ref>«من برای شما پیامبری امینم» سوره شعراء، آیه ۱۰۷.</ref> [[ذکر]] شده و نشان می‌دهد [[پیامبران]]، چون رسول‌ [[الهی]] بوده و برای بر دوش‌گرفتن بار سنگین [[رسالت]]، [[امین]] هستند، همین [[امانتداری]] علّت [[لزوم اطاعت]] از ایشان است و تکرار این پیام از سوی پیامبران [[اولواالعزم]] و غیر اولواالعزم گویای جوهره و [[فلسفه بعثت]] است؛ یعنی [[دعوت]] به اطاعت از کارهایی است که [[مقرّب]] (نزدیک کننده) [[ثواب]] و مبعّد (دورکننده) [[عقاب]] است و [[سعادت]] بشریّت را تأمین می‌کند<ref>طباطبایی، المیزان، ج‌۱۵، ص‌۳۰۰.</ref>.		# '''ادله عام:''' خداوند به اطاعت از همه [[پیامبران]] فرمان داده است: {{متن قرآن\|وَمَا أَرْسَلْنَا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا لِيُطَاعَ بِإِذْنِ اللَّهِ}}<ref>«و ما هیچ پیامبری را نفرستادیم مگر برای آنکه به اذن خداوند از او فرمانبرداری کنند» سوره نساء، آیه ۶۴.</ref> و [[قرآن]] از پیامبرانی چون [[حضرت عیسی]]، [[حضرت نوح]]، [[حضرت هود]]، [[حضرت صالح]]، [[حضرت لوط]] و [[حضرت شعیب]] {{ع}} [[نقل]] می‌کند که [[پیام]] مشترک آنان برای [[قوم]] خود، [[امر]] به [[تقوای الهی]] و [[اطاعت]] از خویش بوده است: {{متن قرآن\|فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ}}<ref>«پس، از خداوند پروا و از من فرمانبرداری کنید!» سوره آل عمران، آیه ۵۰.</ref>. در پاره‌ای از موارد، پیش از بیان پیام بالا، جمله {{متن قرآن\|إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ}}<ref>«من برای شما پیامبری امینم» سوره شعراء، آیه ۱۰۷.</ref> [[ذکر]] شده و نشان می‌دهد [[پیامبران]]، چون رسول‌ [[الهی]] بوده و برای بر دوش‌گرفتن بار سنگین [[رسالت]]، [[امین]] هستند، همین [[امانتداری]] علّت [[لزوم اطاعت]] از ایشان است و تکرار این پیام از سوی پیامبران [[اولواالعزم]] و غیر اولواالعزم گویای جوهره و [[فلسفه بعثت]] است؛ یعنی [[دعوت]] به اطاعت از کارهایی است که [[مقرّب]] (نزدیک کننده) [[ثواب]] و مبعّد (دورکننده) عقاب است و [[سعادت]] بشریّت را تأمین می‌کند<ref>طباطبایی، المیزان، ج‌۱۵، ص‌۳۰۰.</ref>.
	# '''[[ادله]] خاص:''' [[آیات]] ۴۷ تا ۵۷ [[سوره نور]]، مجموعه‌ای مرتبط و کامل پیرامون [[لزوم]] و جایگاه اطاعت عملی پیامبر {{صل}}، اهمیت و نتایج [[اطاعت از پیامبر]] [[خاتم]] است. چند نمونه از آیاتی که بر لزوم [[اطاعت از پیامبر]] دلالت دارند، عبارت‌اند از:		# '''[[ادله]] خاص:''' [[آیات]] ۴۷ تا ۵۷ [[سوره نور]]، مجموعه‌ای مرتبط و کامل پیرامون [[لزوم]] و جایگاه اطاعت عملی پیامبر {{صل}}، اهمیت و نتایج [[اطاعت از پیامبر]] [[خاتم]] است. چند نمونه از آیاتی که بر لزوم [[اطاعت از پیامبر]] دلالت دارند، عبارت‌اند از:
	## [[اطاعت از رسول خدا]] {{صل}}، اطاعت از خداست: در شانزده [[آیه]]، اطاعت از خدا و [[رسول]] بدون تکرار کلمه {{متن قرآن\|أَطِيعُوا}} آمده است که دلالت بر ملازمه بین [[اطاعت خدا]] و [[پیغمبر]] دارد، یعنی هیچ یک بدون دیگری فایده ندارد. در جای دیگر به صراحت به همین یگانگی [[اطاعت خدا]] و [[پیامبر]]، اشاره شده است: {{متن قرآن\|مَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطَاعَ اللَّهَ}}<ref>«هر که از پیامبر فرمانبرداری کند بی‌گمان از خداوند فرمان برده است» سوره نساء، آیه ۸۰.</ref>. در [[آیه]] دیگر نیز آمده است: {{متن قرآن\|وَمَا آتَاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا}}<ref>«آنچه پیامبر به شما می‌دهد بگیرید و از آنچه شما را از آن باز می‌دارد دست بکشید» سوره حشر، آیه ۷.</ref>. در این آیه تصریح شده همۀ آنچه به وسیله [[رسول خدا]] بیان شده؛ چه به صورت امر و چه به صورت [[نهی]]، به [[امر الهی]] است و باید بر اساس آن عمل کرد.		## [[اطاعت از رسول خدا]] {{صل}}، اطاعت از خداست: در شانزده [[آیه]]، اطاعت از خدا و [[رسول]] بدون تکرار کلمه {{متن قرآن\|أَطِيعُوا}} آمده است که دلالت بر ملازمه بین [[اطاعت خدا]] و [[پیغمبر]] دارد، یعنی هیچ یک بدون دیگری فایده ندارد. در جای دیگر به صراحت به همین یگانگی [[اطاعت خدا]] و [[پیامبر]]، اشاره شده است: {{متن قرآن\|مَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطَاعَ اللَّهَ}}<ref>«هر که از پیامبر فرمانبرداری کند بی‌گمان از خداوند فرمان برده است» سوره نساء، آیه ۸۰.</ref>. در [[آیه]] دیگر نیز آمده است: {{متن قرآن\|وَمَا آتَاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا}}<ref>«آنچه پیامبر به شما می‌دهد بگیرید و از آنچه شما را از آن باز می‌دارد دست بکشید» سوره حشر، آیه ۷.</ref>. در این آیه تصریح شده همۀ آنچه به وسیله [[رسول خدا]] بیان شده؛ چه به صورت امر و چه به صورت [[نهی]]، به [[امر الهی]] است و باید بر اساس آن عمل کرد.

Bahmani در ‏۱ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۸:۳۷

2023-11-01T18:37:45Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۲:۰۷
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	بر اساس این استدلال، چون امکان مشاهده، تماس و مباشرت و محاجۀ [[مخلوقات]] با خداوند وجود ندارد، پس [[ثابت]] می‌شود خداوند در میان مخلوقات خود نمایندگانی دارد که از طرف او برای بندگانش پیام‌رسانی می‌کنند و آنان را بر [[مصالح]] و منافعشان و آنچه انجامش موجب بقا و ترکش باعث نابودی آنان میگردد، [[آگاه]] می‌سازند<ref>الکافی، ج۱، ص۴۱۰.</ref>.		بر اساس این استدلال، چون امکان مشاهده، تماس و مباشرت و محاجۀ [[مخلوقات]] با خداوند وجود ندارد، پس [[ثابت]] می‌شود خداوند در میان مخلوقات خود نمایندگانی دارد که از طرف او برای بندگانش پیام‌رسانی می‌کنند و آنان را بر [[مصالح]] و منافعشان و آنچه انجامش موجب بقا و ترکش باعث نابودی آنان میگردد، [[آگاه]] می‌سازند<ref>الکافی، ج۱، ص۴۱۰.</ref>.

	در منطق [[دین]] نه تنها مراجعه به [[پیامبر اکرم]] {{صل}} [[وظیفه]] [[مؤمنان]] است؛ بلکه پذیرش داوری‌ها و احکامی که صادر کرده‌‏اند، نیز بر آنان واجب است، چنانکه [[امام صادق]] {{ع}} می‌‌فرماید: «اگر قومی [[عبادت خدا]] را انجام دهند و برای [[خدا]] [[شریک]] نگیرند و [[نماز]] بخوانند و [[زکات]] بدهند و [[حج]] [[خانه خدا]] را به‌جا آورند و [[روزه]] [[ماه رمضان]] را بگیرند ولی در کاری که خدا یا [[رسول خدا]] {{صل}}کرده، چون و چرا کنند و بگویند: «اگر خلاف این را می‌‌کرد بهتر بود» حتی اگر این چون و چرا را به زبان نیاورند و از [[دل]] خود بگذرانند، به همین مقدار [[مشرک]] شده اند»<ref>کلینى، اصول کافى، ج ۲ ص ۳۹۸.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد کاظمی بنچناری\|کاظمی بنچناری، محمد]]، [[اطاعت ۲ - کاظمی بنچناری (مقاله)\|مقاله «اطاعت»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۲ (کتاب)\|دانشنامه امام رضا ج۲]]؛ سروی، محمد ~~علی،~~ قرآن و وظایف مؤمنان در برابر پیامبر اعظم (~~صلى الله علیه وآله~~) نشریه پاسدار اسلام ~~۱۳۸۶ ش۳۰۳ و ۳۰۴~~.</ref>		در منطق [[دین]] نه تنها مراجعه به [[پیامبر اکرم]] {{صل}} [[وظیفه]] [[مؤمنان]] است؛ بلکه پذیرش داوری‌ها و احکامی که صادر کرده‌‏اند، نیز بر آنان واجب است، چنانکه [[امام صادق]] {{ع}} می‌‌فرماید: «اگر قومی [[عبادت خدا]] را انجام دهند و برای [[خدا]] [[شریک]] نگیرند و [[نماز]] بخوانند و [[زکات]] بدهند و [[حج]] [[خانه خدا]] را به‌جا آورند و [[روزه]] [[ماه رمضان]] را بگیرند ولی در کاری که خدا یا [[رسول خدا]] {{صل}}کرده، چون و چرا کنند و بگویند: «اگر خلاف این را می‌‌کرد بهتر بود» حتی اگر این چون و چرا را به زبان نیاورند و از [[دل]] خود بگذرانند، به همین مقدار [[مشرک]] شده اند»<ref>کلینى، اصول کافى، ج ۲ ص ۳۹۸.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد کاظمی بنچناری\|کاظمی بنچناری، محمد]]، [[اطاعت ۲ - کاظمی بنچناری (مقاله)\|مقاله «اطاعت»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۲ (کتاب)\|دانشنامه امام رضا ج۲]]؛ [[محمد علی سروی\|سروی، محمد علی]]، [[قرآن و وظایف مؤمنان در برابر پیامبر اعظم (مقاله)\|قرآن و وظایف مؤمنان در برابر پیامبر اعظم]]، [[پاسدار اسلام (نشریه)\|ماهنامه پاسدار اسلام]].</ref>

	=== [[دلیل عقلی]] ===		=== [[دلیل عقلی]] ===
خط ۴۲:		خط ۴۲:

	== گستره [[اطاعت از پیامبر]] ==		== گستره [[اطاعت از پیامبر]] ==
	[[اطاعت از رسول خدا]]، در واقع بخشی از [[اطاعت خداوند]] است؛ چرا که آن حضرت از خود چیزی‌ نمی‌گوید‌، چه اینکه تکرار‌ {{متن قرآن\|أَطِيعُوا}} در [[آیات]] متعدد، اشاره به همین معناست که‌ این‌ دو در عرض هم نیست، بلکه یکی از دیگری سرچشمه می‌گیرد. اطاعت خداوند، شامل اصول [[قوانین]] و تشریع الهی است‌ و [[اطاعت رسول]]، [[تفسیر]] و مسائل اجرایی آن قوانین کلی را دربرمی‌گیرد. بنابراین، یکی‌ اصل و دیگری فرع آن است. در حقیقت [[رسول خدا]]، موظف به رساندن [[پیام]] [[حق]] است<ref>ر.ک: [[علی شیخ‌الاسلامی]]، [[سوسن آل رسول]] و [[نادره حیدری اصفهانی]]، [[اطاعت از خاتم پیامبران در قرآن کریم (مقاله)\|اطاعت از خاتم پیامبران در قرآن کریم]]، [[مطالعات قرآنی (نشریه)\|فصلنامه مطالعات قرآنی]]، ص ۳۷.</ref>. [[دستور خداوند]] به اطاعت از پیامبر {{صل}}، بدون هیچ قید و شرطی، علاوه بر اینکه [[دلیل]] بر عصمت آن حضرت است؛ بیانگر قلمرو گستره اطاعت از پیامبر است، در غیر این صورت، می‌‏بایست [[فرمان]] [[کتاب خدا]] درباره [[اطاعت رسول]] اکرم {{صل}}مشروط باشد<ref>قرائتى، محسن، درسهایى از قرآن (۱ - ۵) ص ۲۷۲.</ref>.<ref>ر.ک: سروی، محمد ~~علی،~~ قرآن و وظایف مؤمنان در برابر پیامبر اعظم (~~صلى الله علیه وآله~~) نشریه پاسدار اسلام ~~۱۳۸۶، ش۳۰۳ و ۳۰۴؛~~.</ref>		[[اطاعت از رسول خدا]]، در واقع بخشی از [[اطاعت خداوند]] است؛ چرا که آن حضرت از خود چیزی‌ نمی‌گوید‌، چه اینکه تکرار‌ {{متن قرآن\|أَطِيعُوا}} در [[آیات]] متعدد، اشاره به همین معناست که‌ این‌ دو در عرض هم نیست، بلکه یکی از دیگری سرچشمه می‌گیرد. اطاعت خداوند، شامل اصول [[قوانین]] و تشریع الهی است‌ و [[اطاعت رسول]]، [[تفسیر]] و مسائل اجرایی آن قوانین کلی را دربرمی‌گیرد. بنابراین، یکی‌ اصل و دیگری فرع آن است. در حقیقت [[رسول خدا]]، موظف به رساندن [[پیام]] [[حق]] است<ref>ر.ک: [[علی شیخ‌الاسلامی]]، [[سوسن آل رسول]] و [[نادره حیدری اصفهانی]]، [[اطاعت از خاتم پیامبران در قرآن کریم (مقاله)\|اطاعت از خاتم پیامبران در قرآن کریم]]، [[مطالعات قرآنی (نشریه)\|فصلنامه مطالعات قرآنی]]، ص ۳۷.</ref>. [[دستور خداوند]] به اطاعت از پیامبر {{صل}}، بدون هیچ قید و شرطی، علاوه بر اینکه [[دلیل]] بر عصمت آن حضرت است؛ بیانگر قلمرو گستره اطاعت از پیامبر است، در غیر این صورت، می‌‏بایست [[فرمان]] [[کتاب خدا]] درباره [[اطاعت رسول]] اکرم {{صل}}مشروط باشد<ref>قرائتى، محسن، درسهایى از قرآن (۱ - ۵) ص ۲۷۲.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد علی سروی\|سروی، محمد علی]]، [[قرآن و وظایف مؤمنان در برابر پیامبر اعظم (مقاله)\|قرآن و وظایف مؤمنان در برابر پیامبر اعظم]]، [[پاسدار اسلام (نشریه)\|ماهنامه پاسدار اسلام]].</ref>

	[[قرآن کریم]]، در [[آیات]] متعدّدی به اطاعت مطلق و [[پیروی]] از همه [[اوامر و نواهی]] [[پیشوایان الهی]]، به ویژه [[پیامبر اکرم]] {{صل}}، چه در حوزه امور اجتماعی و چه در امور فردی، [[دعوت]] کرده است. در برخی آیات، با مخاطب قرار دادن همه [[انسان‌ها]]، آنان را به اطاعت مطلق از [[پیامبر اسلام]] {{صل}} فراخوانده است: {{متن قرآن\|قُلْ أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ}}<ref>«بگو: از خداوند فرمانبرداری کنید و از پیامبر فرمان برید» سوره نور، آیه ۵۴.</ref> و در بعض آیات [[اطاعت از رسول خدا]] را همان [[اطاعت از خداوند]] معرفی می‌کند: {{متن قرآن\|مَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطَاعَ اللَّهَ}}<ref>«هر که از پیامبر فرمانبرداری کند بی‌گمان از خداوند فرمان برده است» سوره نساء، آیه ۸۰.</ref>. اطاعت از رسول خدا، اطاعت از همه دستورهایی است که از ناحیه [[خدا]] نازل شده و آنچه پیامبر [[دستور]] می‌دهد، همان [[وحی]] خداست<ref>طباطبایى، محمدحسین، المیزان، ترجمه: سید محمدباقر موسوى همدانى، ج ۳۶،ص ۸۰.</ref>.		[[قرآن کریم]]، در [[آیات]] متعدّدی به اطاعت مطلق و [[پیروی]] از همه [[اوامر و نواهی]] [[پیشوایان الهی]]، به ویژه [[پیامبر اکرم]] {{صل}}، چه در حوزه امور اجتماعی و چه در امور فردی، [[دعوت]] کرده است. در برخی آیات، با مخاطب قرار دادن همه [[انسان‌ها]]، آنان را به اطاعت مطلق از [[پیامبر اسلام]] {{صل}} فراخوانده است: {{متن قرآن\|قُلْ أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ}}<ref>«بگو: از خداوند فرمانبرداری کنید و از پیامبر فرمان برید» سوره نور، آیه ۵۴.</ref> و در بعض آیات [[اطاعت از رسول خدا]] را همان [[اطاعت از خداوند]] معرفی می‌کند: {{متن قرآن\|مَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطَاعَ اللَّهَ}}<ref>«هر که از پیامبر فرمانبرداری کند بی‌گمان از خداوند فرمان برده است» سوره نساء، آیه ۸۰.</ref>. اطاعت از رسول خدا، اطاعت از همه دستورهایی است که از ناحیه [[خدا]] نازل شده و آنچه پیامبر [[دستور]] می‌دهد، همان [[وحی]] خداست<ref>طباطبایى، محمدحسین، المیزان، ترجمه: سید محمدباقر موسوى همدانى، ج ۳۶،ص ۸۰.</ref>.
خط ۵۵:		خط ۵۵:
	# '''رجوع به پیامبر در مخاصمات اجتماعی:''' در [[آیات]] متعدد [[قرآن]]، [[خداوند سبحان]] به مؤمنان فرموده است در مخاصمات اجتماعی به [[رسول اکرم]] {{صل}} رجوع کنند و [[گفتار]] و [[کردار]] و تقریرهای آن حضرت را در قالب [[سنّت]] و قرآن کریم، چراغ راه خود، در مسیر [[سعادت ابدی]] قرار دهند: {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ فَإِنْ تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَالرَّسُولِ إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ}}<ref>«ای مؤمنان، از خداوند فرمان برید و از پیامبر و زمامدارانی که از شمایند فرمانبرداری کنید و اگر به خداوند و روز بازپسین ایمان دارید، چون در چیزی با هم به ستیز برخاستید آن را به خداوند و پیامبر بازبرید که این بهتر و بازگشت آن نیکوتر است» سوره نساء، آیه ۵۹.</ref>. در منطق [[دین]] نه تنها مراجعه به پیامبر اکرم {{صل}} وظیفه مؤمنان است؛ بلکه پذیرش داوری‌ها و احکامی که آن حضرت صادر کرده‏، نیز بر آنان [[واجب]] است.		# '''رجوع به پیامبر در مخاصمات اجتماعی:''' در [[آیات]] متعدد [[قرآن]]، [[خداوند سبحان]] به مؤمنان فرموده است در مخاصمات اجتماعی به [[رسول اکرم]] {{صل}} رجوع کنند و [[گفتار]] و [[کردار]] و تقریرهای آن حضرت را در قالب [[سنّت]] و قرآن کریم، چراغ راه خود، در مسیر [[سعادت ابدی]] قرار دهند: {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ فَإِنْ تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَالرَّسُولِ إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ}}<ref>«ای مؤمنان، از خداوند فرمان برید و از پیامبر و زمامدارانی که از شمایند فرمانبرداری کنید و اگر به خداوند و روز بازپسین ایمان دارید، چون در چیزی با هم به ستیز برخاستید آن را به خداوند و پیامبر بازبرید که این بهتر و بازگشت آن نیکوتر است» سوره نساء، آیه ۵۹.</ref>. در منطق [[دین]] نه تنها مراجعه به پیامبر اکرم {{صل}} وظیفه مؤمنان است؛ بلکه پذیرش داوری‌ها و احکامی که آن حضرت صادر کرده‏، نیز بر آنان [[واجب]] است.
	# '''[[رعایت ادب]] در محضر پیامبر:''' [[قرآن کریم]]، [[ادب]] گفتگو با [[رسول الله]] {{صل}}را به [[مسلمانان]] می‌آموزد و در برخی از [[آیات]] به این موضوع پرداخته است: {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَرْفَعُوا أَصْوَاتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ وَلَا تَجْهَرُوا لَهُ بِالْقَوْلِ كَجَهْرِ بَعْضِكُمْ لِبَعْضٍ أَنْ تَحْبَطَ أَعْمَالُكُمْ وَأَنْتُمْ لَا تَشْعُرُونَ}}<ref>«ای مؤمنان! صدایتان را از صدای پیامبر فراتر نبرید و در گفتار با او بلند سخن مگویید چنان که با یکدیگر بلند سخن می‌گویید؛ مبادا کردارهایتان بی‌آنکه خود دریابید تباه گردد» سوره حجرات، آیه ۲.</ref>.		# '''[[رعایت ادب]] در محضر پیامبر:''' [[قرآن کریم]]، [[ادب]] گفتگو با [[رسول الله]] {{صل}}را به [[مسلمانان]] می‌آموزد و در برخی از [[آیات]] به این موضوع پرداخته است: {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَرْفَعُوا أَصْوَاتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ وَلَا تَجْهَرُوا لَهُ بِالْقَوْلِ كَجَهْرِ بَعْضِكُمْ لِبَعْضٍ أَنْ تَحْبَطَ أَعْمَالُكُمْ وَأَنْتُمْ لَا تَشْعُرُونَ}}<ref>«ای مؤمنان! صدایتان را از صدای پیامبر فراتر نبرید و در گفتار با او بلند سخن مگویید چنان که با یکدیگر بلند سخن می‌گویید؛ مبادا کردارهایتان بی‌آنکه خود دریابید تباه گردد» سوره حجرات، آیه ۲.</ref>.
	# '''[[الگوگیری]] و تبعیت از پیامبر:''' [[خداوند]] [[پیامبر اکرم]] {{ع}} را [[الگو]] و [[اسوه]] برای مسلمانان معرفی کرده است بدان معنا که مسلمانان در جمیع امور باید به پیامبر [[اقتدا]] کنند و از او پیروی نمایند و هیچ‌گاه خواسته‌های خود را بر [[اراده]] پیامبر مقدم ندارند: {{متن قرآن\|لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ كَانَ يَرْجُو اللَّهَ وَالْيَوْمَ الْآخِرَ}}<ref>«بی‌گمان فرستاده خداوند برای شما نمونه‌ای نیکوست، برای آن کس (از شما) که به خداوند و به روز بازپسین امید دارد» سوره احزاب، آیه ۲۱.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد حسین بیات\|بیات، محمد حسین]]، [[عواقب شرعی آزاررسانی به پیامبر اکرم و مخالفت با اوامر و اعمال آن حضرت از منظر آیات و روایات (مقاله)\|عواقب شرعی آزاررسانی به پیامبر اکرم و مخالفت با اوامر و اعمال آن حضرت از منظر آیات و روایات]]؛ سروی، محمد ~~علی،~~ قرآن و وظایف مؤمنان در برابر پیامبر اعظم (~~صلى الله علیه وآله~~) نشریه پاسدار اسلام ~~۱۳۸۶، ش۳۰۳ و ۳۰۴~~.</ref>		# '''[[الگوگیری]] و تبعیت از پیامبر:''' [[خداوند]] [[پیامبر اکرم]] {{ع}} را [[الگو]] و [[اسوه]] برای مسلمانان معرفی کرده است بدان معنا که مسلمانان در جمیع امور باید به پیامبر [[اقتدا]] کنند و از او پیروی نمایند و هیچ‌گاه خواسته‌های خود را بر [[اراده]] پیامبر مقدم ندارند: {{متن قرآن\|لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ كَانَ يَرْجُو اللَّهَ وَالْيَوْمَ الْآخِرَ}}<ref>«بی‌گمان فرستاده خداوند برای شما نمونه‌ای نیکوست، برای آن کس (از شما) که به خداوند و به روز بازپسین امید دارد» سوره احزاب، آیه ۲۱.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد حسین بیات\|بیات، محمد حسین]]، [[عواقب شرعی آزاررسانی به پیامبر اکرم و مخالفت با اوامر و اعمال آن حضرت از منظر آیات و روایات (مقاله)\|عواقب شرعی آزاررسانی به پیامبر اکرم و مخالفت با اوامر و اعمال آن حضرت از منظر آیات و روایات]]؛ [[محمد علی سروی\|سروی، محمد علی]]، [[قرآن و وظایف مؤمنان در برابر پیامبر اعظم (مقاله)\|قرآن و وظایف مؤمنان در برابر پیامبر اعظم]]، [[پاسدار اسلام (نشریه)\|ماهنامه پاسدار اسلام]].</ref>

	== آثار و نتایج [[اطاعت از رسول خدا]] ==		== آثار و نتایج [[اطاعت از رسول خدا]] ==

Bahmani در ‏۱ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۸:۳۶

2023-11-01T18:36:17Z

نمایش تغییرات

Bahmani: /* منابع */

2023-11-01T18:34:22Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۲:۰۴
خط ۱۶۴:		خط ۱۶۴:
	# [[پرونده:4670311.jpg\|22px]] [[رضا محمدی\|محمدی، رضا]]، [[امام‌شناسی - محمدی (کتاب)\|'''امام‌شناسی''']]		# [[پرونده:4670311.jpg\|22px]] [[رضا محمدی\|محمدی، رضا]]، [[امام‌شناسی - محمدی (کتاب)\|'''امام‌شناسی''']]
	# [[پرونده:11119.jpg\|22px]] [[محمد علی سروی\|سروی، محمد علی]]، [[قرآن و وظایف مؤمنان در برابر پیامبر اعظم (مقاله)\|'''قرآن و وظایف مؤمنان در برابر پیامبر اعظم''']]، [[پاسدار اسلام (نشریه)\|ماهنامه پاسدار اسلام]]		# [[پرونده:11119.jpg\|22px]] [[محمد علی سروی\|سروی، محمد علی]]، [[قرآن و وظایف مؤمنان در برابر پیامبر اعظم (مقاله)\|'''قرآن و وظایف مؤمنان در برابر پیامبر اعظم''']]، [[پاسدار اسلام (نشریه)\|ماهنامه پاسدار اسلام]]
	# [[پرونده:IM010634.jpg\|22px]] [[محمد حسین بیات\|بیات، محمد حسین]]، [[عواقب شرعی آزاررسانی به پیامبر اکرم و مخالفت با اوامر و اعمال آن حضرت از منظر آیات و روایات (مقاله)\|'''عواقب شرعی آزاررسانی به پیامبر اکرم و مخالفت با اوامر و اعمال آن حضرت از منظر آیات و روایات''']]، [[~~پاسدار اسلام~~ (نشریه)\|~~ماهنامه پاسدار اسلام~~]]		# [[پرونده:IM010634.jpg\|22px]] [[محمد حسین بیات\|بیات، محمد حسین]]، [[عواقب شرعی آزاررسانی به پیامبر اکرم و مخالفت با اوامر و اعمال آن حضرت از منظر آیات و روایات (مقاله)\|'''عواقب شرعی آزاررسانی به پیامبر اکرم و مخالفت با اوامر و اعمال آن حضرت از منظر آیات و روایات''']]، [[سراج منیر (نشریه)\|فصلنامه سراج منیر]]
	# [[پرونده:1100205.jpg\|22px]] [[علی شیخ‌الاسلامی]]، [[سوسن آل رسول]] و [[نادره حیدری اصفهانی]]، [[اطاعت از خاتم پیامبران در قرآن کریم (مقاله)\|'''اطاعت از خاتم پیامبران در قرآن کریم''']]، [[مطالعات قرآنی (نشریه)\|فصلنامه مطالعات قرآنی]]		# [[پرونده:1100205.jpg\|22px]] [[علی شیخ‌الاسلامی]]، [[سوسن آل رسول]] و [[نادره حیدری اصفهانی]]، [[اطاعت از خاتم پیامبران در قرآن کریم (مقاله)\|'''اطاعت از خاتم پیامبران در قرآن کریم''']]، [[مطالعات قرآنی (نشریه)\|فصلنامه مطالعات قرآنی]]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani: /* منابع */

2023-11-01T18:33:00Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۲:۰۳
خط ۱۶۴:		خط ۱۶۴:
	# [[پرونده:4670311.jpg\|22px]] [[رضا محمدی\|محمدی، رضا]]، [[امام‌شناسی - محمدی (کتاب)\|'''امام‌شناسی''']]		# [[پرونده:4670311.jpg\|22px]] [[رضا محمدی\|محمدی، رضا]]، [[امام‌شناسی - محمدی (کتاب)\|'''امام‌شناسی''']]
	# [[پرونده:11119.jpg\|22px]] [[محمد علی سروی\|سروی، محمد علی]]، [[قرآن و وظایف مؤمنان در برابر پیامبر اعظم (مقاله)\|'''قرآن و وظایف مؤمنان در برابر پیامبر اعظم''']]، [[پاسدار اسلام (نشریه)\|ماهنامه پاسدار اسلام]]		# [[پرونده:11119.jpg\|22px]] [[محمد علی سروی\|سروی، محمد علی]]، [[قرآن و وظایف مؤمنان در برابر پیامبر اعظم (مقاله)\|'''قرآن و وظایف مؤمنان در برابر پیامبر اعظم''']]، [[پاسدار اسلام (نشریه)\|ماهنامه پاسدار اسلام]]
	# [[پرونده:IM010634.jpg\|22px]] [[محمد حسین بیات\|بیات، محمد حسین]]، [[عواقب شرعی آزاررسانی به پیامبر اکرم و مخالفت با اوامر و اعمال آن حضرت از منظر آیات و روایات (مقاله)\|'''عواقب شرعی آزاررسانی به پیامبر اکرم و مخالفت با اوامر و اعمال آن حضرت از منظر آیات و روایات''']]، [[پاسدار اسلام (نشریه)\|ماهنامه پاسدار اسلام~~]]، [[سراج منیر (نشریه)\|فصلنامه سراج منیر~~]]		# [[پرونده:IM010634.jpg\|22px]] [[محمد حسین بیات\|بیات، محمد حسین]]، [[عواقب شرعی آزاررسانی به پیامبر اکرم و مخالفت با اوامر و اعمال آن حضرت از منظر آیات و روایات (مقاله)\|'''عواقب شرعی آزاررسانی به پیامبر اکرم و مخالفت با اوامر و اعمال آن حضرت از منظر آیات و روایات''']]، [[پاسدار اسلام (نشریه)\|ماهنامه پاسدار اسلام]]
	# [[پرونده:1100205.jpg\|22px]] [[علی شیخ‌الاسلامی]]، [[سوسن آل رسول]] و [[نادره حیدری اصفهانی]]، [[اطاعت از خاتم پیامبران در قرآن کریم (مقاله)\|'''اطاعت از خاتم پیامبران در قرآن کریم''']]، [[مطالعات قرآنی (نشریه)\|فصلنامه مطالعات قرآنی]]		# [[پرونده:1100205.jpg\|22px]] [[علی شیخ‌الاسلامی]]، [[سوسن آل رسول]] و [[نادره حیدری اصفهانی]]، [[اطاعت از خاتم پیامبران در قرآن کریم (مقاله)\|'''اطاعت از خاتم پیامبران در قرآن کریم''']]، [[مطالعات قرآنی (نشریه)\|فصلنامه مطالعات قرآنی]]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani در ‏۱ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۸:۳۲

2023-11-01T18:32:36Z

نمایش تغییرات

Bahmani: /* منابع */

2023-11-01T18:29:34Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۱:۵۹
خط ۱۶۳:		خط ۱۶۳:
	# [[پرونده:1100515.jpg\|22px]] [[محمد کاظمی بنچناری\|کاظمی بنچناری، محمد]]، [[اطاعت ۲ - کاظمی بنچناری (مقاله)\|مقاله «اطاعت»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه امام رضا ج۲''']]		# [[پرونده:1100515.jpg\|22px]] [[محمد کاظمی بنچناری\|کاظمی بنچناری، محمد]]، [[اطاعت ۲ - کاظمی بنچناری (مقاله)\|مقاله «اطاعت»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه امام رضا ج۲''']]
	# [[پرونده:4670311.jpg\|22px]] [[رضا محمدی\|محمدی، رضا]]، [[امام‌شناسی - محمدی (کتاب)\|'''امام‌شناسی''']]		# [[پرونده:4670311.jpg\|22px]] [[رضا محمدی\|محمدی، رضا]]، [[امام‌شناسی - محمدی (کتاب)\|'''امام‌شناسی''']]
	# [[پرونده:~~9030760879~~.jpg\|22px]] [[محمد علی سروی\|سروی، محمد علی]]، [[قرآن و وظایف مؤمنان در برابر پیامبر اعظم (مقاله)\|'''قرآن و وظایف مؤمنان در برابر پیامبر اعظم''']]		# [[پرونده:11119.jpg\|22px]] [[محمد علی سروی\|سروی، محمد علی]]، [[قرآن و وظایف مؤمنان در برابر پیامبر اعظم (مقاله)\|'''قرآن و وظایف مؤمنان در برابر پیامبر اعظم''']]، [[پاسدار اسلام (نشریه)\|ماهنامه پاسدار اسلام]]
			# [[پرونده:IM010634.jpg\|22px]] [[محمد حسین بیات\|بیات، محمد حسین]]، [[عواقب شرعی آزاررسانی به پیامبر اکرم و مخالفت با اوامر و اعمال آن حضرت از منظر آیات و روایات (مقاله)\|'''عواقب شرعی آزاررسانی به پیامبر اکرم و مخالفت با اوامر و اعمال آن حضرت از منظر آیات و روایات''']]، [[پاسدار اسلام (نشریه)\|ماهنامه پاسدار اسلام]]، [[سراج منیر (نشریه)\|فصلنامه سراج منیر]]
	# [[پرونده:1100205.jpg\|22px]] [[علی شیخ‌الاسلامی]]، [[سوسن آل رسول]] و [[نادره حیدری اصفهانی]]، [[اطاعت از خاتم پیامبران در قرآن کریم (مقاله)\|'''اطاعت از خاتم پیامبران در قرآن کریم''']]، [[مطالعات قرآنی (نشریه)\|فصلنامه مطالعات قرآنی]]		# [[پرونده:1100205.jpg\|22px]] [[علی شیخ‌الاسلامی]]، [[سوسن آل رسول]] و [[نادره حیدری اصفهانی]]، [[اطاعت از خاتم پیامبران در قرآن کریم (مقاله)\|'''اطاعت از خاتم پیامبران در قرآن کریم''']]، [[مطالعات قرآنی (نشریه)\|فصلنامه مطالعات قرآنی]]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani: /* گستره اطاعت از پیامبر */

2023-11-01T04:48:33Z

گستره اطاعت از پیامبر

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۱۸
خط ۴۲:		خط ۴۲:

	== گستره [[اطاعت از پیامبر]] ==		== گستره [[اطاعت از پیامبر]] ==
	[[اطاعت از رسول خدا]]، در واقع بخشی از [[اطاعت خداوند]] است؛ چرا که آن حضرت از خود چیزی‌ نمی‌گوید‌، چه اینکه تکرار‌ {{متن قرآن\|أَطِيعُوا}} در [[آیات]] متعدد، اشاره به همین معناست که‌ این‌ دو در عرض هم نیست، بلکه یکی از دیگری سرچشمه می‌گیرد. اطاعت خداوند، شامل اصول [[قوانین]] و تشریع الهی است‌ و [[اطاعت رسول]]، [[تفسیر]] و مسائل اجرایی آن قوانین کلی را دربرمی‌گیرد. بنابراین، یکی‌ اصل و دیگری فرع آن است. در حقیقت [[رسول خدا]]، موظف به رساندن [[پیام]] [[حق]] است<ref>ر.ک: [[علی شیخ‌الاسلامی]]، [[سوسن آل رسول]] و [[نادره حیدری اصفهانی]]، [[اطاعت از خاتم پیامبران در قرآن کریم (مقاله)\|اطاعت از خاتم پیامبران در قرآن کریم]]، [[مطالعات قرآنی (نشریه)\|فصلنامه مطالعات قرآنی]]، ص ۳۷.</ref>. [[دستور خداوند]] به اطاعت از پیامبر {{صل}}، بدون هیچ قید و شرطی، علاوه بر اینکه [[دلیل]] بر عصمت آن حضرت است؛ بیانگر قلمرو گستره اطاعت از پیامبر است، در غیر این صورت، می‌‏بایست [[فرمان]] [[کتاب خدا]] درباره [[اطاعت رسول]] اکرم {{صل}}مشروط باشد<ref>قرائتى، محسن، درسهایى از قرآن (۱ - ۵) ص ۲۷۲.</ref><ref>ر.ک: سروی، محمد علی، قرآن و وظایف مؤمنان در برابر پیامبر اعظم (صلى الله علیه وآله) نشریه پاسدار اسلام ۱۳۸۶، ش۳۰۳ و ۳۰۴؛.</ref>.		[[اطاعت از رسول خدا]]، در واقع بخشی از [[اطاعت خداوند]] است؛ چرا که آن حضرت از خود چیزی‌ نمی‌گوید‌، چه اینکه تکرار‌ {{متن قرآن\|أَطِيعُوا}} در [[آیات]] متعدد، اشاره به همین معناست که‌ این‌ دو در عرض هم نیست، بلکه یکی از دیگری سرچشمه می‌گیرد. اطاعت خداوند، شامل اصول [[قوانین]] و تشریع الهی است‌ و [[اطاعت رسول]]، [[تفسیر]] و مسائل اجرایی آن قوانین کلی را دربرمی‌گیرد. بنابراین، یکی‌ اصل و دیگری فرع آن است. در حقیقت [[رسول خدا]]، موظف به رساندن [[پیام]] [[حق]] است<ref>ر.ک: [[علی شیخ‌الاسلامی]]، [[سوسن آل رسول]] و [[نادره حیدری اصفهانی]]، [[اطاعت از خاتم پیامبران در قرآن کریم (مقاله)\|اطاعت از خاتم پیامبران در قرآن کریم]]، [[مطالعات قرآنی (نشریه)\|فصلنامه مطالعات قرآنی]]، ص ۳۷.</ref>. [[دستور خداوند]] به اطاعت از پیامبر {{صل}}، بدون هیچ قید و شرطی، علاوه بر اینکه [[دلیل]] بر عصمت آن حضرت است؛ بیانگر قلمرو گستره اطاعت از پیامبر است، در غیر این صورت، می‌‏بایست [[فرمان]] [[کتاب خدا]] درباره [[اطاعت رسول]] اکرم {{صل}}مشروط باشد<ref>قرائتى، محسن، درسهایى از قرآن (۱ - ۵) ص ۲۷۲.</ref>.<ref>ر.ک: سروی، محمد علی، قرآن و وظایف مؤمنان در برابر پیامبر اعظم (صلى الله علیه وآله) نشریه پاسدار اسلام ۱۳۸۶، ش۳۰۳ و ۳۰۴؛.</ref>

	[[قرآن کریم]]، در [[آیات]] متعدّدی به اطاعت مطلق و [[پیروی]] از همه [[اوامر و نواهی]] [[پیشوایان الهی]]، به ویژه [[پیامبر اکرم]] {{صل}}، چه در حوزه امور اجتماعی و چه در امور فردی، [[دعوت]] کرده است. در برخی آیات، با مخاطب قرار دادن همه [[انسان‌ها]]، آنان را به اطاعت مطلق از [[پیامبر اسلام]] {{صل}} فراخوانده است: {{متن قرآن\|قُلْ أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ}}<ref>«بگو: از خداوند فرمانبرداری کنید و از پیامبر فرمان برید» سوره نور، آیه ۵۴.</ref> و در بعض آیات [[اطاعت از رسول خدا]] را همان [[اطاعت از خداوند]] معرفی می‌کند: {{متن قرآن\|مَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطَاعَ اللَّهَ}}<ref>«هر که از پیامبر فرمانبرداری کند بی‌گمان از خداوند فرمان برده است» سوره نساء، آیه ۸۰.</ref>. اطاعت از رسول خدا، اطاعت از همه دستورهایی است که از ناحیه [[خدا]] نازل شده و آنچه پیامبر [[دستور]] می‌دهد، همان [[وحی]] خداست<ref>طباطبایى، محمدحسین، المیزان، ترجمه: سید محمدباقر موسوى همدانى، ج ۳۶،ص ۸۰.</ref>.		[[قرآن کریم]]، در [[آیات]] متعدّدی به اطاعت مطلق و [[پیروی]] از همه [[اوامر و نواهی]] [[پیشوایان الهی]]، به ویژه [[پیامبر اکرم]] {{صل}}، چه در حوزه امور اجتماعی و چه در امور فردی، [[دعوت]] کرده است. در برخی آیات، با مخاطب قرار دادن همه [[انسان‌ها]]، آنان را به اطاعت مطلق از [[پیامبر اسلام]] {{صل}} فراخوانده است: {{متن قرآن\|قُلْ أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ}}<ref>«بگو: از خداوند فرمانبرداری کنید و از پیامبر فرمان برید» سوره نور، آیه ۵۴.</ref> و در بعض آیات [[اطاعت از رسول خدا]] را همان [[اطاعت از خداوند]] معرفی می‌کند: {{متن قرآن\|مَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطَاعَ اللَّهَ}}<ref>«هر که از پیامبر فرمانبرداری کند بی‌گمان از خداوند فرمان برده است» سوره نساء، آیه ۸۰.</ref>. اطاعت از رسول خدا، اطاعت از همه دستورهایی است که از ناحیه [[خدا]] نازل شده و آنچه پیامبر [[دستور]] می‌دهد، همان [[وحی]] خداست<ref>طباطبایى، محمدحسین، المیزان، ترجمه: سید محمدباقر موسوى همدانى، ج ۳۶،ص ۸۰.</ref>.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۲:۰۴
خط ۱۶۴:		خط ۱۶۴:
	# [[پرونده:4670311.jpg\|22px]] [[رضا محمدی\|محمدی، رضا]]، [[امام‌شناسی - محمدی (کتاب)\|'''امام‌شناسی''']]		# [[پرونده:4670311.jpg\|22px]] [[رضا محمدی\|محمدی، رضا]]، [[امام‌شناسی - محمدی (کتاب)\|'''امام‌شناسی''']]
	# [[پرونده:11119.jpg\|22px]] [[محمد علی سروی\|سروی، محمد علی]]، [[قرآن و وظایف مؤمنان در برابر پیامبر اعظم (مقاله)\|'''قرآن و وظایف مؤمنان در برابر پیامبر اعظم''']]، [[پاسدار اسلام (نشریه)\|ماهنامه پاسدار اسلام]]		# [[پرونده:11119.jpg\|22px]] [[محمد علی سروی\|سروی، محمد علی]]، [[قرآن و وظایف مؤمنان در برابر پیامبر اعظم (مقاله)\|'''قرآن و وظایف مؤمنان در برابر پیامبر اعظم''']]، [[پاسدار اسلام (نشریه)\|ماهنامه پاسدار اسلام]]
	# [[پرونده:IM010634.jpg\|22px]] [[محمد حسین بیات\|بیات، محمد حسین]]، [[عواقب شرعی آزاررسانی به پیامبر اکرم و مخالفت با اوامر و اعمال آن حضرت از منظر آیات و روایات (مقاله)\|'''عواقب شرعی آزاررسانی به پیامبر اکرم و مخالفت با اوامر و اعمال آن حضرت از منظر آیات و روایات''']]، [[~~پاسدار اسلام~~ (نشریه)\|~~ماهنامه پاسدار اسلام~~]]		# [[پرونده:IM010634.jpg\|22px]] [[محمد حسین بیات\|بیات، محمد حسین]]، [[عواقب شرعی آزاررسانی به پیامبر اکرم و مخالفت با اوامر و اعمال آن حضرت از منظر آیات و روایات (مقاله)\|'''عواقب شرعی آزاررسانی به پیامبر اکرم و مخالفت با اوامر و اعمال آن حضرت از منظر آیات و روایات''']]، [[سراج منیر (نشریه)\|فصلنامه سراج منیر]]
	# [[پرونده:1100205.jpg\|22px]] [[علی شیخ‌الاسلامی]]، [[سوسن آل رسول]] و [[نادره حیدری اصفهانی]]، [[اطاعت از خاتم پیامبران در قرآن کریم (مقاله)\|'''اطاعت از خاتم پیامبران در قرآن کریم''']]، [[مطالعات قرآنی (نشریه)\|فصلنامه مطالعات قرآنی]]		# [[پرونده:1100205.jpg\|22px]] [[علی شیخ‌الاسلامی]]، [[سوسن آل رسول]] و [[نادره حیدری اصفهانی]]، [[اطاعت از خاتم پیامبران در قرآن کریم (مقاله)\|'''اطاعت از خاتم پیامبران در قرآن کریم''']]، [[مطالعات قرآنی (نشریه)\|فصلنامه مطالعات قرآنی]]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۲:۰۳
خط ۱۶۴:		خط ۱۶۴:
	# [[پرونده:4670311.jpg\|22px]] [[رضا محمدی\|محمدی، رضا]]، [[امام‌شناسی - محمدی (کتاب)\|'''امام‌شناسی''']]		# [[پرونده:4670311.jpg\|22px]] [[رضا محمدی\|محمدی، رضا]]، [[امام‌شناسی - محمدی (کتاب)\|'''امام‌شناسی''']]
	# [[پرونده:11119.jpg\|22px]] [[محمد علی سروی\|سروی، محمد علی]]، [[قرآن و وظایف مؤمنان در برابر پیامبر اعظم (مقاله)\|'''قرآن و وظایف مؤمنان در برابر پیامبر اعظم''']]، [[پاسدار اسلام (نشریه)\|ماهنامه پاسدار اسلام]]		# [[پرونده:11119.jpg\|22px]] [[محمد علی سروی\|سروی، محمد علی]]، [[قرآن و وظایف مؤمنان در برابر پیامبر اعظم (مقاله)\|'''قرآن و وظایف مؤمنان در برابر پیامبر اعظم''']]، [[پاسدار اسلام (نشریه)\|ماهنامه پاسدار اسلام]]
	# [[پرونده:IM010634.jpg\|22px]] [[محمد حسین بیات\|بیات، محمد حسین]]، [[عواقب شرعی آزاررسانی به پیامبر اکرم و مخالفت با اوامر و اعمال آن حضرت از منظر آیات و روایات (مقاله)\|'''عواقب شرعی آزاررسانی به پیامبر اکرم و مخالفت با اوامر و اعمال آن حضرت از منظر آیات و روایات''']]، [[پاسدار اسلام (نشریه)\|ماهنامه پاسدار اسلام~~]]، [[سراج منیر (نشریه)\|فصلنامه سراج منیر~~]]		# [[پرونده:IM010634.jpg\|22px]] [[محمد حسین بیات\|بیات، محمد حسین]]، [[عواقب شرعی آزاررسانی به پیامبر اکرم و مخالفت با اوامر و اعمال آن حضرت از منظر آیات و روایات (مقاله)\|'''عواقب شرعی آزاررسانی به پیامبر اکرم و مخالفت با اوامر و اعمال آن حضرت از منظر آیات و روایات''']]، [[پاسدار اسلام (نشریه)\|ماهنامه پاسدار اسلام]]
	# [[پرونده:1100205.jpg\|22px]] [[علی شیخ‌الاسلامی]]، [[سوسن آل رسول]] و [[نادره حیدری اصفهانی]]، [[اطاعت از خاتم پیامبران در قرآن کریم (مقاله)\|'''اطاعت از خاتم پیامبران در قرآن کریم''']]، [[مطالعات قرآنی (نشریه)\|فصلنامه مطالعات قرآنی]]		# [[پرونده:1100205.jpg\|22px]] [[علی شیخ‌الاسلامی]]، [[سوسن آل رسول]] و [[نادره حیدری اصفهانی]]، [[اطاعت از خاتم پیامبران در قرآن کریم (مقاله)\|'''اطاعت از خاتم پیامبران در قرآن کریم''']]، [[مطالعات قرآنی (نشریه)\|فصلنامه مطالعات قرآنی]]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۱:۵۹
خط ۱۶۳:		خط ۱۶۳:
	# [[پرونده:1100515.jpg\|22px]] [[محمد کاظمی بنچناری\|کاظمی بنچناری، محمد]]، [[اطاعت ۲ - کاظمی بنچناری (مقاله)\|مقاله «اطاعت»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه امام رضا ج۲''']]		# [[پرونده:1100515.jpg\|22px]] [[محمد کاظمی بنچناری\|کاظمی بنچناری، محمد]]، [[اطاعت ۲ - کاظمی بنچناری (مقاله)\|مقاله «اطاعت»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه امام رضا ج۲''']]
	# [[پرونده:4670311.jpg\|22px]] [[رضا محمدی\|محمدی، رضا]]، [[امام‌شناسی - محمدی (کتاب)\|'''امام‌شناسی''']]		# [[پرونده:4670311.jpg\|22px]] [[رضا محمدی\|محمدی، رضا]]، [[امام‌شناسی - محمدی (کتاب)\|'''امام‌شناسی''']]
	# [[پرونده:~~9030760879~~.jpg\|22px]] [[محمد علی سروی\|سروی، محمد علی]]، [[قرآن و وظایف مؤمنان در برابر پیامبر اعظم (مقاله)\|'''قرآن و وظایف مؤمنان در برابر پیامبر اعظم''']]		# [[پرونده:11119.jpg\|22px]] [[محمد علی سروی\|سروی، محمد علی]]، [[قرآن و وظایف مؤمنان در برابر پیامبر اعظم (مقاله)\|'''قرآن و وظایف مؤمنان در برابر پیامبر اعظم''']]، [[پاسدار اسلام (نشریه)\|ماهنامه پاسدار اسلام]]
			# [[پرونده:IM010634.jpg\|22px]] [[محمد حسین بیات\|بیات، محمد حسین]]، [[عواقب شرعی آزاررسانی به پیامبر اکرم و مخالفت با اوامر و اعمال آن حضرت از منظر آیات و روایات (مقاله)\|'''عواقب شرعی آزاررسانی به پیامبر اکرم و مخالفت با اوامر و اعمال آن حضرت از منظر آیات و روایات''']]، [[پاسدار اسلام (نشریه)\|ماهنامه پاسدار اسلام]]، [[سراج منیر (نشریه)\|فصلنامه سراج منیر]]
	# [[پرونده:1100205.jpg\|22px]] [[علی شیخ‌الاسلامی]]، [[سوسن آل رسول]] و [[نادره حیدری اصفهانی]]، [[اطاعت از خاتم پیامبران در قرآن کریم (مقاله)\|'''اطاعت از خاتم پیامبران در قرآن کریم''']]، [[مطالعات قرآنی (نشریه)\|فصلنامه مطالعات قرآنی]]		# [[پرونده:1100205.jpg\|22px]] [[علی شیخ‌الاسلامی]]، [[سوسن آل رسول]] و [[نادره حیدری اصفهانی]]، [[اطاعت از خاتم پیامبران در قرآن کریم (مقاله)\|'''اطاعت از خاتم پیامبران در قرآن کریم''']]، [[مطالعات قرآنی (نشریه)\|فصلنامه مطالعات قرآنی]]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}