افطار - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Jaafari در ‏۱۵ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۲۶

2024-09-15T06:26:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۵۶
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط\| موضوع مرتبط = روزه\| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[افطار در فقه اسلامی]] - [[افطار در معارف و سیره ~~امام سجاد~~]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط\| موضوع مرتبط = روزه\| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[افطار در فقه اسلامی]] - [[افطار در معارف و سیره سجادی]]\| پرسش مرتبط = }}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==

Jaafari در ‏۱۵ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۴:۴۳

2024-09-15T04:43:11Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۱۳
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط\| موضوع مرتبط = روزه\| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[افطار در فقه اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط\| موضوع مرتبط = روزه\| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[افطار در فقه اسلامی]] - [[افطار در معارف و سیره امام سجاد]]\| پرسش مرتبط = }}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==

Bahmani: /* مقدمه */

2024-07-01T10:24:12Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۴
خط ۲:		خط ۲:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[افطار]] یعنی [[باطل]] کردن [[روزه]]؛ رسیدن [[زمان]] گشودن روزه؛ خوردن اوّلین غذا بعد از مدّتی امساک. کسی که [[روزه]] می‌گیرد و از خوردن و آشامیدن اجتناب می‌کند، هنگام [[اذان]] [[مغرب]]، روزه خود را باز می‌کند یعنی چیزی می‌خورد. به گشودن روزه "افطار" گفته می‌شود، در مقابل امساک که نخوردن است.		افطار یعنی [[باطل]] کردن [[روزه]]؛ رسیدن [[زمان]] گشودن روزه؛ خوردن اوّلین غذا بعد از مدّتی امساک. کسی که [[روزه]] می‌گیرد و از خوردن و آشامیدن اجتناب می‌کند، هنگام [[اذان]] [[مغرب]]، روزه خود را باز می‌کند یعنی چیزی می‌خورد. به گشودن روزه "افطار" گفته می‌شود، در مقابل امساک که نخوردن است.

	بهتر است [[روزه‌دار]]، روزه خود را با خوراک شیرین مثل خرما یا [[آب]] بگشاید و هنگام افطار کردن به [[یاد خدا]] باشد و دعای مخصوص بخواند. به زمان خوردنِ روزه هم افطار می‌گویند.		بهتر است [[روزه‌دار]]، روزه خود را با خوراک شیرین مثل خرما یا [[آب]] بگشاید و هنگام افطار کردن به [[یاد خدا]] باشد و دعای مخصوص بخواند. به زمان خوردنِ روزه هم افطار می‌گویند.

Bahmani: /* منابع */

2024-03-05T07:29:09Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۵۹
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
			# [[پرونده:1368945.jpg\|22px]] [[سید محمود هاشمی شاهرودی\|هاشمی شاهرودی، سید محمود]]، [[فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت (کتاب)\|'''فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت ج۱''']]
	# [[پرونده:13681040.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه دینی''']]		# [[پرونده:13681040.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه دینی''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani: /* مقدمه */

2024-03-05T07:28:52Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۵۸
خط ۲:		خط ۲:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	کسی که [[روزه]] می‌گیرد و از خوردن و آشامیدن اجتناب می‌کند، هنگام [[اذان]] [[مغرب]]، روزه خود را باز می‌کند یعنی چیزی می‌خورد. به گشودن روزه "افطار" گفته می‌شود، در مقابل امساک که نخوردن است.		[[افطار]] یعنی [[باطل]] کردن [[روزه]]؛ رسیدن [[زمان]] گشودن روزه؛ خوردن اوّلین غذا بعد از مدّتی امساک. کسی که [[روزه]] می‌گیرد و از خوردن و آشامیدن اجتناب می‌کند، هنگام [[اذان]] [[مغرب]]، روزه خود را باز می‌کند یعنی چیزی می‌خورد. به گشودن روزه "افطار" گفته می‌شود، در مقابل امساک که نخوردن است.

	بهتر است [[روزه‌دار]]، روزه خود را با خوراک شیرین مثل خرما یا [[آب]] بگشاید و هنگام افطار کردن به [[یاد خدا]] باشد و دعای مخصوص بخواند. به زمان خوردنِ روزه هم افطار می‌گویند.		بهتر است [[روزه‌دار]]، روزه خود را با خوراک شیرین مثل خرما یا [[آب]] بگشاید و هنگام افطار کردن به [[یاد خدا]] باشد و دعای مخصوص بخواند. به زمان خوردنِ روزه هم افطار می‌گویند.

Bahmani: /* احکام افطار */

2024-03-05T07:28:33Z

احکام افطار

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۵۸
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	== احکام افطار ==		== احکام افطار ==
	{{اصلی\|افطار در فقه اسلامی}}		{{اصلی\|افطار در فقه اسلامی}}
	~~[[افطار]] یعنی [[باطل]] کردن [[روزه]]؛ رسیدن [[زمان]] گشودن روزه؛ خوردن اوّلین غذا بعد از مدّتی امساک.~~

	[[باطل]] کردن روزه به لحاظ [[حکم]] چند گونه است:		[[باطل]] کردن روزه به لحاظ [[حکم]] چند گونه است:
	# [[واجب]]: اگر [[روزه‌دار]] پیش از ظهر [[سفر]] کند، واجب است ـ هرچند با دست برداشتن از [[نیّت]] روزه ـ افطار کند. همچنین اگر شخص در میان [[روز]] متوجه شود که ادامه روزه برای وی [[زیان]] آور است<ref>جواهر الکلام، ج۱۷، ص۱۳۳ و ج۱۶، ص۳۴۷.</ref>. نیز افطار بر [[زن]] آبستن که زاییدن وی نزدیک است و بر زن شیرده در صورت زیان‌آور بودن روزه برای وی یا کودک، واجب است<ref>جواهر الکلام، ج۱۷، ص۱۵۱ ـ ۱۵۴.</ref> اگر برای زن و [[مرد]] کهنسال و کسی که [[بیماری]] [[تشنگی]] دارد، روزه گرفتن [[مشقّت]] بسیار داشته باشد، در اینکه افطار بر آنان واجب است یا جایز، [[اختلاف]] است. نظر اکثر [[فقها]] [[وجوب]] افطار است<ref>جواهر الکلام، ج۱۷، ص۱۵۰.</ref>.		# '''[[واجب]]:''' اگر [[روزه‌دار]] پیش از ظهر [[سفر]] کند، واجب است ـ هرچند با دست برداشتن از [[نیّت]] روزه ـ افطار کند. همچنین اگر شخص در میان [[روز]] متوجه شود که ادامه روزه برای وی [[زیان]] آور است<ref>جواهر الکلام، ج۱۷، ص۱۳۳ و ج۱۶، ص۳۴۷.</ref>. نیز افطار بر [[زن]] آبستن که زاییدن وی نزدیک است و بر زن شیرده در صورت زیان‌آور بودن روزه برای وی یا کودک، واجب است<ref>جواهر الکلام، ج۱۷، ص۱۵۱ ـ ۱۵۴.</ref> اگر برای زن و [[مرد]] کهنسال و کسی که [[بیماری]] [[تشنگی]] دارد، روزه گرفتن [[مشقّت]] بسیار داشته باشد، در اینکه افطار بر آنان واجب است یا جایز، [[اختلاف]] است. نظر اکثر [[فقها]] [[وجوب]] افطار است<ref>جواهر الکلام، ج۱۷، ص۱۵۰.</ref>.
	# [[حرام]]: افطار روزه واجب معیّن، مانند روزه [[ماه رمضان]] و روزه [[نذر]] معیّن و قضای روزه ماه رمضان بعد از ظهر، و نیز به قول مشهور، افطار روزه ماه رمضان در سفر در صورت [[مسافرت]] بعد از ظهر و باطل کردن روزه [[اعتکاف]] بعد از واجب شدن آن، حرام و موجب کفّاره است<ref>جواهر الکلام، ج ۱۶، ص۲۶۴ ـ ۲۶۶ و ج۲۹، ص۵۰.</ref>.		# '''[[حرام]]:''' افطار روزه واجب معیّن، مانند روزه [[ماه رمضان]] و روزه [[نذر]] معیّن و قضای روزه ماه رمضان بعد از ظهر، و نیز به قول مشهور، افطار روزه ماه رمضان در سفر در صورت [[مسافرت]] بعد از ظهر و باطل کردن روزه [[اعتکاف]] بعد از واجب شدن آن، حرام و موجب کفّاره است<ref>جواهر الکلام، ج ۱۶، ص۲۶۴ ـ ۲۶۶ و ج۲۹، ص۵۰.</ref>.
	# [[مکروه]]: افطار روزه [[مستحب]] بعد از زوال [[کراهت]] دارد<ref>العروة الوثقی، ج ۲، ص۲۴۲؛ جواهر الکلام، ج ۱۷، ص۱۱۵.</ref>.		# '''[[مکروه]]:''' افطار روزه [[مستحب]] بعد از زوال [[کراهت]] دارد<ref>العروة الوثقی، ج ۲، ص۲۴۲؛ جواهر الکلام، ج ۱۷، ص۱۱۵.</ref>.
	# مستحب: کسی که روزه مستحب گرفته، اگر مهمان مؤمنی شود، مستحب است بدون آنکه میزبان را از روزه بودن خود مطّلع سازد، افطار کند<ref>جواهر الکلام، ج ۲۹، ص۵۰ ـ ۵۱؛ وسائل الشیعة، ج ۱۰، ص۱۵۲.</ref>.		# '''مستحب:''' کسی که روزه مستحب گرفته، اگر مهمان مؤمنی شود، مستحب است بدون آنکه میزبان را از روزه بودن خود مطّلع سازد، افطار کند<ref>جواهر الکلام، ج ۲۹، ص۵۰ ـ ۵۱؛ وسائل الشیعة، ج ۱۰، ص۱۵۲.</ref>.
	# [[مباح]]: به قول مشهور، کسی که قضای روزه ماه رمضان را گرفته، می‌تواند پیش از ظهر افطار کند؛ خواه با عذر یا بدون عذر<ref>جواهر الکلام، ج ۱۷، ص۵۱ ـ ۵۳.</ref>. افطار روزه مستحب قبل از ظهر مباح است<ref>العروة الوثقی، ج ۲، ص۲۴۲.</ref>.		# '''[[مباح]]:''' به قول مشهور، کسی که قضای روزه ماه رمضان را گرفته، می‌تواند پیش از ظهر افطار کند؛ خواه با عذر یا بدون عذر<ref>جواهر الکلام، ج ۱۷، ص۵۱ ـ ۵۳.</ref>. افطار روزه مستحب قبل از ظهر مباح است<ref>العروة الوثقی، ج ۲، ص۲۴۲.</ref>.

	== مفطرات ==		== مفطرات ==

Bahmani: /* مقدمه */

2024-03-05T07:28:01Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۵۸
خط ۷:		خط ۷:

	به [[عید فطر]] نیز از این جهت "فطر" گفته می‌شود که پس از یک ماه روزه‌داری، غذا خورده می‌شود. افطاری دادن به روزه‌دار از [[کارهای نیک]] است<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]].</ref>.		به [[عید فطر]] نیز از این جهت "فطر" گفته می‌شود که پس از یک ماه روزه‌داری، غذا خورده می‌شود. افطاری دادن به روزه‌دار از [[کارهای نیک]] است<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]].</ref>.

			== احکام افطار ==
			{{اصلی\|افطار در فقه اسلامی}}
			[[افطار]] یعنی [[باطل]] کردن [[روزه]]؛ رسیدن [[زمان]] گشودن روزه؛ خوردن اوّلین غذا بعد از مدّتی امساک.

			[[باطل]] کردن روزه به لحاظ [[حکم]] چند گونه است:
			# [[واجب]]: اگر [[روزه‌دار]] پیش از ظهر [[سفر]] کند، واجب است ـ هرچند با دست برداشتن از [[نیّت]] روزه ـ افطار کند. همچنین اگر شخص در میان [[روز]] متوجه شود که ادامه روزه برای وی [[زیان]] آور است<ref>جواهر الکلام، ج۱۷، ص۱۳۳ و ج۱۶، ص۳۴۷.</ref>. نیز افطار بر [[زن]] آبستن که زاییدن وی نزدیک است و بر زن شیرده در صورت زیان‌آور بودن روزه برای وی یا کودک، واجب است<ref>جواهر الکلام، ج۱۷، ص۱۵۱ ـ ۱۵۴.</ref> اگر برای زن و [[مرد]] کهنسال و کسی که [[بیماری]] [[تشنگی]] دارد، روزه گرفتن [[مشقّت]] بسیار داشته باشد، در اینکه افطار بر آنان واجب است یا جایز، [[اختلاف]] است. نظر اکثر [[فقها]] [[وجوب]] افطار است<ref>جواهر الکلام، ج۱۷، ص۱۵۰.</ref>.
			# [[حرام]]: افطار روزه واجب معیّن، مانند روزه [[ماه رمضان]] و روزه [[نذر]] معیّن و قضای روزه ماه رمضان بعد از ظهر، و نیز به قول مشهور، افطار روزه ماه رمضان در سفر در صورت [[مسافرت]] بعد از ظهر و باطل کردن روزه [[اعتکاف]] بعد از واجب شدن آن، حرام و موجب کفّاره است<ref>جواهر الکلام، ج ۱۶، ص۲۶۴ ـ ۲۶۶ و ج۲۹، ص۵۰.</ref>.
			# [[مکروه]]: افطار روزه [[مستحب]] بعد از زوال [[کراهت]] دارد<ref>العروة الوثقی، ج ۲، ص۲۴۲؛ جواهر الکلام، ج ۱۷، ص۱۱۵.</ref>.
			# مستحب: کسی که روزه مستحب گرفته، اگر مهمان مؤمنی شود، مستحب است بدون آنکه میزبان را از روزه بودن خود مطّلع سازد، افطار کند<ref>جواهر الکلام، ج ۲۹، ص۵۰ ـ ۵۱؛ وسائل الشیعة، ج ۱۰، ص۱۵۲.</ref>.
			# [[مباح]]: به قول مشهور، کسی که قضای روزه ماه رمضان را گرفته، می‌تواند پیش از ظهر افطار کند؛ خواه با عذر یا بدون عذر<ref>جواهر الکلام، ج ۱۷، ص۵۱ ـ ۵۳.</ref>. افطار روزه مستحب قبل از ظهر مباح است<ref>العروة الوثقی، ج ۲، ص۲۴۲.</ref>.

			== مفطرات ==
			# خوردن و آشامیدن؛
			# آمیزش در قُبل و به قول مشهور، در دبُرُ؛
			# دروغ بستن به خدا و [[معصومان]]{{عم}}؛
			# فرو بردن سر در آب به قول مشهور؛
			# رساندن غبار غلیظ بر حلق به قول مشهور؛
			# باقی ماندن عمدی بر جنابت تا [[اذان]] صبح و نیز حیض و نفاس به قول مشهور؛
			# استمناء<ref>جواهرالکلام، ج۱۶، ص۲۱۷ ـ ۲۵۳؛ العروة الوثقی، ج ۲، ص۱۷۶ ـ ۱۹۳.</ref>؛
			# در اینکه اماله با مایعات موجب بطلان روزه می‌شود یا نه، [[اختلاف]] است<ref>جواهر الکلام، ج ۱۶، ص۲۷۴ ـ ۲۷۵.</ref>.<ref>[[سید محمود هاشمی شاهرودی\|هاشمی شاهرودی، سید محمود]]، [[فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت (کتاب)\|فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت]] ج۱، صفحه ۶۲۴ - ۶۲۶.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* مقدمه */

2024-03-05T07:18:56Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۴۸
خط ۲:		خط ۲:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	کسی که [[روزه]] می‌گیرد و از خوردن و آشامیدن اجتناب می‌کند، هنگام [[اذان]] [[مغرب]]، [[روزه]] خود را باز می‌کند یعنی چیزی می‌خورد. به گشودن [[روزه]] "افطار" گفته می‌شود، در مقابل امساک که نخوردن است.		کسی که [[روزه]] می‌گیرد و از خوردن و آشامیدن اجتناب می‌کند، هنگام [[اذان]] [[مغرب]]، روزه خود را باز می‌کند یعنی چیزی می‌خورد. به گشودن روزه "افطار" گفته می‌شود، در مقابل امساک که نخوردن است.

	بهتر است [[روزه‌دار]]، [[روزه]] خود را با خوراک شیرین مثل خرما یا [[آب]] بگشاید و هنگام افطار کردن به [[یاد خدا]] باشد و دعای مخصوص بخواند. به زمان خوردنِ [[روزه]] هم افطار می‌گویند.		بهتر است [[روزه‌دار]]، روزه خود را با خوراک شیرین مثل خرما یا [[آب]] بگشاید و هنگام افطار کردن به [[یاد خدا]] باشد و دعای مخصوص بخواند. به زمان خوردنِ روزه هم افطار می‌گویند.

	به [[عید فطر]] نیز از این جهت "فطر" گفته می‌شود که پس از یک ماه روزه‌داری، [[غذا]] خورده می‌شود. افطاری دادن به [[روزه‌دار]] از [[کارهای نیک]] است<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]].</ref>.		به [[عید فطر]] نیز از این جهت "فطر" گفته می‌شود که پس از یک ماه روزه‌داری، غذا خورده می‌شود. افطاری دادن به روزه‌دار از [[کارهای نیک]] است<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]].</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Msadeq در ‏۲۷ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۳۰

2023-05-27T07:30:55Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۰۰
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط\| موضوع مرتبط = روزه\| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[افطار در فقه اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}
	\| موضوع مرتبط = روزه
	\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط =
	\| پرسش مرتبط =
	}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==

Bahmani در ‏۱۶ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۴۵

2023-03-16T08:45:31Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۱۵
خط ۹:		خط ۹:
	کسی که [[روزه]] می‌گیرد و از خوردن و آشامیدن اجتناب می‌کند، هنگام [[اذان]] [[مغرب]]، [[روزه]] خود را باز می‌کند یعنی چیزی می‌خورد. به گشودن [[روزه]] "افطار" گفته می‌شود، در مقابل امساک که نخوردن است.		کسی که [[روزه]] می‌گیرد و از خوردن و آشامیدن اجتناب می‌کند، هنگام [[اذان]] [[مغرب]]، [[روزه]] خود را باز می‌کند یعنی چیزی می‌خورد. به گشودن [[روزه]] "افطار" گفته می‌شود، در مقابل امساک که نخوردن است.

	بهتر است [[روزه‌دار]]، [[روزه]] خود را با [[خوراک]] شیرین مثل خرما یا [[آب]] بگشاید و هنگام افطار کردن به [[یاد خدا]] باشد و دعای مخصوص بخواند. به زمان خوردنِ [[روزه]] هم افطار می‌گویند.		بهتر است [[روزه‌دار]]، [[روزه]] خود را با خوراک شیرین مثل خرما یا [[آب]] بگشاید و هنگام افطار کردن به [[یاد خدا]] باشد و دعای مخصوص بخواند. به زمان خوردنِ [[روزه]] هم افطار می‌گویند.

	به [[عید فطر]] نیز از این جهت "فطر" گفته می‌شود که پس از یک ماه روزه‌داری، [[غذا]] خورده می‌شود. افطاری دادن به [[روزه‌دار]] از [[کارهای نیک]] است<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]].</ref>.		به [[عید فطر]] نیز از این جهت "فطر" گفته می‌شود که پس از یک ماه روزه‌داری، [[غذا]] خورده می‌شود. افطاری دادن به [[روزه‌دار]] از [[کارهای نیک]] است<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]].</ref>.