الوداع - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* آخرین وداع */

2025-03-01T09:26:20Z

آخرین وداع

Jaafari: /* منابع */

2025-01-12T06:46:33Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۱۶
خط ۱۴:		خط ۱۴:

	وداع دیگر با فرزندش [[امام سجاد]]{{ع}} بود که درون [[خیمه]] انجام گرفت. وداعی هم با دخترش [[سکینه]] داشت که بسی جانسوز بود و این در همان وداع آخر بود که حضرت با زخم‌هایی که از آنها [[خون]] می‌آمد برای خداحافظی به میان اهل بیت آمد و با جمله {{متن حدیث\|استعدوا للبلاء و اعلموا ان لله تعالى حامیکم و حافظکم}} آنان را به [[صبر]] [[دعوت]] کرد<ref>مقتل الحسین، مقرم، ص۳۳۷</ref> و چون خواست برای [[کارزار]] نهایی به میدان رود، همه را اینگونه خطاب کرد: {{متن حدیث\|يَا سُكَيْنَةُ يَا فَاطِمَةُ يَا زَيْنَبُ يَا أُمَّ كُلْثُومٍ عَلَيْكُنَّ مِنِّي السَّلَام‏}}<ref>معالی السبطین، ج ۲، ص۲۵</ref> و این نشان دیدار آخر بود. اهل بیت چون [[یقین]] کردند که دیگر او را نخواهند دید، بشدت گریستند. آمدن [[زینب]]{{عم}} از پی [[برادر]] و بوسیدن زیر گلوی او و نیز صدا کردن [[سکینه]]، پدر را و درخواست اینکه مرا بر دامن بنشان و...از جزئیات همین وداع است. [[روضه]] وداع ازسوزناکترین مرثیه‌های حادثه عاشوراست، و نیز وداع امام حسین با [[علی اکبر]]، آنگاه که عازم میدان بود. هنگام میدان رفتن یکایک [[اصحاب]]، با آن حضرت وداع می‌کردند وداعشان با [[سلام کردن]] بود که [[اذن میدان]] هم حساب می‌شد<ref>ر.ک: [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص۵۹.</ref>.		وداع دیگر با فرزندش [[امام سجاد]]{{ع}} بود که درون [[خیمه]] انجام گرفت. وداعی هم با دخترش [[سکینه]] داشت که بسی جانسوز بود و این در همان وداع آخر بود که حضرت با زخم‌هایی که از آنها [[خون]] می‌آمد برای خداحافظی به میان اهل بیت آمد و با جمله {{متن حدیث\|استعدوا للبلاء و اعلموا ان لله تعالى حامیکم و حافظکم}} آنان را به [[صبر]] [[دعوت]] کرد<ref>مقتل الحسین، مقرم، ص۳۳۷</ref> و چون خواست برای [[کارزار]] نهایی به میدان رود، همه را اینگونه خطاب کرد: {{متن حدیث\|يَا سُكَيْنَةُ يَا فَاطِمَةُ يَا زَيْنَبُ يَا أُمَّ كُلْثُومٍ عَلَيْكُنَّ مِنِّي السَّلَام‏}}<ref>معالی السبطین، ج ۲، ص۲۵</ref> و این نشان دیدار آخر بود. اهل بیت چون [[یقین]] کردند که دیگر او را نخواهند دید، بشدت گریستند. آمدن [[زینب]]{{عم}} از پی [[برادر]] و بوسیدن زیر گلوی او و نیز صدا کردن [[سکینه]]، پدر را و درخواست اینکه مرا بر دامن بنشان و...از جزئیات همین وداع است. [[روضه]] وداع ازسوزناکترین مرثیه‌های حادثه عاشوراست، و نیز وداع امام حسین با [[علی اکبر]]، آنگاه که عازم میدان بود. هنگام میدان رفتن یکایک [[اصحاب]]، با آن حضرت وداع می‌کردند وداعشان با [[سلام کردن]] بود که [[اذن میدان]] هم حساب می‌شد<ref>ر.ک: [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص۵۹.</ref>.

			==[[آخرین وداع]]==
			امام پس از [[جنگی]] نفس‌گیر به خیمه‌ها برگشت و برای آخرین وداع و ترسیم [[آینده]] فشرده بعد از [[شهادت]] راهکار لازم را به زنان [[حرم]] سفارش فرمود. امام در لابه‌لای [[جنگ]] با [[سپاه عمر سعد]] هفت بار به خیام برگشته و هر بار وداعی می‌کرد، یکبار زنها را جمع کرد و فرمود: {{متن حدیث\|اوصيكن اذا انا قتلت فلا تشققن على جيبا و لا تلطمن على خداً و لا تخدشن على وجهاً}} [[وصیت]] می‌کنم وقتی که من کشته شدم گریبان چاک نکنید و به صورت خود برای من لطمه نزنید و روی خود را نخراشید! [[زینب]] که این سخن را شنید [[صیحه]] زده و فریاد او بلند شد که {{متن حدیث\|وا نكلاه وامحمداه واعلياه واحسناه واحسيناه واضعفاه واغربتاه واقلة ناصراه}} امام فرمود: {{متن حدیث\|يَا أُخْتَاهْ تَعَزَّيْ بِعَزَاءِ اللَّهِ فَإِنَّ سُكَّانَ السَّمَاوَاتِ يَفْنُونَ وَ أَهْلَ الْأَرْضِ كُلَّهُمْ يَمُوتُونَ وَ لَا يَبْقَى إِلَّا اللَّهُ فَلَا يَذْهَبَنَّ بِحِلْمِكِ الشَّيْطَانُ}}؛ ای [[خواهر]] [[صبر]] و [[شکیبایی]] به بلایای [[الهی]] پیشه کن و در [[بلا]] و [[مصیبت]] [[صبور]] باش؛ زیرا که ساکنین [[آسمان‌ها]] تمامی فنا می‌شوند و [[اهل]] [[زمین]] همگی می‌میرند و جز ذات [[خداوند یکتا]] کسی باقی نمی‌ماند. پس [[علم]] و [[بردباری]] تو را [[شیطان]] [[نبرد]].
			ولی این بار برای [[وداع]] آخر به خیام آمده بود [[امام]] آماده پرواز به سوی [[سفر]] [[آخرتی]] بود، امام آماده [[ملاقات]] با [[رسول خدا]] جدش شریفش می‌شد و لذا در جمع [[زنان]] [[حرم]] در دیدار آخر فرمود: {{متن حدیث\|عَلَيْكُنَّ مِنِّي السَّلَامُ هَذَا أَوَّلُ الْفِرَاقِ وَ آخِرُ الْوَدَاعِ وَ اللِّقَاءُ فِي الْجَنَّةِ، فَارْتَفَعَتْ أَصْوَاتُ النِّسَاءِ بِالْعَوِيلِ وَ لَطَمْنَ خُدُودَهُنَّ فَسَكَتَهُنَّ الْحُسَيْنُ{{ع}} وَ قَالَ لَهُنَّ لَا تُشْمِتَنَّ بِيَ الْأَعْدَاءَ}} [[دشمن]] را به [[شماتت]] من در نیاورید.

			در نقل دیگری آمده امام خواست با [[اهل‌بیت]] خود وداع نماید فرمود: {{متن حدیث\|يَا أَهْلَ بَيْتِي عَلَيْكُنَّ مِنِّي السَّلَامُ هَذَا آخِرُ الْوَدَاعِ فاستعددن للاسر و الذل و الغربة}} ای [[اهل بیت]] من این [[آخرین وداع]] است! مهیای اسیری و بی‌کسی شوید! بعد از این سخن [[زن‌ها]] همه با چشم گریان به امام نگاه می‌کردند، پس امام توقف کرد و [[گریه]] کرد و آنها هم گریستند، گریه شدیدی که گریه آنها [[ملائکه]] [[آسمان]] و زمین را به گریه درآورد. پس هر کدام می‌گفتند ما را به کی می‌سپاری؟ {{متن حدیث\|و لا يدري ما يقول في جوابهن}} و امام نمی‌دانست که در جواب آنها چه بگوید<ref>نفایس الفنون، ص۳۵۴.</ref>.
			در وداع آخر نقل شده که [[زینب]] به [[سیدالشهدا]] چسبید و گفت: {{متن حدیث\|يا اخي توقف حتى ازود من نظري و اودعك وداع مفارق لا تلاق بعده}} [[صبر]] کن ای [[برادر]] تا توشه‌ای از جمالت بردارم و تو را وداع کنم، وداع کردن کسی که از [[دوست]] خود جدا می‌شود که بعداً او را ملاقاتی نخواهد بود. ای برادر مدتی صبر کن تا حرارت فراق من قدری تسکین یابد، {{متن حدیث\|فجعلت تقبل يديه و رجليه}} پس شروع کرد به بوسیدن دست‌ها و پاهای برادر و زنان حرم امام را احاطه کرده بودند و دست و پای امام را می‌بوسیدند.
			[[امام]] خطاب به [[اهل حرم]] فرمود: {{متن حدیث\|استعدوا للبلاء واعلموا ان الله تعالى حاميكم و حافظكم و سينجيكم من شر الاعداء و يجعل عاقبة أمركم إلى خير و يعذب عدوكم بأنواع العذاب و يعوضكم عن هذه البلية بأنواع النعم و الكرامة، فلا تشكوا و لا تقولوا بالسنتكم ما ينقص من قدركم}}.

			[[راستی]] که مسأله [[وداع]] از اعظم مصائبی بود که امام{{ع}} در [[روز عاشورا]] با آن روبه‌رو شد؛ زیرا در آن حالت [[زنان]] و [[فرزندان]] با چشم خود ملاحظه می‌کردند که نقطه مرکزی و محور اجتماعشان در حال نابودی و حامی [[عزت]] و شرف‌شان در حال [[مرگ]] است که دیگر هیچ‌گاه به سوی‌شان مراجعت نخواهد کرد و نمی‌دانستند پس از او از [[شر]] [[دشمنان]] به چه کسی [[پناهنده]] شوند. [[عظمت]] [[مصیبت]]، همه را پریشان و آشفته خاطر کرده بود، همه گرد هم آمدند و اطراف [[ابی عبدالله]]{{ع}} را گرفتند، برخی از [[کودکان]] با ناله‌های جانگداز درخواست می‌کردند آنها را به جای امنی ببرد و برخی دیگر از فشار [[تشنگی]] تقاضای مقداری آب می‌کردند!!.
			در همین حال که اطراف ابی عبدالله{{ع}} را زنان و فرزندان گرفته بودند امام متوجه بانو [[سکینه]] شد، سکینه‌ای که درباره‌اش به [[حسن مثنی]] فرموده بود: دائماً [[غرق]] در [[یاد خدا]] است. دید از دیگر زنان فاصله گرفته و در کناری ایستاده و [[گریه]] می‌کند، نزدیک وی رفت ضمن [[دلداری]] و [[تفقد]] از او امر به [[صبر]] و شکیبایی‌اش فرمود، در حالی که امام زنان و [[دختران]] را امر به صبر می‌کرد، [[عمر سعد]] به [[سپاهیان]] خود گفت: تا زمانی که حسین{{ع}} به خود و به [[زن]] و فرزندش سرگرم است بر او [[یورش]] [[برید]]، به [[خدا]] [[سوگند]] اگر از آنها فارغ شود نه میمنه‌ای برای شما می‌گذارد و نه میسره‌ای {{متن حدیث\|ويحكم اهجموا عليه مادام مشغولا بنفسه و حرمه، والله ان فرغ لكم لا تمتاز ميمنتكم عن ميسرتكم}}.

			به دنبال این [[فرمان]] تیرهای پی در پی به سوی امام رها می‌شد و از میان بندهای خیمه‌ها می‌گذشت. تیری به روپوش یکی از [[زن‌ها]] اصابت کرد، در اثر آن زن‌ها سراسیمه و وحشت‌زده به خیمه‌ها [[پناه]] بردند و پیوسته نگاه می‌کردند ببینند [[امام]] در این حال یکه و تنها چه می‌کند، دیدند بدون کمترین [[ترس]] و بیمی مانند شیری [[خشمناک]] بر آنها [[حمله]] کرد و آن‌چنان آنها را از دم [[شمشیر]] می‌گذراند که داد و فریاد همه بلند شد و آنها از هر سو تیرها را به سویش پرتاب می‌کردند.
			پس از آنکه [[دشمن]] را پراکنده کرد به جایگاه اول خود برگشت و پیوسته می‌فرمود: {{متن حدیث\|لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ‌}}.
			در [[وداع]] آخر که [[سیدالشهدا]] از [[زینب]] خداحافظی می‌کرد به او فرمود: {{متن حدیث\|يا اختاه لا تنسيني في نافلة الليل}} خواهرم در [[نماز شب]] مرا فراموش نکن. [[امام سجاد]]{{ع}} فرمود: عمه‌ام زینب شب [[یازدهم محرم]] به [[خداوند]] [[استغاثه]] می‌نمود. این جمله امام عمق [[عظمت]] زینب را بیان می‌فرماید.<ref>[[علی راجی\|راجی، علی]]، [[مظلومیت سیدالشهداء ج۲ (کتاب)\|مظلومیت سیدالشهداء]]، ج۲، ص ۱۳۴.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:13681024.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورا''']]		# [[پرونده:13681024.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورا''']]
			# [[پرونده:IM010744.jpg\|22px]] [[علی راجی\|راجی، علی]]، [[مظلومیت سیدالشهداء ج۲ (کتاب)\|'''مظلومیت سیدالشهداء ج۲''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani: /* وداع در واقعه کربلا */

2024-07-09T05:21:37Z

وداع در واقعه کربلا

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۵۱
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	[[امام حسین]]{{ع}} هنگامی که پس از مرگ معاویه و اصرار [[والی مدینه]] برای [[بیعت گرفتن]] از او، می‌خواهد از [[مدینه]] خارج شود، به [[زیارت]] [[قبر پیامبر]] رفته و با او خداحافظی می‌کند و عازم [[مکه]] می‌شود، وداعی آمیخته با [[اشک]] و [[اندوه]] فراق، که در همانجا به [[خواب]] می‌رود و [[رسول خدا]] را در خواب می‌بیند. با [[قبر]] مادرش و برادرش هم وداع می‌کند<ref>حیاة الامام الحسین، ج ۲، ص۲۵۹و ۲۶۱</ref>.		[[امام حسین]]{{ع}} هنگامی که پس از مرگ معاویه و اصرار [[والی مدینه]] برای [[بیعت گرفتن]] از او، می‌خواهد از [[مدینه]] خارج شود، به [[زیارت]] [[قبر پیامبر]] رفته و با او خداحافظی می‌کند و عازم [[مکه]] می‌شود، وداعی آمیخته با [[اشک]] و [[اندوه]] فراق، که در همانجا به [[خواب]] می‌رود و [[رسول خدا]] را در خواب می‌بیند. با [[قبر]] مادرش و برادرش هم وداع می‌کند<ref>حیاة الامام الحسین، ج ۲، ص۲۵۹و ۲۶۱</ref>.

	وداع دیگر در [[روز عاشورا]] و کربلاست. [[فرزندان]] [[اهل بیت]] نیز در آخرین باری که از [[امام]] و [[خیمه‌گاه]] خداحافظی می‌کنند، [[سلام]] آخر را می‌دهند. وداع واپسین، همراه با سلامی خاص است. [[سید الشهدا]] روز عاشورا چندین بار وداع کرد. وداع اول، آنگاه بود که به خیمه‌ها آمد و از خواهرش [[زینب]]، پیراهنی ~~کهنه‌طلبید~~ تا از زیر [[لباس]] بپوشد و در این وداع بود که [[علی اصغر]] را به آغوش گرفت تا با او نیز وداع کند، تیری گلوی او را از هم درید.		وداع دیگر در [[روز عاشورا]] و کربلاست. [[فرزندان]] [[اهل بیت]] نیز در آخرین باری که از [[امام]] و [[خیمه‌گاه]] خداحافظی می‌کنند، [[سلام]] آخر را می‌دهند. وداع واپسین، همراه با سلامی خاص است. [[سید الشهدا]] روز عاشورا چندین بار وداع کرد. وداع اول، آنگاه بود که به خیمه‌ها آمد و از خواهرش [[زینب]]، پیراهنی کهنه‌ طلبید تا از زیر [[لباس]] بپوشد و در این وداع بود که [[علی اصغر]] را به آغوش گرفت تا با او نیز وداع کند، تیری گلوی او را از هم درید.

	وداع دیگر با فرزندش [[امام سجاد]]{{ع}} بود که درون [[خیمه]] انجام گرفت. وداعی هم با دخترش [[سکینه]] داشت که بسی جانسوز بود و این در همان وداع آخر بود که حضرت با زخم‌هایی که از آنها [[خون]] می‌آمد برای خداحافظی به میان اهل بیت آمد و با جمله {{متن حدیث\|استعدوا للبلاء و اعلموا ان لله تعالى حامیکم و حافظکم}} آنان را به [[صبر]] [[دعوت]] کرد<ref>مقتل الحسین، مقرم، ص۳۳۷</ref> و چون خواست برای [[کارزار]] نهایی به میدان رود، همه را اینگونه خطاب کرد: {{متن حدیث\|يَا سُكَيْنَةُ يَا فَاطِمَةُ يَا زَيْنَبُ يَا أُمَّ كُلْثُومٍ عَلَيْكُنَّ مِنِّي السَّلَام‏}}<ref>معالی السبطین، ج ۲، ص۲۵</ref> و این نشان دیدار آخر بود. اهل بیت چون [[یقین]] کردند که دیگر او را نخواهند دید، بشدت گریستند. آمدن [[زینب]]{{عم}} از پی [[برادر]] و بوسیدن زیر گلوی او و نیز صدا کردن [[سکینه]]، پدر را و درخواست اینکه مرا بر دامن بنشان و...از جزئیات همین وداع است. [[روضه]] وداع ازسوزناکترین مرثیه‌های حادثه عاشوراست، و نیز وداع امام حسین با [[علی اکبر]]، آنگاه که عازم میدان بود. هنگام میدان رفتن یکایک [[اصحاب]]، با آن حضرت وداع می‌کردند وداعشان با [[سلام کردن]] بود که [[اذن میدان]] هم حساب می‌شد<ref>ر.ک: [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص۵۹.</ref>.		وداع دیگر با فرزندش [[امام سجاد]]{{ع}} بود که درون [[خیمه]] انجام گرفت. وداعی هم با دخترش [[سکینه]] داشت که بسی جانسوز بود و این در همان وداع آخر بود که حضرت با زخم‌هایی که از آنها [[خون]] می‌آمد برای خداحافظی به میان اهل بیت آمد و با جمله {{متن حدیث\|استعدوا للبلاء و اعلموا ان لله تعالى حامیکم و حافظکم}} آنان را به [[صبر]] [[دعوت]] کرد<ref>مقتل الحسین، مقرم، ص۳۳۷</ref> و چون خواست برای [[کارزار]] نهایی به میدان رود، همه را اینگونه خطاب کرد: {{متن حدیث\|يَا سُكَيْنَةُ يَا فَاطِمَةُ يَا زَيْنَبُ يَا أُمَّ كُلْثُومٍ عَلَيْكُنَّ مِنِّي السَّلَام‏}}<ref>معالی السبطین، ج ۲، ص۲۵</ref> و این نشان دیدار آخر بود. اهل بیت چون [[یقین]] کردند که دیگر او را نخواهند دید، بشدت گریستند. آمدن [[زینب]]{{عم}} از پی [[برادر]] و بوسیدن زیر گلوی او و نیز صدا کردن [[سکینه]]، پدر را و درخواست اینکه مرا بر دامن بنشان و...از جزئیات همین وداع است. [[روضه]] وداع ازسوزناکترین مرثیه‌های حادثه عاشوراست، و نیز وداع امام حسین با [[علی اکبر]]، آنگاه که عازم میدان بود. هنگام میدان رفتن یکایک [[اصحاب]]، با آن حضرت وداع می‌کردند وداعشان با [[سلام کردن]] بود که [[اذن میدان]] هم حساب می‌شد<ref>ر.ک: [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص۵۹.</ref>.

Bahmani: /* وداع در واقعه کربلا */

2024-07-09T05:20:12Z

وداع در واقعه کربلا

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۵۰
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	== [[وداع]] در [[واقعه کربلا]] ==		== وداع در [[واقعه کربلا]] ==
	بدرود گفتن، خداحافظی کردن، نیایشی که در هنگام [[مسافرت]] و مفارقت از یکدیگر بر زبان می‌آورند، به معنای [[خدا]] نگهدار<ref>لغت نامه، دهخدا</ref> در حادثه [[نهضت عاشورا]]، وداع در مواردی دیده می‌شود.		بدرود گفتن، خداحافظی کردن، نیایشی که در هنگام [[مسافرت]] و مفارقت از یکدیگر بر زبان می‌آورند، به معنای [[خدا]] نگهدار<ref>لغت نامه، دهخدا</ref> در حادثه [[نهضت عاشورا]]، وداع در مواردی دیده می‌شود.

	[[امام حسین]]{{ع}} هنگامی که پس از [[مرگ معاویه]] و [[اصرار]] [[والی مدینه]] برای [[بیعت گرفتن]] از او، می‌خواهد از [[مدینه]] خارج شود، به [[زیارت]] [[قبر پیامبر]] رفته و با او خداحافظی می‌کند و عازم [[مکه]] می‌شود، وداعی آمیخته با [[اشک]] و [[اندوه]] فراق، که در همانجا به [[خواب]] می‌رود و [[رسول خدا]] را در خواب می‌بیند. با [[قبر]] مادرش و برادرش هم وداع می‌کند<ref>حیاة الامام الحسین، ج ۲، ص۲۵۹و ۲۶۱</ref>.		[[امام حسین]]{{ع}} هنگامی که پس از مرگ معاویه و اصرار [[والی مدینه]] برای [[بیعت گرفتن]] از او، می‌خواهد از [[مدینه]] خارج شود، به [[زیارت]] [[قبر پیامبر]] رفته و با او خداحافظی می‌کند و عازم [[مکه]] می‌شود، وداعی آمیخته با [[اشک]] و [[اندوه]] فراق، که در همانجا به [[خواب]] می‌رود و [[رسول خدا]] را در خواب می‌بیند. با [[قبر]] مادرش و برادرش هم وداع می‌کند<ref>حیاة الامام الحسین، ج ۲، ص۲۵۹و ۲۶۱</ref>.

	وداع دیگر در [[روز عاشورا]] و کربلاست. [[فرزندان]] [[اهل بیت]] نیز در آخرین باری که از [[امام]] و [[خیمه‌گاه]] خداحافظی می‌کنند، [[سلام]] آخر را می‌دهند. وداع واپسین، همراه با سلامی خاص است. [[سید الشهدا]] روز عاشورا چندین بار وداع کرد. وداع اول، آنگاه بود که به خیمه‌ها آمد و از خواهرش [[زینب]]، پیراهنی کهنه‌طلبید تا از زیر [[لباس]] بپوشد و در این وداع بود که [[علی اصغر]] را به آغوش گرفت تا با او نیز وداع کند، تیری گلوی او را از هم [[درید]].		وداع دیگر در [[روز عاشورا]] و کربلاست. [[فرزندان]] [[اهل بیت]] نیز در آخرین باری که از [[امام]] و [[خیمه‌گاه]] خداحافظی می‌کنند، [[سلام]] آخر را می‌دهند. وداع واپسین، همراه با سلامی خاص است. [[سید الشهدا]] روز عاشورا چندین بار وداع کرد. وداع اول، آنگاه بود که به خیمه‌ها آمد و از خواهرش [[زینب]]، پیراهنی کهنه‌طلبید تا از زیر [[لباس]] بپوشد و در این وداع بود که [[علی اصغر]] را به آغوش گرفت تا با او نیز وداع کند، تیری گلوی او را از هم درید.

	وداع دیگر با فرزندش [[امام سجاد]]{{ع}} بود که درون [[خیمه]] انجام گرفت. وداعی هم با دخترش [[سکینه]] داشت که بسی جانسوز بود و این در همان وداع آخر بود که حضرت با زخم‌هایی که از آنها [[خون]] می‌آمد برای خداحافظی به میان اهل بیت آمد و با جمله {{متن حدیث\|استعدوا للبلاء و اعلموا ان لله تعالى حامیکم و حافظکم}} آنان را به [[صبر]] [[دعوت]] کرد<ref>مقتل الحسین، مقرم، ص۳۳۷</ref> و چون خواست برای [[کارزار]] نهایی به میدان رود، همه را اینگونه خطاب کرد: {{متن حدیث\|يَا سُكَيْنَةُ يَا فَاطِمَةُ يَا زَيْنَبُ يَا أُمَّ كُلْثُومٍ عَلَيْكُنَّ مِنِّي السَّلَام‏}}<ref>معالی السبطین، ج ۲، ص۲۵</ref> و این نشان دیدار آخر بود. اهل بیت چون [[یقین]] کردند که دیگر او را نخواهند دید، بشدت گریستند. آمدن [[زینب]]{{عم}} از پی [[برادر]] و بوسیدن زیر گلوی او و نیز صدا کردن [[سکینه]]، پدر را و درخواست اینکه مرا بر دامن بنشان و...از جزئیات همین [[وداع]] است. [[روضه]] وداع ازسوزناکترین مرثیه‌های حادثه عاشوراست، و نیز [[وداع امام حسین]] با [[علی اکبر]]، آنگاه که عازم میدان بود. هنگام میدان رفتن یکایک [[اصحاب]]، با آن حضرت وداع می‌کردند وداعشان با [[سلام کردن]] بود که [[اذن میدان]] هم [[حساب]] می‌شد<ref>ر.ک: [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص۵۹.</ref>.		وداع دیگر با فرزندش [[امام سجاد]]{{ع}} بود که درون [[خیمه]] انجام گرفت. وداعی هم با دخترش [[سکینه]] داشت که بسی جانسوز بود و این در همان وداع آخر بود که حضرت با زخم‌هایی که از آنها [[خون]] می‌آمد برای خداحافظی به میان اهل بیت آمد و با جمله {{متن حدیث\|استعدوا للبلاء و اعلموا ان لله تعالى حامیکم و حافظکم}} آنان را به [[صبر]] [[دعوت]] کرد<ref>مقتل الحسین، مقرم، ص۳۳۷</ref> و چون خواست برای [[کارزار]] نهایی به میدان رود، همه را اینگونه خطاب کرد: {{متن حدیث\|يَا سُكَيْنَةُ يَا فَاطِمَةُ يَا زَيْنَبُ يَا أُمَّ كُلْثُومٍ عَلَيْكُنَّ مِنِّي السَّلَام‏}}<ref>معالی السبطین، ج ۲، ص۲۵</ref> و این نشان دیدار آخر بود. اهل بیت چون [[یقین]] کردند که دیگر او را نخواهند دید، بشدت گریستند. آمدن [[زینب]]{{عم}} از پی [[برادر]] و بوسیدن زیر گلوی او و نیز صدا کردن [[سکینه]]، پدر را و درخواست اینکه مرا بر دامن بنشان و...از جزئیات همین وداع است. [[روضه]] وداع ازسوزناکترین مرثیه‌های حادثه عاشوراست، و نیز وداع امام حسین با [[علی اکبر]]، آنگاه که عازم میدان بود. هنگام میدان رفتن یکایک [[اصحاب]]، با آن حضرت وداع می‌کردند وداعشان با [[سلام کردن]] بود که [[اذن میدان]] هم حساب می‌شد<ref>ر.ک: [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص۵۹.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۱۸

2024-07-09T05:18:51Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۴۸
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = واقعه کربلا		\| موضوع مرتبط = واقعه کربلا
	\| عنوان مدخل = ~~[[واقعه کربلا]]~~		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط = ~~[[الوداع در حدیث]] - [[الوداع در تاریخ اسلام]] - [[الوداع در معارف و سیره حسینی]]~~		\| مداخل مرتبط =
	\| پرسش مرتبط = ~~واقعه کربلا (پرسش)~~		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

	== [[وداع]] در [[واقعه کربلا]] ==		== [[وداع]] در [[واقعه کربلا]] ==
	* بدرود گفتن، خداحافظی کردن، نیایشی که در هنگام [[مسافرت]] و مفارقت از یکدیگر بر زبان می‌آورند، به معنای [[خدا]] نگهدار<ref>لغت نامه، دهخدا</ref> در حادثه [[نهضت عاشورا]]، [[وداع]] در مواردی دیده می‌شود.		بدرود گفتن، خداحافظی کردن، نیایشی که در هنگام [[مسافرت]] و مفارقت از یکدیگر بر زبان می‌آورند، به معنای [[خدا]] نگهدار<ref>لغت نامه، دهخدا</ref> در حادثه [[نهضت عاشورا]]، وداع در مواردی دیده می‌شود.
	* [[امام حسین]] {{ع}} هنگامی که پس از [[مرگ~~]] [[~~معاویه]] و [[اصرار]] [[والی مدینه]] برای [[بیعت]] ~~گرفتن~~ از او، می‌خواهد از [[مدینه]] خارج شود، به [[زیارت]] [[قبر~~]] [[~~پیامبر]] رفته و با او خداحافظی می‌کند و عازم [[مکه]] می‌شود، وداعی آمیخته با [[اشک]] و [[اندوه]] ~~[[فراق]]،~~ که در همانجا به [[خواب]] می‌رود و [[~~پیامبر خاتم\|~~رسول خدا]] را در [[خواب]] می‌بیند. با [[قبر]] مادرش و برادرش هم [[وداع]] می‌کند<ref>حیاة الامام الحسین، ج ۲، ~~ص ۲۵۹و~~ ۲۶۱</ref>.
	* [[وداع]] دیگر در [[روز عاشورا]] و کربلاست. [[فرزندان]] [[اهل بیت]] نیز در آخرین باری که از [[امام]] و [[خیمه‌گاه]] خداحافظی می‌کنند، [[سلام]] آخر را می‌دهند. [[وداع]] واپسین، همراه با سلامی خاص است. [[~~امام حسین\|~~سید الشهدا]] روز [[عاشورا]] چندین بار [[وداع]] کرد. [[وداع]] اول، آنگاه بود که به خیمه‌ها آمد و از خواهرش [[زینب]]، پیراهنی کهنه‌طلبید تا از زیر [[لباس]] بپوشد و در این [[وداع]] بود که [[علی اصغر]] را به آغوش گرفت تا با او نیز [[وداع]] کند، تیری گلوی او را از هم [[درید]].		[[امام حسین]]{{ع}} هنگامی که پس از [[مرگ معاویه]] و [[اصرار]] [[والی مدینه]] برای [[بیعت گرفتن]] از او، می‌خواهد از [[مدینه]] خارج شود، به [[زیارت]] [[قبر پیامبر]] رفته و با او خداحافظی می‌کند و عازم [[مکه]] می‌شود، وداعی آمیخته با [[اشک]] و [[اندوه]] فراق، که در همانجا به [[خواب]] می‌رود و [[رسول خدا]] را در خواب می‌بیند. با [[قبر]] مادرش و برادرش هم وداع می‌کند<ref>حیاة الامام الحسین، ج ۲، ص۲۵۹و ۲۶۱</ref>.
	* [[وداع]] دیگر با فرزندش [[امام سجاد]] {{ع}} بود که درون [[خیمه]] انجام گرفت. وداعی هم با دخترش سکینه داشت که بسی جانسوز بود و این در همان [[وداع]] آخر بود که [[حضرت]] با زخم‌هایی که از آنها [[خون]] می‌آمد برای خداحافظی به میان [[اهل بیت]] آمد و با جمله {{متن حدیث\|استعدوا للبلاء و اعلموا ان لله تعالى حامیکم و حافظکم}} آنان را به [[صبر]] [[دعوت]] کرد<ref>مقتل الحسین، مقرم، ~~ص ۳۳۷~~</ref> و چون خواست برای [[کارزار]] نهایی به میدان رود، همه را اینگونه خطاب کرد: {{متن حدیث\| يَا سُكَيْنَةُ يَا فَاطِمَةُ يَا زَيْنَبُ يَا أُمَّ كُلْثُومٍ عَلَيْكُنَّ مِنِّي السَّلَام‏}}<ref>معالی السبطین، ج ۲، ~~ص ۲۵~~</ref> و این نشان [[دیدار]] آخر بود. [[اهل بیت]] چون [[یقین]] کردند که دیگر او را نخواهند دید، بشدت گریستند. آمدن [[زینب]] {{عم}} از پی [[برادر]] و بوسیدن زیر گلوی او و نیز صدا کردن ~~سکینه،~~ [[~~پدر~~]] را و درخواست اینکه مرا بر دامن بنشان و...از جزئیات همین [[وداع]] است. [[روضه]] [[وداع]] ازسوزناکترین مرثیه‌های حادثه عاشوراست، و نیز [[وداع~~]] [[~~امام حسین]] با [[علی اکبر]]، آنگاه که عازم میدان بود. هنگام میدان رفتن یکایک [[اصحاب]]، با آن [[حضرت~~]] [[~~وداع]] می‌کردند وداعشان با [[سلام]] ~~کردن~~ بود که [[اذن میدان]] هم حساب می‌شد<ref>ر. ک. [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص۵۹.</ref>.
			وداع دیگر در [[روز عاشورا]] و کربلاست. [[فرزندان]] [[اهل بیت]] نیز در آخرین باری که از [[امام]] و [[خیمه‌گاه]] خداحافظی می‌کنند، [[سلام]] آخر را می‌دهند. وداع واپسین، همراه با سلامی خاص است. [[سید الشهدا]] روز عاشورا چندین بار وداع کرد. وداع اول، آنگاه بود که به خیمه‌ها آمد و از خواهرش [[زینب]]، پیراهنی کهنه‌طلبید تا از زیر [[لباس]] بپوشد و در این وداع بود که [[علی اصغر]] را به آغوش گرفت تا با او نیز وداع کند، تیری گلوی او را از هم [[درید]].

			وداع دیگر با فرزندش [[امام سجاد]]{{ع}} بود که درون [[خیمه]] انجام گرفت. وداعی هم با دخترش [[سکینه]] داشت که بسی جانسوز بود و این در همان وداع آخر بود که حضرت با زخم‌هایی که از آنها [[خون]] می‌آمد برای خداحافظی به میان اهل بیت آمد و با جمله {{متن حدیث\|استعدوا للبلاء و اعلموا ان لله تعالى حامیکم و حافظکم}} آنان را به [[صبر]] [[دعوت]] کرد<ref>مقتل الحسین، مقرم، ص۳۳۷</ref> و چون خواست برای [[کارزار]] نهایی به میدان رود، همه را اینگونه خطاب کرد: {{متن حدیث\|يَا سُكَيْنَةُ يَا فَاطِمَةُ يَا زَيْنَبُ يَا أُمَّ كُلْثُومٍ عَلَيْكُنَّ مِنِّي السَّلَام‏}}<ref>معالی السبطین، ج ۲، ص۲۵</ref> و این نشان دیدار آخر بود. اهل بیت چون [[یقین]] کردند که دیگر او را نخواهند دید، بشدت گریستند. آمدن [[زینب]]{{عم}} از پی [[برادر]] و بوسیدن زیر گلوی او و نیز صدا کردن [[سکینه]]، پدر را و درخواست اینکه مرا بر دامن بنشان و...از جزئیات همین [[وداع]] است. [[روضه]] وداع ازسوزناکترین مرثیه‌های حادثه عاشوراست، و نیز [[وداع امام حسین]] با [[علی اکبر]]، آنگاه که عازم میدان بود. هنگام میدان رفتن یکایک [[اصحاب]]، با آن حضرت وداع می‌کردند وداعشان با [[سلام کردن]] بود که [[اذن میدان]] هم [[حساب]] می‌شد<ref>ر.ک: [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص۵۹.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681024.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورا''']]		# [[پرونده:13681024.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورا''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۲۲:		خط ۲۵:
	{{واقعه کربلا}}		{{واقعه کربلا}}

	[[رده:~~الوداع~~]]		[[رده:عاشورا]]
	[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]		[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T14:44:44Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۱۴
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	==[[وداع]] در [[واقعه کربلا]]==		== [[وداع]] در [[واقعه کربلا]] ==
	*بدرود گفتن، خداحافظی کردن، نیایشی که در هنگام [[مسافرت]] و مفارقت از یکدیگر بر زبان می‌آورند، به معنای [[خدا]] نگهدار<ref>لغت نامه، دهخدا</ref> در حادثه [[نهضت عاشورا]]، [[وداع]] در مواردی دیده می‌شود.		* بدرود گفتن، خداحافظی کردن، نیایشی که در هنگام [[مسافرت]] و مفارقت از یکدیگر بر زبان می‌آورند، به معنای [[خدا]] نگهدار<ref>لغت نامه، دهخدا</ref> در حادثه [[نهضت عاشورا]]، [[وداع]] در مواردی دیده می‌شود.
	* [[امام حسین]]{{ع}} هنگامی که پس از [[مرگ]] [[معاویه]] و [[اصرار]] [[والی مدینه]] برای [[بیعت]] گرفتن از او، می‌خواهد از [[مدینه]] خارج شود، به [[زیارت]] [[قبر]] [[پیامبر]] رفته و با او خداحافظی می‌کند و عازم [[مکه]] می‌شود، وداعی آمیخته با [[اشک]] و [[اندوه]] [[فراق]]، که در همانجا به [[خواب]] می‌رود و [[پیامبر خاتم\|رسول خدا]] را در [[خواب]] می‌بیند. با [[قبر]] مادرش و برادرش هم [[وداع]] می‌کند<ref>حیاة الامام ~~الحسین،ج~~ ۲، ص ۲۵۹و ۲۶۱</ref>.		* [[امام حسین]] {{ع}} هنگامی که پس از [[مرگ]] [[معاویه]] و [[اصرار]] [[والی مدینه]] برای [[بیعت]] گرفتن از او، می‌خواهد از [[مدینه]] خارج شود، به [[زیارت]] [[قبر]] [[پیامبر]] رفته و با او خداحافظی می‌کند و عازم [[مکه]] می‌شود، وداعی آمیخته با [[اشک]] و [[اندوه]] [[فراق]]، که در همانجا به [[خواب]] می‌رود و [[پیامبر خاتم\|رسول خدا]] را در [[خواب]] می‌بیند. با [[قبر]] مادرش و برادرش هم [[وداع]] می‌کند<ref>حیاة الامام الحسین، ج ۲، ص ۲۵۹و ۲۶۱</ref>.
	* [[وداع]] دیگر در [[روز عاشورا]] و کربلاست. [[فرزندان]] [[اهل بیت]] نیز در آخرین باری که از [[امام]] و [[خیمه‌گاه]] خداحافظی می‌کنند، [[سلام]] آخر را می‌دهند. [[وداع]] واپسین، همراه با سلامی خاص است. [[امام حسین\|سید الشهدا]] روز [[عاشورا]] چندین بار [[وداع]] کرد. [[وداع]] اول، آنگاه بود که به خیمه‌ها آمد و از خواهرش [[زینب]]، پیراهنی کهنه‌طلبید تا از زیر [[لباس]] بپوشد و در این [[وداع]] بود که [[علی اصغر]] را به آغوش گرفت تا با او نیز [[وداع]] کند، تیری گلوی او را از هم [[درید]].		* [[وداع]] دیگر در [[روز عاشورا]] و کربلاست. [[فرزندان]] [[اهل بیت]] نیز در آخرین باری که از [[امام]] و [[خیمه‌گاه]] خداحافظی می‌کنند، [[سلام]] آخر را می‌دهند. [[وداع]] واپسین، همراه با سلامی خاص است. [[امام حسین\|سید الشهدا]] روز [[عاشورا]] چندین بار [[وداع]] کرد. [[وداع]] اول، آنگاه بود که به خیمه‌ها آمد و از خواهرش [[زینب]]، پیراهنی کهنه‌طلبید تا از زیر [[لباس]] بپوشد و در این [[وداع]] بود که [[علی اصغر]] را به آغوش گرفت تا با او نیز [[وداع]] کند، تیری گلوی او را از هم [[درید]].
	* [[وداع]] دیگر با فرزندش [[امام سجاد]]{{ع}} بود که درون [[خیمه]] انجام گرفت. وداعی هم با دخترش سکینه داشت که بسی جانسوز بود و این در همان [[وداع]] آخر بود که [[حضرت]] با زخم‌هایی که از آنها [[خون]] می‌آمد برای خداحافظی به میان [[اهل بیت]] آمد و با جمله {{متن حدیث\|استعدوا للبلاء و اعلموا ان لله تعالى حامیکم و حافظکم}} آنان را به [[صبر]] [[دعوت]] کرد<ref>مقتل ~~الحسین،مقرم،~~ ص ۳۳۷</ref> و چون خواست برای [[کارزار]] نهایی به میدان رود، همه را اینگونه خطاب کرد: {{متن حدیث\| يَا سُكَيْنَةُ يَا فَاطِمَةُ يَا زَيْنَبُ يَا أُمَّ كُلْثُومٍ عَلَيْكُنَّ مِنِّي السَّلَام‏}}<ref>معالی السبطین، ج ۲، ص ۲۵</ref> و این نشان [[دیدار]] آخر بود. [[اهل بیت]] چون [[یقین]] کردند که دیگر او را نخواهند دید، بشدت گریستند. آمدن [[زینب]]{{عم}} از پی [[برادر]] و بوسیدن زیر گلوی او و نیز صدا کردن سکینه، [[پدر]] را و درخواست اینکه مرا بر دامن بنشان و...از جزئیات همین [[وداع]] است. [[روضه]] [[وداع]] ازسوزناکترین مرثیه‌های حادثه عاشوراست، و نیز [[وداع]] [[امام حسین]] با [[علی اکبر]]، آنگاه که عازم میدان بود. هنگام میدان رفتن یکایک [[اصحاب]]، با آن [[حضرت]] [[وداع]] می‌کردند وداعشان با [[سلام]] کردن بود که [[اذن میدان]] هم حساب می‌شد<ref>ر. ک. [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص۵۹.</ref>.		* [[وداع]] دیگر با فرزندش [[امام سجاد]] {{ع}} بود که درون [[خیمه]] انجام گرفت. وداعی هم با دخترش سکینه داشت که بسی جانسوز بود و این در همان [[وداع]] آخر بود که [[حضرت]] با زخم‌هایی که از آنها [[خون]] می‌آمد برای خداحافظی به میان [[اهل بیت]] آمد و با جمله {{متن حدیث\|استعدوا للبلاء و اعلموا ان لله تعالى حامیکم و حافظکم}} آنان را به [[صبر]] [[دعوت]] کرد<ref>مقتل الحسین، مقرم، ص ۳۳۷</ref> و چون خواست برای [[کارزار]] نهایی به میدان رود، همه را اینگونه خطاب کرد: {{متن حدیث\| يَا سُكَيْنَةُ يَا فَاطِمَةُ يَا زَيْنَبُ يَا أُمَّ كُلْثُومٍ عَلَيْكُنَّ مِنِّي السَّلَام‏}}<ref>معالی السبطین، ج ۲، ص ۲۵</ref> و این نشان [[دیدار]] آخر بود. [[اهل بیت]] چون [[یقین]] کردند که دیگر او را نخواهند دید، بشدت گریستند. آمدن [[زینب]] {{عم}} از پی [[برادر]] و بوسیدن زیر گلوی او و نیز صدا کردن سکینه، [[پدر]] را و درخواست اینکه مرا بر دامن بنشان و...از جزئیات همین [[وداع]] است. [[روضه]] [[وداع]] ازسوزناکترین مرثیه‌های حادثه عاشوراست، و نیز [[وداع]] [[امام حسین]] با [[علی اکبر]]، آنگاه که عازم میدان بود. هنگام میدان رفتن یکایک [[اصحاب]]، با آن [[حضرت]] [[وداع]] می‌کردند وداعشان با [[سلام]] کردن بود که [[اذن میدان]] هم حساب می‌شد<ref>ر. ک. [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص۵۹.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T05:15:24Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۴۵
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = واقعه کربلا		\| موضوع مرتبط = واقعه کربلا

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\'\'\'\[\[(.)\]\]\'\'\'(.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\> \(.)\<\/div\> \
2022-05-31T13:56:27Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.)\'\'\'\[\[(.)\]\]\'\'\'(.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\sn...

→ نسخهٔ قدیمی‌تر نسخهٔ ‏۳۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۲۶
خط ۱: خط ۱:

{{امامت}}
{{امامت}}

<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[واقعه کربلا]]''' و مرتبط با مدخل '''[[امام حسین]]''' است. "'''[[واقعه کربلا]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
{{مدخل مرتبط

<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[الوداع در حدیث]] - [[الوداع در تاریخ اسلام]] - [[الوداع در معارف و سیره حسینی]]</div>
| موضوع مرتبط = واقعه کربلا

<div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[واقعه کربلا (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
| عنوان مدخل = [[واقعه کربلا]]

| مداخل مرتبط = [[الوداع در حدیث]] - [[الوداع در تاریخ اسلام]] - [[الوداع در معارف و سیره حسینی]]

| پرسش مرتبط = واقعه کربلا (پرسش)

}}

==[[وداع]] در [[واقعه کربلا]]==
==[[وداع]] در [[واقعه کربلا]]==

Heydari: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع =='

2022-04-21T09:51:45Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع =='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۲۱
خط ۹:		خط ۹:
	* [[وداع]] دیگر در [[روز عاشورا]] و کربلاست. [[فرزندان]] [[اهل بیت]] نیز در آخرین باری که از [[امام]] و [[خیمه‌گاه]] خداحافظی می‌کنند، [[سلام]] آخر را می‌دهند. [[وداع]] واپسین، همراه با سلامی خاص است. [[امام حسین\|سید الشهدا]] روز [[عاشورا]] چندین بار [[وداع]] کرد. [[وداع]] اول، آنگاه بود که به خیمه‌ها آمد و از خواهرش [[زینب]]، پیراهنی کهنه‌طلبید تا از زیر [[لباس]] بپوشد و در این [[وداع]] بود که [[علی اصغر]] را به آغوش گرفت تا با او نیز [[وداع]] کند، تیری گلوی او را از هم [[درید]].		* [[وداع]] دیگر در [[روز عاشورا]] و کربلاست. [[فرزندان]] [[اهل بیت]] نیز در آخرین باری که از [[امام]] و [[خیمه‌گاه]] خداحافظی می‌کنند، [[سلام]] آخر را می‌دهند. [[وداع]] واپسین، همراه با سلامی خاص است. [[امام حسین\|سید الشهدا]] روز [[عاشورا]] چندین بار [[وداع]] کرد. [[وداع]] اول، آنگاه بود که به خیمه‌ها آمد و از خواهرش [[زینب]]، پیراهنی کهنه‌طلبید تا از زیر [[لباس]] بپوشد و در این [[وداع]] بود که [[علی اصغر]] را به آغوش گرفت تا با او نیز [[وداع]] کند، تیری گلوی او را از هم [[درید]].
	* [[وداع]] دیگر با فرزندش [[امام سجاد]]{{ع}} بود که درون [[خیمه]] انجام گرفت. وداعی هم با دخترش سکینه داشت که بسی جانسوز بود و این در همان [[وداع]] آخر بود که [[حضرت]] با زخم‌هایی که از آنها [[خون]] می‌آمد برای خداحافظی به میان [[اهل بیت]] آمد و با جمله {{متن حدیث\|استعدوا للبلاء و اعلموا ان لله تعالى حامیکم و حافظکم}} آنان را به [[صبر]] [[دعوت]] کرد<ref>مقتل الحسین،مقرم، ص ۳۳۷</ref> و چون خواست برای [[کارزار]] نهایی به میدان رود، همه را اینگونه خطاب کرد: {{متن حدیث\| يَا سُكَيْنَةُ يَا فَاطِمَةُ يَا زَيْنَبُ يَا أُمَّ كُلْثُومٍ عَلَيْكُنَّ مِنِّي السَّلَام‏}}<ref>معالی السبطین، ج ۲، ص ۲۵</ref> و این نشان [[دیدار]] آخر بود. [[اهل بیت]] چون [[یقین]] کردند که دیگر او را نخواهند دید، بشدت گریستند. آمدن [[زینب]]{{عم}} از پی [[برادر]] و بوسیدن زیر گلوی او و نیز صدا کردن سکینه، [[پدر]] را و درخواست اینکه مرا بر دامن بنشان و...از جزئیات همین [[وداع]] است. [[روضه]] [[وداع]] ازسوزناکترین مرثیه‌های حادثه عاشوراست، و نیز [[وداع]] [[امام حسین]] با [[علی اکبر]]، آنگاه که عازم میدان بود. هنگام میدان رفتن یکایک [[اصحاب]]، با آن [[حضرت]] [[وداع]] می‌کردند وداعشان با [[سلام]] کردن بود که [[اذن میدان]] هم حساب می‌شد<ref>ر. ک. [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص۵۹.</ref>.		* [[وداع]] دیگر با فرزندش [[امام سجاد]]{{ع}} بود که درون [[خیمه]] انجام گرفت. وداعی هم با دخترش سکینه داشت که بسی جانسوز بود و این در همان [[وداع]] آخر بود که [[حضرت]] با زخم‌هایی که از آنها [[خون]] می‌آمد برای خداحافظی به میان [[اهل بیت]] آمد و با جمله {{متن حدیث\|استعدوا للبلاء و اعلموا ان لله تعالى حامیکم و حافظکم}} آنان را به [[صبر]] [[دعوت]] کرد<ref>مقتل الحسین،مقرم، ص ۳۳۷</ref> و چون خواست برای [[کارزار]] نهایی به میدان رود، همه را اینگونه خطاب کرد: {{متن حدیث\| يَا سُكَيْنَةُ يَا فَاطِمَةُ يَا زَيْنَبُ يَا أُمَّ كُلْثُومٍ عَلَيْكُنَّ مِنِّي السَّلَام‏}}<ref>معالی السبطین، ج ۲، ص ۲۵</ref> و این نشان [[دیدار]] آخر بود. [[اهل بیت]] چون [[یقین]] کردند که دیگر او را نخواهند دید، بشدت گریستند. آمدن [[زینب]]{{عم}} از پی [[برادر]] و بوسیدن زیر گلوی او و نیز صدا کردن سکینه، [[پدر]] را و درخواست اینکه مرا بر دامن بنشان و...از جزئیات همین [[وداع]] است. [[روضه]] [[وداع]] ازسوزناکترین مرثیه‌های حادثه عاشوراست، و نیز [[وداع]] [[امام حسین]] با [[علی اکبر]]، آنگاه که عازم میدان بود. هنگام میدان رفتن یکایک [[اصحاب]]، با آن [[حضرت]] [[وداع]] می‌کردند وداعشان با [[سلام]] کردن بود که [[اذن میدان]] هم حساب می‌شد<ref>ر. ک. [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص۵۹.</ref>.

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-== پانویس == {{پانویس}} {{ +== پانویس == {{پانویس}} {{)

2021-12-18T10:23:27Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-== پانویس == {{پانویس}} {{ +== پانویس == {{پانویس}} {{)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۳:۵۳
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	{{واقعه کربلا}}		{{واقعه کربلا}}

	[[رده:الوداع]]		[[رده:الوداع]]
	[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]		[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۲۶
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[~~واقعه کربلا~~]]''' و مرتبط با~~ مدخل ~~'''[[امام حسین]]''' است. "'''~~[[واقعه کربلا]]~~'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[الوداع در حدیث]] - [[الوداع در تاریخ اسلام]] - [[الوداع در معارف و سیره حسینی]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط = واقعه کربلا
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[واقعه کربلا (پرسش)~~]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>~~		\| عنوان مدخل = [[واقعه کربلا]]
			\| مداخل مرتبط = [[الوداع در حدیث]] - [[الوداع در تاریخ اسلام]] - [[الوداع در معارف و سیره حسینی]]
			\| پرسش مرتبط = واقعه کربلا (پرسش)
			}}

	==[[وداع]] در [[واقعه کربلا]]==		==[[وداع]] در [[واقعه کربلا]]==