امامت امامان دوازده‌گانه در حدیث - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* امامت امامان دوازده‌گانه در روایات شیعی */

2025-10-05T07:39:42Z

امامت امامان دوازده‌گانه در روایات شیعی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۰۹
خط ۸۰:		خط ۸۰:

	'''حدیث یازدهم'''		'''حدیث یازدهم'''

	[[کلینی]] به سندش از ابوحمزۀ ثمالی روایت می‌کند: {{متن حدیث\|سَمِعْتُ أَبَا جَعْفَرٍ{{ع}} يَقُولُ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}}:		[[کلینی]] به سندش از ابوحمزۀ ثمالی روایت می‌کند: {{متن حدیث\|سَمِعْتُ أَبَا جَعْفَرٍ{{ع}} يَقُولُ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}}:
	إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى يَقُولُ: اسْتِكْمَالُ حُجَّتِي عَلَى الْأَشْقِيَاءِ مِنْ أُمَّتِكَ: مَنْ تَرَكَ وَلَايَةَ عَلِيٍّ وَ وَالَى أَعْدَاءَهُ، وَ أَنْكَرَ فَضْلَهُ وَ فَضْلَ الْأَوْصِيَاءِ مِنْ بَعْدِهِ، فَإِنَّ فَضْلَكَ فَضْلُهُمْ، وَ طَاعَتَكَ طَاعَتُهُمْ، وَ حَقَّكَ حَقُّهُمْ، وَ مَعْصِيَتَكَ مَعْصِيَتُهُمْ، وَ هُمُ الْأَئِمَّةُ الْهُدَاةُ مِنْ بَعْدِكَ، جَرَى فِيهِمْ رُوحُكَ وَ رُوحُكَ مَا جَرَى فِيكَ مِنْ رَبِّكَ، وَ هُمْ عِتْرَتُكَ مِنْ طِينَتِكَ وَ لَحْمِكَ وَ دَمِكَ وَ قَدْ أَجْرَى اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فِيهِمْ سُنَّتَكَ وَ سُنَّةَ الْأَنْبِيَاءِ قَبْلَكَ، وَ هُمْ خُزَّانِي عَلَى عِلْمِي مِنْ بَعْدِكَ، حَقٌّ عَلَيَّ لَقَدِ اصْطَفَيْتُهُمْ وَ انْتَجَبْتُهُمْ، وَ أَخْلَصْتُهُمْ وَ ارْتَضَيْتُهُمْ، وَ نَجَا مَنْ أَحَبَّهُمْ وَ وَالاهُمْ وَ سَلَّمَ لِفَضْلِهِمْ، وَ لَقَدْ أَتَانِي جَبْرَئِيلُ{{ع}} بِأَسْمَائِهِمْ وَ أَسْمَاءِ آبَائِهِمْ وَ أَحِبَّائِهِمْ وَ الْمُسَلِّمِينَ لِفَضْلِهِمْ}}<ref>کافی، ج۱، ص۲۰۸ و ۲۰۹.</ref>؛ از [[امام باقر]]{{ع}} شنیدم که می‌فرمود: [[پیامبر خدا]]{{صل}} فرمودند: به [[یقین]] [[خدای تبارک و تعالی]] می‌فرماید: تمام شدن حجتم بر بدبختان از امتت، به آن است که کسی [[ولایت علی]] را ترک کرده و به دشمنانش بپیوندد و [[برتری]] او و اوصیای پس از او را منکر شود، که به یقین برتری تو برتری آنهاست، و [[فرمانبرداری]] از تو فرمانبرداری از آنهاست، و حقی تو [[حق]] آنهاست و [[نافرمانی]] تو نافرمانی آنهاست و هم آنان [[امامان]] [[هدایتگر]] پس از تو هستند، روحت در کالبد آنها جاری است و [[روح]] تو آن است که از پروردگارت در کالبد تو جاری شد، و ایشان خاندانت هستند که از [[سرشت]] و گوشت و خونت هستند، و به یقین [[خدا]] روش تو و روش [[پیامبران]] پیش از تو را در وجود آنان جاری ساخته، و ایشان پس از تو خزانه‌داران علمم هستند، و این بر من است، به یقین آنها را برگزیدم و [[انتخاب]] کردم و [[پاک]] ساختم و پسندیدم، هرکه دوستشان دارد و پیرویشان کند و برتریشان را بپذیرد [[نجات]] یابد، و به یقین [[جبرئیل]]{{ع}} نام و نام پدرانشان و [[دوستداران]] و پذیرندگان برتریشان را برایم آورده است.		إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى يَقُولُ: اسْتِكْمَالُ حُجَّتِي عَلَى الْأَشْقِيَاءِ مِنْ أُمَّتِكَ: مَنْ تَرَكَ وَلَايَةَ عَلِيٍّ وَ وَالَى أَعْدَاءَهُ، وَ أَنْكَرَ فَضْلَهُ وَ فَضْلَ الْأَوْصِيَاءِ مِنْ بَعْدِهِ، فَإِنَّ فَضْلَكَ فَضْلُهُمْ، وَ طَاعَتَكَ طَاعَتُهُمْ، وَ حَقَّكَ حَقُّهُمْ، وَ مَعْصِيَتَكَ مَعْصِيَتُهُمْ، وَ هُمُ الْأَئِمَّةُ الْهُدَاةُ مِنْ بَعْدِكَ، جَرَى فِيهِمْ رُوحُكَ وَ رُوحُكَ مَا جَرَى فِيكَ مِنْ رَبِّكَ، وَ هُمْ عِتْرَتُكَ مِنْ طِينَتِكَ وَ لَحْمِكَ وَ دَمِكَ وَ قَدْ أَجْرَى اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فِيهِمْ سُنَّتَكَ وَ سُنَّةَ الْأَنْبِيَاءِ قَبْلَكَ، وَ هُمْ خُزَّانِي عَلَى عِلْمِي مِنْ بَعْدِكَ، حَقٌّ عَلَيَّ لَقَدِ اصْطَفَيْتُهُمْ وَ انْتَجَبْتُهُمْ، وَ أَخْلَصْتُهُمْ وَ ارْتَضَيْتُهُمْ، وَ نَجَا مَنْ أَحَبَّهُمْ وَ وَالاهُمْ وَ سَلَّمَ لِفَضْلِهِمْ، وَ لَقَدْ أَتَانِي جَبْرَئِيلُ{{ع}} بِأَسْمَائِهِمْ وَ أَسْمَاءِ آبَائِهِمْ وَ أَحِبَّائِهِمْ وَ الْمُسَلِّمِينَ لِفَضْلِهِمْ}}<ref>کافی، ج۱، ص۲۰۸ و ۲۰۹.</ref>؛ از [[امام باقر]]{{ع}} شنیدم که می‌فرمود: [[پیامبر خدا]]{{صل}} فرمودند: به [[یقین]] [[خدای تبارک و تعالی]] می‌فرماید: تمام شدن حجتم بر بدبختان از امتت، به آن است که کسی [[ولایت علی]] را ترک کرده و به دشمنانش بپیوندد و [[برتری]] او و اوصیای پس از او را منکر شود، که به یقین برتری تو برتری آنهاست، و [[فرمانبرداری]] از تو فرمانبرداری از آنهاست، و حقی تو [[حق]] آنهاست و [[نافرمانی]] تو نافرمانی آنهاست و هم آنان [[امامان]] [[هدایتگر]] پس از تو هستند، روحت در کالبد آنها جاری است و [[روح]] تو آن است که از پروردگارت در کالبد تو جاری شد، و ایشان خاندانت هستند که از [[سرشت]] و گوشت و خونت هستند، و به یقین [[خدا]] روش تو و روش [[پیامبران]] پیش از تو را در وجود آنان جاری ساخته، و ایشان پس از تو خزانه‌داران علمم هستند، و این بر من است، به یقین آنها را برگزیدم و [[انتخاب]] کردم و [[پاک]] ساختم و پسندیدم، هرکه دوستشان دارد و پیرویشان کند و برتریشان را بپذیرد [[نجات]] یابد، و به یقین [[جبرئیل]]{{ع}} نام و نام پدرانشان و [[دوستداران]] و پذیرندگان برتریشان را برایم آورده است.
خط ۱۹۴:		خط ۱۹۵:
	روشن است که مقصود از {{متن حدیث\|نَحْنُ}} [[اهل‌بیت]] [[رسول خدا]]{{صل}} است، که در این روایت به صراحت به منصب [[فرمانروایی الهی]] آنان اشاره شده آنجا که فرمود: {{متن حدیث\|نَحْنُ قَوْمٌ فَرَضَ اللَّهُ طَاعَتَنَا}} و آنچه [[مقام خلافت]] اهل‌بیت و [[جانشینی]] آنان برای [[پیامبر]]{{صل}} را مورد تأکید و [[تأیید]] قرار می‌دهد عبارت {{متن حدیث\|لَنَا الْأَنْفَالُ، وَ لَنَا صَفْوُ الْمَالِ}} است؛ زیرا [[مالکیت انفال]] و صفو المال از ویژگی‌های ولیّ‌امر و خلیفۀ [[رسول]] خداست.		روشن است که مقصود از {{متن حدیث\|نَحْنُ}} [[اهل‌بیت]] [[رسول خدا]]{{صل}} است، که در این روایت به صراحت به منصب [[فرمانروایی الهی]] آنان اشاره شده آنجا که فرمود: {{متن حدیث\|نَحْنُ قَوْمٌ فَرَضَ اللَّهُ طَاعَتَنَا}} و آنچه [[مقام خلافت]] اهل‌بیت و [[جانشینی]] آنان برای [[پیامبر]]{{صل}} را مورد تأکید و [[تأیید]] قرار می‌دهد عبارت {{متن حدیث\|لَنَا الْأَنْفَالُ، وَ لَنَا صَفْوُ الْمَالِ}} است؛ زیرا [[مالکیت انفال]] و صفو المال از ویژگی‌های ولیّ‌امر و خلیفۀ [[رسول]] خداست.

	'''حدیث بیست ~~وچهارم~~'''		'''حدیث بیست و چهارم'''

	[[ابن عساکر دمشقی]] (متوفی ۵۷۱ ه‍) در [[تاریخ]] [[دمشق]] به سندش از [[ابن عباس]] [[روایت]] می‌کند: {{متن حدیث\|قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}}: مَنْ سَرَّهُ أَنْ يَحْيَى حَيَاتِي، وَ يَمُوتَ مَمَاتِي، وَ يَسْكُنَ جَنَّةَ عَدْنٍ غَرَسَهَا رَبِّي، فَلْيُوَالِ عَلِيّاً مِنْ بَعْدِي، وَ لْيُوَالِ وَلِيَّهُ، وَ لْيَقْتَدِ بِالْأَئِمَّةِ مِنْ بَعْدِي، فَإِنَّهُمْ عِتْرَتِي خُلِقُوا مِنْ طِينَتِي رُزِقُوا فَهْماً وَ عِلْماً، وَ وَيْلٌ لِلْمُكَذِّبِينَ بِفَضْلِهِمْ مِنْ أُمَّتِي الْقَاطِعِينَ فِيهِمْ صِلَتِي لَا أَنَالَهُمُ اللَّهُ شَفَاعَتِي}}<ref>تاریخ دمشق، ترجمة الامام علی بن ابی‌طالب (تحقیق محمد باقر المحمودی)، ص۹۵.</ref>؛ گفت: [[رسول خدا]]{{صل}} فرمودند: هرکه [[دوست]] دارد همچون من [[زندگی]] کند و همچون من بمیرد و در [[بهشت عدن]] که پروردگارم آن را بنا نهاده، ساکن شود پس باید پس از من [[ولایت علی]] را بپذیرد و با [[یاوران]] او دوست باشد و [[امامان]] پس از مرا [[پیروی]] کند؛ چراکه به [[یقین]] آنان خاندانم هستند که از خاک من [[آفریده]] شده و فهم و [[علم]] به ایشان بخشیده شده است. پس وای بر کسانی از [[امت]] من که [[برتری]] ایشان را [[دروغ]] انگاشته و پیوندشان را با من قطع می‌کنند، [[خداوند]] [[شفاعت]] مرا به آنان نرساند.		[[ابن عساکر دمشقی]] (متوفی ۵۷۱ ه‍) در [[تاریخ]] [[دمشق]] به سندش از [[ابن عباس]] [[روایت]] می‌کند: {{متن حدیث\|قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}}: مَنْ سَرَّهُ أَنْ يَحْيَى حَيَاتِي، وَ يَمُوتَ مَمَاتِي، وَ يَسْكُنَ جَنَّةَ عَدْنٍ غَرَسَهَا رَبِّي، فَلْيُوَالِ عَلِيّاً مِنْ بَعْدِي، وَ لْيُوَالِ وَلِيَّهُ، وَ لْيَقْتَدِ بِالْأَئِمَّةِ مِنْ بَعْدِي، فَإِنَّهُمْ عِتْرَتِي خُلِقُوا مِنْ طِينَتِي رُزِقُوا فَهْماً وَ عِلْماً، وَ وَيْلٌ لِلْمُكَذِّبِينَ بِفَضْلِهِمْ مِنْ أُمَّتِي الْقَاطِعِينَ فِيهِمْ صِلَتِي لَا أَنَالَهُمُ اللَّهُ شَفَاعَتِي}}<ref>تاریخ دمشق، ترجمة الامام علی بن ابی‌طالب (تحقیق محمد باقر المحمودی)، ص۹۵.</ref>؛ گفت: [[رسول خدا]]{{صل}} فرمودند: هرکه [[دوست]] دارد همچون من [[زندگی]] کند و همچون من بمیرد و در [[بهشت عدن]] که پروردگارم آن را بنا نهاده، ساکن شود پس باید پس از من [[ولایت علی]] را بپذیرد و با [[یاوران]] او دوست باشد و [[امامان]] پس از مرا [[پیروی]] کند؛ چراکه به [[یقین]] آنان خاندانم هستند که از خاک من [[آفریده]] شده و فهم و [[علم]] به ایشان بخشیده شده است. پس وای بر کسانی از [[امت]] من که [[برتری]] ایشان را [[دروغ]] انگاشته و پیوندشان را با من قطع می‌کنند، [[خداوند]] [[شفاعت]] مرا به آنان نرساند.

Bahmani در ‏۵ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۳۸

2025-10-05T07:38:42Z

نمایش تغییرات

Bahmani: /* امامت امامان از اهل بیت در حدیث ثقلین */

2025-10-05T06:38:16Z

امامت امامان از اهل بیت در حدیث ثقلین

نمایش تغییرات

Bahmani در ‏۵ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۵۰

2025-10-05T04:50:56Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۲۰
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = امامت امامان دوازده‌گانه		\| موضوع مرتبط = امامت امامان دوازده‌گانه
	\| عنوان مدخل = امامت امامان دوازده‌گانه		\| عنوان مدخل = امامت امامان دوازده‌گانه
	\| مداخل مرتبط = [[امامت امامان دوازده‌گانه در حدیث]] - [[امامت امامان دوازده‌گانه در کلام اسلامی]]		\| مداخل مرتبط = [[امامت امامان دوازده‌گانه در حدیث]] - [[امامت امامان دوازده‌گانه در کلام اسلامی]] - [[امامت امامان دوازده‌گانه از دیدگاه اهل سنت]]
	\| پرسش مرتبط = امامت (پرسش)		\| پرسش مرتبط = امامت (پرسش)
	}}		}}

Wasity: /* روایاتی که مشتمل بر همۀ اسامی امامان دوازده‌گانه است */

2025-09-20T17:29:17Z

روایاتی که مشتمل بر همۀ اسامی امامان دوازده‌گانه است

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۵۹
خط ۶۸۴:		خط ۶۸۴:
	از پدرش از پدرانش یکی پس از دیگری از امیرالمؤمنین{{ع}} فرمود: رسول خدا{{صل}} فرمود: آن کس که خوش داشته باشد [[خدا]] را درحالی‌که در [[امان]] و [[پاک]] است، و [[غم]] [[هراس]] بزرگ [[روز قیامت]] را نداشته باشد [[ملاقات]] کند پس به [[ولایت]] تو بپیوندد و به ولایت فرزندانت: حسن و حسین و [[علی بن الحسین]] و [[محمد بن علی]]، و [[جعفر بن محمد]] و [[موسی بن جعفر]] و [[علی بن موسی]]، و محمد و علی و حسن، سپس مهدی و او آخرین آنهاست.		از پدرش از پدرانش یکی پس از دیگری از امیرالمؤمنین{{ع}} فرمود: رسول خدا{{صل}} فرمود: آن کس که خوش داشته باشد [[خدا]] را درحالی‌که در [[امان]] و [[پاک]] است، و [[غم]] [[هراس]] بزرگ [[روز قیامت]] را نداشته باشد [[ملاقات]] کند پس به [[ولایت]] تو بپیوندد و به ولایت فرزندانت: حسن و حسین و [[علی بن الحسین]] و [[محمد بن علی]]، و [[جعفر بن محمد]] و [[موسی بن جعفر]] و [[علی بن موسی]]، و محمد و علی و حسن، سپس مهدی و او آخرین آنهاست.

	۱۰. شیخ ~~سلیمان‌قندوزی~~ [[حنفی]] از اکابر علمای [[اهل‌سنت]] به نقل از [[مناقب]] [[خطیب خوارزمی]] به سند خویش از [[جابر بن عبدالله انصاری]] از [[رسول خدا]]{{صل}} - در ضمن [[حدیث]] [[جندل]] بن [[جناده]] [[یهودی]] که پس از [[اسلام]] آوردنش نزد رسول خدا{{صل}} از آن حضرت پرسید - [[روایت]] می‌کند:		۱۰. شیخ [[سلیمان قندوزی حنفی]] از اکابر علمای [[اهل‌سنت]] به نقل از [[مناقب]] [[خطیب خوارزمی]] به سند خویش از [[جابر بن عبدالله انصاری]] از [[رسول خدا]]{{صل}} - در ضمن [[حدیث]] [[جندل بن جناده]] [[یهودی]] که پس از [[اسلام]] آوردنش نزد رسول خدا{{صل}} از آن حضرت پرسید - [[روایت]] می‌کند:
	{{متن حدیث\|أَخْبِرْنِي يَا رَسُولَ اللَّهِ عَنْ أَوْصِيَائِكَ مِنْ بَعْدِكَ لِأَتَمَسَّكَ بِهِمْ. قَالَ{{صل}}: أَوْصِيَائِيَ الِاثْنَا عَشَرَ. قَالَ جَنْدَلٌ: هَكَذَا وَجَدْنَاهُمْ فِي التَّوْرَاةِ. وَ قَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ! سَمِّهِمْ لِي. فَقَالَ{{صل}}: أَوَّلُهُمْ سَيِّدُ الْأَوْصِيَاءِ أَبُو الْأَئِمَّةِ عَلِيٌّ، ثُمَّ ابْنَاهُ الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ، فَاسْتَمْسِكْ بِهِمْ وَ لَا يَغُرَّنَّكَ جَهْلُ الْجَاهِلِينَ، فَإِذَا وُلِدَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ زَيْنُ الْعَابِدِينَ، يَقْضِي اللَّهُ عَلَيْكَ، وَ يَكُونُ آخِرُ زَادِكَ مِنَ الدُّنْيَا شَرْبَةُ لَبَنٍ تَشْرَبُهُ}} - الی ان یقول: - {{متن حدیث\|فَمَنْ بَعْدَ الْحُسَيْنِ؟ وَ مَا أَسَامِيهِمْ؟		{{متن حدیث\|أَخْبِرْنِي يَا رَسُولَ اللَّهِ عَنْ أَوْصِيَائِكَ مِنْ بَعْدِكَ لِأَتَمَسَّكَ بِهِمْ. قَالَ{{صل}}: أَوْصِيَائِيَ الِاثْنَا عَشَرَ. قَالَ جَنْدَلٌ: هَكَذَا وَجَدْنَاهُمْ فِي التَّوْرَاةِ. وَ قَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ! سَمِّهِمْ لِي. فَقَالَ{{صل}}: أَوَّلُهُمْ سَيِّدُ الْأَوْصِيَاءِ أَبُو الْأَئِمَّةِ عَلِيٌّ، ثُمَّ ابْنَاهُ الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ، فَاسْتَمْسِكْ بِهِمْ وَ لَا يَغُرَّنَّكَ جَهْلُ الْجَاهِلِينَ، فَإِذَا وُلِدَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ زَيْنُ الْعَابِدِينَ، يَقْضِي اللَّهُ عَلَيْكَ، وَ يَكُونُ آخِرُ زَادِكَ مِنَ الدُّنْيَا شَرْبَةُ لَبَنٍ تَشْرَبُهُ}} - الی ان یقول: - {{متن حدیث\|فَمَنْ بَعْدَ الْحُسَيْنِ؟ وَ مَا أَسَامِيهِمْ؟
	قَالَ{{صل}}: إِذَا انْقَضَتْ مُدَّةُ الْحُسَيْنِ، فَالْإِمَامُ ابْنُهُ عَلِيٌّ، وَ يُلَقَّبُ بِزَيْنِ الْعَابِدِينَ، فَبَعْدَهُ ابْنُهُ مُحَمَّدٌ يُلَقَّبُ بِالْبَاقِرِ، فَبَعْدَهُ ابْنُهُ جَعْفَرٌ يُدْعَى بِالصَّادِقِ، فَبَعْدَهُ ابْنُهُ مُوسَى يُدْعَى بِالْكَاظِمِ، فَبَعْدَهُ ابْنُهُ عَلِيٌّ يُدْعَى بِالرِّضَا، فَبَعْدَهُ ابْنُهُ مُحَمَّدٌ يُدْعَى بِالتَّقِيِّ وَ الزَّكِيِّ، فَبَعْدَهُ ابْنُهُ عَلِيٌّ يُدْعَى بِالنَّقِيِّ وَ الْهَادِي، فَبَعْدَهُ ابْنُهُ الْحَسَنُ يُدْعَى بِالْعَسْكَرِيِّ، فَبَعْدَهُ ابْنُهُ مُحَمَّدٌ يُدْعَى بِالْمَهْدِيِّ وَ الْقَائِمِ وَ الْحُجَّةِ، فَيَغِيبُ ثُمَّ يَخْرُجُ، فَإِذَا خَرَجَ، يَمْلَأُ الْأَرْضَ قِسْطًا وَ عَدْلًا كَمَا مُلِئَتْ جَوْرًا وَ ظُلْمًا...}}<ref>ینابیع المودة، ص۴۴۲ و ۴۴۳، باب ۷۶.</ref>؛		قَالَ{{صل}}: إِذَا انْقَضَتْ مُدَّةُ الْحُسَيْنِ، فَالْإِمَامُ ابْنُهُ عَلِيٌّ، وَ يُلَقَّبُ بِزَيْنِ الْعَابِدِينَ، فَبَعْدَهُ ابْنُهُ مُحَمَّدٌ يُلَقَّبُ بِالْبَاقِرِ، فَبَعْدَهُ ابْنُهُ جَعْفَرٌ يُدْعَى بِالصَّادِقِ، فَبَعْدَهُ ابْنُهُ مُوسَى يُدْعَى بِالْكَاظِمِ، فَبَعْدَهُ ابْنُهُ عَلِيٌّ يُدْعَى بِالرِّضَا، فَبَعْدَهُ ابْنُهُ مُحَمَّدٌ يُدْعَى بِالتَّقِيِّ وَ الزَّكِيِّ، فَبَعْدَهُ ابْنُهُ عَلِيٌّ يُدْعَى بِالنَّقِيِّ وَ الْهَادِي، فَبَعْدَهُ ابْنُهُ الْحَسَنُ يُدْعَى بِالْعَسْكَرِيِّ، فَبَعْدَهُ ابْنُهُ مُحَمَّدٌ يُدْعَى بِالْمَهْدِيِّ وَ الْقَائِمِ وَ الْحُجَّةِ، فَيَغِيبُ ثُمَّ يَخْرُجُ، فَإِذَا خَرَجَ، يَمْلَأُ الْأَرْضَ قِسْطًا وَ عَدْلًا كَمَا مُلِئَتْ جَوْرًا وَ ظُلْمًا...}}<ref>ینابیع المودة، ص۴۴۲ و ۴۴۳، باب ۷۶.</ref>؛

Wasity: /* روایاتی که مشتمل بر همۀ اسامی امامان دوازده‌گانه است */

2025-09-20T17:24:28Z

روایاتی که مشتمل بر همۀ اسامی امامان دوازده‌گانه است

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۵۴
خط ۶۴۵:		خط ۶۴۵:
	هَؤُلَاءِ يَا جَابِرُ خُلَفَائِي وَ أَوْصِيَائِي وَ أَوْلَادِي وَ عِتْرَتِي، مَنْ أَطَاعَهُمْ فَقَدْ أَطَاعَنِي وَ مَنْ عَصَاهُمْ فَقَدْ عَصَانِي، وَ مَنْ أَنْكَرَهُمْ أَوْ أَنْكَرَ وَاحِداً مِنْهُمْ فَقَدْ أَنْكَرَنِي، بِهِمْ يُمْسِكُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ السَّماءَ أَنْ تَقَعَ عَلَى الْأَرْضِ إِلَّا بِإِذْنِهِ وَ بِهِمْ يَحْفَظُ اللَّهُ الْأَرْضَ أَنْ تَمِيدَ بِأَهْلِهَا}}<ref>احتجاج، ج۱، ص۷۹ و ۸۰.</ref>؛		هَؤُلَاءِ يَا جَابِرُ خُلَفَائِي وَ أَوْصِيَائِي وَ أَوْلَادِي وَ عِتْرَتِي، مَنْ أَطَاعَهُمْ فَقَدْ أَطَاعَنِي وَ مَنْ عَصَاهُمْ فَقَدْ عَصَانِي، وَ مَنْ أَنْكَرَهُمْ أَوْ أَنْكَرَ وَاحِداً مِنْهُمْ فَقَدْ أَنْكَرَنِي، بِهِمْ يُمْسِكُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ السَّماءَ أَنْ تَقَعَ عَلَى الْأَرْضِ إِلَّا بِإِذْنِهِ وَ بِهِمْ يَحْفَظُ اللَّهُ الْأَرْضَ أَنْ تَمِيدَ بِأَهْلِهَا}}<ref>احتجاج، ج۱، ص۷۹ و ۸۰.</ref>؛
	[[امام صادق]]{{ع}}از پدرانش{{عم}} از [[رسول خدا]]{{صل}} [[روایت]] می‌کند فرمود: [[جبرئیل]] مرا از پرورگار [[عزت]] خبر داد که فرمود: آن کس که بداند من پرورگار یکتایم که جز من خدایی نیست و اینکه محمد{{صل}} بندۀ من و فرستادۀ من است، و اینکه [[علی بن ابی‌طالب]]{{ع}} [[ولیّ]] من و خلیفۀ من است و اینکه [[امامان]] از فرزند او حجت‌های من هستند او را به [[رحمت]] خویش به [[بهشت]] خواهم برد و به [[عفو]] خویش از [[دوزخ]] [[نجات]] خواهم داد و او را از [[همنشینی]] خویش بهره‌مند خواهم ساخت، و [[کرامت]] خویش را برای او مقرّر خواهم نمود و نعمتم را بر او تمام خواهم کرد، و او را از ویژگان خاص و [[خالص]] خویش قرار خواهم داد هرگاه مرا بخواند پاسخش خواهم داد و هرگاه خواسته‌ای از من داشته باشد برآورده خواهم کرد، و هرگاه نیازی را عرضه کند عطایش خواهم نمود، اگر خاموش باشد من با او سخن خواهم گفت و اگر گناهی از او سر زند رحمتم را شامل او خواهم نمود و اگر از من دور شود او را فرا خواهم خواند، و اگر به سوی من باز گردد او را خواهم پذیرفت و اگر درب خانۀ مرا بزند درب خانه‌ام را به روی او باز خواهم کرد - تا آنجا که فرمود: - پس [[جابر بن عبدالله انصاری]] برخاست و گفت: یا [[رسول الله]]، امامان از [[فرزندان]] علی بن ابی‌طالب چه کسانی هستند؟ رسول خدا{{صل}} فرمود:		[[امام صادق]]{{ع}}از پدرانش{{عم}} از [[رسول خدا]]{{صل}} [[روایت]] می‌کند فرمود: [[جبرئیل]] مرا از پرورگار [[عزت]] خبر داد که فرمود: آن کس که بداند من پرورگار یکتایم که جز من خدایی نیست و اینکه محمد{{صل}} بندۀ من و فرستادۀ من است، و اینکه [[علی بن ابی‌طالب]]{{ع}} [[ولیّ]] من و خلیفۀ من است و اینکه [[امامان]] از فرزند او حجت‌های من هستند او را به [[رحمت]] خویش به [[بهشت]] خواهم برد و به [[عفو]] خویش از [[دوزخ]] [[نجات]] خواهم داد و او را از [[همنشینی]] خویش بهره‌مند خواهم ساخت، و [[کرامت]] خویش را برای او مقرّر خواهم نمود و نعمتم را بر او تمام خواهم کرد، و او را از ویژگان خاص و [[خالص]] خویش قرار خواهم داد هرگاه مرا بخواند پاسخش خواهم داد و هرگاه خواسته‌ای از من داشته باشد برآورده خواهم کرد، و هرگاه نیازی را عرضه کند عطایش خواهم نمود، اگر خاموش باشد من با او سخن خواهم گفت و اگر گناهی از او سر زند رحمتم را شامل او خواهم نمود و اگر از من دور شود او را فرا خواهم خواند، و اگر به سوی من باز گردد او را خواهم پذیرفت و اگر درب خانۀ مرا بزند درب خانه‌ام را به روی او باز خواهم کرد - تا آنجا که فرمود: - پس [[جابر بن عبدالله انصاری]] برخاست و گفت: یا [[رسول الله]]، امامان از [[فرزندان]] علی بن ابی‌طالب چه کسانی هستند؟ رسول خدا{{صل}} فرمود:
	حسن و حسین دو [[سرور جوانان اهل بهشت]] سپس [[زین‌العابدین]] [[زمان]] خود [[علی بن الحسین]] سپس [[باقر]] [[محمد بن علی]] و تو ای جابر او را [[درک]] خواهی کرد، پس اگر او را دیدی [[سلام]] مرا به او برسان، سپس صادق [[جعفر بن محمد]]، سپس کاظم [[موسی بن جعفر]] سپس [[رضا علی بن موسی]]، سپس تقی [[جواد]] [[محمد بن علی]] پس نقی [[علی بن محمد]]، پس زکیّ [[حسن بن علی]]، سپس فرزندش [[قائم]] بحق، [[مهدی]] امتم [[محمد بن الحسن~~]] [[~~صاحب زمان]]{{ع}} آن کس که [[زمین]] را پر از [[عدل و داد]] خواهد کرد، همان‌گونه که از [[ظلم و جور]] پر شده است.		حسن و حسین دو [[سرور جوانان اهل بهشت]] سپس [[زین‌العابدین]] [[زمان]] خود [[علی بن الحسین]] سپس [[باقر]] [[محمد بن علی]] و تو ای جابر او را [[درک]] خواهی کرد، پس اگر او را دیدی [[سلام]] مرا به او برسان، سپس صادق [[جعفر بن محمد]]، سپس کاظم [[موسی بن جعفر]] سپس [[رضا علی بن موسی]]، سپس تقی [[جواد]] [[محمد بن علی]] پس نقی [[علی بن محمد]]، پس زکیّ [[حسن بن علی]]، سپس فرزندش [[قائم]] بحق، [[مهدی]] امتم [[محمد بن الحسن صاحب زمان]]{{ع}} آن کس که [[زمین]] را پر از [[عدل و داد]] خواهد کرد، همان‌گونه که از [[ظلم و جور]] پر شده است.

	۵. [[فضل بن شاذان]] به [[سند صحیح]] از [[امام محمد باقر]]{{ع}} [[روایت]] می‌کند:		۵. [[فضل بن شاذان]] به [[سند صحیح]] از [[امام محمد باقر]]{{ع}} [[روایت]] می‌کند:

Wasity: /* روایات علی و اولاد یا ذریّۀ او{{عم}} */

2025-09-20T17:16:22Z

روایات علی و اولاد یا ذریّۀ او{{عم}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۴۶
خط ۳۱۱:		خط ۳۱۱:
	{{متن حدیث\|مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، عَنْ أَحْمَدَ بْنِ أَبِي زَاهِرٍ، عَنِ الْخَشَّابِ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ حَسَّانَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ كَثِيرٍ، عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} قَالَ:		{{متن حدیث\|مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، عَنْ أَحْمَدَ بْنِ أَبِي زَاهِرٍ، عَنِ الْخَشَّابِ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ حَسَّانَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ كَثِيرٍ، عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} قَالَ:
	قَالَ اللَّهُ تَعَالَى {{متن قرآن\|الَّذِينَ آمَنُوا وَاتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُمْ بِإِيمَانٍ أَلْحَقْنَا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَمَا أَلَتْنَاهُمْ مِنْ عَمَلِهِمْ مِنْ شَيْءٍ}}<ref>«فرزندان مؤمنانی را که از آنان با ایمان، پیروی کرده‌اند به آنان می‌پیوندیم و از (پاداش) کردارشان چیزی نمی‌کاهیم» سوره طور، آیه ۲۱.</ref> قَالَ: {{متن قرآن\|الَّذِينَ آمَنُوا}} النَّبِيُّ{{صل}} وَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} وَ ذُرِّيَّتُهُ الْأَئِمَّةُ وَ الْأَوْصِيَاءُ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِمْ أَلْحَقْنَا بِهِمْ وَ لَمْ نَنْقُصْ ذُرِّيَّتَهُمُ الْحُجَّةَ الَّتِي جَاءَ بِهَا مُحَمَّدٌ{{صل}} فِي عَلِيٍّ{{ع}} وَ حُجَّتُهُمْ وَاحِدَةٌ وَ طَاعَتُهُمْ وَاحِدَةٌ}}<ref>کافی، ج۱، ص۲۷۵.</ref>؛		قَالَ اللَّهُ تَعَالَى {{متن قرآن\|الَّذِينَ آمَنُوا وَاتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُمْ بِإِيمَانٍ أَلْحَقْنَا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَمَا أَلَتْنَاهُمْ مِنْ عَمَلِهِمْ مِنْ شَيْءٍ}}<ref>«فرزندان مؤمنانی را که از آنان با ایمان، پیروی کرده‌اند به آنان می‌پیوندیم و از (پاداش) کردارشان چیزی نمی‌کاهیم» سوره طور، آیه ۲۱.</ref> قَالَ: {{متن قرآن\|الَّذِينَ آمَنُوا}} النَّبِيُّ{{صل}} وَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} وَ ذُرِّيَّتُهُ الْأَئِمَّةُ وَ الْأَوْصِيَاءُ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِمْ أَلْحَقْنَا بِهِمْ وَ لَمْ نَنْقُصْ ذُرِّيَّتَهُمُ الْحُجَّةَ الَّتِي جَاءَ بِهَا مُحَمَّدٌ{{صل}} فِي عَلِيٍّ{{ع}} وَ حُجَّتُهُمْ وَاحِدَةٌ وَ طَاعَتُهُمْ وَاحِدَةٌ}}<ref>کافی، ج۱، ص۲۷۵.</ref>؛
	[[محمد بن یحیی]] از [[احمد بن ~~أبی زاهر~~]]، از خشّاب، از [[علی بن حسان]]، از [[عبدالرحمن بن کثیر]] از [[امام صادق]]{{ع}} نقل کرد که فرمود:		[[محمد بن یحیی]] از [[احمد بن أبی‌زاهر]]، از خشّاب، از [[علی بن حسان]]، از [[عبدالرحمن بن کثیر]] از [[امام صادق]]{{ع}} نقل کرد که فرمود:
	[[خدای تعالی]] فرمود: «کسانی که [[ایمان]] آوردند و فرزندانشان به [[پیروی]] از آنان ایمان [[اختیار]] کردند، فرزندانشان را (در [[بهشت]]) به آنان ملحق می‌کنیم، و از ([[پاداش]]) عملشان چیزی نمی‌کاهیم» ایشان{{ع}} فرمود: «کسانی که [[ایمان]] آوردند» [[پیامبر]]{{صل}} و [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} و [[نسل]] او؛ [[امامان]] و [[اوصیا]] هستند که به آنان ملحق شدیم و از نسلشان حجتی را که محمد{{صل}} دربارۀ علی{{ع}} آورد نکاستیم که حجتشان یکی است و [[فرمانبرداری]] از آنان یکی است.		[[خدای تعالی]] فرمود: «کسانی که [[ایمان]] آوردند و فرزندانشان به [[پیروی]] از آنان ایمان [[اختیار]] کردند، فرزندانشان را (در [[بهشت]]) به آنان ملحق می‌کنیم، و از ([[پاداش]]) عملشان چیزی نمی‌کاهیم» ایشان{{ع}} فرمود: «کسانی که [[ایمان]] آوردند» [[پیامبر]]{{صل}} و [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} و [[نسل]] او؛ [[امامان]] و [[اوصیا]] هستند که به آنان ملحق شدیم و از نسلشان حجتی را که محمد{{صل}} دربارۀ علی{{ع}} آورد نکاستیم که حجتشان یکی است و [[فرمانبرداری]] از آنان یکی است.
	عبارت {{متن حدیث\|أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} وَ ذُرِّيَّتُهُ الْأَئِمَّةُ وَ الْأَوْصِيَاءُ}} نیز عبارت {{متن حدیث\|حُجَّتُهُمْ وَاحِدَةٌ وَ طَاعَتُهُمْ وَاحِدَةٌ}} به صراحت بر [[امامت]] و [[رهبری]] و [[فرمانروایی]] و [[خلافت امیرالمؤمنین]]{{ع}} و فرزندانش بعد از [[رسول خدا]]{{صل}} دلالت دارد.		عبارت {{متن حدیث\|أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} وَ ذُرِّيَّتُهُ الْأَئِمَّةُ وَ الْأَوْصِيَاءُ}} نیز عبارت {{متن حدیث\|حُجَّتُهُمْ وَاحِدَةٌ وَ طَاعَتُهُمْ وَاحِدَةٌ}} به صراحت بر [[امامت]] و [[رهبری]] و [[فرمانروایی]] و [[خلافت امیرالمؤمنین]]{{ع}} و فرزندانش بعد از [[رسول خدا]]{{صل}} دلالت دارد.

Wasity: /* منابع شیعی */

2025-09-20T17:06:33Z

منابع شیعی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۳۶
خط ۶۲:		خط ۶۲:

	'''حدیث چهارم''':		'''حدیث چهارم''':
	[[شیخ طوسی]] در [[امالی]] به سندش از [[ابی‌ذر~~]] [[~~غفاری]] روایت می‌کند:		[[شیخ طوسی]] در [[امالی]] به سندش از [[ابی‌ذر غفاری]] روایت می‌کند:
	{{متن حدیث\|قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}}:		{{متن حدیث\|قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}}:
	مَنْ سَرَّهُ أَنْ يَحْيَا حَيَاتِي، وَ يَمُوتَ مَمَاتِي وَ يَسْكُنَ جَنَّةَ عَدْنٍ الَّتِي غَرَسَهَا رَبِّي، فَلْيَتَوَلَّ عَلِيّاً بَعْدِي، وَ لْيُوَالِ وَلِيَّهُ، وَ لْيَقْتَدِ بِالْأَئِمَّةِ مِنْ بَعْدِهِ، فَإِنَّهُمْ عِتْرَتِي، خَلَقَهُمْ اللَّهُ مِنْ لَحْمِي وَ دَمِي، وَ حَبَاهُمْ فَهْمِي وَ عِلْمِي، وَيْلٌ لِلْمُكَذِّبِينَ بِفَضْلِهِمْ مِنْ أُمَّتِي، لَا أَنَالَهُمُ اللَّهُ شَفَاعَتِي}}<ref>امالی طوسی، مجلس ۲۳، ح۹؛ ترتیب الامالی، ج۳، ص۲۸۱.</ref>؛		مَنْ سَرَّهُ أَنْ يَحْيَا حَيَاتِي، وَ يَمُوتَ مَمَاتِي وَ يَسْكُنَ جَنَّةَ عَدْنٍ الَّتِي غَرَسَهَا رَبِّي، فَلْيَتَوَلَّ عَلِيّاً بَعْدِي، وَ لْيُوَالِ وَلِيَّهُ، وَ لْيَقْتَدِ بِالْأَئِمَّةِ مِنْ بَعْدِهِ، فَإِنَّهُمْ عِتْرَتِي، خَلَقَهُمْ اللَّهُ مِنْ لَحْمِي وَ دَمِي، وَ حَبَاهُمْ فَهْمِي وَ عِلْمِي، وَيْلٌ لِلْمُكَذِّبِينَ بِفَضْلِهِمْ مِنْ أُمَّتِي، لَا أَنَالَهُمُ اللَّهُ شَفَاعَتِي}}<ref>امالی طوسی، مجلس ۲۳، ح۹؛ ترتیب الامالی، ج۳، ص۲۸۱.</ref>؛

Jaafari: /* منابع */

2025-09-20T08:31:48Z

منابع

نمایش تغییرات

Jaafari: /* منابع */

2025-09-20T07:10:11Z

منابع

@@ خط ۴۵۶: / خط ۴۵۶: @@
 از [[امام جواد]]{{ع}} نقل کرد که فرمود:
 [[امیر المؤمنین]]{{ع}} به [[ابن عباس]] فرمود: به [[یقین]] در هر سالی [[شب قدر]] هست و به یقین در آن شب امور آن سال فرود می‌آید مقدر می‌شود و بر آن امور والیانی پس از [[پیامبر خدا]]{{صل}} هستند. ابن عباس گفت: آنان کیانند؟ فرمود: من و یازده تن از نسلم، امامانی که [[جبرئیل]] پس از پیامبر خدا{{صل}} با آنان سخن گوید.<ref>[[محسن اراکی|اراکی، محسن]]، [[فقه نظام سیاسی اسلام ج۵ (کتاب)|فقه نظام سیاسی اسلام]]، ج۵، ص ۳۲۳.</ref>
 == منابع ==