امامت امام علی در حدیث - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۱۴ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۵۰

2024-08-14T07:50:17Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۲۰
خط ۱۰۳:		خط ۱۰۳:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
			# [[پرونده:440259451.jpg\|22px]] [[علی ربانی گلپایگانی\|ربانی گلپایگانی، علی]]، [[امامت امام علی (مقاله)\|مقاله «امامت امام علی»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه کلام اسلامی ج۱''']]
			# [[پرونده:13681032.jpg\|22px]] [[علی ربانی گلپایگانی\|ربانی گلپایگانی، علی]]، [[امامت اهل بیت (کتاب)\|'''امامت اهل بیت''']]
			# [[پرونده:1224274.jpg\|22px]] [[احمد شجاعی\|شجاعی، احمد]]، [[حدیث تشبیه (مقاله)\|مقاله «حدیث تشبیه»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۳ (کتاب)\|'''دانشنامه کلام اسلامی، ج۳''']]
			# [[پرونده:1368101.jpg\|22px]] [[سید محمد کاظم طباطبایی\|طباطبایی، سید محمد کاظم]]، [[ادله و نصوص امامت علی (مقاله)\| مقاله «ادله و نصوص امامت علی»]]، [[دانشنامه امام علی ج۳ (کتاب)\|'''دانشنامه امام علی ج۳''']]
			# [[پرونده:1368914.jpg\|22px]] [[عبدالمجید زهادت\|زهادت، عبدالمجید]]، [[معارف و عقاید ۵ ج۱ (کتاب)\|'''معارف و عقاید ۵ ج۱''']]
			# [[پرونده:1379713.jpg\|22px]] [[رضا محمدی\|محمدی، رضا]]، [[عصمت در قرآن (کتاب)\|'''عصمت در قرآن''']]
			# [[پرونده:4670311.jpg\|22px]] [[رضا محمدی\|محمدی، رضا]]، [[امام‌شناسی - محمدی (کتاب)\|'''امام‌شناسی''']]
			# [[پرونده:IM010559.jpg\|22px]] [[محمد حیدر مظفری\|مظفری، محمد حیدر]]، [[امامت در بیان حضرت فاطمه (کتاب)\|'''امامت در بیان حضرت فاطمه''']]
	# [[پرونده:13681148.jpg\|22px]] [[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین (کتاب)\|'''گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین''']]		# [[پرونده:13681148.jpg\|22px]] [[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین (کتاب)\|'''گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین''']]
	# [[پرونده:~~1100838~~.jpg\|22px]] [[سید ~~قاسم علی‌احمدی~~\|~~علی‌احمدی،~~ سید ~~قاسم~~]]، [[~~حقانیت در اوج مظلومیت ج۱~~ (کتاب)\|'''~~حقانیت در اوج مظلومیت ج۱~~''']]		# [[پرونده:1379670.jpg\|22px]] [[ابراهیم صفرزاده\|صفرزاده، ابراهیم]]، [[عصمت امامان از دیدگاه عقل و وحی (کتاب)\|'''عصمت امامان از دیدگاه عقل و وحی''']]
			# [[پرونده:4432.jpg\|22px]] [[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[تجلی امامت (کتاب)\|'''تجلی امامت''']]
			# [[پرونده:1368142.jpg\|22px]] [[مهدی مقامی\|مقامی، مهدی]]، [[درسنامه امام‌شناسی (کتاب)\|'''درسنامه امام‌شناسی''']]
			# [[پرونده:IM010218.jpg\|22px]] [[سلیمان امیری\|امیری، سلیمان]]، [[امامت و دلایل انتصابی بودن آن (کتاب)\|'''امامت و دلایل انتصابی بودن آن''']]
			# [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']]
			# [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|پژوهشکده علوم اسلامی امام صادق (ع)، '''فرهنگ شیعه''']]
			# [[پرونده:1379781.jpg\|22px]] [[آرزو شکری\|شکری، آرزو]]، [[حقوق اهل بیت (کتاب)\|'''حقوق اهل بیت''']]
	# [[پرونده:IM009896.jpg\|22px]] [[ائمه و ادعای امامت (مقاله)\|مقاله «ائمه و ادعای امامت»]]، [[موسوعه رد شبهات ج۱۷ (کتاب)\|'''موسوعه رد شبهات ج۱۷''']]		# [[پرونده:IM009896.jpg\|22px]] [[ائمه و ادعای امامت (مقاله)\|مقاله «ائمه و ادعای امامت»]]، [[موسوعه رد شبهات ج۱۷ (کتاب)\|'''موسوعه رد شبهات ج۱۷''']]
			# [[پرونده:1100439.jpg\|22px]] [[عبدالله ابراهیم‌زاده آملی\|ابراهیم‌زاده آملی، عبدالله]]، [[امامت و رهبری - ابراهیم‌زاده آملی (کتاب)\| '''امامت و رهبری''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani در ‏۱۴ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۴۵

2024-08-14T07:45:52Z

نمایش تغییرات

Bahmani: /* روایات ادعای امامت از طرف امام علی{{ع}} */

2024-08-14T07:36:37Z

روایات ادعای امامت از طرف امام علی{{ع}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۶
خط ۷۲:		خط ۷۲:

	== روایات ادعای امامت از طرف امام علی{{ع}} ==		== روایات ادعای امامت از طرف امام علی{{ع}} ==
	درباره امامت امام علی{{ع}} [[دلایل]] فراوانی از [[قرآن]] و [[روایات]] وجود دارد که در کتاب‌های [[کلامی]] [[شیعه]] به طور مفصل و مبسوط در شرح و تبیین و استنادات آنها سخن گفته شده است. [[علامه امینی]] در [[کتاب شریف الغدیر]]، که در ده جلد نگارش شده است، مطالب و مستندات زیادی از منابع [[اهل سنت]]، از قرن اول تا عصر خویش، جمع‌آوری نموده و به تمام [[شبهات]] مخالفان نیز پاسخ داده است. همچنین [[سید عبدالحسین شرف الدین عاملی]] در کتاب المراجعات، در نامه‌های متعدد به [[رئیس]] جامعة الازهر، شیخ سلیم البشری المالکی از علمای [[اهل سنت]]، به دلایل و مستندات امامت امام علی{{ع}} اشاره کرده که شیخ سلیم نیز تا حدودی آنها را پذیرفته است؛ همین طور جناب [[میر حامد حسین]]، کتاب مبسوط‌تر از همه به نام «عبقات الأنوار فی إمامة الأئمة الأطهار» درباره امامت امام علی{{ع}} و استنادات آن از منابع شیعه و اهل سنت نگاشته است و صدها کتاب و مقاله دیگر نیز این ابهامات و شبهات را پاسخ گفته‌اند.

	امام علی{{ع}} در مواضع متعدد ادعای امامت کرده‌اند. جناب خزاز [[قمی]] در کتاب [[کفایة الاثر]]، که از قدیمی‌ترین کتاب‌های [[روایی]] شیعه است، در باب جداگانه‌ای تحت عنوان {{عربی\|باب ما روي عن أمير المؤمنين علي بن أبي طالب{{ع}} عن النبي{{صل}} في النصوص على الأئمة الاثنى [[عشر]]}} چندین [[روایت]] با سند متصل از شخص امام علی{{ع}} در این باره نقل کرده است:

	'''روایت اول''': در این روایت، که با سند متصل از شخص امام علی{{ع}} نقل شده، آمده است: {{متن حدیث\|قَالَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}} حَدَّثَنِي جَبْرَئِيلُ عَنْ رَبِّ الْعِزَّةِ جَلَّ جَلَالُهُ أَنَّهُ قَالَ مَنْ عَلِمَ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنَا وَحْدِي وَ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدِي وَ رَسُولِي وَ أَنَّ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ خَلِيفَتِي وَ أَنَّ الْأَئِمَّةَ مِنْ وُلْدِهِ حُجَجِي أَدْخَلْتُهُ جَنَّتِي بِرَحْمَتِي...}}<ref>خزاز رازی، کفایة الأثر، ص۱۴۵.</ref>، کسی که بداند که خدای واحدی جز من نیست و محمد [[بنده]] و فرستاده من است و [[علی بن ابی طالب]] [[جانشین]] من و [[امامان]] از [[فرزندان]] ایشان حجت‌های من هستند، چنین شخصی را به [[رحمت]] خودم داخل بهشتم می‌نمایم.

	'''[[روایت]] دوم''': روایت دوم نیز با سند متصل از [[امام]]{{ع}} است که ایشان درباره [[اثبات امامت]] خویش به [[حدیثی]] از [[رسول الله]]{{صل}} این چنین استناد می‌کند: {{متن حدیث\|جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ عَنْ عَلِيٍّ{{ع}} قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}} الْأَئِمَّةُ بَعْدِي اثْنَا عَشَرَ أَوَّلُهُمْ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ وَ آخِرُهُمُ الْقَائِمُ هُمْ خُلَفَائِي وَ أَوْصِيَائِي وَ أَوْلِيَائِي وَ حُجَجُ اللَّهِ عَلَى أُمَّتِي بَعْدِي}}<ref>خزاز رازی، کفایة الأثر، ص۱۴۵.</ref>. [[ائمه]] بعد از من [[دوازده امام]] است که اول آنها علی بن ابی طالب، و آخر آنها [[قیام]] کننده است. آنها [[جانشینان]] من، اوصیای من و حجت‌های الاهی بر امتم بعد از من هستند.

	'''روایت سوم''': این روایت نیز با سند متصل از [[امام علی]]{{ع}} نقل شده است که در آن امام{{ع}} از قول رسول الله{{صل}} نقل می‌کند که رسول الله اوصیای انبیای الاهی را نام می‌برد و در پایان امام علی{{ع}} را [[وصی]] و جانشین خویش معرفی می‌کند: {{متن حدیث\|... ثُمَّ قَالَ{{صل}} وَ أَنَا أَدْفَعُهَا إِلَيْكَ يَا عَلِيُّ وَ أَنْتَ تَدْفَعُهَا إِلَى ابْنِكَ الْحَسَنِ وَ الْحَسَنُ يَدْفَعُهَا إِلَى أَخِيهِ الْحُسَيْنِ وَ الْحُسَيْنُ يَدْفَعُهَا إِلَى ابْنِهِ عَلِيٍّ وَ عَلِيٌّ يَدْفَعُهَا إِلَى ابْنِهِ مُحَمَّدٍ وَ مُحَمَّدٌ يَدْفَعُهَا إِلَى ابْنِهِ جَعْفَرٍ وَ جَعْفَرٌ يَدْفَعُهَا إِلَى ابْنِهِ مُوسَى وَ مُوسَى يَدْفَعُهَا إِلَى ابْنِهِ عَلِيٍّ وَ عَلِيٌّ يَدْفَعُهَا إِلَى ابْنِهِ مُحَمَّدٍ وَ مُحَمَّدٌ يَدْفَعُهَا إِلَى ابْنِهِ عَلِيٍّ وَ عَلِيٌّ يَدْفَعُهَا إِلَى ابْنِهِ الْحَسَنِ وَ الْحَسَنُ يَدْفَعُ إِلَى ابْنِهِ الْقَائِمِ...}}<ref>خزاز رازی، کفایة الأثر، ص۱۵۰.</ref>. سپس رسول الله{{صل}} به امام علی{{ع}} فرمود، و من آن ([[امامت]]) را به شما واگذار نمودم و شما به فرزند خود حسن، و حسن به برادرش حسین، و حسین به پسرش علی، و علی به پسرش محمد، و محمد به پسرش جعفر، و جعفر به پسرش [[موسی]]، و موسی به پسرش علی، و علی به پسرش محمد، و محمد به پسرش علی، و علی به پسرش حسن، و حسن به پسر خود ثائم واگذار نمود.

	'''[[روایت]] چهارم''': این روایت صریح‌تر از همه است که در آن [[پیامبر گرامی اسلام]]{{صل}} خطاب به [[امام علی]]{{ع}} می‌فرماید: {{متن حدیث\|أَنْتَ الْإِمَامُ أَبُو الْأَئِمَّةِ الْإِحْدَى عَشْرَةَ مِنْ صُلْبِكَ أَئِمَّةٌ مُطَهَّرُونَ مَعْصُومُونَ وَ مِنْهُمُ الْمَهْدِيُّ الَّذِي يَمْلَأُ الدُّنْيَا قِسْطاً وَ عَدْلًا...}}<ref>خزاز رازی، کفایة الأثر، ص۱۵۰.</ref>. تو [[امام]] و پدر [[امامان]] یازده گانه هستی که همه از صلب تو هستند و همه آنها [[پاک]] و [[معصوم]] هستند؛ از جمله آنها [[مهدی]] است که [[جهان]] را پر از [[عدالت]] و [[قسط]] خواهد نمود.

	'''روایت پنجم''': این روایت نیز با سند متصل از امام علی{{ع}} چنین نقل شده است: {{متن حدیث\|... عَنْ أَبِيهِ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}} لَمَّا أُسْرِيَ بِي إِلَى السَّمَاءِ أَوْحَى إِلَيَّ رَبِّي جَلَّ جَلَالُهُ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ إِنِّي اطَّلَعْتُ إِلَى الْأَرْضِ اطِّلَاعَةً فَاخْتَرْتُكَ مِنْهَا وَ جَعَلْتُكَ نَبِيّاً... ثُمَّ اطَّلَعْتُ الثَّانِيَةَ فَاخْتَرْتُ مِنْهَا عَلِيّاً وَ جَعَلْتُهُ وَصِيَّكَ وَ خَلِيفَتَكَ...}}<ref>شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ص۲۵۲ و ۲۵۳.</ref>. [[امیر مؤمنان]]{{ع}} می‌فرماید: [[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: هنگامی که مرا به [[آسمان]] [[سیر]] دادند، پروردگارم به من [[وحی]] کرد: ای محمد! همانا به [[زمین]] نظر کردم و تو را از آن برگزیدم و [[پیامبر]] قرار دادم... سپس دوباره نظری افکندم و علی را [[انتخاب]] کردم و او را [[وصی]] و [[خلیفه]] تو قرار دادم....

	'''روایت ششم''': {{متن حدیث\|... عَنْ عَلِيٍّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}} الْأَئِمَّةُ بَعْدِي اثْنَا عَشَرَ أَوَّلُهُمْ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ وَ آخِرُهُمُ الْقَائِمُ هُمْ خُلَفَائِي وَ أَوْصِيَائِي وَ أَوْلِيَائِي وَ حُجَجُ اللَّهِ عَلَى أُمَّتِي بَعْدِي...}}<ref>خزاز رازی، کفایة الأثر، ص۱۵۰.</ref>. امام علی{{ع}} از قول رسول خدا{{صل}} فرمود: [[ائمه]] بعد از من دوازده نفرند: اول آنها [[علی بن ابی طالب]] و آخر آنها [[قائم]] است، آنها [[خلفا]] و [[اوصیا]] و اولیای من هستند و [[حجت‌های خدا]] بر امتم بعد از من می‌باشند.

	'''[[روایت]] هفتم''': {{متن حدیث\|... فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَ كَمِ الْأَئِمَّةُ بَعْدَكَ قَالَ أَنْتَ يَا عَلِيُّ ثُمَّ ابْنَاكَ الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ وَ بَعْدَ الْحُسَيْنِ عَلِيٌّ ابْنُهُ وَ بَعْدَ عَلِيٍّ مُحَمَّدٌ ابْنُهُ وَ بَعْدَ مُحَمَّدٍ جَعْفَرٌ ابْنُهُ وَ بَعْدَ جَعْفَرٍ مُوسَى ابْنُهُ وَ بَعْدَ مُوسَى عَلِيٌّ ابْنُهُ وَ بَعْدَ عَلِيٍّ مُحَمَّدٌ ابْنُهُ وَ بَعْدَ مُحَمَّدٍ عَلِيٌّ ابْنُهُ وَ بَعْدَ عَلِيٍّ الْحَسَنُ ابْنُهُ...}}<ref>خزاز رازی، کفایة الأثر، ص۱۵۶.</ref>. [[امام علی]]{{ع}} فرمود: من گفتم، ای [[رسول خدا]]، [[امامان]] پس از شما چند نفرند؟ گفت: «تو [[یا علی]] و پسرانت حسن و حسین، بعد از حسین علی پسر او، و پس از [[علی محمد]] پسر او، و بعد از محمد جعفر پسر او و پس از جعفر [[موسی]] پسر او، و پس از موسی علی پسر او، و پس از علی محمد پسر او، و بعد از محمد علی پسر او و بعد از علی حسن پسر او... .

	'''روایت هشتم''': {{متن حدیث\|... ثُمَّ قَالَ لِي يَا عَلِيُّ أَنْتَ الْإِمَامُ وَ الْخَلِيفَةُ مِنْ بَعْدِي حَرْبُكَ حَرْبِي وَ سِلْمُكَ سِلْمِي...}}<ref>خزاز رازی، کفایة الأثر، ص۱۵۶.</ref>. سپس [[پیامبر]] به من گفت: «ای علی، تو [[امام]] و [[خلیفه]] پس از من هستی؛ [[جنگ]] تو جنگ من است، [[صلح]] تو صلح صلح من است.

	همان‌گونه که ذکر شد [[روایات]] فراوان وجود دارد که امام علی{{ع}} بر اساس آنها بر [[امامت]] خود و فرزندانش [[استدلال]] نموده است که از آن میان به هشت روایت، که در منابع اولیه [[شیعه]] آمده است، اشاره شد. توجه به این گونه روایات هر خواننده منصف را به [[یقین]] می‌رساند که نه تنها امام علی{{ع}} مدعی امامت بوده‌اند؛ بلکه بارها بر این مسئله از قول پیامبر{{صل}} [[شاهد]] آورده‌اند<ref>[[ائمه و ادعای امامت (مقاله)\|مقاله «ائمه و ادعای امامت»]]، [[موسوعه رد شبهات ج۱۷ (کتاب)\|موسوعه رد شبهات ج۱۷]] ص ۸۸.</ref>.

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Bahmani: /* احادیث دیگر */

2024-08-14T07:36:13Z

احادیث دیگر

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۶
خط ۷۰:		خط ۷۰:

	=== احادیث دیگر ===		=== احادیث دیگر ===
	احادیثی که دلالت بر [[امامت]] و [[خلافت]] بلافصل امیرالمؤمنین علی {{ع}} می‌کند بسیار زیاد است که در منابع شیعه و [[اهل سنت]] نقل شده که برخی از آنها عبارت‌ند از:
	# '''[[امامت]] او از سوی خداست‌''': [[پیامبر خدا]] {{صل}}: ای [[مردم]]! چه کسی سخنش از [[خدا]] بهتر و از او راستگوتر است؟ ای [[مردم]]! همانا پروردگارتان جل جلاله به من [[فرمان]] داد که [[علی]] را بر شما مِهتر و [[امام]] و نیز [[خلیفه]] و [[وصی]] قرار دهم و او را [[برادر]] و [[وزیر]] خود گیرم<ref>{{متن حدیث\|مَعاشِرَ الناسِ! مَن أحسَنُ مِنَ اللهِ قیلًا، وأصدَقُ مِنَ اللهِ حَدیثاً؟ مَعاشِرَ الناسِ! إن رَبکم جَل جَلالُهُ أمَرَنی أن اقیمَ لَکم عَلِیاً علماً وإماماً، وخَلیفَةً ووَصِیاً، وأن أتخِذَهُ أخاً ووَزیراً}}؛ الأمالی، صدوق، ص ۸۳، ح ۴۹.</ref>.
	# '''امام پرهیزگاران‌''': [[پیامبر خدا]] {{صل}}: سه چیز درباره [[علی]] به من [[وحی]] شد: "اوست سَرور [[مسلمانان]]، [[امام]] [[پرهیزگاران]] و پیشوای سپیدرویان"<ref>{{متن حدیث\|اوحِی إلَی فی عَلِی ثَلاثٌ: أنهُ سَیدُ المُسلِمینَ، وإمامُ المُتقینَ، وقائِدُ الغُر المُحَجلینَ}}؛ المستدرک علی الصحیحین، ج ۳، ص ۱۴۸، ح ۴۶۶۸.</ref>.
	# '''امام هر مؤمن، پس از [[پیامبر]] {{صل}}‌''': [[پیامبر خدا]] {{صل}} ‌ـ خطاب به [[علی]] {{ع}} ـ: پس از من، [[امام]] هر مرد و [[زن]] با [[ایمان]] و ولی هر مرد و [[زن]] با [[ایمان]]، تو هستی<ref>عنه {{صل}}- لِعَلِی {{ع}}: {{متن حدیث\|أنتَ إمامُ کل مُؤمِنٍ ومُؤمِنَةٍ، ووَلِی کل مُؤمِنٍ ومُؤمِنَةٍ بَعدی}}؛ المناقب، خوارزمی، ص ۶۱، ح ۳۱.</ref>. [[پیامبر خدا]] {{صل}}: ای [[مردم]]! پس از من، [[علی]] [[امام]] شماست.... هر کس به امامتش [[اقرار]] کند، به [[نبوت]] من [[اقرار]] کرده و هر کس به [[نبوت]] من [[اقرار]] کند، به یگانگی خدای عز و جل [[اقرار]] کرده است<ref>{{متن حدیث\|أیهَا الناسُ! إن عَلِیاً إمامُکم مِن بَعدی... مَن أقَر بِامامَتِهِ فَقَد أقَر بِنُبُوتی، ومَن أقَر بِنُبُوتی فَقَد أقَر بِوَحدانِیةِ اللهِ عز و جل}}؛ معانی الأخبار، ص ۳۷۲، ح ۱.</ref>.
	# '''امام امت‌''': [[پیامبر خدا]] {{صل}}: ای [[علی]]! تو [[وصی]] من و [[امام]] [[امت]] [[منی]]. هر کس از تو [[اطاعت]] کند، از من [[اطاعت]] کرده و هر کس از تو سرپیچد، از من سرپیچیده است<ref>{{متن حدیث\|یا عَلِی، أنتَ وَصِیی وإمامُ امتی؛ مَن أطاعَک أطاعَنی، ومَن عَصاک عَصانی}}؛ الأمالی، صدوق، ص ۶۲، ح ۲۴.</ref>. در کتاب المحاسن‌ به [[نقل]] از بشیر عطار آمده است: [[امام صادق]] {{ع}} [[تلاوت]] کرد: "روزی که هر گروهی را با امامشان فرا می‌خوانیم"<ref>سوره اسرا، آیه ۷۱.</ref>. سپس گفت: [[پیامبر خدا]] فرمود: "[[علی]]، [[امام]] شماست"<ref>المحاسن عن بشیر العطار: قالَ أبو عَبدِ اللهِ {{ع}}: {{متن حدیث\|«یوْمَ نَدْعُواْ کل أُنَاسِ بِإِممِهِمْ» ثُم قالَ: قالَ رَسولُ اللهُ {{صل}}: وعَلِی إمامُکم}}؛ المحاسن، ج ۱، ص ۲۵۳، ح ۴۷۹.</ref>.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین (کتاب)\|گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین]]، ص ۱۳۵.</ref>
	# [[حدیث طیر مشوی]]: روزی مرغ بریانی برای [[پیامبر اکرم]] {{صل}} [[هدیه]] آوردند، حضرت [[دعا]] کرد: «خدایا! محبوب‌ترین [[خلق]] خود را نزد من فرست تا با من از این مرغ میل کند»<ref>{{متن حدیث\|اللَّهُمَّ ابْعَثْ إِلَيَ بِأَحَبِّ خَلْقِكَ يَأْكُلْ مَعِي هذا الطیر}}؛ {{عربی\|قد رواه جماعه من أصحاب المسانید و السنن باختلاف یسیر و معنی واحد، منهم}}؛ الترمذی، ج۲، ص۲۹۹؛ الخطیب فی التاریخ، ج۳، ص۱۷۱؛ ج۹، ص۳۶۹؛ الحاکم فی المستدرک، ج۳، ص۱۳۰ و ۱۳۱؛ ابونعیم فی الحلیة، ج۶، ص۳۳۹؛ ابن الأثیر فی أسد الغابة، ج۴، ص۳۰.</ref>، پس امیرالمؤمنین {{ع}} وارد شد و همراه [[پیامبر]] {{صل}} از آن مرغ بریان تناول فرمود. این حدیث از متواترات بین خاصّه و عامّه است و در غایة المرام از طریق عامه به ۳۶ [[روایت]] نقل شده است<ref>غایة المرام، ج۵، ص۶۹، الباب الحادی عشر فی خبر الطائر. مؤسسه التاریخ العربی، طبع بیروت، سال ۱۴۲۲، چاپ اول؛ الفصول المهمّة فی معرفة الأئمة، ابن الصبّاغ، ج۱، ص۲۱۰ چاپ اول سال ۱۴۲۲ طبع دار الحدیث؛ تاریخ مدینة دمشق، ابن عساکر، ج۴۲، ص۲۵۲ سال چاپ ۱۴۱۵ طبع دارالفکر بیروت؛ جواهر المطالب فی مناقب الإمام علی {{ع}}، محمد بن احمد الدمشقی الشافعی، ج۱، ص۵۲.</ref>. روشن است کسی که محبوب‌ترین خلق نزد [[خدا]] و [[رسول خدا]] {{صل}} باشد، [[افضل]] خلق است و برای خلافت و امامت از دیگران لایق‌تر و [[برتر]] است.
	# رسول خدا {{صل}} فرمودند: {{متن حدیث\|إِنَّ عَلِيّاً {{ع}} خَيْرَ الْخَلْقِ‌}}<ref>شکی نیست که قاتل ذی الثدیه امیرالمؤمنین {{ع}} است و احادیث از رسول خدا {{صل}} در مورد قاتل ذی الثدیه به لفظ: {{عربی\|یقتله خیر الخلق والخلیقه}} بسیار وارد شده مثل: تاریخ الطبری، ج۵، ص۸۸؛ الکامل ابن اثیر، ج۳، ص۳۴۷؛ شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج۲، ص۲۶۸ بلفظ {{متن حدیث\|يَقْتُلُهُ خَيْرُ أُمَّتِي مِنْ بَعْدِي‌}}؛ فتح الباری، ج۱۲، ص۲۵۳؛ تنزیه الأنبیاء للشریف المرتضی، ص۲۰۱؛ بشارة المصطفی، ص۳۷۱، حدیث ۵؛ شرح الأخبار، القاضی النعمان، ج۱، ص۴۳۱.</ref> و {{متن حدیث\|خَيْرُ الْبَشَرِ}}<ref>احادیث به لفظ {{عربی\|عَلِيٌّ خَيْرُ الْبَشَرِ فَمَنْ أَبَى فَقَدْ كَفَرَ}} در احادیث بسیار وارد شده است، مثل: الکامل، عبدالله بن عدیّ الجرجانی، ج۴، ص۱۰؛ تاریخ بغداد، الخطیب البغدادی، ج۷، ص۴۳۳؛ تاریخ مدینه دمشق، ابن عساکر، ج۴۲، ص۳۷۲، ۳۷۳؛ الموضوعات ابن الجوزی، ج۱، ص۳۴۸.</ref> و {{متن حدیث\|خَيْرُ الْأُمَّةِ}}<ref>احقاق الحق، ج۱۵، ص۲۶۵، ۲۶۶، ۲۶۷؛ تاریخ ابن عساکر، ج۲، ص۴۴۴؛ سنن الترمذی، ج۵، ص۲۹۷، ح۳۷۹۸؛ مستدرک الصحیحین، ج۳، ص۱۲۴؛ ینابیع المودة، ج۲، ص۷۸؛ الصراط المستقیم، ج۲، ص۵۶؛ کشف الغمه، ج۱، ص۱۵۵؛ الطرائف لابن طاوس، ج۱، ص۱۳۱، ح۱۲۱؛ المراجعات، ص۱۳۴.</ref>؛ علی بهترین [[خلق]] و بهترین [[بشر]] و بهترین شخصِ [[امت]] است و در بعضی [[احادیث]] عبارت {{متن حدیث\|وَ خَيْرُ الْوَصِيِّينَ‌}}<ref>کافی، ج۳، ص۴۸۴؛ احقاق الحق، ج۲۰، ص۳۹۶؛ ذخائر العقبی، ص۱۳۴ {{متن حدیث\|أَنَّهُ قَالَ لِفَاطِمَةَ وَصِيِّي خَيْرَ الْأَوْصِيَاءِ}}.</ref>؛ «بهترین [[اوصیاء]]» نیز وارد شده است. در این معنا بیست و سه [[حدیث]] از طریق عامّه [[روایت]] شده است<ref>غایة المرام، ج۵، ص۵ باب اول {{عربی\|فی أنّ علیّا {{ع}} خیر الخلق بعد رسول الله {{صل}} و خیر البریّه و...}}.</ref>.
	# [[پیامبر]] {{صل}} فرمودند: {{متن حدیث\|عَلِيٌّ مِنِّي وَ أَنَا مِنْ عَلِيٍّ}}<ref>کشف الغمة، ج۱، ص۲۹۳؛ الطرائف لابن طاوس، ج۱، ص۱۰۴، ح۷۵؛ ینابیع المودة، ج۱، ص۱۱؛ ج۲، ص۷۸؛ مناقب ابن المغازلی، ص۲۲۴؛ مناقب الخوارزمی، ص۲۰۰، ح۲۴۰؛ شرح نهج البلاغه، ج۹، ص۱۷۰؛ فضائل الصحابه لأحمد، ج۲، ص۵۹۴ - ۵۹۹؛ مسند احمد، ج۱، ص۱۰۸؛ سنن الترمذی، ج۵، ص۶۳۲.</ref>؛ علی از من است و من از علیّ هستم. در غایة المرام در این معنا سی و پنج حدیث از طریق عامّه روایت شد<ref>غایة المرام، ج۵، ص۲۶، باب پنجم فی قوله {{صل}}: {{عربی\|عَلِيٌّ مِنِّي وَ أَنَا مِنْهُ‌}}.</ref>.
	# پیامبر {{صل}} فرمودند: {{متن حدیث\|مَنْ فَارَقَكَ فَقَدْ فَارَقَنِي‌}}<ref>احقاق الحق، ج۲۱، ص۵۴۵-۵۴۹؛ المستدرک علی الصحیحین، ج۳، ص۱۲۳؛ تاریخ مدینة دمشق، ج۲، ص۲۶۸؛ فضائل الصحابة، ج۲، ص۵۷۰، ح۹۶۲؛ الذهبی فی میزان الاعتدال، ج۱، ص۳۲۳؛ الهیثمی فی مجمعه، ج۹، ص۱۳۵؛ المحبّ الطبری فی الریاض النضره، ج۲، ص۱۶۷.</ref>؛ هر کس از تو جدا شود از من جدا شده است. این [[حدیث]] از طریق عامّه به هفت [[روایت]] ذکر شده است<ref>غایة المرام، ج۵، ص۲۹۲، باب چهل و هفتم.</ref>.
	# [[پیامبر]] {{صل}} فرمودند: {{متن حدیث\|الْحَقُّ مَعَ عَلِيٍّ وَ عَلِيٌّ مَعَ الْحَقِّ يَدُورُ مَعَهُ حَيْثُ دَارَ}}<ref>راجع احقاق الحق، ج۵، ص۶۲۳ {{عربی\|فقد خرّج مصادره و طرقه من کتب العامّه}}؛ صحیح الترمذی، ج۲، ص۲۹۸؛ مستدرک الحاکم، ج۳، ص۱۲۴؛ الملل و النحل، ج۱، ص۱۰۳؛ تاریخ بغداد، ج۱۴، ص۳۲۱؛ مجمع الزوائد، ج۷، ص۲۳۲؛ مسند احمد، ج۲، ص۱۱۴. {{عربی\|والحاصل أنّ هذا الحدیث ممّا تلقته الخاصّه و العامه بالقبول و أخرجوه فی کتبهم}}.</ref>؛ [[حق]] با علی و علی با حق است، حق دور می‌زند با علی هر جا که او دور می‌زند. این عبارت از طریق عامه در پانزده حدیث نقل شده است<ref>غایة المرام، ج۵، ص۲۸۲، باب چهل و پنجم.</ref>.
	# پیامبر {{صل}} فرمودند: {{متن حدیث\|عَلِيٌّ مَعَ الْقُرْآنِ وَ الْقُرْآنُ مَعَهُ و هو آیه الحق}}<ref>نور الابصار، ص۸۹، و راجع احقاق الحق، ج۵، ص۶۳۹ - ۶۴۵، {{عربی\|فقد خرّج مصادره و طرقه من کتب العامّه}}.</ref>؛ علی با [[قرآن]] است و قرآن با علی، و علی نشانه حق است. در غایة المرام یازده حدیث از طرق [[خاصه]] به این مضمون ذکر شده است<ref>غایة المرام، ج۵، ص۲۸۷، باب ۴۶.</ref>.
	# پیامبر {{صل}} فرمودند: {{متن حدیث\|أَنَا مَدِينَةُ الْعِلْمِ وَ عَلِيٌّ بَابُهَا}}<ref>میزان الاعتدال، ج۱، ص۵۱؛ المستدرک، ج۳، ص۱۲۴؛ اسد الغابه، ج۴، ص۲۲؛ کنزالعمّال، ج۶، ص۱۵۲؛ الصواعق المحرقه، ص۷۳؛ ذخائر العقبی، ص۷۷؛ تهذیب التهذیب، ج۶، ص۲۲۰؛ لسان المیزان، ج۱، ص۴۳۲؛ سنن الترمذی، ج۲، ص۲۹۹؛ مجمع الزوائد، ج۹، ص۱۱۴؛ احقاق الحق، ج۵، ص۴۶۸، الباب التاسع؛ الغدیر، ج۶، ص۶۱ {{عربی\|عن ینابیع الموده و صحّحه الطبری و ابن معین و الحاکم و الخطیب و السیوطی و أخرجه الحفاظ و أئمّه الحدیث بلغ عددهم ۱۴۳ حافظاً و راویاً}}.</ref>؛ من شهر علم هستم و علی دربِ آن است. این مضمون از طریق عامّه در شانزده حدیث ذکر شده است<ref>غایة المرام، ج۵، ص۲۲۵، باب ۲۹.</ref> و به تعابیر دیگر هم مثل: {{متن حدیث\|أَنَا مَدِينَةُ الْجَنَّةِ وَ عَلِيٌّ بَابُهَا}}<ref>غایة المرام، ج۵، ص۲۳۴، باب ۳۱؛ تاریخ دمشق، ج۲، ص۴۵۷؛ مناقب ابن مغازلی، ص۱۱۹، حدیث ۱۲۷؛ احقاق الحق، ج۵، ص۵۰۴ الباب الحادی عشر، و ج۱۶، ص۳۰۱ {{عربی\|نقل عن عدّه من العامه}}.</ref> و {{متن حدیث\|أَنَا دَارُ الْحِكْمَةِ وَ مَدِينَةُ الْحِكْمَةِ وَ عَلِيٌّ بَابُهَا}}<ref>غایة المرام، ج۵، ص۲۳۵، باب ۳۳؛ صحیح الترمذی، ج۵، ص۶۳۷؛ فضائل الصحابه لأحمد، ج۲، ص۶۳۵؛ کشف الغمة، ج۱، ص۱۱۱؛ مستدرک الصحیحین، ج۳، ص۱۲۶ - ۱۲۷؛ احقاق الحق، ج۵، ص۵۰۷ - ۵۱۴.</ref> اخباری از خاصّه و عامّه رسیده است.
	# [[پیامبر]] {{صل}} فرمودند: {{متن حدیث\| أَنَا وَ عَلِيٌّ أَبَوَا هَذِهِ الْأُمَّةِ}}<ref>احقاق الحق، ج۱۵، ص۵۱۸ – ۵۱۹؛ بحار الانوار، ج۱۶، ص۹۵، حدیث ۲۹؛ ص۳۶۴، حدیث ۶۶؛ ج۲۳، ۲۵۹، حدیث ۸.</ref>؛ من و علی دو پدر این [[امت]] هستیم. در کتاب «غایة المرام» این حدیث از چهارده طریق [[شیعه]] و مخالفین نقل شده است<ref>غایة المرام، ج۵، ص۲۹۹ - ۳۰۰، باب ۵۱ و ۵۲.</ref>. در کتاب «کلم الطیّب» بعد از نقل این [[احادیث]] می‌نویسد: اخباری که در «غایة المرام» در [[حق]] [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} و [[اولاد]] طیّبین او {{عم}} ـ چه آنهایی که در ذیل [[آیات شریفه قرآن]]، و چه آنهایی که در [[نصّ]] بر [[خلافت]] او و اولادش {{عم}} و چه آنهایی که در [[فضائل]] ایشان ـ از طرق شیعه و [[اهل]] خلاف نقل شده، حقیر شماره کردم، مجموعاً چهار هزار و سیصد و هشتاد و یک حدیث می‌باشد و با این همه [[اخبار]]، آیا جای [[شک]] و شبهه‌ای در مورد آنها باقی می‌ماند؟ {{عربی\|نعوذ بالله من العناد و العصبیه}}<ref>کلم الطیب، ص۵۰۲.</ref>.
	# [[رسول خدا]] {{صل}} به امیرالمؤمنین علی {{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|لَوْ أَنَّ الْبَحْرَ مِدَادٌ وَ الْغِيَاضَ أَقْلَامٌ وَ الْإِنْسَ كُتَّابٌ وَ الْجِنَّ حُسَّابٌ مَا أَحْصَوْا فَضَائِلَكَ يَا أَبَا الْحَسَنِ‌}}<ref>احقاق الحق، ج۱۵، ص۶۰۹ - ۶۱۰. و در کتاب مودّه القربی، مودّه پنجم، ص۵۵، چ لاهور، حدیث ۶. و در چاپ مندرج در ینابیع المودة، ج۲، ص۲۹۷، از سیّد علی بن شهاب الدین همدانی از عمر بن خطاب نقل کرده است که گفت: پیامبر خدا {{صل}} به علی {{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|لو أنّ البحر مدادا، والریاض أقلاما والانس کتّابا...}} تا آخر حدیثی که در متن ذکر شد.</ref>؛ ای ابالحسن! اگر دریاها مرکّب شود و درخت‌ها قلم گردد و [[انسان‌ها]] نویسنده و جن‌ها حسابگر شوند، نتوانند [[فضائل]] تو را شمارش کنند. این [[حدیث]] از طرق [[خاصه]] و [[عامه]] نقل شده است<ref>المناقب خوارزمی، ص۳۲، حدیث ۱؛ ص۳۲۸، حدیث ۳۴۱؛ و انظر: کفایة الطالب، ص۲۵۱؛ فرائد السمطین، ج۱، ص۱۶؛ ینابیع المودة، ج۲، ص۲۵۴، حدیث ۷۱۳؛ کشف الغمة، ج۱، ص۱۱۲ طبع القدیم؛ بحار الانوار، ج۴۰، ص۴۹؛ ج۳۸، ص۱۹۷.</ref> و واضح است، کسی که دارای این همه فضائل و [[مناقب]] باشد به [[خلافت]] و [[وصایت]] [[رسول خدا]] {{صل}} از دیگران که فاقد این فضائل هستند اولی و لایق‌تر خواهد بود، بلکه دیگران لیاقت این منصب را نخواهند داشت؛ زیرا تفضیلِ [[مفضول]] بر [[فاضل]] و ترجیحِ مرجوح بر راجح عقلاً و نقلاً [[قبیح]] است.
	# در [[روایت]] به سند صحیح [[حضرت صادق]] {{ع}} به [[ابان]] احمر فرمود: ای ابان! چگونه [[مردم]] منکر این سخن [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} می‌شوند که فرمود: اگر بخواهم می‌توانم پای خود را بلند کرده و بر سینه پسر [[ابوسفیان]] در [[شام]] بزنم و او را از تختش سرنگون کنم، اما منکر این نیستند که [[آصف بن برخیا]] ([[وصی]] [[سلیمان]] [[نبیّ]] {{ع}}) [[قدرت]] آوردن تخت بلقیس را به نزد سلیمان {{ع}} قبل از چشم بر هم گذاشتن او داشت. مگر نه این که [[پیامبر]] ما {{صل}} [[افضل]] [[انبیاء]] و [[وصیّ]] او افضل [[اوصیاء]] است؟ چرا وصیّ [[خاتم الانبیاء]] را همانند وصی سلیمان هم قرار ندادند؟ [[خداوند متعال]] بین ما و بین آنان که منکر [[حق]] ما و فضل ما شدند، [[حکم]] فرماید<ref>الاختصاص، ص۲۱۲. در حدیث دیگر آمده: {{متن حدیث\|فَقَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ {{ع}} لَأَفْعَلَنَّ ذَلِكَ وَ لَأُعَجِّلَنَّهُ عَلَى ابْنِ هِنْدٍ فَمَدَّ رِجْلَهُ عَلَى مِنْبَرِهِ فَخَرَجَتْ عَنْ دِيوَانِ الْمَسْجِدِ...}}؛ حضرت فرمود: اکنون این کار را انجام می‌دهم و بر سینه فرزند هند می‌زنم، آنگاه پایش را دراز کرد و از ساختمان مسجد بیرون رفت و سپس آن را برگرداند و بعد فرمود: ای مردم! این تاریخ را یاد داشت کنید و بدانید که هم اکنون بر سینه معاویه زدم و با سر او را بر روی زمین انداختم... مردم منتظر کسب خبر از شام بودند، و می‌دانستند کلام امام {{ع}} حق است، سپس خبر رسید که در همان تاریخ و روز و ساعت، پایی بر سینه معاویه خورد و او را از تخت بر زمین انداخت»؛ ارشاد القلوب دیلمی، ج۲، ص۲۷۳؛ بحار الانوار، ج۳۳، ص۲۸۲.</ref>.

	باری، [[خداوند متعال]] فرموده است: {{متن قرآن\|قُلْ لَوْ كَانَ الْبَحْرُ مِدَادًا لِكَلِمَاتِ رَبِّي لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ أَنْ تَنْفَدَ كَلِمَاتُ رَبِّي وَلَوْ جِئْنَا بِمِثْلِهِ مَدَدًا}}<ref>«بگو: اگر برای (نوشتن) کلمات پروردگارم دریا مرکّب می‌بود پیش از آنکه کلمات پروردگارم به پایان رسد آن دریا پایان می‌یافت هر چند دریایی همچند آن را نیز به کمک می‌آوردیم» سوره کهف، آیه ۱۰۹.</ref>. در احادیث اهل بیت {{عم}} نقل شده است: «ما هستیم کلمات [[پروردگار]] که [[فضائل]] ما را احصاء نمی‌توان کرد»<ref>اختصاص، ص۹۴ و ۴۷۹؛ احتجاج، ج۲، ص۴۹۹ - ۵۰۰.</ref>.<ref>[[سید قاسم علی‌احمدی\|علی‌احمدی، سید قاسم]]، [[حقانیت در اوج مظلومیت ج۱ (کتاب)\|حقانیت در اوج مظلومیت ج۱]]، ص ۲۶۸ ـ ۲۷۳.</ref>

	== روایات ادعای امامت از طرف امام علی{{ع}} ==		== روایات ادعای امامت از طرف امام علی{{ع}} ==

Bahmani: /* احادیث دیگر */

2024-08-13T05:23:10Z

احادیث دیگر

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۵۳
خط ۶۵:		خط ۶۵:
	=== حدیث علی مع القرآن ===		=== حدیث علی مع القرآن ===
	{{اصلی\|حدیث علی مع القرآن}}		{{اصلی\|حدیث علی مع القرآن}}

			=== حدیث خاصف النعل ===
			{{اصلی\|حدیث خاصف النعل}}

	=== احادیث دیگر ===		=== احادیث دیگر ===

Bahmani: /* حدیث دار */

2024-08-12T13:33:40Z

حدیث دار

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۰۳
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	=== حدیث تشبیه ===		=== حدیث تشبیه ===
	{{اصلی\|حدیث تشبیه}}		{{اصلی\|حدیث تشبیه}}

	~~=== حدیث دار ===~~
	~~{{اصلی\|حدیث دار}}~~

	=== حدیث وصایت ===		=== حدیث وصایت ===

Bahmani: /* حدیث وزارت */

2024-08-12T13:33:00Z

حدیث وزارت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۰۳
خط ۵۲:		خط ۵۲:

	=== حدیث وزارت ===		=== حدیث وزارت ===
	{{اصلی\|~~جدیث~~ وزارت}}		{{اصلی\|حدیث وزارت}}

	=== حدیث وصایت ===		=== حدیث وصایت ===

Bahmani: /* حدیث وصایت */

2024-08-12T13:32:48Z

حدیث وصایت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۰۲
خط ۲۸:		خط ۲۸:

	=== حدیث وصایت ===		=== حدیث وصایت ===
	{{اصلی\|حدیث ~~وصابت~~}}		{{اصلی\|حدیث وصایت}}

	=== حدیث سد ابواب ===		=== حدیث سد ابواب ===

Bahmani: /* احادیث امامت امام علی */

2024-08-12T13:32:35Z

احادیث امامت امام علی

@@ خط ۱۲: / خط ۱۲: @@
 == [[احادیث]] [[امامت امام علی]] ==
 احادیثی که دلالت بر [[امامت]] و [[خلافت]] بلافصل امیرالمؤمنین علی {{ع}} می‌کند بسیار زیاد است که در منابع شیعه و [[اهل سنت]] نقل شده که برخی از آنها عبارت‌ند از:
 # '''[[امامت]] او از سوی خداست‌''': [[پیامبر خدا]] {{صل}}: ای [[مردم]]! چه کسی سخنش از [[خدا]] بهتر و از او راستگوتر است؟ ای [[مردم]]! همانا پروردگارتان جل جلاله به من [[فرمان]] داد که [[علی]] را بر شما مِهتر و [[امام]] و نیز [[خلیفه]] و [[وصی]] قرار دهم و او را [[برادر]] و [[وزیر]] خود گیرم<ref>{{متن حدیث|مَعاشِرَ الناسِ! مَن أحسَنُ مِنَ اللهِ قیلًا، وأصدَقُ مِنَ اللهِ حَدیثاً؟ مَعاشِرَ الناسِ! إن رَبکم جَل جَلالُهُ أمَرَنی أن اقیمَ لَکم عَلِیاً علماً وإماماً، وخَلیفَةً ووَصِیاً، وأن أتخِذَهُ أخاً ووَزیراً}}؛ الأمالی، صدوق، ص ۸۳، ح ۴۹.</ref>.

Bahmani: /* احادیث امامت امام علی */

2024-08-12T13:19:53Z

احادیث امامت امام علی

نمایش تغییرات

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۲۰
خط ۱۰۳:		خط ۱۰۳:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
			# [[پرونده:440259451.jpg\|22px]] [[علی ربانی گلپایگانی\|ربانی گلپایگانی، علی]]، [[امامت امام علی (مقاله)\|مقاله «امامت امام علی»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه کلام اسلامی ج۱''']]
			# [[پرونده:13681032.jpg\|22px]] [[علی ربانی گلپایگانی\|ربانی گلپایگانی، علی]]، [[امامت اهل بیت (کتاب)\|'''امامت اهل بیت''']]
			# [[پرونده:1224274.jpg\|22px]] [[احمد شجاعی\|شجاعی، احمد]]، [[حدیث تشبیه (مقاله)\|مقاله «حدیث تشبیه»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۳ (کتاب)\|'''دانشنامه کلام اسلامی، ج۳''']]
			# [[پرونده:1368101.jpg\|22px]] [[سید محمد کاظم طباطبایی\|طباطبایی، سید محمد کاظم]]، [[ادله و نصوص امامت علی (مقاله)\| مقاله «ادله و نصوص امامت علی»]]، [[دانشنامه امام علی ج۳ (کتاب)\|'''دانشنامه امام علی ج۳''']]
			# [[پرونده:1368914.jpg\|22px]] [[عبدالمجید زهادت\|زهادت، عبدالمجید]]، [[معارف و عقاید ۵ ج۱ (کتاب)\|'''معارف و عقاید ۵ ج۱''']]
			# [[پرونده:1379713.jpg\|22px]] [[رضا محمدی\|محمدی، رضا]]، [[عصمت در قرآن (کتاب)\|'''عصمت در قرآن''']]
			# [[پرونده:4670311.jpg\|22px]] [[رضا محمدی\|محمدی، رضا]]، [[امام‌شناسی - محمدی (کتاب)\|'''امام‌شناسی''']]
			# [[پرونده:IM010559.jpg\|22px]] [[محمد حیدر مظفری\|مظفری، محمد حیدر]]، [[امامت در بیان حضرت فاطمه (کتاب)\|'''امامت در بیان حضرت فاطمه''']]
	# [[پرونده:13681148.jpg\|22px]] [[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین (کتاب)\|'''گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین''']]		# [[پرونده:13681148.jpg\|22px]] [[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین (کتاب)\|'''گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین''']]
	# [[پرونده:~~1100838~~.jpg\|22px]] [[سید ~~قاسم علی‌احمدی~~\|~~علی‌احمدی،~~ سید ~~قاسم~~]]، [[~~حقانیت در اوج مظلومیت ج۱~~ (کتاب)\|'''~~حقانیت در اوج مظلومیت ج۱~~''']]		# [[پرونده:1379670.jpg\|22px]] [[ابراهیم صفرزاده\|صفرزاده، ابراهیم]]، [[عصمت امامان از دیدگاه عقل و وحی (کتاب)\|'''عصمت امامان از دیدگاه عقل و وحی''']]
			# [[پرونده:4432.jpg\|22px]] [[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[تجلی امامت (کتاب)\|'''تجلی امامت''']]
			# [[پرونده:1368142.jpg\|22px]] [[مهدی مقامی\|مقامی، مهدی]]، [[درسنامه امام‌شناسی (کتاب)\|'''درسنامه امام‌شناسی''']]
			# [[پرونده:IM010218.jpg\|22px]] [[سلیمان امیری\|امیری، سلیمان]]، [[امامت و دلایل انتصابی بودن آن (کتاب)\|'''امامت و دلایل انتصابی بودن آن''']]
			# [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']]
			# [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|پژوهشکده علوم اسلامی امام صادق (ع)، '''فرهنگ شیعه''']]
			# [[پرونده:1379781.jpg\|22px]] [[آرزو شکری\|شکری، آرزو]]، [[حقوق اهل بیت (کتاب)\|'''حقوق اهل بیت''']]
	# [[پرونده:IM009896.jpg\|22px]] [[ائمه و ادعای امامت (مقاله)\|مقاله «ائمه و ادعای امامت»]]، [[موسوعه رد شبهات ج۱۷ (کتاب)\|'''موسوعه رد شبهات ج۱۷''']]		# [[پرونده:IM009896.jpg\|22px]] [[ائمه و ادعای امامت (مقاله)\|مقاله «ائمه و ادعای امامت»]]، [[موسوعه رد شبهات ج۱۷ (کتاب)\|'''موسوعه رد شبهات ج۱۷''']]
			# [[پرونده:1100439.jpg\|22px]] [[عبدالله ابراهیم‌زاده آملی\|ابراهیم‌زاده آملی، عبدالله]]، [[امامت و رهبری - ابراهیم‌زاده آملی (کتاب)\| '''امامت و رهبری''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۶
خط ۷۲:		خط ۷۲:

	== روایات ادعای امامت از طرف امام علی{{ع}} ==		== روایات ادعای امامت از طرف امام علی{{ع}} ==
	درباره امامت امام علی{{ع}} [[دلایل]] فراوانی از [[قرآن]] و [[روایات]] وجود دارد که در کتاب‌های [[کلامی]] [[شیعه]] به طور مفصل و مبسوط در شرح و تبیین و استنادات آنها سخن گفته شده است. [[علامه امینی]] در [[کتاب شریف الغدیر]]، که در ده جلد نگارش شده است، مطالب و مستندات زیادی از منابع [[اهل سنت]]، از قرن اول تا عصر خویش، جمع‌آوری نموده و به تمام [[شبهات]] مخالفان نیز پاسخ داده است. همچنین [[سید عبدالحسین شرف الدین عاملی]] در کتاب المراجعات، در نامه‌های متعدد به [[رئیس]] جامعة الازهر، شیخ سلیم البشری المالکی از علمای [[اهل سنت]]، به دلایل و مستندات امامت امام علی{{ع}} اشاره کرده که شیخ سلیم نیز تا حدودی آنها را پذیرفته است؛ همین طور جناب [[میر حامد حسین]]، کتاب مبسوط‌تر از همه به نام «عبقات الأنوار فی إمامة الأئمة الأطهار» درباره امامت امام علی{{ع}} و استنادات آن از منابع شیعه و اهل سنت نگاشته است و صدها کتاب و مقاله دیگر نیز این ابهامات و شبهات را پاسخ گفته‌اند.

	امام علی{{ع}} در مواضع متعدد ادعای امامت کرده‌اند. جناب خزاز [[قمی]] در کتاب [[کفایة الاثر]]، که از قدیمی‌ترین کتاب‌های [[روایی]] شیعه است، در باب جداگانه‌ای تحت عنوان {{عربی\|باب ما روي عن أمير المؤمنين علي بن أبي طالب{{ع}} عن النبي{{صل}} في النصوص على الأئمة الاثنى [[عشر]]}} چندین [[روایت]] با سند متصل از شخص امام علی{{ع}} در این باره نقل کرده است:

	'''روایت اول''': در این روایت، که با سند متصل از شخص امام علی{{ع}} نقل شده، آمده است: {{متن حدیث\|قَالَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}} حَدَّثَنِي جَبْرَئِيلُ عَنْ رَبِّ الْعِزَّةِ جَلَّ جَلَالُهُ أَنَّهُ قَالَ مَنْ عَلِمَ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنَا وَحْدِي وَ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدِي وَ رَسُولِي وَ أَنَّ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ خَلِيفَتِي وَ أَنَّ الْأَئِمَّةَ مِنْ وُلْدِهِ حُجَجِي أَدْخَلْتُهُ جَنَّتِي بِرَحْمَتِي...}}<ref>خزاز رازی، کفایة الأثر، ص۱۴۵.</ref>، کسی که بداند که خدای واحدی جز من نیست و محمد [[بنده]] و فرستاده من است و [[علی بن ابی طالب]] [[جانشین]] من و [[امامان]] از [[فرزندان]] ایشان حجت‌های من هستند، چنین شخصی را به [[رحمت]] خودم داخل بهشتم می‌نمایم.

	'''[[روایت]] دوم''': روایت دوم نیز با سند متصل از [[امام]]{{ع}} است که ایشان درباره [[اثبات امامت]] خویش به [[حدیثی]] از [[رسول الله]]{{صل}} این چنین استناد می‌کند: {{متن حدیث\|جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ عَنْ عَلِيٍّ{{ع}} قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}} الْأَئِمَّةُ بَعْدِي اثْنَا عَشَرَ أَوَّلُهُمْ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ وَ آخِرُهُمُ الْقَائِمُ هُمْ خُلَفَائِي وَ أَوْصِيَائِي وَ أَوْلِيَائِي وَ حُجَجُ اللَّهِ عَلَى أُمَّتِي بَعْدِي}}<ref>خزاز رازی، کفایة الأثر، ص۱۴۵.</ref>. [[ائمه]] بعد از من [[دوازده امام]] است که اول آنها علی بن ابی طالب، و آخر آنها [[قیام]] کننده است. آنها [[جانشینان]] من، اوصیای من و حجت‌های الاهی بر امتم بعد از من هستند.

	'''روایت سوم''': این روایت نیز با سند متصل از [[امام علی]]{{ع}} نقل شده است که در آن امام{{ع}} از قول رسول الله{{صل}} نقل می‌کند که رسول الله اوصیای انبیای الاهی را نام می‌برد و در پایان امام علی{{ع}} را [[وصی]] و جانشین خویش معرفی می‌کند: {{متن حدیث\|... ثُمَّ قَالَ{{صل}} وَ أَنَا أَدْفَعُهَا إِلَيْكَ يَا عَلِيُّ وَ أَنْتَ تَدْفَعُهَا إِلَى ابْنِكَ الْحَسَنِ وَ الْحَسَنُ يَدْفَعُهَا إِلَى أَخِيهِ الْحُسَيْنِ وَ الْحُسَيْنُ يَدْفَعُهَا إِلَى ابْنِهِ عَلِيٍّ وَ عَلِيٌّ يَدْفَعُهَا إِلَى ابْنِهِ مُحَمَّدٍ وَ مُحَمَّدٌ يَدْفَعُهَا إِلَى ابْنِهِ جَعْفَرٍ وَ جَعْفَرٌ يَدْفَعُهَا إِلَى ابْنِهِ مُوسَى وَ مُوسَى يَدْفَعُهَا إِلَى ابْنِهِ عَلِيٍّ وَ عَلِيٌّ يَدْفَعُهَا إِلَى ابْنِهِ مُحَمَّدٍ وَ مُحَمَّدٌ يَدْفَعُهَا إِلَى ابْنِهِ عَلِيٍّ وَ عَلِيٌّ يَدْفَعُهَا إِلَى ابْنِهِ الْحَسَنِ وَ الْحَسَنُ يَدْفَعُ إِلَى ابْنِهِ الْقَائِمِ...}}<ref>خزاز رازی، کفایة الأثر، ص۱۵۰.</ref>. سپس رسول الله{{صل}} به امام علی{{ع}} فرمود، و من آن ([[امامت]]) را به شما واگذار نمودم و شما به فرزند خود حسن، و حسن به برادرش حسین، و حسین به پسرش علی، و علی به پسرش محمد، و محمد به پسرش جعفر، و جعفر به پسرش [[موسی]]، و موسی به پسرش علی، و علی به پسرش محمد، و محمد به پسرش علی، و علی به پسرش حسن، و حسن به پسر خود ثائم واگذار نمود.

	'''[[روایت]] چهارم''': این روایت صریح‌تر از همه است که در آن [[پیامبر گرامی اسلام]]{{صل}} خطاب به [[امام علی]]{{ع}} می‌فرماید: {{متن حدیث\|أَنْتَ الْإِمَامُ أَبُو الْأَئِمَّةِ الْإِحْدَى عَشْرَةَ مِنْ صُلْبِكَ أَئِمَّةٌ مُطَهَّرُونَ مَعْصُومُونَ وَ مِنْهُمُ الْمَهْدِيُّ الَّذِي يَمْلَأُ الدُّنْيَا قِسْطاً وَ عَدْلًا...}}<ref>خزاز رازی، کفایة الأثر، ص۱۵۰.</ref>. تو [[امام]] و پدر [[امامان]] یازده گانه هستی که همه از صلب تو هستند و همه آنها [[پاک]] و [[معصوم]] هستند؛ از جمله آنها [[مهدی]] است که [[جهان]] را پر از [[عدالت]] و [[قسط]] خواهد نمود.

	'''روایت پنجم''': این روایت نیز با سند متصل از امام علی{{ع}} چنین نقل شده است: {{متن حدیث\|... عَنْ أَبِيهِ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}} لَمَّا أُسْرِيَ بِي إِلَى السَّمَاءِ أَوْحَى إِلَيَّ رَبِّي جَلَّ جَلَالُهُ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ إِنِّي اطَّلَعْتُ إِلَى الْأَرْضِ اطِّلَاعَةً فَاخْتَرْتُكَ مِنْهَا وَ جَعَلْتُكَ نَبِيّاً... ثُمَّ اطَّلَعْتُ الثَّانِيَةَ فَاخْتَرْتُ مِنْهَا عَلِيّاً وَ جَعَلْتُهُ وَصِيَّكَ وَ خَلِيفَتَكَ...}}<ref>شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ص۲۵۲ و ۲۵۳.</ref>. [[امیر مؤمنان]]{{ع}} می‌فرماید: [[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: هنگامی که مرا به [[آسمان]] [[سیر]] دادند، پروردگارم به من [[وحی]] کرد: ای محمد! همانا به [[زمین]] نظر کردم و تو را از آن برگزیدم و [[پیامبر]] قرار دادم... سپس دوباره نظری افکندم و علی را [[انتخاب]] کردم و او را [[وصی]] و [[خلیفه]] تو قرار دادم....

	'''روایت ششم''': {{متن حدیث\|... عَنْ عَلِيٍّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}} الْأَئِمَّةُ بَعْدِي اثْنَا عَشَرَ أَوَّلُهُمْ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ وَ آخِرُهُمُ الْقَائِمُ هُمْ خُلَفَائِي وَ أَوْصِيَائِي وَ أَوْلِيَائِي وَ حُجَجُ اللَّهِ عَلَى أُمَّتِي بَعْدِي...}}<ref>خزاز رازی، کفایة الأثر، ص۱۵۰.</ref>. امام علی{{ع}} از قول رسول خدا{{صل}} فرمود: [[ائمه]] بعد از من دوازده نفرند: اول آنها [[علی بن ابی طالب]] و آخر آنها [[قائم]] است، آنها [[خلفا]] و [[اوصیا]] و اولیای من هستند و [[حجت‌های خدا]] بر امتم بعد از من می‌باشند.

	'''[[روایت]] هفتم''': {{متن حدیث\|... فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَ كَمِ الْأَئِمَّةُ بَعْدَكَ قَالَ أَنْتَ يَا عَلِيُّ ثُمَّ ابْنَاكَ الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ وَ بَعْدَ الْحُسَيْنِ عَلِيٌّ ابْنُهُ وَ بَعْدَ عَلِيٍّ مُحَمَّدٌ ابْنُهُ وَ بَعْدَ مُحَمَّدٍ جَعْفَرٌ ابْنُهُ وَ بَعْدَ جَعْفَرٍ مُوسَى ابْنُهُ وَ بَعْدَ مُوسَى عَلِيٌّ ابْنُهُ وَ بَعْدَ عَلِيٍّ مُحَمَّدٌ ابْنُهُ وَ بَعْدَ مُحَمَّدٍ عَلِيٌّ ابْنُهُ وَ بَعْدَ عَلِيٍّ الْحَسَنُ ابْنُهُ...}}<ref>خزاز رازی، کفایة الأثر، ص۱۵۶.</ref>. [[امام علی]]{{ع}} فرمود: من گفتم، ای [[رسول خدا]]، [[امامان]] پس از شما چند نفرند؟ گفت: «تو [[یا علی]] و پسرانت حسن و حسین، بعد از حسین علی پسر او، و پس از [[علی محمد]] پسر او، و بعد از محمد جعفر پسر او و پس از جعفر [[موسی]] پسر او، و پس از موسی علی پسر او، و پس از علی محمد پسر او، و بعد از محمد علی پسر او و بعد از علی حسن پسر او... .

	'''روایت هشتم''': {{متن حدیث\|... ثُمَّ قَالَ لِي يَا عَلِيُّ أَنْتَ الْإِمَامُ وَ الْخَلِيفَةُ مِنْ بَعْدِي حَرْبُكَ حَرْبِي وَ سِلْمُكَ سِلْمِي...}}<ref>خزاز رازی، کفایة الأثر، ص۱۵۶.</ref>. سپس [[پیامبر]] به من گفت: «ای علی، تو [[امام]] و [[خلیفه]] پس از من هستی؛ [[جنگ]] تو جنگ من است، [[صلح]] تو صلح صلح من است.

	همان‌گونه که ذکر شد [[روایات]] فراوان وجود دارد که امام علی{{ع}} بر اساس آنها بر [[امامت]] خود و فرزندانش [[استدلال]] نموده است که از آن میان به هشت روایت، که در منابع اولیه [[شیعه]] آمده است، اشاره شد. توجه به این گونه روایات هر خواننده منصف را به [[یقین]] می‌رساند که نه تنها امام علی{{ع}} مدعی امامت بوده‌اند؛ بلکه بارها بر این مسئله از قول پیامبر{{صل}} [[شاهد]] آورده‌اند<ref>[[ائمه و ادعای امامت (مقاله)\|مقاله «ائمه و ادعای امامت»]]، [[موسوعه رد شبهات ج۱۷ (کتاب)\|موسوعه رد شبهات ج۱۷]] ص ۸۸.</ref>.

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۶
خط ۷۰:		خط ۷۰:

	=== احادیث دیگر ===		=== احادیث دیگر ===
	احادیثی که دلالت بر [[امامت]] و [[خلافت]] بلافصل امیرالمؤمنین علی {{ع}} می‌کند بسیار زیاد است که در منابع شیعه و [[اهل سنت]] نقل شده که برخی از آنها عبارت‌ند از:
	# '''[[امامت]] او از سوی خداست‌''': [[پیامبر خدا]] {{صل}}: ای [[مردم]]! چه کسی سخنش از [[خدا]] بهتر و از او راستگوتر است؟ ای [[مردم]]! همانا پروردگارتان جل جلاله به من [[فرمان]] داد که [[علی]] را بر شما مِهتر و [[امام]] و نیز [[خلیفه]] و [[وصی]] قرار دهم و او را [[برادر]] و [[وزیر]] خود گیرم<ref>{{متن حدیث\|مَعاشِرَ الناسِ! مَن أحسَنُ مِنَ اللهِ قیلًا، وأصدَقُ مِنَ اللهِ حَدیثاً؟ مَعاشِرَ الناسِ! إن رَبکم جَل جَلالُهُ أمَرَنی أن اقیمَ لَکم عَلِیاً علماً وإماماً، وخَلیفَةً ووَصِیاً، وأن أتخِذَهُ أخاً ووَزیراً}}؛ الأمالی، صدوق، ص ۸۳، ح ۴۹.</ref>.
	# '''امام پرهیزگاران‌''': [[پیامبر خدا]] {{صل}}: سه چیز درباره [[علی]] به من [[وحی]] شد: "اوست سَرور [[مسلمانان]]، [[امام]] [[پرهیزگاران]] و پیشوای سپیدرویان"<ref>{{متن حدیث\|اوحِی إلَی فی عَلِی ثَلاثٌ: أنهُ سَیدُ المُسلِمینَ، وإمامُ المُتقینَ، وقائِدُ الغُر المُحَجلینَ}}؛ المستدرک علی الصحیحین، ج ۳، ص ۱۴۸، ح ۴۶۶۸.</ref>.
	# '''امام هر مؤمن، پس از [[پیامبر]] {{صل}}‌''': [[پیامبر خدا]] {{صل}} ‌ـ خطاب به [[علی]] {{ع}} ـ: پس از من، [[امام]] هر مرد و [[زن]] با [[ایمان]] و ولی هر مرد و [[زن]] با [[ایمان]]، تو هستی<ref>عنه {{صل}}- لِعَلِی {{ع}}: {{متن حدیث\|أنتَ إمامُ کل مُؤمِنٍ ومُؤمِنَةٍ، ووَلِی کل مُؤمِنٍ ومُؤمِنَةٍ بَعدی}}؛ المناقب، خوارزمی، ص ۶۱، ح ۳۱.</ref>. [[پیامبر خدا]] {{صل}}: ای [[مردم]]! پس از من، [[علی]] [[امام]] شماست.... هر کس به امامتش [[اقرار]] کند، به [[نبوت]] من [[اقرار]] کرده و هر کس به [[نبوت]] من [[اقرار]] کند، به یگانگی خدای عز و جل [[اقرار]] کرده است<ref>{{متن حدیث\|أیهَا الناسُ! إن عَلِیاً إمامُکم مِن بَعدی... مَن أقَر بِامامَتِهِ فَقَد أقَر بِنُبُوتی، ومَن أقَر بِنُبُوتی فَقَد أقَر بِوَحدانِیةِ اللهِ عز و جل}}؛ معانی الأخبار، ص ۳۷۲، ح ۱.</ref>.
	# '''امام امت‌''': [[پیامبر خدا]] {{صل}}: ای [[علی]]! تو [[وصی]] من و [[امام]] [[امت]] [[منی]]. هر کس از تو [[اطاعت]] کند، از من [[اطاعت]] کرده و هر کس از تو سرپیچد، از من سرپیچیده است<ref>{{متن حدیث\|یا عَلِی، أنتَ وَصِیی وإمامُ امتی؛ مَن أطاعَک أطاعَنی، ومَن عَصاک عَصانی}}؛ الأمالی، صدوق، ص ۶۲، ح ۲۴.</ref>. در کتاب المحاسن‌ به [[نقل]] از بشیر عطار آمده است: [[امام صادق]] {{ع}} [[تلاوت]] کرد: "روزی که هر گروهی را با امامشان فرا می‌خوانیم"<ref>سوره اسرا، آیه ۷۱.</ref>. سپس گفت: [[پیامبر خدا]] فرمود: "[[علی]]، [[امام]] شماست"<ref>المحاسن عن بشیر العطار: قالَ أبو عَبدِ اللهِ {{ع}}: {{متن حدیث\|«یوْمَ نَدْعُواْ کل أُنَاسِ بِإِممِهِمْ» ثُم قالَ: قالَ رَسولُ اللهُ {{صل}}: وعَلِی إمامُکم}}؛ المحاسن، ج ۱، ص ۲۵۳، ح ۴۷۹.</ref>.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین (کتاب)\|گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین]]، ص ۱۳۵.</ref>
	# [[حدیث طیر مشوی]]: روزی مرغ بریانی برای [[پیامبر اکرم]] {{صل}} [[هدیه]] آوردند، حضرت [[دعا]] کرد: «خدایا! محبوب‌ترین [[خلق]] خود را نزد من فرست تا با من از این مرغ میل کند»<ref>{{متن حدیث\|اللَّهُمَّ ابْعَثْ إِلَيَ بِأَحَبِّ خَلْقِكَ يَأْكُلْ مَعِي هذا الطیر}}؛ {{عربی\|قد رواه جماعه من أصحاب المسانید و السنن باختلاف یسیر و معنی واحد، منهم}}؛ الترمذی، ج۲، ص۲۹۹؛ الخطیب فی التاریخ، ج۳، ص۱۷۱؛ ج۹، ص۳۶۹؛ الحاکم فی المستدرک، ج۳، ص۱۳۰ و ۱۳۱؛ ابونعیم فی الحلیة، ج۶، ص۳۳۹؛ ابن الأثیر فی أسد الغابة، ج۴، ص۳۰.</ref>، پس امیرالمؤمنین {{ع}} وارد شد و همراه [[پیامبر]] {{صل}} از آن مرغ بریان تناول فرمود. این حدیث از متواترات بین خاصّه و عامّه است و در غایة المرام از طریق عامه به ۳۶ [[روایت]] نقل شده است<ref>غایة المرام، ج۵، ص۶۹، الباب الحادی عشر فی خبر الطائر. مؤسسه التاریخ العربی، طبع بیروت، سال ۱۴۲۲، چاپ اول؛ الفصول المهمّة فی معرفة الأئمة، ابن الصبّاغ، ج۱، ص۲۱۰ چاپ اول سال ۱۴۲۲ طبع دار الحدیث؛ تاریخ مدینة دمشق، ابن عساکر، ج۴۲، ص۲۵۲ سال چاپ ۱۴۱۵ طبع دارالفکر بیروت؛ جواهر المطالب فی مناقب الإمام علی {{ع}}، محمد بن احمد الدمشقی الشافعی، ج۱، ص۵۲.</ref>. روشن است کسی که محبوب‌ترین خلق نزد [[خدا]] و [[رسول خدا]] {{صل}} باشد، [[افضل]] خلق است و برای خلافت و امامت از دیگران لایق‌تر و [[برتر]] است.
	# رسول خدا {{صل}} فرمودند: {{متن حدیث\|إِنَّ عَلِيّاً {{ع}} خَيْرَ الْخَلْقِ‌}}<ref>شکی نیست که قاتل ذی الثدیه امیرالمؤمنین {{ع}} است و احادیث از رسول خدا {{صل}} در مورد قاتل ذی الثدیه به لفظ: {{عربی\|یقتله خیر الخلق والخلیقه}} بسیار وارد شده مثل: تاریخ الطبری، ج۵، ص۸۸؛ الکامل ابن اثیر، ج۳، ص۳۴۷؛ شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج۲، ص۲۶۸ بلفظ {{متن حدیث\|يَقْتُلُهُ خَيْرُ أُمَّتِي مِنْ بَعْدِي‌}}؛ فتح الباری، ج۱۲، ص۲۵۳؛ تنزیه الأنبیاء للشریف المرتضی، ص۲۰۱؛ بشارة المصطفی، ص۳۷۱، حدیث ۵؛ شرح الأخبار، القاضی النعمان، ج۱، ص۴۳۱.</ref> و {{متن حدیث\|خَيْرُ الْبَشَرِ}}<ref>احادیث به لفظ {{عربی\|عَلِيٌّ خَيْرُ الْبَشَرِ فَمَنْ أَبَى فَقَدْ كَفَرَ}} در احادیث بسیار وارد شده است، مثل: الکامل، عبدالله بن عدیّ الجرجانی، ج۴، ص۱۰؛ تاریخ بغداد، الخطیب البغدادی، ج۷، ص۴۳۳؛ تاریخ مدینه دمشق، ابن عساکر، ج۴۲، ص۳۷۲، ۳۷۳؛ الموضوعات ابن الجوزی، ج۱، ص۳۴۸.</ref> و {{متن حدیث\|خَيْرُ الْأُمَّةِ}}<ref>احقاق الحق، ج۱۵، ص۲۶۵، ۲۶۶، ۲۶۷؛ تاریخ ابن عساکر، ج۲، ص۴۴۴؛ سنن الترمذی، ج۵، ص۲۹۷، ح۳۷۹۸؛ مستدرک الصحیحین، ج۳، ص۱۲۴؛ ینابیع المودة، ج۲، ص۷۸؛ الصراط المستقیم، ج۲، ص۵۶؛ کشف الغمه، ج۱، ص۱۵۵؛ الطرائف لابن طاوس، ج۱، ص۱۳۱، ح۱۲۱؛ المراجعات، ص۱۳۴.</ref>؛ علی بهترین [[خلق]] و بهترین [[بشر]] و بهترین شخصِ [[امت]] است و در بعضی [[احادیث]] عبارت {{متن حدیث\|وَ خَيْرُ الْوَصِيِّينَ‌}}<ref>کافی، ج۳، ص۴۸۴؛ احقاق الحق، ج۲۰، ص۳۹۶؛ ذخائر العقبی، ص۱۳۴ {{متن حدیث\|أَنَّهُ قَالَ لِفَاطِمَةَ وَصِيِّي خَيْرَ الْأَوْصِيَاءِ}}.</ref>؛ «بهترین [[اوصیاء]]» نیز وارد شده است. در این معنا بیست و سه [[حدیث]] از طریق عامّه [[روایت]] شده است<ref>غایة المرام، ج۵، ص۵ باب اول {{عربی\|فی أنّ علیّا {{ع}} خیر الخلق بعد رسول الله {{صل}} و خیر البریّه و...}}.</ref>.
	# [[پیامبر]] {{صل}} فرمودند: {{متن حدیث\|عَلِيٌّ مِنِّي وَ أَنَا مِنْ عَلِيٍّ}}<ref>کشف الغمة، ج۱، ص۲۹۳؛ الطرائف لابن طاوس، ج۱، ص۱۰۴، ح۷۵؛ ینابیع المودة، ج۱، ص۱۱؛ ج۲، ص۷۸؛ مناقب ابن المغازلی، ص۲۲۴؛ مناقب الخوارزمی، ص۲۰۰، ح۲۴۰؛ شرح نهج البلاغه، ج۹، ص۱۷۰؛ فضائل الصحابه لأحمد، ج۲، ص۵۹۴ - ۵۹۹؛ مسند احمد، ج۱، ص۱۰۸؛ سنن الترمذی، ج۵، ص۶۳۲.</ref>؛ علی از من است و من از علیّ هستم. در غایة المرام در این معنا سی و پنج حدیث از طریق عامّه روایت شد<ref>غایة المرام، ج۵، ص۲۶، باب پنجم فی قوله {{صل}}: {{عربی\|عَلِيٌّ مِنِّي وَ أَنَا مِنْهُ‌}}.</ref>.
	# پیامبر {{صل}} فرمودند: {{متن حدیث\|مَنْ فَارَقَكَ فَقَدْ فَارَقَنِي‌}}<ref>احقاق الحق، ج۲۱، ص۵۴۵-۵۴۹؛ المستدرک علی الصحیحین، ج۳، ص۱۲۳؛ تاریخ مدینة دمشق، ج۲، ص۲۶۸؛ فضائل الصحابة، ج۲، ص۵۷۰، ح۹۶۲؛ الذهبی فی میزان الاعتدال، ج۱، ص۳۲۳؛ الهیثمی فی مجمعه، ج۹، ص۱۳۵؛ المحبّ الطبری فی الریاض النضره، ج۲، ص۱۶۷.</ref>؛ هر کس از تو جدا شود از من جدا شده است. این [[حدیث]] از طریق عامّه به هفت [[روایت]] ذکر شده است<ref>غایة المرام، ج۵، ص۲۹۲، باب چهل و هفتم.</ref>.
	# [[پیامبر]] {{صل}} فرمودند: {{متن حدیث\|الْحَقُّ مَعَ عَلِيٍّ وَ عَلِيٌّ مَعَ الْحَقِّ يَدُورُ مَعَهُ حَيْثُ دَارَ}}<ref>راجع احقاق الحق، ج۵، ص۶۲۳ {{عربی\|فقد خرّج مصادره و طرقه من کتب العامّه}}؛ صحیح الترمذی، ج۲، ص۲۹۸؛ مستدرک الحاکم، ج۳، ص۱۲۴؛ الملل و النحل، ج۱، ص۱۰۳؛ تاریخ بغداد، ج۱۴، ص۳۲۱؛ مجمع الزوائد، ج۷، ص۲۳۲؛ مسند احمد، ج۲، ص۱۱۴. {{عربی\|والحاصل أنّ هذا الحدیث ممّا تلقته الخاصّه و العامه بالقبول و أخرجوه فی کتبهم}}.</ref>؛ [[حق]] با علی و علی با حق است، حق دور می‌زند با علی هر جا که او دور می‌زند. این عبارت از طریق عامه در پانزده حدیث نقل شده است<ref>غایة المرام، ج۵، ص۲۸۲، باب چهل و پنجم.</ref>.
	# پیامبر {{صل}} فرمودند: {{متن حدیث\|عَلِيٌّ مَعَ الْقُرْآنِ وَ الْقُرْآنُ مَعَهُ و هو آیه الحق}}<ref>نور الابصار، ص۸۹، و راجع احقاق الحق، ج۵، ص۶۳۹ - ۶۴۵، {{عربی\|فقد خرّج مصادره و طرقه من کتب العامّه}}.</ref>؛ علی با [[قرآن]] است و قرآن با علی، و علی نشانه حق است. در غایة المرام یازده حدیث از طرق [[خاصه]] به این مضمون ذکر شده است<ref>غایة المرام، ج۵، ص۲۸۷، باب ۴۶.</ref>.
	# پیامبر {{صل}} فرمودند: {{متن حدیث\|أَنَا مَدِينَةُ الْعِلْمِ وَ عَلِيٌّ بَابُهَا}}<ref>میزان الاعتدال، ج۱، ص۵۱؛ المستدرک، ج۳، ص۱۲۴؛ اسد الغابه، ج۴، ص۲۲؛ کنزالعمّال، ج۶، ص۱۵۲؛ الصواعق المحرقه، ص۷۳؛ ذخائر العقبی، ص۷۷؛ تهذیب التهذیب، ج۶، ص۲۲۰؛ لسان المیزان، ج۱، ص۴۳۲؛ سنن الترمذی، ج۲، ص۲۹۹؛ مجمع الزوائد، ج۹، ص۱۱۴؛ احقاق الحق، ج۵، ص۴۶۸، الباب التاسع؛ الغدیر، ج۶، ص۶۱ {{عربی\|عن ینابیع الموده و صحّحه الطبری و ابن معین و الحاکم و الخطیب و السیوطی و أخرجه الحفاظ و أئمّه الحدیث بلغ عددهم ۱۴۳ حافظاً و راویاً}}.</ref>؛ من شهر علم هستم و علی دربِ آن است. این مضمون از طریق عامّه در شانزده حدیث ذکر شده است<ref>غایة المرام، ج۵، ص۲۲۵، باب ۲۹.</ref> و به تعابیر دیگر هم مثل: {{متن حدیث\|أَنَا مَدِينَةُ الْجَنَّةِ وَ عَلِيٌّ بَابُهَا}}<ref>غایة المرام، ج۵، ص۲۳۴، باب ۳۱؛ تاریخ دمشق، ج۲، ص۴۵۷؛ مناقب ابن مغازلی، ص۱۱۹، حدیث ۱۲۷؛ احقاق الحق، ج۵، ص۵۰۴ الباب الحادی عشر، و ج۱۶، ص۳۰۱ {{عربی\|نقل عن عدّه من العامه}}.</ref> و {{متن حدیث\|أَنَا دَارُ الْحِكْمَةِ وَ مَدِينَةُ الْحِكْمَةِ وَ عَلِيٌّ بَابُهَا}}<ref>غایة المرام، ج۵، ص۲۳۵، باب ۳۳؛ صحیح الترمذی، ج۵، ص۶۳۷؛ فضائل الصحابه لأحمد، ج۲، ص۶۳۵؛ کشف الغمة، ج۱، ص۱۱۱؛ مستدرک الصحیحین، ج۳، ص۱۲۶ - ۱۲۷؛ احقاق الحق، ج۵، ص۵۰۷ - ۵۱۴.</ref> اخباری از خاصّه و عامّه رسیده است.
	# [[پیامبر]] {{صل}} فرمودند: {{متن حدیث\| أَنَا وَ عَلِيٌّ أَبَوَا هَذِهِ الْأُمَّةِ}}<ref>احقاق الحق، ج۱۵، ص۵۱۸ – ۵۱۹؛ بحار الانوار، ج۱۶، ص۹۵، حدیث ۲۹؛ ص۳۶۴، حدیث ۶۶؛ ج۲۳، ۲۵۹، حدیث ۸.</ref>؛ من و علی دو پدر این [[امت]] هستیم. در کتاب «غایة المرام» این حدیث از چهارده طریق [[شیعه]] و مخالفین نقل شده است<ref>غایة المرام، ج۵، ص۲۹۹ - ۳۰۰، باب ۵۱ و ۵۲.</ref>. در کتاب «کلم الطیّب» بعد از نقل این [[احادیث]] می‌نویسد: اخباری که در «غایة المرام» در [[حق]] [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} و [[اولاد]] طیّبین او {{عم}} ـ چه آنهایی که در ذیل [[آیات شریفه قرآن]]، و چه آنهایی که در [[نصّ]] بر [[خلافت]] او و اولادش {{عم}} و چه آنهایی که در [[فضائل]] ایشان ـ از طرق شیعه و [[اهل]] خلاف نقل شده، حقیر شماره کردم، مجموعاً چهار هزار و سیصد و هشتاد و یک حدیث می‌باشد و با این همه [[اخبار]]، آیا جای [[شک]] و شبهه‌ای در مورد آنها باقی می‌ماند؟ {{عربی\|نعوذ بالله من العناد و العصبیه}}<ref>کلم الطیب، ص۵۰۲.</ref>.
	# [[رسول خدا]] {{صل}} به امیرالمؤمنین علی {{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|لَوْ أَنَّ الْبَحْرَ مِدَادٌ وَ الْغِيَاضَ أَقْلَامٌ وَ الْإِنْسَ كُتَّابٌ وَ الْجِنَّ حُسَّابٌ مَا أَحْصَوْا فَضَائِلَكَ يَا أَبَا الْحَسَنِ‌}}<ref>احقاق الحق، ج۱۵، ص۶۰۹ - ۶۱۰. و در کتاب مودّه القربی، مودّه پنجم، ص۵۵، چ لاهور، حدیث ۶. و در چاپ مندرج در ینابیع المودة، ج۲، ص۲۹۷، از سیّد علی بن شهاب الدین همدانی از عمر بن خطاب نقل کرده است که گفت: پیامبر خدا {{صل}} به علی {{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|لو أنّ البحر مدادا، والریاض أقلاما والانس کتّابا...}} تا آخر حدیثی که در متن ذکر شد.</ref>؛ ای ابالحسن! اگر دریاها مرکّب شود و درخت‌ها قلم گردد و [[انسان‌ها]] نویسنده و جن‌ها حسابگر شوند، نتوانند [[فضائل]] تو را شمارش کنند. این [[حدیث]] از طرق [[خاصه]] و [[عامه]] نقل شده است<ref>المناقب خوارزمی، ص۳۲، حدیث ۱؛ ص۳۲۸، حدیث ۳۴۱؛ و انظر: کفایة الطالب، ص۲۵۱؛ فرائد السمطین، ج۱، ص۱۶؛ ینابیع المودة، ج۲، ص۲۵۴، حدیث ۷۱۳؛ کشف الغمة، ج۱، ص۱۱۲ طبع القدیم؛ بحار الانوار، ج۴۰، ص۴۹؛ ج۳۸، ص۱۹۷.</ref> و واضح است، کسی که دارای این همه فضائل و [[مناقب]] باشد به [[خلافت]] و [[وصایت]] [[رسول خدا]] {{صل}} از دیگران که فاقد این فضائل هستند اولی و لایق‌تر خواهد بود، بلکه دیگران لیاقت این منصب را نخواهند داشت؛ زیرا تفضیلِ [[مفضول]] بر [[فاضل]] و ترجیحِ مرجوح بر راجح عقلاً و نقلاً [[قبیح]] است.
	# در [[روایت]] به سند صحیح [[حضرت صادق]] {{ع}} به [[ابان]] احمر فرمود: ای ابان! چگونه [[مردم]] منکر این سخن [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} می‌شوند که فرمود: اگر بخواهم می‌توانم پای خود را بلند کرده و بر سینه پسر [[ابوسفیان]] در [[شام]] بزنم و او را از تختش سرنگون کنم، اما منکر این نیستند که [[آصف بن برخیا]] ([[وصی]] [[سلیمان]] [[نبیّ]] {{ع}}) [[قدرت]] آوردن تخت بلقیس را به نزد سلیمان {{ع}} قبل از چشم بر هم گذاشتن او داشت. مگر نه این که [[پیامبر]] ما {{صل}} [[افضل]] [[انبیاء]] و [[وصیّ]] او افضل [[اوصیاء]] است؟ چرا وصیّ [[خاتم الانبیاء]] را همانند وصی سلیمان هم قرار ندادند؟ [[خداوند متعال]] بین ما و بین آنان که منکر [[حق]] ما و فضل ما شدند، [[حکم]] فرماید<ref>الاختصاص، ص۲۱۲. در حدیث دیگر آمده: {{متن حدیث\|فَقَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ {{ع}} لَأَفْعَلَنَّ ذَلِكَ وَ لَأُعَجِّلَنَّهُ عَلَى ابْنِ هِنْدٍ فَمَدَّ رِجْلَهُ عَلَى مِنْبَرِهِ فَخَرَجَتْ عَنْ دِيوَانِ الْمَسْجِدِ...}}؛ حضرت فرمود: اکنون این کار را انجام می‌دهم و بر سینه فرزند هند می‌زنم، آنگاه پایش را دراز کرد و از ساختمان مسجد بیرون رفت و سپس آن را برگرداند و بعد فرمود: ای مردم! این تاریخ را یاد داشت کنید و بدانید که هم اکنون بر سینه معاویه زدم و با سر او را بر روی زمین انداختم... مردم منتظر کسب خبر از شام بودند، و می‌دانستند کلام امام {{ع}} حق است، سپس خبر رسید که در همان تاریخ و روز و ساعت، پایی بر سینه معاویه خورد و او را از تخت بر زمین انداخت»؛ ارشاد القلوب دیلمی، ج۲، ص۲۷۳؛ بحار الانوار، ج۳۳، ص۲۸۲.</ref>.

	باری، [[خداوند متعال]] فرموده است: {{متن قرآن\|قُلْ لَوْ كَانَ الْبَحْرُ مِدَادًا لِكَلِمَاتِ رَبِّي لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ أَنْ تَنْفَدَ كَلِمَاتُ رَبِّي وَلَوْ جِئْنَا بِمِثْلِهِ مَدَدًا}}<ref>«بگو: اگر برای (نوشتن) کلمات پروردگارم دریا مرکّب می‌بود پیش از آنکه کلمات پروردگارم به پایان رسد آن دریا پایان می‌یافت هر چند دریایی همچند آن را نیز به کمک می‌آوردیم» سوره کهف، آیه ۱۰۹.</ref>. در احادیث اهل بیت {{عم}} نقل شده است: «ما هستیم کلمات [[پروردگار]] که [[فضائل]] ما را احصاء نمی‌توان کرد»<ref>اختصاص، ص۹۴ و ۴۷۹؛ احتجاج، ج۲، ص۴۹۹ - ۵۰۰.</ref>.<ref>[[سید قاسم علی‌احمدی\|علی‌احمدی، سید قاسم]]، [[حقانیت در اوج مظلومیت ج۱ (کتاب)\|حقانیت در اوج مظلومیت ج۱]]، ص ۲۶۸ ـ ۲۷۳.</ref>

	== روایات ادعای امامت از طرف امام علی{{ع}} ==		== روایات ادعای امامت از طرف امام علی{{ع}} ==