امامت در معارف و سیره سجادی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: جایگزینی متن - '،-' به ' -'

2025-05-29T20:32:01Z

جایگزینی متن - '،-' به ' -'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۰:۰۲
خط ۷۷:		خط ۷۷:
	{{متن حدیث\|الَّذِینَ اخْتَرْتَهُمْ لِأَمْرِکَ}}؛ [[اختیار]] و اختصاص ایشان جهت اقامه امور [[الهی]] ـ که تمامی [[امور دنیوی]] و [[اخروی]] [[جامعه]] را که نقش در [[سعادت]] و [[کمال]] ایشان دارد ـ با این بیان به عهده [[امامان]] نهاده شده است.		{{متن حدیث\|الَّذِینَ اخْتَرْتَهُمْ لِأَمْرِکَ}}؛ [[اختیار]] و اختصاص ایشان جهت اقامه امور [[الهی]] ـ که تمامی [[امور دنیوی]] و [[اخروی]] [[جامعه]] را که نقش در [[سعادت]] و [[کمال]] ایشان دارد ـ با این بیان به عهده [[امامان]] نهاده شده است.

	[[اوامر الهی]] را [[امام سجاد]]{{ع}} در بیانی دیگر صیانت از [[کتاب خدا]]، [[حدود]] و [[شرایع]] و [[سنن]] برشمرده و اقامه و برپایی آن را به‌واسطه [[امام]] دانسته است: {{متن حدیث\|وَ أَقِمْ بِهِ کِتَابَکَ وَ حُدُودَکَ وَ شَرَائِعَکَ وَ سُنَنَ ~~رَسُولِکَ،~~- صَلَوَاتُکَ اللَّهُمَّ عَلَیْهِ وَ آلِهِ- وَ أَحْیِ بِهِ مَا أَمَاتَهُ الظَّالِمُونَ مِنْ مَعَالِمِ دِینِکَ، وَ اجْلُ بِهِ صَدَاءَ الْجَوْرِ عَنْ طَرِیقَتِکَ، وَ أَبِنْ بِهِ الضَّرَّاءَ مِنْ سَبِیلِکَ، وَ أَزِلْ بِهِ النَّاکِبِینَ عَنْ صِرَاطِکَ، وَ امْحَقْ بِهِ بُغَاةَ قَصْدِکَ عِوَجاً}}<ref>صحیفه سجادیه، دعای ۴۷.</ref>؛ «ای [[خداوند]]، کتاب خود، [[حدود]] و [[شرایع]] خود و سنت‌های [[پیامبر]] خود را ـ صلواتک اللهم علیه و آله ـ بدو بر پای دار و هر چه را [[ظالمان]] از معالم دینت می‌رانیده‌‏اند بدو زنده‌دار و بدو زنگ [[ستم]] [[ستمکاران]] از [[آیین]] خویش بزدای و بدو [[دشواری‌ها]] از راه خود دور گردان و به نیروی او کسانی را که از راه تو [[منحرف]] شده‏اند از میان بردار و آن کسان را که [[صراط مستقیم]] تو را راه کج جلوه می‌دهند نابود نمای»<ref>مقاله امامت در صحیفه سجادیه، ناصر باقری بیدهندی، نشریه مطالعات اهل بیت شناسی، شماره۲، بهار و تابستان ۹۴.</ref>.		[[اوامر الهی]] را [[امام سجاد]]{{ع}} در بیانی دیگر صیانت از [[کتاب خدا]]، [[حدود]] و [[شرایع]] و [[سنن]] برشمرده و اقامه و برپایی آن را به‌واسطه [[امام]] دانسته است: {{متن حدیث\|وَ أَقِمْ بِهِ کِتَابَکَ وَ حُدُودَکَ وَ شَرَائِعَکَ وَ سُنَنَ رَسُولِکَ - صَلَوَاتُکَ اللَّهُمَّ عَلَیْهِ وَ آلِهِ- وَ أَحْیِ بِهِ مَا أَمَاتَهُ الظَّالِمُونَ مِنْ مَعَالِمِ دِینِکَ، وَ اجْلُ بِهِ صَدَاءَ الْجَوْرِ عَنْ طَرِیقَتِکَ، وَ أَبِنْ بِهِ الضَّرَّاءَ مِنْ سَبِیلِکَ، وَ أَزِلْ بِهِ النَّاکِبِینَ عَنْ صِرَاطِکَ، وَ امْحَقْ بِهِ بُغَاةَ قَصْدِکَ عِوَجاً}}<ref>صحیفه سجادیه، دعای ۴۷.</ref>؛ «ای [[خداوند]]، کتاب خود، [[حدود]] و [[شرایع]] خود و سنت‌های [[پیامبر]] خود را ـ صلواتک اللهم علیه و آله ـ بدو بر پای دار و هر چه را [[ظالمان]] از معالم دینت می‌رانیده‌‏اند بدو زنده‌دار و بدو زنگ [[ستم]] [[ستمکاران]] از [[آیین]] خویش بزدای و بدو [[دشواری‌ها]] از راه خود دور گردان و به نیروی او کسانی را که از راه تو [[منحرف]] شده‏اند از میان بردار و آن کسان را که [[صراط مستقیم]] تو را راه کج جلوه می‌دهند نابود نمای»<ref>مقاله امامت در صحیفه سجادیه، ناصر باقری بیدهندی، نشریه مطالعات اهل بیت شناسی، شماره۲، بهار و تابستان ۹۴.</ref>.

	=== احیای [[شریعت]] و [[نفی]] [[بدعت]] ===		=== احیای [[شریعت]] و [[نفی]] [[بدعت]] ===

Bahmani: /* علم غیب */

2024-07-25T08:12:46Z

علم غیب

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۴۲
خط ۴۱:		خط ۴۱:
	بیان [[دین]] و پاسخگویی و راهبری [[مردمان]] در راه [[سعادت]] و [[کمال]] [[دنیوی]] و [[اخروی]]، نیاز به علم دانشی متصل به [[علم]] بی‌نهایت [[الهی]] دارد، که [[امامان]] دارای این مقام علمی هستند. امام سجاد{{ع}} در این خصوص می‌فرماید:		بیان [[دین]] و پاسخگویی و راهبری [[مردمان]] در راه [[سعادت]] و [[کمال]] [[دنیوی]] و [[اخروی]]، نیاز به علم دانشی متصل به [[علم]] بی‌نهایت [[الهی]] دارد، که [[امامان]] دارای این مقام علمی هستند. امام سجاد{{ع}} در این خصوص می‌فرماید:
	# «بار خدایا، تو این [[قرآن]] را بی‌هیچ شرح و تفسیری، بر پیامبرت [[محمد]]{{صل}} فرستادی و [[علم]] به شگفتی‌هایش را سراسر به او [[الهام]] فرمودی و [[علم تفسیر]] آن را به ما به [[میراث]] دادی و ما را بر آن کس که از [[علم]] قرآنش بهره‌ای نبود برتری نهادی و ما را به [[شناخت قرآن]] توانایی بخشیدی، تا بر کسانی که یارای حمل آن ندارند [[شرف]] و برترى دهی»<ref>{{متن حدیث\|اللَّهُمَّ إِنَّکَ أَنْزَلْتَهُ عَلَى نَبِیِّکَ مُحَمَّدٍ- صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ- مُجْمَلًا، وَ أَلْهَمْتَهُ عِلْمَ عَجَائِبِهِ مُکَمَّلًا، وَ وَرَّثْتَنَا عِلْمَهُ مُفَسَّراً، وَ فَضَّلْتَنَا عَلَى مَنْ جَهِلَ عِلْمَهُ، وَ قَوَّیْتَنَا عَلَیْهِ لِتَرْفَعَنَا فَوْقَ مَنْ لَمْ یُطِقْ حَمْلَهُ}}، صحیفه سجادیه، دعای ۴۲، فراز ۵.</ref>.		# «بار خدایا، تو این [[قرآن]] را بی‌هیچ شرح و تفسیری، بر پیامبرت [[محمد]]{{صل}} فرستادی و [[علم]] به شگفتی‌هایش را سراسر به او [[الهام]] فرمودی و [[علم تفسیر]] آن را به ما به [[میراث]] دادی و ما را بر آن کس که از [[علم]] قرآنش بهره‌ای نبود برتری نهادی و ما را به [[شناخت قرآن]] توانایی بخشیدی، تا بر کسانی که یارای حمل آن ندارند [[شرف]] و برترى دهی»<ref>{{متن حدیث\|اللَّهُمَّ إِنَّکَ أَنْزَلْتَهُ عَلَى نَبِیِّکَ مُحَمَّدٍ- صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ- مُجْمَلًا، وَ أَلْهَمْتَهُ عِلْمَ عَجَائِبِهِ مُکَمَّلًا، وَ وَرَّثْتَنَا عِلْمَهُ مُفَسَّراً، وَ فَضَّلْتَنَا عَلَى مَنْ جَهِلَ عِلْمَهُ، وَ قَوَّیْتَنَا عَلَیْهِ لِتَرْفَعَنَا فَوْقَ مَنْ لَمْ یُطِقْ حَمْلَهُ}}، صحیفه سجادیه، دعای ۴۲، فراز ۵.</ref>.
	# بار خدایا، هم‌چنان که دل‌های ما را حاملان قرآن ساختی و به [[رحمت]] خود [[شرف]] و [[فضیلت]] آن به ما شناساندی، بر [[محمد]]{{صل}} که [[خطیب]] [[قرآن]] است و [[خاندان]] او که [[خازنان علم]] قرآنند، [[درود]] بفرست و ما را در زمره کسانی قرار ده که از سر [[صدق]] معترفند که [[قرآن]] از نزد تو نازل شده، تا هیچ [[شک و تردید]]، با [[یقین]] ما معارضه نکند و چون قدم به [[راه راست]] [[قرآن]] نهادیم هیچ چیز ما را در راه نلغزاند»<ref>{{متن حدیث\|اللَّهُمَّ فَکَمَا جَعَلْتَ قُلُوبَنَا لَهُ حَمَلَةً، وَ عَرَّفْتَنَا بِرَحْمَتِکَ شَرَفَهُ وَ فَضْلَهُ، فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ الْخَطِیبِ بِهِ، وَ عَلَى آلِهِ الْخُزَّانِ لَهُ، وَ اجْعَلْنَا مِمَّنْ یَعْتَرِفُ بِأَنَّهُ مِنْ عِنْدِکَ حَتَّى لَا یُعَارِضَنَا الشَّکُّ فِی تَصْدِیقِهِ، وَ لَا یَخْتَلِجَنَا الزَّیْغُ عَنْ قَصْدِ طَرِیقِهِ}}، صحیفه سجادیه، دعای ۴۲، فراز ۶.</ref>.		# بار خدایا، هم‌چنان که دل‌های ما را حاملان قرآن ساختی و به [[رحمت]] خود [[شرف]] و [[فضیلت]] آن به ما شناساندی، بر [[محمد]]{{صل}} که خطیب [[قرآن]] است و [[خاندان]] او که [[خازنان علم]] قرآنند، [[درود]] بفرست و ما را در زمره کسانی قرار ده که از سر [[صدق]] معترفند که [[قرآن]] از نزد تو نازل شده، تا هیچ [[شک و تردید]]، با [[یقین]] ما معارضه نکند و چون قدم به [[راه راست]] [[قرآن]] نهادیم هیچ چیز ما را در راه نلغزاند»<ref>{{متن حدیث\|اللَّهُمَّ فَکَمَا جَعَلْتَ قُلُوبَنَا لَهُ حَمَلَةً، وَ عَرَّفْتَنَا بِرَحْمَتِکَ شَرَفَهُ وَ فَضْلَهُ، فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ الْخَطِیبِ بِهِ، وَ عَلَى آلِهِ الْخُزَّانِ لَهُ، وَ اجْعَلْنَا مِمَّنْ یَعْتَرِفُ بِأَنَّهُ مِنْ عِنْدِکَ حَتَّى لَا یُعَارِضَنَا الشَّکُّ فِی تَصْدِیقِهِ، وَ لَا یَخْتَلِجَنَا الزَّیْغُ عَنْ قَصْدِ طَرِیقِهِ}}، صحیفه سجادیه، دعای ۴۲، فراز ۶.</ref>.

	{{متن حدیث\|وَ وَرَّثْتَنَا عِلْمَهُ مُفَسَّراً}}<ref>صحیفه سجادیه، دعای ۴۲، فراز ۵.</ref> [[علم]] [[تفسیر قرآن]] از ویژگی‌ و [[شئون امامت]] است و این [[علم]] به ایشان اختصاص دارد؛ {{متن حدیث\|«وَ عَلَى آلِهِ الْخُزَّانِ لَهُ}}. {{متن حدیث\|خَزَنَةَ عِلْمِکَ}} این بیان از [[علم امام]] و منبع آنکه به بیان این [[دعا]] از جانب خداست، برای [[علم امام]]، ویژگی‌های را برمی‌شمارد مانند؛ [[الهی]] بودن، [[عصمت]] [[علم]] ایشان از [[خطا]]؛ زیرا که از جانب خدایی‌ است که در او [[خطا]] و [[اشتباه]] راه ندارد و در [[هدایت]] و [[سعادت بشر]] نقش دارد و لذا باید با توجه به مبداء [[علم]] و غایت آن، باید برکناره از هر گونه [[خطا]] و اشتباهی باشد. راه [[شناخت امام]] نیز به این واسطه امکان می‌یابد، همانطور که خود [[امام]] به آن اشاره نموده‌اند و این ویژگی را مایه [[قدرت]] و [[برتری]] [[استدلال]] حقانیت خویش {{متن حدیث\|وَ فَضَّلْتَنَا عَلَى مَنْ جَهِلَ عِلْمَهُ، وَ قَوَّیْتَنَا عَلَیْهِ لِتَرْفَعَنَا فَوْقَ مَنْ لَمْ یُطِقْ حَمْلَهُ}}<ref>صحیفه سجادیه، دعای ۴۲، فراز ۵.</ref> برشمرده‌اند<ref>مقاله امامت در صحیفه سجادیه، ناصر باقری بیدهندی، نشریه مطالعات اهل بیت شناسی، شماره۲، بهار و تابستان ۹۴.</ref>.		{{متن حدیث\|وَ وَرَّثْتَنَا عِلْمَهُ مُفَسَّراً}}<ref>صحیفه سجادیه، دعای ۴۲، فراز ۵.</ref> [[علم]] [[تفسیر قرآن]] از ویژگی‌ و [[شئون امامت]] است و این [[علم]] به ایشان اختصاص دارد؛ {{متن حدیث\|«وَ عَلَى آلِهِ الْخُزَّانِ لَهُ}}. {{متن حدیث\|خَزَنَةَ عِلْمِکَ}} این بیان از [[علم امام]] و منبع آنکه به بیان این [[دعا]] از جانب خداست، برای [[علم امام]]، ویژگی‌های را برمی‌شمارد مانند؛ [[الهی]] بودن، [[عصمت]] [[علم]] ایشان از [[خطا]]؛ زیرا که از جانب خدایی‌ است که در او [[خطا]] و [[اشتباه]] راه ندارد و در [[هدایت]] و [[سعادت بشر]] نقش دارد و لذا باید با توجه به مبداء [[علم]] و غایت آن، باید برکناره از هر گونه [[خطا]] و اشتباهی باشد. راه [[شناخت امام]] نیز به این واسطه امکان می‌یابد، همانطور که خود [[امام]] به آن اشاره نموده‌اند و این ویژگی را مایه [[قدرت]] و [[برتری]] [[استدلال]] حقانیت خویش {{متن حدیث\|وَ فَضَّلْتَنَا عَلَى مَنْ جَهِلَ عِلْمَهُ، وَ قَوَّیْتَنَا عَلَیْهِ لِتَرْفَعَنَا فَوْقَ مَنْ لَمْ یُطِقْ حَمْلَهُ}}<ref>صحیفه سجادیه، دعای ۴۲، فراز ۵.</ref> برشمرده‌اند<ref>مقاله امامت در صحیفه سجادیه، ناصر باقری بیدهندی، نشریه مطالعات اهل بیت شناسی، شماره۲، بهار و تابستان ۹۴.</ref>.

Bahmani در ‏۳۰ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۴:۵۷

2024-06-30T04:57:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۲۷
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = امامت		\| موضوع مرتبط = امامت
	\| عنوان مدخل = امامت		\| عنوان مدخل = امامت
	\| مداخل مرتبط = [[امامت در لغت]] - [[امامت در قرآن]] - [[امامت در حدیث]] - [[امامت در نهج البلاغه]] - [[امامت در کلام اسلامی]] - [[امامت در تاریخ اسلامی]] - [[امامت در عرفان اسلامی]] - [[امامت در فلسفه اسلامی]] - [[امامت در فرق و مذاهب]] - [[امامت در فقه سیاسی]] - [[امامت در معارف دعا و زیارات~~]] - [[امامت در معارف و سیره معصوم~~]] - [[امامت در معارف و سیره فاطمی]] - [[امامت در معارف و سیره حسینی]] - [[امامت در معارف و سیره سجادی]] - [[امامت در معارف و سیره رضوی]] - [[امامت در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]] - [[امامت از دیدگاه اهل سنت]]		\| مداخل مرتبط = [[امامت در لغت]] - [[امامت در قرآن]] - [[امامت در حدیث]] - [[امامت در نهج البلاغه]] - [[امامت در کلام اسلامی]] - [[امامت در تاریخ اسلامی]] - [[امامت در عرفان اسلامی]] - [[امامت در فلسفه اسلامی]] - [[امامت در فرق و مذاهب]] - [[امامت در فقه سیاسی]] - [[امامت در معارف دعا و زیارات]] - [[امامت در معارف و سیره فاطمی]] - [[امامت در معارف و سیره حسینی]] - [[امامت در معارف و سیره سجادی]] - [[امامت در معارف و سیره رضوی]] - [[امامت در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]] - [[امامت از دیدگاه اهل سنت]]
	\| پرسش مرتبط = امامت (پرسش)		\| پرسش مرتبط = امامت (پرسش)
	}}		}}

Bahmani در ‏۲۶ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۲۳

2024-06-26T08:23:05Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۵۳
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = امامت		\| موضوع مرتبط = امامت
	\| عنوان مدخل = امامت		\| عنوان مدخل = امامت
	\| مداخل مرتبط = [[امامت در لغت]] - [[امامت در قرآن]] - [[امامت در حدیث]] - [[امامت در نهج البلاغه]] - [[امامت در کلام اسلامی]] - [[امامت در تاریخ اسلامی]] - [[امامت در عرفان اسلامی]] - [[امامت در فلسفه اسلامی]] - [[امامت در فرق و مذاهب]] - [[امامت در فقه سیاسی]] - [[امامت در معارف دعا و زیارات]] - [[امامت در معارف و سیره فاطمی]] - [[امامت در معارف و سیره حسینی]] - [[امامت در معارف و سیره سجادی]] - [[امامت در معارف و سیره رضوی]] - [[امامت در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]] - [[امامت از دیدگاه اهل سنت]]		\| مداخل مرتبط = [[امامت در لغت]] - [[امامت در قرآن]] - [[امامت در حدیث]] - [[امامت در نهج البلاغه]] - [[امامت در کلام اسلامی]] - [[امامت در تاریخ اسلامی]] - [[امامت در عرفان اسلامی]] - [[امامت در فلسفه اسلامی]] - [[امامت در فرق و مذاهب]] - [[امامت در فقه سیاسی]] - [[امامت در معارف دعا و زیارات]] - [[امامت در معارف و سیره معصوم]] - [[امامت در معارف و سیره فاطمی]] - [[امامت در معارف و سیره حسینی]] - [[امامت در معارف و سیره سجادی]] - [[امامت در معارف و سیره رضوی]] - [[امامت در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]] - [[امامت از دیدگاه اهل سنت]]
	\| پرسش مرتبط = امامت (پرسش)		\| پرسش مرتبط = امامت (پرسش)
	}}		}}

Bahmani: /* تصدیق امام و اطاعت از او */

2024-04-17T05:58:26Z

تصدیق امام و اطاعت از او

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۲۸
خط ۱۰۲:		خط ۱۰۲:
	{{متن حدیث\|بِحَقِّ مَنِ انْتَجَبْتَ مِنْ خَلْقِکَ، وَ بِمَنِ اصْطَفَیْتَهُ لِنَفْسِکَ، بِحَقِّ مَنِ اخْتَرْتَ مِنْ بَرِیَّتِکَ، وَ مَنِ اجْتَبَیْتَ لِشَأْنِکَ، بِحَقِّ مَنْ وَصَلْتَ طَاعَتَهُ بِطَاعَتِکَ، وَ مَنْ جَعَلْتَ مَعْصِیَتَهُ کَمَعْصِیَتِکَ، بِحَقِّ مَنْ قَرَنْتَ مُوَالاتَهُ بِمُوَالاتِکَ، وَ مَنْ نُطْتَ مُعَادَاتَهُ بِمُعَادَاتِکَ، تَغَمَّدْنِی فِی یَوْمِی هَذَا بِمَا تَتَغَمَّدُ بِهِ مَنْ جَارَ إِلَیْکَ مُتَنَصِّلًا، وَ عَاذَ بِاسْتِغْفَارِکَ تَائِباً}}<ref>صحیفه سجادیه، دعای ۴۷، فراز ۸۶.</ref>؛ «بار خدایا، تو را [[سوگند]] می‏‌دهم به آنکه از میان [[خلق]] او را برگزیده‌‏ای، به آنکه او را برای خود پسندیده‌‏ای، به آنکه از میان آفریدگانت او را [[اختیار]] کرده‏‌ای، به آنکه او را برای خود برگزیده‌‏اى، به آنکه [[طاعت]] او را به [[طاعت]] خود پیوسته‏‌ای و [[معصیت]] او را [[معصیت]] خود دانسته‏‌ای و [[دوستی]] آنها را به دوستی خود قرین ساخته‌‏ای و [[دشمنی]] آنها را دشمنی خود شمرده‌‏ای، در این [[روز]] مرا چونان کسانی که از [[گناه]] بیزاری جسته‌‏اند و به تو پناه آورده‏‌اند و [[توبه]] کرده و به [[آمرزش]] تو پیوسته‌‏اند خلعت [[عفو]] و [[رحمت]] خود بپوشان».		{{متن حدیث\|بِحَقِّ مَنِ انْتَجَبْتَ مِنْ خَلْقِکَ، وَ بِمَنِ اصْطَفَیْتَهُ لِنَفْسِکَ، بِحَقِّ مَنِ اخْتَرْتَ مِنْ بَرِیَّتِکَ، وَ مَنِ اجْتَبَیْتَ لِشَأْنِکَ، بِحَقِّ مَنْ وَصَلْتَ طَاعَتَهُ بِطَاعَتِکَ، وَ مَنْ جَعَلْتَ مَعْصِیَتَهُ کَمَعْصِیَتِکَ، بِحَقِّ مَنْ قَرَنْتَ مُوَالاتَهُ بِمُوَالاتِکَ، وَ مَنْ نُطْتَ مُعَادَاتَهُ بِمُعَادَاتِکَ، تَغَمَّدْنِی فِی یَوْمِی هَذَا بِمَا تَتَغَمَّدُ بِهِ مَنْ جَارَ إِلَیْکَ مُتَنَصِّلًا، وَ عَاذَ بِاسْتِغْفَارِکَ تَائِباً}}<ref>صحیفه سجادیه، دعای ۴۷، فراز ۸۶.</ref>؛ «بار خدایا، تو را [[سوگند]] می‏‌دهم به آنکه از میان [[خلق]] او را برگزیده‌‏ای، به آنکه او را برای خود پسندیده‌‏ای، به آنکه از میان آفریدگانت او را [[اختیار]] کرده‏‌ای، به آنکه او را برای خود برگزیده‌‏اى، به آنکه [[طاعت]] او را به [[طاعت]] خود پیوسته‏‌ای و [[معصیت]] او را [[معصیت]] خود دانسته‏‌ای و [[دوستی]] آنها را به دوستی خود قرین ساخته‌‏ای و [[دشمنی]] آنها را دشمنی خود شمرده‌‏ای، در این [[روز]] مرا چونان کسانی که از [[گناه]] بیزاری جسته‌‏اند و به تو پناه آورده‏‌اند و [[توبه]] کرده و به [[آمرزش]] تو پیوسته‌‏اند خلعت [[عفو]] و [[رحمت]] خود بپوشان».

	[[امام سجاد]] {{ع}} با بیان ویژگی‌هایی که [[خداوند]] برای [[برگزیدگان]] خویش برشمرده، [[جامعه]] را به سوی توجه بیشتر به این ویژگی‌ها [[دعوت]] نموده و مهمترین این ویژگی‌ها در عرصه عملی برای [[جامعه]]، [[اطاعت]] از ایشان که [[اطاعت خدا]] و عدم [[معصیت]] ایشان که اطاعت شیطان است، می‌باشد؛ {{متن حدیث\|بِحَقِّ مَنْ وَصَلْتَ طَاعَتَهُ بِطَاعَتِکَ، وَ مَنْ جَعَلْتَ مَعْصِیَتَهُ کَمَعْصِیَتِکَ}} و این [[اطاعت]] و [[معصیت]] در [[سایه]] تصدیق این جایگاه، معنی می‌یابد، همان‌طور که در [[صحیفه سجادیه]] نیز بدان اشاره شده است: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ وَ اجْعَلْنِی مِنْ أَهْلِ التَّوْحِیدِ وَ الْإِیمَانِ بِکَ، وَ التَّصْدِیقِ بِرَسُولِکَ، وَ الْأَئِمَّةِ الَّذِینَ حَتَمْتَ طَاعَتَهُمْ مِمَّنْ یَجْرِی ذَلِکَ بِهِ وَ عَلَى یَدَیْهِ، آمِینَ رَبَّ الْعَالَمِینَ}}<ref>صحیفه سجادیه، دعای ۴۸، فراز ۱۲.</ref>؛ «بار خدایا، مرا از کسانى قرار ده که تو را به یکتایى مى‏‌پرستند و به تو [[ایمان]] آورده‌‏اند و پیامبرت را تصدیق کرده‌‏اند و [[امامان]] را به پیشوایى پذیرفته‏‌اند امامانى که اطاعتشان را [[فریضه]] ساخته‌‏اى و [[ایمان]] به تو و تصدیق به [[رسول]] تو به دست ایشان اجرا مى‏‌شود. آمین رب العالمین» و این تصدیق به جایگاه الهی [[امامان]] و [[اطاعت]] از ایشان به [[امر خداوند]]، [[جامعه]] را به منزل‌گاهی می‌رساند که در راه [[اطاعت]] و استماع [[امام]] از [[خدا]] نیز [[یاری]] بطلبند. {{متن حدیث\|«وَ اجْعَلْنَا لَهُمْ سَامِعِینَ وَ مُطِیعِینَ کَمَا أَمَرْتَ»}}<ref>صحیفه سجادیه، دعای ۳۴، فراز ۵.</ref>؛ «و چنان‌که خود [[فرمان]] داده‏‌اى ما را شنونده [[سخن]] ایشان و [[فرمانبردار]][[ حکم]] ایشان قرار ده»<ref>مقاله امامت در صحیفه سجادیه، ناصر باقری بیدهندی، نشریه مطالعات اهل بیت شناسی، شماره۲، بهار و تابستان ۹۴.</ref>.<ref>[[ام‌البنین خالقیان\|خالقیان، ام‌البنین]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «امامت»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۸۸.</ref>.		[[امام سجاد]] {{ع}} با بیان ویژگی‌هایی که [[خداوند]] برای [[برگزیدگان]] خویش برشمرده، [[جامعه]] را به سوی توجه بیشتر به این ویژگی‌ها [[دعوت]] نموده و مهمترین این ویژگی‌ها در عرصه عملی برای [[جامعه]]، [[اطاعت]] از ایشان که [[اطاعت خدا]] و عدم [[معصیت]] ایشان که اطاعت شیطان است، می‌باشد؛ {{متن حدیث\|بِحَقِّ مَنْ وَصَلْتَ طَاعَتَهُ بِطَاعَتِکَ، وَ مَنْ جَعَلْتَ مَعْصِیَتَهُ کَمَعْصِیَتِکَ}} و این [[اطاعت]] و [[معصیت]] در [[سایه]] تصدیق این جایگاه، معنی می‌یابد، همان‌طور که در [[صحیفه سجادیه]] نیز بدان اشاره شده است: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ وَ اجْعَلْنِی مِنْ أَهْلِ التَّوْحِیدِ وَ الْإِیمَانِ بِکَ، وَ التَّصْدِیقِ بِرَسُولِکَ، وَ الْأَئِمَّةِ الَّذِینَ حَتَمْتَ طَاعَتَهُمْ مِمَّنْ یَجْرِی ذَلِکَ بِهِ وَ عَلَى یَدَیْهِ، آمِینَ رَبَّ الْعَالَمِینَ}}<ref>صحیفه سجادیه، دعای ۴۸، فراز ۱۲.</ref>؛ «بار خدایا، مرا از کسانى قرار ده که تو را به یکتایى مى‏‌پرستند و به تو [[ایمان]] آورده‌‏اند و پیامبرت را تصدیق کرده‌‏اند و [[امامان]] را به پیشوایى پذیرفته‏‌اند امامانى که اطاعتشان را [[فریضه]] ساخته‌‏اى و [[ایمان]] به تو و تصدیق به [[رسول]] تو به دست ایشان اجرا مى‏‌شود. آمین رب العالمین» و این تصدیق به جایگاه الهی [[امامان]] و [[اطاعت]] از ایشان به [[امر خداوند]]، [[جامعه]] را به منزل‌گاهی می‌رساند که در راه [[اطاعت]] و استماع [[امام]] از [[خدا]] نیز [[یاری]] بطلبند. {{متن حدیث\|«وَ اجْعَلْنَا لَهُمْ سَامِعِینَ وَ مُطِیعِینَ کَمَا أَمَرْتَ»}}<ref>صحیفه سجادیه، دعای ۳۴، فراز ۵.</ref>؛ «و چنان‌که خود [[فرمان]] داده‏‌اى ما را شنونده [[سخن]] ایشان و [[فرمانبردار]][[ حکم]] ایشان قرار ده»<ref>مقاله امامت در صحیفه سجادیه، ناصر باقری بیدهندی، نشریه مطالعات اهل بیت شناسی، شماره۲، بهار و تابستان ۹۴.</ref>.<ref>[[ام‌البنین خالقیان\|خالقیان، ام‌البنین]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «امامت»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۸۸.</ref>

	=== [[تولی و تبری]] ===		=== [[تولی و تبری]] ===

Bahmani: /* حقوق امام (وظایف امت در برابر امام) */

2024-04-17T05:58:08Z

حقوق امام (وظایف امت در برابر امام)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۲۸
خط ۹۵:		خط ۹۵:
	== حقوق امام (وظایف امت در برابر امام) ==		== حقوق امام (وظایف امت در برابر امام) ==
	{{اصلی\|وظایف امت نسبت به امام در معارف و سیره سجادی}}		{{اصلی\|وظایف امت نسبت به امام در معارف و سیره سجادی}}
	بدون شک مردم در قبال [[امام]] [[تکالیف]] و وظایفی دارند که اگر به آنها عمل کنند هرگز [[رهبری]] و [[حکومت]] بر آنها به دست [[ستمکاران]] و [[طاغوت‌ها]] نمی‌افتد. در ادامه برخی از [[وظایف]] [[امّت]] نسبت به امام در کلام امام سجاد{{ع}} بیان می‌گردد<ref>[[رضا محمدی\|محمدی، رضا]]، [[امام‌شناسی ۵ (کتاب)\|امام‌شناسی]]، ~~ص:۹۰~~.</ref>		بدون شک مردم در قبال [[امام]] [[تکالیف]] و وظایفی دارند که اگر به آنها عمل کنند هرگز [[رهبری]] و [[حکومت]] بر آنها به دست [[ستمکاران]] و [[طاغوت‌ها]] نمی‌افتد. در ادامه برخی از [[وظایف]] [[امّت]] نسبت به امام در کلام امام سجاد{{ع}} بیان می‌گردد<ref>[[رضا محمدی\|محمدی، رضا]]، [[امام‌شناسی ۵ (کتاب)\|امام‌شناسی]]، ص۹۰.</ref>.
	=== تصدیق امام و اطاعت از او ===		=== تصدیق امام و اطاعت از او ===
	{{اصلی\|اطاعت از امام}}		{{اصلی\|اطاعت از امام}}

Bahmani: /* نیل به شفاعت ایشان */

2024-03-15T13:57:51Z

نیل به شفاعت ایشان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۲۷
خط ۱۷۰:		خط ۱۷۰:

	==== [[نیل]] به [[شفاعت]] ایشان ====		==== [[نیل]] به [[شفاعت]] ایشان ====
	از آثار و [[برکات]] [[پیروی]] [[امامان ~~حق]]،~~ برخورداری از مواهبی در [[دنیا]] و [[آخرت]] است. ایشان در [[روز قیامت]] دارای [[مقام شفاعت]] هستند؛ {{متن حدیث\|تَشْفَعُ لَنَا}}. همان‌طور که در فرازی دیگر چنین آمده است: {{متن حدیث\|وَ جَعَلْتَهُمُ الْوَسِیلَةَ إِلَیْکَ، وَ الْمَسْلَکَ إِلَى جَنَّتِکَ}}<ref>صحیفه سجادیه، دعای ۴۷، فراز ۵۶.</ref>؛ «و طریق رسیدن به [[مقام قرب]] خود و وصول به [[بهشت]] ساخته‏اى، تحیّت و [[درود]] بفرست».‏		از آثار و [[برکات]] [[پیروی]] امامان حق، برخورداری از مواهبی در [[دنیا]] و [[آخرت]] است. ایشان در [[روز قیامت]] دارای [[مقام شفاعت]] هستند؛ {{متن حدیث\|تَشْفَعُ لَنَا}}. همان‌طور که در فرازی دیگر چنین آمده است: {{متن حدیث\|وَ جَعَلْتَهُمُ الْوَسِیلَةَ إِلَیْکَ، وَ الْمَسْلَکَ إِلَى جَنَّتِکَ}}<ref>صحیفه سجادیه، دعای ۴۷، فراز ۵۶.</ref>؛ «و طریق رسیدن به [[مقام قرب]] خود و وصول به [[بهشت]] ساخته‏اى، تحیّت و [[درود]] بفرست».‏

	از دیگر موهبت‌های [[شناخت امام]] و [[جایگاه امامت]]، توجه به [[وظایف]] [[جامعه]] نسبت به این [[مراجع دینی]] و [[دنیوی]] است. [[امام سجاد]]{{ع}} که خود دارای این مقام والای [[الهی]] است به این ضروری [[جامعه]] پرداخته و مهم‌ترین [[وظایف امت]] را نسبت به این جایگاه و موهبت خدایی معرفی و عرضه کرده است.		از دیگر موهبت‌های [[شناخت امام]] و [[جایگاه امامت]]، توجه به [[وظایف]] [[جامعه]] نسبت به این [[مراجع دینی]] و [[دنیوی]] است. [[امام سجاد]]{{ع}} که خود دارای این مقام والای [[الهی]] است به این ضروری [[جامعه]] پرداخته و مهم‌ترین [[وظایف امت]] را نسبت به این جایگاه و موهبت خدایی معرفی و عرضه کرده است.

Bahmani: /* تصدیق امام و اطاعت از او */

2024-03-15T13:57:27Z

تصدیق امام و اطاعت از او

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۲۷
خط ۹۸:		خط ۹۸:
	=== تصدیق امام و اطاعت از او ===		=== تصدیق امام و اطاعت از او ===
	{{اصلی\|اطاعت از امام}}		{{اصلی\|اطاعت از امام}}
	پس از [[شناخت]] امامان برحق نخستین [[وظیفه]] ما [[تصدیق]] آنان و اعتراف به حقانیت ایشان است. در هندسه [[معرفتی]] [[شیعه]]، [[امامت]] تداوم راه [[نبوت]] و تکمیل آن مسیر آسمانی است. از همین رو تمامی ویژگی‌های [[نبوت]]، به‌ جز [[وحی قرآنی]]، برای [[امامان]] نیز قابل [[اثبات]] و ادعاست.		پس از [[شناخت]] امامان برحق نخستین [[وظیفه]] ما تصدیق آنان و اعتراف به حقانیت ایشان است. در هندسه [[معرفتی]] [[شیعه]]، [[امامت]] تداوم راه [[نبوت]] و تکمیل آن مسیر آسمانی است. از همین رو تمامی ویژگی‌های [[نبوت]]، به‌ جز [[وحی قرآنی]]، برای [[امامان]] نیز قابل [[اثبات]] و ادعاست.

	{{متن حدیث\|بِحَقِّ مَنِ انْتَجَبْتَ مِنْ خَلْقِکَ، وَ بِمَنِ اصْطَفَیْتَهُ لِنَفْسِکَ، بِحَقِّ مَنِ اخْتَرْتَ مِنْ بَرِیَّتِکَ، وَ مَنِ اجْتَبَیْتَ لِشَأْنِکَ، بِحَقِّ مَنْ وَصَلْتَ طَاعَتَهُ بِطَاعَتِکَ، وَ مَنْ جَعَلْتَ مَعْصِیَتَهُ کَمَعْصِیَتِکَ، بِحَقِّ مَنْ قَرَنْتَ مُوَالاتَهُ بِمُوَالاتِکَ، وَ مَنْ نُطْتَ مُعَادَاتَهُ بِمُعَادَاتِکَ، تَغَمَّدْنِی فِی یَوْمِی هَذَا بِمَا تَتَغَمَّدُ بِهِ مَنْ جَارَ إِلَیْکَ مُتَنَصِّلًا، وَ عَاذَ بِاسْتِغْفَارِکَ تَائِباً}}<ref>صحیفه سجادیه، دعای ۴۷، فراز ۸۶.</ref>؛ «بار خدایا، تو را [[سوگند]] می‏‌دهم به آنکه از میان [[خلق]] او را برگزیده‌‏ای، به آنکه او را برای خود پسندیده‌‏ای، به آنکه از میان آفریدگانت او را [[اختیار]] کرده‏‌ای، به آنکه او را برای خود برگزیده‌‏اى، به آنکه [[طاعت]] او را به [[طاعت]] خود پیوسته‏‌ای و [[معصیت]] او را [[معصیت]] خود دانسته‏‌ای و [[دوستی]] آنها را به دوستی خود قرین ساخته‌‏ای و [[دشمنی]] آنها را دشمنی خود شمرده‌‏ای، در این [[روز]] مرا چونان کسانی که از [[گناه]] بیزاری جسته‌‏اند و به تو پناه آورده‏‌اند و [[توبه]] کرده و به [[آمرزش]] تو پیوسته‌‏اند خلعت [[عفو]] و [[رحمت]] خود بپوشان».		{{متن حدیث\|بِحَقِّ مَنِ انْتَجَبْتَ مِنْ خَلْقِکَ، وَ بِمَنِ اصْطَفَیْتَهُ لِنَفْسِکَ، بِحَقِّ مَنِ اخْتَرْتَ مِنْ بَرِیَّتِکَ، وَ مَنِ اجْتَبَیْتَ لِشَأْنِکَ، بِحَقِّ مَنْ وَصَلْتَ طَاعَتَهُ بِطَاعَتِکَ، وَ مَنْ جَعَلْتَ مَعْصِیَتَهُ کَمَعْصِیَتِکَ، بِحَقِّ مَنْ قَرَنْتَ مُوَالاتَهُ بِمُوَالاتِکَ، وَ مَنْ نُطْتَ مُعَادَاتَهُ بِمُعَادَاتِکَ، تَغَمَّدْنِی فِی یَوْمِی هَذَا بِمَا تَتَغَمَّدُ بِهِ مَنْ جَارَ إِلَیْکَ مُتَنَصِّلًا، وَ عَاذَ بِاسْتِغْفَارِکَ تَائِباً}}<ref>صحیفه سجادیه، دعای ۴۷، فراز ۸۶.</ref>؛ «بار خدایا، تو را [[سوگند]] می‏‌دهم به آنکه از میان [[خلق]] او را برگزیده‌‏ای، به آنکه او را برای خود پسندیده‌‏ای، به آنکه از میان آفریدگانت او را [[اختیار]] کرده‏‌ای، به آنکه او را برای خود برگزیده‌‏اى، به آنکه [[طاعت]] او را به [[طاعت]] خود پیوسته‏‌ای و [[معصیت]] او را [[معصیت]] خود دانسته‏‌ای و [[دوستی]] آنها را به دوستی خود قرین ساخته‌‏ای و [[دشمنی]] آنها را دشمنی خود شمرده‌‏ای، در این [[روز]] مرا چونان کسانی که از [[گناه]] بیزاری جسته‌‏اند و به تو پناه آورده‏‌اند و [[توبه]] کرده و به [[آمرزش]] تو پیوسته‌‏اند خلعت [[عفو]] و [[رحمت]] خود بپوشان».

	[[امام سجاد]] {{ع}} با بیان ویژگی‌هایی که [[خداوند]] برای [[برگزیدگان]] خویش برشمرده، [[جامعه]] را به سوی توجه بیشتر به این ویژگی‌ها [[دعوت]] نموده و مهمترین این ویژگی‌ها در عرصه عملی برای [[جامعه]]، [[اطاعت]] از ایشان که [[اطاعت خدا]] و عدم [[معصیت]] ایشان که اطاعت شیطان است، می‌باشد؛ {{متن حدیث\|بِحَقِّ مَنْ وَصَلْتَ طَاعَتَهُ بِطَاعَتِکَ، وَ مَنْ جَعَلْتَ مَعْصِیَتَهُ کَمَعْصِیَتِکَ}} و این [[اطاعت]] و [[معصیت]] در [[سایه]] [[تصدیق]] این جایگاه، معنی می‌یابد، همان‌طور که در [[صحیفه سجادیه]] نیز بدان اشاره شده است: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ وَ اجْعَلْنِی مِنْ أَهْلِ التَّوْحِیدِ وَ الْإِیمَانِ بِکَ، وَ التَّصْدِیقِ بِرَسُولِکَ، وَ الْأَئِمَّةِ الَّذِینَ حَتَمْتَ طَاعَتَهُمْ مِمَّنْ یَجْرِی ذَلِکَ بِهِ وَ عَلَى یَدَیْهِ، آمِینَ رَبَّ الْعَالَمِینَ}}<ref>صحیفه سجادیه، دعای ۴۸، فراز ۱۲.</ref>؛ «بار خدایا، مرا از کسانى قرار ده که تو را به یکتایى مى‏‌پرستند و به تو [[ایمان]] آورده‌‏اند و پیامبرت را [[تصدیق]] کرده‌‏اند و [[امامان]] را به پیشوایى پذیرفته‏‌اند امامانى که اطاعتشان را [[فریضه]] ساخته‌‏اى و [[ایمان]] به تو و [[تصدیق]] به [[رسول]] تو به دست ایشان اجرا مى‏‌شود. آمین رب العالمین» و این [[تصدیق]] به جایگاه الهی [[امامان]] و [[اطاعت]] از ایشان به [[امر خداوند]]، [[جامعه]] را به منزل‌گاهی می‌رساند که در راه [[اطاعت]] و استماع [[امام]] از [[خدا]] نیز [[یاری]] بطلبند. {{متن حدیث\|«وَ اجْعَلْنَا لَهُمْ سَامِعِینَ وَ مُطِیعِینَ کَمَا أَمَرْتَ»}}<ref>صحیفه سجادیه، دعای ۳۴، فراز ۵.</ref>؛ «و چنان‌که خود [[فرمان]] داده‏‌اى ما را شنونده [[سخن]] ایشان و [[فرمانبردار]][[ حکم]] ایشان قرار ده»<ref>مقاله امامت در صحیفه سجادیه، ناصر باقری بیدهندی، نشریه مطالعات اهل بیت شناسی، شماره۲، بهار و تابستان ۹۴.</ref>.<ref>[[ام‌البنین خالقیان\|خالقیان، ام‌البنین]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «امامت»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۸۸.</ref>.		[[امام سجاد]] {{ع}} با بیان ویژگی‌هایی که [[خداوند]] برای [[برگزیدگان]] خویش برشمرده، [[جامعه]] را به سوی توجه بیشتر به این ویژگی‌ها [[دعوت]] نموده و مهمترین این ویژگی‌ها در عرصه عملی برای [[جامعه]]، [[اطاعت]] از ایشان که [[اطاعت خدا]] و عدم [[معصیت]] ایشان که اطاعت شیطان است، می‌باشد؛ {{متن حدیث\|بِحَقِّ مَنْ وَصَلْتَ طَاعَتَهُ بِطَاعَتِکَ، وَ مَنْ جَعَلْتَ مَعْصِیَتَهُ کَمَعْصِیَتِکَ}} و این [[اطاعت]] و [[معصیت]] در [[سایه]] تصدیق این جایگاه، معنی می‌یابد، همان‌طور که در [[صحیفه سجادیه]] نیز بدان اشاره شده است: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ وَ اجْعَلْنِی مِنْ أَهْلِ التَّوْحِیدِ وَ الْإِیمَانِ بِکَ، وَ التَّصْدِیقِ بِرَسُولِکَ، وَ الْأَئِمَّةِ الَّذِینَ حَتَمْتَ طَاعَتَهُمْ مِمَّنْ یَجْرِی ذَلِکَ بِهِ وَ عَلَى یَدَیْهِ، آمِینَ رَبَّ الْعَالَمِینَ}}<ref>صحیفه سجادیه، دعای ۴۸، فراز ۱۲.</ref>؛ «بار خدایا، مرا از کسانى قرار ده که تو را به یکتایى مى‏‌پرستند و به تو [[ایمان]] آورده‌‏اند و پیامبرت را تصدیق کرده‌‏اند و [[امامان]] را به پیشوایى پذیرفته‏‌اند امامانى که اطاعتشان را [[فریضه]] ساخته‌‏اى و [[ایمان]] به تو و تصدیق به [[رسول]] تو به دست ایشان اجرا مى‏‌شود. آمین رب العالمین» و این تصدیق به جایگاه الهی [[امامان]] و [[اطاعت]] از ایشان به [[امر خداوند]]، [[جامعه]] را به منزل‌گاهی می‌رساند که در راه [[اطاعت]] و استماع [[امام]] از [[خدا]] نیز [[یاری]] بطلبند. {{متن حدیث\|«وَ اجْعَلْنَا لَهُمْ سَامِعِینَ وَ مُطِیعِینَ کَمَا أَمَرْتَ»}}<ref>صحیفه سجادیه، دعای ۳۴، فراز ۵.</ref>؛ «و چنان‌که خود [[فرمان]] داده‏‌اى ما را شنونده [[سخن]] ایشان و [[فرمانبردار]][[ حکم]] ایشان قرار ده»<ref>مقاله امامت در صحیفه سجادیه، ناصر باقری بیدهندی، نشریه مطالعات اهل بیت شناسی، شماره۲، بهار و تابستان ۹۴.</ref>.<ref>[[ام‌البنین خالقیان\|خالقیان، ام‌البنین]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «امامت»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۸۸.</ref>.

	=== [[تولی و تبری]] ===		=== [[تولی و تبری]] ===

Bahmani: /* برپا داشتن کتاب و سنت */

2024-03-15T13:57:03Z

برپا داشتن کتاب و سنت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۲۷
خط ۹۱:		خط ۹۱:

	=== برپا داشتن کتاب و سنت ===		=== برپا داشتن کتاب و سنت ===
	امام سجاد {{ع}} در ضمن دعایی به [[وظیفه]] [[حفظ کتاب]] و [[سنت رسول خدا]] {{صل}} توسط [[امام]] {{ع}} چنین اشاره می‌کند: “ای [[خداوند]]، کتاب خود، حدود و [[شرایع]] خود و سنت‌های [[پیامبر]] خود را بدو برپای دار و هرچه را [[ظالمان]] از معالم دینت می‌رانیده‌اند بدو زنده دار و بدو زنگ [[ستم]] [[ستمکاران]] از [[آیین]] خویش بزدای و بدو دشواری‌ها از راه خود دور گردان و به نیروی او کسانی را که از راه تو [[منحرف]] شده‌اند از میان بردار و آن کسان را که [[صراط مستقیم]] تو را راه کج جلوه می‌دهند نابود نمای”<ref>صحیفه سجادیه، دعای ۴۷.</ref>.<ref>[[ام‌البنین خالقیان\|خالقیان، ام‌البنین]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «امامت»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۸۸.</ref>		امام سجاد {{ع}} در ضمن دعایی به [[وظیفه]] حفظ کتاب و [[سنت رسول خدا]] {{صل}} توسط [[امام]] {{ع}} چنین اشاره می‌کند: “ای [[خداوند]]، کتاب خود، حدود و [[شرایع]] خود و سنت‌های [[پیامبر]] خود را بدو برپای دار و هرچه را [[ظالمان]] از معالم دینت می‌رانیده‌اند بدو زنده دار و بدو زنگ [[ستم]] [[ستمکاران]] از [[آیین]] خویش بزدای و بدو دشواری‌ها از راه خود دور گردان و به نیروی او کسانی را که از راه تو [[منحرف]] شده‌اند از میان بردار و آن کسان را که [[صراط مستقیم]] تو را راه کج جلوه می‌دهند نابود نمای”<ref>صحیفه سجادیه، دعای ۴۷.</ref>.<ref>[[ام‌البنین خالقیان\|خالقیان، ام‌البنین]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «امامت»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۸۸.</ref>

	== حقوق امام (وظایف امت در برابر امام) ==		== حقوق امام (وظایف امت در برابر امام) ==

Bahmani: /* ولایت اجتماعی */

2024-03-15T13:56:50Z

ولایت اجتماعی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۲۶
خط ۶۰:		خط ۶۰:

	=== ولایت اجتماعی ===		=== ولایت اجتماعی ===
	[[اقامه قسط]] و [[اجرای احکام]] و [[حدود الهی]] و رودروئی و [[مبارزه]] و سرکوب [[ظلم]] و [[فساد]] و [[گناه]] با اقدامات عملی، از [[شئون]] [[اجتماعی]] [[امام]] است. این به معنای مبسوط الید بودن امام و بدان معنی است که [[ولایت امر]]، در شعاع [[قدرت]] و [[حاکمیت]] و بسط ید، می‌تواند [[مردم]] را به راه و رسم [[بندگی خدا]] فرا خواند و به معروف [[جامه]] عمل بپوشاند و [[منکرات]] را محو و نابود سازد. تمامی این نکات از فراز {{متن حدیث\|مِمَّنْ یَجْرِی ذَلِکَ بِهِ وَ عَلَى یَدَیْهِ}}<ref>صحیفه سجادیه، دعای ۴۸، فراز ۱۲.</ref>، استخراج می‌گردد؛ زیرا که جریان امور را در دست امام می‌داند که در [[سایه]] [[قدرت]] و بسط ید [[امام]] میسر است و این همان ولایت اجتماعی است<ref>مقاله امامت در صحیفه سجادیه، ناصر باقری بیدهندی، نشریه مطالعات اهل بیت شناسی، شماره۲، بهار و تابستان ۹۴.</ref>.		[[اقامه قسط]] و [[اجرای احکام]] و [[حدود الهی]] و رودروئی و [[مبارزه]] و سرکوب [[ظلم]] و [[فساد]] و [[گناه]] با اقدامات عملی، از [[شئون]] [[اجتماعی]] [[امام]] است. این به معنای مبسوط الید بودن امام و بدان معنی است که [[ولایت امر]]، در شعاع [[قدرت]] و [[حاکمیت]] و بسط ید، می‌تواند [[مردم]] را به راه و رسم [[بندگی خدا]] فرا خواند و به معروف [[جامه]] عمل بپوشاند و منکرات را محو و نابود سازد. تمامی این نکات از فراز {{متن حدیث\|مِمَّنْ یَجْرِی ذَلِکَ بِهِ وَ عَلَى یَدَیْهِ}}<ref>صحیفه سجادیه، دعای ۴۸، فراز ۱۲.</ref>، استخراج می‌گردد؛ زیرا که جریان امور را در دست امام می‌داند که در [[سایه]] [[قدرت]] و بسط ید [[امام]] میسر است و این همان ولایت اجتماعی است<ref>مقاله امامت در صحیفه سجادیه، ناصر باقری بیدهندی، نشریه مطالعات اهل بیت شناسی، شماره۲، بهار و تابستان ۹۴.</ref>.

	== [[وظایف امام]] ==		== [[وظایف امام]] ==