امام حسن مجتبی در زمان معاویه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* رد خویشاوندی سببی امویان ‌ */

2024-11-19T07:38:52Z

رد خویشاوندی سببی امویان ‌

Bahmani در ‏۱۹ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۳۳

2024-11-19T07:33:32Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۳
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	=== [[مبارزات]] امام حسن{{ع}} با معاویه‌ ===		== [[مبارزات]] امام حسن{{ع}} با معاویه‌ ==
	امام حسن{{ع}} بعد از خلافت و بیعت مردم با ایشان مستمری جنگجویان را که نیروهایش خواهان آن بودند، افزایش داد، این موضوع [[تاریخی]] حاکی از تصمیم جدی امام بر [[جنگ]] و تأکید بر رویارویی با معاویه است، چنان‌که این معنا از پرداختن امام به [[اصلاح امور]] [[لشکریان]] و سروسامان دادن وضعیت آنها، به خوبی روشن است<ref>تاریخ یعقوبی، ج۶، ص۸۶؛ مقاتل الطالبیین، ص۱۶؛ تاریخ ابن اثیر، ج۳، ص۱۷۰.</ref>.		امام حسن{{ع}} بعد از خلافت و بیعت مردم با ایشان مستمری جنگجویان را که نیروهایش خواهان آن بودند، افزایش داد، این موضوع [[تاریخی]] حاکی از تصمیم جدی امام بر [[جنگ]] و تأکید بر رویارویی با معاویه است، چنان‌که این معنا از پرداختن امام به [[اصلاح امور]] [[لشکریان]] و سروسامان دادن وضعیت آنها، به خوبی روشن است<ref>تاریخ یعقوبی، ج۶، ص۸۶؛ مقاتل الطالبیین، ص۱۶؛ تاریخ ابن اثیر، ج۳، ص۱۷۰.</ref>.

	امام حسن{{ع}} در برابر معاویه موضعی بسیار [[قاطع]] اتّخاذ فرمود؛ زیرا معاویه به مجرد اطلاع یافتن از [[شهادت]] امیر المؤمنین{{ع}} و بیعت مردم با امام حسن{{ع}}، دو جاسوس یکی از [[قبیله حمیر]] به [[کوفه]] و دیگری را از [[بنی قین]] به بصره اعزام کرد تا اطلاعات و [[اخبار]] را در [[اختیار]] او قرار دهند و امور را بر [[امام]] آشفته سازند [[امام حسن]]{{ع}} از جریان [[آگاه]] شد، دستور داد [[مرد]] [[حمیری]] را از [[قبیله]] لحّام در [[کوفه]] بیرون برانند، بلافاصله [[اخراج]] شد سپس [[فرمان]] داد او را گردن زدند، و طی نامه‌ای به [[بصره]] دستور اخراج جاسوس [[بنی قین]] را از [[قبیله بنی‌سلیم]] صادر فرمود، وی نیز اخراج و گردن زده شد<ref>مقاتل الطالبیین، ص۳۳.</ref>.		امام حسن{{ع}} در برابر معاویه موضعی بسیار [[قاطع]] اتّخاذ فرمود؛ زیرا معاویه به مجرد اطلاع یافتن از [[شهادت]] امیر المؤمنین{{ع}} و بیعت مردم با امام حسن{{ع}}، دو جاسوس یکی از [[قبیله حمیر]] به [[کوفه]] و دیگری را از بنی قین به بصره اعزام کرد تا اطلاعات و [[اخبار]] را در [[اختیار]] او قرار دهند و امور را بر [[امام]] آشفته سازند [[امام حسن]]{{ع}} از جریان [[آگاه]] شد، دستور داد [[مرد]] [[حمیری]] را از [[قبیله]] لحّام در [[کوفه]] بیرون برانند، بلافاصله [[اخراج]] شد سپس [[فرمان]] داد او را گردن زدند، و طی نامه‌ای به [[بصره]] دستور اخراج جاسوس بنی قین را از [[قبیله بنی‌سلیم]] صادر فرمود، وی نیز اخراج و گردن زده شد<ref>مقاتل الطالبیین، ص۳۳.</ref>.

	آن‌گاه امام{{ع}} نامه‌ای بدین مضمون به معاویه نوشت: اما بعد، معاویه! تو با جاسوسانی که بر من گمارده‌ای، گویی سر [[ستیز]] داری و من در این قضیه تردیدی ندارم، در [[انتظار]] چنین نبردی باش، به خواست [[خدا]] عملی خواهد شد. اطلاع یافتم که چونان بی‌خردان، زبان به [[ناسزا]] گشوده‌ای، مثال تو نظیر سخن [[شاعر]] است که گفت: آن‌کس که از میان ما رفته، نظیر همان کسی است که برای رسیدن به صبح، شب را به [[روز]] می‌آورد، به آنان که خواستار [[رفتاری]] برخلاف شیوه کسی هستند که از میان ما رخت بربسته بگو: مهیای فرد دیگری مانند گذشته باش<ref>مقاتل الطالبیین، ص۳۳.</ref>.		آن‌گاه امام{{ع}} نامه‌ای بدین مضمون به معاویه نوشت: اما بعد، معاویه! تو با جاسوسانی که بر من گمارده‌ای، گویی سر [[ستیز]] داری و من در این قضیه تردیدی ندارم، در [[انتظار]] چنین نبردی باش، به خواست [[خدا]] عملی خواهد شد. اطلاع یافتم که چونان بی‌خردان، زبان به [[ناسزا]] گشوده‌ای، مثال تو نظیر سخن [[شاعر]] است که گفت: آن‌کس که از میان ما رفته، نظیر همان کسی است که برای رسیدن به صبح، شب را به [[روز]] می‌آورد، به آنان که خواستار [[رفتاری]] برخلاف شیوه کسی هستند که از میان ما رخت بربسته بگو: مهیای فرد دیگری مانند گذشته باش<ref>مقاتل الطالبیین، ص۳۳.</ref>.
خط ۳۷:		خط ۳۷:
	در این نامه به روشنی به تصویر کشده شده که [[مقام خلافت]] [[مقدس]] [[الهی]] از دیدگاه معاویه کالای قابل خریداری است که بهای آن را از [[بیت المال]] می‌پردازد نه از [[اموال]] مخصوص معاویه و در آن تأکید شده که از [[فرمان]] [[رسول اکرم]]{{صل}} تخطی کرده و پا فراتر نهاده است؛ زیرا [[خداوند]] به [[پیامبر]] خود دستور داد [[پیشوایان]] [[اهل بیت]]{{عم}} را [[جانشین]] خویش گردانده و پس از خود به [[پیشوایی]] [[مردم]] [[منصوب]] نماید<ref>[[سید منذر حکیم\|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۴ (کتاب)\|پیشوایان هدایت ج۴]]، ص ۱۶۸.</ref>.		در این نامه به روشنی به تصویر کشده شده که [[مقام خلافت]] [[مقدس]] [[الهی]] از دیدگاه معاویه کالای قابل خریداری است که بهای آن را از [[بیت المال]] می‌پردازد نه از [[اموال]] مخصوص معاویه و در آن تأکید شده که از [[فرمان]] [[رسول اکرم]]{{صل}} تخطی کرده و پا فراتر نهاده است؛ زیرا [[خداوند]] به [[پیامبر]] خود دستور داد [[پیشوایان]] [[اهل بیت]]{{عم}} را [[جانشین]] خویش گردانده و پس از خود به [[پیشوایی]] [[مردم]] [[منصوب]] نماید<ref>[[سید منذر حکیم\|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۴ (کتاب)\|پیشوایان هدایت ج۴]]، ص ۱۶۸.</ref>.

	=== حرکت معاویه به عراق و موضع [[امام]]{{ع}}‌ ===		== حرکت معاویه به عراق و موضع [[امام]]{{ع}}‌ ==
	معاویه به [[بسیج]] [[لشکریان]] خود پرداخت و طی نامه‌هایی به کارگزارانش از آنان خواست در [[جنگ]] با عراق وی را [[همراهی]] کنند. وی در یکی از نامه‌هایش به [[کارگزاران]] خود یادآور شد که بزرگان و سران [[کوفه]] با [[نامه‌نگاری]] به وی، برای خود و عشایر نواحی خویش از او درخواست [[امان‌نامه]] کرده‌اند. اگر این مطلب صحیح باشد، می‌توان آن را نخستین حرکت ناجوانمردانه‌ای که در آن [[کوفیان]] دست از [[یاری امام حسن]]{{ع}} برداشتند، دانست.		معاویه به [[بسیج]] [[لشکریان]] خود پرداخت و طی نامه‌هایی به کارگزارانش از آنان خواست در [[جنگ]] با عراق وی را [[همراهی]] کنند. وی در یکی از نامه‌هایش به [[کارگزاران]] خود یادآور شد که بزرگان و سران [[کوفه]] با [[نامه‌نگاری]] به وی، برای خود و عشایر نواحی خویش از او درخواست [[امان‌نامه]] کرده‌اند. اگر این مطلب صحیح باشد، می‌توان آن را نخستین حرکت ناجوانمردانه‌ای که در آن [[کوفیان]] دست از [[یاری امام حسن]]{{ع}} برداشتند، دانست.

Bahmani در ‏۱۹ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۳۲

2024-11-19T07:32:32Z

@@ خط ۵: / خط ۵: @@
 | پرسش مرتبط  =
 }}
 == رد [[خویشاوندی]] سببی امویان ‌==

Bahmani: /* کیفیت شهادت امام حسن{{ع}}‌ */

2024-11-13T05:26:25Z

کیفیت شهادت امام حسن{{ع}}‌

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۵۶
خط ۱۲۶:		خط ۱۲۶:
	[[امام صادق]]{{ع}} فرمود: اشعث بن قیس در ریختن [[خون]] [[امیر المؤمنین]] شرکت داشت و دخترش جعده به [[امام حسن]]{{ع}} زهر خورانید و پسرش محمد در ریختن خون حسین{{ع}} شرکت جست<ref>صلح امام حسن، ص۳۶۵.</ref>. بدین‌ترتیب، معاویه به خواسته‌اش رسید و امام حسن{{ع}} [[روز]] پنجشنبه ۲۸ صفر سال ۴۹ یا ۵۰ هجری در [[مدینه]] به [[شهادت]] رسید.		[[امام صادق]]{{ع}} فرمود: اشعث بن قیس در ریختن [[خون]] [[امیر المؤمنین]] شرکت داشت و دخترش جعده به [[امام حسن]]{{ع}} زهر خورانید و پسرش محمد در ریختن خون حسین{{ع}} شرکت جست<ref>صلح امام حسن، ص۳۶۵.</ref>. بدین‌ترتیب، معاویه به خواسته‌اش رسید و امام حسن{{ع}} [[روز]] پنجشنبه ۲۸ صفر سال ۴۹ یا ۵۰ هجری در [[مدینه]] به [[شهادت]] رسید.

	معاویه با انجام این عمل ننگین، [[سرنوشت]] امتی را [[تغییر]] داد و مسلمانان را در گردابی از [[بلا]] و [[مصیبت]] غرق ساخت و خود و فرزندانش را در [[انتقام‌جویی]] و [[جنگ]] ستیزها و کودتاها غوطه‌ور ساخت و بدین‌سان، [[قرارداد صلح]] را تا آخرین سطرش زیرپا نهاد.		معاویه با انجام این عمل ننگین، [[سرنوشت]] امتی را [[تغییر]] داد و مسلمانان را در گردابی از [[بلا]] و [[مصیبت]] غرق ساخت و خود و فرزندانش را در [[انتقام‌جویی]] و [[جنگ]] ستیزها و کودتاها غوطه‌ور ساخت و بدین‌سان، قرارداد صلح را تا آخرین سطرش زیرپا نهاد.

	امام حسن{{ع}} در آستانه شهادت فرمود: عسلی که معاویه به من خورانید، کارگر افتاد و او به آرزویش رسید. به [[خدا]] [[سوگند]]! نه به وعده‌هایش عمل کرد، و نه در گفتارش صادق بود<ref>مسعودی بهامش ابن اثیر، ج۶، ص۵۵.</ref>.		امام حسن{{ع}} در آستانه شهادت فرمود: عسلی که معاویه به من خورانید، کارگر افتاد و او به آرزویش رسید. به [[خدا]] [[سوگند]]! نه به وعده‌هایش عمل کرد، و نه در گفتارش صادق بود<ref>مسعودی بهامش ابن اثیر، ج۶، ص۵۵.</ref>.

Bahmani: /* کیفیت شهادت امام حسن{{ع}}‌ */

2024-11-13T05:26:08Z

کیفیت شهادت امام حسن{{ع}}‌

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۵۶
خط ۱۲۴:		خط ۱۲۴:
	معاویه از [[مروان حکم]] خواست تا جعده دختر اشعث بن قیس کندی ـ یکی از [[همسران]] [[امام]] را در «[[ماء]] رومه»<ref>چاه آبی در نزدیکی مدینه.</ref> به خوراندن زهر آغشته با عسل به [[امام مجتبی]]{{ع}} وادارد که اگر امام در اثر این زهر از [[دنیا]] رفت، [[جعده]] را به [[ازدواج]] یزید درآورد و یکصد هزار درهم بدو پیشکش دهد. جعده از آن جهت که دختر [[اشعث بن قیس]] ـ [[منافق]] معروفی که بین دو بار اسلام آوردن خود، به [[ارتداد]] کشیده شد، از نظر [[روحی]] نزدیک‌ترین فردی بود که پذیرای چنین معامله شومی شد.		معاویه از [[مروان حکم]] خواست تا جعده دختر اشعث بن قیس کندی ـ یکی از [[همسران]] [[امام]] را در «[[ماء]] رومه»<ref>چاه آبی در نزدیکی مدینه.</ref> به خوراندن زهر آغشته با عسل به [[امام مجتبی]]{{ع}} وادارد که اگر امام در اثر این زهر از [[دنیا]] رفت، [[جعده]] را به [[ازدواج]] یزید درآورد و یکصد هزار درهم بدو پیشکش دهد. جعده از آن جهت که دختر [[اشعث بن قیس]] ـ [[منافق]] معروفی که بین دو بار اسلام آوردن خود، به [[ارتداد]] کشیده شد، از نظر [[روحی]] نزدیک‌ترین فردی بود که پذیرای چنین معامله شومی شد.

	[[امام صادق]]{{ع}} فرمود: اشعث بن قیس در ریختن [[خون]] [[امیر المؤمنین]] شرکت داشت و دخترش جعده به [[امام حسن]]{{ع}} زهر خورانید و پسرش محمد در ریختن خون حسین{{ع}} شرکت جست<ref>صلح امام حسن، ص۳۶۵.</ref>. بدین‌ترتیب، معاویه به خواسته‌اش رسید و امام حسن{{ع}} [[روز]] [[پنجشنبه]] ۲۸ صفر سال ۴۹ یا ۵۰ هجری در [[مدینه]] به [[شهادت]] رسید.		[[امام صادق]]{{ع}} فرمود: اشعث بن قیس در ریختن [[خون]] [[امیر المؤمنین]] شرکت داشت و دخترش جعده به [[امام حسن]]{{ع}} زهر خورانید و پسرش محمد در ریختن خون حسین{{ع}} شرکت جست<ref>صلح امام حسن، ص۳۶۵.</ref>. بدین‌ترتیب، معاویه به خواسته‌اش رسید و امام حسن{{ع}} [[روز]] پنجشنبه ۲۸ صفر سال ۴۹ یا ۵۰ هجری در [[مدینه]] به [[شهادت]] رسید.

	معاویه با انجام این عمل ننگین، [[سرنوشت]] امتی را [[تغییر]] داد و مسلمانان را در گردابی از [[بلا]] و [[مصیبت]] [[غرق]] ساخت و خود و فرزندانش را در [[انتقام‌جویی]] و [[جنگ]] ستیزها و کودتاها غوطه‌ور ساخت و بدین‌سان، [[قرارداد صلح]] را تا آخرین سطرش زیرپا نهاد.		معاویه با انجام این عمل ننگین، [[سرنوشت]] امتی را [[تغییر]] داد و مسلمانان را در گردابی از [[بلا]] و [[مصیبت]] غرق ساخت و خود و فرزندانش را در [[انتقام‌جویی]] و [[جنگ]] ستیزها و کودتاها غوطه‌ور ساخت و بدین‌سان، [[قرارداد صلح]] را تا آخرین سطرش زیرپا نهاد.

	امام حسن{{ع}} در آستانه شهادت فرمود: عسلی که معاویه به من خورانید، [[کارگر]] افتاد و او به آرزویش رسید. به [[خدا]] [[سوگند]]! نه به وعده‌هایش عمل کرد، و نه در گفتارش صادق بود<ref>مسعودی بهامش ابن اثیر، ج۶، ص۵۵.</ref>.		امام حسن{{ع}} در آستانه شهادت فرمود: عسلی که معاویه به من خورانید، کارگر افتاد و او به آرزویش رسید. به [[خدا]] [[سوگند]]! نه به وعده‌هایش عمل کرد، و نه در گفتارش صادق بود<ref>مسعودی بهامش ابن اثیر، ج۶، ص۵۵.</ref>.

	پیک [[مروان]] به معاویه رسید و اجرای طرح مسمومیت [[امام]] را به وی اطلاع داد. معاویه از شنیدن خبر شهادت امام حسن{{ع}} نتوانست از ابراز [[شادی]] خودداری کند وی در کاخ سبزش به سر می‌برد با شنیدن این خبر [[تکبیر]] گفت و کاخ‌نشینان نیز همراه با وی تکبیر سردادند و مردمی که در [[مسجد]] حضور داشتند، نیز با شنیدن صدای تکبیر کاخ‌نشینان تکبیر گفتند، در همین اثناء فاخته دختر قرظه بن عمرو بن نوفل بن عبد مناف ([[همسر]] معاویه) از پنجره اتاقش به درون کاخ نگریست و به معاویه گفت: [[امیر المؤمنین]]! خدا تو را شاد گرداند چه شده که از [[خوشحالی]] در پوست خود نمی‌گنجی، معاویه گفت: خبر کشته شدن [[حسن بن علی]] را شنیده‌ام. فاخته با شنیدن این سخن، کلمه [[استرجاع]] {{متن قرآن\|إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ}}<ref>«ما از آن خداوندیم و به سوی او باز می‌گردیم» سوره بقره، آیه ۱۵۶.</ref> را بر زبان آورد و سپس به [[گریه]] افتاد و گفت: سالار [[مسلمانان]] و فرزند دخت گرامی [[رسول خدا]]{{صل}} به [[شهادت]] رسید<ref>صلح امام حسن، ص۳۶۵- ۳۶۶.</ref>.		پیک [[مروان]] به معاویه رسید و اجرای طرح مسمومیت [[امام]] را به وی اطلاع داد. معاویه از شنیدن خبر شهادت امام حسن{{ع}} نتوانست از ابراز [[شادی]] خودداری کند وی در کاخ سبزش به سر می‌برد با شنیدن این خبر [[تکبیر]] گفت و کاخ‌نشینان نیز همراه با وی تکبیر سردادند و مردمی که در [[مسجد]] حضور داشتند، نیز با شنیدن صدای تکبیر کاخ‌نشینان تکبیر گفتند، در همین اثناء فاخته دختر قرظه بن عمرو بن نوفل بن عبد مناف ([[همسر]] معاویه) از پنجره اتاقش به درون کاخ نگریست و به معاویه گفت: [[امیر المؤمنین]]! خدا تو را شاد گرداند چه شده که از [[خوشحالی]] در پوست خود نمی‌گنجی، معاویه گفت: خبر کشته شدن [[حسن بن علی]] را شنیده‌ام. فاخته با شنیدن این سخن، کلمه [[استرجاع]] {{متن قرآن\|إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ}}<ref>«ما از آن خداوندیم و به سوی او باز می‌گردیم» سوره بقره، آیه ۱۵۶.</ref> را بر زبان آورد و سپس به [[گریه]] افتاد و گفت: سالار [[مسلمانان]] و فرزند دخت گرامی [[رسول خدا]]{{صل}} به [[شهادت]] رسید<ref>صلح امام حسن، ص۳۶۵- ۳۶۶.</ref>.

Bahmani در ‏۱۳ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۲۱

2024-11-13T05:21:13Z

نمایش تغییرات

Bahmani: /* رد خویشاوندی سببی امویان‌ */

2024-11-12T10:28:10Z

رد خویشاوندی سببی امویان‌

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۸
خط ۷:		خط ۷:

	==رد [[خویشاوندی]] سببی امویان‌==		==رد [[خویشاوندی]] سببی امویان‌==
	معاویه خواست با برقراری خویشاوندی سببی با [[بنی هاشم]]، به [[عزت]] و [[سربلندی]] دست یابد. از این‌رو، به [[مروان حکم]] فرمانروایش بر [[مدینه]] نوشت که [[زینب]] دختر [[عبدالله بن جعفر]] را با هر مهریه‌ای که پدرش تعیین نماید و [[پرداختن بدهی]] وی به هر اندازه‌ای که باشد و ایجاد [[صلح]] و [[آشتی]] میان بنی هاشم و [[بنی امیه]]، برای یزید [[خواستگاری]] کند. [[مروان]] شخصی را در پی عبدالله فرستاد، وقتی عبدالله نزد مروان آمد، وی در مورد خواستگاری دخترش با او به [[گفت‌وگو]] پرداخت. عبدالله در پاسخ وی گفت: امور مربوط به [[زنان]] ما در دست [[حسن بن علی]]{{ع}} است، از او خواستگاری نما. مروان نزد [[امام]] شرفیاب و دختر عبدالله بن جعفر را از او خواستگاری کرد. حضرت فرمود: برای این کار هرکس را [[دوست]] داری جمع کن. مروان بیرون شتافت و بنی هاشم و بنی امیه را به یک اندازه گرد آورد و در جمع آنان سخن گفت و موضوعی را که معاویه مطرح کرده بود برای حضرت تبیین کرد.		معاویه خواست با برقراری خویشاوندی سببی با [[بنی هاشم]]، به [[عزت]] و سربلندی دست یابد. از این‌رو، به [[مروان حکم]] فرمانروایش بر [[مدینه]] نوشت که [[زینب]] دختر [[عبدالله بن جعفر]] را با هر مهریه‌ای که پدرش تعیین نماید و پرداختن بدهی وی به هر اندازه‌ای که باشد و ایجاد [[صلح]] و [[آشتی]] میان بنی هاشم و [[بنی امیه]]، برای یزید خواستگاری کند. [[مروان]] شخصی را در پی عبدالله فرستاد، وقتی عبدالله نزد مروان آمد، وی در مورد خواستگاری دخترش با او به گفت‌وگو پرداخت. عبدالله در پاسخ وی گفت: امور مربوط به [[زنان]] ما در دست [[حسن بن علی]]{{ع}} است، از او خواستگاری نما. مروان نزد [[امام]] شرفیاب و دختر عبدالله بن جعفر را از او خواستگاری کرد. حضرت فرمود: برای این کار هرکس را [[دوست]] داری جمع کن. مروان بیرون شتافت و بنی هاشم و بنی امیه را به یک اندازه گرد آورد و در جمع آنان سخن گفت و موضوعی را که معاویه مطرح کرده بود برای حضرت تبیین کرد.

	امام{{ع}} بعد از [[حمد]] و [[ثنای الهی]] بدو چنین پاسخ داد:		امام{{ع}} بعد از [[حمد]] و [[ثنای الهی]] بدو چنین پاسخ داد: آن‌چه را در مورد تعیین مهریه دختر عبدالله توسط پدرش عنوان کردی، (این را بدان) که ما از [[سنت رسول اکرم]]{{صل}} در مورد [[مهریه]] [[خانواده]] و دخترانش‌<ref>سنت رسول اکرم{{صل}} در مورد مهریه همسران و دخترانش چهارصد درهم بوده است.</ref> رو گردان نیستیم. در مورد پرداخت بدهی پدرش، سخن گفتی بگو ببینم از کی تاکنون زنان ما بدهی پدرانشان را پرداخته‌اند و نسبت به صلح و آشتی میان دو گروه، (باید بدانی که) ما به خاطر [[خدا]] و در راه رضای او با شما [[دشمنی]] داریم و برای [[دنیا]] هیچ‌گاه با شما از در صلح و آشتی در نخواهیم آمد.. .
	آن‌چه را در مورد تعیین مهریه دختر عبدالله توسط پدرش عنوان کردی، (این را بدان) که ما از [[سنت رسول اکرم]]{{صل}} در مورد [[مهریه]] [[خانواده]] و دخترانش‌<ref>سنت رسول اکرم{{صل}} در مورد مهریه همسران و دخترانش چهارصد درهم بوده است.</ref> رو گردان نیستیم. در مورد پرداخت بدهی پدرش، سخن گفتی بگو ببینم از کی تاکنون زنان ما بدهی پدرانشان را پرداخته‌اند و نسبت به صلح و آشتی میان دو گروه، (باید بدانی که) ما به خاطر [[خدا]] و در راه رضای او با شما [[دشمنی]] داریم و برای [[دنیا]] هیچ‌گاه با شما از در صلح و آشتی در نخواهیم آمد...
	امام{{ع}} در پایان سخنانش فرمود: نظر ما بر این قرار گرفت که زینب را به [[ازدواج]] پسر عمویش قاسم فرزند [[محمد بن جعفر]] درآوریم و من او را به [[عقد]] وی درآورده و مزرعه‌ای را که در [[مدینه]] دارم و معاویه حاضر شد در قبال آن ده هزار دینار بپردازد، مهریه وی قرار دادم.		امام{{ع}} در پایان سخنانش فرمود: نظر ما بر این قرار گرفت که زینب را به [[ازدواج]] پسر عمویش قاسم فرزند [[محمد بن جعفر]] درآوریم و من او را به [[عقد]] وی درآورده و مزرعه‌ای را که در [[مدینه]] دارم و معاویه حاضر شد در قبال آن ده هزار دینار بپردازد، مهریه وی قرار دادم. [[مروان]] طی نامه‌ای به معاویه وی را از جریان بااطلاع ساخت، وقتی نامه به معاویه رسید گفت: «ما از آنان خواستگاری کردیم، دست رد بر سینه ما نهادند ولی آنها اگر از ما خواستگاری کرده بودند، آنها را پذیرا می‌شدیم<ref>مقتل خوارزمی، ج۱، ص۱۲۴.</ref>.<ref>[[سید منذر حکیم\|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۴ (کتاب)\|پیشوایان هدایت ج۴]]، ص ۲۳۰.</ref>
	[[مروان]] طی نامه‌ای به معاویه وی را از جریان بااطلاع ساخت، وقتی [[نامه]] به معاویه رسید گفت: «ما از آنان [[خواستگاری]] کردیم، دست رد بر سینه ما نهادند ولی آنها اگر از ما خواستگاری کرده بودند، آنها را پذیرا می‌شدیم<ref>مقتل خوارزمی، ج۱، ص۱۲۴.</ref>.<ref>[[سید منذر حکیم\|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۴ (کتاب)\|پیشوایان هدایت]]، ~~ج۴،~~ ص ۲۳۰.</ref>

	==موضع [[امام]] در قبال معاویه و طرفدارانش‌==		==موضع [[امام]] در قبال معاویه و طرفدارانش‌==

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = امام حسن مجتبی | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==رد خویشاوندی سببی امویان‌== معاویه خواست با برقراری خویشاوندی سببی با بنی هاشم، به عزت و سربلندی دست یابد. از این‌رو، به مروان حکم فرمانروایش...» ایجاد کرد

2024-10-23T06:38:22Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = امام حسن مجتبی | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==رد خویشاوندی سببی امویان‌== معاویه خواست با برقراری خویشاوندی سببی با بنی هاشم، به عزت و سربلندی دست یابد. از این‌رو، به مروان حکم فرمانروایش...» ایجاد کرد

نمایش تغییرات