امام حسین در زمان امام علی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۲۲

2024-07-04T12:22:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۵۲
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = امام حسین \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[امام حسین در زمان امام علی در تاریخ اسلامی]] \| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = سرگذشت زندگی امام حسین \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[امام حسین در زمان امام علی در تاریخ اسلامی]] \| پرسش مرتبط = }}

	== سخنرانی هنگام [[بیعت]] با پدر به عنوان [[خلیفه]] ==		== سخنرانی هنگام [[بیعت]] با پدر به عنوان [[خلیفه]] ==

Bahmani: /* سخنرانی هنگام بیعت با پدر به عنوان خلیفه */

2024-07-04T12:16:05Z

سخنرانی هنگام بیعت با پدر به عنوان خلیفه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۴۶
خط ۲:		خط ۲:

	== سخنرانی هنگام [[بیعت]] با پدر به عنوان [[خلیفه]] ==		== سخنرانی هنگام [[بیعت]] با پدر به عنوان [[خلیفه]] ==
	[[اصبغ بن نباته]] نقل کرده است که: [[علی]] {{ع}} هنگامی که به عنوان خلیفه جلوس کرد و مردم با او بیعت کردند، [[عمامه پیامبر]] {{صل}} بر سر و ردای [[پیامبر]] {{صل}} بر دوش و [[کفش]] پیامبر {{صل}} به پا و [[شمشیر پیامبر]] {{صل}} بر دوش، به [[مسجد]] آمد.... سپس به حسن {{ع}} فرمود: «ای حسن! برخیز و از [[منبر]]، بالا برو و سخنی بگو که [[قریش]]، تو را پس از من، [[نادان]] نشمرند و نگویند: [[حسن بن علی]]، چیزی نمی‌داند»... سپس به [[حسین]] {{ع}} فرمود: «پسر عزیزم! برخیز و از منبر، بالا برو و سخنی بگو که قریش، تو را پس از من، نادان نشمرند و نگویند که [[حسین بن علی]]، چیزی نمی‌داند، و سخنت دنباله سخن برادرت باشد». حسین {{ع}} از منبر، بالا رفت و پس از [[حمد]] و [[ثنای الهی]] و [[درود فرستادن]] مختصر و کامل بر پیامبر {{صل}}، گفت: ای مردم! شنیدم جدّم پیامبر {{صل}} می‌فرماید: «علی، [[شهر]] [[هدایت]] است، پس هر کس به آن در آید، [[نجات]] می‌یابد و هر کس جا بماند، هلاک می‌شود».		[[اصبغ بن نباته]] نقل کرده است که: [[علی]] {{ع}} هنگامی که به عنوان خلیفه جلوس کرد و مردم با او بیعت کردند، عمامه پیامبر {{صل}} بر سر و ردای [[پیامبر]] {{صل}} بر دوش و کفش پیامبر {{صل}} به پا و شمشیر پیامبر {{صل}} بر دوش، به [[مسجد]] آمد.... سپس به حسن {{ع}} فرمود: «ای حسن! برخیز و از [[منبر]]، بالا برو و سخنی بگو که [[قریش]]، تو را پس از من، [[نادان]] نشمرند و نگویند: [[حسن بن علی]]، چیزی نمی‌داند»... سپس به [[حسین]] {{ع}} فرمود: «پسر عزیزم! برخیز و از منبر، بالا برو و سخنی بگو که قریش، تو را پس از من، نادان نشمرند و نگویند که [[حسین بن علی]]، چیزی نمی‌داند، و سخنت دنباله سخن برادرت باشد». حسین {{ع}} از منبر، بالا رفت و پس از [[حمد]] و [[ثنای الهی]] و [[درود فرستادن]] مختصر و کامل بر پیامبر {{صل}}، گفت: ای مردم! شنیدم جدّم پیامبر {{صل}} می‌فرماید: «علی، [[شهر]] [[هدایت]] است، پس هر کس به آن در آید، [[نجات]] می‌یابد و هر کس جا بماند، هلاک می‌شود».

	علی {{ع}} به سوی او جست و او را به سینه‌اش چسباند و وی را بوسید و سپس فرمود: «ای مردم! [[گواه]] باشید که این دو، [[فرزندان پیامبر]] {{صل}} و ودیعه‌های او هستند که نزد من به [[امانت]] گذاشت و من، آن دو را نزد شما مردم، به [[ودیعت]] می‌نهم و پیامبر {{صل}} درباره این دو از شما خواهد پرسید»<ref>{{متن حدیث\|لَمَّا جَلَسَ عَلِيٌّ {{ع}} فِي‏ الْخِلَافَةِ وَ بَايَعَهُ‏ النَّاسُ‏ خَرَجَ إِلَى الْمَسْجِدِ مُتَعَمِّماً بِعِمَامَةِ رَسُولِ اللَّهِ {{صل}} لَابِساً بُرْدَةَ رَسُولِ اللَّهِ {{صل}} مُتَنَعِّلًا نَعْلَ رَسُولِ اللَّهِ {{صل}} مُتَقَلِّداً سَيْفَ رَسُولِ اللَّهِ {{صل}}... ثُمَّ قَالَ‏ لِلْحَسَنِ‏{{ع}} يَا حَسَنُ قُمْ فَاصْعَدِ الْمِنْبَرَ فَتَكَلَّمْ بِكَلَامٍ لَا تَجْهَلُكَ قُرَيْشٌ مِنْ بَعْدِي فَيَقُولُونَ إِنَّ الْحَسَنَ بْنَ عَلِيٍّ لَا يُحْسِنُ شَيْئاً... ثُمَّ‏ قَالَ‏ لِلْحُسَيْنِ‏{{ع}} يَا بُنَيَّ قُمْ فَاصْعَدِ الْمِنْبَرَ وَ تَكَلَّمْ بِكَلَامٍ لَا تَجْهَلُكَ قُرَيْشٌ مِنْ بَعْدِي فَيَقُولُونَ إِنَّ الْحُسَيْنَ بْنَ عَلِيٍّ لَا يُبْصِرُ شَيْئاً وَ لْيَكُنْ كَلَامُكَ تَبَعاً لِكَلَامِ أَخِيكَ فَصَعِدَ الْحُسَيْنُ {{ع}} الْمِنْبَرَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَ أَثْنَى عَلَيْهِ وَ صَلَّى عَلَى نَبِيِّهِ {{صل}} صَلَاةً مُوجَزَةً ثُمَّ قَالَ مَعَاشِرَ النَّاسِ سَمِعْتُ جَدِّي رَسُولَ اللَّهِ {{صل}} وَ هُوَ يَقُولُ إِنَّ عَلِيّاً هُوَ مَدِينَةُ هُدًى فَمَنْ دَخَلَهَا نَجَا وَ مَنْ تَخَلَّفَ عَنْهَا هَلَكَ فَوَثَبَ إِلَيْهِ عَلِيٌّ فَضَمَّهُ إِلَى صَدْرِهِ وَ قَبَّلَهُ ثُمَّ قَالَ مَعَاشِرَ النَّاسِ اشْهَدُوا أَنَّهُمَا فَرْخَا رَسُولِ اللَّهِ {{صل}} وَ وَدِيعَتُهُ الَّتِي اسْتَوْدَعَنِيهَا وَ أَنَا أَسْتَوْدِعُكُمُوهَا مَعَاشِرَ النَّاسِ وَ رَسُولُ اللَّهِ {{صل}} سَائِلُكُمْ عَنْهُمَا}} (التوحید، ص۳۰۵؛ الأمالی، صدوق، ص۴۲۳، ح۵۶۰).</ref><ref>[[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)\|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۱۹۶.</ref>		علی {{ع}} به سوی او جست و او را به سینه‌اش چسباند و وی را بوسید و سپس فرمود: «ای مردم! [[گواه]] باشید که این دو، [[فرزندان پیامبر]] {{صل}} و ودیعه‌های او هستند که نزد من به [[امانت]] گذاشت و من، آن دو را نزد شما مردم، به ودیعت می‌نهم و پیامبر {{صل}} درباره این دو از شما خواهد پرسید»<ref>{{متن حدیث\|لَمَّا جَلَسَ عَلِيٌّ {{ع}} فِي‏ الْخِلَافَةِ وَ بَايَعَهُ‏ النَّاسُ‏ خَرَجَ إِلَى الْمَسْجِدِ مُتَعَمِّماً بِعِمَامَةِ رَسُولِ اللَّهِ {{صل}} لَابِساً بُرْدَةَ رَسُولِ اللَّهِ {{صل}} مُتَنَعِّلًا نَعْلَ رَسُولِ اللَّهِ {{صل}} مُتَقَلِّداً سَيْفَ رَسُولِ اللَّهِ {{صل}}... ثُمَّ قَالَ‏ لِلْحَسَنِ‏{{ع}} يَا حَسَنُ قُمْ فَاصْعَدِ الْمِنْبَرَ فَتَكَلَّمْ بِكَلَامٍ لَا تَجْهَلُكَ قُرَيْشٌ مِنْ بَعْدِي فَيَقُولُونَ إِنَّ الْحَسَنَ بْنَ عَلِيٍّ لَا يُحْسِنُ شَيْئاً... ثُمَّ‏ قَالَ‏ لِلْحُسَيْنِ‏{{ع}} يَا بُنَيَّ قُمْ فَاصْعَدِ الْمِنْبَرَ وَ تَكَلَّمْ بِكَلَامٍ لَا تَجْهَلُكَ قُرَيْشٌ مِنْ بَعْدِي فَيَقُولُونَ إِنَّ الْحُسَيْنَ بْنَ عَلِيٍّ لَا يُبْصِرُ شَيْئاً وَ لْيَكُنْ كَلَامُكَ تَبَعاً لِكَلَامِ أَخِيكَ فَصَعِدَ الْحُسَيْنُ {{ع}} الْمِنْبَرَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَ أَثْنَى عَلَيْهِ وَ صَلَّى عَلَى نَبِيِّهِ {{صل}} صَلَاةً مُوجَزَةً ثُمَّ قَالَ مَعَاشِرَ النَّاسِ سَمِعْتُ جَدِّي رَسُولَ اللَّهِ {{صل}} وَ هُوَ يَقُولُ إِنَّ عَلِيّاً هُوَ مَدِينَةُ هُدًى فَمَنْ دَخَلَهَا نَجَا وَ مَنْ تَخَلَّفَ عَنْهَا هَلَكَ فَوَثَبَ إِلَيْهِ عَلِيٌّ فَضَمَّهُ إِلَى صَدْرِهِ وَ قَبَّلَهُ ثُمَّ قَالَ مَعَاشِرَ النَّاسِ اشْهَدُوا أَنَّهُمَا فَرْخَا رَسُولِ اللَّهِ {{صل}} وَ وَدِيعَتُهُ الَّتِي اسْتَوْدَعَنِيهَا وَ أَنَا أَسْتَوْدِعُكُمُوهَا مَعَاشِرَ النَّاسِ وَ رَسُولُ اللَّهِ {{صل}} سَائِلُكُمْ عَنْهُمَا}} (التوحید، ص۳۰۵؛ الأمالی، صدوق، ص۴۲۳، ح۵۶۰).</ref>.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)\|گزیده دانشنامه امام حسین]]، ص ۱۹۶.</ref>

	== نقش [[امام]] {{ع}} در [[جنگ جمل]] ==		== نقش [[امام]] {{ع}} در [[جنگ جمل]] ==

Bahmani: /* سخنرانی هنگام بیعت با پدر به عنوان خلیفه */

2023-08-03T07:59:10Z

سخنرانی هنگام بیعت با پدر به عنوان خلیفه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۲۹
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = امام حسین \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[امام حسین در زمان امام علی در تاریخ اسلامی]] \| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = امام حسین \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[امام حسین در زمان امام علی در تاریخ اسلامی]] \| پرسش مرتبط = }}

	== [[سخنرانی]] هنگام [[بیعت]] با پدر به عنوان [[خلیفه]] ==		== سخنرانی هنگام [[بیعت]] با پدر به عنوان [[خلیفه]] ==
	[[اصبغ بن نباته]] نقل کرده است که: [[علی]] {{ع}} هنگامی که به عنوان خلیفه جلوس کرد و مردم با او بیعت کردند، [[عمامه پیامبر]] {{صل}} بر سر و ردای [[پیامبر]] {{صل}} بر دوش و [[کفش]] پیامبر {{صل}} به پا و [[شمشیر پیامبر]] {{صل}} بر دوش، به [[مسجد]] آمد.... سپس به حسن {{ع}} فرمود: «ای حسن! برخیز و از [[منبر]]، بالا برو و سخنی بگو که [[قریش]]، تو را پس از من، [[نادان]] نشمرند و نگویند: [[حسن بن علی]]، چیزی نمی‌داند»... سپس به [[حسین]] {{ع}} فرمود: «پسر عزیزم! برخیز و از منبر، بالا برو و سخنی بگو که قریش، تو را پس از من، نادان نشمرند و نگویند که [[حسین بن علی]]، چیزی نمی‌داند، و سخنت دنباله سخن برادرت باشد». حسین {{ع}} از منبر، بالا رفت و پس از [[حمد]] و [[ثنای الهی]] و [[درود فرستادن]] مختصر و کامل بر پیامبر {{صل}}، گفت: ای مردم! شنیدم جدّم پیامبر {{صل}} می‌فرماید: «علی، [[شهر]] [[هدایت]] است، پس هر کس به آن در آید، [[نجات]] می‌یابد و هر کس جا بماند، هلاک می‌شود».		[[اصبغ بن نباته]] نقل کرده است که: [[علی]] {{ع}} هنگامی که به عنوان خلیفه جلوس کرد و مردم با او بیعت کردند، [[عمامه پیامبر]] {{صل}} بر سر و ردای [[پیامبر]] {{صل}} بر دوش و [[کفش]] پیامبر {{صل}} به پا و [[شمشیر پیامبر]] {{صل}} بر دوش، به [[مسجد]] آمد.... سپس به حسن {{ع}} فرمود: «ای حسن! برخیز و از [[منبر]]، بالا برو و سخنی بگو که [[قریش]]، تو را پس از من، [[نادان]] نشمرند و نگویند: [[حسن بن علی]]، چیزی نمی‌داند»... سپس به [[حسین]] {{ع}} فرمود: «پسر عزیزم! برخیز و از منبر، بالا برو و سخنی بگو که قریش، تو را پس از من، نادان نشمرند و نگویند که [[حسین بن علی]]، چیزی نمی‌داند، و سخنت دنباله سخن برادرت باشد». حسین {{ع}} از منبر، بالا رفت و پس از [[حمد]] و [[ثنای الهی]] و [[درود فرستادن]] مختصر و کامل بر پیامبر {{صل}}، گفت: ای مردم! شنیدم جدّم پیامبر {{صل}} می‌فرماید: «علی، [[شهر]] [[هدایت]] است، پس هر کس به آن در آید، [[نجات]] می‌یابد و هر کس جا بماند، هلاک می‌شود».

Bahmani در ‏۳ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۵۸

2023-08-03T07:58:43Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۲۸
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = ~~[[امام حسین در زمان امام علی در حدیث]] -~~ [[امام حسین در زمان امام علی در تاریخ اسلامی~~]] - [[امام حسین در زمان امام علی در معارف و سیره حسینی~~]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = امام حسین \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[امام حسین در زمان امام علی در تاریخ اسلامی]] \| پرسش مرتبط = }}

	== [[سخنرانی]] هنگام [[بیعت]] با پدر به عنوان [[خلیفه]] ==		== [[سخنرانی]] هنگام [[بیعت]] با پدر به عنوان [[خلیفه]] ==
خط ۳۷:		خط ۳۷:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681353.jpg\|22px]] [[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)\|'''گزیده دانشنامه امام حسین''']]		# [[پرونده:13681353.jpg\|22px]] [[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)\|'''گزیده دانشنامه امام حسین''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۴۳:		خط ۴۳:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:امام حسین ~~در زمان امام علی~~]]		[[رده:امام حسین]]

Jaafari: /* منابع */

2023-07-29T09:42:27Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۱۲
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	== [[وصیت]] کردن امام علی {{ع}} به حسن و حسین {{عم}} ==		== [[وصیت]] کردن امام علی {{ع}} به حسن و حسین {{عم}} ==
	[[ابو جارود]]، از [[امام باقر]] {{ع}} آورده است که: امیر مؤمنان {{ع}} پسرانش را که [[دوازده تن]] بودند، گرد آورد و به آنان فرمود: «خداوند، [[دوست]] دارد که سنّتی از [[یعقوب]] را در من قرار دهد؛ چراکه او دوازده پسرش را گرد آورد و به آنان گفت: من، [[یوسف]] را [[وصی]] قرار می‌دهم. [[گوش به فرمان]] و [[مطیع]] او باشید. و من، [[حسن]] و [[حسین]] را وصی قرار می‌دهم. گوش به فرمان آن دو و مطیعشان باشید»<ref>{{متن حدیث\|جَمَعَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ {{ع}} بَنِيهِ وَ هُمْ اثْنَا عَشَرَ ذَكَراً فَقَالَ لَهُمْ إِنَّ اللَّهَ أَحَبَّ أَنْ يَجْعَلَ‏ فِيَ‏ سُنَّةً مِنْ‏ يَعْقُوبَ‏ إِذْ جَمَعَ بَنِيهِ وَ هُمْ اثْنَا عَشَرَ ذَكَراً فَقَالَ لَهُمْ إِنِّي أُوصِي إِلَى يُوسُفَ فَاسْمَعُوا لَهُ وَ أَطِيعُوا وَ أَنَا أُوصِي إِلَى الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ فَاسْمَعُوا لَهُمَا وَ أَطِيعُوا}} (الخرائج والجرائح، ج۱، ص۱۸۳، ح۱۷).</ref><ref>[[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)\|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۲۰۰.</ref>		[[ابو جارود]]، از [[امام باقر]] {{ع}} آورده است که: امیر مؤمنان {{ع}} پسرانش را که [[دوازده تن]] بودند، گرد آورد و به آنان فرمود: «خداوند، [[دوست]] دارد که سنّتی از [[یعقوب]] را در من قرار دهد؛ چراکه او دوازده پسرش را گرد آورد و به آنان گفت: من، [[یوسف]] را [[وصی]] قرار می‌دهم. [[گوش به فرمان]] و [[مطیع]] او باشید. و من، [[حسن]] و [[حسین]] را وصی قرار می‌دهم. گوش به فرمان آن دو و مطیعشان باشید»<ref>{{متن حدیث\|جَمَعَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ {{ع}} بَنِيهِ وَ هُمْ اثْنَا عَشَرَ ذَكَراً فَقَالَ لَهُمْ إِنَّ اللَّهَ أَحَبَّ أَنْ يَجْعَلَ‏ فِيَ‏ سُنَّةً مِنْ‏ يَعْقُوبَ‏ إِذْ جَمَعَ بَنِيهِ وَ هُمْ اثْنَا عَشَرَ ذَكَراً فَقَالَ لَهُمْ إِنِّي أُوصِي إِلَى يُوسُفَ فَاسْمَعُوا لَهُ وَ أَطِيعُوا وَ أَنَا أُوصِي إِلَى الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ فَاسْمَعُوا لَهُمَا وَ أَطِيعُوا}} (الخرائج والجرائح، ج۱، ص۱۸۳، ح۱۷).</ref><ref>[[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)\|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۲۰۰.</ref>

			==امام حسین در زمان امیرالمؤمنین==
			در دوران [[خلافت امیرمؤمنان]] که با سه [[نبرد جمل]]، [[صفین]] و [[نهروان]] سپری شد، [[حسین بن علی]] همانند [[سربازی]] [[فداکار]]، [[دلاور]] و [[مطیع]]، در کنار پدر بزرگوارش، در صحنه‌های [[سیاسی]] و نظامی، حضور فعالانه داشت.<ref>عسقلانی، ابن حجر، الاصابه فی تمییز اصحابه، تحقیق عادل احمد عبدالموجود و علی محمد معوض، ج۲، ص۶۹. ابن کثیر، البدایة والنهایة، تحقیق مکتب تحقیق التراث، ج۸، ص۱۶۱.</ref> وی در نبرد جمل، [[فرماندهی]] [[جناح چپ]] [[سپاه حضرت علی]] را عهده دار بود<ref>شیخ مفید، الجمل، تحقیق سیدعلی میرشریفی، ص۱۸۶. هبة الله، ابن عساکر، ترجمة الامام الحسین من تاریخ مدینة دمشق، تحقیق محمد باقر محمودی، ص۱۶۴.</ref> و در [[جنگ صفین]]، از یک سو با خطبه‌های مهیج و پرشور، [[مسلمانان]] را به [[مبارزه]] با [[سپاه شام]] [[ترغیب]] می‌کرد،<ref>منقری، نصربن مزاجم، وقعة صفین، تحقیق و شرح عبدالسلام محمد هارون، ص۱۱۴.</ref> و از سوی دیگر، با شرکت در [[پیکار]] با [[قاسطین]]، نقش مؤثری در این [[جنگ]] داشت.<ref>منقری، نصربن مزاجم، وقعة صفین، تحقیق و شرح عبدالسلام محمد هارون، ص۲۴۹، ص۵۳۰.</ref> [[حضرت حسین بن علی]] {{ع}} تنها در این پیکار چنان مؤثر و فعال بود که [[امیرالمؤمنین]] پیوسته مراقب بود به وی و برادرش، آسیبی نرسد. (امیرالمؤمنین در [[نهج البلاغه]] در این باره می‌فرماید: {{متن حدیث\|أَمْلِکُوا عَنّي هذَا آلْغُلامَ لا يَهُدَّنِي، فَإِنَّنِي أَنْفَسُ بِهذَيْنِ ... عَلَى آلْمَوْتِ لِئَلاَّ يَنْقَطِعَ بِهِمَا نَسْلُ رَسُولِ آللّهِ}}: «از طرف من، جلوی این [[جوان]] ([[حسن بن علی]]) را بگیرید تا با [[مرگ]] خویش پشت مرا نشکند که من از رفتن این دو ([[حسنین]]) به میدان [[نبرد]] دریغ دارم؛ مبادا با مرگ آن دو، [[نسل رسول خدا]] قطع شود»)<ref>امام علی، نهج البلاغه، ص۲۱۷، خطبه۲۰۷. معتزلی، ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم، ج۱، ص۲۴۴.</ref> در جریان [[حکمیت]] هم، حسین بن علی که از طرف امیرالمؤمنین یکی از [[شاهدان]] این ماجرا بود.<ref>معتزلی، ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم، ج۱۱، ص۲۵. سبط ابن جوزی، تذکرة الخواص، ج۲، ص۳۸۶. شیخ مفید، الاختصاص، تصحیح و تحقیق علی اکبر غفاری، ج۱، ص۱۷۹. منقری، نصربن مزاحم، وقعة صفین، تحقیق و شرح عبدالسلام محمد هارون، ص۵۰۷.</ref>.<ref>[[مهدی پیشوایی\|پیشوایی، مهدی]]، [[مقتل جامع سیدالشهداء ج۱ (کتاب)\|مقتل جامع سیدالشهداء ج۱]] ص ۱۶۰.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T14:46:40Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

نمایش تغییرات

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T05:17:10Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۴۷
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[امام حسین در زمان امام علی در حدیث]] - [[امام حسین در زمان امام علی در تاریخ اسلامی]] - [[امام حسین در زمان امام علی در معارف و سیره حسینی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[امام حسین در زمان امام علی در حدیث]] - [[امام حسین در زمان امام علی در تاریخ اسلامی]] - [[امام حسین در زمان امام علی در معارف و سیره حسینی]]\| پرسش مرتبط = }}

خط ۴۲:		خط ۴۱:

	[[رده:امام حسین در زمان امام علی]]		[[رده:امام حسین در زمان امام علی]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۲

2022-07-10T22:28:57Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۲

نمایش تغییرات

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۱

2022-07-10T15:31:13Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۱

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۰۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[امام حسین در زمان امام علی در حدیث]] - [[امام حسین در زمان امام علی در تاریخ اسلامی]] - [[امام حسین در زمان امام علی در معارف و سیره حسینی]]\| پرسش مرتبط = }}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[امام حسین در زمان امام علی در حدیث]] - [[امام حسین در زمان امام علی در تاریخ اسلامی]] - [[امام حسین در زمان امام علی در معارف و سیره حسینی]]~~</div>~~

	==[[سخنرانی]] هنگام [[بیعت]] با پدر به عنوان [[خلیفه]]==		==[[سخنرانی]] هنگام [[بیعت]] با پدر به عنوان [[خلیفه]]==

Heydari: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع =='

2022-04-21T09:51:32Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع =='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۲۱
خط ۳۳:		خط ۳۳:
	==[[وصیت]] کردن امام علی{{ع}} به حسن و حسین{{عم}}==		==[[وصیت]] کردن امام علی{{ع}} به حسن و حسین{{عم}}==
	[[ابو جارود]]، از [[امام باقر]]{{ع}} آورده است که: امیر مؤمنان{{ع}} پسرانش را که [[دوازده تن]] بودند، گرد آورد و به آنان فرمود: «خداوند، [[دوست]] دارد که سنّتی از [[یعقوب]] را در من قرار دهد؛ چراکه او دوازده پسرش را گرد آورد و به آنان گفت: من، [[یوسف]] را [[وصی]] قرار می‌دهم. [[گوش به فرمان]] و [[مطیع]] او باشید. و من، [[حسن]] و [[حسین]] را وصی قرار می‌دهم. گوش به فرمان آن دو و مطیعشان باشید»<ref>{{متن حدیث\|جَمَعَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} بَنِيهِ وَ هُمْ اثْنَا عَشَرَ ذَكَراً فَقَالَ لَهُمْ إِنَّ اللَّهَ أَحَبَّ أَنْ يَجْعَلَ‏ فِيَ‏ سُنَّةً مِنْ‏ يَعْقُوبَ‏ إِذْ جَمَعَ بَنِيهِ وَ هُمْ اثْنَا عَشَرَ ذَكَراً فَقَالَ لَهُمْ إِنِّي أُوصِي إِلَى يُوسُفَ فَاسْمَعُوا لَهُ وَ أَطِيعُوا وَ أَنَا أُوصِي إِلَى الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ فَاسْمَعُوا لَهُمَا وَ أَطِيعُوا}} (الخرائج والجرائح، ج۱، ص۱۸۳، ح۱۷).</ref>.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)\|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۲۰۰.</ref>		[[ابو جارود]]، از [[امام باقر]]{{ع}} آورده است که: امیر مؤمنان{{ع}} پسرانش را که [[دوازده تن]] بودند، گرد آورد و به آنان فرمود: «خداوند، [[دوست]] دارد که سنّتی از [[یعقوب]] را در من قرار دهد؛ چراکه او دوازده پسرش را گرد آورد و به آنان گفت: من، [[یوسف]] را [[وصی]] قرار می‌دهم. [[گوش به فرمان]] و [[مطیع]] او باشید. و من، [[حسن]] و [[حسین]] را وصی قرار می‌دهم. گوش به فرمان آن دو و مطیعشان باشید»<ref>{{متن حدیث\|جَمَعَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} بَنِيهِ وَ هُمْ اثْنَا عَشَرَ ذَكَراً فَقَالَ لَهُمْ إِنَّ اللَّهَ أَحَبَّ أَنْ يَجْعَلَ‏ فِيَ‏ سُنَّةً مِنْ‏ يَعْقُوبَ‏ إِذْ جَمَعَ بَنِيهِ وَ هُمْ اثْنَا عَشَرَ ذَكَراً فَقَالَ لَهُمْ إِنِّي أُوصِي إِلَى يُوسُفَ فَاسْمَعُوا لَهُ وَ أَطِيعُوا وَ أَنَا أُوصِي إِلَى الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ فَاسْمَعُوا لَهُمَا وَ أَطِيعُوا}} (الخرائج والجرائح، ج۱، ص۱۸۳، ح۱۷).</ref>.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)\|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۲۰۰.</ref>

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==