امام حسین در زمان پیامبر خاتم - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2024-07-09T04:35:14Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۰۵
خط ۳:		خط ۳:
	==مقدمه==		==مقدمه==
	{{همچنین\|سرگذشت زندگی امام حسین}}		{{همچنین\|سرگذشت زندگی امام حسین}}
	[[امام حسین]]{{ع}} در میان [[جامعه اسلامی]] و [[مسلمانان]] در همان [[زمان]]، دارای شخصیت خاصی بود؛ چراکه [[فرزند فاطمه زهرا]]{{س}} بود و از این‌رو فرزند [[رسول خدا]]{{صل}} نیز نامیده می‌شد. این دو [[بزرگوار]] (حسن و حسین{{عم}}) به سبب [[محبت]] ویژه رسول خدا{{صل}} و کلمات [[ارزشمندی]] که حضرت درباره آنان فرموده بود، مورد توجه ویژه همه [[مسلمین]] قرار داشتند. در اینجا به نمونه‌هایی از کلمات و برخوردهای محبت‌آمیز رسول خدا{{صل}} با آن حضرت توجه می‌کنیم:		[[امام حسین]]{{ع}} در میان [[جامعه اسلامی]] و [[مسلمانان]] در همان [[زمان]]، دارای شخصیت خاصی بود؛ چراکه [[فرزند فاطمه زهرا]]{{س}} بود و از این‌رو فرزند [[رسول خدا]]{{صل}} نیز نامیده می‌شد. این دو بزرگوار (حسن و حسین{{عم}}) به سبب [[محبت]] ویژه رسول خدا{{صل}} و کلمات ارزشمندی که حضرت درباره آنان فرموده بود، مورد توجه ویژه همه [[مسلمین]] قرار داشتند. در اینجا به نمونه‌هایی از کلمات و برخوردهای محبت‌آمیز رسول خدا{{صل}} با آن حضرت توجه می‌کنیم:

	۱. [[رسول گرامی اسلام]]{{صل}} درباره [[امام حسن]] و امام حسین{{عم}} این جمله معروف را فرمود:		۱. [[رسول گرامی اسلام]]{{صل}} درباره [[امام حسن]] و امام حسین{{عم}} این جمله معروف را فرمود: {{متن حدیث\|الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ سَيِّدَا شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّةِ}}؛ «حسن و حسین [[سرور]] [[جوانان]] بهشتند»<ref>این حدیث با تعبیرات مختلف در منابع سنی و شیعه نقل شده است از جمله: مسند احمد، ج۳، ص۳، ۶۲، ۶۴ و ۸۲؛ سنن ترمذی، ج۵، ص۳۲۱؛ مستدرک حاکم، ج۳، ص۱۶۷؛ بحارالانوار، ج۴۳، ص۲۱، ۲۵، ۱۲۴، ۱۹۱- ۱۹۲.</ref>.
	{{متن حدیث\|الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ سَيِّدَا شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّةِ}}؛ «حسن و حسین [[سرور]] [[جوانان]] بهشتند»<ref>این حدیث با تعبیرات مختلف در منابع سنی و شیعه نقل شده است از جمله: مسند احمد، ج۳، ص۳، ۶۲، ۶۴ و ۸۲؛ سنن ترمذی، ج۵، ص۳۲۱؛ مستدرک حاکم، ج۳، ص۱۶۷؛ بحارالانوار، ج۴۳، ص۲۱، ۲۵، ۱۲۴، ۱۹۱- ۱۹۲.</ref>.

	۲. در [[حدیث]] دیگری آمده است که: گروهی با رسول خدا{{صل}} به مهمانی می‌رفتند، آن حضرت پیشاپیش آن جمع حرکت می‌کرد. در اثنای راه، حسین{{ع}} را دید. رسول خدا{{صل}} خواست او را در آغوش بگیرد، ولی حسین{{ع}} به این سو و آن سو می‌دوید؛ [[پیامبر]]{{صل}} از [[مشاهده]] این حالت [[تبسم]] کرد، تا آن‌که او را در آغوش گرفته، یک دست خود را به پشت سر او و دست دیگر را به زیر چانه او نهاد و لب‌های مبارکش را بر لب‌های حسین{{ع}} قرار داد، بوسه زد و فرمود:		۲. در [[حدیث]] دیگری آمده است که: گروهی با رسول خدا{{صل}} به مهمانی می‌رفتند، آن حضرت پیشاپیش آن جمع حرکت می‌کرد. در اثنای راه، حسین{{ع}} را دید. رسول خدا{{صل}} خواست او را در آغوش بگیرد، ولی حسین{{ع}} به این سو و آن سو می‌دوید؛ [[پیامبر]]{{صل}} از مشاهده این حالت [[تبسم]] کرد، تا آن‌که او را در آغوش گرفته، یک دست خود را به پشت سر او و دست دیگر را به زیر چانه او نهاد و لب‌های مبارکش را بر لب‌های حسین{{ع}} قرار داد، بوسه زد و فرمود: {{متن حدیث\|حُسَيْنٌ مِنِّي وَ أَنَا مِنْ حُسَيْنٍ أَحَبَّ اللَّهُ مَنْ أَحَبَّ حُسَيْناً}}؛ «حسین از من است و من از حسینم. هر کس حسین را [[دوست]] دارد، [[خداوند]] وی را دوست می‌دارد»<ref>مسند احمد، ج۴، ص۱۷۲؛ سنن ابن ماجه، ج۱، ص۵۱؛ مناقب ابن شهر آشوب، ج۳، ص۲۲۶.</ref>.
	{{متن حدیث\|حُسَيْنٌ مِنِّي وَ أَنَا مِنْ حُسَيْنٍ أَحَبَّ اللَّهُ مَنْ أَحَبَّ حُسَيْناً}}؛ «حسین از من است و من از حسینم. هر کس حسین را [[دوست]] دارد، [[خداوند]] وی را دوست می‌دارد»<ref>مسند احمد، ج۴، ص۱۷۲؛ سنن ابن ماجه، ج۱، ص۵۱؛ مناقب ابن شهر آشوب، ج۳، ص۲۲۶.</ref>.

	۳. رسول خدا{{صل}} حسن و حسین{{عم}} را بر روی شانه خود سوار می‌کرد و با خواندن اشعاری به آنان محبت می‌نمود<ref>کنز العمال، ج۱۳، ص۶۶۴، ۶۶۶ و ۶۶۷؛ بحارالانوار، ج۴۳، ص۲۸۵- ۲۸۶.</ref>.		۳. رسول خدا{{صل}} حسن و حسین{{عم}} را بر روی شانه خود سوار می‌کرد و با خواندن اشعاری به آنان محبت می‌نمود<ref>کنز العمال، ج۱۳، ص۶۶۴، ۶۶۶ و ۶۶۷؛ بحارالانوار، ج۴۳، ص۲۸۵- ۲۸۶.</ref> و گاه [[رسول خدا]]{{صل}} بر [[منبر]] [[خطبه]] می‌خواند و با دیدن حسن و حسین{{عم}} از منبر فرود می‌آمد و در برابر چشم همگان آنها را در آغوش می‌گرفت و به آنان [[محبت]] می‌کرد (تا جایگاه آن دو را به همگان بفهماند)<ref>بحارالانوار، ج۴۳، ص۲۸۴.</ref>؛ و گاه در پاسخ این سؤال که کدام یک از افراد [[خانواده]]، نزد شما محبوب‌تر است؟ می‌فرمود: «حسن و حسین{{عم}}» و همواره آن دو را می‌بویید و به (سینه) خویش می‌چسبانید<ref>{{متن حدیث\|سُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ أَيُّ أَهْلِ بَيْتِكَ أَحَبُّ إِلَيْكَ؟ قَالَ: الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ وَ کَانَ يَشُمُّهُمَا وَ يَضُمُّهُمَا إِلَيْهِ}}؛ (سیر اعلام النبلاء، ج۴، ص۳۸۲).</ref>.<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[عاشورا ریشه‌ها انگیزه‌ها رویدادها پیامدها (کتاب)\|عاشورا ریشه‌ها انگیزه‌ها رویدادها پیامدها]]، ص ۴۲.</ref>
	و گاه [[رسول خدا]]{{صل}} بر [[منبر]] [[خطبه]] می‌خواند و با دیدن حسن و حسین{{عم}} از منبر فرود می‌آمد و در برابر چشم همگان آنها را در آغوش می‌گرفت و به آنان [[محبت]] می‌کرد (تا جایگاه آن دو را به همگان بفهماند)<ref>بحارالانوار، ج۴۳، ص۲۸۴.</ref>؛ و گاه در پاسخ این سؤال که کدام یک از افراد [[خانواده]]، نزد شما محبوب‌تر است؟ می‌فرمود: «حسن و حسین{{عم}}» و همواره آن دو را می‌بویید و به (سینه) خویش می‌چسبانید<ref>{{متن حدیث\|سُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ أَيُّ أَهْلِ بَيْتِكَ أَحَبُّ إِلَيْكَ؟ قَالَ: الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ وَ کَانَ يَشُمُّهُمَا وَ يَضُمُّهُمَا إِلَيْهِ}}؛ (سیر اعلام النبلاء، ج۴، ص۳۸۲).</ref>.<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[عاشورا ریشه‌ها انگیزه‌ها رویدادها پیامدها (کتاب)\|عاشورا ریشه‌ها انگیزه‌ها رویدادها پیامدها]] ص ۴۲.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۱۵

2024-07-08T15:15:45Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۴۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = ~~[[امام حسین در زمان پیامبر خاتم در حدیث]] -~~ [[امام حسین در زمان پیامبر خاتم در تاریخ اسلامی~~]] - [[امام حسین در زمان پیامبر خاتم در معارف و سیره حسینی~~]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = سرگذشت زندگی امام حسین \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[امام حسین در زمان پیامبر خاتم در تاریخ اسلامی]] \| پرسش مرتبط = }}

	==مقدمه==		==مقدمه==
خط ۲۲:		خط ۲۲:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:امام حسین ~~در زمان پیامبر خاتم~~]]		[[رده:امام حسین]]

Wasity: /* منابع */

2023-08-02T10:20:33Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۵۰
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:~~151919~~.jpg\|22px]] [[~~سید منذر حکیم~~\|~~حکیم، سید منذر~~]]، [[~~پیشوایان هدایت ج۵~~ (کتاب)\|'''~~پیشوایان هدایت ج۵''']]~~		# [[پرونده:1100843.jpg\|22px]] [[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[عاشورا ریشه‌ها انگیزه‌ها رویدادها پیامدها (کتاب)\|'''عاشورا ریشه‌ها انگیزه‌ها رویدادها پیامدها''']]
	~~# [[پرونده:IM010599.jpg\|22px]] [[مهدی پیشوایی\|پیشوایی، مهدی]]، [[مقتل جامع سیدالشهداء ج۱ (کتاب)\|'''مقتل جامع سیدالشهداء ج۱~~''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Wasity در ‏۲ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۱۹

2023-08-02T10:19:14Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۴۹
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	۳. رسول خدا{{صل}} حسن و حسین{{عم}} را بر روی شانه خود سوار می‌کرد و با خواندن اشعاری به آنان محبت می‌نمود<ref>کنز العمال، ج۱۳، ص۶۶۴، ۶۶۶ و ۶۶۷؛ بحارالانوار، ج۴۳، ص۲۸۵- ۲۸۶.</ref>.		۳. رسول خدا{{صل}} حسن و حسین{{عم}} را بر روی شانه خود سوار می‌کرد و با خواندن اشعاری به آنان محبت می‌نمود<ref>کنز العمال، ج۱۳، ص۶۶۴، ۶۶۶ و ۶۶۷؛ بحارالانوار، ج۴۳، ص۲۸۵- ۲۸۶.</ref>.
	و گاه [[رسول خدا]]{{صل}} بر [[منبر]] [[خطبه]] می‌خواند و با دیدن حسن و حسین{{عم}} از منبر فرود می‌آمد و در برابر چشم همگان آنها را در آغوش می‌گرفت و به آنان [[محبت]] می‌کرد (تا جایگاه آن دو را به همگان بفهماند)<ref>بحارالانوار، ج۴۳، ص۲۸۴.</ref>؛ و گاه در پاسخ این سؤال که کدام یک از افراد [[خانواده]]، نزد شما محبوب‌تر است؟ می‌فرمود: «حسن و حسین{{عم}}» و همواره آن دو را می‌بویید و به (سینه) خویش می‌چسبانید<ref>{{متن حدیث\|سُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ أَيُّ أَهْلِ بَيْتِكَ أَحَبُّ إِلَيْكَ؟ قَالَ: الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ وَ کَانَ يَشُمُّهُمَا وَ يَضُمُّهُمَا إِلَيْهِ}}؛ (سیر اعلام النبلاء، ج۴، ص۳۸۲).</ref>.<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[عاشورا ریشه‌ها انگیزه‌ها رویدادها پیامدها (کتاب)\|عاشورا ریشه‌ها انگیزه‌ها رویدادها پیامدها]] ص ۴۲.</ref>		و گاه [[رسول خدا]]{{صل}} بر [[منبر]] [[خطبه]] می‌خواند و با دیدن حسن و حسین{{عم}} از منبر فرود می‌آمد و در برابر چشم همگان آنها را در آغوش می‌گرفت و به آنان [[محبت]] می‌کرد (تا جایگاه آن دو را به همگان بفهماند)<ref>بحارالانوار، ج۴۳، ص۲۸۴.</ref>؛ و گاه در پاسخ این سؤال که کدام یک از افراد [[خانواده]]، نزد شما محبوب‌تر است؟ می‌فرمود: «حسن و حسین{{عم}}» و همواره آن دو را می‌بویید و به (سینه) خویش می‌چسبانید<ref>{{متن حدیث\|سُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ أَيُّ أَهْلِ بَيْتِكَ أَحَبُّ إِلَيْكَ؟ قَالَ: الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ وَ کَانَ يَشُمُّهُمَا وَ يَضُمُّهُمَا إِلَيْهِ}}؛ (سیر اعلام النبلاء، ج۴، ص۳۸۲).</ref>.<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[عاشورا ریشه‌ها انگیزه‌ها رویدادها پیامدها (کتاب)\|عاشورا ریشه‌ها انگیزه‌ها رویدادها پیامدها]] ص ۴۲.</ref>

			== منابع ==
			{{منابع}}
			# [[پرونده:151919.jpg\|22px]] [[سید منذر حکیم\|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۵ (کتاب)\|'''پیشوایان هدایت ج۵''']]
			# [[پرونده:IM010599.jpg\|22px]] [[مهدی پیشوایی\|پیشوایی، مهدی]]، [[مقتل جامع سیدالشهداء ج۱ (کتاب)\|'''مقتل جامع سیدالشهداء ج۱''']]
			{{پایان منابع}}

			== پانویس ==
			{{پانویس}}

			[[رده:امام حسین در زمان پیامبر خاتم]]

Wasity در ‏۲ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۱۸

2023-08-02T10:18:26Z

نمایش تغییرات

Wasity: /* مقدمه */

2023-08-02T10:17:20Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۴۷
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[امام حسین در زمان پیامبر خاتم در حدیث]] - [[امام حسین در زمان پیامبر خاتم در تاریخ اسلامی]] - [[امام حسین در زمان پیامبر خاتم در معارف و سیره حسینی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[امام حسین در زمان پیامبر خاتم در حدیث]] - [[امام حسین در زمان پیامبر خاتم در تاریخ اسلامی]] - [[امام حسین در زمان پیامبر خاتم در معارف و سیره حسینی]]\| پرسش مرتبط = }}

			==مقدمه==
			{{همچنین\|سرگذشت زندگی امام حسین}}
			[[امام حسین]]{{ع}} در میان [[جامعه اسلامی]] و [[مسلمانان]] در همان [[زمان]]، دارای شخصیت خاصی بود؛ چراکه [[فرزند فاطمه زهرا]]{{س}} بود و از این‌رو فرزند [[رسول خدا]]{{صل}} نیز نامیده می‌شد. این دو [[بزرگوار]] (حسن و حسین{{عم}}) به سبب [[محبت]] ویژه رسول خدا{{صل}} و کلمات [[ارزشمندی]] که حضرت درباره آنان فرموده بود، مورد توجه ویژه همه [[مسلمین]] قرار داشتند. در اینجا به نمونه‌هایی از کلمات و برخوردهای محبت‌آمیز رسول خدا{{صل}} با آن حضرت توجه می‌کنیم:

			۱. [[رسول گرامی اسلام]]{{صل}} درباره [[امام حسن]] و امام حسین{{عم}} این جمله معروف را فرمود:
			{{متن حدیث\|الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ سَيِّدَا شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّةِ}}؛ «حسن و حسین [[سرور]] [[جوانان]] بهشتند»<ref>این حدیث با تعبیرات مختلف در منابع سنی و شیعه نقل شده است از جمله: مسند احمد، ج۳، ص۳، ۶۲، ۶۴ و ۸۲؛ سنن ترمذی، ج۵، ص۳۲۱؛ مستدرک حاکم، ج۳، ص۱۶۷؛ بحارالانوار، ج۴۳، ص۲۱، ۲۵، ۱۲۴، ۱۹۱- ۱۹۲.</ref>.

			۲. در [[حدیث]] دیگری آمده است که: گروهی با رسول خدا{{صل}} به مهمانی می‌رفتند، آن حضرت پیشاپیش آن جمع حرکت می‌کرد. در اثنای راه، حسین{{ع}} را دید. رسول خدا{{صل}} خواست او را در آغوش بگیرد، ولی حسین{{ع}} به این سو و آن سو می‌دوید؛ [[پیامبر]]{{صل}} از [[مشاهده]] این حالت [[تبسم]] کرد، تا آن‌که او را در آغوش گرفته، یک دست خود را به پشت سر او و دست دیگر را به زیر چانه او نهاد و لب‌های مبارکش را بر لب‌های حسین{{ع}} قرار داد، بوسه زد و فرمود:
			{{متن حدیث\|حُسَيْنٌ مِنِّي وَ أَنَا مِنْ حُسَيْنٍ أَحَبَّ اللَّهُ مَنْ أَحَبَّ حُسَيْناً}}؛ «حسین از من است و من از حسینم. هر کس حسین را [[دوست]] دارد، [[خداوند]] وی را دوست می‌دارد»<ref>مسند احمد، ج۴، ص۱۷۲؛ سنن ابن ماجه، ج۱، ص۵۱؛ مناقب ابن شهر آشوب، ج۳، ص۲۲۶.</ref>.

			۳. رسول خدا{{صل}} حسن و حسین{{عم}} را بر روی شانه خود سوار می‌کرد و با خواندن اشعاری به آنان محبت می‌نمود<ref>کنز العمال، ج۱۳، ص۶۶۴، ۶۶۶ و ۶۶۷؛ بحارالانوار، ج۴۳، ص۲۸۵- ۲۸۶.</ref>.
			و گاه [[رسول خدا]]{{صل}} بر [[منبر]] [[خطبه]] می‌خواند و با دیدن حسن و حسین{{عم}} از منبر فرود می‌آمد و در برابر چشم همگان آنها را در آغوش می‌گرفت و به آنان [[محبت]] می‌کرد (تا جایگاه آن دو را به همگان بفهماند)<ref>بحارالانوار، ج۴۳، ص۲۸۴.</ref>؛ و گاه در پاسخ این سؤال که کدام یک از افراد [[خانواده]]، نزد شما محبوب‌تر است؟ می‌فرمود: «حسن و حسین{{عم}}» و همواره آن دو را می‌بویید و به (سینه) خویش می‌چسبانید<ref>{{متن حدیث\|سُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ أَيُّ أَهْلِ بَيْتِكَ أَحَبُّ إِلَيْكَ؟ قَالَ: الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ وَ کَانَ يَشُمُّهُمَا وَ يَضُمُّهُمَا إِلَيْهِ}}؛ (سیر اعلام النبلاء، ج۴، ص۳۸۲).</ref>.<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[عاشورا ریشه‌ها انگیزه‌ها رویدادها پیامدها (کتاب)\|عاشورا ریشه‌ها انگیزه‌ها رویدادها پیامدها]] ص ۴۲.</ref>

	== مقدمه ==		== مقدمه ==

Jaafari: /* منابع */

2023-07-30T04:55:32Z

منابع

@@ خط ۴۵: / خط ۴۵: @@
 یکی از حوادث مهم [[تاریخ]] زندگانی [[حسین بن علی]]{{ع}} در سالهای پایانی [[عمر پیامبر]]، شرکت حضرت در «[[مباهله]]» جدش با گروهی از [[مسیحیان نجران]] است که وقتی [[اسقف]] آنان دید [[پیامبری]] با خاندانش، یعنی علی{{ع}}، [[حضرت زهرا]]{{عم}}، حسن و حسین تنها برای مباهله آمده‌اند، از مباهله خودداری کرد.<ref>القشیری، مسلم بن حجاج، صحیح مسلم، تحقیق احمد عمر هاشم و موسی شاهین لاشین، ج۴، ص۱۸۸۳. قندوزی حنفی، سلیمان بن ابراهیم، ینابیع المودة، ج۲، ص۴۱. قندوزی حنفی، سلیمان بن ابراهیم، ینابیع المودة، ج۱، ص۳۱۹. قندوزی حنفی، سلیمان بن ابراهیم، ینابیع المودة، ج۲، ص۲۲۴.</ref> از [[عایشه]] نقل شده<ref>بغدادی، ابن سعد، «ترجمة الحسین ومقتله»، فصلنامه تراثنا، ش۱۰، ص۱۳۹-۱۴۰. یعقوبی، تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۸۳-۸۲. شیخ مفید، الارشاد، تحقیق مؤسسة ال البیت، ج۱، ص۱۶۶-۱۶۸.</ref> که رسول خدا در [[روز]] مباهله، علی، [[زهرا]] و [[حسنین]] را زیر عبای مشکی رنگ خط دار خویش جمع کرده، این [[آیه]] را [[تلاوت]] فرمود: {{متن قرآن|إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا}}<ref>«و در خانه‌هایتان آرام گیرید و چون خویش‌آرایی دوره جاهلیت نخستین خویش‌آرایی مکنید و نماز بپا دارید و زکات بپردازید و از خداوند و فرستاده او فرمانبرداری کنید؛ جز این نیست که خداوند می‌خواهد از شما اهل بیت هر پلیدی را بزداید و شما را به شایستگی پاک گرداند» سوره احزاب، آیه ۳۳.</ref> همانا [[خداوند]] می‌خواهد از شما [[خاندان]] ([[پیامبر]]) [[پلیدی]] را ببرد و به شما [[پاکی]] کامل ارزانی دارد».
 حضور حسین به همراه [[برادر]] در این حادثه [[تاریخی]] و قرار گرفتن آن دو در زمره «[[اصحاب کساء]]»، نشان دیگری بر بزرگی، اعتبار و [[حقانیت]] آنان بود. در واقع [[رسول خدا]] خواست در این برهه از مصاف [[حق و باطل]]، اوصیای خویش را که همیشه مدار و محور [[حق]] و [[حقیقت]] هستند، به [[مسلمانان]] و [[مسیحیان]] بشناساند.<ref>[[مهدی پیشوایی|پیشوایی، مهدی]]، [[مقتل جامع سیدالشهداء ج۱ (کتاب)|مقتل جامع سیدالشهداء ج۱]] ص ۱۵۶.</ref>
 == منابع ==

Jaafari: /* منابع */

2023-07-29T09:03:05Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۳۳
خط ۴۹:		خط ۴۹:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:151919.jpg\|22px]] [[سید منذر حکیم\|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۵ (کتاب)\|'''پیشوایان هدایت ج۵''']]		# [[پرونده:151919.jpg\|22px]] [[سید منذر حکیم\|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۵ (کتاب)\|'''پیشوایان هدایت ج۵''']]
			# [[پرونده:IM010599.jpg\|22px]] [[مهدی پیشوایی\|پیشوایی، مهدی]]، [[مقتل جامع سیدالشهداء ج۱ (کتاب)\|'''مقتل جامع سیدالشهداء ج۱''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Jaafari: /* منابع */

2023-07-29T09:02:56Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۳۲
خط ۳۹:		خط ۳۹:

	سپس رو به عیادت‌کنندگان خود کرد و فرمود: {{متن حدیث\|قَدْ خَلَّفْتُ فِيكُمْ كِتَابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتِي أَهْلَ بَيْتِي، فَالْمُضَيِّعُ لِكِتَابِ اللَّهِ كَالْمُضَيِّعِ لِسُنَّتِي، وَ الْمُضَيِّعُ لِسُنَّتِي كَالْمُضَيِّعِ لِعِتْرَتِي، أَنَّهُمَا لَنْ يَفْتَرِقَا حَتَّى يَرِدَا عَلَيَّ الْحَوْضَ}}<ref>«کتاب الهی و عترت و اهل بیت خویش را میانتان به ودیعه نهادم، آن‌کس که از قرآن دست بردارد، از سنّتم دست برداشته و آن‌که از سنّتم دست بردارد عترتم را رها ساخته است، این دو از یکدیگر جدایی‌ناپذیرند تا در کنار حوض کوثر بر من وارد شوند» مقتل خوارزمی، ج۱، ص۱۱۴.</ref><ref>[[سید منذر حکیم\|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۵ (کتاب)\|پیشوایان هدایت ج۵]] ص۸۱.</ref>		سپس رو به عیادت‌کنندگان خود کرد و فرمود: {{متن حدیث\|قَدْ خَلَّفْتُ فِيكُمْ كِتَابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتِي أَهْلَ بَيْتِي، فَالْمُضَيِّعُ لِكِتَابِ اللَّهِ كَالْمُضَيِّعِ لِسُنَّتِي، وَ الْمُضَيِّعُ لِسُنَّتِي كَالْمُضَيِّعِ لِعِتْرَتِي، أَنَّهُمَا لَنْ يَفْتَرِقَا حَتَّى يَرِدَا عَلَيَّ الْحَوْضَ}}<ref>«کتاب الهی و عترت و اهل بیت خویش را میانتان به ودیعه نهادم، آن‌کس که از قرآن دست بردارد، از سنّتم دست برداشته و آن‌که از سنّتم دست بردارد عترتم را رها ساخته است، این دو از یکدیگر جدایی‌ناپذیرند تا در کنار حوض کوثر بر من وارد شوند» مقتل خوارزمی، ج۱، ص۱۱۴.</ref><ref>[[سید منذر حکیم\|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۵ (کتاب)\|پیشوایان هدایت ج۵]] ص۸۱.</ref>

			==امام حسین در زمان پیامبر==
			[[امام حسین]]{{ع}} سالهای نخستین [[عمر]] خویش را، زیر نظر [[مقام نبوت]] و [[رسالت]] و در دامان [[مقام عصمت]] و [[طهارت]] سپری کرد. در این دوران، حسین{{ع}} افزون بر بهره‌مندی از مهر و [[عطوفت]] پدر و مادر، از [[عنایت ویژه]] جدش [[رسول خدا]] {{صل}}‌ نیز برخوردار بود. این توجه خاص [[پیامبر]]{{صل}} نسبت به [[نور]] دیده خویش، از همان آغازین روزهای ولادت، به صورتهای مختلف، نمایان بود. [[اذان]] و اقامه گفتن در گوش راست و چپ نام‌گذاری حضرت به «حسین»، [[عقیقه]] کردن، خواندن [[تعویذ]]،<ref>ابن سعد، «ترجمة الحسین و مقتله»، تراثنا، ش۱۰، ص۱۸. حسینی فیروزآبادی، سید مرتضی، فضائل الخمسة من الصحاح الستة، تحقیق المجمع العالمی لاهل البیت، ج۳، ص۲۱۲.</ref> قرار دادن زبان یا انگشت خود در دهان او و مکیدن آن، و خبر دادن از این موضوع که [[خداوند]] [[مقام امامت]] را تنها در [[نسل حسین]] قرار داده است<ref>ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی طالب، تحقیق یوسف البقاعی، ج۳، ص۱۵۵.</ref> و... حاکی از آن بود که پیامبر به نوه‌اش، [[عشق]] و علاقه‌ای خاصی داشته است.

			یکی از حوادث مهم [[تاریخ]] زندگانی [[حسین بن علی]]{{ع}} در سالهای پایانی [[عمر پیامبر]]، شرکت حضرت در «[[مباهله]]» جدش با گروهی از [[مسیحیان نجران]] است که وقتی [[اسقف]] آنان دید [[پیامبری]] با خاندانش، یعنی علی{{ع}}، [[حضرت زهرا]]{{عم}}، حسن و حسین تنها برای مباهله آمده‌اند، از مباهله خودداری کرد.<ref>القشیری، مسلم بن حجاج، صحیح مسلم، تحقیق احمد عمر هاشم و موسی شاهین لاشین، ج۴، ص۱۸۸۳. قندوزی حنفی، سلیمان بن ابراهیم، ینابیع المودة، ج۲، ص۴۱. قندوزی حنفی، سلیمان بن ابراهیم، ینابیع المودة، ج۱، ص۳۱۹. قندوزی حنفی، سلیمان بن ابراهیم، ینابیع المودة، ج۲، ص۲۲۴.</ref> از [[عایشه]] نقل شده<ref>بغدادی، ابن سعد، «ترجمة الحسین ومقتله»، فصلنامه تراثنا، ش۱۰، ص۱۳۹-۱۴۰. یعقوبی، تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۸۳-۸۲. شیخ مفید، الارشاد، تحقیق مؤسسة ال البیت، ج۱، ص۱۶۶-۱۶۸.</ref> که رسول خدا در [[روز]] مباهله، علی، [[زهرا]] و [[حسنین]] را زیر عبای مشکی رنگ خط دار خویش جمع کرده، این [[آیه]] را [[تلاوت]] فرمود: {{متن قرآن\|إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا}}<ref>«و در خانه‌هایتان آرام گیرید و چون خویش‌آرایی دوره جاهلیت نخستین خویش‌آرایی مکنید و نماز بپا دارید و زکات بپردازید و از خداوند و فرستاده او فرمانبرداری کنید؛ جز این نیست که خداوند می‌خواهد از شما اهل بیت هر پلیدی را بزداید و شما را به شایستگی پاک گرداند» سوره احزاب، آیه ۳۳.</ref> همانا [[خداوند]] می‌خواهد از شما [[خاندان]] ([[پیامبر]]) [[پلیدی]] را ببرد و به شما [[پاکی]] کامل ارزانی دارد».
			حضور حسین به همراه [[برادر]] در این حادثه [[تاریخی]] و قرار گرفتن آن دو در زمره «[[اصحاب کساء]]»، نشان دیگری بر بزرگی، اعتبار و [[حقانیت]] آنان بود. در واقع [[رسول خدا]] خواست در این برهه از مصاف [[حق و باطل]]، اوصیای خویش را که همیشه مدار و محور [[حق]] و [[حقیقت]] هستند، به [[مسلمانان]] و [[مسیحیان]] بشناساند.<ref>[[مهدی پیشوایی\|پیشوایی، مهدی]]، [[مقتل جامع سیدالشهداء ج۱ (کتاب)\|مقتل جامع سیدالشهداء ج۱]] ص ۱۵۶.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T14:46:51Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

نمایش تغییرات