امام عسکری در کلام اسلامی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* حوادث پس از امام عسکری {{ع}} */

2024-08-04T14:20:51Z

حوادث پس از امام عسکری {{ع}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۵۰
خط ۳۳:		خط ۳۳:
	پس از [[امام عسکری]] {{ع}}، پدیده‌‏های ناگواری رخ داد که برخی بدین قرار است:		پس از [[امام عسکری]] {{ع}}، پدیده‌‏های ناگواری رخ داد که برخی بدین قرار است:
	# بازجویی [[حاکمان ستمگر]] از خانۀ آن حضرت برای دستیابی به [[حضرت مهدی]] {{ع}}<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج ۱، ص ۵۰۵؛ ابن بابویه، محمد بن علی، کمال الدین و تمام النعمه، ج ۱، ص ۴۳.</ref>؛		# بازجویی [[حاکمان ستمگر]] از خانۀ آن حضرت برای دستیابی به [[حضرت مهدی]] {{ع}}<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج ۱، ص ۵۰۵؛ ابن بابویه، محمد بن علی، کمال الدین و تمام النعمه، ج ۱، ص ۴۳.</ref>؛
	# برخورد [[جعفر]] [[کذّاب]] با [[مادر امام عسکری]] {{ع}} بر سر [[میراث]]؛		# برخورد جعفر [[کذّاب]] با [[مادر امام عسکری]] {{ع}} بر سر [[میراث]]؛
	# [[ترور]]، [[حبس]]، [[تهدید]] و [[اذیت]] و [[آزار]] [[شیعیان]]: [[شیخ مفید]]، تهدیدات بر ضد [[شیعه]] پس از [[شهادت امام عسکری]] {{ع}} را یکی از تلخ‌‏ترین فرازهای [[تاریخ]] [[تشیع]] یاد کرده است<ref>شیخ مفید، الارشاد، ص ۳۲۵؛ مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج ۵۰، ص ۳۳۴.</ref>؛		# [[ترور]]، [[حبس]]، [[تهدید]] و [[اذیت]] و [[آزار]] [[شیعیان]]: [[شیخ مفید]]، تهدیدات بر ضد [[شیعه]] پس از [[شهادت امام عسکری]] {{ع}} را یکی از تلخ‌‏ترین فرازهای [[تاریخ]] [[تشیع]] یاد کرده است<ref>شیخ مفید، الارشاد، ص ۳۲۵؛ مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج ۵۰، ص ۳۳۴.</ref>؛
	# [[اختلاف]] و چنددستگی بین [[شیعیان]]: یکی از حادثه‌‏های کمرشکن پس از [[شهادت امام عسکری]] {{ع}} تفرقه‌‏ای بود که میان برخی از [[شیعیان]] پدید آمد و آنها را از [[یکپارچگی]] خارج کرد. البته این [[تفرقه]] پیش از آن از سوی [[امام عسکری]] {{ع}} پیش‏بینی شده بود. [[ابوغانم]] می‌‏گوید: از [[امام عسکری]] {{ع}} شنیدم می‌‏فرمود: «در سال ۲۶۰ پیروانم [[فرقه]] [[فرقه]] می‌‏شوند». آنگاه در ادامه [[ابوغانم]] می‌‏گوید: در آن سال [[امام عسکری]] {{ع}} [[رحلت]] فرمود و [[پیروان]] و یارانش متفرق شدند. دسته‌‏ای خود را منتسب به [[جعفر]] پسر [[امام دهم]] کردند، گروهی سرگردان شدند، عده‏ای به [[شک]] افتادند، دسته‌‏ای در حالت [[سرگردانی]] ایستادند و جمعی دیگر به [[توفیق]] خدای سبحانه و تعالی بر [[دین]] خود ثابت ماندند<ref>ابن بابویه، محمد بن علی، کمال الدین و تمام النعمة، ج۲، ص ۴۰۸، ح۶.</ref>.<ref>ر.ک: [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۶۴ ـ۷۰؛ [[درسنامه مهدویت ج۱ (کتاب)\|درسنامه مهدویت]]، ~~ج۱،~~ ص۱۵۹ ـ ۱۶۰.</ref>		# [[اختلاف]] و چنددستگی بین [[شیعیان]]: یکی از حادثه‌‏های کمرشکن پس از [[شهادت امام عسکری]] {{ع}} تفرقه‌‏ای بود که میان برخی از [[شیعیان]] پدید آمد و آنها را از یکپارچگی خارج کرد. البته این [[تفرقه]] پیش از آن از سوی [[امام عسکری]] {{ع}} پیش‏بینی شده بود. ابوغانم می‌‏گوید: از [[امام عسکری]] {{ع}} شنیدم می‌‏فرمود: «در سال ۲۶۰ پیروانم [[فرقه]] [[فرقه]] می‌‏شوند». آنگاه در ادامه ابوغانم می‌‏گوید: در آن سال [[امام عسکری]] {{ع}} رحلت فرمود و [[پیروان]] و یارانش متفرق شدند. دسته‌‏ای خود را منتسب به جعفر پسر [[امام دهم]] کردند، گروهی سرگردان شدند، عده‏ای به [[شک]] افتادند، دسته‌‏ای در حالت [[سرگردانی]] ایستادند و جمعی دیگر به [[توفیق]] خدای سبحانه و تعالی بر [[دین]] خود ثابت ماندند<ref>ابن بابویه، محمد بن علی، کمال الدین و تمام النعمة، ج۲، ص ۴۰۸، ح۶.</ref>.<ref>ر.ک: [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۶۴ ـ۷۰؛ [[درسنامه مهدویت ج۱ (کتاب)\|درسنامه مهدویت ج۱]]، ص۱۵۹ ـ ۱۶۰.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۱۷ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۵۱

2023-09-17T09:51:49Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۲۱
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = امام عسکری		\| موضوع مرتبط = امام عسکری
	\| عنوان مدخل = امام عسکری		\| عنوان مدخل = امام عسکری
	\| مداخل مرتبط = [[امام عسکری در کلام اسلامی]] - [[امام عسکری در تاریخ اسلامی]] - [[امام عسکری در معارف مهدویت]] - [[امام عسکری در معارف و سیره رضوی]]		\| مداخل مرتبط = [[امام عسکری در کلام اسلامی]] - [[امام عسکری در تاریخ اسلامی]] - [[امام عسکری در معارف مهدویت]] - [[امام عسکری در معارف و سیره رضوی]] - [[امام عسکری از دیدگاه اهل سنت]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Wasity: جایگزینی متن - 'پژوهشکده تحقیقات اسلامی، پژوهشکده علوم اسلامی امام صادق (ع)، '''فرهنگ شیعه'''' به 'پژوهشکده علوم اسلامی امام صادق (ع)، '''فرهنگ شیعه''''

2023-06-11T18:29:49Z

جایگزینی متن - 'پژوهشکده تحقیقات اسلامی، پژوهشکده علوم اسلامی امام صادق (ع)، '''فرهنگ شیعه'''' به 'پژوهشکده علوم اسلامی امام صادق (ع)، '''فرهنگ شیعه''''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۲۱:۵۹
خط ۴۰:		خط ۴۰:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:13681040.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه دینی''']]		# [[پرونده:13681040.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه دینی''']]
	# [[پرونده:1414.jpg\|22px]] ~~[[پژوهشکده تحقیقات اسلامی]]،~~ [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|پژوهشکده علوم اسلامی امام صادق (ع)، '''فرهنگ شیعه''']]		# [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|پژوهشکده علوم اسلامی امام صادق (ع)، '''فرهنگ شیعه''']]
	# [[پرونده:134491.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه مهدویت''']]		# [[پرونده:134491.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه مهدویت''']]
	# [[پرونده:136861.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۱ (کتاب)\|'''درسنامه مهدویت''']]		# [[پرونده:136861.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۱ (کتاب)\|'''درسنامه مهدویت''']]

Wasity: جایگزینی متن - 'سال' به 'سال'

2023-01-05T09:17:11Z

جایگزینی متن - 'سال' به 'سال'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۴۷
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	آن حضرت ۱۳ سال در مدینه بود، ده سال هم در سامرا کنار پدر [[زندگی]] کرد. شش سال نیز پس از [[شهادت]] پدر، [[امامت]] [[شیعه]] را بر عهده داشت که در این دوران با شش این دوران با شش خلیفه عباسی معاصر بوده است. [[امام]] در دوران امامت فعالیت‌های مختلفی از جمله: کوشش علمی در [[دفاع]] از [[اسلام]] و ردّ [[شبهات]]؛ گسترش حلقۀ ارتباطی با [[شیعیان]] از طریق نمایندگان‏؛ معرفی حضرت مهدی {{ع}} به عنوان [[جانشین]] و آماده‌‏سازی شیعیان برای دوران غیبت [[امام دوازدهم]] {{ع}} داشتند.		آن حضرت ۱۳ سال در مدینه بود، ده سال هم در سامرا کنار پدر [[زندگی]] کرد. شش سال نیز پس از [[شهادت]] پدر، [[امامت]] [[شیعه]] را بر عهده داشت که در این دوران با شش این دوران با شش خلیفه عباسی معاصر بوده است. [[امام]] در دوران امامت فعالیت‌های مختلفی از جمله: کوشش علمی در [[دفاع]] از [[اسلام]] و ردّ [[شبهات]]؛ گسترش حلقۀ ارتباطی با [[شیعیان]] از طریق نمایندگان‏؛ معرفی حضرت مهدی {{ع}} به عنوان [[جانشین]] و آماده‌‏سازی شیعیان برای دوران غیبت [[امام دوازدهم]] {{ع}} داشتند.

	سرانجام امام در [[تاریخ]] اول "ربیع الاول" [[سال]] ۲۶۰ ق به [[دستور]] معتمد عباسی، مسموم و در [[روز]] هشتم همان تاریخ به شهادت رسید و در خانۀ خود در سامرا و کنار مرقد پدرش به خاک سپرده شد.		سرانجام امام در [[تاریخ]] اول "ربیع الاول" سال ۲۶۰ ق به [[دستور]] معتمد عباسی، مسموم و در [[روز]] هشتم همان تاریخ به شهادت رسید و در خانۀ خود در سامرا و کنار مرقد پدرش به خاک سپرده شد.

	== زندگی‌نامه [[امام]] ==		== زندگی‌نامه [[امام]] ==
	[[ابو محمد]] [[حسن بن علی بن محمد بن علی بن موسی بن جعفر بن محمد بن علی بن حسین بن علی بن ابی طالب]]، پیشوای یازدهم [[مسلمانان]]<ref>طبری، محمد بن جریر، دلائل الامامه، ج۱، ص۲۲۳.</ref> و پدر بزرگوار [[حضرت مهدی]] {{ع}} و سیزدهمین [[امام]] از [[چهارده معصوم]] {{ع}} است. دربارۀ [[تاریخ]] ولادت، محل ولادت و [[تاریخ]] [[شهادت امام حسن عسکری]] {{ع}} میان مورخان [[اختلاف]] است، اما مشهور این است که در ماه [[ربیع الآخر]] سال ۲۳۲ق چشم به [[جهان]] گشود. مادرش بانویی [[پارسا]] و [[شایسته]] به نام "[[حدیثه]]"{{س}} بود که برخی از او به نام "[[سوسن]]" یاد کرده‏‌اند<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج ۱، ص ۵۰۳.</ref>.<ref>ر.ک: [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۶۴ ـ۷۰؛ [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]]، ص۸۸؛ [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص ۱۲۴.</ref>		[[ابو محمد]] [[حسن بن علی بن محمد بن علی بن موسی بن جعفر بن محمد بن علی بن حسین بن علی بن ابی طالب]]، پیشوای یازدهم [[مسلمانان]]<ref>طبری، محمد بن جریر، دلائل الامامه، ج۱، ص۲۲۳.</ref> و پدر بزرگوار [[حضرت مهدی]] {{ع}} و سیزدهمین [[امام]] از [[چهارده معصوم]] {{ع}} است. دربارۀ [[تاریخ]] ولادت، محل ولادت و [[تاریخ]] [[شهادت امام حسن عسکری]] {{ع}} میان مورخان [[اختلاف]] است، اما مشهور این است که در ماه [[ربیع الآخر]] سال ۲۳۲ق چشم به [[جهان]] گشود. مادرش بانویی [[پارسا]] و [[شایسته]] به نام "[[حدیثه]]"{{س}} بود که برخی از او به نام "[[سوسن]]" یاد کرده‏‌اند<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج ۱، ص ۵۰۳.</ref>.<ref>ر.ک: [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۶۴ ـ۷۰؛ [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]]، ص۸۸؛ [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص ۱۲۴.</ref>

	از آنجا که به [[دستور]] خلیفۀ [[عباسی]] در "[[سامرا]]" در محله "[[عسکر]]"[[سکونت]] اجباری داشت، "[[عسکری]]" نامیده می‏‌شود<ref>ابن بابویه، محمد بن علی، علل الشرایع، ج ۱، باب ۱۷۶، ص ۲۳۰.</ref>. از [[القاب]] مشهور ایشان "[[عسکری]]"، "[[ابن الرضا]]"؛ "[[نقی]]"، "[[زکی]]"، "[[فاضل]]"، "[[امین]]" و کنیه‏‌اش "ابومحمد" که مخصوص حضرت است و [[ابن الرضا]] که به [[پدر]] و جد‌ش [[امام جواد]] {{ع}} نیز گفته می‌شد<ref>مناقب آل ابوطالب، ابن‌شهرآشوب، محمد بن علی، ج۴، ص۴۲۱.</ref>. در [[تاریخ]] اول [[ربیع الاول]] [[سال]] ۲۶۰ ق به [[دستور]] [[معتمد]] [[عباسی]]، [[مسموم]] و در روز هشتم همان [[تاریخ]] به [[شهادت]] رسید و پس از اینکه فرزندش [[امام زمان]] {{ع}} در حالی که پنج سال بیشتر نداشت بر او [[نماز]] خواند، در خانۀ خود در [[سامرا]] و کنار [[مرقد]] پدرش به [[خاک]] سپرده شد<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، اصول کافی، ج۱، ص۵۰۲؛ طبری، محمد بن جریر، دلائل الامامه، ج۱، ص۲۲۳.</ref>. [[شیعه]] [[معتقد]] است [[امام حسن عسکری]] {{ع}}، به جز [[مهدی موعود]] {{ع}} [[فرزند]] دیگری نداشت. [[شیخ مفید]] در کتاب [[الارشاد]] می‌‌نویسد: [[حسن بن علی عسکری]] {{ع}} به جز [[صاحب الزمان]]، [[فرزند]] دیگری از خود به جای نگذاشت<ref>مفید، محمد بن محمد، الارشاد، ج۲، ص۳۳۹.</ref>.<ref>[[ابوالفضل سلطان‌ محمدی\|سلطان‌ محمدی، ابوالفضل]]، [[مهدی نجفی مقدم\|نجفی مقدم، مهدی]]، [[امامت امام حسن عسکری (مقاله)\|امامت امام حسن عسکری]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی]]، ص ۴۲۶.</ref>		از آنجا که به [[دستور]] خلیفۀ [[عباسی]] در "[[سامرا]]" در محله "[[عسکر]]"[[سکونت]] اجباری داشت، "[[عسکری]]" نامیده می‏‌شود<ref>ابن بابویه، محمد بن علی، علل الشرایع، ج ۱، باب ۱۷۶، ص ۲۳۰.</ref>. از [[القاب]] مشهور ایشان "[[عسکری]]"، "[[ابن الرضا]]"؛ "[[نقی]]"، "[[زکی]]"، "[[فاضل]]"، "[[امین]]" و کنیه‏‌اش "ابومحمد" که مخصوص حضرت است و [[ابن الرضا]] که به [[پدر]] و جد‌ش [[امام جواد]] {{ع}} نیز گفته می‌شد<ref>مناقب آل ابوطالب، ابن‌شهرآشوب، محمد بن علی، ج۴، ص۴۲۱.</ref>. در [[تاریخ]] اول [[ربیع الاول]] سال ۲۶۰ ق به [[دستور]] [[معتمد]] [[عباسی]]، [[مسموم]] و در روز هشتم همان [[تاریخ]] به [[شهادت]] رسید و پس از اینکه فرزندش [[امام زمان]] {{ع}} در حالی که پنج سال بیشتر نداشت بر او [[نماز]] خواند، در خانۀ خود در [[سامرا]] و کنار [[مرقد]] پدرش به [[خاک]] سپرده شد<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، اصول کافی، ج۱، ص۵۰۲؛ طبری، محمد بن جریر، دلائل الامامه، ج۱، ص۲۲۳.</ref>. [[شیعه]] [[معتقد]] است [[امام حسن عسکری]] {{ع}}، به جز [[مهدی موعود]] {{ع}} [[فرزند]] دیگری نداشت. [[شیخ مفید]] در کتاب [[الارشاد]] می‌‌نویسد: [[حسن بن علی عسکری]] {{ع}} به جز [[صاحب الزمان]]، [[فرزند]] دیگری از خود به جای نگذاشت<ref>مفید، محمد بن محمد، الارشاد، ج۲، ص۳۳۹.</ref>.<ref>[[ابوالفضل سلطان‌ محمدی\|سلطان‌ محمدی، ابوالفضل]]، [[مهدی نجفی مقدم\|نجفی مقدم، مهدی]]، [[امامت امام حسن عسکری (مقاله)\|امامت امام حسن عسکری]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی]]، ص ۴۲۶.</ref>

	دربارۀ ویژگی‌‏های آن حضرت آورده‌‏اند: رنگش گندمگون، چشمانش درشت و سیاه، رویش [[زیبا]]، قامتش [[معتدل]] و اندامش متناسب بود با آنکه [[جوان]] بود بزرگان [[قریش]] و [[دانشمندان]] زمان خود را تحت تأثیر و [[نفوذ]] قرار می‏داد و [[دوست]] و [[دشمن]] به [[برتری]] او در [[دانش]] که از [[الهام الهی]] سرچشمه می‌گرفت اعتراف داشتند<ref>ابن بابویه، محمد بن علی، کمال الدین و تمام النعمة، ج۱، مقدمه.</ref>.<ref>ر.ک: [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۶۴ ـ۷۰.</ref>		دربارۀ ویژگی‌‏های آن حضرت آورده‌‏اند: رنگش گندمگون، چشمانش درشت و سیاه، رویش [[زیبا]]، قامتش [[معتدل]] و اندامش متناسب بود با آنکه [[جوان]] بود بزرگان [[قریش]] و [[دانشمندان]] زمان خود را تحت تأثیر و [[نفوذ]] قرار می‏داد و [[دوست]] و [[دشمن]] به [[برتری]] او در [[دانش]] که از [[الهام الهی]] سرچشمه می‌گرفت اعتراف داشتند<ref>ابن بابویه، محمد بن علی، کمال الدین و تمام النعمة، ج۱، مقدمه.</ref>.<ref>ر.ک: [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۶۴ ـ۷۰.</ref>

Wasity: جایگزینی متن - '|22px]] 22px پژوهشکده تحقیقات اسلامی، [[فرهنگ شیعه'

2022-12-29T09:21:09Z

جایگزینی متن - '|22px]] 22px پژوهشکده تحقیقات اسلامی، [[فرهنگ شیعه'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۵۱
خط ۴۰:		خط ۴۰:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:13681040.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه دینی''']]		# [[پرونده:13681040.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه دینی''']]
	# [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|پژوهشکده علوم اسلامی امام صادق (ع)، '''فرهنگ شیعه''']]		# [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[پژوهشکده تحقیقات اسلامی]]، [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|پژوهشکده علوم اسلامی امام صادق (ع)، '''فرهنگ شیعه''']]
	# [[پرونده:134491.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه مهدویت''']]		# [[پرونده:134491.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه مهدویت''']]
	# [[پرونده:136861.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۱ (کتاب)\|'''درسنامه مهدویت''']]		# [[پرونده:136861.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۱ (کتاب)\|'''درسنامه مهدویت''']]

Wasity: جایگزینی متن - 'ابن شهر آشوب' به 'ابن‌شهرآشوب'

2022-11-07T10:39:48Z

جایگزینی متن - 'ابن شهر آشوب' به 'ابن‌شهرآشوب'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۰۹
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	[[ابو محمد]] [[حسن بن علی بن محمد بن علی بن موسی بن جعفر بن محمد بن علی بن حسین بن علی بن ابی طالب]]، پیشوای یازدهم [[مسلمانان]]<ref>طبری، محمد بن جریر، دلائل الامامه، ج۱، ص۲۲۳.</ref> و پدر بزرگوار [[حضرت مهدی]] {{ع}} و سیزدهمین [[امام]] از [[چهارده معصوم]] {{ع}} است. دربارۀ [[تاریخ]] ولادت، محل ولادت و [[تاریخ]] [[شهادت امام حسن عسکری]] {{ع}} میان مورخان [[اختلاف]] است، اما مشهور این است که در ماه [[ربیع الآخر]] سال ۲۳۲ق چشم به [[جهان]] گشود. مادرش بانویی [[پارسا]] و [[شایسته]] به نام "[[حدیثه]]"{{س}} بود که برخی از او به نام "[[سوسن]]" یاد کرده‏‌اند<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج ۱، ص ۵۰۳.</ref>.<ref>ر.ک: [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۶۴ ـ۷۰؛ [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]]، ص۸۸؛ [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص ۱۲۴.</ref>		[[ابو محمد]] [[حسن بن علی بن محمد بن علی بن موسی بن جعفر بن محمد بن علی بن حسین بن علی بن ابی طالب]]، پیشوای یازدهم [[مسلمانان]]<ref>طبری، محمد بن جریر، دلائل الامامه، ج۱، ص۲۲۳.</ref> و پدر بزرگوار [[حضرت مهدی]] {{ع}} و سیزدهمین [[امام]] از [[چهارده معصوم]] {{ع}} است. دربارۀ [[تاریخ]] ولادت، محل ولادت و [[تاریخ]] [[شهادت امام حسن عسکری]] {{ع}} میان مورخان [[اختلاف]] است، اما مشهور این است که در ماه [[ربیع الآخر]] سال ۲۳۲ق چشم به [[جهان]] گشود. مادرش بانویی [[پارسا]] و [[شایسته]] به نام "[[حدیثه]]"{{س}} بود که برخی از او به نام "[[سوسن]]" یاد کرده‏‌اند<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج ۱، ص ۵۰۳.</ref>.<ref>ر.ک: [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۶۴ ـ۷۰؛ [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]]، ص۸۸؛ [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص ۱۲۴.</ref>

	از آنجا که به [[دستور]] خلیفۀ [[عباسی]] در "[[سامرا]]" در محله "[[عسکر]]"[[سکونت]] اجباری داشت، "[[عسکری]]" نامیده می‏‌شود<ref>ابن بابویه، محمد بن علی، علل الشرایع، ج ۱، باب ۱۷۶، ص ۲۳۰.</ref>. از [[القاب]] مشهور ایشان "[[عسکری]]"، "[[ابن الرضا]]"؛ "[[نقی]]"، "[[زکی]]"، "[[فاضل]]"، "[[امین]]" و کنیه‏‌اش "ابومحمد" که مخصوص حضرت است و [[ابن الرضا]] که به [[پدر]] و جد‌ش [[امام جواد]] {{ع}} نیز گفته می‌شد<ref>مناقب آل ابوطالب، ~~ابن شهر آشوب،~~ محمد بن علی، ج۴، ص۴۲۱.</ref>. در [[تاریخ]] اول [[ربیع الاول]] [[سال]] ۲۶۰ ق به [[دستور]] [[معتمد]] [[عباسی]]، [[مسموم]] و در روز هشتم همان [[تاریخ]] به [[شهادت]] رسید و پس از اینکه فرزندش [[امام زمان]] {{ع}} در حالی که پنج سال بیشتر نداشت بر او [[نماز]] خواند، در خانۀ خود در [[سامرا]] و کنار [[مرقد]] پدرش به [[خاک]] سپرده شد<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، اصول کافی، ج۱، ص۵۰۲؛ طبری، محمد بن جریر، دلائل الامامه، ج۱، ص۲۲۳.</ref>. [[شیعه]] [[معتقد]] است [[امام حسن عسکری]] {{ع}}، به جز [[مهدی موعود]] {{ع}} [[فرزند]] دیگری نداشت. [[شیخ مفید]] در کتاب [[الارشاد]] می‌‌نویسد: [[حسن بن علی عسکری]] {{ع}} به جز [[صاحب الزمان]]، [[فرزند]] دیگری از خود به جای نگذاشت<ref>مفید، محمد بن محمد، الارشاد، ج۲، ص۳۳۹.</ref>.<ref>[[ابوالفضل سلطان‌ محمدی\|سلطان‌ محمدی، ابوالفضل]]، [[مهدی نجفی مقدم\|نجفی مقدم، مهدی]]، [[امامت امام حسن عسکری (مقاله)\|امامت امام حسن عسکری]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی]]، ص ۴۲۶.</ref>		از آنجا که به [[دستور]] خلیفۀ [[عباسی]] در "[[سامرا]]" در محله "[[عسکر]]"[[سکونت]] اجباری داشت، "[[عسکری]]" نامیده می‏‌شود<ref>ابن بابویه، محمد بن علی، علل الشرایع، ج ۱، باب ۱۷۶، ص ۲۳۰.</ref>. از [[القاب]] مشهور ایشان "[[عسکری]]"، "[[ابن الرضا]]"؛ "[[نقی]]"، "[[زکی]]"، "[[فاضل]]"، "[[امین]]" و کنیه‏‌اش "ابومحمد" که مخصوص حضرت است و [[ابن الرضا]] که به [[پدر]] و جد‌ش [[امام جواد]] {{ع}} نیز گفته می‌شد<ref>مناقب آل ابوطالب، ابن‌شهرآشوب، محمد بن علی، ج۴، ص۴۲۱.</ref>. در [[تاریخ]] اول [[ربیع الاول]] [[سال]] ۲۶۰ ق به [[دستور]] [[معتمد]] [[عباسی]]، [[مسموم]] و در روز هشتم همان [[تاریخ]] به [[شهادت]] رسید و پس از اینکه فرزندش [[امام زمان]] {{ع}} در حالی که پنج سال بیشتر نداشت بر او [[نماز]] خواند، در خانۀ خود در [[سامرا]] و کنار [[مرقد]] پدرش به [[خاک]] سپرده شد<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، اصول کافی، ج۱، ص۵۰۲؛ طبری، محمد بن جریر، دلائل الامامه، ج۱، ص۲۲۳.</ref>. [[شیعه]] [[معتقد]] است [[امام حسن عسکری]] {{ع}}، به جز [[مهدی موعود]] {{ع}} [[فرزند]] دیگری نداشت. [[شیخ مفید]] در کتاب [[الارشاد]] می‌‌نویسد: [[حسن بن علی عسکری]] {{ع}} به جز [[صاحب الزمان]]، [[فرزند]] دیگری از خود به جای نگذاشت<ref>مفید، محمد بن محمد، الارشاد، ج۲، ص۳۳۹.</ref>.<ref>[[ابوالفضل سلطان‌ محمدی\|سلطان‌ محمدی، ابوالفضل]]، [[مهدی نجفی مقدم\|نجفی مقدم، مهدی]]، [[امامت امام حسن عسکری (مقاله)\|امامت امام حسن عسکری]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی]]، ص ۴۲۶.</ref>

	دربارۀ ویژگی‌‏های آن حضرت آورده‌‏اند: رنگش گندمگون، چشمانش درشت و سیاه، رویش [[زیبا]]، قامتش [[معتدل]] و اندامش متناسب بود با آنکه [[جوان]] بود بزرگان [[قریش]] و [[دانشمندان]] زمان خود را تحت تأثیر و [[نفوذ]] قرار می‏داد و [[دوست]] و [[دشمن]] به [[برتری]] او در [[دانش]] که از [[الهام الهی]] سرچشمه می‌گرفت اعتراف داشتند<ref>ابن بابویه، محمد بن علی، کمال الدین و تمام النعمة، ج۱، مقدمه.</ref>.<ref>ر.ک: [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۶۴ ـ۷۰.</ref>		دربارۀ ویژگی‌‏های آن حضرت آورده‌‏اند: رنگش گندمگون، چشمانش درشت و سیاه، رویش [[زیبا]]، قامتش [[معتدل]] و اندامش متناسب بود با آنکه [[جوان]] بود بزرگان [[قریش]] و [[دانشمندان]] زمان خود را تحت تأثیر و [[نفوذ]] قرار می‏داد و [[دوست]] و [[دشمن]] به [[برتری]] او در [[دانش]] که از [[الهام الهی]] سرچشمه می‌گرفت اعتراف داشتند<ref>ابن بابویه، محمد بن علی، کمال الدین و تمام النعمة، ج۱، مقدمه.</ref>.<ref>ر.ک: [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۶۴ ـ۷۰.</ref>

Wasity: جایگزینی متن - 'داود' به 'داوود'

2022-11-07T08:24:26Z

جایگزینی متن - 'داود' به 'داوود'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۵۴
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	== فعالیت‌های [[سیاسی]]، [[اجتماعی]] و [[علمی]] ==		== فعالیت‌های [[سیاسی]]، [[اجتماعی]] و [[علمی]] ==
	روزگار [[امامت]] [[امام حسن عسکری]] {{ع}} با سخت‌گیری و [[آزار]] بی حد و [[حصر]] [[حاکمان عباسی]] از جمله: [[معتز]]، [[مهتدی]] و [[معتمد]]<ref>مناقب آل ابی‌طالب‌، ج۴، ص۴۵۵.</ref> همراه بود. [[امام عسکری]] {{ع}} در این وضعیت سخت دو برنامه در پیش گرفت: یکی ادامۀ فعالیت‌های [[پدر]] ارجمندش که [[حفظ]] و تقویت پایگاه‌های [[شیعی]] بود؛ دوم، [[زمینه‌سازی]] لازم در [[جامعۀ اسلامی]] برای [[پذیرش]] [[امامت]] و [[غیبت]] آخرین خلیفۀ [[پیامبر]] {{صل}}. [[امام حسن عسکری]] {{ع}} برای اجرای این برنامه، [[رفتاری]] بسیار محتاطانه در پیش گرفت و با پنهان‌کاری می‌کوشید بهانه‌ای به دست [[حکومت]] ندهد و [[عباسیان]] را به خشونتی بیش‌تر واندارد، با این حال هیچگاه حکومتِ آنان را [[تأیید]] نکرد و دست از [[مبارزه]] علیه [[ستم‌کاری]] و خودکامگی [[عباسیان]] نکشید. برخی از فعالیت‌های [[امام]] {{ع}} در این چارچوب عبارت‌اند از:		روزگار [[امامت]] [[امام حسن عسکری]] {{ع}} با سخت‌گیری و [[آزار]] بی حد و [[حصر]] [[حاکمان عباسی]] از جمله: [[معتز]]، [[مهتدی]] و [[معتمد]]<ref>مناقب آل ابی‌طالب‌، ج۴، ص۴۵۵.</ref> همراه بود. [[امام عسکری]] {{ع}} در این وضعیت سخت دو برنامه در پیش گرفت: یکی ادامۀ فعالیت‌های [[پدر]] ارجمندش که [[حفظ]] و تقویت پایگاه‌های [[شیعی]] بود؛ دوم، [[زمینه‌سازی]] لازم در [[جامعۀ اسلامی]] برای [[پذیرش]] [[امامت]] و [[غیبت]] آخرین خلیفۀ [[پیامبر]] {{صل}}. [[امام حسن عسکری]] {{ع}} برای اجرای این برنامه، [[رفتاری]] بسیار محتاطانه در پیش گرفت و با پنهان‌کاری می‌کوشید بهانه‌ای به دست [[حکومت]] ندهد و [[عباسیان]] را به خشونتی بیش‌تر واندارد، با این حال هیچگاه حکومتِ آنان را [[تأیید]] نکرد و دست از [[مبارزه]] علیه [[ستم‌کاری]] و خودکامگی [[عباسیان]] نکشید. برخی از فعالیت‌های [[امام]] {{ع}} در این چارچوب عبارت‌اند از:
	# '''کوشش [[علمی]] در [[دفاع]] از [[اسلام]] و ردّ [[شبهات]]:''' [[امام عسکری]] {{ع}} به [[دلیل]] شرایط نامساعد و تنگناهای شدید [[حکومت عباسی]] در گسترش [[دانش]] بی‏کران خود در همۀ [[جامعه]] [[پیروزی]] چندانی به دست نیاورد؛ اما شاگردانی [[تربیت]] کرد که هرکدام در گسترش [[معارف]] [[اسلام]] و رفع [[شبهات]] [[دشمنان]]، نقش مؤثر و ارزنده‏ای داشتند. [[شیخ طوسی]]، شمار [[شاگردان]] آن حضرت را افزون بر یکصد نفر [[ثبت]] کرده است<ref>شیخ طوسی، رجال الطوسی، ص ۴۲۷ به بعد.</ref>. میان آنان چهره‌‏ها و شخصیت‏های برجسته و وارسته‏ای مانند [[احمد بن اسحاق اشعری قمی]]، [[ابو هاشم ~~داود~~ بن قاسم جعفری]]، [[ابو عمرو عثمان بن سعید عمری]]، [[علی بن جعفر]] و [[محمد بن حسن صفّار]] به چشم‏ می‌‏خورند.		# '''کوشش [[علمی]] در [[دفاع]] از [[اسلام]] و ردّ [[شبهات]]:''' [[امام عسکری]] {{ع}} به [[دلیل]] شرایط نامساعد و تنگناهای شدید [[حکومت عباسی]] در گسترش [[دانش]] بی‏کران خود در همۀ [[جامعه]] [[پیروزی]] چندانی به دست نیاورد؛ اما شاگردانی [[تربیت]] کرد که هرکدام در گسترش [[معارف]] [[اسلام]] و رفع [[شبهات]] [[دشمنان]]، نقش مؤثر و ارزنده‏ای داشتند. [[شیخ طوسی]]، شمار [[شاگردان]] آن حضرت را افزون بر یکصد نفر [[ثبت]] کرده است<ref>شیخ طوسی، رجال الطوسی، ص ۴۲۷ به بعد.</ref>. میان آنان چهره‌‏ها و شخصیت‏های برجسته و وارسته‏ای مانند [[احمد بن اسحاق اشعری قمی]]، [[ابو هاشم داوود بن قاسم جعفری]]، [[ابو عمرو عثمان بن سعید عمری]]، [[علی بن جعفر]] و [[محمد بن حسن صفّار]] به چشم‏ می‌‏خورند.
	# '''گسترش حلقۀ ارتباطی با [[شیعیان]] از طریق نمایندگان‏:''' [[امام عسکری]] {{ع}} از طریق [[نصب]] نمایندگانی از میان شخصیت‏های برجستۀ [[شیعه]] در مناطق فراوان و از طریق فرستادن پیک و [[نامه]] نگاری بین [[شیعیان]] با همدیگر و با حوزۀ [[امامت]] [[ارتباط]] برقرار می‌‌کرد و آنان را از نظر [[دینی]] و [[سیاسی]]، [[رهبری]] و [[سازماندهی]] می‌‌کرد و [[مشکلات]] آنان را برطرف می‏کرد، از جملۀ این [[نمایندگان]] [[امام]] "[[احمد بن اسحاق]] بن عبد اللّه قمی اشعری از شخصیت‏‌های بزرگ [[شیعی]] در [[قم]] بود<ref>نجاشی، فهرست اسماء مصنفی الشیعة، ص ۶۶؛ شیخ طوسی، الفهرست، ص۲۳؛ محمد جواد طبسی، حیاة الامام العسکری، ص ۳۳۳.</ref>. در رأس وکلای [[امام]]، "[[محمد بن عثمان عمری]]" قرار داشت و [[اموال]] و [[وجوهات]] جمع‌آوری شده به وسیلۀ وکیل‏‌های دیگر را به [[امام]] {{ع}} می‌‏رساند. از نامه‌های معروف [[امام]] نامه به "[[ابن بابویه]]" و دو نامۀ ‏دیگر به [[شیعیان]] [[قم]] و آبه ـ آوه ـ است که متن آنها در کتاب‏ها گرد آمده است<ref>ابن شعبه، حسن بن علی، تحف العقول، ص ۴۸۶.</ref>. این برنامه در زمان [[امام نهم]] و [[امام دهم]] {{ع}} نیز اجراشده است.		# '''گسترش حلقۀ ارتباطی با [[شیعیان]] از طریق نمایندگان‏:''' [[امام عسکری]] {{ع}} از طریق [[نصب]] نمایندگانی از میان شخصیت‏های برجستۀ [[شیعه]] در مناطق فراوان و از طریق فرستادن پیک و [[نامه]] نگاری بین [[شیعیان]] با همدیگر و با حوزۀ [[امامت]] [[ارتباط]] برقرار می‌‌کرد و آنان را از نظر [[دینی]] و [[سیاسی]]، [[رهبری]] و [[سازماندهی]] می‌‌کرد و [[مشکلات]] آنان را برطرف می‏کرد، از جملۀ این [[نمایندگان]] [[امام]] "[[احمد بن اسحاق]] بن عبد اللّه قمی اشعری از شخصیت‏‌های بزرگ [[شیعی]] در [[قم]] بود<ref>نجاشی، فهرست اسماء مصنفی الشیعة، ص ۶۶؛ شیخ طوسی، الفهرست، ص۲۳؛ محمد جواد طبسی، حیاة الامام العسکری، ص ۳۳۳.</ref>. در رأس وکلای [[امام]]، "[[محمد بن عثمان عمری]]" قرار داشت و [[اموال]] و [[وجوهات]] جمع‌آوری شده به وسیلۀ وکیل‏‌های دیگر را به [[امام]] {{ع}} می‌‏رساند. از نامه‌های معروف [[امام]] نامه به "[[ابن بابویه]]" و دو نامۀ ‏دیگر به [[شیعیان]] [[قم]] و آبه ـ آوه ـ است که متن آنها در کتاب‏ها گرد آمده است<ref>ابن شعبه، حسن بن علی، تحف العقول، ص ۴۸۶.</ref>. این برنامه در زمان [[امام نهم]] و [[امام دهم]] {{ع}} نیز اجراشده است.
	# '''فعالیت‏‌های [[سیاسی]] سرّی‏:''' [[امام عسکری]] {{ع}} با وجود همۀ محدودیت‌‏ها و کنترل‌‏های دستگاه [[خلافت]] یک زنجیره فعالیت‏‌های [[سیاسی]] سرّی را [[رهبری]] می‏کرد که با [[گزینش]] شیوه‌‏های پنهان‏کاری از چشم جاسوسان دربار به دور می‌‏ماند. برای نمونه، [[عثمان بن سعید عمری]] در [[پوشش]] روغن‌‏فروشی فعالیت می‏کرد و [[شیعیان]] و [[پیروان]] آن حضرت، [[اموال]] و وجوه خود را به او می‏رساندند و او آنها را در ظرف‏های روغن قرار داده به [[حضور امام]] {{ع}} می‌رساند<ref>شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص ۲۱۴.</ref>.		# '''فعالیت‏‌های [[سیاسی]] سرّی‏:''' [[امام عسکری]] {{ع}} با وجود همۀ محدودیت‌‏ها و کنترل‌‏های دستگاه [[خلافت]] یک زنجیره فعالیت‏‌های [[سیاسی]] سرّی را [[رهبری]] می‏کرد که با [[گزینش]] شیوه‌‏های پنهان‏کاری از چشم جاسوسان دربار به دور می‌‏ماند. برای نمونه، [[عثمان بن سعید عمری]] در [[پوشش]] روغن‌‏فروشی فعالیت می‏کرد و [[شیعیان]] و [[پیروان]] آن حضرت، [[اموال]] و وجوه خود را به او می‏رساندند و او آنها را در ظرف‏های روغن قرار داده به [[حضور امام]] {{ع}} می‌رساند<ref>شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص ۲۱۴.</ref>.

Bahmani: /* فعالیت‌های سیاسی، اجتماعی و علمی */

2022-09-26T06:55:30Z

فعالیت‌های سیاسی، اجتماعی و علمی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۲۵
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	# '''گسترش حلقۀ ارتباطی با [[شیعیان]] از طریق نمایندگان‏:''' [[امام عسکری]] {{ع}} از طریق [[نصب]] نمایندگانی از میان شخصیت‏های برجستۀ [[شیعه]] در مناطق فراوان و از طریق فرستادن پیک و [[نامه]] نگاری بین [[شیعیان]] با همدیگر و با حوزۀ [[امامت]] [[ارتباط]] برقرار می‌‌کرد و آنان را از نظر [[دینی]] و [[سیاسی]]، [[رهبری]] و [[سازماندهی]] می‌‌کرد و [[مشکلات]] آنان را برطرف می‏کرد، از جملۀ این [[نمایندگان]] [[امام]] "[[احمد بن اسحاق]] بن عبد اللّه قمی اشعری از شخصیت‏‌های بزرگ [[شیعی]] در [[قم]] بود<ref>نجاشی، فهرست اسماء مصنفی الشیعة، ص ۶۶؛ شیخ طوسی، الفهرست، ص۲۳؛ محمد جواد طبسی، حیاة الامام العسکری، ص ۳۳۳.</ref>. در رأس وکلای [[امام]]، "[[محمد بن عثمان عمری]]" قرار داشت و [[اموال]] و [[وجوهات]] جمع‌آوری شده به وسیلۀ وکیل‏‌های دیگر را به [[امام]] {{ع}} می‌‏رساند. از نامه‌های معروف [[امام]] نامه به "[[ابن بابویه]]" و دو نامۀ ‏دیگر به [[شیعیان]] [[قم]] و آبه ـ آوه ـ است که متن آنها در کتاب‏ها گرد آمده است<ref>ابن شعبه، حسن بن علی، تحف العقول، ص ۴۸۶.</ref>. این برنامه در زمان [[امام نهم]] و [[امام دهم]] {{ع}} نیز اجراشده است.		# '''گسترش حلقۀ ارتباطی با [[شیعیان]] از طریق نمایندگان‏:''' [[امام عسکری]] {{ع}} از طریق [[نصب]] نمایندگانی از میان شخصیت‏های برجستۀ [[شیعه]] در مناطق فراوان و از طریق فرستادن پیک و [[نامه]] نگاری بین [[شیعیان]] با همدیگر و با حوزۀ [[امامت]] [[ارتباط]] برقرار می‌‌کرد و آنان را از نظر [[دینی]] و [[سیاسی]]، [[رهبری]] و [[سازماندهی]] می‌‌کرد و [[مشکلات]] آنان را برطرف می‏کرد، از جملۀ این [[نمایندگان]] [[امام]] "[[احمد بن اسحاق]] بن عبد اللّه قمی اشعری از شخصیت‏‌های بزرگ [[شیعی]] در [[قم]] بود<ref>نجاشی، فهرست اسماء مصنفی الشیعة، ص ۶۶؛ شیخ طوسی، الفهرست، ص۲۳؛ محمد جواد طبسی، حیاة الامام العسکری، ص ۳۳۳.</ref>. در رأس وکلای [[امام]]، "[[محمد بن عثمان عمری]]" قرار داشت و [[اموال]] و [[وجوهات]] جمع‌آوری شده به وسیلۀ وکیل‏‌های دیگر را به [[امام]] {{ع}} می‌‏رساند. از نامه‌های معروف [[امام]] نامه به "[[ابن بابویه]]" و دو نامۀ ‏دیگر به [[شیعیان]] [[قم]] و آبه ـ آوه ـ است که متن آنها در کتاب‏ها گرد آمده است<ref>ابن شعبه، حسن بن علی، تحف العقول، ص ۴۸۶.</ref>. این برنامه در زمان [[امام نهم]] و [[امام دهم]] {{ع}} نیز اجراشده است.
	# '''فعالیت‏‌های [[سیاسی]] سرّی‏:''' [[امام عسکری]] {{ع}} با وجود همۀ محدودیت‌‏ها و کنترل‌‏های دستگاه [[خلافت]] یک زنجیره فعالیت‏‌های [[سیاسی]] سرّی را [[رهبری]] می‏کرد که با [[گزینش]] شیوه‌‏های پنهان‏کاری از چشم جاسوسان دربار به دور می‌‏ماند. برای نمونه، [[عثمان بن سعید عمری]] در [[پوشش]] روغن‌‏فروشی فعالیت می‏کرد و [[شیعیان]] و [[پیروان]] آن حضرت، [[اموال]] و وجوه خود را به او می‏رساندند و او آنها را در ظرف‏های روغن قرار داده به [[حضور امام]] {{ع}} می‌رساند<ref>شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص ۲۱۴.</ref>.		# '''فعالیت‏‌های [[سیاسی]] سرّی‏:''' [[امام عسکری]] {{ع}} با وجود همۀ محدودیت‌‏ها و کنترل‌‏های دستگاه [[خلافت]] یک زنجیره فعالیت‏‌های [[سیاسی]] سرّی را [[رهبری]] می‏کرد که با [[گزینش]] شیوه‌‏های پنهان‏کاری از چشم جاسوسان دربار به دور می‌‏ماند. برای نمونه، [[عثمان بن سعید عمری]] در [[پوشش]] روغن‌‏فروشی فعالیت می‏کرد و [[شیعیان]] و [[پیروان]] آن حضرت، [[اموال]] و وجوه خود را به او می‏رساندند و او آنها را در ظرف‏های روغن قرار داده به [[حضور امام]] {{ع}} می‌رساند<ref>شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص ۲۱۴.</ref>.
	# '''[[پشتیبانی]] [[مالی]] از شیعیان‏:''' یکی دیگر از موضع‌‏گیری‏های [[امام عسکری]] {{ع}}، [[حمایت]] [[مالی]] از [[شیعیان]] به ویژه از [[یاران خاص]] و نزدیک آن حضرت بود، این کار سبب شد آنان زیر فشار مالی، جذب دستگاه [[حکومت عباسی]] نشوند<ref>شیخ مفید، الارشاد، ص ۳۴۳؛ ابن شهر اشوب، مناقب آل أبی طالب، ج ۴، ص ۴۳۹؛ مسعودی، اثبات الوصیة، ص ۲۴۲؛ امین، سید محسن، اعیان الشیعة، ص ۴۰؛ طبرسی، اعلام الوری، ص ۳۷۲؛ کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج ۱، ص ۵۰۸.</ref>.		# '''پشتیبانی [[مالی]] از شیعیان‏:''' یکی دیگر از موضع‌‏گیری‏های [[امام عسکری]] {{ع}}، [[حمایت]] [[مالی]] از [[شیعیان]] به ویژه از [[یاران خاص]] و نزدیک آن حضرت بود، این کار سبب شد آنان زیر فشار مالی، جذب دستگاه [[حکومت عباسی]] نشوند<ref>شیخ مفید، الارشاد، ص ۳۴۳؛ ابن شهر اشوب، مناقب آل أبی طالب، ج ۴، ص ۴۳۹؛ مسعودی، اثبات الوصیة، ص ۲۴۲؛ امین، سید محسن، اعیان الشیعة، ص ۴۰؛ طبرسی، اعلام الوری، ص ۳۷۲؛ کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج ۱، ص ۵۰۸.</ref>.
	# '''[[~~معرفی~~ حضرت مهدی]] {{ع}} به عنوان [[جانشین]]:'''‏ یکی از مسؤولیت‏‌های بزرگ [[امام عسکری]] {{ع}}، معرّفی [[حضرت مهدی]] {{ع}} به [[جانشینی]] خود بود این امر زمانی سخت‏‌تر می‏شد که آن حضرت می‌بایست بنا به دلایلی [[فرزند]] خود را در پردۀ "[[پنهان‌‏زیستی]]" نگه دارد تا از گزند بدخواهان در [[امان]] بماند با این حال در موارد فراوانی به معرفی [[جانشین]] خود به افراد مورد [[اطمینان]] پرداخته است. از جمله تعابیری که [[امام یازدهم]] برای [[معرفی حضرت مهدی]] {{ع}} به کار برده است: {{متن حدیث\|هَذَا صَاحِبُکُمْ‏ بَعْدِی‏}}<ref>«این، بعد از من صاحب شما است»؛ شیخ مفید، الارشاد، ج ۲، ص ۳۴۸.</ref>؛ {{متن حدیث\|إِنَ‏ ابْنِی‏ هُوَ الْقَائِمُ‏ مِنْ‏ بَعْدِی}}<ref>«همانا فرزندم، قائم بعد از من است»؛ ابن بابویه، محمد بن علی، کمال الدین و تمام النعمة، ج۲، ص ۵۲۴، ح ۴.</ref>؛ {{متن حدیث\|هَذَا إِمَامُکُمْ‏ مِنْ‏ بَعْدِی‏ وَ خَلِیفَتِی‏ عَلَیْکُم}}<ref> «این پیشوای شما پس از من و جانشین من بر شما است»؛ ابن بابویه، محمد بن علی، کمال الدین و تمام النعمة، ج۲، ص ۴۳۵، ح ۲.</ref>؛ {{متن حدیث\|ابنی [[محمد]] هو الامام [[الحجة]] بعدی}}<ref>«فرزندم محمد، همان امام و حجت پس از من است»؛ ابن بابویه، محمد بن علی، کمال الدین و تمام النعمة، ج۲، ص ۴۰۹، ح ۹.</ref>.		# '''معرفی [[حضرت مهدی]] {{ع}} به عنوان [[جانشین]]:'''‏ یکی از مسؤولیت‏‌های بزرگ [[امام عسکری]] {{ع}}، معرّفی [[حضرت مهدی]] {{ع}} به [[جانشینی]] خود بود این امر زمانی سخت‏‌تر می‏شد که آن حضرت می‌بایست بنا به دلایلی [[فرزند]] خود را در پردۀ "[[پنهان‌‏زیستی]]" نگه دارد تا از گزند بدخواهان در [[امان]] بماند با این حال در موارد فراوانی به معرفی [[جانشین]] خود به افراد مورد [[اطمینان]] پرداخته است. از جمله تعابیری که [[امام یازدهم]] برای [[معرفی حضرت مهدی]] {{ع}} به کار برده است: {{متن حدیث\|هَذَا صَاحِبُکُمْ‏ بَعْدِی‏}}<ref>«این، بعد از من صاحب شما است»؛ شیخ مفید، الارشاد، ج ۲، ص ۳۴۸.</ref>؛ {{متن حدیث\|إِنَ‏ ابْنِی‏ هُوَ الْقَائِمُ‏ مِنْ‏ بَعْدِی}}<ref>«همانا فرزندم، قائم بعد از من است»؛ ابن بابویه، محمد بن علی، کمال الدین و تمام النعمة، ج۲، ص ۵۲۴، ح ۴.</ref>؛ {{متن حدیث\|هَذَا إِمَامُکُمْ‏ مِنْ‏ بَعْدِی‏ وَ خَلِیفَتِی‏ عَلَیْکُم}}<ref> «این پیشوای شما پس از من و جانشین من بر شما است»؛ ابن بابویه، محمد بن علی، کمال الدین و تمام النعمة، ج۲، ص ۴۳۵، ح ۲.</ref>؛ {{متن حدیث\|ابنی [[محمد]] هو الامام [[الحجة]] بعدی}}<ref>«فرزندم محمد، همان امام و حجت پس از من است»؛ ابن بابویه، محمد بن علی، کمال الدین و تمام النعمة، ج۲، ص ۴۰۹، ح ۹.</ref>.
	# '''آماده‌‏سازی [[شیعیان]] برای [[دوران غیبت]] [[امام دوازدهم]] {{ع}}:''' پنهان شدن [[پیشوا]] و [[رهبر]] هر جمعیت یک حادثۀ [[غیر طبیعی]] و نامأنوس است و [[باور]] کردن آن و نیز [[تحمل مشکلات]] ناشی از آن برای [[مردم]] دشوار است، [[پیامبر اسلام]] {{صل}} و [[امامان]] پیشین {{ع}} به تدریج [[مردم]] را با این موضوع آشنا ساخته، [[افکار]] را برای [[پذیرش]] آن آماده می‌‏کردند؛ این تلاش در زمان [[امام عسکری]] {{ع}} جلوۀ بیشتری یافت؛ زیرا با وجود تأکید بر [[تولد حضرت مهدی]] {{ع}} او را فقط به [[شیعیان]] خاص و بسیار نزدیک نشان می‏داد. از سوی دیگر، تماس مستقیم [[شیعیان]] با خود آن حضرت نیز روز به ‏روز محدودتر و کمتر می‏شد به گونه‏ای که حتی در [[شهر]] [[سامرا]] از طریق [[نامه]] یا به وسیلۀ [[نمایندگان]] خویش به [[مردم]] پاسخ می‌داد بدین‏ ترتیب آنان را برای [[پذیرش]] اوضاع و شرایط [[عصر غیبت]] و [[ارتباط]] غیر مستقیم با [[امام]] آماده می‌‏ساخت. این همان روشی است که [[امام دوازدهم]] {{ع}} در [[زمان غیبت صغری]] در پیش گرفت و به تدریج [[شیعیان]] را برای [[دوران غیبت کبری]] آماده ساخت<ref>ر.ک: [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۶۴ ـ۷۰؛ [[درسنامه مهدویت ج۱ (کتاب)\|درسنامه مهدویت]]، ج۱، ص۱۵۴ ـ ۱۵۶.</ref>.		# '''آماده‌‏سازی [[شیعیان]] برای [[دوران غیبت]] [[امام دوازدهم]] {{ع}}:''' پنهان شدن [[پیشوا]] و [[رهبر]] هر جمعیت یک حادثۀ [[غیر طبیعی]] و نامأنوس است و [[باور]] کردن آن و نیز [[تحمل مشکلات]] ناشی از آن برای [[مردم]] دشوار است، [[پیامبر اسلام]] {{صل}} و [[امامان]] پیشین {{ع}} به تدریج [[مردم]] را با این موضوع آشنا ساخته، [[افکار]] را برای [[پذیرش]] آن آماده می‌‏کردند؛ این تلاش در زمان [[امام عسکری]] {{ع}} جلوۀ بیشتری یافت؛ زیرا با وجود تأکید بر [[تولد حضرت مهدی]] {{ع}} او را فقط به [[شیعیان]] خاص و بسیار نزدیک نشان می‏داد. از سوی دیگر، تماس مستقیم [[شیعیان]] با خود آن حضرت نیز روز به ‏روز محدودتر و کمتر می‏شد به گونه‏ای که حتی در [[شهر]] [[سامرا]] از طریق [[نامه]] یا به وسیلۀ [[نمایندگان]] خویش به [[مردم]] پاسخ می‌داد بدین‏ ترتیب آنان را برای [[پذیرش]] اوضاع و شرایط [[عصر غیبت]] و [[ارتباط]] غیر مستقیم با [[امام]] آماده می‌‏ساخت. این همان روشی است که [[امام دوازدهم]] {{ع}} در [[زمان غیبت صغری]] در پیش گرفت و به تدریج [[شیعیان]] را برای [[دوران غیبت کبری]] آماده ساخت<ref>ر.ک: [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۶۴ ـ۷۰؛ [[درسنامه مهدویت ج۱ (کتاب)\|درسنامه مهدویت]]، ج۱، ص۱۵۴ ـ ۱۵۶.</ref>.

Bahmani در ‏۲۶ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۵۰

2022-09-26T06:50:30Z

Bahmani در ‏۲۶ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۴۲

2022-09-26T06:42:38Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۱۲
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = ~~اهل بیت پیامبر خاتم~~		\| موضوع مرتبط = امام عسکری
	\| عنوان مدخل = [[امام عسکری]]		\| عنوان مدخل = امام عسکری
	\| مداخل مرتبط = [[امام عسکری در ~~حدیث~~]] - [[امام عسکری در ~~کلام~~ اسلامی]] - [[امام عسکری در ~~تاریخ اسلام~~]]		\| مداخل مرتبط = [[امام عسکری در کلام اسلامی]] - [[امام عسکری در تاریخ اسلامی]] - [[امام عسکری در معارف مهدویت]] - [[امام عسکری در معارف و سیره رضوی]]
	\| پرسش مرتبط = ~~امام عسکری (پرسش)~~		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۲۱:۵۹
خط ۴۰:		خط ۴۰:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:13681040.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه دینی''']]		# [[پرونده:13681040.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه دینی''']]
	# [[پرونده:1414.jpg\|22px]] ~~[[پژوهشکده تحقیقات اسلامی]]،~~ [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|پژوهشکده علوم اسلامی امام صادق (ع)، '''فرهنگ شیعه''']]		# [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|پژوهشکده علوم اسلامی امام صادق (ع)، '''فرهنگ شیعه''']]
	# [[پرونده:134491.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه مهدویت''']]		# [[پرونده:134491.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه مهدویت''']]
	# [[پرونده:136861.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۱ (کتاب)\|'''درسنامه مهدویت''']]		# [[پرونده:136861.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۱ (کتاب)\|'''درسنامه مهدویت''']]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۵۱
خط ۴۰:		خط ۴۰:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:13681040.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه دینی''']]		# [[پرونده:13681040.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه دینی''']]
	# [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|پژوهشکده علوم اسلامی امام صادق (ع)، '''فرهنگ شیعه''']]		# [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[پژوهشکده تحقیقات اسلامی]]، [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|پژوهشکده علوم اسلامی امام صادق (ع)، '''فرهنگ شیعه''']]
	# [[پرونده:134491.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه مهدویت''']]		# [[پرونده:134491.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه مهدویت''']]
	# [[پرونده:136861.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۱ (کتاب)\|'''درسنامه مهدویت''']]		# [[پرونده:136861.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۱ (کتاب)\|'''درسنامه مهدویت''']]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۰۹
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	[[ابو محمد]] [[حسن بن علی بن محمد بن علی بن موسی بن جعفر بن محمد بن علی بن حسین بن علی بن ابی طالب]]، پیشوای یازدهم [[مسلمانان]]<ref>طبری، محمد بن جریر، دلائل الامامه، ج۱، ص۲۲۳.</ref> و پدر بزرگوار [[حضرت مهدی]] {{ع}} و سیزدهمین [[امام]] از [[چهارده معصوم]] {{ع}} است. دربارۀ [[تاریخ]] ولادت، محل ولادت و [[تاریخ]] [[شهادت امام حسن عسکری]] {{ع}} میان مورخان [[اختلاف]] است، اما مشهور این است که در ماه [[ربیع الآخر]] سال ۲۳۲ق چشم به [[جهان]] گشود. مادرش بانویی [[پارسا]] و [[شایسته]] به نام "[[حدیثه]]"{{س}} بود که برخی از او به نام "[[سوسن]]" یاد کرده‏‌اند<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج ۱، ص ۵۰۳.</ref>.<ref>ر.ک: [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۶۴ ـ۷۰؛ [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]]، ص۸۸؛ [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص ۱۲۴.</ref>		[[ابو محمد]] [[حسن بن علی بن محمد بن علی بن موسی بن جعفر بن محمد بن علی بن حسین بن علی بن ابی طالب]]، پیشوای یازدهم [[مسلمانان]]<ref>طبری، محمد بن جریر، دلائل الامامه، ج۱، ص۲۲۳.</ref> و پدر بزرگوار [[حضرت مهدی]] {{ع}} و سیزدهمین [[امام]] از [[چهارده معصوم]] {{ع}} است. دربارۀ [[تاریخ]] ولادت، محل ولادت و [[تاریخ]] [[شهادت امام حسن عسکری]] {{ع}} میان مورخان [[اختلاف]] است، اما مشهور این است که در ماه [[ربیع الآخر]] سال ۲۳۲ق چشم به [[جهان]] گشود. مادرش بانویی [[پارسا]] و [[شایسته]] به نام "[[حدیثه]]"{{س}} بود که برخی از او به نام "[[سوسن]]" یاد کرده‏‌اند<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج ۱، ص ۵۰۳.</ref>.<ref>ر.ک: [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۶۴ ـ۷۰؛ [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]]، ص۸۸؛ [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص ۱۲۴.</ref>

	از آنجا که به [[دستور]] خلیفۀ [[عباسی]] در "[[سامرا]]" در محله "[[عسکر]]"[[سکونت]] اجباری داشت، "[[عسکری]]" نامیده می‏‌شود<ref>ابن بابویه، محمد بن علی، علل الشرایع، ج ۱، باب ۱۷۶، ص ۲۳۰.</ref>. از [[القاب]] مشهور ایشان "[[عسکری]]"، "[[ابن الرضا]]"؛ "[[نقی]]"، "[[زکی]]"، "[[فاضل]]"، "[[امین]]" و کنیه‏‌اش "ابومحمد" که مخصوص حضرت است و [[ابن الرضا]] که به [[پدر]] و جد‌ش [[امام جواد]] {{ع}} نیز گفته می‌شد<ref>مناقب آل ابوطالب، ~~ابن شهر آشوب،~~ محمد بن علی، ج۴، ص۴۲۱.</ref>. در [[تاریخ]] اول [[ربیع الاول]] [[سال]] ۲۶۰ ق به [[دستور]] [[معتمد]] [[عباسی]]، [[مسموم]] و در روز هشتم همان [[تاریخ]] به [[شهادت]] رسید و پس از اینکه فرزندش [[امام زمان]] {{ع}} در حالی که پنج سال بیشتر نداشت بر او [[نماز]] خواند، در خانۀ خود در [[سامرا]] و کنار [[مرقد]] پدرش به [[خاک]] سپرده شد<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، اصول کافی، ج۱، ص۵۰۲؛ طبری، محمد بن جریر، دلائل الامامه، ج۱، ص۲۲۳.</ref>. [[شیعه]] [[معتقد]] است [[امام حسن عسکری]] {{ع}}، به جز [[مهدی موعود]] {{ع}} [[فرزند]] دیگری نداشت. [[شیخ مفید]] در کتاب [[الارشاد]] می‌‌نویسد: [[حسن بن علی عسکری]] {{ع}} به جز [[صاحب الزمان]]، [[فرزند]] دیگری از خود به جای نگذاشت<ref>مفید، محمد بن محمد، الارشاد، ج۲، ص۳۳۹.</ref>.<ref>[[ابوالفضل سلطان‌ محمدی\|سلطان‌ محمدی، ابوالفضل]]، [[مهدی نجفی مقدم\|نجفی مقدم، مهدی]]، [[امامت امام حسن عسکری (مقاله)\|امامت امام حسن عسکری]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی]]، ص ۴۲۶.</ref>		از آنجا که به [[دستور]] خلیفۀ [[عباسی]] در "[[سامرا]]" در محله "[[عسکر]]"[[سکونت]] اجباری داشت، "[[عسکری]]" نامیده می‏‌شود<ref>ابن بابویه، محمد بن علی، علل الشرایع، ج ۱، باب ۱۷۶، ص ۲۳۰.</ref>. از [[القاب]] مشهور ایشان "[[عسکری]]"، "[[ابن الرضا]]"؛ "[[نقی]]"، "[[زکی]]"، "[[فاضل]]"، "[[امین]]" و کنیه‏‌اش "ابومحمد" که مخصوص حضرت است و [[ابن الرضا]] که به [[پدر]] و جد‌ش [[امام جواد]] {{ع}} نیز گفته می‌شد<ref>مناقب آل ابوطالب، ابن‌شهرآشوب، محمد بن علی، ج۴، ص۴۲۱.</ref>. در [[تاریخ]] اول [[ربیع الاول]] [[سال]] ۲۶۰ ق به [[دستور]] [[معتمد]] [[عباسی]]، [[مسموم]] و در روز هشتم همان [[تاریخ]] به [[شهادت]] رسید و پس از اینکه فرزندش [[امام زمان]] {{ع}} در حالی که پنج سال بیشتر نداشت بر او [[نماز]] خواند، در خانۀ خود در [[سامرا]] و کنار [[مرقد]] پدرش به [[خاک]] سپرده شد<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، اصول کافی، ج۱، ص۵۰۲؛ طبری، محمد بن جریر، دلائل الامامه، ج۱، ص۲۲۳.</ref>. [[شیعه]] [[معتقد]] است [[امام حسن عسکری]] {{ع}}، به جز [[مهدی موعود]] {{ع}} [[فرزند]] دیگری نداشت. [[شیخ مفید]] در کتاب [[الارشاد]] می‌‌نویسد: [[حسن بن علی عسکری]] {{ع}} به جز [[صاحب الزمان]]، [[فرزند]] دیگری از خود به جای نگذاشت<ref>مفید، محمد بن محمد، الارشاد، ج۲، ص۳۳۹.</ref>.<ref>[[ابوالفضل سلطان‌ محمدی\|سلطان‌ محمدی، ابوالفضل]]، [[مهدی نجفی مقدم\|نجفی مقدم، مهدی]]، [[امامت امام حسن عسکری (مقاله)\|امامت امام حسن عسکری]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی]]، ص ۴۲۶.</ref>

	دربارۀ ویژگی‌‏های آن حضرت آورده‌‏اند: رنگش گندمگون، چشمانش درشت و سیاه، رویش [[زیبا]]، قامتش [[معتدل]] و اندامش متناسب بود با آنکه [[جوان]] بود بزرگان [[قریش]] و [[دانشمندان]] زمان خود را تحت تأثیر و [[نفوذ]] قرار می‏داد و [[دوست]] و [[دشمن]] به [[برتری]] او در [[دانش]] که از [[الهام الهی]] سرچشمه می‌گرفت اعتراف داشتند<ref>ابن بابویه، محمد بن علی، کمال الدین و تمام النعمة، ج۱، مقدمه.</ref>.<ref>ر.ک: [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۶۴ ـ۷۰.</ref>		دربارۀ ویژگی‌‏های آن حضرت آورده‌‏اند: رنگش گندمگون، چشمانش درشت و سیاه، رویش [[زیبا]]، قامتش [[معتدل]] و اندامش متناسب بود با آنکه [[جوان]] بود بزرگان [[قریش]] و [[دانشمندان]] زمان خود را تحت تأثیر و [[نفوذ]] قرار می‏داد و [[دوست]] و [[دشمن]] به [[برتری]] او در [[دانش]] که از [[الهام الهی]] سرچشمه می‌گرفت اعتراف داشتند<ref>ابن بابویه، محمد بن علی، کمال الدین و تمام النعمة، ج۱، مقدمه.</ref>.<ref>ر.ک: [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۶۴ ـ۷۰.</ref>