امام علی در قرآن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* منابع */

2024-08-21T07:43:34Z

منابع

Bahmani در ‏۲۱ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۳۱

2024-08-21T07:31:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = امام علی \| عنوان مدخل = امام علی \| مداخل مرتبط = [[امام علی در قرآن]] - [[امام علی در حدیث]] - [[امام علی در نهج البلاغه]] - [[امام علی در تاریخ اسلامی]] - [[امام علی در معارف و سیره نبوی]] - [[امام علی در معارف و سیره علوی]] - [[امام علی در معارف و سیره حسینی]] - [[امام علی در معارف و سیره رضوی]] - [[امام علی در معارف و سیره معصومان]] - [[امام علی در معارف مهدویت]] - [[امام علی در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]] \| پرسش مرتبط = امام علی (پرسش) }}		{{مدخل مرتبط
			\| موضوع مرتبط = امام علی
			\| عنوان مدخل = امام علی
			\| مداخل مرتبط = [[امام علی در قرآن]] - [[امام علی در حدیث]] - [[امام علی در نهج البلاغه]] - [[امام علی در تاریخ اسلامی]] - [[امام علی در معارف و سیره نبوی]] - [[امام علی در معارف و سیره علوی]] - [[امام علی در معارف و سیره حسینی]] - [[امام علی در معارف و سیره رضوی]] - [[امام علی در معارف و سیره معصومان]] - [[امام علی در معارف مهدویت]] - [[امام علی در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]
			\| پرسش مرتبط = امام علی (پرسش)
			}}

	در '''[[قرآن کریم]]''' گذشته از آیاتی که اشاره به [[ولایت]] [[امام علی\|علی]] {{ع}} پس از [[پیامبر خاتم\|پیامبر]] {{صل}} دارند، آیاتی ناظر به [[حب]] علی {{ع}} و [[فضایل]] ایشان نیز وجود دارد، آیاتی مانند: [[آیه ولایت]]، [[آیه اکمال دین]]، [[آیه مباهله]]، [[آیه تطهیر]] و...		در '''[[قرآن کریم]]''' گذشته از آیاتی که اشاره به [[ولایت]] [[امام علی\|علی]] {{ع}} پس از [[پیامبر خاتم\|پیامبر]] {{صل}} دارند، آیاتی ناظر به [[حب]] علی {{ع}} و [[فضایل]] ایشان نیز وجود دارد، آیاتی مانند: [[آیه ولایت]]، [[آیه اکمال دین]]، [[آیه مباهله]]، [[آیه تطهیر]] و...

Bahmani در ‏۲۱ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۳۱

2024-08-21T07:31:27Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = امام علی \| عنوان مدخل = امام علی \| مداخل مرتبط = [[امام علی در قرآن]] - [[امام علی در حدیث]] - [[امام علی در نهج البلاغه]] - [[امام علی در تاریخ اسلامی]] - [[امام علی در معارف و سیره نبوی]] - [[امام علی در معارف و سیره حسینی]] - [[امام علی در معارف و سیره رضوی]] - [[امام علی در معارف مهدویت]] - [[امام علی در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]] \| پرسش مرتبط = امام علی (پرسش) }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = امام علی \| عنوان مدخل = امام علی \| مداخل مرتبط = [[امام علی در قرآن]] - [[امام علی در حدیث]] - [[امام علی در نهج البلاغه]] - [[امام علی در تاریخ اسلامی]] - [[امام علی در معارف و سیره نبوی]] - [[امام علی در معارف و سیره علوی]] - [[امام علی در معارف و سیره حسینی]] - [[امام علی در معارف و سیره رضوی]] - [[امام علی در معارف و سیره معصومان]] - [[امام علی در معارف مهدویت]] - [[امام علی در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]] \| پرسش مرتبط = امام علی (پرسش) }}

	در '''[[قرآن کریم]]''' گذشته از آیاتی که اشاره به [[ولایت]] [[امام علی\|علی]] {{ع}} پس از [[پیامبر خاتم\|پیامبر]] {{صل}} دارند، آیاتی ناظر به [[حب]] علی {{ع}} و [[فضایل]] ایشان نیز وجود دارد، آیاتی مانند: [[آیه ولایت]]، [[آیه اکمال دین]]، [[آیه مباهله]]، [[آیه تطهیر]] و...		در '''[[قرآن کریم]]''' گذشته از آیاتی که اشاره به [[ولایت]] [[امام علی\|علی]] {{ع}} پس از [[پیامبر خاتم\|پیامبر]] {{صل}} دارند، آیاتی ناظر به [[حب]] علی {{ع}} و [[فضایل]] ایشان نیز وجود دارد، آیاتی مانند: [[آیه ولایت]]، [[آیه اکمال دین]]، [[آیه مباهله]]، [[آیه تطهیر]] و...

Ali در ‏۱۷ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۰۴

2024-05-17T16:04:59Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۳۴
خط ۲۰۳:		خط ۲۰۳:
	[[رده:امام علی]]		[[رده:امام علی]]
	[[رده:مدخل‌های قرآنی دانشنامه]]		[[رده:مدخل‌های قرآنی دانشنامه]]
	~~[[ar: الإمام علي في القرآن]]~~

Msadeq در ‏۲۸ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۴۰

2024-04-28T05:40:56Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۱۰
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = امام علی \| عنوان مدخل = امام علی \| مداخل مرتبط = [[امام علی در قرآن]] - [[امام علی در حدیث]] - [[امام علی در نهج البلاغه]] - [[امام علی در تاریخ اسلامی]] - [[امام علی در معارف و سیره نبوی]] - [[امام علی در معارف و سیره حسینی]] - [[امام علی در معارف و سیره رضوی]] - [[امام علی در معارف مهدویت]] - [[امام علی در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]] \| پرسش مرتبط = امام علی (پرسش) }}
	\| موضوع مرتبط = امام علی
	\| عنوان مدخل = امام علی
	\| مداخل مرتبط = [[امام علی در قرآن]] - [[امام علی در حدیث]] - [[امام علی در نهج البلاغه]] - [[امام علی در تاریخ اسلامی]] - [[امام علی در معارف و سیره نبوی]] - [[امام علی در معارف و سیره حسینی]] - [[امام علی در معارف و سیره رضوی]] - [[امام علی در معارف مهدویت]] - [[امام علی در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط = امام علی (پرسش)
	}}

	در '''[[قرآن کریم]]''' گذشته از آیاتی که اشاره به [[ولایت]] [[امام علی\|علی]] {{ع}} پس از [[پیامبر خاتم\|پیامبر]] {{صل}} دارند، آیاتی ناظر به [[حب]] علی {{ع}} و [[فضایل]] ایشان نیز وجود دارد، آیاتی مانند: [[آیه ولایت]]، [[آیه اکمال دین]]، [[آیه مباهله]]، [[آیه تطهیر]] و... .

			در '''[[قرآن کریم]]''' گذشته از آیاتی که اشاره به [[ولایت]] [[امام علی\|علی]] {{ع}} پس از [[پیامبر خاتم\|پیامبر]] {{صل}} دارند، آیاتی ناظر به [[حب]] علی {{ع}} و [[فضایل]] ایشان نیز وجود دارد، آیاتی مانند: [[آیه ولایت]]، [[آیه اکمال دین]]، [[آیه مباهله]]، [[آیه تطهیر]] و...
	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	در [[قرآن کریم]] گذشته از آیاتی که اشاره به [[ولایت]] [[امام علی\|علی]] {{ع}} پس از [[پیامبر خاتم\|پیامبر]] {{صل}} دارند، آیاتی ناظر به [[حب]] [[علی]] {{ع}} و [[فضایل]] ایشان نیز وجود دارد. از جمله این [[آیه]] که [[خداوند]] به [[پیامبر خاتم\|پیامبر]] {{صل}} [[امر]] می‌کند تا [[اجر]] و مزد [[رسالت]] را [[محبت]] خویشاوندانش معرفی کند: {{متن قرآن\| ذَلِكَ الَّذِي يُبَشِّرُ اللَّهُ عِبَادَهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ قُل لّا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى وَمَن يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَّزِدْ لَهُ فِيهَا حُسْنًا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَكُورٌ}}<ref>این همان است که خداوند (آن را) به بندگانی از خویش که ایمان آورده و کارهای شایسته کرده‌اند مژده می‌دهد بگو: برای این (رسالت) از شما مزدی نمی‌خواهم جز دوستداری خویشاوندان (خود) را و هر کس کاری نیک انجام دهد برای او در آن پاداشی نیک بیفزاییم که خداوند آمرزنده‌ای سپاس‌پذیر است؛ سوره شوری، آیه۲۳.</ref>.		در [[قرآن کریم]] گذشته از آیاتی که اشاره به [[ولایت]] [[امام علی\|علی]] {{ع}} پس از [[پیامبر خاتم\|پیامبر]] {{صل}} دارند، آیاتی ناظر به [[حب]] [[علی]] {{ع}} و [[فضایل]] ایشان نیز وجود دارد. از جمله این [[آیه]] که [[خداوند]] به [[پیامبر خاتم\|پیامبر]] {{صل}} [[امر]] می‌کند تا [[اجر]] و مزد [[رسالت]] را [[محبت]] خویشاوندانش معرفی کند: {{متن قرآن\| ذَلِكَ الَّذِي يُبَشِّرُ اللَّهُ عِبَادَهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ قُل لّا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى وَمَن يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَّزِدْ لَهُ فِيهَا حُسْنًا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَكُورٌ}}<ref>این همان است که خداوند (آن را) به بندگانی از خویش که ایمان آورده و کارهای شایسته کرده‌اند مژده می‌دهد بگو: برای این (رسالت) از شما مزدی نمی‌خواهم جز دوستداری خویشاوندان (خود) را و هر کس کاری نیک انجام دهد برای او در آن پاداشی نیک بیفزاییم که خداوند آمرزنده‌ای سپاس‌پذیر است؛ سوره شوری، آیه۲۳.</ref>.
خط ۲۰۹:		خط ۲۰۳:
	[[رده:امام علی]]		[[رده:امام علی]]
	[[رده:مدخل‌های قرآنی دانشنامه]]		[[رده:مدخل‌های قرآنی دانشنامه]]
			[[ar: الإمام علي في القرآن]]

Msadeq: /* آیا نام امام علی در قرآن آمده است؟ */

2024-01-17T05:03:39Z

آیا نام امام علی در قرآن آمده است؟

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۳۳
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	# آیۀ دعوت‌کننده به [[همراه بودن با صادقان]]: {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اتَّقُواْ اللَّهَ وَكُونُواْ مَعَ الصَّادِقِينَ}}<ref>توبه، آیه ۱۱۹</ref>.		# آیۀ دعوت‌کننده به [[همراه بودن با صادقان]]: {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اتَّقُواْ اللَّهَ وَكُونُواْ مَعَ الصَّادِقِينَ}}<ref>توبه، آیه ۱۱۹</ref>.

	و [[آیات]] فراوان دیگر، که به گفتۀ [[روایات]]، دربارۀ [[امام علی\|حضرت]] {{ع}} نازل شده است، مثل: ق ۲۱، فصلت ۴۰، عبس ۳۸ و ۳۹، رعد ۲۹، [[اعراف]] ۴۶، نحل ۴۳، رعد ۷ و ۴۳، [[آل عمران]] ۱۴۶، صف ۴، [[احزاب]] ۲۳ و ۲۵، [[یونس]] ۲۵، [[هود]] ۱۲ و ۱۷، شعراء ۲۱۴، [[ابراهیم]] ۲۷، [[حدید]] ۲۸، نبأ ۱ و ۲ و ۳۸، [[یوسف]] ۱۸۴، [[انفال]] ۶۴، [[اسراء]] ۸۰، [[تحریم]] ۴، [[توبه]] ۱۹، [[حشر]] ۹،۱۰، واقعه ۱۰ و ۱۱، [[لقمان]] ۲۲، انعام ۸۲، بقره ۴۳، [[مریم]] ۹۶، [[سجده]] ۱۸، حجرات ۱۵، [[نساء]] ۶۹، بیّنه ۷، [[رحمن]] ۱۹ تا ۲۲.<ref>در این زمینه ر. ک: «دانشنامۀ امام علی» {{ع}}، ج ۱۰ مقالۀ «امام علی در قرآن» علامه عسکری، «شواهد التنزیل» ابن رویش، «آیات الفضائل» سیّد محمّد حسینی بهارانچی «علی فی الکتاب و السنّه» حسین شاکری، «نفحات الأزهار فی خلاصة عبقات الأنوار»، ج ۲۰، «سیمای امام علی در قرآن»، حسکانی ترجمه یعقوب جعفری، «احقاق الحق»، ج ۲ و ۳، «آیات الأئمّه»، محمّد علی حسنی لاریجانی «پرتوی از فضایل امیر المؤمنین در قرآن»، ابو الحسن مطّلبی، «آیات الولایه» سید باقر محمّدی نسب، «دلائل الصدق»، ج ۲، نیز تفسیر «البرهان» و «نور الثقلین».</ref>. علاوه بر اینها برخی کلمات و تعابیر در [[آیات قرآن]] به وجود [[امام علی\|علی]] {{ع}} و [[امامان]] [[تفسیر]] شده و در [[تفاسیر]] [[روایی]] آمده است، از قبیل تعابیر [[امام مبین]]، [[سابق بالخیرات]]، [[امانت]]، [[بئر معطّله]] و [[قصر مشید]]، [[طوبی]]، وسیله، [[آل یاسین]]، کلمات، [[کلمة التقوی]] و برخی کلمات [[قرآنی]] دیگر<ref>در روایاتی در کتاب «معانی الأخبار»، به ترتیب در صفحات ۹۵،۱۰۵،۱۰۸،۱۱۱،۱۱۲،۱۱۶،۱۲۲،۱۲۵، و ۱۲۶، نیز «بحار الأنوار»، ج ۳۵ و ۳۶</ref>.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۴۱۲.</ref>		و [[آیات]] فراوان دیگر، که به گفتۀ [[روایات]]، دربارۀ [[امام علی\|حضرت]] {{ع}} نازل شده است، مثل: ق ۲۱، فصلت ۴۰، عبس ۳۸ و ۳۹، رعد ۲۹، [[اعراف]] ۴۶، نحل ۴۳، رعد ۷ و ۴۳، [[آل عمران]] ۱۴۶، صف ۴، [[احزاب]] ۲۳ و ۲۵، [[یونس]] ۲۵، [[هود]] ۱۲ و ۱۷، شعراء ۲۱۴، [[ابراهیم]] ۲۷، [[حدید]] ۲۸، نبأ ۱ و ۲ و ۳۸، [[یوسف]] ۱۸۴، [[انفال]] ۶۴، [[اسراء]] ۸۰، [[تحریم]] ۴، [[توبه]] ۱۹، [[حشر]] ۹،۱۰، واقعه ۱۰ و ۱۱، [[لقمان]] ۲۲، انعام ۸۲، بقره ۴۳، [[مریم]] ۹۶، [[سجده]] ۱۸، حجرات ۱۵، [[نساء]] ۶۹، بیّنه ۷، [[رحمن]] ۱۹ تا ۲۲.<ref>در این زمینه ر. ک: «دانشنامۀ امام علی» {{ع}}، ج ۱۰ مقالۀ «امام علی در قرآن» علامه عسکری، «شواهد التنزیل» ابن رویش، «آیات الفضائل» سیّد محمّد حسینی بهارانچی «علی فی الکتاب و السنّه» حسین شاکری، «نفحات الأزهار فی خلاصة عبقات الأنوار»، ج ۲۰، «سیمای امام علی در قرآن»، حسکانی ترجمه یعقوب جعفری، «احقاق الحق»، ج ۲ و ۳، «آیات الأئمّه»، محمّد علی حسنی لاریجانی «پرتوی از فضایل امیر المؤمنین در قرآن»، ابو الحسن مطّلبی، «آیات الولایه» سید باقر محمّدی نسب، «دلائل الصدق»، ج ۲، نیز تفسیر «البرهان» و «نور الثقلین».</ref>.

			علاوه بر اینها برخی کلمات و تعابیر در [[آیات قرآن]] به وجود [[امام علی\|علی]] {{ع}} و [[امامان]] [[تفسیر]] شده و در [[تفاسیر]] [[روایی]] آمده است، از قبیل تعابیر [[امام مبین]]، [[سابق بالخیرات]]، [[امانت]]، [[بئر معطّله]] و [[قصر مشید]]، [[طوبی]]، وسیله، [[آل یاسین]]، کلمات، [[کلمة التقوی]] و برخی کلمات [[قرآنی]] دیگر<ref>در روایاتی در کتاب «معانی الأخبار»، به ترتیب در صفحات ۹۵،۱۰۵،۱۰۸،۱۱۱،۱۱۲،۱۱۶،۱۲۲،۱۲۵، و ۱۲۶، نیز «بحار الأنوار»، ج ۳۵ و ۳۶</ref>.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۴۱۲.</ref>

	== آیات در ارتباط پیامبر {{صل}} و امام علی {{ع}} ==		== آیات در ارتباط پیامبر {{صل}} و امام علی {{ع}} ==

Bahmani در ‏۱۶ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۰۳

2024-01-16T08:03:10Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۳۳
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = امام علی		\| موضوع مرتبط = امام علی
	\| عنوان مدخل = امام علی		\| عنوان مدخل = امام علی
	\| مداخل مرتبط = [[امام علی در قرآن]] - [[امام علی در حدیث]] - [[امام علی در نهج البلاغه]] - [[امام علی در تاریخ اسلامی]] - [[امام علی در معارف ~~مهدویت~~]] - [[امام علی در معارف و سیره رضوی]] - [[امام علی در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]		\| مداخل مرتبط = [[امام علی در قرآن]] - [[امام علی در حدیث]] - [[امام علی در نهج البلاغه]] - [[امام علی در تاریخ اسلامی]] - [[امام علی در معارف و سیره نبوی]] - [[امام علی در معارف و سیره حسینی]] - [[امام علی در معارف و سیره رضوی]] - [[امام علی در معارف مهدویت]] - [[امام علی در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط = امام علی (پرسش)		\| پرسش مرتبط = امام علی (پرسش)
	}}		}}

Jaafari: /* آیات درباره مقام امام علی{{ع}} در قیامت */

2024-01-10T07:17:34Z

آیات درباره مقام امام علی{{ع}} در قیامت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۴۷
خط ۱۸۴:		خط ۱۸۴:
	از [[ابن عباس]] نقل شده است: [[خداوند]] علی و [[حمزه]] و جعفر را در [[روز]] [[بدر]] با کشتن [[کافران]] خنداند، و [[کفار]] [[مکه]] را به گاه کشته شدن در [[آتش]] افکند و گریاند<ref>حاکم حسکانی، شواهدالتنزیل، ج۲، ص۲۰۷.</ref>.<ref>[[سید مرتضی عسکری\|عسکری، سید مرتضی]]، [[امام علی در قرآن (مقاله)\| مقاله «امام علی در قرآن»]]، [[دانشنامه امام علی ج۱۰ (کتاب)\|دانشنامه امام علی ج۱۰]] ص ۱۴۹.</ref>.		از [[ابن عباس]] نقل شده است: [[خداوند]] علی و [[حمزه]] و جعفر را در [[روز]] [[بدر]] با کشتن [[کافران]] خنداند، و [[کفار]] [[مکه]] را به گاه کشته شدن در [[آتش]] افکند و گریاند<ref>حاکم حسکانی، شواهدالتنزیل، ج۲، ص۲۰۷.</ref>.<ref>[[سید مرتضی عسکری\|عسکری، سید مرتضی]]، [[امام علی در قرآن (مقاله)\| مقاله «امام علی در قرآن»]]، [[دانشنامه امام علی ج۱۰ (کتاب)\|دانشنامه امام علی ج۱۰]] ص ۱۴۹.</ref>.

	==[[آیات]] درباره [[~~مقام~~ امام]] ~~علی~~{{ع}} در [[قیامت]]==		==[[آیات]] درباره مقام [[امام علی]]{{ع}} در [[قیامت]]==
	#{{متن قرآن\|وَعَلَى الْأَعْرَافِ رِجَالٌ يَعْرِفُونَ كُلًّا بِسِيمَاهُمْ}}<ref>«و میان آن دو پرده‌ای است و بر آن پشته‌ها کسانی هستند که هر گروه (از آنان) را از چهره‌شان باز می‌شناسند و به بهشتیان که هنوز به آن (بهشت) در نیامده‌اند ولی (آن را) امید می‌برند ندا می‌دهند که: درود بر شما!» سوره اعراف، آیه ۴۶.</ref>. [[ابن حجر]] از [[ثعالبی]] نقل می‌کند که او در [[تفسیر]] این [[آیه]] از [[ابن عباس]] [[روایت]] کرده است که [[اعراف]] جایگاه بلندی از [[صراط]] است که عباس و [[حمزه]] و [[علی بن ابی طالب]] و [[جعفر طیار]] بر بلندای آنند و دوستانشان را با سیمای [[نورانی]] و دشمنانشان را با سیمای ظلمانی می‌شناسند<ref>ابن حجر، الصواعق المحرقه، ص١۰١.</ref>.		#{{متن قرآن\|وَعَلَى الْأَعْرَافِ رِجَالٌ يَعْرِفُونَ كُلًّا بِسِيمَاهُمْ}}<ref>«و میان آن دو پرده‌ای است و بر آن پشته‌ها کسانی هستند که هر گروه (از آنان) را از چهره‌شان باز می‌شناسند و به بهشتیان که هنوز به آن (بهشت) در نیامده‌اند ولی (آن را) امید می‌برند ندا می‌دهند که: درود بر شما!» سوره اعراف، آیه ۴۶.</ref>. [[ابن حجر]] از [[ثعالبی]] نقل می‌کند که او در [[تفسیر]] این [[آیه]] از [[ابن عباس]] [[روایت]] کرده است که [[اعراف]] جایگاه بلندی از [[صراط]] است که عباس و [[حمزه]] و [[علی بن ابی طالب]] و [[جعفر طیار]] بر بلندای آنند و دوستانشان را با سیمای [[نورانی]] و دشمنانشان را با سیمای ظلمانی می‌شناسند<ref>ابن حجر، الصواعق المحرقه، ص١۰١.</ref>.
	#{{متن قرآن\|الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ طُوبَى لَهُمْ وَحُسْنُ مَآبٍ}}<ref>«کسانی که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته کرده‌اند خوشا بر آنان و آنان را فرجام نیکوست» سوره رعد، آیه ۲۹.</ref>. از [[امام کاظم]]{{ع}} در این باره چنین نقل شده است: از [[رسول خدا]]{{صل}} پرسیدند: [[طوبی]] چیست؟ فرمود: «درختی است که اصل آن در [[خانه]] من و شاخه‌های آن بر [سر] [[اهل بهشت]] است». بار دوم پرسیدند؛ فرمود: «این درخت، در [[خانه علی]]{{ع}} است». گفتند: «چگونه؟» فرمود: «خانه [[بهشتی]] من و علی در یکجا است».		#{{متن قرآن\|الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ طُوبَى لَهُمْ وَحُسْنُ مَآبٍ}}<ref>«کسانی که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته کرده‌اند خوشا بر آنان و آنان را فرجام نیکوست» سوره رعد، آیه ۲۹.</ref>. از [[امام کاظم]]{{ع}} در این باره چنین نقل شده است: از [[رسول خدا]]{{صل}} پرسیدند: [[طوبی]] چیست؟ فرمود: «درختی است که اصل آن در [[خانه]] من و شاخه‌های آن بر [سر] [[اهل بهشت]] است». بار دوم پرسیدند؛ فرمود: «این درخت، در [[خانه علی]]{{ع}} است». گفتند: «چگونه؟» فرمود: «خانه [[بهشتی]] من و علی در یکجا است».

Jaafari: /* منابع */

2024-01-10T07:17:13Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۴۷
خط ۱۸۳:		خط ۱۸۳:
	۴. {{متن قرآن\|وَأَنَّهُ هُوَ أَضْحَكَ وَأَبْكَى}}<ref>«و اینکه اوست که می‌خنداند و می‌گریاند» سوره نجم، آیه ۴۳.</ref>.		۴. {{متن قرآن\|وَأَنَّهُ هُوَ أَضْحَكَ وَأَبْكَى}}<ref>«و اینکه اوست که می‌خنداند و می‌گریاند» سوره نجم، آیه ۴۳.</ref>.
	از [[ابن عباس]] نقل شده است: [[خداوند]] علی و [[حمزه]] و جعفر را در [[روز]] [[بدر]] با کشتن [[کافران]] خنداند، و [[کفار]] [[مکه]] را به گاه کشته شدن در [[آتش]] افکند و گریاند<ref>حاکم حسکانی، شواهدالتنزیل، ج۲، ص۲۰۷.</ref>.<ref>[[سید مرتضی عسکری\|عسکری، سید مرتضی]]، [[امام علی در قرآن (مقاله)\| مقاله «امام علی در قرآن»]]، [[دانشنامه امام علی ج۱۰ (کتاب)\|دانشنامه امام علی ج۱۰]] ص ۱۴۹.</ref>.		از [[ابن عباس]] نقل شده است: [[خداوند]] علی و [[حمزه]] و جعفر را در [[روز]] [[بدر]] با کشتن [[کافران]] خنداند، و [[کفار]] [[مکه]] را به گاه کشته شدن در [[آتش]] افکند و گریاند<ref>حاکم حسکانی، شواهدالتنزیل، ج۲، ص۲۰۷.</ref>.<ref>[[سید مرتضی عسکری\|عسکری، سید مرتضی]]، [[امام علی در قرآن (مقاله)\| مقاله «امام علی در قرآن»]]، [[دانشنامه امام علی ج۱۰ (کتاب)\|دانشنامه امام علی ج۱۰]] ص ۱۴۹.</ref>.

			==[[آیات]] درباره [[مقام امام]] علی{{ع}} در [[قیامت]]==
			#{{متن قرآن\|وَعَلَى الْأَعْرَافِ رِجَالٌ يَعْرِفُونَ كُلًّا بِسِيمَاهُمْ}}<ref>«و میان آن دو پرده‌ای است و بر آن پشته‌ها کسانی هستند که هر گروه (از آنان) را از چهره‌شان باز می‌شناسند و به بهشتیان که هنوز به آن (بهشت) در نیامده‌اند ولی (آن را) امید می‌برند ندا می‌دهند که: درود بر شما!» سوره اعراف، آیه ۴۶.</ref>. [[ابن حجر]] از [[ثعالبی]] نقل می‌کند که او در [[تفسیر]] این [[آیه]] از [[ابن عباس]] [[روایت]] کرده است که [[اعراف]] جایگاه بلندی از [[صراط]] است که عباس و [[حمزه]] و [[علی بن ابی طالب]] و [[جعفر طیار]] بر بلندای آنند و دوستانشان را با سیمای [[نورانی]] و دشمنانشان را با سیمای ظلمانی می‌شناسند<ref>ابن حجر، الصواعق المحرقه، ص١۰١.</ref>.
			#{{متن قرآن\|الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ طُوبَى لَهُمْ وَحُسْنُ مَآبٍ}}<ref>«کسانی که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته کرده‌اند خوشا بر آنان و آنان را فرجام نیکوست» سوره رعد، آیه ۲۹.</ref>. از [[امام کاظم]]{{ع}} در این باره چنین نقل شده است: از [[رسول خدا]]{{صل}} پرسیدند: [[طوبی]] چیست؟ فرمود: «درختی است که اصل آن در [[خانه]] من و شاخه‌های آن بر [سر] [[اهل بهشت]] است». بار دوم پرسیدند؛ فرمود: «این درخت، در [[خانه علی]]{{ع}} است». گفتند: «چگونه؟» فرمود: «خانه [[بهشتی]] من و علی در یکجا است».
			#{{متن قرآن\|وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌ * ضَاحِكَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ}}<ref>«چهره‌هایی در آن روز تابان است * خندان و شادان است» سوره عبس، آیه ۳۸-۳۹.</ref> از [[انس بن مالک]] درباره این آیه چنین نقل شده است: از رسول خدا{{صل}} پرسیدم: {{متن قرآن\|وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌ}} کیانند؟ فرمود:‌ای انس، منظور چهره‌های ما [[فرزندان عبدالمطلب]] است: من و علی و حمزه و جعفر و حسن و حسین و [[فاطمه]]، آن‌گاه که در [[روز قیامت]] از [[قبر]] خود بیرون آییم و [[نور]] چهره‌هامان همانند [[خورشید]] نیمروزی باشد. [[خداوند متعال]] فرموده است: {{متن قرآن\|وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌ}}؛ یعنی نور ما [[سرزمین]] قیامت را روشن می‌کند. منظور از آیه {{متن قرآن\|ضَاحِكَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ}} ما هستیم؛ یعنی به ثوابی که [[خدا]] وعده‌مان فرموده خندان و شادانیم<ref>حاکم حسکانی، شواهد التنزیل، ج۲، ص۳۲۴.</ref>.
			#{{متن قرآن\|أَفَمَنْ يُلْقَى فِي النَّارِ خَيْرٌ أَمْ مَنْ يَأْتِي آمِنًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ}}<ref>«بی‌گمان کسانی که در آیات ما کژاندیشی می‌کنند بر ما پوشیده نیستند، آیا آن کس که در روز رستخیز در آتش افکنده می‌شود بهتر است یا آنکه در امن و امان می‌آید؟ هر چه می‌خواهید انجام دهید که او به آنچه انجام می‌دهید بیناست» سوره فصلت، آیه ۴۰.</ref>. از [[ابن عباس]] چنین نقل شده است: آن‌که در [[آتش]] افکنده می‌شود، [[ولید بن مغیره]] است، و آن‌که ایمن و [[آسوده]] از [[عذاب]] و [[خشم خدا]] وارد [[محشر]] می‌شود، [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} است<ref>حاکم حسکانی، شواهد التنزیل، ج۲، ص۱۲۹.</ref>.
			#{{متن قرآن\|إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي ظِلَالٍ وَعُيُونٍ}}<ref>«پرهیزگاران، بی‌گمان در سایه‌سارها و (کنار) چشمه‌سارهایی هستند؛» سوره مرسلات، آیه ۴۱.</ref>. ابن عباس در این باره می‌گوید: [[پرهیزگاران]] کسانی‌اند که از [[شرک]] و [[گناهان]] کوچک و بزرگ [[پرهیز]] کرده‌اند. آنان علی و حسن و حسین هستند که در [[سایه]] درختان سبز و خیمه‌های گوهرین با چشمه‌های بلورین قرار می‌گیرند<ref>حاکم حسکانی، شواهد التنزیل، ج۲، ص۳۶۷.</ref>.
			#{{متن قرآن\|فَأَمَّا مَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِينُهُ * فَهُوَ فِي عِيشَةٍ رَاضِيَةٍ}}<ref>«پس هر که ترازوهایش (در کار نیک) سنگین آید * و او در زندگانی پسندیده‌ای به سر خواهد برد» سوره قارعة، آیه ۶-۷.</ref>. ابن عباس در این باره می‌گوید: نخستین کسی که در ترازوی [[قیامت]]، حسناتش بر سیئاتش فزونی می‌گیرد، علی بن ابی طالب{{ع}} است. در [[میزان]] او چیزی جز [[حسنات]] نباشد و کفه [[سیئات]] بدون [[سیئه]] می‌ماند؛ زیرا او یک لحظه خدا را [[نافرمانی]] نکرده است...<ref>حاکم حسکانی، شواهد التنزیل، ج۲، ص۳۶۷.</ref>.
			#{{متن قرآن\|وَجَاءَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَعَهَا سَائِقٌ وَشَهِيدٌ}}<ref>«و با هر کسی که می‌آید گسیل‌کننده و گواهی است» سوره ق، آیه ۲۱.</ref>. از [[ام سلمه]] نقل شده است: در آن [[روز]]، [[رسول خدا]]{{صل}} سوق دهنده، و [[امیرمؤمنان]]{{ع}} [[گواه]] دهنده است<ref>حاکم حسکانی، شواهد التنزیل، ج۲، ص۱۸۸.</ref>.<ref>[[سید مرتضی عسکری\|عسکری، سید مرتضی]]، [[امام علی در قرآن (مقاله)\| مقاله «امام علی در قرآن»]]، [[دانشنامه امام علی ج۱۰ (کتاب)\|دانشنامه امام علی ج۱۰]] ص ۱۳۴.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Jaafari: /* منابع */

2024-01-10T05:31:14Z

منابع

@@ خط ۱۶۴: / خط ۱۶۴: @@
 #{{متن قرآن|وَلَمَّا ضُرِبَ ابْنُ مَرْيَمَ مَثَلًا إِذَا قَوْمُكَ مِنْهُ يَصِدُّونَ}}<ref>«و چون (داستان آفرینش) پسر مریم را مثال زنند، در دم قوم تو از آن (به ریشخند) بانگ بردارند» سوره زخرف، آیه ۵۷.</ref>. [[امام علی]]{{ع}} می‌فرماید: روزی نزد [[پیامبر]] رفتم و او را میان جمعی از [[قریش]] یافتم. آن حضرت به من نگریست و فرمود: «یا علی، مثل تو در این [[امت]] همچون مثل [[عیسی بن مریم]] است؛ گروهی دوستدارش شدند و درباره‌اش [[افراط]] کردند و گروهی دشمنش شدند و درباره‌اش به افراط‌گراییدند». جمعی که نزد آن حضرت بودند، خندیدند و گفتند: «بنگرید که چگونه پسر عمویش را به عیسی بن مریم [[تشبیه]] می‌کند». در این هنگام، [[آیه]] {{متن قرآن|وَلَمَّا ضُرِبَ ابْنُ مَرْيَمَ مَثَلًا إِذَا قَوْمُكَ مِنْهُ يَصِدُّونَ}} نازل شد<ref>حاکم حسکانی، شواهدالتنزیل، ج۲، ص۱۶۰.</ref>.
 #{{متن قرآن|مَنْ جَاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ خَيْرٌ مِنْهَا وَهُمْ مِنْ فَزَعٍ يَوْمَئِذٍ آمِنُونَ * وَمَنْ جَاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَكُبَّتْ وُجُوهُهُمْ فِي النَّارِ}}<ref>«آنان که کار نیک آورند (پاداشی) بهتر از آن خواهند داشت و آنان در آن روز از هر بیمی در امانند * و کسانی که کار بد آورند (با) چهره‌هایشان در آتش افکنده می‌شوند» سوره نمل، آیه ۸۹-۹۰.</ref>. [[امام صادق]]{{ع}} می‌فرماید: [[ابوعبدالله جدلی]] نزد [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} رفت و [[امام]] به او فرمود: «یا [[اباعبدالله]]، آیا از [[تفسیر]] {{متن قرآن|مَنْ جَاءَ بِالْحَسَنَةِ...}} آگاهت نکنم». گفت: «آری، فدای شما گردم». فرمود: «[[حسنه]]، [[حب]] ما [[اهل بیت]] است، و [[سیئه]] [[بغض]] ما». سپس تمام آیه را [[تلاوت]] کرد<ref>طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان، در تفسیر آیه مذکور.</ref>.<ref>[[سید مرتضی عسکری|عسکری، سید مرتضی]]، [[امام علی در قرآن (مقاله)| مقاله «امام علی در قرآن»]]، [[دانشنامه امام علی ج۱۰ (کتاب)|دانشنامه امام علی ج۱۰]] ص ۱۱۶.</ref>.
 == منابع ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۴۷
خط ۱۸۳:		خط ۱۸۳:
	۴. {{متن قرآن\|وَأَنَّهُ هُوَ أَضْحَكَ وَأَبْكَى}}<ref>«و اینکه اوست که می‌خنداند و می‌گریاند» سوره نجم، آیه ۴۳.</ref>.		۴. {{متن قرآن\|وَأَنَّهُ هُوَ أَضْحَكَ وَأَبْكَى}}<ref>«و اینکه اوست که می‌خنداند و می‌گریاند» سوره نجم، آیه ۴۳.</ref>.
	از [[ابن عباس]] نقل شده است: [[خداوند]] علی و [[حمزه]] و جعفر را در [[روز]] [[بدر]] با کشتن [[کافران]] خنداند، و [[کفار]] [[مکه]] را به گاه کشته شدن در [[آتش]] افکند و گریاند<ref>حاکم حسکانی، شواهدالتنزیل، ج۲، ص۲۰۷.</ref>.<ref>[[سید مرتضی عسکری\|عسکری، سید مرتضی]]، [[امام علی در قرآن (مقاله)\| مقاله «امام علی در قرآن»]]، [[دانشنامه امام علی ج۱۰ (کتاب)\|دانشنامه امام علی ج۱۰]] ص ۱۴۹.</ref>.		از [[ابن عباس]] نقل شده است: [[خداوند]] علی و [[حمزه]] و جعفر را در [[روز]] [[بدر]] با کشتن [[کافران]] خنداند، و [[کفار]] [[مکه]] را به گاه کشته شدن در [[آتش]] افکند و گریاند<ref>حاکم حسکانی، شواهدالتنزیل، ج۲، ص۲۰۷.</ref>.<ref>[[سید مرتضی عسکری\|عسکری، سید مرتضی]]، [[امام علی در قرآن (مقاله)\| مقاله «امام علی در قرآن»]]، [[دانشنامه امام علی ج۱۰ (کتاب)\|دانشنامه امام علی ج۱۰]] ص ۱۴۹.</ref>.

			==[[آیات]] درباره [[مقام امام]] علی{{ع}} در [[قیامت]]==
			#{{متن قرآن\|وَعَلَى الْأَعْرَافِ رِجَالٌ يَعْرِفُونَ كُلًّا بِسِيمَاهُمْ}}<ref>«و میان آن دو پرده‌ای است و بر آن پشته‌ها کسانی هستند که هر گروه (از آنان) را از چهره‌شان باز می‌شناسند و به بهشتیان که هنوز به آن (بهشت) در نیامده‌اند ولی (آن را) امید می‌برند ندا می‌دهند که: درود بر شما!» سوره اعراف، آیه ۴۶.</ref>. [[ابن حجر]] از [[ثعالبی]] نقل می‌کند که او در [[تفسیر]] این [[آیه]] از [[ابن عباس]] [[روایت]] کرده است که [[اعراف]] جایگاه بلندی از [[صراط]] است که عباس و [[حمزه]] و [[علی بن ابی طالب]] و [[جعفر طیار]] بر بلندای آنند و دوستانشان را با سیمای [[نورانی]] و دشمنانشان را با سیمای ظلمانی می‌شناسند<ref>ابن حجر، الصواعق المحرقه، ص١۰١.</ref>.
			#{{متن قرآن\|الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ طُوبَى لَهُمْ وَحُسْنُ مَآبٍ}}<ref>«کسانی که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته کرده‌اند خوشا بر آنان و آنان را فرجام نیکوست» سوره رعد، آیه ۲۹.</ref>. از [[امام کاظم]]{{ع}} در این باره چنین نقل شده است: از [[رسول خدا]]{{صل}} پرسیدند: [[طوبی]] چیست؟ فرمود: «درختی است که اصل آن در [[خانه]] من و شاخه‌های آن بر [سر] [[اهل بهشت]] است». بار دوم پرسیدند؛ فرمود: «این درخت، در [[خانه علی]]{{ع}} است». گفتند: «چگونه؟» فرمود: «خانه [[بهشتی]] من و علی در یکجا است».
			#{{متن قرآن\|وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌ * ضَاحِكَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ}}<ref>«چهره‌هایی در آن روز تابان است * خندان و شادان است» سوره عبس، آیه ۳۸-۳۹.</ref> از [[انس بن مالک]] درباره این آیه چنین نقل شده است: از رسول خدا{{صل}} پرسیدم: {{متن قرآن\|وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌ}} کیانند؟ فرمود:‌ای انس، منظور چهره‌های ما [[فرزندان عبدالمطلب]] است: من و علی و حمزه و جعفر و حسن و حسین و [[فاطمه]]، آن‌گاه که در [[روز قیامت]] از [[قبر]] خود بیرون آییم و [[نور]] چهره‌هامان همانند [[خورشید]] نیمروزی باشد. [[خداوند متعال]] فرموده است: {{متن قرآن\|وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌ}}؛ یعنی نور ما [[سرزمین]] قیامت را روشن می‌کند. منظور از آیه {{متن قرآن\|ضَاحِكَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ}} ما هستیم؛ یعنی به ثوابی که [[خدا]] وعده‌مان فرموده خندان و شادانیم<ref>حاکم حسکانی، شواهد التنزیل، ج۲، ص۳۲۴.</ref>.
			#{{متن قرآن\|أَفَمَنْ يُلْقَى فِي النَّارِ خَيْرٌ أَمْ مَنْ يَأْتِي آمِنًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ}}<ref>«بی‌گمان کسانی که در آیات ما کژاندیشی می‌کنند بر ما پوشیده نیستند، آیا آن کس که در روز رستخیز در آتش افکنده می‌شود بهتر است یا آنکه در امن و امان می‌آید؟ هر چه می‌خواهید انجام دهید که او به آنچه انجام می‌دهید بیناست» سوره فصلت، آیه ۴۰.</ref>. از [[ابن عباس]] چنین نقل شده است: آن‌که در [[آتش]] افکنده می‌شود، [[ولید بن مغیره]] است، و آن‌که ایمن و [[آسوده]] از [[عذاب]] و [[خشم خدا]] وارد [[محشر]] می‌شود، [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} است<ref>حاکم حسکانی، شواهد التنزیل، ج۲، ص۱۲۹.</ref>.
			#{{متن قرآن\|إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي ظِلَالٍ وَعُيُونٍ}}<ref>«پرهیزگاران، بی‌گمان در سایه‌سارها و (کنار) چشمه‌سارهایی هستند؛» سوره مرسلات، آیه ۴۱.</ref>. ابن عباس در این باره می‌گوید: [[پرهیزگاران]] کسانی‌اند که از [[شرک]] و [[گناهان]] کوچک و بزرگ [[پرهیز]] کرده‌اند. آنان علی و حسن و حسین هستند که در [[سایه]] درختان سبز و خیمه‌های گوهرین با چشمه‌های بلورین قرار می‌گیرند<ref>حاکم حسکانی، شواهد التنزیل، ج۲، ص۳۶۷.</ref>.
			#{{متن قرآن\|فَأَمَّا مَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِينُهُ * فَهُوَ فِي عِيشَةٍ رَاضِيَةٍ}}<ref>«پس هر که ترازوهایش (در کار نیک) سنگین آید * و او در زندگانی پسندیده‌ای به سر خواهد برد» سوره قارعة، آیه ۶-۷.</ref>. ابن عباس در این باره می‌گوید: نخستین کسی که در ترازوی [[قیامت]]، حسناتش بر سیئاتش فزونی می‌گیرد، علی بن ابی طالب{{ع}} است. در [[میزان]] او چیزی جز [[حسنات]] نباشد و کفه [[سیئات]] بدون [[سیئه]] می‌ماند؛ زیرا او یک لحظه خدا را [[نافرمانی]] نکرده است...<ref>حاکم حسکانی، شواهد التنزیل، ج۲، ص۳۶۷.</ref>.
			#{{متن قرآن\|وَجَاءَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَعَهَا سَائِقٌ وَشَهِيدٌ}}<ref>«و با هر کسی که می‌آید گسیل‌کننده و گواهی است» سوره ق، آیه ۲۱.</ref>. از [[ام سلمه]] نقل شده است: در آن [[روز]]، [[رسول خدا]]{{صل}} سوق دهنده، و [[امیرمؤمنان]]{{ع}} [[گواه]] دهنده است<ref>حاکم حسکانی، شواهد التنزیل، ج۲، ص۱۸۸.</ref>.<ref>[[سید مرتضی عسکری\|عسکری، سید مرتضی]]، [[امام علی در قرآن (مقاله)\| مقاله «امام علی در قرآن»]]، [[دانشنامه امام علی ج۱۰ (کتاب)\|دانشنامه امام علی ج۱۰]] ص ۱۳۴.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==