امام مهدی در نهج البلاغه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Jaafari در ‏۶ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۳۷

2025-10-06T05:37:57Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۰۷
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = امام مهدی		\| موضوع مرتبط = امام مهدی
	\| عنوان مدخل = امام مهدی		\| عنوان مدخل = امام مهدی
	\| مداخل مرتبط = [[امام مهدی در قرآن]] - [[امام مهدی در حدیث]] - [[امام مهدی در نهج البلاغه]] - [[امام مهدی در کلام اسلامی]] - [[امام مهدی در تاریخ اسلامی]] - [[امام مهدی در معارف و سیره نبوی]] - [[امام مهدی در معارف و سیره حسینی]] - [[امام مهدی در معارف و سیره امام کاظم]] - [[امام مهدی در معارف و سیره رضوی]] - [[امام مهدی در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]] - [[امام مهدی از دیدگاه اهل سنت]]		\| مداخل مرتبط = [[امام مهدی در قرآن]] - [[امام مهدی در حدیث]] - [[امام مهدی در نهج البلاغه]] - [[امام مهدی در کلام اسلامی]] - [[امام مهدی در تاریخ اسلامی]] - [[امام مهدی در معارف و سیره نبوی]] - [[امام مهدی در معارف و سیره حسینی]] - [[امام مهدی در معارف و سیره امام کاظم]] - [[امام مهدی در معارف و سیره رضوی]] - [[امام مهدی در معارف و سیره امام هادی]] - [[امام مهدی در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]] - [[امام مهدی از دیدگاه اهل سنت]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Jaafari در ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۳۴

2024-12-18T08:34:25Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۰۴
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = امام مهدی		\| موضوع مرتبط = امام مهدی
	\| عنوان مدخل = امام مهدی		\| عنوان مدخل = امام مهدی
	\| مداخل مرتبط = [[امام مهدی در قرآن]] - [[امام مهدی در حدیث]] - [[امام مهدی در نهج البلاغه]] - [[امام مهدی در کلام اسلامی]] - [[امام مهدی در تاریخ اسلامی]] - [[امام مهدی در معارف و سیره نبوی]] - [[امام مهدی در معارف و سیره حسینی]] - [[امام مهدی در معارف و سیره رضوی]] - [[امام مهدی در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]] - [[امام مهدی از دیدگاه اهل سنت]]		\| مداخل مرتبط = [[امام مهدی در قرآن]] - [[امام مهدی در حدیث]] - [[امام مهدی در نهج البلاغه]] - [[امام مهدی در کلام اسلامی]] - [[امام مهدی در تاریخ اسلامی]] - [[امام مهدی در معارف و سیره نبوی]] - [[امام مهدی در معارف و سیره حسینی]] - [[امام مهدی در معارف و سیره امام کاظم]] - [[امام مهدی در معارف و سیره رضوی]] - [[امام مهدی در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]] - [[امام مهدی از دیدگاه اهل سنت]]
	\| پرسش مرتبط = ~~مهدویت (پرسش)~~		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}
	{{ جعبه اطلاعات امام معصوم		{{ جعبه اطلاعات امام معصوم

Bahmani: /* امام مهدی {{ع}}، راهنمای مردم در مسیر هدایت الهی */

2024-12-18T05:38:40Z

امام مهدی {{ع}}، راهنمای مردم در مسیر هدایت الهی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۰۸
خط ۳۵:		خط ۳۵:

	== [[امام مهدی]] {{ع}}، راهنمای مردم در مسیر [[هدایت الهی]] ==		== [[امام مهدی]] {{ع}}، راهنمای مردم در مسیر [[هدایت الهی]] ==
	زمان ان بزرگوار ([[مهدی]] {{ع}})، زمان [[پیروزی]] [[هدایت]] بر [[هواپرستی]] است. مسیر [[هواپرستی]] را به‌سوی [[هدایت]] و [[خداپرستی]] گردانَد. آن‌گاه که در جامعه‌ها [[هدایت]] [[قربانی]] [[هوس‌ها]] شود، آن بزرگوار مسیر [[دنیا]] را تغییر دهد و [[هواپرستی]] را به [[خداپرستی]] بازگردانَد و آن‌گاه که دیگران [[رأی]] خخود را بر [[قرآن]] تحمیل کنند، عصر حاکمیت قرآن بر افکار [[بشر]] فرارسد<ref>{{متن حدیث\|يَعْطِفُ الْهَوَى عَلَى الْهُدَى، إِذَا عَطَفُوا الْهُدَى عَلَى الْهَوَى؛ وَ يَعْطِفُ الرَّأْيَ عَلَى الْقُرْآنِ، إِذَا عَطَفُوا الْقُرْآنَ عَلَى الرَّأْيِ}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۱۳۸.</ref>.<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\| دانشنامه نهج البلاغه ج۲]]، ص ۶۶۷.</ref>		زمان ان بزرگوار ([[مهدی]] {{ع}})، زمان [[پیروزی]] [[هدایت]] بر [[هواپرستی]] است. مسیر [[هواپرستی]] را به‌سوی [[هدایت]] و [[خداپرستی]] گردانَد. آن‌گاه که در جامعه‌ها [[هدایت]] [[قربانی]] [[هوس‌ها]] شود، آن بزرگوار مسیر [[دنیا]] را تغییر دهد و [[هواپرستی]] را به [[خداپرستی]] بازگردانَد و آن‌گاه که دیگران رأی خخود را بر [[قرآن]] تحمیل کنند، عصر حاکمیت قرآن بر افکار [[بشر]] فرارسد<ref>{{متن حدیث\|يَعْطِفُ الْهَوَى عَلَى الْهُدَى، إِذَا عَطَفُوا الْهُدَى عَلَى الْهَوَى؛ وَ يَعْطِفُ الرَّأْيَ عَلَى الْقُرْآنِ، إِذَا عَطَفُوا الْقُرْآنَ عَلَى الرَّأْيِ}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۱۳۸.</ref>.<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\| دانشنامه نهج البلاغه ج۲]]، ص ۶۶۷.</ref>

	== [[امام مهدی]] {{ع}}، در هم کوبنده [[حاکمان ستمگر]] و مجری عدالت ==		== [[امام مهدی]] {{ع}}، در هم کوبنده [[حاکمان ستمگر]] و مجری عدالت ==

Bahmani در ‏۹ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۰۲

2023-08-09T08:02:38Z

Bahmani در ‏۹ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۵۶

2023-08-09T07:56:06Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۲۶
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = امام مهدی		\| موضوع مرتبط = امام مهدی
	\| عنوان مدخل = امام مهدی		\| عنوان مدخل = امام مهدی
	\| مداخل مرتبط = [[امام مهدی در قرآن]] - [[امام مهدی در حدیث]] - [[امام مهدی در نهج البلاغه]] - [[امام مهدی در کلام اسلامی]] - [[امام مهدی در تاریخ اسلامی~~]] - [[امام مهدی از دیدگاه اهل سنت~~]] - [[امام مهدی در معارف و سیره ~~رضوی~~]] - [[امام مهدی در معارف و سیره حسینی]] - [[امام مهدی در معارف و سیره ~~نبوی~~]] - [[امام مهدی در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]		\| مداخل مرتبط = [[امام مهدی در قرآن]] - [[امام مهدی در حدیث]] - [[امام مهدی در نهج البلاغه]] - [[امام مهدی در کلام اسلامی]] - [[امام مهدی در تاریخ اسلامی]] - [[امام مهدی در معارف و سیره نبوی]] - [[امام مهدی در معارف و سیره حسینی]] - [[امام مهدی در معارف و سیره رضوی]] - [[امام مهدی در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]] - [[امام مهدی از دیدگاه اهل سنت]]
	\| پرسش مرتبط = مهدویت (پرسش)		\| پرسش مرتبط = مهدویت (پرسش)
	}}		}}

Bahmani در ‏۹ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۰۴:۲۶

2023-08-09T04:26:35Z

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
 {{ جعبه اطلاعات امام معصوم
 | عنوان = امام مهدی(عج)
@@ خط ۱۹: / خط ۲۵: @@
 | فرزندان =
 | طول عمر = در قید حیات هستند
 }}

Wasity: جایگزینی متن - 'داود' به 'داوود'

2022-11-07T08:25:40Z

جایگزینی متن - 'داود' به 'داوود'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۵۵
خط ۱۸۹:		خط ۱۸۹:
	* [[رکن و مقام]]		* [[رکن و مقام]]
	* [[رؤیت امام مهدی]] ([[ملاقات امام مهدی]])		* [[رؤیت امام مهدی]] ([[ملاقات امام مهدی]])
	* [[زبور ~~داود~~]]		* [[زبور داوود]]
	* [[زمینه سازان ظهور]]		* [[زمینه سازان ظهور]]
	* [[زنان آخرالزمان]] ([[آخرالزمان]])		* [[زنان آخرالزمان]] ([[آخرالزمان]])

Wasity: جایگزینی متن - 'ref>دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

2022-10-09T19:39:58Z

جایگزینی متن - 'ref>[[دانشنامه نهج البلاغه' به 'ref>دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۰۹
خط ۳۲:		خط ۳۲:
	غیبتِ [[امام مهدی]] در دوره [[غیبت صغرا]] و [[غیبت کبرا]] صورت گرفت. دوره [[غیبت صغرا]] هفتاد سال به طول انجامید و [[امام]] در طول این مدت به‌واسطه [[نواب اربعه]] با [[مردم]] در ارتباط بود و گاه به‌واسطه آنان با برخی از [[مردم]] یا گروه‌هایی از آنان [[دیدار]] می‌کرد. اما [[دوران غیبت کبرا]] که اکنون نیز در آن به‌سر می‌بریم، دورانی است سخت که [[مردمان]] در معرض [[امتحان]] و [[آزمایش]] قرار دارند. [[امام]] در [[دوران غیبت کبرا]]، از طریق [[نیابت عامه]] با [[مردم]] در ارتباط است، چنان‌که خود به [[آخرین نایب]] از [[نواب اربعه]]، راه را به [[مردم]] نشان داد و فرمود: "در [[حوادث واقعه]] به [[علمای دین]] و [[راویان احادیث]] ما مراجعه کنید." [[امام علی]] {{ع}} در فرازی از [[نهج البلاغه]] به این مهم اشاره می‌فرماید که امکان ندارد [[زمین]] بدون [[حجت خداوند]] برقرار باشد: [[زمین]] از [[حجت خدا]] که برای او [[قیام]] کند خالی نمانَد. [[حجت‌های الهی]] یا ظاهر و مشهورند یا در هاله‌ای از [[خوف]] پنهان‌اند تا آنان که نشانه‌های روشن خدایی‌اند از دست نروند<ref>{{متن حدیث\|اللَّهُمَّ بَلَى لَا تَخْلُو الْأَرْضُ مِنْ قَائِمٍ لِلَّهِ بِحُجَّةٍ إِمَّا ظَاهِراً مَشْهُوراً وَ إِمَّا خَائِفاً مَغْمُوراً، لِئَلَّا تَبْطُلَ حُجَجُ اللَّهِ وَ بَيِّنَاتُهُ}}؛ نهج البلاغه، حکمت ۱۳۹.</ref>		غیبتِ [[امام مهدی]] در دوره [[غیبت صغرا]] و [[غیبت کبرا]] صورت گرفت. دوره [[غیبت صغرا]] هفتاد سال به طول انجامید و [[امام]] در طول این مدت به‌واسطه [[نواب اربعه]] با [[مردم]] در ارتباط بود و گاه به‌واسطه آنان با برخی از [[مردم]] یا گروه‌هایی از آنان [[دیدار]] می‌کرد. اما [[دوران غیبت کبرا]] که اکنون نیز در آن به‌سر می‌بریم، دورانی است سخت که [[مردمان]] در معرض [[امتحان]] و [[آزمایش]] قرار دارند. [[امام]] در [[دوران غیبت کبرا]]، از طریق [[نیابت عامه]] با [[مردم]] در ارتباط است، چنان‌که خود به [[آخرین نایب]] از [[نواب اربعه]]، راه را به [[مردم]] نشان داد و فرمود: "در [[حوادث واقعه]] به [[علمای دین]] و [[راویان احادیث]] ما مراجعه کنید." [[امام علی]] {{ع}} در فرازی از [[نهج البلاغه]] به این مهم اشاره می‌فرماید که امکان ندارد [[زمین]] بدون [[حجت خداوند]] برقرار باشد: [[زمین]] از [[حجت خدا]] که برای او [[قیام]] کند خالی نمانَد. [[حجت‌های الهی]] یا ظاهر و مشهورند یا در هاله‌ای از [[خوف]] پنهان‌اند تا آنان که نشانه‌های روشن خدایی‌اند از دست نروند<ref>{{متن حدیث\|اللَّهُمَّ بَلَى لَا تَخْلُو الْأَرْضُ مِنْ قَائِمٍ لِلَّهِ بِحُجَّةٍ إِمَّا ظَاهِراً مَشْهُوراً وَ إِمَّا خَائِفاً مَغْمُوراً، لِئَلَّا تَبْطُلَ حُجَجُ اللَّهِ وَ بَيِّنَاتُهُ}}؛ نهج البلاغه، حکمت ۱۳۹.</ref>

	[[امام علی]] {{ع}} تصریح دارد بر این‌که [[مهدی]] {{ع}} پس از مدتی طولانی [[مردمان]] را که پراکنده شده‌اند زیر [[پرچم]] [[حق]] جمع می‌کند. آنچه اهمیت دارد این است که [[مردمان]] هشیار باشند و از تأنی و [[صبر]] [[امام]] در [[اقدام]]، به [[تردید]] و [[شک]] نیفتند، زیرا [[قیام امام]] اسباب و عللی می‌خواهد که تا فراهم نشود، [[اقدام]] او میسر نمی‌شود. از این‌رو فرمود: شما پس از او تا آن‌گاه که [[مشیت]] [[خدا]] باشد، بمانید. آن‌گاه [[خداوند]] کسی را که پراکندگان را گرد آورد و به هم پیوندد، بر شما آشکار سازد. پس در آنکه دست به کاری نمی‌زند، طعن مزنید و از آنکه از شما روی در پوشیده، نومید مشوید. ای بسا که یک پا در کار نبود و پای دیگر بر جای ثابت ماند و پس از چندی هر دو پا درست شود و به‌کار افتد<ref>{{متن حدیث\|فَلَبِثْتُمْ بَعْدَهُ مَا شَاءَ اللَّهُ، حَتَّى يُطْلِعَ اللَّهُ لَكُمْ مَنْ يَجْمَعُكُمْ وَ يَضُمُّ نَشْرَكُمْ، فَلَا تَطْمَعُوا فِي غَيْرِ مُقْبِلٍ وَ لَا تَيْأَسُوا مِنْ مُدْبِرٍ، فَإِنَّ الْمُدْبِرَ عَسَى أَنْ تَزِلَّ بِهِ إِحْدَى قَائِمَتَيْهِ وَ تَثْبُتَ الْأُخْرَى فَتَرْجِعَا حَتَّى تَثْبُتَا جَمِيعاً}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۹۹.</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۶۶۶-۶۶۷.</ref>		[[امام علی]] {{ع}} تصریح دارد بر این‌که [[مهدی]] {{ع}} پس از مدتی طولانی [[مردمان]] را که پراکنده شده‌اند زیر [[پرچم]] [[حق]] جمع می‌کند. آنچه اهمیت دارد این است که [[مردمان]] هشیار باشند و از تأنی و [[صبر]] [[امام]] در [[اقدام]]، به [[تردید]] و [[شک]] نیفتند، زیرا [[قیام امام]] اسباب و عللی می‌خواهد که تا فراهم نشود، [[اقدام]] او میسر نمی‌شود. از این‌رو فرمود: شما پس از او تا آن‌گاه که [[مشیت]] [[خدا]] باشد، بمانید. آن‌گاه [[خداوند]] کسی را که پراکندگان را گرد آورد و به هم پیوندد، بر شما آشکار سازد. پس در آنکه دست به کاری نمی‌زند، طعن مزنید و از آنکه از شما روی در پوشیده، نومید مشوید. ای بسا که یک پا در کار نبود و پای دیگر بر جای ثابت ماند و پس از چندی هر دو پا درست شود و به‌کار افتد<ref>{{متن حدیث\|فَلَبِثْتُمْ بَعْدَهُ مَا شَاءَ اللَّهُ، حَتَّى يُطْلِعَ اللَّهُ لَكُمْ مَنْ يَجْمَعُكُمْ وَ يَضُمُّ نَشْرَكُمْ، فَلَا تَطْمَعُوا فِي غَيْرِ مُقْبِلٍ وَ لَا تَيْأَسُوا مِنْ مُدْبِرٍ، فَإِنَّ الْمُدْبِرَ عَسَى أَنْ تَزِلَّ بِهِ إِحْدَى قَائِمَتَيْهِ وَ تَثْبُتَ الْأُخْرَى فَتَرْجِعَا حَتَّى تَثْبُتَا جَمِيعاً}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۹۹.</ref><ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۶۶۶-۶۶۷.</ref>

	== [[امام مهدی]] {{ع}}، راهنمای مردم در مسیر [[هدایت الهی]] ==		== [[امام مهدی]] {{ع}}، راهنمای مردم در مسیر [[هدایت الهی]] ==
	زمان ان بزرگوار ([[مهدی]] {{ع}})، زمان [[پیروزی]] [[هدایت]] بر [[هواپرستی]] است. مسیر [[هواپرستی]] را به‌سوی [[هدایت]] و [[خداپرستی]] گردانَد. آن‌گاه که در جامعه‌ها [[هدایت]] [[قربانی]] [[هوس‌ها]] شود، آن بزرگوار مسیر [[دنیا]] را تغییر دهد و [[هواپرستی]] را به [[خداپرستی]] بازگردانَد و آن‌گاه که دیگران [[رأی]] خخود را بر [[قرآن]] تحمیل کنند، عصر [[حاکمیت قرآن]] بر افکار [[بشر]] فرارسد<ref>{{متن حدیث\|يَعْطِفُ الْهَوَى عَلَى الْهُدَى، إِذَا عَطَفُوا الْهُدَى عَلَى الْهَوَى؛ وَ يَعْطِفُ الرَّأْيَ عَلَى الْقُرْآنِ، إِذَا عَطَفُوا الْقُرْآنَ عَلَى الرَّأْيِ}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۱۳۸.</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۶۶۷.</ref>		زمان ان بزرگوار ([[مهدی]] {{ع}})، زمان [[پیروزی]] [[هدایت]] بر [[هواپرستی]] است. مسیر [[هواپرستی]] را به‌سوی [[هدایت]] و [[خداپرستی]] گردانَد. آن‌گاه که در جامعه‌ها [[هدایت]] [[قربانی]] [[هوس‌ها]] شود، آن بزرگوار مسیر [[دنیا]] را تغییر دهد و [[هواپرستی]] را به [[خداپرستی]] بازگردانَد و آن‌گاه که دیگران [[رأی]] خخود را بر [[قرآن]] تحمیل کنند، عصر [[حاکمیت قرآن]] بر افکار [[بشر]] فرارسد<ref>{{متن حدیث\|يَعْطِفُ الْهَوَى عَلَى الْهُدَى، إِذَا عَطَفُوا الْهُدَى عَلَى الْهَوَى؛ وَ يَعْطِفُ الرَّأْيَ عَلَى الْقُرْآنِ، إِذَا عَطَفُوا الْقُرْآنَ عَلَى الرَّأْيِ}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۱۳۸.</ref><ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۶۶۷.</ref>

	== [[امام مهدی]] {{ع}}، در هم کوبنده [[حاکمان ستمگر]] و مجری عدالت ==		== [[امام مهدی]] {{ع}}، در هم کوبنده [[حاکمان ستمگر]] و مجری عدالت ==
	[[آگاه]] باشید که فردا (و به‌زودی فردا با شرایطی آید که نمی‌شناسید) آن [[امام]] [[دادگر]]، [[کارگزاران]] طاغوتی را بر زشت‌کاری‌هاشان [[محاکمه]] کند. در چنین روزگاری [[زمین]] دُردانه‌ها و گنجینه‌هایش را چون پاره‌های جگر خود به پایش ریزد و تقدیمش کند و کلیدهای گنج‌های خویش را از صمیم [[دل]] تسلیمش کند. آن‌گاه [[عدالت]] در [[زندگی]] و زنده شدن [[قرآن]] و [[سنت]] را به تماشا خواهی نشست<ref>{{متن حدیث\|حَتَّى تَقُومَ الْحَرْبُ بِكُمْ عَلَى سَاقٍ بَادِياً نَوَاجِذُهَا، مَمْلُوءَةً أَخْلَافُهَا، حُلْواً رَضَاعُهَا، عَلْقَماً عَاقِبَتُهَا. أَلَا وَ فِي غَدٍ وَ سَيَأْتِي غَدٌ بِمَا لَا تَعْرِفُونَ، يَأْخُذُ الْوَالِي مِنْ غَيْرِهَا عُمَّالَهَا عَلَى مَسَاوِئِ أَعْمَالِهَا، وَ تُخْرِجُ لَهُ الْأَرْضُ أَفَالِيذَ كَبِدِهَا، وَ تُلْقِي إِلَيْهِ سِلْماً مَقَالِيدَهَا؛ فَيُرِيكُمْ كَيْفَ عَدْلُ السِّيرَةِ، وَ يُحْيِي مَيِّتَ الْكِتَابِ وَ السُّنَّةِ}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۱۳۸.</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۶۶۷.</ref>		[[آگاه]] باشید که فردا (و به‌زودی فردا با شرایطی آید که نمی‌شناسید) آن [[امام]] [[دادگر]]، [[کارگزاران]] طاغوتی را بر زشت‌کاری‌هاشان [[محاکمه]] کند. در چنین روزگاری [[زمین]] دُردانه‌ها و گنجینه‌هایش را چون پاره‌های جگر خود به پایش ریزد و تقدیمش کند و کلیدهای گنج‌های خویش را از صمیم [[دل]] تسلیمش کند. آن‌گاه [[عدالت]] در [[زندگی]] و زنده شدن [[قرآن]] و [[سنت]] را به تماشا خواهی نشست<ref>{{متن حدیث\|حَتَّى تَقُومَ الْحَرْبُ بِكُمْ عَلَى سَاقٍ بَادِياً نَوَاجِذُهَا، مَمْلُوءَةً أَخْلَافُهَا، حُلْواً رَضَاعُهَا، عَلْقَماً عَاقِبَتُهَا. أَلَا وَ فِي غَدٍ وَ سَيَأْتِي غَدٌ بِمَا لَا تَعْرِفُونَ، يَأْخُذُ الْوَالِي مِنْ غَيْرِهَا عُمَّالَهَا عَلَى مَسَاوِئِ أَعْمَالِهَا، وَ تُخْرِجُ لَهُ الْأَرْضُ أَفَالِيذَ كَبِدِهَا، وَ تُلْقِي إِلَيْهِ سِلْماً مَقَالِيدَهَا؛ فَيُرِيكُمْ كَيْفَ عَدْلُ السِّيرَةِ، وَ يُحْيِي مَيِّتَ الْكِتَابِ وَ السُّنَّةِ}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۱۳۸.</ref><ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۶۶۷.</ref>

	== [[امام مهدی]] {{ع}}، [[منجی]]، راستین [[بشریت]] ==		== [[امام مهدی]] {{ع}}، [[منجی]]، راستین [[بشریت]] ==
	ای [[مردم]]! زمان فراز آمدن چیزهایی است که شما را [[وعده]] داده‌اند. نزدیک است فتنه‌ای را که نمی‌دانید چیست، [[دیدار]] کنید. بدانید که از ما هر که آن را دریابد با چراغ روشنی که در دست دارد، آن تاریکی‌ها را پشت‌سر گذارد و پا جای پای [[صالحان]] نهد، تا بندهایی را که بر گردن‌هاست بگشاید و [[اسیران]] را آزاد کند و جمعیت [[باطل]] را پریشان سازد و پراکندگان اهل [[صلاح]] را گرد آورد و این کارها پوشیده از [[مردم]] به انجام رساند. آنکه در پی یافتن نشان اوست، هر چه به جست‌وجویش کوشد، از او نشانی نیابد<ref>{{متن حدیث\|أَلَا وَ إِنَّ مَنْ أَدْرَكَهَا مِنَّا يَسْرِي فِيهَا بِسِرَاجٍ مُنِيرٍ وَ يَحْذُو فِيهَا عَلَى مِثَالِ الصَّالِحِينَ، لِيَحُلَّ فِيهَا رِبْقاً وَ يُعْتِقَ فِيهَا رِقّاً وَ يَصْدَعَ شَعْباً وَ يَشْعَبَ صَدْعاً، فِي سُتْرَةٍ عَنِ النَّاسِ لَا يُبْصِرُ الْقَائِفُ أَثَرَهُ وَ لَوْ تَابَعَ نَظَرَهُ}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۱۵۰.</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۶۶۸.</ref>		ای [[مردم]]! زمان فراز آمدن چیزهایی است که شما را [[وعده]] داده‌اند. نزدیک است فتنه‌ای را که نمی‌دانید چیست، [[دیدار]] کنید. بدانید که از ما هر که آن را دریابد با چراغ روشنی که در دست دارد، آن تاریکی‌ها را پشت‌سر گذارد و پا جای پای [[صالحان]] نهد، تا بندهایی را که بر گردن‌هاست بگشاید و [[اسیران]] را آزاد کند و جمعیت [[باطل]] را پریشان سازد و پراکندگان اهل [[صلاح]] را گرد آورد و این کارها پوشیده از [[مردم]] به انجام رساند. آنکه در پی یافتن نشان اوست، هر چه به جست‌وجویش کوشد، از او نشانی نیابد<ref>{{متن حدیث\|أَلَا وَ إِنَّ مَنْ أَدْرَكَهَا مِنَّا يَسْرِي فِيهَا بِسِرَاجٍ مُنِيرٍ وَ يَحْذُو فِيهَا عَلَى مِثَالِ الصَّالِحِينَ، لِيَحُلَّ فِيهَا رِبْقاً وَ يُعْتِقَ فِيهَا رِقّاً وَ يَصْدَعَ شَعْباً وَ يَشْعَبَ صَدْعاً، فِي سُتْرَةٍ عَنِ النَّاسِ لَا يُبْصِرُ الْقَائِفُ أَثَرَهُ وَ لَوْ تَابَعَ نَظَرَهُ}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۱۵۰.</ref><ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۶۶۸.</ref>

	== [[امام مهدی]] {{ع}}، اصلاح‌کننده کژی‌ها و ناراستی‌ها با سلاح دانش و [[حکمت]] ==		== [[امام مهدی]] {{ع}}، اصلاح‌کننده کژی‌ها و ناراستی‌ها با سلاح دانش و [[حکمت]] ==
	او برای [[حکمت]] و [[عدالت]]، پوشش مناسب درپوشیده و [[آداب]] و شرایط آن را دریافته و بدان روی آورده و آن را شناخته و خود را برای آن مجهز ساخته است. پس [[حکمت]] و [[عدالت]] در پیشگاهش همان گم‌شده‌ای است که در جست‌وجوی آن است و خواست اوست که از آن می‌پرسد. پس او ناشناخته و تنهاست تا آن‌گاه که [[اسلام]] چنین باشد، دور از دیده‌ها چونان غریبان که زانوها در بغل گیرند. آری، او یادگار [[حجت‌های الهی]] و [[جانشینی]] از [[جانشینان]] [[پیامبران]] است<ref>{{متن حدیث\|وَ مِنْهَا: قَدْ لَبِسَ لِلْحِكْمَةِ جُنَّتَهَا وَ أَخَذَهَا بِجَمِيعِ أَدَبِهَا مِنَ الْإِقْبَالِ عَلَيْهَا وَ الْمَعْرِفَةِ بِهَا وَ التَّفَرُّغِ لَهَا، فَهِيَ عِنْدَ نَفْسِهِ ضَالَّتُهُ الَّتِي يَطْلُبُهَا وَ حَاجَتُهُ الَّتِي يَسْأَلُ عَنْهَا؛ فَهُوَ مُغْتَرِبٌ إِذَا اغْتَرَبَ الْإِسْلَامُ وَ ضَرَبَ بِعَسِيبِ ذَنَبِهِ وَ أَلْصَقَ الْأَرْضَ بِجِرَانِهِ، بَقِيَّةٌ مِنْ بَقَايَا حُجَّتِهِ، خَلِيفَةٌ مِنْ خَلَائِفِ أَنْبِيَائِهِ}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۱۸۱.</ref>		او برای [[حکمت]] و [[عدالت]]، پوشش مناسب درپوشیده و [[آداب]] و شرایط آن را دریافته و بدان روی آورده و آن را شناخته و خود را برای آن مجهز ساخته است. پس [[حکمت]] و [[عدالت]] در پیشگاهش همان گم‌شده‌ای است که در جست‌وجوی آن است و خواست اوست که از آن می‌پرسد. پس او ناشناخته و تنهاست تا آن‌گاه که [[اسلام]] چنین باشد، دور از دیده‌ها چونان غریبان که زانوها در بغل گیرند. آری، او یادگار [[حجت‌های الهی]] و [[جانشینی]] از [[جانشینان]] [[پیامبران]] است<ref>{{متن حدیث\|وَ مِنْهَا: قَدْ لَبِسَ لِلْحِكْمَةِ جُنَّتَهَا وَ أَخَذَهَا بِجَمِيعِ أَدَبِهَا مِنَ الْإِقْبَالِ عَلَيْهَا وَ الْمَعْرِفَةِ بِهَا وَ التَّفَرُّغِ لَهَا، فَهِيَ عِنْدَ نَفْسِهِ ضَالَّتُهُ الَّتِي يَطْلُبُهَا وَ حَاجَتُهُ الَّتِي يَسْأَلُ عَنْهَا؛ فَهُوَ مُغْتَرِبٌ إِذَا اغْتَرَبَ الْإِسْلَامُ وَ ضَرَبَ بِعَسِيبِ ذَنَبِهِ وَ أَلْصَقَ الْأَرْضَ بِجِرَانِهِ، بَقِيَّةٌ مِنْ بَقَايَا حُجَّتِهِ، خَلِيفَةٌ مِنْ خَلَائِفِ أَنْبِيَائِهِ}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۱۸۱.</ref>

	مطابق با آنچه گفته آمد، [[امام مهدی]] [[امام]] معیَن و [[خلیفه بر حق]] و ولی مطلق خداست و اکنون در [[دوران غیبت]] به‌سر می‌برد. [[سیره]] او در جهت [[اصلاح]] امور [[مردم]] و [[برقراری عدل]] و داد در [[جامعه]] است و در این راه از هیچ مجاهدتی فروگذار نمی‌کند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۶۶۸.</ref>.		مطابق با آنچه گفته آمد، [[امام مهدی]] [[امام]] معیَن و [[خلیفه بر حق]] و ولی مطلق خداست و اکنون در [[دوران غیبت]] به‌سر می‌برد. [[سیره]] او در جهت [[اصلاح]] امور [[مردم]] و [[برقراری عدل]] و داد در [[جامعه]] است و در این راه از هیچ مجاهدتی فروگذار نمی‌کند<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۶۶۸.</ref>.

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Wasity: جایگزینی متن - 'jpg|22px]] 22px دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

2022-10-09T19:33:14Z

جایگزینی متن - 'jpg|22px]] 22px دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۰۳
خط ۳۶۸:		خط ۳۶۸:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]		# [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T14:47:58Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۱۷
خط ۶:		خط ۶:
	\| عنوان تصویر =		\| عنوان تصویر =
	\| نقش = امام دوازدهم [[شیعه\|شیعیان]]		\| نقش = امام دوازدهم [[شیعه\|شیعیان]]
	\| کنیه =		\| کنیه =
	\| زادروز = [[۱۵ شعبان]]، سال ۲۵۵ ق یا ۲۵۶ ق		\| زادروز = [[۱۵ شعبان]]، سال ۲۵۵ ق یا ۲۵۶ ق
	\| زادگاه = [[سامرا]]		\| زادگاه = [[سامرا]]
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	\| شهادت =		\| شهادت =
	\| مدفن =		\| مدفن =
	\| محل زندگی =		\| محل زندگی =
	\| القاب = [[مهدی]] • [[بقیة الله]] • قائم • صاحب الزمان • خلف صالح • حجت • منتظَر		\| القاب = [[مهدی]] • [[بقیة الله]] • قائم • صاحب الزمان • خلف صالح • حجت • منتظَر
	\| پدر = [[امام عسکری علیه السلام]]		\| پدر = [[امام عسکری علیه السلام]]
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	}}		}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	[[امام مهدی]] {{ع}} در [[شب جمعه]]، پانزدهم [[شعبان]] سال ۲۵۵ یا ۲۵۶ قمری در [[سامرا]] دیده به [[جهان]] گشود. ولادت [[امام]] را [[ائمه معصومین]] {{عم}} و بزرگان علمای [[شیعه]] و [[اهل سنت]] [[روایت]] کرده و در کتاب‌های [[علمی]] خود آورده‌اند. [[پیامبر اکرم]] {{صل}} در جمله‌ای که بارها و بارها از سوی [[راویان حدیث]] [[نقل]] شده، به [[ظهور]] و [[اقدام]] انقلابی [[امام]] در از بین بردن [[ظلم و ستم]] اشاره داشته‌اند. از این‌رو خلفای [[ظلم و جور]] درصدد بودند تا نخست از [[تولد]] ایشان جلوگیری کنند و اگر نتوانستند [[امام]] را به [[قتل]] برسانند. از این‌رو [[امام مهدی]] بنابر [[مشیت]] [[الهی]] و به‌دلیل خطری که [[جان]] ایشان را تهدید می‌کرد، از دیده‌ها پنهان شد. از این موضوع تعبیر به "[[غیبت]]" می‌شود.		[[امام مهدی]] {{ع}} در [[شب جمعه]]، پانزدهم [[شعبان]] سال ۲۵۵ یا ۲۵۶ قمری در [[سامرا]] دیده به [[جهان]] گشود. ولادت [[امام]] را [[ائمه معصومین]] {{عم}} و بزرگان علمای [[شیعه]] و [[اهل سنت]] [[روایت]] کرده و در کتاب‌های [[علمی]] خود آورده‌اند. [[پیامبر اکرم]] {{صل}} در جمله‌ای که بارها و بارها از سوی [[راویان حدیث]] [[نقل]] شده، به [[ظهور]] و [[اقدام]] انقلابی [[امام]] در از بین بردن [[ظلم و ستم]] اشاره داشته‌اند. از این‌رو خلفای [[ظلم و جور]] درصدد بودند تا نخست از [[تولد]] ایشان جلوگیری کنند و اگر نتوانستند [[امام]] را به [[قتل]] برسانند. از این‌رو [[امام مهدی]] بنابر [[مشیت]] [[الهی]] و به‌دلیل خطری که [[جان]] ایشان را تهدید می‌کرد، از دیده‌ها پنهان شد. از این موضوع تعبیر به "[[غیبت]]" می‌شود.

خط ۳۴:		خط ۳۴:
	[[امام علی]] {{ع}} تصریح دارد بر این‌که [[مهدی]] {{ع}} پس از مدتی طولانی [[مردمان]] را که پراکنده شده‌اند زیر [[پرچم]] [[حق]] جمع می‌کند. آنچه اهمیت دارد این است که [[مردمان]] هشیار باشند و از تأنی و [[صبر]] [[امام]] در [[اقدام]]، به [[تردید]] و [[شک]] نیفتند، زیرا [[قیام امام]] اسباب و عللی می‌خواهد که تا فراهم نشود، [[اقدام]] او میسر نمی‌شود. از این‌رو فرمود: شما پس از او تا آن‌گاه که [[مشیت]] [[خدا]] باشد، بمانید. آن‌گاه [[خداوند]] کسی را که پراکندگان را گرد آورد و به هم پیوندد، بر شما آشکار سازد. پس در آنکه دست به کاری نمی‌زند، طعن مزنید و از آنکه از شما روی در پوشیده، نومید مشوید. ای بسا که یک پا در کار نبود و پای دیگر بر جای ثابت ماند و پس از چندی هر دو پا درست شود و به‌کار افتد<ref>{{متن حدیث\|فَلَبِثْتُمْ بَعْدَهُ مَا شَاءَ اللَّهُ، حَتَّى يُطْلِعَ اللَّهُ لَكُمْ مَنْ يَجْمَعُكُمْ وَ يَضُمُّ نَشْرَكُمْ، فَلَا تَطْمَعُوا فِي غَيْرِ مُقْبِلٍ وَ لَا تَيْأَسُوا مِنْ مُدْبِرٍ، فَإِنَّ الْمُدْبِرَ عَسَى أَنْ تَزِلَّ بِهِ إِحْدَى قَائِمَتَيْهِ وَ تَثْبُتَ الْأُخْرَى فَتَرْجِعَا حَتَّى تَثْبُتَا جَمِيعاً}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۹۹.</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۶۶۶-۶۶۷.</ref>		[[امام علی]] {{ع}} تصریح دارد بر این‌که [[مهدی]] {{ع}} پس از مدتی طولانی [[مردمان]] را که پراکنده شده‌اند زیر [[پرچم]] [[حق]] جمع می‌کند. آنچه اهمیت دارد این است که [[مردمان]] هشیار باشند و از تأنی و [[صبر]] [[امام]] در [[اقدام]]، به [[تردید]] و [[شک]] نیفتند، زیرا [[قیام امام]] اسباب و عللی می‌خواهد که تا فراهم نشود، [[اقدام]] او میسر نمی‌شود. از این‌رو فرمود: شما پس از او تا آن‌گاه که [[مشیت]] [[خدا]] باشد، بمانید. آن‌گاه [[خداوند]] کسی را که پراکندگان را گرد آورد و به هم پیوندد، بر شما آشکار سازد. پس در آنکه دست به کاری نمی‌زند، طعن مزنید و از آنکه از شما روی در پوشیده، نومید مشوید. ای بسا که یک پا در کار نبود و پای دیگر بر جای ثابت ماند و پس از چندی هر دو پا درست شود و به‌کار افتد<ref>{{متن حدیث\|فَلَبِثْتُمْ بَعْدَهُ مَا شَاءَ اللَّهُ، حَتَّى يُطْلِعَ اللَّهُ لَكُمْ مَنْ يَجْمَعُكُمْ وَ يَضُمُّ نَشْرَكُمْ، فَلَا تَطْمَعُوا فِي غَيْرِ مُقْبِلٍ وَ لَا تَيْأَسُوا مِنْ مُدْبِرٍ، فَإِنَّ الْمُدْبِرَ عَسَى أَنْ تَزِلَّ بِهِ إِحْدَى قَائِمَتَيْهِ وَ تَثْبُتَ الْأُخْرَى فَتَرْجِعَا حَتَّى تَثْبُتَا جَمِيعاً}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۹۹.</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۶۶۶-۶۶۷.</ref>

	==[[امام مهدی]] {{ع}}، راهنمای مردم در مسیر [[هدایت الهی]]==		== [[امام مهدی]] {{ع}}، راهنمای مردم در مسیر [[هدایت الهی]] ==
	زمان ان بزرگوار ([[مهدی]] {{ع}})، زمان [[پیروزی]] [[هدایت]] بر [[هواپرستی]] است. مسیر [[هواپرستی]] را به‌سوی [[هدایت]] و [[خداپرستی]] گردانَد. آن‌گاه که در جامعه‌ها [[هدایت]] [[قربانی]] [[هوس‌ها]] شود، آن بزرگوار مسیر [[دنیا]] را تغییر دهد و [[هواپرستی]] را به [[خداپرستی]] بازگردانَد و آن‌گاه که دیگران [[رأی]] خخود را بر [[قرآن]] تحمیل کنند، عصر [[حاکمیت قرآن]] بر افکار [[بشر]] فرارسد<ref>{{متن حدیث\|يَعْطِفُ الْهَوَى عَلَى الْهُدَى، إِذَا عَطَفُوا الْهُدَى عَلَى الْهَوَى؛ وَ يَعْطِفُ الرَّأْيَ عَلَى الْقُرْآنِ، إِذَا عَطَفُوا الْقُرْآنَ عَلَى الرَّأْيِ}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۱۳۸.</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۶۶۷.</ref>		زمان ان بزرگوار ([[مهدی]] {{ع}})، زمان [[پیروزی]] [[هدایت]] بر [[هواپرستی]] است. مسیر [[هواپرستی]] را به‌سوی [[هدایت]] و [[خداپرستی]] گردانَد. آن‌گاه که در جامعه‌ها [[هدایت]] [[قربانی]] [[هوس‌ها]] شود، آن بزرگوار مسیر [[دنیا]] را تغییر دهد و [[هواپرستی]] را به [[خداپرستی]] بازگردانَد و آن‌گاه که دیگران [[رأی]] خخود را بر [[قرآن]] تحمیل کنند، عصر [[حاکمیت قرآن]] بر افکار [[بشر]] فرارسد<ref>{{متن حدیث\|يَعْطِفُ الْهَوَى عَلَى الْهُدَى، إِذَا عَطَفُوا الْهُدَى عَلَى الْهَوَى؛ وَ يَعْطِفُ الرَّأْيَ عَلَى الْقُرْآنِ، إِذَا عَطَفُوا الْقُرْآنَ عَلَى الرَّأْيِ}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۱۳۸.</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۶۶۷.</ref>

	==[[امام مهدی]] {{ع}}، در هم کوبنده [[حاکمان ستمگر]] و مجری عدالت==		== [[امام مهدی]] {{ع}}، در هم کوبنده [[حاکمان ستمگر]] و مجری عدالت ==
	[[آگاه]] باشید که فردا (و به‌زودی فردا با شرایطی آید که نمی‌شناسید) آن [[امام]] [[دادگر]]، [[کارگزاران]] طاغوتی را بر زشت‌کاری‌هاشان [[محاکمه]] کند. در چنین روزگاری [[زمین]] دُردانه‌ها و گنجینه‌هایش را چون پاره‌های جگر خود به پایش ریزد و تقدیمش کند و کلیدهای گنج‌های خویش را از صمیم [[دل]] تسلیمش کند. آن‌گاه [[عدالت]] در [[زندگی]] و زنده شدن [[قرآن]] و [[سنت]] را به تماشا خواهی نشست<ref>{{متن حدیث\|حَتَّى تَقُومَ الْحَرْبُ بِكُمْ عَلَى سَاقٍ بَادِياً نَوَاجِذُهَا، مَمْلُوءَةً أَخْلَافُهَا، حُلْواً رَضَاعُهَا، عَلْقَماً عَاقِبَتُهَا. أَلَا وَ فِي غَدٍ وَ سَيَأْتِي غَدٌ بِمَا لَا تَعْرِفُونَ، يَأْخُذُ الْوَالِي مِنْ غَيْرِهَا عُمَّالَهَا عَلَى مَسَاوِئِ أَعْمَالِهَا، وَ تُخْرِجُ لَهُ الْأَرْضُ أَفَالِيذَ كَبِدِهَا، وَ تُلْقِي إِلَيْهِ سِلْماً مَقَالِيدَهَا؛ فَيُرِيكُمْ كَيْفَ عَدْلُ السِّيرَةِ، وَ يُحْيِي مَيِّتَ الْكِتَابِ وَ السُّنَّةِ}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۱۳۸.</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۶۶۷.</ref>		[[آگاه]] باشید که فردا (و به‌زودی فردا با شرایطی آید که نمی‌شناسید) آن [[امام]] [[دادگر]]، [[کارگزاران]] طاغوتی را بر زشت‌کاری‌هاشان [[محاکمه]] کند. در چنین روزگاری [[زمین]] دُردانه‌ها و گنجینه‌هایش را چون پاره‌های جگر خود به پایش ریزد و تقدیمش کند و کلیدهای گنج‌های خویش را از صمیم [[دل]] تسلیمش کند. آن‌گاه [[عدالت]] در [[زندگی]] و زنده شدن [[قرآن]] و [[سنت]] را به تماشا خواهی نشست<ref>{{متن حدیث\|حَتَّى تَقُومَ الْحَرْبُ بِكُمْ عَلَى سَاقٍ بَادِياً نَوَاجِذُهَا، مَمْلُوءَةً أَخْلَافُهَا، حُلْواً رَضَاعُهَا، عَلْقَماً عَاقِبَتُهَا. أَلَا وَ فِي غَدٍ وَ سَيَأْتِي غَدٌ بِمَا لَا تَعْرِفُونَ، يَأْخُذُ الْوَالِي مِنْ غَيْرِهَا عُمَّالَهَا عَلَى مَسَاوِئِ أَعْمَالِهَا، وَ تُخْرِجُ لَهُ الْأَرْضُ أَفَالِيذَ كَبِدِهَا، وَ تُلْقِي إِلَيْهِ سِلْماً مَقَالِيدَهَا؛ فَيُرِيكُمْ كَيْفَ عَدْلُ السِّيرَةِ، وَ يُحْيِي مَيِّتَ الْكِتَابِ وَ السُّنَّةِ}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۱۳۸.</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۶۶۷.</ref>

	==[[امام مهدی]] {{ع}}، [[منجی]]، راستین [[بشریت]]==		== [[امام مهدی]] {{ع}}، [[منجی]]، راستین [[بشریت]] ==
	ای [[مردم]]! زمان فراز آمدن چیزهایی است که شما را [[وعده]] داده‌اند. نزدیک است فتنه‌ای را که نمی‌دانید چیست، [[دیدار]] کنید. بدانید که از ما هر که آن را دریابد با چراغ روشنی که در دست دارد، آن تاریکی‌ها را پشت‌سر گذارد و پا جای پای [[صالحان]] نهد، تا بندهایی را که بر گردن‌هاست بگشاید و [[اسیران]] را آزاد کند و جمعیت [[باطل]] را پریشان سازد و پراکندگان اهل [[صلاح]] را گرد آورد و این کارها پوشیده از [[مردم]] به انجام رساند. آنکه در پی یافتن نشان اوست، هر چه به جست‌وجویش کوشد، از او نشانی نیابد<ref>{{متن حدیث\|أَلَا وَ إِنَّ مَنْ أَدْرَكَهَا مِنَّا يَسْرِي فِيهَا بِسِرَاجٍ مُنِيرٍ وَ يَحْذُو فِيهَا عَلَى مِثَالِ الصَّالِحِينَ، لِيَحُلَّ فِيهَا رِبْقاً وَ يُعْتِقَ فِيهَا رِقّاً وَ يَصْدَعَ شَعْباً وَ يَشْعَبَ صَدْعاً، فِي سُتْرَةٍ عَنِ النَّاسِ لَا يُبْصِرُ الْقَائِفُ أَثَرَهُ وَ لَوْ تَابَعَ نَظَرَهُ}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۱۵۰.</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۶۶۸.</ref>		ای [[مردم]]! زمان فراز آمدن چیزهایی است که شما را [[وعده]] داده‌اند. نزدیک است فتنه‌ای را که نمی‌دانید چیست، [[دیدار]] کنید. بدانید که از ما هر که آن را دریابد با چراغ روشنی که در دست دارد، آن تاریکی‌ها را پشت‌سر گذارد و پا جای پای [[صالحان]] نهد، تا بندهایی را که بر گردن‌هاست بگشاید و [[اسیران]] را آزاد کند و جمعیت [[باطل]] را پریشان سازد و پراکندگان اهل [[صلاح]] را گرد آورد و این کارها پوشیده از [[مردم]] به انجام رساند. آنکه در پی یافتن نشان اوست، هر چه به جست‌وجویش کوشد، از او نشانی نیابد<ref>{{متن حدیث\|أَلَا وَ إِنَّ مَنْ أَدْرَكَهَا مِنَّا يَسْرِي فِيهَا بِسِرَاجٍ مُنِيرٍ وَ يَحْذُو فِيهَا عَلَى مِثَالِ الصَّالِحِينَ، لِيَحُلَّ فِيهَا رِبْقاً وَ يُعْتِقَ فِيهَا رِقّاً وَ يَصْدَعَ شَعْباً وَ يَشْعَبَ صَدْعاً، فِي سُتْرَةٍ عَنِ النَّاسِ لَا يُبْصِرُ الْقَائِفُ أَثَرَهُ وَ لَوْ تَابَعَ نَظَرَهُ}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۱۵۰.</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۶۶۸.</ref>

	==[[امام مهدی]] {{ع}}، اصلاح‌کننده کژی‌ها و ناراستی‌ها با سلاح دانش و [[حکمت]]==		== [[امام مهدی]] {{ع}}، اصلاح‌کننده کژی‌ها و ناراستی‌ها با سلاح دانش و [[حکمت]] ==
	او برای [[حکمت]] و [[عدالت]]، پوشش مناسب درپوشیده و [[آداب]] و شرایط آن را دریافته و بدان روی آورده و آن را شناخته و خود را برای آن مجهز ساخته است. پس [[حکمت]] و [[عدالت]] در پیشگاهش همان گم‌شده‌ای است که در جست‌وجوی آن است و خواست اوست که از آن می‌پرسد. پس او ناشناخته و تنهاست تا آن‌گاه که [[اسلام]] چنین باشد، دور از دیده‌ها چونان غریبان که زانوها در بغل گیرند. آری، او یادگار [[حجت‌های الهی]] و [[جانشینی]] از [[جانشینان]] [[پیامبران]] است<ref>{{متن حدیث\|وَ مِنْهَا: قَدْ لَبِسَ لِلْحِكْمَةِ جُنَّتَهَا وَ أَخَذَهَا بِجَمِيعِ أَدَبِهَا مِنَ الْإِقْبَالِ عَلَيْهَا وَ الْمَعْرِفَةِ بِهَا وَ التَّفَرُّغِ لَهَا، فَهِيَ عِنْدَ نَفْسِهِ ضَالَّتُهُ الَّتِي يَطْلُبُهَا وَ حَاجَتُهُ الَّتِي يَسْأَلُ عَنْهَا؛ فَهُوَ مُغْتَرِبٌ إِذَا اغْتَرَبَ الْإِسْلَامُ وَ ضَرَبَ بِعَسِيبِ ذَنَبِهِ وَ أَلْصَقَ الْأَرْضَ بِجِرَانِهِ، بَقِيَّةٌ مِنْ بَقَايَا حُجَّتِهِ، خَلِيفَةٌ مِنْ خَلَائِفِ أَنْبِيَائِهِ}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۱۸۱.</ref>		او برای [[حکمت]] و [[عدالت]]، پوشش مناسب درپوشیده و [[آداب]] و شرایط آن را دریافته و بدان روی آورده و آن را شناخته و خود را برای آن مجهز ساخته است. پس [[حکمت]] و [[عدالت]] در پیشگاهش همان گم‌شده‌ای است که در جست‌وجوی آن است و خواست اوست که از آن می‌پرسد. پس او ناشناخته و تنهاست تا آن‌گاه که [[اسلام]] چنین باشد، دور از دیده‌ها چونان غریبان که زانوها در بغل گیرند. آری، او یادگار [[حجت‌های الهی]] و [[جانشینی]] از [[جانشینان]] [[پیامبران]] است<ref>{{متن حدیث\|وَ مِنْهَا: قَدْ لَبِسَ لِلْحِكْمَةِ جُنَّتَهَا وَ أَخَذَهَا بِجَمِيعِ أَدَبِهَا مِنَ الْإِقْبَالِ عَلَيْهَا وَ الْمَعْرِفَةِ بِهَا وَ التَّفَرُّغِ لَهَا، فَهِيَ عِنْدَ نَفْسِهِ ضَالَّتُهُ الَّتِي يَطْلُبُهَا وَ حَاجَتُهُ الَّتِي يَسْأَلُ عَنْهَا؛ فَهُوَ مُغْتَرِبٌ إِذَا اغْتَرَبَ الْإِسْلَامُ وَ ضَرَبَ بِعَسِيبِ ذَنَبِهِ وَ أَلْصَقَ الْأَرْضَ بِجِرَانِهِ، بَقِيَّةٌ مِنْ بَقَايَا حُجَّتِهِ، خَلِيفَةٌ مِنْ خَلَائِفِ أَنْبِيَائِهِ}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۱۸۱.</ref>

خط ۷۳:		خط ۷۳:
	* [[اصحاب کهف]]		* [[اصحاب کهف]]
	* [[اقامت‌گاه امام مهدی در عصر ظهور]] ([[مسجد سهله]])		* [[اقامت‌گاه امام مهدی در عصر ظهور]] ([[مسجد سهله]])
	* [[القاب امام مهدی]]{{ع}}		* [[القاب امام مهدی]] {{ع}}
	* [[امامت امام مهدی]]{{ع}}		* [[امامت امام مهدی]] {{ع}}
	* [[امامت و مهدویت]]		* [[امامت و مهدویت]]
	* [[امام حسن عسکری]]		* [[امام حسن عسکری]]
خط ۹۰:		خط ۹۰:
	* [[اوتاد]]		* [[اوتاد]]
	* [[اهل سنت و امام مهدی موعود]]		* [[اهل سنت و امام مهدی موعود]]
	* [[اهل سنّت و ولادت امام مهدی{{ع}}]]		* [[اهل سنّت و ولادت امام مهدی {{ع}}]]
	* [[اهل کتاب در عصر ظهور]]		* [[اهل کتاب در عصر ظهور]]
	* [[ایام الله]]		* [[ایام الله]]
خط ۲۴۹:		خط ۲۴۹:
	* [[علی بن محمد سمری]]		* [[علی بن محمد سمری]]
	* [[غار انطاکیه]] ([[انطاکیه]])		* [[غار انطاکیه]] ([[انطاکیه]])
	*غایب ([[امام غایب]])		* غایب ([[امام غایب]])
	* [[غریم]]		* [[غریم]]
	* [[غلام]]		* [[غلام]]