امام هادی از دیدگاه اهل سنت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۲۸ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۱۴

2024-09-28T10:14:21Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۴۴
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = امام هادی		\| موضوع مرتبط = امام هادی
	\| عنوان مدخل = امام هادی		\| عنوان مدخل = امام هادی
	\| مداخل مرتبط = [[امام هادی در تاریخ اسلامی]] - [[امام هادی در معارف و سیره رضوی]] - [[امام هادی از دیدگاه اهل سنت]] - [[امام هادی در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]		\| مداخل مرتبط = [[امام هادی در تاریخ اسلامی]] - [[امام هادی در کلام اسلامی]] - [[امام هادی در معارف و سیره رضوی]] - [[امام هادی از دیدگاه اهل سنت]] - [[امام هادی در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Bahmani: /* مقدمه */

2024-08-27T07:10:02Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۴۰
خط ۹:		خط ۹:
	[[امام هادی]]{{ع}} افزون بر جایگاه برجسته در [[جامعه]] [[شیعه]]، دارای ویژگی‌ها و [[فضائل]] و مناقبی بودند که سبب شده بود در میان [[اهل سنت]] جایگاه برجسته‌ای داشته باشد. برای نمونه، [[یحیی بن هرثمه]] [[مأمور]] [[حکومت عباسی]]، هنگامی که به [[مدینه]] آمد تا امام هادی{{ع}} را به [[سامرّا]] ببرد، [[اهل]] مدینه چنان [[ضجه]] و ناله می‌زدند که وی گوید: من مانند آن را نشنیده بودم و آنان را آرام کردم و [[سوگند]] خوردم که آسیبی به آن حضرت نخواهد رسید<ref>مسعودی، مروج الذهب، ج۴، ص۸۴.</ref>.		[[امام هادی]]{{ع}} افزون بر جایگاه برجسته در [[جامعه]] [[شیعه]]، دارای ویژگی‌ها و [[فضائل]] و مناقبی بودند که سبب شده بود در میان [[اهل سنت]] جایگاه برجسته‌ای داشته باشد. برای نمونه، [[یحیی بن هرثمه]] [[مأمور]] [[حکومت عباسی]]، هنگامی که به [[مدینه]] آمد تا امام هادی{{ع}} را به [[سامرّا]] ببرد، [[اهل]] مدینه چنان [[ضجه]] و ناله می‌زدند که وی گوید: من مانند آن را نشنیده بودم و آنان را آرام کردم و [[سوگند]] خوردم که آسیبی به آن حضرت نخواهد رسید<ref>مسعودی، مروج الذهب، ج۴، ص۸۴.</ref>.

	افزون بر این، شماری از [[عالمان اهل سنت]] نیز به عظمت آن حضرت اعتراف کرده‌اند؛ از جمله آن یزداد طبیب، شاگرد بختِیَشوع، طبیب مسیحیِ دربار [[عباسی]] می‌گوید: اگر از میان [[مخلوقات]] [[خدا]] یک نفر باشد که [[علم غیب]] بداند، او همان [[علی بن محمد]] (امام هادی{{ع}}) است<ref>طبری شیعی، نوادر المعجزات، ص۱۸۷؛ ابن حاتم عاملی، الدرالنظیم، ص۷۲۶.</ref>.		افزون بر این، شماری از عالمان اهل سنت نیز به عظمت آن حضرت اعتراف کرده‌اند؛ از جمله آن یزداد طبیب، شاگرد بختِیَشوع، طبیب مسیحیِ دربار عباسی می‌گوید: اگر از میان [[مخلوقات]] [[خدا]] یک نفر باشد که [[علم غیب]] بداند، او همان [[علی بن محمد]] (امام هادی{{ع}}) است<ref>طبری شیعی، نوادر المعجزات، ص۱۸۷؛ ابن حاتم عاملی، الدرالنظیم، ص۷۲۶.</ref>.

	[[جاحظ]]، (م ۲۵۰ق) پس از اشاره به نام‌های [[امامان]]{{عم}} از [[نسل]] [[امام حسین]]{{ع}} تا [[امام یازدهم]]، می‌گوید: چنین نسل و خانواده‌ای در هیچ یک از خانه‌های [[عرب]] و [[عجم]] رخ نداده است<ref>جاحظ، رسائل الجاحظ، الرسائل السیاسیة، ص۴۵۳.</ref>. [[محمد بن طلحه شافعی]] (م ۶۵۲ق)، جایگاه آن حضرت را از درجه [[نبوت]] پایین‌تر، اما در [[برترین]] جایگاه و شریف‌ترین مکان می‌داند<ref>ابن طلحه شافعی، مطالب السؤول، ص۳۰۷.</ref>. [[ذهبی]] (م۷۴۸ق) آن حضرت را [[فقیه]]، [[پیشوا]]، [[اهل عبادت]]<ref>ذهبی، العبر، ج۱، ص۳۶۴.</ref>، [[سرور]]، بزرگوار و یکی از [[امامان دوازده‌گانه]] شیعه دانسته است<ref>ذهبی، تاریخ الاسلام، وفیات سنة، ۲۵۰ - ۲۶۰ق، ص۲۱۸.</ref>. یافعی (م ۷۶۸ق)، ایشان را متعبّد، فقیه و پیشوا می‌داند<ref>یافعی، مرآة الجنان، ج۲، ص۱۱۹.</ref>. [[ابن کثیر]] (م ۷۷۴ق) آن حضرت را [[عابد]] و [[زاهد]] معرفی کرده است<ref>ابن کثیر، البدایة و النهایة، ج۱۱، ص۱۵.</ref>. [[فضل الله بن روزبهان]] (م ۹۲۷ق) با اوصاف بسیار برجسته‌ای از امام هادی{{ع}} یاد کرده و ایشان را [[شهید]] به دست [[دشمنان]] دانسته است<ref>فضل بن روزبهان، وسیلة الخادم إلی المخدوم، ص۲۵۷ - ۲۵۸.</ref>. [[ابن حجر هیتمی]] (م ۹۷۴ق)، [[امام هادی]]{{ع}} را از نظر [[دانش]] و [[سخاوت]] میراث‌دار پدر بزرگوار خویش معرفی کرده است<ref>ابن حجر هیتمی، الصواعق المحرقه، ۲۰۵.</ref>. [[ابن عماد حنبلی]] (م ۱۰۸۹ق) نیز گوید: [[علی الهادی]]{{ع}} [[فقیه]]، [[پیشوا]] و [[عابد]] بود<ref>ابن عماد حنبلی، شذرات الذهب، ج۲، ص۲۷۲.</ref>. [[عبدالله شبراوی]] (م ۱۱۷۱ق) امام هادی{{ع}} را صاحب کرامات فراوان می‌داند<ref>شبراوی، الاتحاف بحب الاشراف، ص۱۳۶.</ref>.<ref>پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش دوم ج۲ (کتاب)\|تاریخ اسلام بخش دوم ج۲]]، ص۱۷۵.</ref>		[[جاحظ]]، (م ۲۵۰ق) پس از اشاره به نام‌های [[امامان]]{{عم}} از نسل [[امام حسین]]{{ع}} تا [[امام یازدهم]]، می‌گوید: چنین نسل و خانواده‌ای در هیچ یک از خانه‌های [[عرب]] و [[عجم]] رخ نداده است<ref>جاحظ، رسائل الجاحظ، الرسائل السیاسیة، ص۴۵۳.</ref>. [[محمد بن طلحه شافعی]] (م ۶۵۲ق)، جایگاه آن حضرت را از درجه [[نبوت]] پایین‌تر، اما در [[برترین]] جایگاه و شریف‌ترین مکان می‌داند<ref>ابن طلحه شافعی، مطالب السؤول، ص۳۰۷.</ref>. [[ذهبی]] (م۷۴۸ق) آن حضرت را [[فقیه]]، [[پیشوا]]، [[اهل عبادت]]<ref>ذهبی، العبر، ج۱، ص۳۶۴.</ref>، [[سرور]]، بزرگوار و یکی از [[امامان دوازده‌گانه]] شیعه دانسته است<ref>ذهبی، تاریخ الاسلام، وفیات سنة، ۲۵۰ - ۲۶۰ق، ص۲۱۸.</ref>. یافعی (م ۷۶۸ق)، ایشان را متعبّد، فقیه و پیشوا می‌داند<ref>یافعی، مرآة الجنان، ج۲، ص۱۱۹.</ref>. [[ابن کثیر]] (م ۷۷۴ق) آن حضرت را [[عابد]] و [[زاهد]] معرفی کرده است<ref>ابن کثیر، البدایة و النهایة، ج۱۱، ص۱۵.</ref>. [[فضل الله بن روزبهان]] (م ۹۲۷ق) با اوصاف بسیار برجسته‌ای از امام هادی{{ع}} یاد کرده و ایشان را [[شهید]] به دست [[دشمنان]] دانسته است<ref>فضل بن روزبهان، وسیلة الخادم إلی المخدوم، ص۲۵۷ - ۲۵۸.</ref>. [[ابن حجر هیتمی]] (م ۹۷۴ق)، [[امام هادی]]{{ع}} را از نظر [[دانش]] و [[سخاوت]] میراث‌دار پدر بزرگوار خویش معرفی کرده است<ref>ابن حجر هیتمی، الصواعق المحرقه، ۲۰۵.</ref>. [[ابن عماد حنبلی]] (م ۱۰۸۹ق) نیز گوید: [[علی الهادی]]{{ع}} [[فقیه]]، [[پیشوا]] و [[عابد]] بود<ref>ابن عماد حنبلی، شذرات الذهب، ج۲، ص۲۷۲.</ref>. [[عبدالله شبراوی]] (م ۱۱۷۱ق) امام هادی{{ع}} را صاحب کرامات فراوان می‌داند<ref>شبراوی، الاتحاف بحب الاشراف، ص۱۳۶.</ref>.<ref>پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش دوم ج۲ (کتاب)\|تاریخ اسلام بخش دوم ج۲]]، ص۱۷۵.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* مقدمه */

2024-08-27T07:09:39Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۳۹
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[امام هادی]]{{ع}} افزون بر جایگاه برجسته در [[جامعه]] [[شیعه]]، دارای ویژگی‌ها و [[فضائل]] و مناقبی بودند که سبب شده بود در میان [[اهل سنت]] جایگاه برجسته‌ای داشته باشد. برای نمونه، [[یحیی بن هرثمه]] [[مأمور]] [[حکومت عباسی]]، هنگامی که به [[مدینه]] آمد تا امام هادی{{ع}} را به [[سامرّا]] ببرد، [[اهل]] مدینه چنان [[ضجه]] و ناله می‌زدند که وی گوید: من مانند آن را نشنیده بودم و آنان را آرام کردم و [[سوگند]] خوردم که آسیبی به آن [[حضرت]] نخواهد رسید<ref>مسعودی، مروج الذهب، ج۴، ص۸۴.</ref>.		[[امام هادی]]{{ع}} افزون بر جایگاه برجسته در [[جامعه]] [[شیعه]]، دارای ویژگی‌ها و [[فضائل]] و مناقبی بودند که سبب شده بود در میان [[اهل سنت]] جایگاه برجسته‌ای داشته باشد. برای نمونه، [[یحیی بن هرثمه]] [[مأمور]] [[حکومت عباسی]]، هنگامی که به [[مدینه]] آمد تا امام هادی{{ع}} را به [[سامرّا]] ببرد، [[اهل]] مدینه چنان [[ضجه]] و ناله می‌زدند که وی گوید: من مانند آن را نشنیده بودم و آنان را آرام کردم و [[سوگند]] خوردم که آسیبی به آن حضرت نخواهد رسید<ref>مسعودی، مروج الذهب، ج۴، ص۸۴.</ref>.

	افزون بر این، شماری از [[عالمان اهل سنت]] نیز به [[عظمت]] آن حضرت اعتراف کرده‌اند؛ از جمله آن یزداد طبیب، [[شاگرد]] بختِیَشوع، طبیب مسیحیِ دربار [[عباسی]] می‌گوید: اگر از میان [[مخلوقات]] [[خدا]] یک نفر باشد که [[علم غیب]] بداند، او همان [[علی بن محمد]] (امام هادی{{ع}}) است<ref>طبری شیعی، نوادر المعجزات، ص۱۸۷؛ ابن حاتم عاملی، الدرالنظیم، ص۷۲۶.</ref>.		افزون بر این، شماری از [[عالمان اهل سنت]] نیز به عظمت آن حضرت اعتراف کرده‌اند؛ از جمله آن یزداد طبیب، شاگرد بختِیَشوع، طبیب مسیحیِ دربار [[عباسی]] می‌گوید: اگر از میان [[مخلوقات]] [[خدا]] یک نفر باشد که [[علم غیب]] بداند، او همان [[علی بن محمد]] (امام هادی{{ع}}) است<ref>طبری شیعی، نوادر المعجزات، ص۱۸۷؛ ابن حاتم عاملی، الدرالنظیم، ص۷۲۶.</ref>.

	[[جاحظ]]، (م ۲۵۰ق) پس از اشاره به نام‌های [[امامان]]{{عم}} از [[نسل]] [[امام حسین]]{{ع}} تا [[امام یازدهم]]، می‌گوید: چنین نسل و خانواده‌ای در هیچ یک از خانه‌های [[عرب]] و [[عجم]] رخ نداده است<ref>جاحظ، رسائل الجاحظ، الرسائل السیاسیة، ص۴۵۳.</ref>. [[محمد بن طلحه شافعی]] (م ۶۵۲ق)، جایگاه آن حضرت را از درجه [[نبوت]] ~~[[پایین‌تر]]،~~ اما در [[برترین]] جایگاه و شریف‌ترین مکان می‌داند<ref>ابن طلحه شافعی، مطالب السؤول، ص۳۰۷.</ref>. [[ذهبی]] (م۷۴۸ق) آن حضرت را [[فقیه]]، [[پیشوا]]، [[اهل عبادت]]<ref>ذهبی، العبر، ج۱، ص۳۶۴.</ref>، [[سرور]]، بزرگوار و یکی از [[امامان دوازده‌گانه]] شیعه دانسته است<ref>ذهبی، تاریخ الاسلام، وفیات سنة، ۲۵۰ - ۲۶۰ق، ص۲۱۸.</ref>. یافعی (م ۷۶۸ق)، ایشان را متعبّد، فقیه و پیشوا می‌داند<ref>یافعی، مرآة الجنان، ج۲، ص۱۱۹.</ref>. [[ابن کثیر]] (م ۷۷۴ق) آن حضرت را [[عابد]] و [[زاهد]] معرفی کرده است<ref>ابن کثیر، البدایة و النهایة، ج۱۱، ص۱۵.</ref>. [[فضل الله بن روزبهان]] (م ۹۲۷ق) با اوصاف بسیار برجسته‌ای از امام هادی{{ع}} یاد کرده و ایشان را [[شهید]] به دست [[دشمنان]] دانسته است<ref>فضل بن روزبهان، وسیلة الخادم إلی المخدوم، ص۲۵۷ - ۲۵۸.</ref>. [[ابن حجر هیتمی]] (م ۹۷۴ق)، [[امام هادی]]{{ع}} را از نظر [[دانش]] و [[سخاوت]] [[میراث‌دار~~]] [[~~پدر]] بزرگوار خویش معرفی کرده است<ref>ابن حجر هیتمی، الصواعق المحرقه، ۲۰۵.</ref>. [[ابن عماد حنبلی]] (م ۱۰۸۹ق) نیز گوید: [[علی الهادی]]{{ع}} [[فقیه]]، [[پیشوا]] و [[عابد]] بود<ref>ابن عماد حنبلی، شذرات الذهب، ج۲، ص۲۷۲.</ref>. [[عبدالله شبراوی]] (م ۱۱۷۱ق) امام هادی{{ع}} را [[صاحب کرامات]] فراوان می‌داند<ref>شبراوی، الاتحاف بحب الاشراف، ص۱۳۶.</ref>.<ref>پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش دوم ج۲ (کتاب)\|تاریخ اسلام بخش دوم ج۲]]، ص۱۷۵.</ref>		[[جاحظ]]، (م ۲۵۰ق) پس از اشاره به نام‌های [[امامان]]{{عم}} از [[نسل]] [[امام حسین]]{{ع}} تا [[امام یازدهم]]، می‌گوید: چنین نسل و خانواده‌ای در هیچ یک از خانه‌های [[عرب]] و [[عجم]] رخ نداده است<ref>جاحظ، رسائل الجاحظ، الرسائل السیاسیة، ص۴۵۳.</ref>. [[محمد بن طلحه شافعی]] (م ۶۵۲ق)، جایگاه آن حضرت را از درجه [[نبوت]] پایین‌تر، اما در [[برترین]] جایگاه و شریف‌ترین مکان می‌داند<ref>ابن طلحه شافعی، مطالب السؤول، ص۳۰۷.</ref>. [[ذهبی]] (م۷۴۸ق) آن حضرت را [[فقیه]]، [[پیشوا]]، [[اهل عبادت]]<ref>ذهبی، العبر، ج۱، ص۳۶۴.</ref>، [[سرور]]، بزرگوار و یکی از [[امامان دوازده‌گانه]] شیعه دانسته است<ref>ذهبی، تاریخ الاسلام، وفیات سنة، ۲۵۰ - ۲۶۰ق، ص۲۱۸.</ref>. یافعی (م ۷۶۸ق)، ایشان را متعبّد، فقیه و پیشوا می‌داند<ref>یافعی، مرآة الجنان، ج۲، ص۱۱۹.</ref>. [[ابن کثیر]] (م ۷۷۴ق) آن حضرت را [[عابد]] و [[زاهد]] معرفی کرده است<ref>ابن کثیر، البدایة و النهایة، ج۱۱، ص۱۵.</ref>. [[فضل الله بن روزبهان]] (م ۹۲۷ق) با اوصاف بسیار برجسته‌ای از امام هادی{{ع}} یاد کرده و ایشان را [[شهید]] به دست [[دشمنان]] دانسته است<ref>فضل بن روزبهان، وسیلة الخادم إلی المخدوم، ص۲۵۷ - ۲۵۸.</ref>. [[ابن حجر هیتمی]] (م ۹۷۴ق)، [[امام هادی]]{{ع}} را از نظر [[دانش]] و [[سخاوت]] میراث‌دار پدر بزرگوار خویش معرفی کرده است<ref>ابن حجر هیتمی، الصواعق المحرقه، ۲۰۵.</ref>. [[ابن عماد حنبلی]] (م ۱۰۸۹ق) نیز گوید: [[علی الهادی]]{{ع}} [[فقیه]]، [[پیشوا]] و [[عابد]] بود<ref>ابن عماد حنبلی، شذرات الذهب، ج۲، ص۲۷۲.</ref>. [[عبدالله شبراوی]] (م ۱۱۷۱ق) امام هادی{{ع}} را صاحب کرامات فراوان می‌داند<ref>شبراوی، الاتحاف بحب الاشراف، ص۱۳۶.</ref>.<ref>پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش دوم ج۲ (کتاب)\|تاریخ اسلام بخش دوم ج۲]]، ص۱۷۵.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۱۱ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۵۲

2024-01-11T07:52:53Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۲۲
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = امام هادی		\| موضوع مرتبط = امام هادی
	\| عنوان مدخل = امام هادی		\| عنوان مدخل = امام هادی
	\| مداخل مرتبط = [[امام هادی در تاریخ اسلامی]] - [[امام هادی در معارف و سیره رضوی]] - [[امام هادی از دیدگاه اهل سنت]]		\| مداخل مرتبط = [[امام هادی در تاریخ اسلامی]] - [[امام هادی در معارف و سیره رضوی]] - [[امام هادی از دیدگاه اهل سنت]] - [[امام هادی در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Bahmani در ‏۱۸ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۸:۲۵

2023-01-18T18:25:33Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۲۱:۵۵
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	افزون بر این، شماری از [[عالمان اهل سنت]] نیز به [[عظمت]] آن حضرت اعتراف کرده‌اند؛ از جمله آن یزداد طبیب، [[شاگرد]] بختِیَشوع، طبیب مسیحیِ دربار [[عباسی]] می‌گوید: اگر از میان [[مخلوقات]] [[خدا]] یک نفر باشد که [[علم غیب]] بداند، او همان [[علی بن محمد]] (امام هادی{{ع}}) است<ref>طبری شیعی، نوادر المعجزات، ص۱۸۷؛ ابن حاتم عاملی، الدرالنظیم، ص۷۲۶.</ref>.		افزون بر این، شماری از [[عالمان اهل سنت]] نیز به [[عظمت]] آن حضرت اعتراف کرده‌اند؛ از جمله آن یزداد طبیب، [[شاگرد]] بختِیَشوع، طبیب مسیحیِ دربار [[عباسی]] می‌گوید: اگر از میان [[مخلوقات]] [[خدا]] یک نفر باشد که [[علم غیب]] بداند، او همان [[علی بن محمد]] (امام هادی{{ع}}) است<ref>طبری شیعی، نوادر المعجزات، ص۱۸۷؛ ابن حاتم عاملی، الدرالنظیم، ص۷۲۶.</ref>.

	[[جاحظ]]، (م ۲۵۰ق) پس از اشاره به نام‌های [[امامان]]{{عم}} از [[نسل]] [[امام حسین]]{{ع}} تا [[امام یازدهم]]، می‌گوید: چنین نسل و خانواده‌ای در هیچ یک از خانه‌های [[عرب]] و [[عجم]] رخ نداده است<ref>جاحظ، رسائل الجاحظ، الرسائل السیاسیة، ص۴۵۳.</ref>. [[محمد بن طلحه شافعی]] (م ۶۵۲ق)، جایگاه آن حضرت را از درجه [[نبوت]] [[پایین‌تر]]، اما در [[برترین]] جایگاه و شریف‌ترین مکان می‌داند<ref>ابن طلحه شافعی، مطالب السؤول، ص۳۰۷.</ref>. [[ذهبی]] (م۷۴۸ق) آن حضرت را [[فقیه]]، [[پیشوا]]، [[اهل عبادت]]<ref>ذهبی، العبر، ج۱، ص۳۶۴.</ref>، [[سرور]]، بزرگوار و یکی از [[امامان دوازده‌گانه]] شیعه دانسته است<ref>ذهبی، تاریخ الاسلام، وفیات سنة، ۲۵۰ - ۲۶۰ق، ص۲۱۸.</ref>. یافعی (م ۷۶۸ق)، ایشان را متعبّد، فقیه و پیشوا می‌داند<ref>یافعی، مرآة الجنان، ج۲، ص۱۱۹.</ref>. [[ابن کثیر]] (م ۷۷۴ق) آن حضرت را [[عابد]] و [[زاهد]] معرفی کرده است<ref>ابن کثیر، البدایة و النهایة، ج۱۱، ص۱۵.</ref>. [[فضل الله بن روزبهان]] (م ۹۲۷ق) با اوصاف بسیار برجسته‌ای از امام هادی{{ع}} یاد کرده و ایشان را [[شهید]] به دست [[دشمنان]] دانسته است<ref>فضل بن روزبهان، وسیلة الخادم إلی المخدوم، ص۲۵۷ - ۲۵۸.</ref>. [[ابن حجر هیتمی]] (م ۹۷۴ق)، [[امام هادی]]{{ع}} را از نظر [[دانش]] و [[سخاوت]] [[میراث‌دار]] [[پدر]] بزرگوار خویش معرفی کرده است<ref>ابن حجر هیتمی، الصواعق المحرقه، ۲۰۵.</ref>. [[ابن عماد حنبلی]] (م ۱۰۸۹ق) نیز گوید: [[علی الهادی]]{{ع}} [[فقیه]]، [[پیشوا]] و [[عابد]] بود<ref>ابن عماد حنبلی، شذرات الذهب، ج۲، ص۲۷۲.</ref>. [[عبدالله شبراوی]] (م ۱۱۷۱ق) امام هادی{{ع}} را [[صاحب کرامات]] فراوان می‌داند<ref>شبراوی، الاتحاف بحب الاشراف، ص۱۳۶.</ref>.<ref>پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش دوم ج۲ (کتاب)\|تاریخ اسلام بخش دوم ج۲]] ~~ص ۱۷۵~~.</ref>		[[جاحظ]]، (م ۲۵۰ق) پس از اشاره به نام‌های [[امامان]]{{عم}} از [[نسل]] [[امام حسین]]{{ع}} تا [[امام یازدهم]]، می‌گوید: چنین نسل و خانواده‌ای در هیچ یک از خانه‌های [[عرب]] و [[عجم]] رخ نداده است<ref>جاحظ، رسائل الجاحظ، الرسائل السیاسیة، ص۴۵۳.</ref>. [[محمد بن طلحه شافعی]] (م ۶۵۲ق)، جایگاه آن حضرت را از درجه [[نبوت]] [[پایین‌تر]]، اما در [[برترین]] جایگاه و شریف‌ترین مکان می‌داند<ref>ابن طلحه شافعی، مطالب السؤول، ص۳۰۷.</ref>. [[ذهبی]] (م۷۴۸ق) آن حضرت را [[فقیه]]، [[پیشوا]]، [[اهل عبادت]]<ref>ذهبی، العبر، ج۱، ص۳۶۴.</ref>، [[سرور]]، بزرگوار و یکی از [[امامان دوازده‌گانه]] شیعه دانسته است<ref>ذهبی، تاریخ الاسلام، وفیات سنة، ۲۵۰ - ۲۶۰ق، ص۲۱۸.</ref>. یافعی (م ۷۶۸ق)، ایشان را متعبّد، فقیه و پیشوا می‌داند<ref>یافعی، مرآة الجنان، ج۲، ص۱۱۹.</ref>. [[ابن کثیر]] (م ۷۷۴ق) آن حضرت را [[عابد]] و [[زاهد]] معرفی کرده است<ref>ابن کثیر، البدایة و النهایة، ج۱۱، ص۱۵.</ref>. [[فضل الله بن روزبهان]] (م ۹۲۷ق) با اوصاف بسیار برجسته‌ای از امام هادی{{ع}} یاد کرده و ایشان را [[شهید]] به دست [[دشمنان]] دانسته است<ref>فضل بن روزبهان، وسیلة الخادم إلی المخدوم، ص۲۵۷ - ۲۵۸.</ref>. [[ابن حجر هیتمی]] (م ۹۷۴ق)، [[امام هادی]]{{ع}} را از نظر [[دانش]] و [[سخاوت]] [[میراث‌دار]] [[پدر]] بزرگوار خویش معرفی کرده است<ref>ابن حجر هیتمی، الصواعق المحرقه، ۲۰۵.</ref>. [[ابن عماد حنبلی]] (م ۱۰۸۹ق) نیز گوید: [[علی الهادی]]{{ع}} [[فقیه]]، [[پیشوا]] و [[عابد]] بود<ref>ابن عماد حنبلی، شذرات الذهب، ج۲، ص۲۷۲.</ref>. [[عبدالله شبراوی]] (م ۱۱۷۱ق) امام هادی{{ع}} را [[صاحب کرامات]] فراوان می‌داند<ref>شبراوی، الاتحاف بحب الاشراف، ص۱۳۶.</ref>.<ref>پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش دوم ج۲ (کتاب)\|تاریخ اسلام بخش دوم ج۲]]، ص۱۷۵.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۲۲ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۵۱

2022-11-22T06:51:43Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۲۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = ~~اهل بیت پیامبر خاتم~~		\| موضوع مرتبط = امام هادی
	\| عنوان مدخل = امام هادی		\| عنوان مدخل = امام هادی
	\| مداخل مرتبط = [[امام هادی در تاریخ اسلامی]] - [[امام هادی در معارف و سیره رضوی]] - [[امام هادی از دیدگاه اهل سنت]]		\| مداخل مرتبط = [[امام هادی در تاریخ اسلامی]] - [[امام هادی در معارف و سیره رضوی]] - [[امام هادی از دیدگاه اهل سنت]]
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	[[امام هادی]]{{ع}} افزون بر جایگاه برجسته در [[جامعه]] [[شیعه]]، دارای ویژگی‌ها و [[فضائل]] و مناقبی بودند که سبب شده بود در میان [[اهل سنت]] جایگاه برجسته‌ای داشته باشد. برای نمونه، [[یحیی بن هرثمه]] [[مأمور]] [[حکومت عباسی]]، هنگامی که به [[مدینه]] آمد تا امام هادی{{ع}} را به [[سامرّا]] ببرد، [[اهل]] مدینه چنان [[ضجه]] و ناله می‌زدند که وی گوید: من مانند آن را نشنیده بودم و آنان را آرام کردم و [[سوگند]] خوردم که آسیبی به آن [[حضرت]] نخواهد رسید<ref>مسعودی، مروج الذهب، ج۴، ص۸۴.</ref>.		[[امام هادی]]{{ع}} افزون بر جایگاه برجسته در [[جامعه]] [[شیعه]]، دارای ویژگی‌ها و [[فضائل]] و مناقبی بودند که سبب شده بود در میان [[اهل سنت]] جایگاه برجسته‌ای داشته باشد. برای نمونه، [[یحیی بن هرثمه]] [[مأمور]] [[حکومت عباسی]]، هنگامی که به [[مدینه]] آمد تا امام هادی{{ع}} را به [[سامرّا]] ببرد، [[اهل]] مدینه چنان [[ضجه]] و ناله می‌زدند که وی گوید: من مانند آن را نشنیده بودم و آنان را آرام کردم و [[سوگند]] خوردم که آسیبی به آن [[حضرت]] نخواهد رسید<ref>مسعودی، مروج الذهب، ج۴، ص۸۴.</ref>.

	افزون بر این، شماری از [[عالمان اهل سنت]] نیز به [[عظمت]] آن حضرت اعتراف کرده‌اند؛ از جمله آن یزداد طبیب، [[شاگرد]] بختِیَشوع، طبیب مسیحیِ دربار [[عباسی]] می‌گوید: اگر از میان [[مخلوقات]] [[خدا]] یک نفر باشد که [[علم غیب]] بداند، او همان [[علی بن محمد]] (امام هادی{{ع}}) است<ref>طبری شیعی، نوادر المعجزات، ص۱۸۷؛ ابن حاتم عاملی، الدرالنظیم، ص۷۲۶.</ref>.		افزون بر این، شماری از [[عالمان اهل سنت]] نیز به [[عظمت]] آن حضرت اعتراف کرده‌اند؛ از جمله آن یزداد طبیب، [[شاگرد]] بختِیَشوع، طبیب مسیحیِ دربار [[عباسی]] می‌گوید: اگر از میان [[مخلوقات]] [[خدا]] یک نفر باشد که [[علم غیب]] بداند، او همان [[علی بن محمد]] (امام هادی{{ع}}) است<ref>طبری شیعی، نوادر المعجزات، ص۱۸۷؛ ابن حاتم عاملی، الدرالنظیم، ص۷۲۶.</ref>.

خط ۱۹:		خط ۲۰:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

			[[رده:امام هادی]]

Jaafari: /* مقدمه */

2022-11-16T04:42:06Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۱۲
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	افزون بر این، شماری از [[عالمان اهل سنت]] نیز به [[عظمت]] آن حضرت اعتراف کرده‌اند؛ از جمله آن یزداد طبیب، [[شاگرد]] بختِیَشوع، طبیب مسیحیِ دربار [[عباسی]] می‌گوید: اگر از میان [[مخلوقات]] [[خدا]] یک نفر باشد که [[علم غیب]] بداند، او همان [[علی بن محمد]] (امام هادی{{ع}}) است<ref>طبری شیعی، نوادر المعجزات، ص۱۸۷؛ ابن حاتم عاملی، الدرالنظیم، ص۷۲۶.</ref>.		افزون بر این، شماری از [[عالمان اهل سنت]] نیز به [[عظمت]] آن حضرت اعتراف کرده‌اند؛ از جمله آن یزداد طبیب، [[شاگرد]] بختِیَشوع، طبیب مسیحیِ دربار [[عباسی]] می‌گوید: اگر از میان [[مخلوقات]] [[خدا]] یک نفر باشد که [[علم غیب]] بداند، او همان [[علی بن محمد]] (امام هادی{{ع}}) است<ref>طبری شیعی، نوادر المعجزات، ص۱۸۷؛ ابن حاتم عاملی، الدرالنظیم، ص۷۲۶.</ref>.

	[[جاحظ]]، (م ۲۵۰ق) پس از اشاره به نام‌های [[امامان]]{{عم}} از [[نسل]] [[امام حسین]]{{ع}} تا [[امام یازدهم]]، می‌گوید: چنین نسل و خانواده‌ای در هیچ یک از خانه‌های [[عرب]] و [[عجم]] رخ نداده است<ref>جاحظ، رسائل الجاحظ، الرسائل السیاسیة، ص۴۵۳.</ref>. [[محمد بن طلحه شافعی]] (م ۶۵۲ق)، جایگاه آن حضرت را از درجه [[نبوت]] [[پایین‌تر]]، اما در [[برترین]] جایگاه و شریف‌ترین مکان می‌داند<ref>ابن طلحه شافعی، مطالب السؤول، ص۳۰۷.</ref>. [[ذهبی]] (م۷۴۸ق) آن حضرت را [[فقیه]]، [[پیشوا]]، [[اهل عبادت]]<ref>ذهبی، العبر، ج۱، ص۳۶۴.</ref>، [[سرور]]، بزرگوار و یکی از [[امامان دوازده‌گانه]] شیعه دانسته است<ref>ذهبی، تاریخ الاسلام، وفیات سنة، ۲۵۰ - ۲۶۰ق، ص۲۱۸.</ref>. یافعی (م ۷۶۸ق)، ایشان را متعبّد، فقیه و پیشوا می‌داند<ref>یافعی، مرآة الجنان، ج۲، ص۱۱۹.</ref>. [[ابن کثیر]] (م ۷۷۴ق) آن حضرت را [[عابد]] و [[زاهد]] معرفی کرده است<ref>ابن کثیر، البدایة و النهایة، ج۱۱، ص۱۵.</ref>. [[فضل الله بن روزبهان]] (م ۹۲۷ق) با اوصاف بسیار برجسته‌ای از امام هادی{{ع}} یاد کرده و ایشان را [[شهید]] به دست [[دشمنان]] دانسته است<ref>فضل بن روزبهان، وسیلة الخادم إلی المخدوم، ص۲۵۷ - ۲۵۸.</ref>. [[ابن حجر هیتمی]] (م ۹۷۴ق)، [[امام هادی]]{{ع}} را از نظر [[دانش]] و [[سخاوت]] [[میراث‌دار]] [[پدر]] بزرگوار خویش معرفی کرده است<ref>ابن حجر هیتمی، الصواعق المحرقه، ۲۰۵.</ref>. [[ابن عماد حنبلی]] (م ۱۰۸۹ق) نیز گوید: [[علی الهادی]]{{ع}} [[فقیه]]، [[پیشوا]] و [[عابد]] بود<ref>ابن عماد حنبلی، شذرات الذهب، ج۲، ص۲۷۲.</ref>. ~~عبدالله~~ [[شبراوی]] (م ۱۱۷۱ق) امام هادی{{ع}} را [[صاحب کرامات]] فراوان می‌داند<ref>شبراوی، الاتحاف بحب الاشراف، ص۱۳۶.</ref>.<ref>پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش دوم ج۲ (کتاب)\|تاریخ اسلام بخش دوم ج۲]] ص ۱۷۵.</ref>		[[جاحظ]]، (م ۲۵۰ق) پس از اشاره به نام‌های [[امامان]]{{عم}} از [[نسل]] [[امام حسین]]{{ع}} تا [[امام یازدهم]]، می‌گوید: چنین نسل و خانواده‌ای در هیچ یک از خانه‌های [[عرب]] و [[عجم]] رخ نداده است<ref>جاحظ، رسائل الجاحظ، الرسائل السیاسیة، ص۴۵۳.</ref>. [[محمد بن طلحه شافعی]] (م ۶۵۲ق)، جایگاه آن حضرت را از درجه [[نبوت]] [[پایین‌تر]]، اما در [[برترین]] جایگاه و شریف‌ترین مکان می‌داند<ref>ابن طلحه شافعی، مطالب السؤول، ص۳۰۷.</ref>. [[ذهبی]] (م۷۴۸ق) آن حضرت را [[فقیه]]، [[پیشوا]]، [[اهل عبادت]]<ref>ذهبی، العبر، ج۱، ص۳۶۴.</ref>، [[سرور]]، بزرگوار و یکی از [[امامان دوازده‌گانه]] شیعه دانسته است<ref>ذهبی، تاریخ الاسلام، وفیات سنة، ۲۵۰ - ۲۶۰ق، ص۲۱۸.</ref>. یافعی (م ۷۶۸ق)، ایشان را متعبّد، فقیه و پیشوا می‌داند<ref>یافعی، مرآة الجنان، ج۲، ص۱۱۹.</ref>. [[ابن کثیر]] (م ۷۷۴ق) آن حضرت را [[عابد]] و [[زاهد]] معرفی کرده است<ref>ابن کثیر، البدایة و النهایة، ج۱۱، ص۱۵.</ref>. [[فضل الله بن روزبهان]] (م ۹۲۷ق) با اوصاف بسیار برجسته‌ای از امام هادی{{ع}} یاد کرده و ایشان را [[شهید]] به دست [[دشمنان]] دانسته است<ref>فضل بن روزبهان، وسیلة الخادم إلی المخدوم، ص۲۵۷ - ۲۵۸.</ref>. [[ابن حجر هیتمی]] (م ۹۷۴ق)، [[امام هادی]]{{ع}} را از نظر [[دانش]] و [[سخاوت]] [[میراث‌دار]] [[پدر]] بزرگوار خویش معرفی کرده است<ref>ابن حجر هیتمی، الصواعق المحرقه، ۲۰۵.</ref>. [[ابن عماد حنبلی]] (م ۱۰۸۹ق) نیز گوید: [[علی الهادی]]{{ع}} [[فقیه]]، [[پیشوا]] و [[عابد]] بود<ref>ابن عماد حنبلی، شذرات الذهب، ج۲، ص۲۷۲.</ref>. [[عبدالله شبراوی]] (م ۱۱۷۱ق) امام هادی{{ع}} را [[صاحب کرامات]] فراوان می‌داند<ref>شبراوی، الاتحاف بحب الاشراف، ص۱۳۶.</ref>.<ref>پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش دوم ج۲ (کتاب)\|تاریخ اسلام بخش دوم ج۲]] ص ۱۷۵.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = اهل بیت پیامبر خاتم | عنوان مدخل = امام هادی | مداخل مرتبط = امام هادی در تاریخ اسلامی - امام هادی در معارف و سیره رضوی - امام هادی از دیدگاه اهل سنت | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== امام هادی{{ع}} افزون بر جایگاه برجسته در...» ایجاد کرد

2022-11-16T04:41:42Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = اهل بیت پیامبر خاتم | عنوان مدخل = امام هادی | مداخل مرتبط = امام هادی در تاریخ اسلامی - امام هادی در معارف و سیره رضوی - امام هادی از دیدگاه اهل سنت | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== امام هادی{{ع}} افزون بر جایگاه برجسته در...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = اهل بیت پیامبر خاتم
| عنوان مدخل = امام هادی
| مداخل مرتبط = [[امام هادی در تاریخ اسلامی]] - [[امام هادی در معارف و سیره رضوی]] - [[امام هادی از دیدگاه اهل سنت]]
| پرسش مرتبط =
}}

==مقدمه==
[[امام هادی]]{{ع}} افزون بر جایگاه برجسته در [[جامعه]] [[شیعه]]، دارای ویژگی‌ها و [[فضائل]] و مناقبی بودند که سبب شده بود در میان [[اهل سنت]] جایگاه برجسته‌ای داشته باشد. برای نمونه، [[یحیی بن هرثمه]] [[مأمور]] [[حکومت عباسی]]، هنگامی که به [[مدینه]] آمد تا امام هادی{{ع}} را به [[سامرّا]] ببرد، [[اهل]] مدینه چنان [[ضجه]] و ناله می‌زدند که وی گوید: من مانند آن را نشنیده بودم و آنان را آرام کردم و [[سوگند]] خوردم که آسیبی به آن [[حضرت]] نخواهد رسید<ref>مسعودی، مروج الذهب، ج۴، ص۸۴.</ref>.
افزون بر این، شماری از [[عالمان اهل سنت]] نیز به [[عظمت]] آن حضرت اعتراف کرده‌اند؛ از جمله آن یزداد طبیب، [[شاگرد]] بختِیَشوع، طبیب مسیحیِ دربار [[عباسی]] می‌گوید: اگر از میان [[مخلوقات]] [[خدا]] یک نفر باشد که [[علم غیب]] بداند، او همان [[علی بن محمد]] (امام هادی{{ع}}) است<ref>طبری شیعی، نوادر المعجزات، ص۱۸۷؛ ابن حاتم عاملی، الدرالنظیم، ص۷۲۶.</ref>.

[[جاحظ]]، (م ۲۵۰ق) پس از اشاره به نام‌های [[امامان]]{{عم}} از [[نسل]] [[امام حسین]]{{ع}} تا [[امام یازدهم]]، می‌گوید: چنین نسل و خانواده‌ای در هیچ یک از خانه‌های [[عرب]] و [[عجم]] رخ نداده است<ref>جاحظ، رسائل الجاحظ، الرسائل السیاسیة، ص۴۵۳.</ref>. [[محمد بن طلحه شافعی]] (م ۶۵۲ق)، جایگاه آن حضرت را از درجه [[نبوت]] [[پایین‌تر]]، اما در [[برترین]] جایگاه و شریف‌ترین مکان می‌داند<ref>ابن طلحه شافعی، مطالب السؤول، ص۳۰۷.</ref>. [[ذهبی]] (م۷۴۸ق) آن حضرت را [[فقیه]]، [[پیشوا]]، [[اهل عبادت]]<ref>ذهبی، العبر، ج۱، ص۳۶۴.</ref>، [[سرور]]، بزرگوار و یکی از [[امامان دوازده‌گانه]] شیعه دانسته است<ref>ذهبی، تاریخ الاسلام، وفیات سنة، ۲۵۰ - ۲۶۰ق، ص۲۱۸.</ref>. یافعی (م ۷۶۸ق)، ایشان را متعبّد، فقیه و پیشوا می‌داند<ref>یافعی، مرآة الجنان، ج۲، ص۱۱۹.</ref>. [[ابن کثیر]] (م ۷۷۴ق) آن حضرت را [[عابد]] و [[زاهد]] معرفی کرده است<ref>ابن کثیر، البدایة و النهایة، ج۱۱، ص۱۵.</ref>. [[فضل الله بن روزبهان]] (م ۹۲۷ق) با اوصاف بسیار برجسته‌ای از امام هادی{{ع}} یاد کرده و ایشان را [[شهید]] به دست [[دشمنان]] دانسته است<ref>فضل بن روزبهان، وسیلة الخادم إلی المخدوم، ص۲۵۷ - ۲۵۸.</ref>. [[ابن حجر هیتمی]] (م ۹۷۴ق)، [[امام هادی]]{{ع}} را از نظر [[دانش]] و [[سخاوت]] [[میراث‌دار]] [[پدر]] بزرگوار خویش معرفی کرده است<ref>ابن حجر هیتمی، الصواعق المحرقه، ۲۰۵.</ref>. [[ابن عماد حنبلی]] (م ۱۰۸۹ق) نیز گوید: [[علی الهادی]]{{ع}} [[فقیه]]، [[پیشوا]] و [[عابد]] بود<ref>ابن عماد حنبلی، شذرات الذهب، ج۲، ص۲۷۲.</ref>. عبدالله [[شبراوی]] (م ۱۱۷۱ق) امام هادی{{ع}} را [[صاحب کرامات]] فراوان می‌داند<ref>شبراوی، الاتحاف بحب الاشراف، ص۱۳۶.</ref>.<ref>پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش دوم ج۲ (کتاب)|تاریخ اسلام بخش دوم ج۲]] ص ۱۷۵.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:IM010507.jpg|22px]] پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش دوم ج۲ (کتاب)|'''تاریخ اسلام بخش دوم ج۲''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}