امانت در معارف و سیره رضوی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* اهمیت و جایگاه امانت */

2025-05-18T08:03:55Z

اهمیت و جایگاه امانت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۳۳
خط ۱۷:		خط ۱۷:

	== اهمیت و جایگاه امانت ==		== اهمیت و جایگاه امانت ==
	[[امانت‌داری]] یکی از [[فضائل اخلاقی]] و [[تکالیف شرعی]] است که در [[اسلام]] از اهمیت و جایگاه والایی برخوردار است و در [[قرآن]] و [[سنت]] [[اسلامی]] از جمله [[احادیث]] منقول از [[امام رضا]] {{ع}} بر آن تأکید شده است. [[قرآن کریم]] در آیه‌ای با تأکید فراوان [[خداوند]] را فرمان‌دهنده به ردّ امانات به [[اهل]] آن ذکر کرده است: {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَمَانَاتِ إِلَى أَهْلِهَا}}<ref>«خداوند به شما فرمان می‌دهد که امانت‌ها را به صاحب آنها باز گردانید» سوره نساء، آیه ۵۸.</ref>؛ این امانات در [[حدیثی]] از امام رضا {{ع}} به [[ولایت]] [[تفسیر]] شده است<ref>الکافی، ج۱، ص۲۷۶.</ref>. امام رضا {{ع}} ایمان به خداوند را به [[امانت‌داری]] و اجتناب از همه [[گناهان]] تفسیر نموده<ref>عیون أخبار الرضا {{ع}}، ج۲، ص۱۳۳.</ref>. و امانت‌داری را ملاک ایمان واقعی [[انسان‌ها]] دانست و فرمود: به بسیاری [[نماز]] و [[روزه]] و [[حج]] و [[کارهای نیک]] و حتی نماز شب انسان‌ها نگاه نکنید بلکه به [[راستگویی]] و امانت‌داری آنان بنگرید<ref>الأمالی، صدوق، ص۳۷۹.</ref>. این مضمون در روایتی از [[رسول خدا]] {{صل}} نیز آمده است<ref>الاختصاص، ص۲۲۹.</ref>. در [[نقلی]] دیگر منسوب به آن حضرت آمده است که خداوند پیامبرانش را به [[مکارم اخلاق]] اختصاص داد و هر یک از شما باید در خود بنگرد که اگر این مکارم اخلاق در او بود خداوند را به جهت آن [[حمد]] نماید و اگر نبود از خداوند داشتن آن را [[طلب]] کند و سپس ده چیز را به عنوان مکارم اخلاق یاد کرد که یکی از آنها [[ادای امانت]] است<ref>بحار الأنوار، ج۶۶، ص۳۹۴.</ref>. امام رضا {{ع}} ادای امانت به [[نیکوکار]] و حتی [[فاجر]] و [[فاسق]] را لازم شمرده است<ref>عیون أخبار الرضا {{ع}}، ج۲، ص۱۳۰.</ref>. شخصی از امام رضا {{ع}} سؤال کرد فردی از [[دوستان]] شما [[مال]] را از شخصی [[بیگانه]] و شیطان‌صفت به [[امانت]] گرفته و توان آن را دارد که آن را به او باز نگرداند، آیا می‌تواند آن مال را به او بازنگراند؟ [[امام]] به او فرمود: امانت را به او باز گرداند؛ زیرا وی او را به [[امانت الهی]] بر آن مال [[امین]] شمرده است<ref>تهذیب الأحکام، ج۶، ص۳۵۱.</ref>. آن حضرت [[شیعیان]] خود را به [[تقوای الهی]] و [[ورع]] و [[ادای امانت]] سفارش کرده و سپس از [[زینت]] بودن [[شیعیان]] برای [[امامان]] خود و مایه [[ننگ]] نبودن آنان برای امامان یاد کرده و اینکه شیعیان باید [[محبت]] دیگران را به سوی [[اهل بیت]] {{عم}} جلب و هر قبیحی را از آنان دفع کنند<ref>فقه الرضا {{ع}}، ص۳۵۶.</ref>. از این [[روایت]] به دست می‌آید که پیامد [[امانت‌داری]] یا [[خیانت]] در [[امانت]] به شخص امانت‌گذار محدود نمی‌گردد بلکه آثار آن علاوه بر [[خانواده]] و [[خویشان]] فرد، حتی به [[پیشوایان معصوم]] نیز سرایت می‌کند و رعایت امانت از سوی شیعیان سبب زینت بودن آنان برای امامان و جلب محبت دیگران به سوی آنان شده و در مقابل خیانت در امانت سبب مایه ننگ بودن افراد در نزد اهل بیت {{عم}} و مبغوض نمودن آنان در نزد دیگران می‌گردد. همچنین بی‌اعتنایی به امانت و خیانت در آن در [[اسلام]] بسیار [[مذمت]] گردید و دارای پیامدهای ناگوار متعددی در [[دنیا]] و [[آخرت]] دانسته شده است. در [[نقلی]] از [[امام رضا]] {{ع}} به نقل از [[رسول خدا]] {{صل}} آمده است که [[امّت]] من در خیر و [[نیکی]] خواهند بود تا مادامی که [[اهل]] [[اعمال نیک]] و [[صالح]] از جمله امانت‌داری باشند اما هرگاه این [[اعمال]] را ترک نمایند [[مبتلا]] به قحطی و خشکسالی می‌گردند<ref>عیون أخبار الرضا {{ع}}، ج۲، ص۳۲.</ref>. این مضمون در احادیثی از [[امیرمؤمنان]]<ref>بحار الأنوار، ج۷۲، ص۱۷۲.</ref> و [[امام صادق]] {{عم}} نیز آمده است. در [[حدیثی]] دیگر از امام رضا {{ع}} آمده است که هرکس در امانت خیانت نماید از ما نبوده و ما نیز از او نیستیم<ref>عیون أخبار الرضا {{ع}}، ج۲، ص۵۵.</ref>.<ref>[[سید جعفر رضوی\|رضوی، سید جعفر]]، [[امانت - رضوی (مقاله)\|مقاله «امانت»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۲ (کتاب)\|دانشنامه امام رضا ج۲]]، ص ۵۵۰.</ref>		[[امانت‌داری]] یکی از [[فضائل اخلاقی]] و [[تکالیف شرعی]] است که در [[اسلام]] از اهمیت و جایگاه والایی برخوردار است و در [[قرآن]] و [[سنت]] [[اسلامی]] از جمله [[احادیث]] منقول از [[امام رضا]] {{ع}} بر آن تأکید شده است. [[قرآن کریم]] در آیه‌ای با تأکید فراوان [[خداوند]] را فرمان‌دهنده به ردّ امانات به [[اهل]] آن ذکر کرده است: {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَمَانَاتِ إِلَى أَهْلِهَا}}<ref>«خداوند به شما فرمان می‌دهد که امانت‌ها را به صاحب آنها باز گردانید» سوره نساء، آیه ۵۸.</ref>؛ این امانات در [[حدیثی]] از امام رضا {{ع}} به [[ولایت]] [[تفسیر]] شده است<ref>الکافی، ج۱، ص۲۷۶.</ref>. امام رضا {{ع}} ایمان به خداوند را به [[امانت‌داری]] و اجتناب از همه [[گناهان]] تفسیر نموده<ref>عیون أخبار الرضا {{ع}}، ج۲، ص۱۳۳.</ref>. و امانت‌داری را ملاک ایمان واقعی [[انسان‌ها]] دانست و فرمود: به بسیاری [[نماز]] و [[روزه]] و [[حج]] و [[کارهای نیک]] و حتی نماز شب انسان‌ها نگاه نکنید بلکه به [[راستگویی]] و امانت‌داری آنان بنگرید<ref>الأمالی، صدوق، ص۳۷۹.</ref>. این مضمون در روایتی از [[رسول خدا]] {{صل}} نیز آمده است<ref>الاختصاص، ص۲۲۹.</ref>. در [[نقلی]] دیگر منسوب به آن حضرت آمده است که خداوند پیامبرانش را به [[مکارم اخلاق]] اختصاص داد و هر یک از شما باید در خود بنگرد که اگر این مکارم اخلاق در او بود خداوند را به جهت آن [[حمد]] نماید و اگر نبود از خداوند داشتن آن را طلب کند و سپس ده چیز را به عنوان مکارم اخلاق یاد کرد که یکی از آنها [[ادای امانت]] است<ref>بحار الأنوار، ج۶۶، ص۳۹۴.</ref>. امام رضا {{ع}} ادای امانت به [[نیکوکار]] و حتی [[فاجر]] و [[فاسق]] را لازم شمرده است<ref>عیون أخبار الرضا {{ع}}، ج۲، ص۱۳۰.</ref>. شخصی از امام رضا {{ع}} سؤال کرد فردی از [[دوستان]] شما [[مال]] را از شخصی [[بیگانه]] و شیطان‌صفت به [[امانت]] گرفته و توان آن را دارد که آن را به او باز نگرداند، آیا می‌تواند آن مال را به او بازنگراند؟ [[امام]] به او فرمود: امانت را به او باز گرداند؛ زیرا وی او را به [[امانت الهی]] بر آن مال [[امین]] شمرده است<ref>تهذیب الأحکام، ج۶، ص۳۵۱.</ref>. آن حضرت [[شیعیان]] خود را به [[تقوای الهی]] و ورع و [[ادای امانت]] سفارش کرده و سپس از [[زینت]] بودن [[شیعیان]] برای [[امامان]] خود و مایه ننگ نبودن آنان برای امامان یاد کرده و اینکه شیعیان باید [[محبت]] دیگران را به سوی [[اهل بیت]] {{عم}} جلب و هر قبیحی را از آنان دفع کنند<ref>فقه الرضا {{ع}}، ص۳۵۶.</ref>. از این [[روایت]] به دست می‌آید که پیامد [[امانت‌داری]] یا [[خیانت]] در [[امانت]] به شخص امانت‌گذار محدود نمی‌گردد بلکه آثار آن علاوه بر [[خانواده]] و [[خویشان]] فرد، حتی به [[پیشوایان معصوم]] نیز سرایت می‌کند و رعایت امانت از سوی شیعیان سبب زینت بودن آنان برای امامان و جلب محبت دیگران به سوی آنان شده و در مقابل خیانت در امانت سبب مایه ننگ بودن افراد در نزد اهل بیت {{عم}} و مبغوض نمودن آنان در نزد دیگران می‌گردد. همچنین بی‌اعتنایی به امانت و خیانت در آن در [[اسلام]] بسیار مذمت گردید و دارای پیامدهای ناگوار متعددی در [[دنیا]] و [[آخرت]] دانسته شده است. در [[نقلی]] از [[امام رضا]] {{ع}} به نقل از [[رسول خدا]] {{صل}} آمده است که [[امّت]] من در خیر و [[نیکی]] خواهند بود تا مادامی که [[اهل]] [[اعمال نیک]] و [[صالح]] از جمله امانت‌داری باشند اما هرگاه این [[اعمال]] را ترک نمایند [[مبتلا]] به قحطی و خشکسالی می‌گردند<ref>عیون أخبار الرضا {{ع}}، ج۲، ص۳۲.</ref>. این مضمون در احادیثی از [[امیرمؤمنان]]<ref>بحار الأنوار، ج۷۲، ص۱۷۲.</ref> و [[امام صادق]] {{عم}} نیز آمده است. در [[حدیثی]] دیگر از امام رضا {{ع}} آمده است که هرکس در امانت خیانت نماید از ما نبوده و ما نیز از او نیستیم<ref>عیون أخبار الرضا {{ع}}، ج۲، ص۵۵.</ref>.<ref>[[سید جعفر رضوی\|رضوی، سید جعفر]]، [[امانت - رضوی (مقاله)\|مقاله «امانت»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۲ (کتاب)\|دانشنامه امام رضا ج۲]]، ص ۵۵۰.</ref>

	== [[احکام]] امانت ==		== [[احکام]] امانت ==

Bahmani: /* گستره امانت */

2025-05-18T08:03:09Z

گستره امانت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۳۳
خط ۱۴:		خط ۱۴:

	== گستره [[امانت]] ==		== گستره [[امانت]] ==
	در [[آموزه‌های اسلامی]] امانت گستره بسیار وسیعی دارد که علاوه بر امانت‌های [[مالی]] بسیار از امور دیگر را شامل می‌شود. در روایتی از [[امام رضا]] {{ع}} از امانت در [[آیه]] {{متن قرآن\|إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمَانَةَ عَلَى السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَالْجِبَالِ فَأَبَيْنَ أَنْ يَحْمِلْنَهَا}}<ref>«ما امانت را بر آسمان‌ها و زمین و کوه‌ها عرضه کردیم، از برداشتن آن سر برتافتند» سوره احزاب، آیه ۷۲.</ref> که [[آسمان]] و [[زمین]] و کوه‌ها از پذیرش آن [[امتناع]] کردند سؤال شد که آن حضرت مراد از امانت را [[ولایت]] دانستند<ref>الکافی، ج۱، ص۴۱۳.</ref>. در [[حدیثی]] از [[امام صادق]] {{ع}} نیز مصداق امانت در آیه، ولایت [[امیرمؤمنان]] {{ع}} دانسته شده است<ref>الکافی، ج۱، ص۲۷۶.</ref>. امام رضا {{ع}} نیز مراد از امانت در آیه ۵۸ [[سوره نساء]]: {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَمَانَاتِ إِلَى أَهْلِهَا}}<ref>«خداوند به شما فرمان می‌دهد که امانت‌ها را به صاحب آنها باز گردانید» سوره نساء، آیه ۵۸.</ref> را ولایت و [[امامت]] دانسته است که هر امامی [[وظیفه]] دارد آن را به [[امام]] پس از خود واگذار نماید<ref>تهذیب الأحکام، ج۶، ص۳۵۲.</ref>. البته مقصود آن است که ولایت و امامت یکی از مصادیق امانت و یا مهمترین مصداق آن است؛ زیرا بر اساس دیگر [[روایت‌ها]]<ref>مجمع البیان، ج۸، ص۱۸۶؛ ج۳، ص۱۱۲؛ جامع البیان، ج۵، ص۲۰۰.</ref> و نظر [[مفسران]]، امانت در این [[آیات]] عام است که بسیاری از امور از جمله [[احکام]] و [[فرائض ~~الهی]]،~~ امانت‌های میان [[مردم]]، [[وفای به عهد]] و امور دیگر<ref>من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۵۸۴-۵۸۵.</ref> را شامل می‌شود. [[امام رضا]] {{ع}} از خویشتن به عنوان [[ودیعه]] [[الهی]] در میان [[مردم]] یاد کرده است و نیز از [[امامان]] به عنوان امانت‌داران و حافظان [[دین الهی]] یاد گردیده است<ref>عیون أخبار الرضا {{ع}}، ج۲، ص۱۰۷.</ref>. از این [[روایت‌ها]] به دست می‌آید که [[دین]] و [[احکام الهی]] یکی از مصادیق [[امانت]] است که امامان موظف به [[حفظ]] آن و رساندن آن به مردم‌اند. امام رضا {{ع}} از [[عقل]] به عنوان ودیعه‌ای الهی یاد کرده که [[خداوند]] آن را در نزد [[انسان‌ها]] به امانت گذاشته است<ref>الأمالی، طوسی، ص۵۶.</ref>. در روایت‌های متعدد دیگر از آن حضرت به [[ادای امانت]] تأکید شده است<ref>فقه الرضا {{ع}}، ص۱۶۷.</ref>. این روایت‌ها [[ظهور]] در امانت‌های [[مالی]] و مادی دارد؛ چنان‌که در روایتی از آن حضرت به [[صراحت]] از سپردن [[اموال]] به دیگران به عنوان امانت سخن به میان آمده است<ref>فقه الرضا {{ع}}، ص۲۸۰.</ref>. [[احکام خدا]] از جمله [[غسل]] جنابت نیز امانتی الهی شمرده شده است که خداوند با مکلف‌کردن انسان‌ها به این [[تکلیف]]، آنان را [[امتحان]] می‌نماید<ref>المناقب، ابن‌شهرآشوب، ج۳، ص۴۶۵-۴۶۶.</ref>. این مضمون در روایتی از [[امام صادق]] {{ع}} نیز آمده است<ref>الاحتجاج، ج۲، ص۳۴۷.</ref>. [[اسرار]] [[مؤمنان]] و حتی اسرار جنازه [[مؤمن]] از دیگر مصادیق امانت است که در روایتی در امام رضا {{ع}} به حفظ و بازگو نکردن آن به دیگران سفارش شده است<ref>فقه الرضا {{ع}}، ص۱۶۷.</ref>. این امر در [[حدیثی]] از [[امام باقر]] {{ع}}<ref>الکافی، ج۳، ص۱۶۴.</ref> و امام صادق {{ع}}<ref>ثواب الأعمال، ص۱۹۶.</ref> نیز آمده است. در حدیثی [[رسول خدا]] {{صل}} در پاسخ به این [[پرسش]] که چگونه درباره میت باید امانت رعایت شود فرمود: رعایت درباره او به آن است که عورت میت را بپوشاند و زشتی‌های او را مخفی کند<ref>ثواب الأعمال، ص۲۹۲.</ref>.<ref>[[سید جعفر رضوی\|رضوی، سید جعفر]]، [[امانت - رضوی (مقاله)\|مقاله «امانت»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۲ (کتاب)\|دانشنامه امام رضا ج۲]]، ص ۵۵۰.</ref>		در [[آموزه‌های اسلامی]] امانت گستره بسیار وسیعی دارد که علاوه بر امانت‌های [[مالی]] بسیار از امور دیگر را شامل می‌شود. در روایتی از [[امام رضا]] {{ع}} از امانت در [[آیه]] {{متن قرآن\|إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمَانَةَ عَلَى السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَالْجِبَالِ فَأَبَيْنَ أَنْ يَحْمِلْنَهَا}}<ref>«ما امانت را بر آسمان‌ها و زمین و کوه‌ها عرضه کردیم، از برداشتن آن سر برتافتند» سوره احزاب، آیه ۷۲.</ref> که [[آسمان]] و [[زمین]] و کوه‌ها از پذیرش آن [[امتناع]] کردند سؤال شد که آن حضرت مراد از امانت را [[ولایت]] دانستند<ref>الکافی، ج۱، ص۴۱۳.</ref>. در [[حدیثی]] از [[امام صادق]] {{ع}} نیز مصداق امانت در آیه، ولایت [[امیرمؤمنان]] {{ع}} دانسته شده است<ref>الکافی، ج۱، ص۲۷۶.</ref>. امام رضا {{ع}} نیز مراد از امانت در آیه ۵۸ [[سوره نساء]]: {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَمَانَاتِ إِلَى أَهْلِهَا}}<ref>«خداوند به شما فرمان می‌دهد که امانت‌ها را به صاحب آنها باز گردانید» سوره نساء، آیه ۵۸.</ref> را ولایت و [[امامت]] دانسته است که هر امامی [[وظیفه]] دارد آن را به [[امام]] پس از خود واگذار نماید<ref>تهذیب الأحکام، ج۶، ص۳۵۲.</ref>. البته مقصود آن است که ولایت و امامت یکی از مصادیق امانت و یا مهمترین مصداق آن است؛ زیرا بر اساس دیگر [[روایت‌ها]]<ref>مجمع البیان، ج۸، ص۱۸۶؛ ج۳، ص۱۱۲؛ جامع البیان، ج۵، ص۲۰۰.</ref> و نظر [[مفسران]]، امانت در این [[آیات]] عام است که بسیاری از امور از جمله [[احکام]] و فرائض الهی، امانت‌های میان [[مردم]]، [[وفای به عهد]] و امور دیگر<ref>من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۵۸۴-۵۸۵.</ref> را شامل می‌شود. [[امام رضا]] {{ع}} از خویشتن به عنوان ودیعه [[الهی]] در میان [[مردم]] یاد کرده است و نیز از [[امامان]] به عنوان امانت‌داران و حافظان [[دین الهی]] یاد گردیده است<ref>عیون أخبار الرضا {{ع}}، ج۲، ص۱۰۷.</ref>. از این [[روایت‌ها]] به دست می‌آید که [[دین]] و [[احکام الهی]] یکی از مصادیق [[امانت]] است که امامان موظف به [[حفظ]] آن و رساندن آن به مردم‌اند. امام رضا {{ع}} از [[عقل]] به عنوان ودیعه‌ای الهی یاد کرده که [[خداوند]] آن را در نزد [[انسان‌ها]] به امانت گذاشته است<ref>الأمالی، طوسی، ص۵۶.</ref>. در روایت‌های متعدد دیگر از آن حضرت به [[ادای امانت]] تأکید شده است<ref>فقه الرضا {{ع}}، ص۱۶۷.</ref>. این روایت‌ها [[ظهور]] در امانت‌های [[مالی]] و مادی دارد؛ چنان‌که در روایتی از آن حضرت به صراحت از سپردن [[اموال]] به دیگران به عنوان امانت سخن به میان آمده است<ref>فقه الرضا {{ع}}، ص۲۸۰.</ref>. [[احکام خدا]] از جمله [[غسل]] جنابت نیز امانتی الهی شمرده شده است که خداوند با مکلف‌کردن انسان‌ها به این [[تکلیف]]، آنان را [[امتحان]] می‌نماید<ref>المناقب، ابن‌شهرآشوب، ج۳، ص۴۶۵-۴۶۶.</ref>. این مضمون در روایتی از [[امام صادق]] {{ع}} نیز آمده است<ref>الاحتجاج، ج۲، ص۳۴۷.</ref>. [[اسرار]] [[مؤمنان]] و حتی اسرار جنازه [[مؤمن]] از دیگر مصادیق امانت است که در روایتی در امام رضا {{ع}} به حفظ و بازگو نکردن آن به دیگران سفارش شده است<ref>فقه الرضا {{ع}}، ص۱۶۷.</ref>. این امر در [[حدیثی]] از [[امام باقر]] {{ع}}<ref>الکافی، ج۳، ص۱۶۴.</ref> و امام صادق {{ع}}<ref>ثواب الأعمال، ص۱۹۶.</ref> نیز آمده است. در حدیثی [[رسول خدا]] {{صل}} در پاسخ به این [[پرسش]] که چگونه درباره میت باید امانت رعایت شود فرمود: رعایت درباره او به آن است که عورت میت را بپوشاند و زشتی‌های او را مخفی کند<ref>ثواب الأعمال، ص۲۹۲.</ref>.<ref>[[سید جعفر رضوی\|رضوی، سید جعفر]]، [[امانت - رضوی (مقاله)\|مقاله «امانت»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۲ (کتاب)\|دانشنامه امام رضا ج۲]]، ص ۵۵۰.</ref>

	== اهمیت و جایگاه امانت ==		== اهمیت و جایگاه امانت ==

Bahmani: /* مقدمه */

2025-05-18T08:02:34Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۳۲
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[حفظ]] [[حقوق مالی]] و غیرمالی دیگران. [[امانت]] از ریشه «ا م ن» و در لغت به معنای سکون و [[آرامش]]<ref>معجم مقاییس اللغة، ج۱، ص۱۳۳؛ تاج العروس، ج۱۸، ص۲۴.</ref> و [[تصدیق]] کردن<ref>معجم مقاییس اللغة، ج۱، ص۱۳۳؛ لسان العرب، ج۱۲، ص۲۹۴.</ref> آمده است و به معنای تأمین امنیت حقی از [[حقوق]] به وسیله [[عهد]]، [[وصیت]] و مانند آن گفته می‌شود<ref>المیزان، ج۹، ص۵۴.</ref> افزون بر این، به آنچه حفظ آن با [[عقد]] یا غیر عقد بر [[انسان]] [[واجب]] است نیز امانت گفته شده است، اعم از اینکه عقد مذکور تنها با [[هدف]] حفظ آن شئ منعقد گردیده است، مانند عقد ودیعه و یا هدف از آن حفظ چیزی نباشد مانند عقد اجاره<ref>معجم لغة الفقهاء، ص۸۸؛ معجم ألفاظ الفقه الجعفری، ص۶۹.</ref> و برخی دیگر گفته‌اند: امانت بر هر چیزی که به انسان سپرده شده، اعم از [[تکالیف شرعی]] و یا غیرشرعی همچون [[اهل]] و [[مال]] اطلاق می‌گردد<ref>معجم المصطلحات و الألفاظ الفقهیة، ج۱، ص۲۸۳.</ref>.		[[حفظ]] [[حقوق مالی]] و غیرمالی دیگران. [[امانت]] از ریشه «ا م ن» و در لغت به معنای سکون و [[آرامش]]<ref>معجم مقاییس اللغة، ج۱، ص۱۳۳؛ تاج العروس، ج۱۸، ص۲۴.</ref> و تصدیق کردن<ref>معجم مقاییس اللغة، ج۱، ص۱۳۳؛ لسان العرب، ج۱۲، ص۲۹۴.</ref> آمده است و به معنای تأمین امنیت حقی از [[حقوق]] به وسیله [[عهد]]، [[وصیت]] و مانند آن گفته می‌شود<ref>المیزان، ج۹، ص۵۴.</ref> افزون بر این، به آنچه حفظ آن با [[عقد]] یا غیر عقد بر [[انسان]] [[واجب]] است نیز امانت گفته شده است، اعم از اینکه عقد مذکور تنها با [[هدف]] حفظ آن شئ منعقد گردیده است، مانند عقد ودیعه و یا هدف از آن حفظ چیزی نباشد مانند عقد اجاره<ref>معجم لغة الفقهاء، ص۸۸؛ معجم ألفاظ الفقه الجعفری، ص۶۹.</ref> و برخی دیگر گفته‌اند: امانت بر هر چیزی که به انسان سپرده شده، اعم از [[تکالیف شرعی]] و یا غیرشرعی همچون [[اهل]] و [[مال]] اطلاق می‌گردد<ref>معجم المصطلحات و الألفاظ الفقهیة، ج۱، ص۲۸۳.</ref>.

	امانت از نظر [[فقهی]] به دو قسم است. امانت [[مالکی]] و امانت [[شرعی]]، امانت مالکی به [[مالی]] گفته می‌شود که [[مالک]] آن را در [[اختیار]] دیگری گذاشته است و سبب آن یا عقدی است که امانت موضوع اصلی آن است مانند ودیعه، و یا عقدی است که امانت در ضمن و به تبع آن مطرح است مانند اجاره، عاریه، [[مضاربه]]، [[وکالت]]، شرکت و رهن<ref>مصطلحات الفقه، ص۸۷.</ref> و امانت شرعی به مالی اطلاق می‌گردد که [[شارع]] فردی را بر آن [[امین]] قرار داده است، خواه آن مال به طور قهری در اختیار آن شخص قرار گرفته باشد مانند آنکه باد [[لباس]] کسی را به [[خانه]] [[همسایه]] بیاندازد یا توسط مالک آن بدون اطلاع تحویل‌گیرنده شده باشد مانند آنکه کسی کیف یا صندوقی را از فروشنده‌ای خریده و در درون آن مالی از فروشنده بیابد که مورد معامله نبوده است و یا آنکه به [[اذن]] شارع آن مال را بردارد. مانند کسی که مال گمشده‌ای را پیدا نماید و یا [[مال]] محترمی که در معرض تلف است را به قصد رساندن آن به صاحبش در [[اختیار]] بگیرد<ref>فرهنگ فقه، ج۱، ص۶۵۳-۶۵۴؛ کنز العرفان، ج۲، ص۷۶.</ref> و برخی دیگر گفته‌اند: [[امانت]] [[شرعی]] آن است که [[مالی]] بدون [[اذن]] یا [[رضایت]] یا [[آگاهی]] و اختیار [[مالک]] در اختیار دیگری قرار گیرید<ref>معجم ألفاظ الفقه الجعفری، ص۶۹؛ ما وراء الفقه، ج۵، ص۲۳.</ref>.		امانت از نظر [[فقهی]] به دو قسم است. امانت [[مالکی]] و امانت [[شرعی]]، امانت مالکی به [[مالی]] گفته می‌شود که [[مالک]] آن را در [[اختیار]] دیگری گذاشته است و سبب آن یا عقدی است که امانت موضوع اصلی آن است مانند ودیعه، و یا عقدی است که امانت در ضمن و به تبع آن مطرح است مانند اجاره، عاریه، [[مضاربه]]، [[وکالت]]، شرکت و رهن<ref>مصطلحات الفقه، ص۸۷.</ref> و امانت شرعی به مالی اطلاق می‌گردد که [[شارع]] فردی را بر آن [[امین]] قرار داده است، خواه آن مال به طور قهری در اختیار آن شخص قرار گرفته باشد مانند آنکه باد [[لباس]] کسی را به [[خانه]] [[همسایه]] بیاندازد یا توسط مالک آن بدون اطلاع تحویل‌گیرنده شده باشد مانند آنکه کسی کیف یا صندوقی را از فروشنده‌ای خریده و در درون آن مالی از فروشنده بیابد که مورد معامله نبوده است و یا آنکه به [[اذن]] شارع آن مال را بردارد. مانند کسی که مال گمشده‌ای را پیدا نماید و یا [[مال]] محترمی که در معرض تلف است را به قصد رساندن آن به صاحبش در [[اختیار]] بگیرد<ref>فرهنگ فقه، ج۱، ص۶۵۳-۶۵۴؛ کنز العرفان، ج۲، ص۷۶.</ref> و برخی دیگر گفته‌اند: [[امانت]] [[شرعی]] آن است که [[مالی]] بدون [[اذن]] یا [[رضایت]] یا [[آگاهی]] و اختیار [[مالک]] در اختیار دیگری قرار گیرید<ref>معجم ألفاظ الفقه الجعفری، ص۶۹؛ ما وراء الفقه، ج۵، ص۲۳.</ref>.

Jaafari در ‏۶ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۲۳

2025-04-06T08:23:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۵۳
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = امانت		\| موضوع مرتبط = امانت
	\| عنوان مدخل = امانت		\| عنوان مدخل = امانت
	\| مداخل مرتبط = [[امانت در لغت]] - [[امانت در قرآن]] - [[امانت در حدیث]] - [[امانت در فقه اسلامی]] - [[امانت در فقه سیاسی]] - [[امانت‌ در نهج البلاغه]] - [[امانت در معارف و سیره نبوی]] - [[امانت در معارف دعا و زیارات]] - [[امانت در معارف و سیره سجادی]] - [[امانت در معارف و سیره رضوی]] - [[امانت در جامعه‌شناسی اسلامی]] - [[امانت در فلسفه اسلامی]] - [[امانت در منابع اهل سنت]] - [[امانت در سیره معصوم]] - [[امانت در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]		\| مداخل مرتبط = [[امانت در لغت]] - [[امانت در قرآن]] - [[امانت در حدیث]] - [[امانت در فقه اسلامی]] - [[امانت در فقه سیاسی]] - [[امانت‌ در نهج البلاغه]] - [[امانت در معارف و سیره نبوی]] - [[امانت در معارف دعا و زیارات]] - [[امانت در معارف و سیره سجادی]] - [[امانت در معارف و سیره رضوی]] - [[امانت در جامعه‌شناسی اسلامی]] - [[امانت در فلسفه اسلامی]] - [[امانت در منابع اهل سنت]] - [[امانت در سیره معصوم]] - [[امانت در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]] - [[امانت در سبک زندگی اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Bahmani در ‏۲۱ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۰۰

2023-09-21T09:00:50Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۳۰
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = امانت		\| موضوع مرتبط = امانت
	\| عنوان مدخل = امانت		\| عنوان مدخل = امانت
	\| مداخل مرتبط = [[امانت در لغت]] - [[امانت در قرآن]] - [[امانت در حدیث]] - [[امانت در فقه اسلامی]] - [[امانت در فقه سیاسی]] - [[امانت‌ در نهج البلاغه]] - [[امانت در معارف و سیره نبوی]] - [[امانت در معارف دعا و زیارات]] - [[امانت در معارف و سیره سجادی]] - [[امانت در معارف و سیره رضوی]] - [[امانت در جامعه‌شناسی اسلامی]] - [[امانت در فلسفه اسلامی]] - [[امانت در منابع اهل سنت~~]] - [[مقام امانت الهی]] - [[مقام امین الله~~]] - [[امانت در سیره معصوم]] - [[امانت در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]		\| مداخل مرتبط = [[امانت در لغت]] - [[امانت در قرآن]] - [[امانت در حدیث]] - [[امانت در فقه اسلامی]] - [[امانت در فقه سیاسی]] - [[امانت‌ در نهج البلاغه]] - [[امانت در معارف و سیره نبوی]] - [[امانت در معارف دعا و زیارات]] - [[امانت در معارف و سیره سجادی]] - [[امانت در معارف و سیره رضوی]] - [[امانت در جامعه‌شناسی اسلامی]] - [[امانت در فلسفه اسلامی]] - [[امانت در منابع اهل سنت]] - [[امانت در سیره معصوم]] - [[امانت در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Bahmani در ‏۲۱ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۵۷

2023-09-21T06:57:01Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۲۷
خط ۵:		خط ۵:
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}


	== مقدمه ==		== مقدمه ==

Bahmani در ‏۲۱ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۵۶

2023-09-21T06:56:50Z

نمایش تغییرات

Bahmani در ‏۲۱ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۳۷

2023-09-21T05:37:42Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۰۷
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{سیره معصوم}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = امانت		\| موضوع مرتبط = امانت
	\| عنوان مدخل = [[امانت]]		\| عنوان مدخل = امانت
	\| مداخل مرتبط = [[امانت در لغت]] - [[امانت در قرآن]] - [[امانت در حدیث]] - [[امانت در فقه اسلامی]] - [[امانت‌ در نهج البلاغه]] - [[امانت در معارف و سیره نبوی]] - [[امانت در معارف دعا و زیارات]] - [[امانت در معارف و سیره سجادی]] - [[امانت در معارف و سیره رضوی]] - [[امانت در جامعه‌شناسی اسلامی]] - [[امانت در فلسفه اسلامی]] - [[امانت در منابع اهل سنت]] - [[مقام امانت الهی]] - [[مقام امین الله]] - [[امانت در سیره معصوم]]		\| مداخل مرتبط = [[امانت در لغت]] - [[امانت در قرآن]] - [[امانت در حدیث]] - [[امانت در فقه اسلامی]] - [[امانت در فقه سیاسی]] - [[امانت‌ در نهج البلاغه]] - [[امانت در معارف و سیره نبوی]] - [[امانت در معارف دعا و زیارات]] - [[امانت در معارف و سیره سجادی]] - [[امانت در معارف و سیره رضوی]] - [[امانت در جامعه‌شناسی اسلامی]] - [[امانت در فلسفه اسلامی]] - [[امانت در منابع اهل سنت]] - [[مقام امانت الهی]] - [[مقام امین الله]] - [[امانت در سیره معصوم]] - [[امانت در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Wasity: جایگزینی متن - 'ابن شهر آشوب' به 'ابن‌شهرآشوب'

2022-11-07T10:38:31Z

جایگزینی متن - 'ابن شهر آشوب' به 'ابن‌شهرآشوب'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۰۸
خط ۱۵:		خط ۱۵:

	== گستره [[امانت]] ==		== گستره [[امانت]] ==
	در [[آموزه‌های اسلامی]] امانت گستره بسیار وسیعی دارد که علاوه بر امانت‌های [[مالی]] بسیار از امور دیگر را شامل می‌شود. در روایتی از [[امام رضا]] {{ع}} از امانت در [[آیه]] {{متن قرآن\|إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمَانَةَ عَلَى السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَالْجِبَالِ فَأَبَيْنَ أَنْ يَحْمِلْنَهَا}}<ref>«ما امانت را بر آسمان‌ها و زمین و کوه‌ها عرضه کردیم، از برداشتن آن سر برتافتند» سوره احزاب، آیه ۷۲.</ref> که [[آسمان]] و [[زمین]] و کوه‌ها از پذیرش آن [[امتناع]] کردند سؤال شد که آن [[حضرت]] مراد از امانت را [[ولایت]] دانستند<ref>الکافی، ج۱، ص۴۱۳.</ref>. در [[حدیثی]] از [[امام صادق]] {{ع}} نیز مصداق امانت در آیه، ولایت [[امیرمؤمنان]] {{ع}} دانسته شده است<ref>الکافی، ج۱، ص۲۷۶.</ref>. امام رضا {{ع}} نیز مراد از امانت در آیه ۵۸ [[سوره نساء]]: {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَمَانَاتِ إِلَى أَهْلِهَا}}<ref>«خداوند به شما فرمان می‌دهد که امانت‌ها را به صاحب آنها باز گردانید» سوره نساء، آیه ۵۸.</ref> را ولایت و [[امامت]] دانسته است که هر امامی [[وظیفه]] دارد آن را به [[امام]] پس از خود واگذار نماید<ref>تهذیب الأحکام، ج۶، ص۳۵۲.</ref>. البته مقصود آن است که ولایت و امامت یکی از مصادیق امانت و یا مهمترین مصداق آن است؛ زیرا بر اساس دیگر [[روایت‌ها]]<ref>مجمع البیان، ج۸، ص۱۸۶؛ ج۳، ص۱۱۲؛ جامع البیان، ج۵، ص۲۰۰.</ref> و نظر [[مفسران]]، امانت در این [[آیات]] عام است که بسیاری از امور از جمله [[احکام]] و [[فرائض الهی]]، امانت‌های میان [[مردم]]، [[وفای به عهد]] و امور دیگر<ref>من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۵۸۴-۵۸۵.</ref> را شامل می‌شود. [[امام رضا]] {{ع}} از خویشتن به عنوان [[ودیعه]] [[الهی]] در میان [[مردم]] یاد کرده است و نیز از [[امامان]] به عنوان امانت‌داران و حافظان [[دین الهی]] یاد گردیده است<ref>عیون أخبار الرضا {{ع}}، ج۲، ص۱۰۷.</ref>. از این [[روایت‌ها]] به دست می‌آید که [[دین]] و [[احکام الهی]] یکی از مصادیق [[امانت]] است که امامان موظف به [[حفظ]] آن و رساندن آن به مردم‌اند. امام رضا {{ع}} از [[عقل]] به عنوان ودیعه‌ای الهی یاد کرده که [[خداوند]] آن را در نزد [[انسان‌ها]] به امانت گذاشته است<ref>الأمالی، طوسی، ص۵۶.</ref>. در روایت‌های متعدد دیگر از آن [[حضرت]] به [[ادای امانت]] تأکید شده است<ref>فقه الرضا {{ع}}، ص۱۶۷.</ref>. این روایت‌ها [[ظهور]] در امانت‌های [[مالی]] و مادی دارد؛ چنان‌که در روایتی از آن حضرت به [[صراحت]] از سپردن [[اموال]] به دیگران به عنوان امانت سخن به میان آمده است<ref>فقه الرضا {{ع}}، ص۲۸۰.</ref>. [[احکام خدا]] از جمله [[غسل]] جنابت نیز امانتی الهی شمرده شده است که خداوند با مکلف‌کردن انسان‌ها به این [[تکلیف]]، آنان را [[امتحان]] می‌نماید<ref>المناقب، ~~ابن شهر آشوب،~~ ج۳، ص۴۶۵-۴۶۶.</ref>. این مضمون در روایتی از [[امام صادق]] {{ع}} نیز آمده است<ref>الاحتجاج، ج۲، ص۳۴۷.</ref>. [[اسرار]] [[مؤمنان]] و حتی اسرار جنازه [[مؤمن]] از دیگر مصادیق امانت است که در روایتی در امام رضا {{ع}} به حفظ و بازگو نکردن آن به دیگران سفارش شده است<ref>فقه الرضا {{ع}}، ص۱۶۷.</ref>. این امر در [[حدیثی]] از [[امام باقر]] {{ع}}<ref>الکافی، ج۳، ص۱۶۴.</ref> و امام صادق {{ع}}<ref>ثواب الأعمال، ص۱۹۶.</ref> نیز آمده است. در حدیثی [[رسول خدا]] {{صل}} در پاسخ به این [[پرسش]] که چگونه درباره میت باید امانت رعایت شود فرمود: رعایت درباره او به آن است که عورت میت را بپوشاند و زشتی‌های او را مخفی کند<ref>ثواب الأعمال، ص۲۹۲.</ref><ref>[[سید جعفر رضوی\|رضوی، سید جعفر]]، [[امانت - رضوی (مقاله)\|مقاله «امانت»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۲ (کتاب)\|دانشنامه امام رضا ج۲]] ص ۵۵۰.</ref>		در [[آموزه‌های اسلامی]] امانت گستره بسیار وسیعی دارد که علاوه بر امانت‌های [[مالی]] بسیار از امور دیگر را شامل می‌شود. در روایتی از [[امام رضا]] {{ع}} از امانت در [[آیه]] {{متن قرآن\|إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمَانَةَ عَلَى السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَالْجِبَالِ فَأَبَيْنَ أَنْ يَحْمِلْنَهَا}}<ref>«ما امانت را بر آسمان‌ها و زمین و کوه‌ها عرضه کردیم، از برداشتن آن سر برتافتند» سوره احزاب، آیه ۷۲.</ref> که [[آسمان]] و [[زمین]] و کوه‌ها از پذیرش آن [[امتناع]] کردند سؤال شد که آن [[حضرت]] مراد از امانت را [[ولایت]] دانستند<ref>الکافی، ج۱، ص۴۱۳.</ref>. در [[حدیثی]] از [[امام صادق]] {{ع}} نیز مصداق امانت در آیه، ولایت [[امیرمؤمنان]] {{ع}} دانسته شده است<ref>الکافی، ج۱، ص۲۷۶.</ref>. امام رضا {{ع}} نیز مراد از امانت در آیه ۵۸ [[سوره نساء]]: {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَمَانَاتِ إِلَى أَهْلِهَا}}<ref>«خداوند به شما فرمان می‌دهد که امانت‌ها را به صاحب آنها باز گردانید» سوره نساء، آیه ۵۸.</ref> را ولایت و [[امامت]] دانسته است که هر امامی [[وظیفه]] دارد آن را به [[امام]] پس از خود واگذار نماید<ref>تهذیب الأحکام، ج۶، ص۳۵۲.</ref>. البته مقصود آن است که ولایت و امامت یکی از مصادیق امانت و یا مهمترین مصداق آن است؛ زیرا بر اساس دیگر [[روایت‌ها]]<ref>مجمع البیان، ج۸، ص۱۸۶؛ ج۳، ص۱۱۲؛ جامع البیان، ج۵، ص۲۰۰.</ref> و نظر [[مفسران]]، امانت در این [[آیات]] عام است که بسیاری از امور از جمله [[احکام]] و [[فرائض الهی]]، امانت‌های میان [[مردم]]، [[وفای به عهد]] و امور دیگر<ref>من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۵۸۴-۵۸۵.</ref> را شامل می‌شود. [[امام رضا]] {{ع}} از خویشتن به عنوان [[ودیعه]] [[الهی]] در میان [[مردم]] یاد کرده است و نیز از [[امامان]] به عنوان امانت‌داران و حافظان [[دین الهی]] یاد گردیده است<ref>عیون أخبار الرضا {{ع}}، ج۲، ص۱۰۷.</ref>. از این [[روایت‌ها]] به دست می‌آید که [[دین]] و [[احکام الهی]] یکی از مصادیق [[امانت]] است که امامان موظف به [[حفظ]] آن و رساندن آن به مردم‌اند. امام رضا {{ع}} از [[عقل]] به عنوان ودیعه‌ای الهی یاد کرده که [[خداوند]] آن را در نزد [[انسان‌ها]] به امانت گذاشته است<ref>الأمالی، طوسی، ص۵۶.</ref>. در روایت‌های متعدد دیگر از آن [[حضرت]] به [[ادای امانت]] تأکید شده است<ref>فقه الرضا {{ع}}، ص۱۶۷.</ref>. این روایت‌ها [[ظهور]] در امانت‌های [[مالی]] و مادی دارد؛ چنان‌که در روایتی از آن حضرت به [[صراحت]] از سپردن [[اموال]] به دیگران به عنوان امانت سخن به میان آمده است<ref>فقه الرضا {{ع}}، ص۲۸۰.</ref>. [[احکام خدا]] از جمله [[غسل]] جنابت نیز امانتی الهی شمرده شده است که خداوند با مکلف‌کردن انسان‌ها به این [[تکلیف]]، آنان را [[امتحان]] می‌نماید<ref>المناقب، ابن‌شهرآشوب، ج۳، ص۴۶۵-۴۶۶.</ref>. این مضمون در روایتی از [[امام صادق]] {{ع}} نیز آمده است<ref>الاحتجاج، ج۲، ص۳۴۷.</ref>. [[اسرار]] [[مؤمنان]] و حتی اسرار جنازه [[مؤمن]] از دیگر مصادیق امانت است که در روایتی در امام رضا {{ع}} به حفظ و بازگو نکردن آن به دیگران سفارش شده است<ref>فقه الرضا {{ع}}، ص۱۶۷.</ref>. این امر در [[حدیثی]] از [[امام باقر]] {{ع}}<ref>الکافی، ج۳، ص۱۶۴.</ref> و امام صادق {{ع}}<ref>ثواب الأعمال، ص۱۹۶.</ref> نیز آمده است. در حدیثی [[رسول خدا]] {{صل}} در پاسخ به این [[پرسش]] که چگونه درباره میت باید امانت رعایت شود فرمود: رعایت درباره او به آن است که عورت میت را بپوشاند و زشتی‌های او را مخفی کند<ref>ثواب الأعمال، ص۲۹۲.</ref><ref>[[سید جعفر رضوی\|رضوی، سید جعفر]]، [[امانت - رضوی (مقاله)\|مقاله «امانت»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۲ (کتاب)\|دانشنامه امام رضا ج۲]] ص ۵۵۰.</ref>

	== اهمیت و جایگاه امانت ==		== اهمیت و جایگاه امانت ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T10:00:08Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

نمایش تغییرات