امداد غیبی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۱۳ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۲۰

2024-04-13T11:20:42Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۵۰
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[امداد غیبی در قرآن]] - [[امداد غیبی در کلام اسلامی]] - [[امداد غیبی در معارف ~~مهدوی]] - [[امداد غیبی در سیره پیامبر خاتم~~]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[امداد غیبی در قرآن]] - [[امداد غیبی در کلام اسلامی]] - [[امداد غیبی در معارف مهدویت]] \| پرسش مرتبط = }}

	'''امداد غیبی''' از دو واژه [[امداد]] به معنای [[یاری]] رسانی و [[غیب]] به معنای پنهانی تشکیل یافته است. امداد غیبی به [[یاری]] از سوی [[خدا]] و از [[ناحیه]] [[غیب]] گفته می‌شود که معمولاً از راه‌های نامتعارف و غیر عادی و [[ناپیدا]] است.		'''امداد غیبی''' از دو واژه [[امداد]] به معنای [[یاری]] رسانی و [[غیب]] به معنای پنهانی تشکیل یافته است. امداد غیبی به [[یاری]] از سوی [[خدا]] و از ناحیه [[غیب]] گفته می‌شود که معمولاً از راه‌های نامتعارف و غیر عادی و [[ناپیدا]] است.

	امداد غیبی [[سنت الهی\|سنتی الهی]] است که در موقعیت‌های خاص و با شرائط ویژه، پدیدار می‌شود و محدویت زمانی و مکانی ندارد و روش‌های آن، بسته به زمان، مکان و موقعیت حوادث، متفاوت و متنوع گزارش شده است.		امداد غیبی [[سنت الهی\|سنتی الهی]] است که در موقعیت‌های خاص و با شرائط ویژه، پدیدار می‌شود و محدویت زمانی و مکانی ندارد و روش‌های آن، بسته به زمان، مکان و موقعیت حوادث، متفاوت و متنوع گزارش شده است.

	مهم‌ترین [[سند]] اعتبار وجود امداد غیبی، [[آیات قرآنی]] است که به روشنی از این پدیده یاد کرده‌اند.		مهم‌ترین سند اعتبار وجود امداد غیبی، [[آیات قرآنی]] است که به روشنی از این پدیده یاد کرده‌اند.

	امداد غیبی را می‌توان با [[شهود]] و [[ادراک]] شخصی، گزارش [[معصومان]] و [[اولیای الهی]] و [[عقل]] دریافت و [[اثبات]] کرد.		امداد غیبی را می‌توان با [[شهود]] و [[ادراک]] شخصی، گزارش [[معصومان]] و [[اولیای الهی]] و [[عقل]] دریافت و [[اثبات]] کرد.

Bahmani در ‏۱۷ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۴۱

2024-03-17T05:41:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۱۱
خط ۹۲:		خط ۹۲:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

			[[رده:اصطلاحات قرآنی]]

Jaafari در ‏۱۶ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۱۷

2024-03-16T11:17:36Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۴۷
خط ۲۲:		خط ۲۲:

	=== امداد غیبی به [[پیامبران]] ===		=== امداد غیبی به [[پیامبران]] ===
	[[قرآن]] درخواست [[پیامبران]] برای دریافت [[امداد الهی]] را از زبان [[نوح]]، [[لوط]]، [[طالوت]] و یارانش [[نقل]] می‌کند. درواقع گروه‌های [[سرکش]] آن‌قدر [[مخالفت با پیامبران]] را ادامه می‌دادند که ایشان از [[ایمان]] آوردن آنها [[نومید]] می‌گشتند، حتی [[گمان]] می‌کردند که گروه اندک [[مؤمنان]] نیز به آنها [[دروغ]] گفته‌اند و گویا در مسیر دعوتشان تنها هستند <ref> نمونه، ج ۱۰، ص ۹۸.</ref>: {{متن قرآن\|حَتَّى إِذَا اسْتَيْأَسَ الرُّسُلُ وَظَنُّواْ أَنَّهُمْ قَدْ كُذِبُواْ جَاءَهُمْ نَصْرُنَا فَنُجِّيَ مَن نَّشَاء وَلاَ يُرَدُّ بَأْسُنَا عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِينَ}}<ref> تا آنجا که پیامبران به آستانه نومیدی رسیدند و پنداشتند که مردم در وعده پشتیبانی به آنان دروغ گفته‌اند، ناگهان یاری ما به آنان رسید و هر کس را که می‌خواستیم رهایی یافت و عذاب ما از گروه گنهکاران بازگردانده نمی‌شود؛ سوره یوسف، آیه ۱۱۰.</ref> در این هنگام که امیدشان از همه جا بریده می‌شد [[یاری]] [[خدا]] و [[پیروزی]] فرا می‌رسید<ref>[[محمد حسن ناصحی\|ناصحی، محمد حسن]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۴ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج ۴، ص ۲۹۹ - ۳۲۴.</ref>.		[[قرآن]] درخواست [[پیامبران]] برای دریافت [[امداد الهی]] را از زبان [[نوح]]، [[لوط]]، [[طالوت]] و یارانش [[نقل]] می‌کند. درواقع گروه‌های [[سرکش]] آن‌قدر [[مخالفت با پیامبران]] را ادامه می‌دادند که ایشان از [[ایمان]] آوردن آنها [[نومید]] می‌گشتند، حتی [[گمان]] می‌کردند که گروه اندک [[مؤمنان]] نیز به آنها [[دروغ]] گفته‌اند و گویا در مسیر دعوتشان تنها هستند <ref> نمونه، ج ۱۰، ص ۹۸.</ref>: {{متن قرآن\|حَتَّى إِذَا اسْتَيْأَسَ الرُّسُلُ وَظَنُّواْ أَنَّهُمْ قَدْ كُذِبُواْ جَاءَهُمْ نَصْرُنَا فَنُجِّيَ مَن نَّشَاء وَلاَ يُرَدُّ بَأْسُنَا عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِينَ}}<ref> تا آنجا که پیامبران به آستانه نومیدی رسیدند و پنداشتند که مردم در وعده پشتیبانی به آنان دروغ گفته‌اند، ناگهان یاری ما به آنان رسید و هر کس را که می‌خواستیم رهایی یافت و عذاب ما از گروه گنهکاران بازگردانده نمی‌شود؛ سوره یوسف، آیه ۱۱۰.</ref> در این هنگام که امیدشان از همه جا بریده می‌شد [[یاری]] [[خدا]] و [[پیروزی]] فرا می‌رسید<ref>[[محمد حسن ناصحی\|ناصحی، محمد حسن]]، [[امدادهای غیبی (مقاله)\|مقاله «امدادهای غیبی»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۴ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج ۴، ص ۲۹۹ - ۳۲۴.</ref>.

	=== امداد غیبی به [[اولیای خدا]] ===		=== امداد غیبی به [[اولیای خدا]] ===
خط ۵۹:		خط ۵۹:

	=== شرائط امداد غیبی ===		=== شرائط امداد غیبی ===
	گاهی با همه تلاش‌ها در [[جبهه حق]]، ممکن است عوامل مادی و عادی چنان که باید کارساز نشوند، یا به [[تنهایی]] برای [[شکست]] [[جبهه]] [[باطل]] کافی نباشند و [[پیروزی]] [[دشمن]] هم برای [[دین]] و [[مسلمانان]] خطرات جدّی و فراوان داشته باشد؛ اینجا است که [[امدادهای غیبی]] بهره [[مؤمنان]] می‌شود<ref>[[محمد حسن ناصحی\|ناصحی، محمد حسن]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۴ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج ۴، ص ۲۹۹ - ۳۲۴.</ref>.		گاهی با همه تلاش‌ها در [[جبهه حق]]، ممکن است عوامل مادی و عادی چنان که باید کارساز نشوند، یا به [[تنهایی]] برای [[شکست]] [[جبهه]] [[باطل]] کافی نباشند و [[پیروزی]] [[دشمن]] هم برای [[دین]] و [[مسلمانان]] خطرات جدّی و فراوان داشته باشد؛ اینجا است که [[امدادهای غیبی]] بهره [[مؤمنان]] می‌شود<ref>[[محمد حسن ناصحی\|ناصحی، محمد حسن]]، [[امدادهای غیبی (مقاله)\|مقاله «امدادهای غیبی»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۴ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج ۴، ص ۲۹۹ - ۳۲۴.</ref>.

	== انواع و روش‌های امداد غیبی ==		== انواع و روش‌های امداد غیبی ==
خط ۶۷:		خط ۶۷:
	# '''[[امداد با فرشتگان]]''': [[قرآن]] در [[سوره آل‌عمران]] به [[نصرت]] [[سپاهیان اسلام]] در [[نبرد]] [[بدر]] به وسیله [[فرشتگان]] تصریح کرده است: {{متن قرآن\|وَلَقَدْ نَصَرَكُمُ اللَّهُ بِبَدْرٍ وَأَنتُمْ أَذِلَّةٌ فَاتَّقُواْ اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تَشکرُونَ إِذْ تَقُولُ لِلْمُؤْمِنِينَ أَلَن يَكْفِيَكُمْ أَن يُمِدَّكُمْ رَبُّكُم بِثَلاثَةِ آلافٍ مِّنَ الْمَلائِكَةِ مُنزَلِينَ بَلَى إِن تَصْبِرُواْ وَتَتَّقُواْ وَيَأْتُوكُم مِّن فَوْرِهِمْ هَذَا يُمْدِدْكُمْ رَبُّكُم بِخَمْسَةِ آلافٍ مِّنَ الْمَلائِكَةِ مُسَوِّمِينَ}}<ref>و بی‌گمان خداوند در بدر شما را با آنکه ناتوان بودید یاری کرد پس، از خداوند پروا کنید، باشد که سپاس گزارید یاد کن آنگاه را که به مؤمنان می‌گفتی: آیا بسنده‌تان نیست که خداوند با سه هزار فرشته فرو فرستاده از سوی خود شما را یاری رساند؟ چرا؛ بی‌گمان بسنده است و اگر شکیبایی کنید و پرهیزگاری ورزید و آنان چنین شتابان به سوی شما آیند خداوند شما را با پنج هزار فرشته نشانگذار یاری خواهد رساند؛ سوره آل عمران، آیه ۱۲۳- ۱۲۵.</ref> این [[آیات]] پس از شکستِ [[مسلمانان]] در [[اُحُد]] نازل شد. آنجا که [[دشمن]] [[مشرک]] خواست با تهاجمی دوباره اساس [[حکومت]] [[پیامبر خاتم\|پیامبر]] [[خدا]] در [[مدینه]] را ویران کند <ref>نمونه، ج ۳، ص ۷۸.</ref>.		# '''[[امداد با فرشتگان]]''': [[قرآن]] در [[سوره آل‌عمران]] به [[نصرت]] [[سپاهیان اسلام]] در [[نبرد]] [[بدر]] به وسیله [[فرشتگان]] تصریح کرده است: {{متن قرآن\|وَلَقَدْ نَصَرَكُمُ اللَّهُ بِبَدْرٍ وَأَنتُمْ أَذِلَّةٌ فَاتَّقُواْ اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تَشکرُونَ إِذْ تَقُولُ لِلْمُؤْمِنِينَ أَلَن يَكْفِيَكُمْ أَن يُمِدَّكُمْ رَبُّكُم بِثَلاثَةِ آلافٍ مِّنَ الْمَلائِكَةِ مُنزَلِينَ بَلَى إِن تَصْبِرُواْ وَتَتَّقُواْ وَيَأْتُوكُم مِّن فَوْرِهِمْ هَذَا يُمْدِدْكُمْ رَبُّكُم بِخَمْسَةِ آلافٍ مِّنَ الْمَلائِكَةِ مُسَوِّمِينَ}}<ref>و بی‌گمان خداوند در بدر شما را با آنکه ناتوان بودید یاری کرد پس، از خداوند پروا کنید، باشد که سپاس گزارید یاد کن آنگاه را که به مؤمنان می‌گفتی: آیا بسنده‌تان نیست که خداوند با سه هزار فرشته فرو فرستاده از سوی خود شما را یاری رساند؟ چرا؛ بی‌گمان بسنده است و اگر شکیبایی کنید و پرهیزگاری ورزید و آنان چنین شتابان به سوی شما آیند خداوند شما را با پنج هزار فرشته نشانگذار یاری خواهد رساند؛ سوره آل عمران، آیه ۱۲۳- ۱۲۵.</ref> این [[آیات]] پس از شکستِ [[مسلمانان]] در [[اُحُد]] نازل شد. آنجا که [[دشمن]] [[مشرک]] خواست با تهاجمی دوباره اساس [[حکومت]] [[پیامبر خاتم\|پیامبر]] [[خدا]] در [[مدینه]] را ویران کند <ref>نمونه، ج ۳، ص ۷۸.</ref>.
	# '''[[به کار گرفتن موجودات]] (مانند: پرندگان)''': در ماجرای [[اصحاب فیل]]، [[خدا]] پرندگانی را برای نابودی [[لشکر]] [[ابرهه]] فرستاد. این امر هرچند از [[ناحیه]] [[غیب]] صورت گرفت و نامتعارف بود اما [[مردم]]، اسباب آنکه پرندگان بودند را به چشم دیدند. [[خدا]] در [[قرآن]] به این واقعه اشاره می‌کند: {{متن قرآن\|وَأَرْسَلَ عَلَيْهِمْ طَيْرًا أَبَابِيلَ تَرْمِيهِم بِحِجَارَةٍ مِّن سِجِّيلٍ فَجَعَلَهُمْ كَعَصْفٍ مَّأْكُولٍ}}<ref> و بر سر ایشان پرندگانی دسته‌دسته فرستاد که بر آنان سنگریزه‌هایی از گلسنگ فرو می‌افکندند پس خداوند آنها را چون کاهبرگی نیم جویده کرد؛ سوره فیل، آیه ۳ - ۵.</ref>. این پرندگان از مصادیق بارز [[امداد الهی]] بودند.		# '''[[به کار گرفتن موجودات]] (مانند: پرندگان)''': در ماجرای [[اصحاب فیل]]، [[خدا]] پرندگانی را برای نابودی [[لشکر]] [[ابرهه]] فرستاد. این امر هرچند از [[ناحیه]] [[غیب]] صورت گرفت و نامتعارف بود اما [[مردم]]، اسباب آنکه پرندگان بودند را به چشم دیدند. [[خدا]] در [[قرآن]] به این واقعه اشاره می‌کند: {{متن قرآن\|وَأَرْسَلَ عَلَيْهِمْ طَيْرًا أَبَابِيلَ تَرْمِيهِم بِحِجَارَةٍ مِّن سِجِّيلٍ فَجَعَلَهُمْ كَعَصْفٍ مَّأْكُولٍ}}<ref> و بر سر ایشان پرندگانی دسته‌دسته فرستاد که بر آنان سنگریزه‌هایی از گلسنگ فرو می‌افکندند پس خداوند آنها را چون کاهبرگی نیم جویده کرد؛ سوره فیل، آیه ۳ - ۵.</ref>. این پرندگان از مصادیق بارز [[امداد الهی]] بودند.
	# '''[[الهام قلبی]]''': هنگامی که جاسوسان [[فرعون]] در پی یافتن نوزاد [[مادر]] [[موسی]] و کشتن او بودند و او [[مأموریت]] یافت تا آن طفل شیرخوار را به امواج نیل سپارد، در [[بحرانی]] [[روحی]] هر لحظه [[بیم]] آن می‌رفت که فریادی زند، و آنان را از وجود [[موسی]] خبردار سازد، لکن [[خدا]] [[دل]] وی را محکم ساخت: {{متن قرآن\|لَوْلا أَن رَّبَطْنَا عَلَى قَلْبِهَا لِتَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ}}<ref> اگر دلش را استوار نمی‌داشتیم تا از باورکنندگان باشد به راستی نزدیک بود که آن راز را فاش کند؛ سوره قصص، آیه ۱۰.</ref><ref>[[محمد حسن ناصحی\|ناصحی، محمد حسن]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۴ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج ۴، ص ۲۹۹ - ۳۲۴.</ref>. منظور از ربط [[قلب]] در این [[آیه]]، تقویت [[دل]] [[مادر]] [[موسی]] است تا به [[وحی الهی]] [[ایمان]] داشته و این حادثه بزرگ را [[تحمل]] کند، و بداند که [[وعده خدا]] در زمینه نگهداری و بازگرداندن فرزندش به وی [[حق]] است <ref>نمونه، ج ۱۶، ص ۳۲ ـ ۳۳.</ref><ref>[[محمد حسن ناصحی\|ناصحی، محمد حسن]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۴ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج ۴، ص ۲۹۹ - ۳۲۴.</ref>. این تعبیر درباره [[اصحاب کهف]] نیز آمده است. آنان در جامعه‌ای می‌زیستند که بر ابراز [[عقاید]] [[توحیدی]] خود [[قادر]] نبودند: {{متن قرآن\|وَرَبَطْنَا عَلَى قُلُوبِهِمْ}}<ref> و دل‌هایشان را استوار داشتیم؛ سوره کهف، آیه ۱۴.</ref> [[خداوند]] دلهایشان را [[استحکام]] بخشید، و در نتیجه با [[قدرت]] و [[شهامت]] برپا خاستند و ندای [[توحید]] سر دادند. <ref>نمونه، ج ۱۶، ص ۳۲ ـ ۳۳.</ref>.		# '''[[الهام قلبی]]''': هنگامی که جاسوسان [[فرعون]] در پی یافتن نوزاد [[مادر]] [[موسی]] و کشتن او بودند و او [[مأموریت]] یافت تا آن طفل شیرخوار را به امواج نیل سپارد، در [[بحرانی]] [[روحی]] هر لحظه [[بیم]] آن می‌رفت که فریادی زند، و آنان را از وجود [[موسی]] خبردار سازد، لکن [[خدا]] [[دل]] وی را محکم ساخت: {{متن قرآن\|لَوْلا أَن رَّبَطْنَا عَلَى قَلْبِهَا لِتَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ}}<ref> اگر دلش را استوار نمی‌داشتیم تا از باورکنندگان باشد به راستی نزدیک بود که آن راز را فاش کند؛ سوره قصص، آیه ۱۰.</ref><ref>[[محمد حسن ناصحی\|ناصحی، محمد حسن]]، [[امدادهای غیبی (مقاله)\|مقاله «امدادهای غیبی»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۴ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج ۴، ص ۲۹۹ - ۳۲۴.</ref>. منظور از ربط [[قلب]] در این [[آیه]]، تقویت [[دل]] [[مادر]] [[موسی]] است تا به [[وحی الهی]] [[ایمان]] داشته و این حادثه بزرگ را [[تحمل]] کند، و بداند که [[وعده خدا]] در زمینه نگهداری و بازگرداندن فرزندش به وی [[حق]] است <ref>نمونه، ج ۱۶، ص ۳۲ ـ ۳۳.</ref><ref>[[محمد حسن ناصحی\|ناصحی، محمد حسن]]، [[امدادهای غیبی (مقاله)\|مقاله «امدادهای غیبی»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۴ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج ۴، ص ۲۹۹ - ۳۲۴.</ref>. این تعبیر درباره [[اصحاب کهف]] نیز آمده است. آنان در جامعه‌ای می‌زیستند که بر ابراز [[عقاید]] [[توحیدی]] خود [[قادر]] نبودند: {{متن قرآن\|وَرَبَطْنَا عَلَى قُلُوبِهِمْ}}<ref> و دل‌هایشان را استوار داشتیم؛ سوره کهف، آیه ۱۴.</ref> [[خداوند]] دلهایشان را [[استحکام]] بخشید، و در نتیجه با [[قدرت]] و [[شهامت]] برپا خاستند و ندای [[توحید]] سر دادند. <ref>نمونه، ج ۱۶، ص ۳۲ ـ ۳۳.</ref>.
	# '''[[ایجاد آرامش و تقویت روحیه]]''':		# '''[[ایجاد آرامش و تقویت روحیه]]''':

خط ۸۶:		خط ۸۶:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	#[[پرونده:000055.jpg\|22px]] [[محمد حسن ناصحی\|ناصحی، محمد حسن]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۴ (کتاب)\|'''دائرةالمعارف قرآن کریم''']]		#[[پرونده:000055.jpg\|22px]] [[محمد حسن ناصحی\|ناصحی، محمد حسن]]، [[امدادهای غیبی (مقاله)\|مقاله «امدادهای غیبی»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۴ (کتاب)\|'''دائرةالمعارف قرآن کریم''']]
	#[[پرونده:134491.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگنامه مهدویت (کتاب)\|'''فرهنگنامه مهدویت''']]		#[[پرونده:134491.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگنامه مهدویت (کتاب)\|'''فرهنگنامه مهدویت''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Msadeq در ‏۱۷ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۱۸

2024-01-17T05:18:26Z

نمایش تغییرات

Wasity: جایگزینی متن - 'سپاهیان اسلام' به 'سپاهیان اسلام'

2023-02-05T07:47:31Z

جایگزینی متن - 'سپاهیان اسلام' به 'سپاهیان اسلام'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۱۷
خط ۶۲:		خط ۶۲:
	* [[قرآن کریم]] و [[روایات]] [[معصومان]] {{عم}}، از امدادهای گوناگون [[الهی]] در برهه‌های خاص به ویژه در شرائط [[جنگی]] یاد کرده‌اند که عناوین آن از این قرار است:		* [[قرآن کریم]] و [[روایات]] [[معصومان]] {{عم}}، از امدادهای گوناگون [[الهی]] در برهه‌های خاص به ویژه در شرائط [[جنگی]] یاد کرده‌اند که عناوین آن از این قرار است:
	# '''[[فرستادن لشکریان ناپیدا]]''': [[قرآن]] در سه مورد از فرستادن لشکرهایی نامرئی یاد می‌کند و آنها را [[یاری]] دهندگان [[سپاه]] [[توحید]] می‌داند: {{متن قرآن\|وَأَنزَلَ جُنُودًا لَّمْ تَرَوْهَا}}<ref> و سپاهیانی را که آنان را نمی‌دیدید؛ فرود آورد؛ سوره توبه، آیه ۲۶ و ۴۰؛ سوره احزاب، آیه ۳۳.</ref>		# '''[[فرستادن لشکریان ناپیدا]]''': [[قرآن]] در سه مورد از فرستادن لشکرهایی نامرئی یاد می‌کند و آنها را [[یاری]] دهندگان [[سپاه]] [[توحید]] می‌داند: {{متن قرآن\|وَأَنزَلَ جُنُودًا لَّمْ تَرَوْهَا}}<ref> و سپاهیانی را که آنان را نمی‌دیدید؛ فرود آورد؛ سوره توبه، آیه ۲۶ و ۴۰؛ سوره احزاب، آیه ۳۳.</ref>
	# '''[[امداد با فرشتگان]]''': [[قرآن]] در [[سوره آل‌عمران]] به [[نصرت]] [[سپاهیان~~]] [[~~اسلام]] در [[نبرد]] [[بدر]] به وسیله [[فرشتگان]] تصریح کرده است: {{متن قرآن\|وَلَقَدْ نَصَرَكُمُ اللَّهُ بِبَدْرٍ وَأَنتُمْ أَذِلَّةٌ فَاتَّقُواْ اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تَشکرُونَ إِذْ تَقُولُ لِلْمُؤْمِنِينَ أَلَن يَكْفِيَكُمْ أَن يُمِدَّكُمْ رَبُّكُم بِثَلاثَةِ آلافٍ مِّنَ الْمَلائِكَةِ مُنزَلِينَ بَلَى إِن تَصْبِرُواْ وَتَتَّقُواْ وَيَأْتُوكُم مِّن فَوْرِهِمْ هَذَا يُمْدِدْكُمْ رَبُّكُم بِخَمْسَةِ آلافٍ مِّنَ الْمَلائِكَةِ مُسَوِّمِينَ}}<ref>و بی‌گمان خداوند در بدر شما را با آنکه ناتوان بودید یاری کرد پس، از خداوند پروا کنید، باشد که سپاس گزارید یاد کن آنگاه را که به مؤمنان می‌گفتی: آیا بسنده‌تان نیست که خداوند با سه هزار فرشته فرو فرستاده از سوی خود شما را یاری رساند؟ چرا؛ بی‌گمان بسنده است و اگر شکیبایی کنید و پرهیزگاری ورزید و آنان چنین شتابان به سوی شما آیند خداوند شما را با پنج هزار فرشته نشانگذار یاری خواهد رساند؛ سوره آل عمران، آیه ۱۲۳- ۱۲۵.</ref> این [[آیات]] پس از شکستِ [[مسلمانان]] در [[اُحُد]] نازل شد. آنجا که [[دشمن]] [[مشرک]] خواست با تهاجمی دوباره اساس [[حکومت]] [[پیامبر خاتم\|پیامبر]] [[خدا]] در [[مدینه]] را ویران کند <ref>نمونه، ج ۳، ص ۷۸.</ref>.		# '''[[امداد با فرشتگان]]''': [[قرآن]] در [[سوره آل‌عمران]] به [[نصرت]] [[سپاهیان اسلام]] در [[نبرد]] [[بدر]] به وسیله [[فرشتگان]] تصریح کرده است: {{متن قرآن\|وَلَقَدْ نَصَرَكُمُ اللَّهُ بِبَدْرٍ وَأَنتُمْ أَذِلَّةٌ فَاتَّقُواْ اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تَشکرُونَ إِذْ تَقُولُ لِلْمُؤْمِنِينَ أَلَن يَكْفِيَكُمْ أَن يُمِدَّكُمْ رَبُّكُم بِثَلاثَةِ آلافٍ مِّنَ الْمَلائِكَةِ مُنزَلِينَ بَلَى إِن تَصْبِرُواْ وَتَتَّقُواْ وَيَأْتُوكُم مِّن فَوْرِهِمْ هَذَا يُمْدِدْكُمْ رَبُّكُم بِخَمْسَةِ آلافٍ مِّنَ الْمَلائِكَةِ مُسَوِّمِينَ}}<ref>و بی‌گمان خداوند در بدر شما را با آنکه ناتوان بودید یاری کرد پس، از خداوند پروا کنید، باشد که سپاس گزارید یاد کن آنگاه را که به مؤمنان می‌گفتی: آیا بسنده‌تان نیست که خداوند با سه هزار فرشته فرو فرستاده از سوی خود شما را یاری رساند؟ چرا؛ بی‌گمان بسنده است و اگر شکیبایی کنید و پرهیزگاری ورزید و آنان چنین شتابان به سوی شما آیند خداوند شما را با پنج هزار فرشته نشانگذار یاری خواهد رساند؛ سوره آل عمران، آیه ۱۲۳- ۱۲۵.</ref> این [[آیات]] پس از شکستِ [[مسلمانان]] در [[اُحُد]] نازل شد. آنجا که [[دشمن]] [[مشرک]] خواست با تهاجمی دوباره اساس [[حکومت]] [[پیامبر خاتم\|پیامبر]] [[خدا]] در [[مدینه]] را ویران کند <ref>نمونه، ج ۳، ص ۷۸.</ref>.
	# '''[[به کار گرفتن موجودات]] (مانند: پرندگان)''': در ماجرای [[اصحاب فیل]]، [[خدا]] پرندگانی را برای نابودی [[لشکر]] [[ابرهه]] فرستاد. این امر هرچند از [[ناحیه]] [[غیب]] صورت گرفت و نامتعارف بود اما [[مردم]]، اسباب آنکه پرندگان بودند را به چشم دیدند. [[خدا]] در [[قرآن]] به این واقعه اشاره می‌کند: {{متن قرآن\|وَأَرْسَلَ عَلَيْهِمْ طَيْرًا أَبَابِيلَ تَرْمِيهِم بِحِجَارَةٍ مِّن سِجِّيلٍ فَجَعَلَهُمْ كَعَصْفٍ مَّأْكُولٍ}}<ref> و بر سر ایشان پرندگانی دسته‌دسته فرستاد که بر آنان سنگریزه‌هایی از گلسنگ فرو می‌افکندند پس خداوند آنها را چون کاهبرگی نیم جویده کرد؛ سوره فیل، آیه ۳ - ۵.</ref>. این پرندگان از مصادیق بارز [[امداد الهی]] بودند.		# '''[[به کار گرفتن موجودات]] (مانند: پرندگان)''': در ماجرای [[اصحاب فیل]]، [[خدا]] پرندگانی را برای نابودی [[لشکر]] [[ابرهه]] فرستاد. این امر هرچند از [[ناحیه]] [[غیب]] صورت گرفت و نامتعارف بود اما [[مردم]]، اسباب آنکه پرندگان بودند را به چشم دیدند. [[خدا]] در [[قرآن]] به این واقعه اشاره می‌کند: {{متن قرآن\|وَأَرْسَلَ عَلَيْهِمْ طَيْرًا أَبَابِيلَ تَرْمِيهِم بِحِجَارَةٍ مِّن سِجِّيلٍ فَجَعَلَهُمْ كَعَصْفٍ مَّأْكُولٍ}}<ref> و بر سر ایشان پرندگانی دسته‌دسته فرستاد که بر آنان سنگریزه‌هایی از گلسنگ فرو می‌افکندند پس خداوند آنها را چون کاهبرگی نیم جویده کرد؛ سوره فیل، آیه ۳ - ۵.</ref>. این پرندگان از مصادیق بارز [[امداد الهی]] بودند.
	# '''[[الهام قلبی]]''': هنگامی که جاسوسان [[فرعون]] در پی یافتن نوزاد [[مادر]] [[موسی]] و کشتن او بودند و او [[مأموریت]] یافت تا آن طفل شیرخوار را به امواج نیل سپارد، در [[بحرانی]] [[روحی]] هر لحظه [[بیم]] آن می‌رفت که فریادی زند، و آنان را از وجود [[موسی]] خبردار سازد، لکن [[خدا]] [[دل]] وی را محکم ساخت: {{متن قرآن\|لَوْلا أَن رَّبَطْنَا عَلَى قَلْبِهَا لِتَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ}}<ref> اگر دلش را استوار نمی‌داشتیم تا از باورکنندگان باشد به راستی نزدیک بود که آن راز را فاش کند؛ سوره قصص، آیه ۱۰.</ref><ref>[[محمد حسن ناصحی\|ناصحی، محمد حسن]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۴ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج ۴، ص ۲۹۹ - ۳۲۴.</ref>. منظور از ربط [[قلب]] در این [[آیه]]، تقویت [[دل]] [[مادر]] [[موسی]] است تا به [[وحی الهی]] [[ایمان]] داشته و این حادثه بزرگ را [[تحمل]] کند، و بداند که [[وعده خدا]] در زمینه نگهداری و بازگرداندن فرزندش به وی [[حق]] است <ref>نمونه، ج ۱۶، ص ۳۲ ـ ۳۳.</ref><ref>[[محمد حسن ناصحی\|ناصحی، محمد حسن]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۴ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج ۴، ص ۲۹۹ - ۳۲۴.</ref>. این تعبیر درباره [[اصحاب کهف]] نیز آمده است. آنان در جامعه‌ای می‌زیستند که بر ابراز [[عقاید]] [[توحیدی]] خود [[قادر]] نبودند: {{متن قرآن\|وَرَبَطْنَا عَلَى قُلُوبِهِمْ}}<ref> و دل‌هایشان را استوار داشتیم؛ سوره کهف، آیه ۱۴.</ref> [[خداوند]] دلهایشان را [[استحکام]] بخشید، و در نتیجه با [[قدرت]] و [[شهامت]] برپا خاستند و ندای [[توحید]] سر دادند. <ref>نمونه، ج ۱۶، ص ۳۲ ـ ۳۳.</ref>.		# '''[[الهام قلبی]]''': هنگامی که جاسوسان [[فرعون]] در پی یافتن نوزاد [[مادر]] [[موسی]] و کشتن او بودند و او [[مأموریت]] یافت تا آن طفل شیرخوار را به امواج نیل سپارد، در [[بحرانی]] [[روحی]] هر لحظه [[بیم]] آن می‌رفت که فریادی زند، و آنان را از وجود [[موسی]] خبردار سازد، لکن [[خدا]] [[دل]] وی را محکم ساخت: {{متن قرآن\|لَوْلا أَن رَّبَطْنَا عَلَى قَلْبِهَا لِتَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ}}<ref> اگر دلش را استوار نمی‌داشتیم تا از باورکنندگان باشد به راستی نزدیک بود که آن راز را فاش کند؛ سوره قصص، آیه ۱۰.</ref><ref>[[محمد حسن ناصحی\|ناصحی، محمد حسن]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۴ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج ۴، ص ۲۹۹ - ۳۲۴.</ref>. منظور از ربط [[قلب]] در این [[آیه]]، تقویت [[دل]] [[مادر]] [[موسی]] است تا به [[وحی الهی]] [[ایمان]] داشته و این حادثه بزرگ را [[تحمل]] کند، و بداند که [[وعده خدا]] در زمینه نگهداری و بازگرداندن فرزندش به وی [[حق]] است <ref>نمونه، ج ۱۶، ص ۳۲ ـ ۳۳.</ref><ref>[[محمد حسن ناصحی\|ناصحی، محمد حسن]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۴ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج ۴، ص ۲۹۹ - ۳۲۴.</ref>. این تعبیر درباره [[اصحاب کهف]] نیز آمده است. آنان در جامعه‌ای می‌زیستند که بر ابراز [[عقاید]] [[توحیدی]] خود [[قادر]] نبودند: {{متن قرآن\|وَرَبَطْنَا عَلَى قُلُوبِهِمْ}}<ref> و دل‌هایشان را استوار داشتیم؛ سوره کهف، آیه ۱۴.</ref> [[خداوند]] دلهایشان را [[استحکام]] بخشید، و در نتیجه با [[قدرت]] و [[شهامت]] برپا خاستند و ندای [[توحید]] سر دادند. <ref>نمونه، ج ۱۶، ص ۳۲ ـ ۳۳.</ref>.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T14:54:33Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

نمایش تغییرات

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T05:20:53Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۵۰
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[امداد غیبی در قرآن]] - [[امداد غیبی در حدیث]] - [[امداد غیبی در کلام اسلامی]] - [[امداد غیبی در عرفان اسلامی]] - [[امداد غیبی در معارف مهدوی]] - [[امداد غیبی در سیره پیامبر خاتم]]\| پرسش مرتبط = امداد غیبی (پرسش)}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[امداد غیبی در قرآن]] - [[امداد غیبی در حدیث]] - [[امداد غیبی در کلام اسلامی]] - [[امداد غیبی در عرفان اسلامی]] - [[امداد غیبی در معارف مهدوی]] - [[امداد غیبی در سیره پیامبر خاتم]]\| پرسش مرتبط = امداد غیبی (پرسش)}}

خط ۹۰:		خط ۸۹:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~[[رده:مدخل]]~~

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۱

2022-07-10T15:31:42Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۱

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۰۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[امداد غیبی در قرآن]] - [[امداد غیبی در حدیث]] - [[امداد غیبی در کلام اسلامی]] - [[امداد غیبی در عرفان اسلامی]] - [[امداد غیبی در معارف مهدوی]] - [[امداد غیبی در سیره پیامبر خاتم]]\| پرسش مرتبط = امداد غیبی (پرسش)}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[امداد غیبی در قرآن]] - [[امداد غیبی در حدیث]] - [[امداد غیبی در کلام اسلامی]] - [[امداد غیبی در عرفان اسلامی]] - [[امداد غیبی در معارف مهدوی]] - [[امداد غیبی در سیره پیامبر خاتم]]~~</div>~~
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[امداد غیبی (پرسش)~~]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>~~

	'''امداد غیبی''' از دو واژه [[امداد]] به معنای [[یاری]] رسانی و [[غیب]] به معنای پنهانی تشکیل یافته است. امداد غیبی به [[یاری]] از سوی [[خدا]] و از [[ناحیه]] [[غیب]] گفته می‌شود که معمولاً از راه‌های نامتعارف و غیر عادی و [[ناپیدا]] است.		'''امداد غیبی''' از دو واژه [[امداد]] به معنای [[یاری]] رسانی و [[غیب]] به معنای پنهانی تشکیل یافته است. امداد غیبی به [[یاری]] از سوی [[خدا]] و از [[ناحیه]] [[غیب]] گفته می‌شود که معمولاً از راه‌های نامتعارف و غیر عادی و [[ناپیدا]] است.

Hosein در ‏۲ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۴:۲۹

2022-06-02T04:29:18Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۵۹
خط ۴:		خط ۴:
	<div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[امداد غیبی (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>		<div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[امداد غیبی (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>

	امداد غیبی از دو واژه [[امداد]] به معنای [[یاری]] رسانی و [[غیب]] به معنای پنهانی تشکیل یافته است. امداد غیبی به [[یاری]] از سوی [[خدا]] و از [[ناحیه]] [[غیب]] گفته می‌شود که معمولاً از راه‌های نامتعارف و غیر عادی و [[ناپیدا]] است.		'''امداد غیبی''' از دو واژه [[امداد]] به معنای [[یاری]] رسانی و [[غیب]] به معنای پنهانی تشکیل یافته است. امداد غیبی به [[یاری]] از سوی [[خدا]] و از [[ناحیه]] [[غیب]] گفته می‌شود که معمولاً از راه‌های نامتعارف و غیر عادی و [[ناپیدا]] است.
	امداد غیبی [[سنت الهی\|سنتی الهی]] است که در موقعیت‌های خاص و با شرائط ویژه، پدیدار می‌شود و محدویت زمانی و مکانی ندارد و روش‌های آن، بسته به زمان، مکان و موقعیت حوادث، متفاوت و متنوع گزارش شده است.		امداد غیبی [[سنت الهی\|سنتی الهی]] است که در موقعیت‌های خاص و با شرائط ویژه، پدیدار می‌شود و محدویت زمانی و مکانی ندارد و روش‌های آن، بسته به زمان، مکان و موقعیت حوادث، متفاوت و متنوع گزارش شده است.
	مهم‌ترین [[سند]] اعتبار وجود امداد غیبی، [[آیات قرآنی]] است که به روشنی از این پدیده یاد کرده‌اند.		مهم‌ترین [[سند]] اعتبار وجود امداد غیبی، [[آیات قرآنی]] است که به روشنی از این پدیده یاد کرده‌اند.

Hosein در ‏۲ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۴:۲۹

2022-06-02T04:29:04Z

@@ خط ۷۶: / خط ۷۶: @@
 # '''[[استقامت]] و [[پایداری]]''': در دو [[آیه]] [[قرآن]]، [[استقامت]]  شرط برخورداری از [[امدادهای غیبی]] دانسته شده است: {{متن قرآن|إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلائِكَةُ أَلاَّ تَخَافُوا وَلا تَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنتُمْ تُوعَدُونَ }}<ref> [[فرشتگان]] بر آنان که گفتند: پروردگار ما خداوند است سپس [[پایداری]] کردند، فرود می‌آیند که نهراسید و اندوهناک نباشید و شما را به بهشتی که وعده می‌دادند مژده باد!؛ سوره فصلت، آیه۳۰.</ref>
 # '''[[جهاد]] و [[یاری دین]]''': [[قرآن]] شرط بهره‌مندی از امداد غیبی را [[یاری]] [[خداوند]] ([[یاری دین]]) دانسته است: {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِن تَنصُرُوا اللَّهَ يَنصُرْكُمْ وَيُثَبِّتْ أَقْدَامَكُمْ }}<ref> ای مؤمنان! اگر (دین) خداوند را یاری کنید او نیز شما را یاری می‌کند و گام‌هایتان را استوار می‌دارد؛ سوره محمد، آیه۷.</ref><ref>الفرقان، ج ۲۶ ـ ۲۷، ص ۹۱ ـ ۹۲.</ref> گفتنی است که از جمله شرایط [[جهاد]] [[پاکی]] [[انگیزه‌ها]] است: {{متن قرآن|وَالَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا وَإِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِينَ }}<ref> و راه‌های خویش را به آنان که در (راه) ما بکوشند می‌نماییم و بی‌گمان خداوند با نیکوکاران است؛ سوره عنکبوت، آیه۶۹.</ref>
 == منابع ==
@@ خط ۸۲: / خط ۸۹: @@
 * [[پرونده:134491.jpg|22px]] [[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگنامه مهدویت (کتاب)|'''فرهنگنامه مهدویت''']]
 {{پایان منابع}}
 == پانویس ==
@@ خط ۹۳: / خط ۹۴: @@
 [[رده:مدخل]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۱۷
خط ۶۲:		خط ۶۲:
	* [[قرآن کریم]] و [[روایات]] [[معصومان]] {{عم}}، از امدادهای گوناگون [[الهی]] در برهه‌های خاص به ویژه در شرائط [[جنگی]] یاد کرده‌اند که عناوین آن از این قرار است:		* [[قرآن کریم]] و [[روایات]] [[معصومان]] {{عم}}، از امدادهای گوناگون [[الهی]] در برهه‌های خاص به ویژه در شرائط [[جنگی]] یاد کرده‌اند که عناوین آن از این قرار است:
	# '''[[فرستادن لشکریان ناپیدا]]''': [[قرآن]] در سه مورد از فرستادن لشکرهایی نامرئی یاد می‌کند و آنها را [[یاری]] دهندگان [[سپاه]] [[توحید]] می‌داند: {{متن قرآن\|وَأَنزَلَ جُنُودًا لَّمْ تَرَوْهَا}}<ref> و سپاهیانی را که آنان را نمی‌دیدید؛ فرود آورد؛ سوره توبه، آیه ۲۶ و ۴۰؛ سوره احزاب، آیه ۳۳.</ref>		# '''[[فرستادن لشکریان ناپیدا]]''': [[قرآن]] در سه مورد از فرستادن لشکرهایی نامرئی یاد می‌کند و آنها را [[یاری]] دهندگان [[سپاه]] [[توحید]] می‌داند: {{متن قرآن\|وَأَنزَلَ جُنُودًا لَّمْ تَرَوْهَا}}<ref> و سپاهیانی را که آنان را نمی‌دیدید؛ فرود آورد؛ سوره توبه، آیه ۲۶ و ۴۰؛ سوره احزاب، آیه ۳۳.</ref>
	# '''[[امداد با فرشتگان]]''': [[قرآن]] در [[سوره آل‌عمران]] به [[نصرت]] [[سپاهیان~~]] [[~~اسلام]] در [[نبرد]] [[بدر]] به وسیله [[فرشتگان]] تصریح کرده است: {{متن قرآن\|وَلَقَدْ نَصَرَكُمُ اللَّهُ بِبَدْرٍ وَأَنتُمْ أَذِلَّةٌ فَاتَّقُواْ اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تَشکرُونَ إِذْ تَقُولُ لِلْمُؤْمِنِينَ أَلَن يَكْفِيَكُمْ أَن يُمِدَّكُمْ رَبُّكُم بِثَلاثَةِ آلافٍ مِّنَ الْمَلائِكَةِ مُنزَلِينَ بَلَى إِن تَصْبِرُواْ وَتَتَّقُواْ وَيَأْتُوكُم مِّن فَوْرِهِمْ هَذَا يُمْدِدْكُمْ رَبُّكُم بِخَمْسَةِ آلافٍ مِّنَ الْمَلائِكَةِ مُسَوِّمِينَ}}<ref>و بی‌گمان خداوند در بدر شما را با آنکه ناتوان بودید یاری کرد پس، از خداوند پروا کنید، باشد که سپاس گزارید یاد کن آنگاه را که به مؤمنان می‌گفتی: آیا بسنده‌تان نیست که خداوند با سه هزار فرشته فرو فرستاده از سوی خود شما را یاری رساند؟ چرا؛ بی‌گمان بسنده است و اگر شکیبایی کنید و پرهیزگاری ورزید و آنان چنین شتابان به سوی شما آیند خداوند شما را با پنج هزار فرشته نشانگذار یاری خواهد رساند؛ سوره آل عمران، آیه ۱۲۳- ۱۲۵.</ref> این [[آیات]] پس از شکستِ [[مسلمانان]] در [[اُحُد]] نازل شد. آنجا که [[دشمن]] [[مشرک]] خواست با تهاجمی دوباره اساس [[حکومت]] [[پیامبر خاتم\|پیامبر]] [[خدا]] در [[مدینه]] را ویران کند <ref>نمونه، ج ۳، ص ۷۸.</ref>.		# '''[[امداد با فرشتگان]]''': [[قرآن]] در [[سوره آل‌عمران]] به [[نصرت]] [[سپاهیان اسلام]] در [[نبرد]] [[بدر]] به وسیله [[فرشتگان]] تصریح کرده است: {{متن قرآن\|وَلَقَدْ نَصَرَكُمُ اللَّهُ بِبَدْرٍ وَأَنتُمْ أَذِلَّةٌ فَاتَّقُواْ اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تَشکرُونَ إِذْ تَقُولُ لِلْمُؤْمِنِينَ أَلَن يَكْفِيَكُمْ أَن يُمِدَّكُمْ رَبُّكُم بِثَلاثَةِ آلافٍ مِّنَ الْمَلائِكَةِ مُنزَلِينَ بَلَى إِن تَصْبِرُواْ وَتَتَّقُواْ وَيَأْتُوكُم مِّن فَوْرِهِمْ هَذَا يُمْدِدْكُمْ رَبُّكُم بِخَمْسَةِ آلافٍ مِّنَ الْمَلائِكَةِ مُسَوِّمِينَ}}<ref>و بی‌گمان خداوند در بدر شما را با آنکه ناتوان بودید یاری کرد پس، از خداوند پروا کنید، باشد که سپاس گزارید یاد کن آنگاه را که به مؤمنان می‌گفتی: آیا بسنده‌تان نیست که خداوند با سه هزار فرشته فرو فرستاده از سوی خود شما را یاری رساند؟ چرا؛ بی‌گمان بسنده است و اگر شکیبایی کنید و پرهیزگاری ورزید و آنان چنین شتابان به سوی شما آیند خداوند شما را با پنج هزار فرشته نشانگذار یاری خواهد رساند؛ سوره آل عمران، آیه ۱۲۳- ۱۲۵.</ref> این [[آیات]] پس از شکستِ [[مسلمانان]] در [[اُحُد]] نازل شد. آنجا که [[دشمن]] [[مشرک]] خواست با تهاجمی دوباره اساس [[حکومت]] [[پیامبر خاتم\|پیامبر]] [[خدا]] در [[مدینه]] را ویران کند <ref>نمونه، ج ۳، ص ۷۸.</ref>.
	# '''[[به کار گرفتن موجودات]] (مانند: پرندگان)''': در ماجرای [[اصحاب فیل]]، [[خدا]] پرندگانی را برای نابودی [[لشکر]] [[ابرهه]] فرستاد. این امر هرچند از [[ناحیه]] [[غیب]] صورت گرفت و نامتعارف بود اما [[مردم]]، اسباب آنکه پرندگان بودند را به چشم دیدند. [[خدا]] در [[قرآن]] به این واقعه اشاره می‌کند: {{متن قرآن\|وَأَرْسَلَ عَلَيْهِمْ طَيْرًا أَبَابِيلَ تَرْمِيهِم بِحِجَارَةٍ مِّن سِجِّيلٍ فَجَعَلَهُمْ كَعَصْفٍ مَّأْكُولٍ}}<ref> و بر سر ایشان پرندگانی دسته‌دسته فرستاد که بر آنان سنگریزه‌هایی از گلسنگ فرو می‌افکندند پس خداوند آنها را چون کاهبرگی نیم جویده کرد؛ سوره فیل، آیه ۳ - ۵.</ref>. این پرندگان از مصادیق بارز [[امداد الهی]] بودند.		# '''[[به کار گرفتن موجودات]] (مانند: پرندگان)''': در ماجرای [[اصحاب فیل]]، [[خدا]] پرندگانی را برای نابودی [[لشکر]] [[ابرهه]] فرستاد. این امر هرچند از [[ناحیه]] [[غیب]] صورت گرفت و نامتعارف بود اما [[مردم]]، اسباب آنکه پرندگان بودند را به چشم دیدند. [[خدا]] در [[قرآن]] به این واقعه اشاره می‌کند: {{متن قرآن\|وَأَرْسَلَ عَلَيْهِمْ طَيْرًا أَبَابِيلَ تَرْمِيهِم بِحِجَارَةٍ مِّن سِجِّيلٍ فَجَعَلَهُمْ كَعَصْفٍ مَّأْكُولٍ}}<ref> و بر سر ایشان پرندگانی دسته‌دسته فرستاد که بر آنان سنگریزه‌هایی از گلسنگ فرو می‌افکندند پس خداوند آنها را چون کاهبرگی نیم جویده کرد؛ سوره فیل، آیه ۳ - ۵.</ref>. این پرندگان از مصادیق بارز [[امداد الهی]] بودند.
	# '''[[الهام قلبی]]''': هنگامی که جاسوسان [[فرعون]] در پی یافتن نوزاد [[مادر]] [[موسی]] و کشتن او بودند و او [[مأموریت]] یافت تا آن طفل شیرخوار را به امواج نیل سپارد، در [[بحرانی]] [[روحی]] هر لحظه [[بیم]] آن می‌رفت که فریادی زند، و آنان را از وجود [[موسی]] خبردار سازد، لکن [[خدا]] [[دل]] وی را محکم ساخت: {{متن قرآن\|لَوْلا أَن رَّبَطْنَا عَلَى قَلْبِهَا لِتَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ}}<ref> اگر دلش را استوار نمی‌داشتیم تا از باورکنندگان باشد به راستی نزدیک بود که آن راز را فاش کند؛ سوره قصص، آیه ۱۰.</ref><ref>[[محمد حسن ناصحی\|ناصحی، محمد حسن]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۴ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج ۴، ص ۲۹۹ - ۳۲۴.</ref>. منظور از ربط [[قلب]] در این [[آیه]]، تقویت [[دل]] [[مادر]] [[موسی]] است تا به [[وحی الهی]] [[ایمان]] داشته و این حادثه بزرگ را [[تحمل]] کند، و بداند که [[وعده خدا]] در زمینه نگهداری و بازگرداندن فرزندش به وی [[حق]] است <ref>نمونه، ج ۱۶، ص ۳۲ ـ ۳۳.</ref><ref>[[محمد حسن ناصحی\|ناصحی، محمد حسن]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۴ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج ۴، ص ۲۹۹ - ۳۲۴.</ref>. این تعبیر درباره [[اصحاب کهف]] نیز آمده است. آنان در جامعه‌ای می‌زیستند که بر ابراز [[عقاید]] [[توحیدی]] خود [[قادر]] نبودند: {{متن قرآن\|وَرَبَطْنَا عَلَى قُلُوبِهِمْ}}<ref> و دل‌هایشان را استوار داشتیم؛ سوره کهف، آیه ۱۴.</ref> [[خداوند]] دلهایشان را [[استحکام]] بخشید، و در نتیجه با [[قدرت]] و [[شهامت]] برپا خاستند و ندای [[توحید]] سر دادند. <ref>نمونه، ج ۱۶، ص ۳۲ ـ ۳۳.</ref>.		# '''[[الهام قلبی]]''': هنگامی که جاسوسان [[فرعون]] در پی یافتن نوزاد [[مادر]] [[موسی]] و کشتن او بودند و او [[مأموریت]] یافت تا آن طفل شیرخوار را به امواج نیل سپارد، در [[بحرانی]] [[روحی]] هر لحظه [[بیم]] آن می‌رفت که فریادی زند، و آنان را از وجود [[موسی]] خبردار سازد، لکن [[خدا]] [[دل]] وی را محکم ساخت: {{متن قرآن\|لَوْلا أَن رَّبَطْنَا عَلَى قَلْبِهَا لِتَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ}}<ref> اگر دلش را استوار نمی‌داشتیم تا از باورکنندگان باشد به راستی نزدیک بود که آن راز را فاش کند؛ سوره قصص، آیه ۱۰.</ref><ref>[[محمد حسن ناصحی\|ناصحی، محمد حسن]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۴ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج ۴، ص ۲۹۹ - ۳۲۴.</ref>. منظور از ربط [[قلب]] در این [[آیه]]، تقویت [[دل]] [[مادر]] [[موسی]] است تا به [[وحی الهی]] [[ایمان]] داشته و این حادثه بزرگ را [[تحمل]] کند، و بداند که [[وعده خدا]] در زمینه نگهداری و بازگرداندن فرزندش به وی [[حق]] است <ref>نمونه، ج ۱۶، ص ۳۲ ـ ۳۳.</ref><ref>[[محمد حسن ناصحی\|ناصحی، محمد حسن]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۴ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج ۴، ص ۲۹۹ - ۳۲۴.</ref>. این تعبیر درباره [[اصحاب کهف]] نیز آمده است. آنان در جامعه‌ای می‌زیستند که بر ابراز [[عقاید]] [[توحیدی]] خود [[قادر]] نبودند: {{متن قرآن\|وَرَبَطْنَا عَلَى قُلُوبِهِمْ}}<ref> و دل‌هایشان را استوار داشتیم؛ سوره کهف، آیه ۱۴.</ref> [[خداوند]] دلهایشان را [[استحکام]] بخشید، و در نتیجه با [[قدرت]] و [[شهامت]] برپا خاستند و ندای [[توحید]] سر دادند. <ref>نمونه، ج ۱۶، ص ۳۲ ـ ۳۳.</ref>.