املاء - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مفهوم‌شناسی */

2025-10-12T05:01:46Z

مفهوم‌شناسی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۳۱
خط ۹:		خط ۹:
	«املا» از روش‌های کتابی [[تعلیم]] [[اهل‌بیت]]{{عم}} به‌شمار می‌رفت. اهل‌بیت{{عم}} از این روش در تعلیمات انفرادی خود بهره برده و آن را برای تعلیم افرادی خاص به‌کار می‌بردند. املاء در دوره مورد نظر برای ثبت و ضبط [[قرآن]] و [[حدیث]] استفاده می‌گردید که در این بخش پس از مفهوم‌شناسی املاء، به بررسی موارد و جنبه‌های گوناگون بهره‌گیری اهل‌بیت{{عم}} از این روش و تأثیر زمینه‌های گوناگون بر آن پرداخته خواهد شد<ref>[[هناء ذاکر مشهدی\|ذاکر مشهدی، هناء]]، [[پژوهشی در زمینه‌های تاریخی اجتماعی سیره تعلیمی اهل بیت تا ۶۱ هجری (کتاب)\|پژوهشی در زمینه‌های تاریخی اجتماعی سیره تعلیمی اهل بیت تا ۶۱ هجری]]، ص ۱۸۱.</ref>.		«املا» از روش‌های کتابی [[تعلیم]] [[اهل‌بیت]]{{عم}} به‌شمار می‌رفت. اهل‌بیت{{عم}} از این روش در تعلیمات انفرادی خود بهره برده و آن را برای تعلیم افرادی خاص به‌کار می‌بردند. املاء در دوره مورد نظر برای ثبت و ضبط [[قرآن]] و [[حدیث]] استفاده می‌گردید که در این بخش پس از مفهوم‌شناسی املاء، به بررسی موارد و جنبه‌های گوناگون بهره‌گیری اهل‌بیت{{عم}} از این روش و تأثیر زمینه‌های گوناگون بر آن پرداخته خواهد شد<ref>[[هناء ذاکر مشهدی\|ذاکر مشهدی، هناء]]، [[پژوهشی در زمینه‌های تاریخی اجتماعی سیره تعلیمی اهل بیت تا ۶۱ هجری (کتاب)\|پژوهشی در زمینه‌های تاریخی اجتماعی سیره تعلیمی اهل بیت تا ۶۱ هجری]]، ص ۱۸۱.</ref>.

	== ~~مفهوم‌شناسی~~ ==		== معناشناسی ==
	املاء که از ماده «ملی» اخذ شده، در لغت به معنای تأخیر و اطاله عمر است<ref>ابن منظور، لسان العرب، ماده «ملی».</ref> و در اصطلاح [[حدیثی]]، یکی از روش‌های اخذ حدیث می‌باشد. در املاء که پس از سماع پدید می‌آید، [[پیامبر]]، [[امام]] یا استاد مطالب تعلیمی خود را به‌طور دقیق و با قصد مکتوب شدن توسط شاگردان بیان کرده و آنان نیز مطالب را بدون کم و کاست یادداشت می‌کنند<ref>غنیمه، تاریخ دانشگاه‌های بزرگ اسلامی، ص۲۳۷.</ref>. بنابراین در یک جمله می‌توان املاء را القای ارادی [[کلام]] به کاتب برای نوشتن تعریف کرد؛ بدین ترتیب اصطلاح املاء درباره صحابه‌ای که بدون [[نظارت]] اهل‌بیت{{عم}} و تنها در اثناء سماع [[خطبه‌ها]] و سخنان آنان به مکتوب کردن اقوال آنها می‌پرداختند، اطلاق نمی‌شود<ref>غنیمه، تاریخ دانشگاه‌های بزرگ اسلامی، ص۲۳۷.</ref>.<ref>[[هناء ذاکر مشهدی\|ذاکر مشهدی، هناء]]، [[پژوهشی در زمینه‌های تاریخی اجتماعی سیره تعلیمی اهل بیت تا ۶۱ هجری (کتاب)\|پژوهشی در زمینه‌های تاریخی اجتماعی سیره تعلیمی اهل بیت تا ۶۱ هجری]]، ص ۱۸۱.</ref>		املاء که از ماده «ملی» اخذ شده، در لغت به معنای تأخیر و اطاله عمر است<ref>ابن منظور، لسان العرب، ماده «ملی».</ref> و در اصطلاح [[حدیثی]]، یکی از روش‌های اخذ حدیث می‌باشد. در املاء که پس از سماع پدید می‌آید، [[پیامبر]]، [[امام]] یا استاد مطالب تعلیمی خود را به‌طور دقیق و با قصد مکتوب شدن توسط شاگردان بیان کرده و آنان نیز مطالب را بدون کم و کاست یادداشت می‌کنند<ref>غنیمه، تاریخ دانشگاه‌های بزرگ اسلامی، ص۲۳۷.</ref>. بنابراین در یک جمله می‌توان املاء را القای ارادی [[کلام]] به کاتب برای نوشتن تعریف کرد؛ بدین ترتیب اصطلاح املاء درباره صحابه‌ای که بدون [[نظارت]] اهل‌بیت{{عم}} و تنها در اثناء سماع [[خطبه‌ها]] و سخنان آنان به مکتوب کردن اقوال آنها می‌پرداختند، اطلاق نمی‌شود<ref>غنیمه، تاریخ دانشگاه‌های بزرگ اسلامی، ص۲۳۷.</ref>.<ref>[[هناء ذاکر مشهدی\|ذاکر مشهدی، هناء]]، [[پژوهشی در زمینه‌های تاریخی اجتماعی سیره تعلیمی اهل بیت تا ۶۱ هجری (کتاب)\|پژوهشی در زمینه‌های تاریخی اجتماعی سیره تعلیمی اهل بیت تا ۶۱ هجری]]، ص ۱۸۱.</ref>

Bahmani: /* مفهوم‌شناسی */

2025-10-12T04:39:19Z

مفهوم‌شناسی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۰۹
خط ۹:		خط ۹:
	«املا» از روش‌های کتابی [[تعلیم]] [[اهل‌بیت]]{{عم}} به‌شمار می‌رفت. اهل‌بیت{{عم}} از این روش در تعلیمات انفرادی خود بهره برده و آن را برای تعلیم افرادی خاص به‌کار می‌بردند. املاء در دوره مورد نظر برای ثبت و ضبط [[قرآن]] و [[حدیث]] استفاده می‌گردید که در این بخش پس از مفهوم‌شناسی املاء، به بررسی موارد و جنبه‌های گوناگون بهره‌گیری اهل‌بیت{{عم}} از این روش و تأثیر زمینه‌های گوناگون بر آن پرداخته خواهد شد<ref>[[هناء ذاکر مشهدی\|ذاکر مشهدی، هناء]]، [[پژوهشی در زمینه‌های تاریخی اجتماعی سیره تعلیمی اهل بیت تا ۶۱ هجری (کتاب)\|پژوهشی در زمینه‌های تاریخی اجتماعی سیره تعلیمی اهل بیت تا ۶۱ هجری]]، ص ۱۸۱.</ref>.		«املا» از روش‌های کتابی [[تعلیم]] [[اهل‌بیت]]{{عم}} به‌شمار می‌رفت. اهل‌بیت{{عم}} از این روش در تعلیمات انفرادی خود بهره برده و آن را برای تعلیم افرادی خاص به‌کار می‌بردند. املاء در دوره مورد نظر برای ثبت و ضبط [[قرآن]] و [[حدیث]] استفاده می‌گردید که در این بخش پس از مفهوم‌شناسی املاء، به بررسی موارد و جنبه‌های گوناگون بهره‌گیری اهل‌بیت{{عم}} از این روش و تأثیر زمینه‌های گوناگون بر آن پرداخته خواهد شد<ref>[[هناء ذاکر مشهدی\|ذاکر مشهدی، هناء]]، [[پژوهشی در زمینه‌های تاریخی اجتماعی سیره تعلیمی اهل بیت تا ۶۱ هجری (کتاب)\|پژوهشی در زمینه‌های تاریخی اجتماعی سیره تعلیمی اهل بیت تا ۶۱ هجری]]، ص ۱۸۱.</ref>.

	=== مفهوم‌شناسی ===		== مفهوم‌شناسی ==
	املاء که از ماده «ملی» اخذ شده، در لغت به معنای تأخیر و اطاله عمر است<ref>ابن منظور، لسان العرب، ماده «ملی».</ref> و در اصطلاح [[حدیثی]]، یکی از روش‌های اخذ حدیث می‌باشد. در املاء که پس از سماع پدید می‌آید، [[پیامبر]]، [[امام]] یا استاد مطالب تعلیمی خود را به‌طور دقیق و با قصد مکتوب شدن توسط شاگردان بیان کرده و آنان نیز مطالب را بدون کم و کاست یادداشت می‌کنند<ref>غنیمه، تاریخ دانشگاه‌های بزرگ اسلامی، ص۲۳۷.</ref>. بنابراین در یک جمله می‌توان املاء را القای ارادی [[کلام]] به کاتب برای نوشتن تعریف کرد؛ بدین ترتیب اصطلاح املاء درباره صحابه‌ای که بدون [[نظارت]] اهل‌بیت{{عم}} و تنها در اثناء سماع [[خطبه‌ها]] و سخنان آنان به مکتوب کردن اقوال آنها می‌پرداختند، اطلاق نمی‌شود<ref>غنیمه، تاریخ دانشگاه‌های بزرگ اسلامی، ص۲۳۷.</ref>.<ref>[[هناء ذاکر مشهدی\|ذاکر مشهدی، هناء]]، [[پژوهشی در زمینه‌های تاریخی اجتماعی سیره تعلیمی اهل بیت تا ۶۱ هجری (کتاب)\|پژوهشی در زمینه‌های تاریخی اجتماعی سیره تعلیمی اهل بیت تا ۶۱ هجری]]، ص ۱۸۱.</ref>		املاء که از ماده «ملی» اخذ شده، در لغت به معنای تأخیر و اطاله عمر است<ref>ابن منظور، لسان العرب، ماده «ملی».</ref> و در اصطلاح [[حدیثی]]، یکی از روش‌های اخذ حدیث می‌باشد. در املاء که پس از سماع پدید می‌آید، [[پیامبر]]، [[امام]] یا استاد مطالب تعلیمی خود را به‌طور دقیق و با قصد مکتوب شدن توسط شاگردان بیان کرده و آنان نیز مطالب را بدون کم و کاست یادداشت می‌کنند<ref>غنیمه، تاریخ دانشگاه‌های بزرگ اسلامی، ص۲۳۷.</ref>. بنابراین در یک جمله می‌توان املاء را القای ارادی [[کلام]] به کاتب برای نوشتن تعریف کرد؛ بدین ترتیب اصطلاح املاء درباره صحابه‌ای که بدون [[نظارت]] اهل‌بیت{{عم}} و تنها در اثناء سماع [[خطبه‌ها]] و سخنان آنان به مکتوب کردن اقوال آنها می‌پرداختند، اطلاق نمی‌شود<ref>غنیمه، تاریخ دانشگاه‌های بزرگ اسلامی، ص۲۳۷.</ref>.<ref>[[هناء ذاکر مشهدی\|ذاکر مشهدی، هناء]]، [[پژوهشی در زمینه‌های تاریخی اجتماعی سیره تعلیمی اهل بیت تا ۶۱ هجری (کتاب)\|پژوهشی در زمینه‌های تاریخی اجتماعی سیره تعلیمی اهل بیت تا ۶۱ هجری]]، ص ۱۸۱.</ref>

Bahmani در ‏۱۲ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۳۹

2025-10-12T04:39:10Z

نمایش تغییرات

Wasity: /* املاء */

2025-09-23T18:31:11Z

املاء

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۲۲:۰۱
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	این روش به [[علم]] خاصی، مانند روایت و نقل حدیث، اختصاص نداشته است، بلکه در علم اصول نیز از آن استفاده شده است؛ همچنین در دانش پزشکی نیز امام صادق{{ع}} برای برخی از شاگردان خود رساله طبی املا کرده است. البته به یک معنا می‌توان همه یا بیشتر روایاتی را که از [[معصومان]]{{عم}} - به ویژه از [[امام صادق]]{{ع}} - نقل شده است، املای آنان دانست، ولی در اصطلاح، روش املا به مواردی گفته می‌شود که استاد مطالب را از روی کتاب و یا از [[حفظ]] بخواند، با این [[هدف]] که دیگران بدون دخل و تصرف در الفاظ آن را یادداشت کنند؛ ازاین‌رو نمی‌توان همه آموزش‌های [[معصومان]]{{عم}} را به روش املا دانست؛ زیرا در بسیاری از موارد، معصومان{{عم}} [[روایات]] و [[احادیث]] را با هدف یادگیری و یا حفظ کردن دیگران و یا حتی در بسیاری موارد برای [[آگاهی]] آنان بیان کرده‌اند؛ چنان‌که اگر در خطبه‌ای روایتی قرائت می‌شد، هدف اصلی [[امام]] این بود که [[روایت]] به گوش دیگران برسد، تا از آن تأثیر بپذیرند، نه کتابت و یادداشت آن<ref>[[سید علی حسینی‌زاده\|حسینی‌زاده، سید علی]]، [[نگرشی بر آموزش با تأکید بر آموزش‌های دینی (کتاب)\|نگرشی بر آموزش با تأکید بر آموزش‌های دینی]]، ص ۱۲۹.</ref>.		این روش به [[علم]] خاصی، مانند روایت و نقل حدیث، اختصاص نداشته است، بلکه در علم اصول نیز از آن استفاده شده است؛ همچنین در دانش پزشکی نیز امام صادق{{ع}} برای برخی از شاگردان خود رساله طبی املا کرده است. البته به یک معنا می‌توان همه یا بیشتر روایاتی را که از [[معصومان]]{{عم}} - به ویژه از [[امام صادق]]{{ع}} - نقل شده است، املای آنان دانست، ولی در اصطلاح، روش املا به مواردی گفته می‌شود که استاد مطالب را از روی کتاب و یا از [[حفظ]] بخواند، با این [[هدف]] که دیگران بدون دخل و تصرف در الفاظ آن را یادداشت کنند؛ ازاین‌رو نمی‌توان همه آموزش‌های [[معصومان]]{{عم}} را به روش املا دانست؛ زیرا در بسیاری از موارد، معصومان{{عم}} [[روایات]] و [[احادیث]] را با هدف یادگیری و یا حفظ کردن دیگران و یا حتی در بسیاری موارد برای [[آگاهی]] آنان بیان کرده‌اند؛ چنان‌که اگر در خطبه‌ای روایتی قرائت می‌شد، هدف اصلی [[امام]] این بود که [[روایت]] به گوش دیگران برسد، تا از آن تأثیر بپذیرند، نه کتابت و یادداشت آن<ref>[[سید علی حسینی‌زاده\|حسینی‌زاده، سید علی]]، [[نگرشی بر آموزش با تأکید بر آموزش‌های دینی (کتاب)\|نگرشی بر آموزش با تأکید بر آموزش‌های دینی]]، ص ۱۲۹.</ref>.

	==~~املاء~~==		==املا یکی از روش‌های آموزشی==
	~~املاء،~~ از روش‌های کتابی [[تعلیم]] [[اهل‌بیت]]{{عم}} به‌شمار می‌رفت. اهل‌بیت{{عم}} از این روش در تعلیمات انفرادی خود بهره برده و آن را برای تعلیم افرادی خاص به‌کار می‌بردند. املاء در دوره مورد نظر برای ثبت و ضبط [[قرآن]] و [[حدیث]] استفاده می‌گردید که در این بخش پس از مفهوم‌شناسی املاء، به بررسی موارد و جنبه‌های گوناگون بهره‌گیری اهل‌بیت{{عم}} از این روش و تأثیر زمینه‌های گوناگون بر آن پرداخته خواهد شد.		«املا» از روش‌های کتابی [[تعلیم]] [[اهل‌بیت]]{{عم}} به‌شمار می‌رفت. اهل‌بیت{{عم}} از این روش در تعلیمات انفرادی خود بهره برده و آن را برای تعلیم افرادی خاص به‌کار می‌بردند. املاء در دوره مورد نظر برای ثبت و ضبط [[قرآن]] و [[حدیث]] استفاده می‌گردید که در این بخش پس از مفهوم‌شناسی املاء، به بررسی موارد و جنبه‌های گوناگون بهره‌گیری اهل‌بیت{{عم}} از این روش و تأثیر زمینه‌های گوناگون بر آن پرداخته خواهد شد.

	===مفهوم‌شناسی===		===مفهوم‌شناسی===

Wasity: /* مقدمه */

2025-09-23T18:30:41Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۲۲:۰۰
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	==~~مقدمه~~==		==املا یکی از روش‌های آموزشی==
	~~روش املا~~ از ~~دیگر~~ روش‌های [[معصومان]]{{عم}} در [[آموزش احکام]] و مفاهیم [[دینی]] به [[اصحاب]] و شاگردان بوده است. [[پیامبر]]{{صل}} چون به [[حکمت الهی]] چیزی نمی‌نوشت، [[احکام]] و مسائل و [[علوم]] و [[معارف دینی]] را برای [[حضرت علی]]{{ع}} املا می‌کرد و آن حضرت آنها را به نگارش درمی‌آورد؛ حتی [[قرآن کریم]] نیز پس از [[قرائت]] [[جبرئیل]] برای [[پیامبر]] و املا آن حضرت به دست [[کاتبان وحی]] نوشته شد.		«املا» از روش‌های [[معصومان]]{{عم}} در [[آموزش احکام]] و مفاهیم [[دینی]] به [[اصحاب]] و شاگردان بوده است. [[پیامبر]]{{صل}} چون به [[حکمت الهی]] چیزی نمی‌نوشت، [[احکام]] و مسائل و [[علوم]] و [[معارف دینی]] را برای [[حضرت علی]]{{ع}} املا می‌کرد و آن حضرت آنها را به نگارش درمی‌آورد؛ حتی [[قرآن کریم]] نیز پس از [[قرائت]] [[جبرئیل]] برای [[پیامبر]] و املا آن حضرت به دست [[کاتبان وحی]] نوشته شد.

	روش املا بدین‌گونه است که پیامبر، [[امام]] و یا استاد مطالب [[آموزشی]] خود را برای شاگردان، با ضبط دقیق بیان می‌کنند و آنان نیز مطالب را بدون کم‌ترین دخل و تصرفی، یادداشت می‌کنند<ref>ر.ک: تاریخ دانشگاه‌های بزرگ اسلامی، ص۲۳۷.</ref>.		روش املا بدین‌گونه است که پیامبر، [[امام]] و یا استاد مطالب [[آموزشی]] خود را برای شاگردان، با ضبط دقیق بیان می‌کنند و آنان نیز مطالب را بدون کم‌ترین دخل و تصرفی، یادداشت می‌کنند<ref>ر.ک: تاریخ دانشگاه‌های بزرگ اسلامی، ص۲۳۷.</ref>.

	این روش به [[علم]] خاصی، مانند روایت و نقل حدیث، اختصاص نداشته است، بلکه در علم اصول نیز از آن استفاده شده است؛ همچنین در دانش پزشکی نیز امام صادق{{ع}} برای برخی از شاگردان خود رساله طبی املا کرده است. البته به یک معنا می‌توان همه یا بیشتر روایاتی را که از [[معصومان]]{{عم}} - به ویژه از [[امام صادق]]{{ع}} - نقل شده است، املای آنان دانست، ولی در اصطلاح، روش املا به مواردی گفته می‌شود که استاد مطالب را از روی کتاب و یا از [[حفظ]] بخواند، با این [[هدف]] که دیگران بدون دخل و تصرف در الفاظ آن را یادداشت کنند؛ ازاین‌رو نمی‌توان همه آموزش‌های [[معصومان]]{{عم}} را به روش املا دانست؛ زیرا در بسیاری از موارد، معصومان{{عم}} [[روایات]] و [[احادیث]] را با هدف یادگیری و یا حفظ کردن دیگران و یا حتی در بسیاری موارد برای [[آگاهی]] آنان بیان کرده‌اند؛ چنان‌که اگر در خطبه‌ای روایتی قرائت می‌شد، هدف اصلی [[امام]] این بود که [[روایت]] به گوش دیگران برسد، تا از آن تأثیر بپذیرند، نه کتابت و یادداشت آن<ref>[[سید علی حسینی‌زاده\|حسینی‌زاده، سید علی]]، [[نگرشی بر آموزش با تأکید بر آموزش‌های دینی (کتاب)\|نگرشی بر آموزش با تأکید بر آموزش‌های دینی]]، ص ۱۲۹.</ref>.		این روش به [[علم]] خاصی، مانند روایت و نقل حدیث، اختصاص نداشته است، بلکه در علم اصول نیز از آن استفاده شده است؛ همچنین در دانش پزشکی نیز امام صادق{{ع}} برای برخی از شاگردان خود رساله طبی املا کرده است. البته به یک معنا می‌توان همه یا بیشتر روایاتی را که از [[معصومان]]{{عم}} - به ویژه از [[امام صادق]]{{ع}} - نقل شده است، املای آنان دانست، ولی در اصطلاح، روش املا به مواردی گفته می‌شود که استاد مطالب را از روی کتاب و یا از [[حفظ]] بخواند، با این [[هدف]] که دیگران بدون دخل و تصرف در الفاظ آن را یادداشت کنند؛ ازاین‌رو نمی‌توان همه آموزش‌های [[معصومان]]{{عم}} را به روش املا دانست؛ زیرا در بسیاری از موارد، معصومان{{عم}} [[روایات]] و [[احادیث]] را با هدف یادگیری و یا حفظ کردن دیگران و یا حتی در بسیاری موارد برای [[آگاهی]] آنان بیان کرده‌اند؛ چنان‌که اگر در خطبه‌ای روایتی قرائت می‌شد، هدف اصلی [[امام]] این بود که [[روایت]] به گوش دیگران برسد، تا از آن تأثیر بپذیرند، نه کتابت و یادداشت آن<ref>[[سید علی حسینی‌زاده\|حسینی‌زاده، سید علی]]، [[نگرشی بر آموزش با تأکید بر آموزش‌های دینی (کتاب)\|نگرشی بر آموزش با تأکید بر آموزش‌های دینی]]، ص ۱۲۹.</ref>.

	==املاء==		==املاء==
	املاء، از روش‌های کتابی [[تعلیم]] [[اهل‌بیت]]{{عم}} به‌شمار می‌رفت. اهل‌بیت{{عم}} از این روش در تعلیمات انفرادی خود بهره برده و آن را برای تعلیم افرادی خاص به‌کار می‌بردند. املاء در دوره مورد نظر برای ثبت و ضبط [[قرآن]] و [[حدیث]] استفاده می‌گردید که در این بخش پس از مفهوم‌شناسی املاء، به بررسی موارد و جنبه‌های گوناگون بهره‌گیری اهل‌بیت{{عم}} از این روش و تأثیر زمینه‌های گوناگون بر آن پرداخته خواهد شد.		املاء، از روش‌های کتابی [[تعلیم]] [[اهل‌بیت]]{{عم}} به‌شمار می‌رفت. اهل‌بیت{{عم}} از این روش در تعلیمات انفرادی خود بهره برده و آن را برای تعلیم افرادی خاص به‌کار می‌بردند. املاء در دوره مورد نظر برای ثبت و ضبط [[قرآن]] و [[حدیث]] استفاده می‌گردید که در این بخش پس از مفهوم‌شناسی املاء، به بررسی موارد و جنبه‌های گوناگون بهره‌گیری اهل‌بیت{{عم}} از این روش و تأثیر زمینه‌های گوناگون بر آن پرداخته خواهد شد.

Jaafari: /* منابع */

2025-09-22T09:14:15Z

منابع

نمایش تغییرات

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = تعلیم | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== روش املا از دیگر روش‌های معصومان{{عم}} در آموزش احکام و مفاهیم دینی به اصحاب و شاگردان بوده است. پیامبر{{صل}} چون به حکمت الهی چیزی نمی‌نوشت، ا...» ایجاد کرد

2025-09-22T08:27:32Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = تعلیم | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== روش املا از دیگر روش‌های معصومان{{عم}} در آموزش احکام و مفاهیم دینی به اصحاب و شاگردان بوده است. پیامبر{{صل}} چون به حکمت الهی چیزی نمی‌نوشت، ا...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = تعلیم
| عنوان مدخل =
| مداخل مرتبط =
| پرسش مرتبط =
}}

==مقدمه==
روش املا از دیگر روش‌های [[معصومان]]{{عم}} در [[آموزش احکام]] و مفاهیم [[دینی]] به [[اصحاب]] و شاگردان بوده است. [[پیامبر]]{{صل}} چون به [[حکمت الهی]] چیزی نمی‌نوشت، [[احکام]] و مسائل و [[علوم]] و [[معارف دینی]] را برای [[حضرت علی]]{{ع}} املا می‌کرد و آن حضرت آنها را به نگارش درمی‌آورد؛ حتی [[قرآن کریم]] نیز پس از [[قرائت]] [[جبرئیل]] برای [[پیامبر]] و املا آن حضرت به دست [[کاتبان وحی]] نوشته شد.

روش املا بدین‌گونه است که پیامبر، [[امام]] و یا استاد مطالب [[آموزشی]] خود را برای شاگردان، با ضبط دقیق بیان می‌کنند و آنان نیز مطالب را بدون کم‌ترین دخل و تصرفی، یادداشت می‌کنند<ref>ر.ک: تاریخ دانشگاه‌های بزرگ اسلامی، ص۲۳۷.</ref>.

این روش به [[علم]] خاصی، مانند روایت و نقل حدیث، اختصاص نداشته است، بلکه در علم اصول نیز از آن استفاده شده است؛ همچنین در دانش پزشکی نیز امام صادق{{ع}} برای برخی از شاگردان خود رساله طبی املا کرده است. البته به یک معنا می‌توان همه یا بیشتر روایاتی را که از [[معصومان]]{{عم}} - به ویژه از [[امام صادق]]{{ع}} - نقل شده است، املای آنان دانست، ولی در اصطلاح، روش املا به مواردی گفته می‌شود که استاد مطالب را از روی کتاب و یا از [[حفظ]] بخواند، با این [[هدف]] که دیگران بدون دخل و تصرف در الفاظ آن را یادداشت کنند؛ ازاین‌رو نمی‌توان همه آموزش‌های [[معصومان]]{{عم}} را به روش املا دانست؛ زیرا در بسیاری از موارد، معصومان{{عم}} [[روایات]] و [[احادیث]] را با هدف یادگیری و یا حفظ کردن دیگران و یا حتی در بسیاری موارد برای [[آگاهی]] آنان بیان کرده‌اند؛ چنان‌که اگر در خطبه‌ای روایتی قرائت می‌شد، هدف اصلی [[امام]] این بود که [[روایت]] به گوش دیگران برسد، تا از آن تأثیر بپذیرند، نه کتابت و یادداشت آن<ref>[[سید علی حسینی‌زاده|حسینی‌زاده، سید علی]]، [[نگرشی بر آموزش با تأکید بر آموزش‌های دینی (کتاب)|نگرشی بر آموزش با تأکید بر آموزش‌های دینی]]، ص ۱۲۹.</ref>.
== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:21390.jpg|22px]] [[سید علی حسینی‌زاده|حسینی‌زاده، سید علی]]، [[نگرشی بر آموزش با تأکید بر آموزش‌های دینی (کتاب)|'''نگرشی بر آموزش با تأکید بر آموزش‌های دینی''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:املاء]]