امنیت ملی در فقه سیاسی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity در ‏۱۰ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۴۱

2024-01-10T15:41:32Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۱۱
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	امنیت نظامی از منظر [[فقه]] یعنی «[[نظام اسلامی]]» با انجام دادن یا انجام ندادن [[تکالیف]] و [[احکام]] مربوط به عرصه‌های نظامی برای خود مصونیتی [[تولید]] می‌کند تا از آسیب، تعرض و تهدیدهایی همچون [[تجاوز]] کشورهای خارجی به [[کیان اسلامی]]، [[طغیان]] [[باغیان]] و اقدام براندازانه آنان و ناامنی‌های داخلی در امان بماند و [[جامعه]] و نظام اسلامی را به وضعیت «[[امن]]» و مصون از [[تهدیدها]] و [[تعرض‌ها]] برساند یا وضعیت امن و [[آرامش]] موجود جامعه و نظام اسلامی را حفظ کند. امنیت نظامی مصونیتی است که هم با [[ابزار نظامی]] به خطر می‌افتد و هم با ابزار نظامی تأمین می‌شود. اساساً در مطالعات سنتی امنیت، مقصود از [[امنیت]] و امنیت [[دولت]]، [[امنیت نظامی]] است و این رویکرد را می‌توان در آثار [[فقهی]] نیز [[مشاهده]] کرد. در واقع امنیت [[نظام اسلامی]] مساوی امنیت نظامی است. در [[دانش]] [[فقه]] بر مسائل ناظر بر امنیت [[دولت اسلامی]] و امنیت نظامی بسیار تأکید شده است؛ مانند [[جهاد]] که در [[جواهر الکلام]] یک مجلد مستقل و مفصل (جلد ۲۱) را به خود اختصاص داده است. ~~فقیهان از~~ [[~~احکام~~]] و [[قواعد]] ~~فقهی~~ ناظر بر امنیت ~~نظامی که در این [[پژوهش]] بررسی کردیم عبارت‌اند~~ از: [[قاعده نفی سبیل]] ([[استقلال]])، [[مرابطه]] ([[مرزبانی]])، [[قاعده حفظ نظام]]، [[قاعده تألیف قلوب]]، اصل [[دعوت]] [[حاکم عادل]]، مجاهدین، [[مرابطین]]، [[سبق و رمایه]] ([[آموزش]] همگانی رزم)، [[تسلیحات]] و [[تجهیزات نظامی]]، [[سازمان]] و [[فرماندهی]] [[نیروهای مسلح]] (مجاهدین)، [[حکومت]] [[عادل]]، [[دارالحرب]]، [[بغی]]، محاربه، [[حاکم]] وابسته [[جائر]] و کارگزارانش، [[حفظ]] [[بیضه اسلام]] (استقلال)، [[حفظ نظام اسلامی]].		امنیت نظامی از منظر [[فقه]] یعنی «[[نظام اسلامی]]» با انجام دادن یا انجام ندادن [[تکالیف]] و [[احکام]] مربوط به عرصه‌های نظامی برای خود مصونیتی [[تولید]] می‌کند تا از آسیب، تعرض و تهدیدهایی همچون [[تجاوز]] کشورهای خارجی به [[کیان اسلامی]]، [[طغیان]] [[باغیان]] و اقدام براندازانه آنان و ناامنی‌های داخلی در امان بماند و [[جامعه]] و نظام اسلامی را به وضعیت «[[امن]]» و مصون از [[تهدیدها]] و [[تعرض‌ها]] برساند یا وضعیت امن و [[آرامش]] موجود جامعه و نظام اسلامی را حفظ کند. امنیت نظامی مصونیتی است که هم با [[ابزار نظامی]] به خطر می‌افتد و هم با ابزار نظامی تأمین می‌شود. اساساً در مطالعات سنتی امنیت، مقصود از [[امنیت]] و امنیت [[دولت]]، [[امنیت نظامی]] است و این رویکرد را می‌توان در آثار [[فقهی]] نیز [[مشاهده]] کرد. در واقع امنیت [[نظام اسلامی]] مساوی امنیت نظامی است. در [[دانش]] [[فقه]] بر مسائل ناظر بر امنیت [[دولت اسلامی]] و امنیت نظامی بسیار تأکید شده است؛ مانند [[جهاد]] که در [[جواهر الکلام]] یک مجلد مستقل و مفصل (جلد ۲۱) را به خود اختصاص داده است. [[فقها]] در آثار خود از احکام و [[قواعد فقهی]] ناظر بر امنیت نظامی، مباحث تخصصی متعددی آوردند. از جمله: [[قاعده نفی سبیل]] ([[استقلال]])، [[مرابطه]] ([[مرزبانی]])، [[قاعده حفظ نظام]]، [[قاعده تألیف قلوب]]، اصل [[دعوت]] [[حاکم عادل]]، مجاهدین، [[مرابطین]]، [[سبق و رمایه]] ([[آموزش]] همگانی رزم)، [[تسلیحات]] و [[تجهیزات نظامی]]، [[سازمان]] و [[فرماندهی]] [[نیروهای مسلح]] (مجاهدین)، [[حکومت]] [[عادل]]، [[دارالحرب]]، [[بغی]]، محاربه، [[حاکم]] وابسته [[جائر]] و کارگزارانش، [[حفظ]] [[بیضه اسلام]] (استقلال)، [[حفظ نظام اسلامی]].
	~~در ادامه فصل امنیت نظامی و [[~~امنیت ~~ملی]]،~~ به امنیت [[جهان اسلام]] ([[دارالاسلام]]) از منظر فقه نیز ~~اشاره کردیم~~. با توجه به اینکه در [[فقه اسلامی]]، اساساً مبنای مرزبندی [[دولت‌ها]] [[اعتقادی]] و [[دینی]] است نه خاک و [[سرزمین]]؛ لذا مرزهای سرزمینی بر مبنای [[اعتقاد]] اعتبار و تعریف شده است و در این راستا انواع «دار»ها مطرح شده است، مانند دارالاسلام، [[دارالکفر]] و دارالحرب. حتی برخی «دار»‌ها که موضوعی غیر دینی دارند، همانند [[دارالهدنه]] و دارالمعاهده نیز بر اساس دور و نزدیکی و [[دوستی]] و [[دشمنی]] به دارالاسلام به عنوان «ام القراء» تعریف می‌شوند. با [[عنایت]] به این رویکرد در محیط‌شناسی در فقه، احکام و قواعد متعددی در خصوص این «دار»ها در آثار فقهی بیان و بحث شده است که در این پژوهش بررسی شدند.<ref>[[محمد اسماعیل نباتیان\|نباتیان، محمد اسماعیل]]، [[فقه و امنیت (کتاب)\|فقه و امنیت]] ص ۱۶۸.</ref>
			همچنین، علاوه بر مباحث مرتبط با امنیت ملی، به مباحث امنیت [[جهان اسلام]] ([[دارالاسلام]]) از منظر فقه نیز پرداختند. با توجه به اینکه در [[فقه اسلامی]]، اساساً مبنای مرزبندی [[دولت‌ها]] [[اعتقادی]] و [[دینی]] است نه خاک و [[سرزمین]]؛ لذا مرزهای سرزمینی بر مبنای [[اعتقاد]] اعتبار و تعریف شده است و در این راستا انواع «دار»ها مطرح شده است، مانند دارالاسلام، [[دارالکفر]] و دارالحرب. حتی برخی «دار»‌ها که موضوعی غیر دینی دارند، همانند [[دارالهدنه]] و دارالمعاهده نیز بر اساس دور و نزدیکی و [[دوستی]] و [[دشمنی]] به دارالاسلام به عنوان «ام القراء» تعریف می‌شوند. با [[عنایت]] به این رویکرد در محیط‌شناسی در فقه، احکام و قواعد متعددی در خصوص این «دار»ها در آثار فقهی بیان و بحث شده است که در این پژوهش بررسی شدند.<ref>[[محمد اسماعیل نباتیان\|نباتیان، محمد اسماعیل]]، [[فقه و امنیت (کتاب)\|فقه و امنیت]] ص ۱۶۸.</ref>

	==مقدمه==		==مقدمه==

Wasity: /* مقدمه */

2024-01-10T15:37:28Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۰۷
خط ۵:		خط ۵:
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

			امنیت نظامی از منظر [[فقه]] یعنی «[[نظام اسلامی]]» با انجام دادن یا انجام ندادن [[تکالیف]] و [[احکام]] مربوط به عرصه‌های نظامی برای خود مصونیتی [[تولید]] می‌کند تا از آسیب، تعرض و تهدیدهایی همچون [[تجاوز]] کشورهای خارجی به [[کیان اسلامی]]، [[طغیان]] [[باغیان]] و اقدام براندازانه آنان و ناامنی‌های داخلی در امان بماند و [[جامعه]] و نظام اسلامی را به وضعیت «[[امن]]» و مصون از [[تهدیدها]] و [[تعرض‌ها]] برساند یا وضعیت امن و [[آرامش]] موجود جامعه و نظام اسلامی را حفظ کند. امنیت نظامی مصونیتی است که هم با [[ابزار نظامی]] به خطر می‌افتد و هم با ابزار نظامی تأمین می‌شود. اساساً در مطالعات سنتی امنیت، مقصود از [[امنیت]] و امنیت [[دولت]]، [[امنیت نظامی]] است و این رویکرد را می‌توان در آثار [[فقهی]] نیز [[مشاهده]] کرد. در واقع امنیت [[نظام اسلامی]] مساوی امنیت نظامی است. در [[دانش]] [[فقه]] بر مسائل ناظر بر امنیت [[دولت اسلامی]] و امنیت نظامی بسیار تأکید شده است؛ مانند [[جهاد]] که در [[جواهر الکلام]] یک مجلد مستقل و مفصل (جلد ۲۱) را به خود اختصاص داده است. فقیهان از [[احکام]] و [[قواعد]] فقهی ناظر بر امنیت نظامی که در این [[پژوهش]] بررسی کردیم عبارت‌اند از: [[قاعده نفی سبیل]] ([[استقلال]])، [[مرابطه]] ([[مرزبانی]])، [[قاعده حفظ نظام]]، [[قاعده تألیف قلوب]]، اصل [[دعوت]] [[حاکم عادل]]، مجاهدین، [[مرابطین]]، [[سبق و رمایه]] ([[آموزش]] همگانی رزم)، [[تسلیحات]] و [[تجهیزات نظامی]]، [[سازمان]] و [[فرماندهی]] [[نیروهای مسلح]] (مجاهدین)، [[حکومت]] [[عادل]]، [[دارالحرب]]، [[بغی]]، محاربه، [[حاکم]] وابسته [[جائر]] و کارگزارانش، [[حفظ]] [[بیضه اسلام]] (استقلال)، [[حفظ نظام اسلامی]].
			در ادامه فصل امنیت نظامی و [[امنیت ملی]]، به امنیت [[جهان اسلام]] ([[دارالاسلام]]) از منظر فقه نیز اشاره کردیم. با توجه به اینکه در [[فقه اسلامی]]، اساساً مبنای مرزبندی [[دولت‌ها]] [[اعتقادی]] و [[دینی]] است نه خاک و [[سرزمین]]؛ لذا مرزهای سرزمینی بر مبنای [[اعتقاد]] اعتبار و تعریف شده است و در این راستا انواع «دار»ها مطرح شده است، مانند دارالاسلام، [[دارالکفر]] و دارالحرب. حتی برخی «دار»‌ها که موضوعی غیر دینی دارند، همانند [[دارالهدنه]] و دارالمعاهده نیز بر اساس دور و نزدیکی و [[دوستی]] و [[دشمنی]] به دارالاسلام به عنوان «ام القراء» تعریف می‌شوند. با [[عنایت]] به این رویکرد در محیط‌شناسی در فقه، احکام و قواعد متعددی در خصوص این «دار»ها در آثار فقهی بیان و بحث شده است که در این پژوهش بررسی شدند.<ref>[[محمد اسماعیل نباتیان\|نباتیان، محمد اسماعیل]]، [[فقه و امنیت (کتاب)\|فقه و امنیت]] ص ۱۶۸.</ref>

	==مقدمه==		==مقدمه==

Wasity: /* جمع‌بندی */

2024-01-10T15:36:23Z

جمع‌بندی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۰۶
خط ۱۸۸:		خط ۱۸۸:
	#عوامل تهدید کننده امنیت دارالاسلام، همچون: [[دارالحرب]]، [[محاربان]] و [[بغات]]؛		#عوامل تهدید کننده امنیت دارالاسلام، همچون: [[دارالحرب]]، [[محاربان]] و [[بغات]]؛
	#عوامل تأمین کننده امنیت دارالاسلام، مانند: [[جهاد]]، [[مرابطه]] و [[تعظیم]] [[شعائر مذهبی]] و قواعدی چون [[نفی سبیل]]، [[امان]]، [[مقابله به مثل]]، [[تجهیز]] نیروها، [[قاعده صلح]] و اصل [[حفظ نظام]].<ref>[[محمد اسماعیل نباتیان\|نباتیان، محمد اسماعیل]]، [[فقه و امنیت (کتاب)\|فقه و امنیت]] ص ۱۶۲.</ref>		#عوامل تأمین کننده امنیت دارالاسلام، مانند: [[جهاد]]، [[مرابطه]] و [[تعظیم]] [[شعائر مذهبی]] و قواعدی چون [[نفی سبیل]]، [[امان]]، [[مقابله به مثل]]، [[تجهیز]] نیروها، [[قاعده صلح]] و اصل [[حفظ نظام]].<ref>[[محمد اسماعیل نباتیان\|نباتیان، محمد اسماعیل]]، [[فقه و امنیت (کتاب)\|فقه و امنیت]] ص ۱۶۲.</ref>

	~~==جمع‌بندی==~~
	امنیت نظامی از منظر [[فقه]] یعنی «[[نظام اسلامی]]» با انجام دادن یا انجام ندادن [[تکالیف]] و [[احکام]] مربوط به عرصه‌های نظامی برای خود مصونیتی [[تولید]] می‌کند تا از آسیب، تعرض و تهدیدهایی همچون [[تجاوز]] کشورهای خارجی به [[کیان اسلامی]]، [[طغیان]] [[باغیان]] و اقدام براندازانه آنان و ناامنی‌های داخلی در امان بماند و [[جامعه]] و نظام اسلامی را به وضعیت «[[امن]]» و مصون از [[تهدیدها]] و [[تعرض‌ها]] برساند یا وضعیت امن و [[آرامش]] موجود جامعه و نظام اسلامی را حفظ کند. امنیت نظامی مصونیتی است که هم با [[ابزار نظامی]] به خطر می‌افتد و هم با ابزار نظامی تأمین می‌شود. اساساً در مطالعات سنتی امنیت، مقصود از [[امنیت]] و امنیت [[دولت]]، [[امنیت نظامی]] است و این رویکرد را می‌توان در آثار [[فقهی]] نیز [[مشاهده]] کرد. در واقع امنیت [[نظام اسلامی]] مساوی امنیت نظامی است. در [[دانش]] [[فقه]] بر مسائل ناظر بر امنیت [[دولت اسلامی]] و امنیت نظامی بسیار تأکید شده است؛ مانند [[جهاد]] که در [[جواهر الکلام]] یک مجلد مستقل و مفصل (جلد ۲۱) را به خود اختصاص داده است. از دیگر [[احکام]] و [[قواعد]] فقهی ناظر بر امنیت نظامی که در این [[پژوهش]] بررسی کردیم عبارت‌اند از: [[قاعده نفی سبیل]] ([[استقلال]])، [[مرابطه]] ([[مرزبانی]])، [[قاعده حفظ نظام]]، [[قاعده تألیف قلوب]]، اصل [[دعوت]] [[حاکم عادل]]، مجاهدین، [[مرابطین]]، [[سبق و رمایه]] ([[آموزش]] همگانی رزم)، [[تسلیحات]] و [[تجهیزات نظامی]]، [[سازمان]] و [[فرماندهی]] [[نیروهای مسلح]] (مجاهدین)، [[حکومت]] [[عادل]]، [[دارالحرب]]، [[بغی]]، محاربه، [[حاکم]] وابسته [[جائر]] و کارگزارانش، [[حفظ]] [[بیضه اسلام]] (استقلال)، [[حفظ نظام اسلامی]].
	در ادامه فصل امنیت نظامی و [[امنیت ملی]]، به امنیت [[جهان اسلام]] ([[دارالاسلام]]) از منظر فقه نیز اشاره کردیم. با توجه به اینکه در [[فقه اسلامی]]، اساساً مبنای مرزبندی [[دولت‌ها]] [[اعتقادی]] و [[دینی]] است نه خاک و [[سرزمین]]؛ لذا مرزهای سرزمینی بر مبنای [[اعتقاد]] اعتبار و تعریف شده است و در این راستا انواع «دار»ها مطرح شده است، مانند دارالاسلام، [[دارالکفر]] و دارالحرب. حتی برخی «دار»‌ها که موضوعی غیر دینی دارند، همانند [[دارالهدنه]] و دارالمعاهده نیز بر اساس دور و نزدیکی و [[دوستی]] و [[دشمنی]] به دارالاسلام به عنوان «ام القراء» تعریف می‌شوند. با [[عنایت]] به این رویکرد در محیط‌شناسی در فقه، احکام و قواعد متعددی در خصوص این «دار»ها در آثار فقهی بیان و بحث شده است که در این پژوهش بررسی شدند.<ref>[[محمد اسماعیل نباتیان\|نباتیان، محمد اسماعیل]]، [[فقه و امنیت (کتاب)\|فقه و امنیت]] ص ۱۶۸.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = امنیت ملی | عنوان مدخل = امنیت ملی | مداخل مرتبط = امنیت ملی در فقه سیاسی | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== در ادوار گذشته، امنیت ملی عمدتاً تحت لوای قدرت نظامی و امنیت نظامی تعریف و ترسیم می‌شد. از آنجا که فقه دانشی ری...» ایجاد کرد

2024-01-04T08:21:56Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = امنیت ملی | عنوان مدخل = امنیت ملی | مداخل مرتبط = امنیت ملی در فقه سیاسی | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== در ادوار گذشته، امنیت ملی عمدتاً تحت لوای قدرت نظامی و امنیت نظامی تعریف و ترسیم می‌شد. از آنجا که فقه دانشی ری...» ایجاد کرد

نمایش تغییرات