انتظار از دیدگاه زرتشت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* منابع */

2024-09-16T14:24:16Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۵۴
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	# [[پرونده:97B13919.jpg\|22px]] [[میرزا عباس مهدوی‌فرد\|مهدوی‌فرد، میرزا عباس]]، [[فلسفه انتظار (کتاب)\|'''فلسفه انتظار''']]		# [[پرونده:97B13919.jpg\|22px]] [[میرزا عباس مهدوی‌فرد\|مهدوی‌فرد، میرزا عباس]]، [[فلسفه انتظار (کتاب)\|'''فلسفه انتظار''']]
	# [[پرونده:1100130.jpg\|22px]] [[سکینه طاووسی\|طاووسی، سکینه]]، [[انتظار از دیدگاه اهل بیت (کتاب)\|'''انتظار از دیدگاه اهل بیت''']]		# [[پرونده:1100130.jpg\|22px]] [[سکینه طاووسی\|طاووسی، سکینه]]، [[انتظار از دیدگاه اهل بیت (کتاب)\|'''انتظار از دیدگاه اهل بیت''']]
	~~# [[پرونده:1100127.jpg\|22px]] [[محبوب شفائی\|شفائی، محبوب]]، [[موعود حق (کتاب)\|'''موعود حق''']]~~
	# [[پرونده:Mg1150 91icl.jpg\|22px]] [[ناصر فروهی\|فروهی، ناصر]]، [[انتظار فرج ۶ (مقاله)\|'''انتظار فرج''']]		# [[پرونده:Mg1150 91icl.jpg\|22px]] [[ناصر فروهی\|فروهی، ناصر]]، [[انتظار فرج ۶ (مقاله)\|'''انتظار فرج''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani: /* موعود در زرتشت */

2024-09-16T14:23:21Z

موعود در زرتشت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۵۳
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	[[انتظار]] از جمله اصول مسلّم [[زرتشتیان]] است که در کتاب اوستا<ref>اوستا به معنای معرفت است. و قسمت‌های آن عبارتند از: یسنا، ویسپرد، یشت‌ها، وندیدا، فرده اوستا. ر.ک: رابرت ا. هیوم، ترجمه عبدالرحیم گواهی، ادیان و مذاهب بزرگ جهان، ص۳۳۱؛ توفیقی، حسین، آشنایی با ادیان بزرگ، ص۶۶.</ref>، از موعود [[سخن]] گفته‌اند در این [[دین]]، موعودهایی معرفی شده‌اند که آنان را "سوشیانت" می‌‌نامند<ref>او را از این جهت سوشیانت می‌خوانند که به همه جهان مادی منفعت و سود می‌رساند. ر. ک. اوستا، فروردین، فقره ۱۲۹.</ref>. در این دین، مسئله انتظار [[منجی]] با توجه به منظومۀ [[عقیدتی]] آن به نحو خاص مطرح می‌‌شود. یک [[قدرت]] کیهانی یا ([[روح]] خیر) به نام "اهورا مزدا" و یک قدرت کیهانی متضاد (روح بزرگ شو) به نام "اهریمن" خودنمایی می‌‌کند. در طول [[تاریخ]]، این دو نیرو تا [[آخر الزمان]] با هم که با ظهور "[[سوشیانس]]" آغاز می‌‌شود، در ستیزند و آن [[زمان]]، خوبی بر [[شر]] [[غلبه]] می‌‌کند و دوره [[صلح]] و [[پاکی]] و اعتلای "آهورا مزدا" فرا می‌رسد و با ظهور (سوشیانس) [[آخرالزمان]] آغاز می‌گردد<ref>ر.ک: [[ناصر فروهی\|فروهی، ناصر]]، [[انتظار فرج (مقاله)\|انتظار فرج]].</ref>.		[[انتظار]] از جمله اصول مسلّم [[زرتشتیان]] است که در کتاب اوستا<ref>اوستا به معنای معرفت است. و قسمت‌های آن عبارتند از: یسنا، ویسپرد، یشت‌ها، وندیدا، فرده اوستا. ر.ک: رابرت ا. هیوم، ترجمه عبدالرحیم گواهی، ادیان و مذاهب بزرگ جهان، ص۳۳۱؛ توفیقی، حسین، آشنایی با ادیان بزرگ، ص۶۶.</ref>، از موعود [[سخن]] گفته‌اند در این [[دین]]، موعودهایی معرفی شده‌اند که آنان را "سوشیانت" می‌‌نامند<ref>او را از این جهت سوشیانت می‌خوانند که به همه جهان مادی منفعت و سود می‌رساند. ر. ک. اوستا، فروردین، فقره ۱۲۹.</ref>. در این دین، مسئله انتظار [[منجی]] با توجه به منظومۀ [[عقیدتی]] آن به نحو خاص مطرح می‌‌شود. یک [[قدرت]] کیهانی یا ([[روح]] خیر) به نام "اهورا مزدا" و یک قدرت کیهانی متضاد (روح بزرگ شو) به نام "اهریمن" خودنمایی می‌‌کند. در طول [[تاریخ]]، این دو نیرو تا [[آخر الزمان]] با هم که با ظهور "[[سوشیانس]]" آغاز می‌‌شود، در ستیزند و آن [[زمان]]، خوبی بر [[شر]] [[غلبه]] می‌‌کند و دوره [[صلح]] و [[پاکی]] و اعتلای "آهورا مزدا" فرا می‌رسد و با ظهور (سوشیانس) [[آخرالزمان]] آغاز می‌گردد<ref>ر.ک: [[ناصر فروهی\|فروهی، ناصر]]، [[انتظار فرج (مقاله)\|انتظار فرج]].</ref>.

	احتمالاً زرتشت، نخستین [[دینی]] بود که [[پیروزی]] نهایی [[خوش‌رفتاری]] بر [[بدرفتاری]] و [[بشارت]] آمدن منجی و آبادانی جهان را [[تعلیم]] داد<ref>ر.ک: [[میرزا عباس مهدوی‌فرد\|مهدوی‌فرد، میرزا عباس]]، [[فلسفه انتظار (کتاب)\|فلسفه انتظار]]، ص۲۵-۳۰.</ref>. در واقع زرتشتیان [[تاریخ]] [[جهان]] را به چهار دوره تقسیم می‌‌کنند و برای هر دوره مدت سه هزار سال قائل گردیده‌اند و گفته‌اند: "یشت زرتشت" در آغاز دوره آخرین ظهور فرمود، پس از او سه [[نجات]] دهندۀ دیگر پیاپی به فواصل هزار سال خواهند آمد. نخستین ایشان، کسی بوده به نام "اوشتار" که درست هزار سال پس از زرتشت پدیدار گشته و دومین ایشان "اوشتار ماه" نام داشت و دو هزار سال پس از زرتشت به جهان آمد و سرانجام آخرین موعود با نام "سوشیانت" است<ref>خورشید مغرب، ص۵۳.</ref>. که مهم‌ترین آنهاست<ref>ر.ک: مصطفوی، علی اصغر، سوشیانت، ص۶۴.</ref> و او "سوشیانت پیروزگر" خوانده شده و این سوشیانت، همان [[موعود]] اصلی است<ref>ر.ک: [[سکینه طاووسی\|طاووسی، سکینه]]، [[انتظار از دیدگاه اهل بیت (کتاب)\|انتظار از دیدگاه اهل بیت]]، ص۷۶-۷۷.</ref>.		احتمالاً زرتشت، نخستین [[دینی]] بود که [[پیروزی]] نهایی [[خوش‌رفتاری]] بر [[بدرفتاری]] و [[بشارت]] آمدن منجی و آبادانی جهان را [[تعلیم]] داد<ref>ر.ک: [[میرزا عباس مهدوی‌فرد\|مهدوی‌فرد، میرزا عباس]]، [[فلسفه انتظار (کتاب)\|فلسفه انتظار]]، ص۲۵-۳۰.</ref>. در واقع زرتشتیان [[تاریخ]] [[جهان]] را به چهار دوره تقسیم می‌‌کنند و برای هر دوره مدت سه هزار سال قائل گردیده‌اند و گفته‌اند: "یشت زرتشت" در آغاز دوره آخرین ظهور فرمود، پس از او سه [[نجات]] دهندۀ دیگر پیاپی به فواصل هزار سال خواهند آمد. نخستین ایشان، کسی بوده به نام "اوشتار" که درست هزار سال پس از زرتشت پدیدار گشته و دومین ایشان "اوشتار ماه" نام داشت و دو هزار سال پس از زرتشت به جهان آمد و سرانجام آخرین موعود با نام "سوشیانت" است<ref>خورشید مغرب، ص۵۳.</ref> که مهم‌ترین آنهاست<ref>ر.ک: مصطفوی، علی اصغر، سوشیانت، ص۶۴.</ref> و او "سوشیانت پیروزگر" خوانده شده و این سوشیانت، همان [[موعود]] اصلی است<ref>ر.ک: [[سکینه طاووسی\|طاووسی، سکینه]]، [[انتظار از دیدگاه اهل بیت (کتاب)\|انتظار از دیدگاه اهل بیت]]، ص۷۶-۷۷.</ref>.

	== وقایع ظهور ==		== وقایع ظهور ==

Bahmani: /* موعود در زرتشت */

2024-09-16T14:23:03Z

موعود در زرتشت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۵۳
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	[[انتظار]] از جمله اصول مسلّم [[زرتشتیان]] است که در کتاب اوستا<ref>اوستا به معنای معرفت است. و قسمت‌های آن عبارتند از: یسنا، ویسپرد، یشت‌ها، وندیدا، فرده اوستا. ر.ک: رابرت ا. هیوم، ترجمه عبدالرحیم گواهی، ادیان و مذاهب بزرگ جهان، ص۳۳۱؛ توفیقی، حسین، آشنایی با ادیان بزرگ، ص۶۶.</ref>، از موعود [[سخن]] گفته‌اند در این [[دین]]، موعودهایی معرفی شده‌اند که آنان را "سوشیانت" می‌‌نامند<ref>او را از این جهت سوشیانت می‌خوانند که به همه جهان مادی منفعت و سود می‌رساند. ر. ک. اوستا، فروردین، فقره ۱۲۹.</ref>. در این دین، مسئله انتظار [[منجی]] با توجه به منظومۀ [[عقیدتی]] آن به نحو خاص مطرح می‌‌شود. یک [[قدرت]] کیهانی یا ([[روح]] خیر) به نام "اهورا مزدا" و یک قدرت کیهانی متضاد (روح بزرگ شو) به نام "اهریمن" خودنمایی می‌‌کند. در طول [[تاریخ]]، این دو نیرو تا [[آخر الزمان]] با هم که با ظهور "[[سوشیانس]]" آغاز می‌‌شود، در ستیزند و آن [[زمان]]، خوبی بر [[شر]] [[غلبه]] می‌‌کند و دوره [[صلح]] و [[پاکی]] و اعتلای "آهورا مزدا" فرا می‌رسد و با ظهور (سوشیانس) [[آخرالزمان]] آغاز می‌گردد<ref>ر.ک: [[ناصر فروهی\|فروهی، ناصر]]، [[انتظار فرج (مقاله)\|انتظار فرج]].</ref>.		[[انتظار]] از جمله اصول مسلّم [[زرتشتیان]] است که در کتاب اوستا<ref>اوستا به معنای معرفت است. و قسمت‌های آن عبارتند از: یسنا، ویسپرد، یشت‌ها، وندیدا، فرده اوستا. ر.ک: رابرت ا. هیوم، ترجمه عبدالرحیم گواهی، ادیان و مذاهب بزرگ جهان، ص۳۳۱؛ توفیقی، حسین، آشنایی با ادیان بزرگ، ص۶۶.</ref>، از موعود [[سخن]] گفته‌اند در این [[دین]]، موعودهایی معرفی شده‌اند که آنان را "سوشیانت" می‌‌نامند<ref>او را از این جهت سوشیانت می‌خوانند که به همه جهان مادی منفعت و سود می‌رساند. ر. ک. اوستا، فروردین، فقره ۱۲۹.</ref>. در این دین، مسئله انتظار [[منجی]] با توجه به منظومۀ [[عقیدتی]] آن به نحو خاص مطرح می‌‌شود. یک [[قدرت]] کیهانی یا ([[روح]] خیر) به نام "اهورا مزدا" و یک قدرت کیهانی متضاد (روح بزرگ شو) به نام "اهریمن" خودنمایی می‌‌کند. در طول [[تاریخ]]، این دو نیرو تا [[آخر الزمان]] با هم که با ظهور "[[سوشیانس]]" آغاز می‌‌شود، در ستیزند و آن [[زمان]]، خوبی بر [[شر]] [[غلبه]] می‌‌کند و دوره [[صلح]] و [[پاکی]] و اعتلای "آهورا مزدا" فرا می‌رسد و با ظهور (سوشیانس) [[آخرالزمان]] آغاز می‌گردد<ref>ر.ک: [[ناصر فروهی\|فروهی، ناصر]]، [[انتظار فرج (مقاله)\|انتظار فرج]].</ref>.

	احتمالاً زرتشت، نخستین [[دینی]] بود که [[پیروزی]] نهایی [[خوش‌رفتاری]] بر [[بدرفتاری]] و [[بشارت]] آمدن منجی و آبادانی جهان را [[تعلیم]] داد<ref>ر.ک: [[میرزا عباس مهدوی‌فرد\|مهدوی‌فرد، میرزا عباس]]، [[فلسفه انتظار (کتاب)\|فلسفه انتظار]]، ص۲۵-۳۰.</ref>. در واقع زرتشتیان [[تاریخ]] [[جهان]] را به چهار دوره تقسیم می‌‌کنند و برای هر دوره مدت سه هزار سال قائل گردیده‌اند و گفته‌اند: "یشت زرتشت" در آغاز دوره آخرین ظهور فرمود، پس از او سه [[نجات]] دهندۀ دیگر پیاپی به فواصل هزار سال خواهند آمد. نخستین ایشان، کسی بوده به نام "اوشتار" که درست هزار سال پس از زرتشت پدیدار گشته و دومین ایشان "اوشتار ماه" نام داشت و دو هزار سال پس از زرتشت به جهان آمد و سرانجام آخرین موعود با نام "سوشیانت" است<ref>خورشید مغرب، ص۵۳.</ref>. که مهم‌ترین ~~آنها است~~<ref>ر.ک: مصطفوی، علی اصغر، سوشیانت، ص۶۴.</ref> و او "سوشیانت پیروزگر" خوانده شده و این سوشیانت، همان [[موعود]] اصلی است<ref>ر.ک: [[سکینه طاووسی\|طاووسی، سکینه]]، [[انتظار از دیدگاه اهل بیت (کتاب)\|انتظار از دیدگاه اهل بیت]]، ص۷۶-۷۷.</ref>.		احتمالاً زرتشت، نخستین [[دینی]] بود که [[پیروزی]] نهایی [[خوش‌رفتاری]] بر [[بدرفتاری]] و [[بشارت]] آمدن منجی و آبادانی جهان را [[تعلیم]] داد<ref>ر.ک: [[میرزا عباس مهدوی‌فرد\|مهدوی‌فرد، میرزا عباس]]، [[فلسفه انتظار (کتاب)\|فلسفه انتظار]]، ص۲۵-۳۰.</ref>. در واقع زرتشتیان [[تاریخ]] [[جهان]] را به چهار دوره تقسیم می‌‌کنند و برای هر دوره مدت سه هزار سال قائل گردیده‌اند و گفته‌اند: "یشت زرتشت" در آغاز دوره آخرین ظهور فرمود، پس از او سه [[نجات]] دهندۀ دیگر پیاپی به فواصل هزار سال خواهند آمد. نخستین ایشان، کسی بوده به نام "اوشتار" که درست هزار سال پس از زرتشت پدیدار گشته و دومین ایشان "اوشتار ماه" نام داشت و دو هزار سال پس از زرتشت به جهان آمد و سرانجام آخرین موعود با نام "سوشیانت" است<ref>خورشید مغرب، ص۵۳.</ref>. که مهم‌ترین آنهاست<ref>ر.ک: مصطفوی، علی اصغر، سوشیانت، ص۶۴.</ref> و او "سوشیانت پیروزگر" خوانده شده و این سوشیانت، همان [[موعود]] اصلی است<ref>ر.ک: [[سکینه طاووسی\|طاووسی، سکینه]]، [[انتظار از دیدگاه اهل بیت (کتاب)\|انتظار از دیدگاه اهل بیت]]، ص۷۶-۷۷.</ref>.

	== وقایع ظهور ==		== وقایع ظهور ==

Bahmani: /* موعود در زرتشت */

2024-09-16T14:22:36Z

موعود در زرتشت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۵۲
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	[[انتظار]] از جمله اصول مسلّم [[زرتشتیان]] است که در کتاب اوستا<ref>اوستا به معنای معرفت است. و قسمت‌های آن عبارتند از: یسنا، ویسپرد، یشت‌ها، وندیدا، فرده اوستا. ر.ک: رابرت ا. هیوم، ترجمه عبدالرحیم گواهی، ادیان و مذاهب بزرگ جهان، ص۳۳۱؛ توفیقی، حسین، آشنایی با ادیان بزرگ، ص۶۶.</ref>، از موعود [[سخن]] گفته‌اند در این [[دین]]، موعودهایی معرفی شده‌اند که آنان را "سوشیانت" می‌‌نامند<ref>او را از این جهت سوشیانت می‌خوانند که به همه جهان مادی منفعت و سود می‌رساند. ر. ک. اوستا، فروردین، فقره ۱۲۹.</ref>. در این دین، مسئله انتظار [[منجی]] با توجه به منظومۀ [[عقیدتی]] آن به نحو خاص مطرح می‌‌شود. یک [[قدرت]] کیهانی یا ([[روح]] خیر) به نام "اهورا مزدا" و یک قدرت کیهانی متضاد (روح بزرگ شو) به نام "اهریمن" خودنمایی می‌‌کند. در طول [[تاریخ]]، این دو نیرو تا [[آخر الزمان]] با هم که با ظهور "[[سوشیانس]]" آغاز می‌‌شود، در ستیزند و آن [[زمان]]، خوبی بر [[شر]] [[غلبه]] می‌‌کند و دوره [[صلح]] و [[پاکی]] و اعتلای "آهورا مزدا" فرا می‌رسد و با ظهور (سوشیانس) [[آخرالزمان]] آغاز می‌گردد<ref>ر.ک: [[ناصر فروهی\|فروهی، ناصر]]، [[انتظار فرج (مقاله)\|انتظار فرج]].</ref>.		[[انتظار]] از جمله اصول مسلّم [[زرتشتیان]] است که در کتاب اوستا<ref>اوستا به معنای معرفت است. و قسمت‌های آن عبارتند از: یسنا، ویسپرد، یشت‌ها، وندیدا، فرده اوستا. ر.ک: رابرت ا. هیوم، ترجمه عبدالرحیم گواهی، ادیان و مذاهب بزرگ جهان، ص۳۳۱؛ توفیقی، حسین، آشنایی با ادیان بزرگ، ص۶۶.</ref>، از موعود [[سخن]] گفته‌اند در این [[دین]]، موعودهایی معرفی شده‌اند که آنان را "سوشیانت" می‌‌نامند<ref>او را از این جهت سوشیانت می‌خوانند که به همه جهان مادی منفعت و سود می‌رساند. ر. ک. اوستا، فروردین، فقره ۱۲۹.</ref>. در این دین، مسئله انتظار [[منجی]] با توجه به منظومۀ [[عقیدتی]] آن به نحو خاص مطرح می‌‌شود. یک [[قدرت]] کیهانی یا ([[روح]] خیر) به نام "اهورا مزدا" و یک قدرت کیهانی متضاد (روح بزرگ شو) به نام "اهریمن" خودنمایی می‌‌کند. در طول [[تاریخ]]، این دو نیرو تا [[آخر الزمان]] با هم که با ظهور "[[سوشیانس]]" آغاز می‌‌شود، در ستیزند و آن [[زمان]]، خوبی بر [[شر]] [[غلبه]] می‌‌کند و دوره [[صلح]] و [[پاکی]] و اعتلای "آهورا مزدا" فرا می‌رسد و با ظهور (سوشیانس) [[آخرالزمان]] آغاز می‌گردد<ref>ر.ک: [[ناصر فروهی\|فروهی، ناصر]]، [[انتظار فرج (مقاله)\|انتظار فرج]].</ref>.

	احتمالاً زرتشت، نخستین [[دینی]] بود که [[پیروزی]] نهایی [[خوش‌رفتاری]] بر [[بدرفتاری]] و [[بشارت]] آمدن منجی و آبادانی جهان را [[تعلیم]] داد<ref>ر.ک: [[میرزا عباس مهدوی‌فرد\|مهدوی‌فرد، میرزا عباس]]، [[فلسفه انتظار (کتاب)\|فلسفه انتظار]]، ص۲۵-۳۰.</ref>. در واقع زرتشتیان[[تاریخ]] [[جهان]] را به چهار دوره تقسیم می‌‌کنند و برای هر دوره مدت سه هزار سال قائل گردیده‌اند و گفته‌اند: "یشت زرتشت" در آغاز دوره آخرین ظهور فرمود، پس از او سه [[نجات]] دهندۀ دیگر پیاپی به فواصل هزار سال خواهند آمد. نخستین ایشان، کسی بوده به نام "اوشتار" که درست هزار سال پس از زرتشت پدیدار گشته و دومین ایشان "اوشتار ماه" نام داشت و دو هزار سال پس از زرتشت به جهان آمد و سرانجام آخرین موعود با نام "سوشیانت" است<ref>خورشید مغرب، ص۵۳.</ref>. که مهم‌ترین آنها است<ref>ر.ک: مصطفوی، علی اصغر، سوشیانت، ص۶۴.</ref> و او "سوشیانت پیروزگر" خوانده شده و این سوشیانت، همان [[موعود]] اصلی است<ref>ر.ک: [[سکینه طاووسی\|طاووسی، سکینه]]، [[انتظار از دیدگاه اهل بیت (کتاب)\|انتظار از دیدگاه اهل بیت]]، ص۷۶-۷۷.</ref>.		احتمالاً زرتشت، نخستین [[دینی]] بود که [[پیروزی]] نهایی [[خوش‌رفتاری]] بر [[بدرفتاری]] و [[بشارت]] آمدن منجی و آبادانی جهان را [[تعلیم]] داد<ref>ر.ک: [[میرزا عباس مهدوی‌فرد\|مهدوی‌فرد، میرزا عباس]]، [[فلسفه انتظار (کتاب)\|فلسفه انتظار]]، ص۲۵-۳۰.</ref>. در واقع زرتشتیان [[تاریخ]] [[جهان]] را به چهار دوره تقسیم می‌‌کنند و برای هر دوره مدت سه هزار سال قائل گردیده‌اند و گفته‌اند: "یشت زرتشت" در آغاز دوره آخرین ظهور فرمود، پس از او سه [[نجات]] دهندۀ دیگر پیاپی به فواصل هزار سال خواهند آمد. نخستین ایشان، کسی بوده به نام "اوشتار" که درست هزار سال پس از زرتشت پدیدار گشته و دومین ایشان "اوشتار ماه" نام داشت و دو هزار سال پس از زرتشت به جهان آمد و سرانجام آخرین موعود با نام "سوشیانت" است<ref>خورشید مغرب، ص۵۳.</ref>. که مهم‌ترین آنها است<ref>ر.ک: مصطفوی، علی اصغر، سوشیانت، ص۶۴.</ref> و او "سوشیانت پیروزگر" خوانده شده و این سوشیانت، همان [[موعود]] اصلی است<ref>ر.ک: [[سکینه طاووسی\|طاووسی، سکینه]]، [[انتظار از دیدگاه اهل بیت (کتاب)\|انتظار از دیدگاه اهل بیت]]، ص۷۶-۷۷.</ref>.

	== وقایع ظهور ==		== وقایع ظهور ==

Bahmani در ‏۱۶ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۲۰

2024-09-16T14:20:00Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۵۰
خط ۸:		خط ۸:
	{{انتظار/دیدگاه ادیان}}		{{انتظار/دیدگاه ادیان}}
	== [[موعود]] در [[زرتشت]] ==		== [[موعود]] در [[زرتشت]] ==
	[[انتظار]] از جمله اصول مسلّم [[زرتشتیان]] است که در کتاب [[اوستا]]<ref>اوستا به معنای معرفت است. و قسمت‌های آن عبارتند از: یسنا، ویسپرد، یشت‌ها، وندیدا، فرده اوستا. ر. ک: رابرت ا. هیوم، ترجمه عبدالرحیم گواهی، ادیان و مذاهب بزرگ جهان، ص۳۳۱؛ توفیقی، حسین، آشنایی با ادیان بزرگ، ص۶۶.</ref>، از موعود[[سخن]] گفته‌اند در این [[دین]]، موعودهایی معرفی شده‌اند که آنان را "[[سوشیانت]]" می‌‌نامند<ref>او را از این جهت سوشیانت می‌خوانند که به همه جهان مادی منفعت و سود می‌رساند. ر. ک. اوستا، فروردین، فقره ۱۲۹.</ref>. در این دین، مسئله انتظار [[منجی]] با توجه به منظومۀ [[عقیدتی]] آن به نحو خاص مطرح می‌‌شود. یک [[قدرت]] کیهانی یا ([[روح]] خیر) به نام "اهورا [[مزدا]]" و یک قدرت کیهانی متضاد (روح بزرگ شو) به نام "[[اهریمن]]" خودنمایی می‌‌کند. در طول [[تاریخ]]، این دو نیرو تا [[آخر الزمان]] با هم که با ظهور "[[سوشیانس]]" آغاز می‌‌شود، در ستیزند و آن [[زمان]]، خوبی بر [[شر]] [[غلبه]] می‌‌کند و دوره [[صلح]] و [[پاکی]] و اعتلای "آهورا مزدا" فرا می‌رسد و با ظهور (سوشیانس) [[آخرالزمان]] آغاز می‌گردد<ref>ر. ک: [[ناصر فروهی\|فروهی، ناصر]]، [[انتظار فرج (مقاله)\|انتظار فرج]]~~، ص؟؟؟~~.</ref>. احتمالاً زرتشت، نخستین [[دینی]] بود که [[پیروزی]] نهایی [[خوش‌رفتاری]] بر [[بدرفتاری]] و [[بشارت]] آمدن منجی و [[آبادانی جهان]] را [[تعلیم]] داد<ref>ر. ک: [[میرزا عباس مهدوی‌فرد\|مهدوی‌فرد، میرزا عباس]]، [[فلسفه انتظار (کتاب)\|فلسفه انتظار]]، ص۲۵-۳۰.</ref>. در واقع زرتشتیان[[تاریخ]] [[جهان]] را به چهار دوره تقسیم می‌‌کنند و برای هر دوره مدت سه هزار سال قائل گردیده‌اند و گفته‌اند: "یشت زرتشت" در آغاز دوره آخرین ظهور فرمود، پس از او سه [[نجات]] دهندۀ دیگر پیاپی به فواصل هزار سال خواهند آمد. نخستین ایشان، کسی بوده به نام "اوشتار" که درست هزار سال پس از زرتشت پدیدار گشته و دومین ایشان "اوشتار ماه" نام داشت و دو هزار سال پس از زرتشت به جهان آمد و سرانجام آخرین موعود با نام "سوشیانت" است<ref>خورشید مغرب، ص۵۳.</ref>. که مهم‌ترین آنها است<ref>ر. ک: مصطفوی، علی اصغر، سوشیانت، ص۶۴.</ref> و او "[[سوشیانت]] پیروزگر" خوانده شده و این سوشیانت، همان [[موعود]] اصلی است<ref>ر. ک: [[سکینه طاووسی\|طاووسی، سکینه]]، [[انتظار از دیدگاه اهل بیت (کتاب)\|انتظار از دیدگاه اهل بیت]]، ص۷۶-۷۷.</ref>.		[[انتظار]] از جمله اصول مسلّم [[زرتشتیان]] است که در کتاب اوستا<ref>اوستا به معنای معرفت است. و قسمت‌های آن عبارتند از: یسنا، ویسپرد، یشت‌ها، وندیدا، فرده اوستا. ر.ک: رابرت ا. هیوم، ترجمه عبدالرحیم گواهی، ادیان و مذاهب بزرگ جهان، ص۳۳۱؛ توفیقی، حسین، آشنایی با ادیان بزرگ، ص۶۶.</ref>، از موعود [[سخن]] گفته‌اند در این [[دین]]، موعودهایی معرفی شده‌اند که آنان را "سوشیانت" می‌‌نامند<ref>او را از این جهت سوشیانت می‌خوانند که به همه جهان مادی منفعت و سود می‌رساند. ر. ک. اوستا، فروردین، فقره ۱۲۹.</ref>. در این دین، مسئله انتظار [[منجی]] با توجه به منظومۀ [[عقیدتی]] آن به نحو خاص مطرح می‌‌شود. یک [[قدرت]] کیهانی یا ([[روح]] خیر) به نام "اهورا مزدا" و یک قدرت کیهانی متضاد (روح بزرگ شو) به نام "اهریمن" خودنمایی می‌‌کند. در طول [[تاریخ]]، این دو نیرو تا [[آخر الزمان]] با هم که با ظهور "[[سوشیانس]]" آغاز می‌‌شود، در ستیزند و آن [[زمان]]، خوبی بر [[شر]] [[غلبه]] می‌‌کند و دوره [[صلح]] و [[پاکی]] و اعتلای "آهورا مزدا" فرا می‌رسد و با ظهور (سوشیانس) [[آخرالزمان]] آغاز می‌گردد<ref>ر.ک: [[ناصر فروهی\|فروهی، ناصر]]، [[انتظار فرج (مقاله)\|انتظار فرج]].</ref>.

			احتمالاً زرتشت، نخستین [[دینی]] بود که [[پیروزی]] نهایی [[خوش‌رفتاری]] بر [[بدرفتاری]] و [[بشارت]] آمدن منجی و آبادانی جهان را [[تعلیم]] داد<ref>ر.ک: [[میرزا عباس مهدوی‌فرد\|مهدوی‌فرد، میرزا عباس]]، [[فلسفه انتظار (کتاب)\|فلسفه انتظار]]، ص۲۵-۳۰.</ref>. در واقع زرتشتیان[[تاریخ]] [[جهان]] را به چهار دوره تقسیم می‌‌کنند و برای هر دوره مدت سه هزار سال قائل گردیده‌اند و گفته‌اند: "یشت زرتشت" در آغاز دوره آخرین ظهور فرمود، پس از او سه [[نجات]] دهندۀ دیگر پیاپی به فواصل هزار سال خواهند آمد. نخستین ایشان، کسی بوده به نام "اوشتار" که درست هزار سال پس از زرتشت پدیدار گشته و دومین ایشان "اوشتار ماه" نام داشت و دو هزار سال پس از زرتشت به جهان آمد و سرانجام آخرین موعود با نام "سوشیانت" است<ref>خورشید مغرب، ص۵۳.</ref>. که مهم‌ترین آنها است<ref>ر.ک: مصطفوی، علی اصغر، سوشیانت، ص۶۴.</ref> و او "سوشیانت پیروزگر" خوانده شده و این سوشیانت، همان [[موعود]] اصلی است<ref>ر.ک: [[سکینه طاووسی\|طاووسی، سکینه]]، [[انتظار از دیدگاه اهل بیت (کتاب)\|انتظار از دیدگاه اهل بیت]]، ص۷۶-۷۷.</ref>.

	== وقایع ظهور ==		== وقایع ظهور ==
	در ظهور دو موعود اولی، باز [[جهان]] دچار ستیزۀ [[اهریمن]] است، در هزارۀ نخستین ظهور، طوفانی روی خواهد داد، در هزاره دومین ظهور، ضحاک خروج خواهد کرد، در هزاره سومین [[پیروزی]] [[قطعی]] ایزدی و [[شکست]] فاحش اهریمن است<ref>ر. ک: مصطفوی، علی اصغر، سوشیانت، ص۲۵.</ref> که با ظهور سوشیانت یا [[مسیح ~~موعود]]،~~ [[آخرالزمان]] آغاز می‌‌شود و [[روزگار]] با او پایان می‌‌پذیرد و آن [[روز]]، [[مردگان]] بر می‌‌خیزند و [[زمین]] و [[آسمان]] از موجودات خود تهی می‌‌گردد. پس انجمن عظیم برای [[داوری]] و [[حساب]] [[کردار]] [[بندگان]] فراهم می‌‌آید و دربارۀ هر یک از [[ارواح]] گذشته [[فرمان]] یزدانی صادر خواهد شد<ref> ر. ک. سکینه طاووسی\|طاووسی، ~~سکینه،~~ انتظار از دیدگاه اهل بیت (کتاب)\|انتظار از دیدگاه اهل ~~بیت، ص۷۶-۷۷.</ref>.~~		در ظهور دو موعود اولی، باز [[جهان]] دچار ستیزۀ اهریمن است، در هزارۀ نخستین ظهور، طوفانی روی خواهد داد، در هزاره دومین ظهور، ضحاک خروج خواهد کرد، در هزاره سومین [[پیروزی]] [[قطعی]] ایزدی و [[شکست]] فاحش اهریمن است<ref>ر.ک: مصطفوی، علی اصغر، سوشیانت، ص۲۵.</ref> که با ظهور سوشیانت یا مسیح موعود، [[آخرالزمان]] آغاز می‌‌شود و [[روزگار]] با او پایان می‌‌پذیرد و آن [[روز]]، [[مردگان]] بر می‌‌خیزند و [[زمین]] و [[آسمان]] از موجودات خود تهی می‌‌گردد. پس انجمن عظیم برای [[داوری]] و حساب [[کردار]] [[بندگان]] فراهم می‌‌آید و دربارۀ هر یک از [[ارواح]] گذشته [[فرمان]] یزدانی صادر خواهد شد<ref>ر.ک: [[سکینه طاووسی\|طاووسی، سکینه]]، [[انتظار از دیدگاه اهل بیت (کتاب)\|انتظار از دیدگاه اهل بیت]]، ص۷۶-۷۷.</ref>.

	~~== [[انتظار]] در [[زرتشت]] ==~~
	تجلّی [[شوق]] به ظهور موعودها و انتظار برای نوسازی جهان در [[اوستا]]<ref>اوستا، یسناهات ۴۶ و ۴۸.</ref> و ادعیۀ [[زرتشتیان]]، نمایان است و اگر چه در اوستا[[سخن]] از رهانندگان و همۀ موعودها و انتظار آمدن آنهاست، اما زرتشتیان در عصر حاضر در انتظار سوشیانت سوم به سر می‌برند. آنان در [[زمان]] معاصر با خواندن [[ادعیه]] و برپایی مراسمات عملاً [[منتظر]] بودن خود را به [[اثبات]] می‌رسانند<ref>ر. ک: [[میرزا عباس مهدوی‌فرد\|مهدوی‌فرد، میرزا عباس]]، [[فلسفه انتظار (کتاب)\|فلسفه انتظار]]، ص۲۵-~~۳۰؛ [[محبوب شفائی\|شفائی، محبوب]]، [[موعود حق (کتاب)\|موعود حق]]، ص۱۷۲</ref>.~~

	اگر چه از مطالب زرتشتیان دربارۀ موعود، به نظر می‌‌رسد [[منجی]] آنان از میان زرتشتیان بر می‌خیزد و کشوری برای آنان برپا می‌کند و بر اساس قوم‌مداری، آنان بر جهانیان [[برتری]] پیدا می‌‌کنند، اما اندیشۀ موعود [[زرتشتی]]، اندیشه‌ای [[جهان شمول]] است و [[پیروان]] [[آیین]] مزدیسنا در انتظار تولد و ظهور سوشیانت سوم و رهانندگی تمام جهانیان هستند<ref>ر. ک: [[میرزا عباس مهدوی‌فرد\|مهدوی‌فرد، میرزا عباس]]، [[فلسفه انتظار (کتاب)\|فلسفه انتظار]]، ص۲۵-۳۰.</ref>.

	== پرسش مستقیم ==		== پرسش مستقیم ==

Bahmani در ‏۱۶ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۱۶

2024-09-16T14:16:38Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۴۶
خط ۱:		خط ۱:
			{{مدخل مرتبط
			\| موضوع مرتبط = انتظار در ادیان
			\| عنوان مدخل =
			\| مداخل مرتبط =
			\| پرسش مرتبط = امام مهدی (پرسش)
			}}

	{{انتظار/دیدگاه ادیان}}		{{انتظار/دیدگاه ادیان}}
	== [[موعود]] در [[زرتشت]] ==		== [[موعود]] در [[زرتشت]] ==
	* [[انتظار]] از جمله اصول مسلّم [[زرتشتیان]] است که در کتاب [[اوستا]]<ref>اوستا به معنای معرفت است. و قسمت‌های آن عبارتند از: یسنا، ویسپرد، یشت‌ها، وندیدا، فرده اوستا. ر. ک: رابرت ا. هیوم، ترجمه عبدالرحیم گواهی، ادیان و مذاهب بزرگ جهان، ~~ص ۳۳۱؛~~ توفیقی، حسین، آشنایی با ادیان بزرگ، ~~ص ۶۶~~.</ref>، از [[~~موعود~~]] ~~سخن~~ گفته‌اند در این [[دین]]، موعودهایی معرفی شده‌اند که آنان را "سوشیانت" می‌‌نامند<ref>او را از این جهت سوشیانت می‌خوانند که به همه جهان مادی منفعت و سود می‌رساند. ر. ک. اوستا، فروردین، فقره ۱۲۹.</ref>. در این ~~[[دین]]،~~ مسئله [[انتظار]] [[منجی]] با توجه به منظومۀ [[عقیدتی]] آن به نحو خاص مطرح می‌‌شود. یک [[قدرت]] کیهانی یا ([[روح]] خیر) به نام "اهورا مزدا" و یک [[قدرت]] کیهانی متضاد ([[روح]] بزرگ شو) به نام ~~"اهریمن~~" [[~~خودنمایی~~]] می‌‌کند. در طول [[تاریخ]]، این دو نیرو تا [[آخر الزمان]] با هم که با [[ظهور]] "[[سوشیانس]]" آغاز می‌‌شود، در ستیزند و آن ~~زمان،~~ خوبی بر [[شر]] [[غلبه]] می‌‌کند و دوره [[صلح]] و [[پاکی]] و اعتلای "آهورا مزدا" فرا می‌رسد و با [[ظهور]] ([[سوشیانس]]) [[آخرالزمان]] آغاز می‌گردد<ref>ر. ک: [[ناصر فروهی\|فروهی، ناصر]]، [[انتظار فرج (مقاله)\|انتظار فرج]]، ~~ص؟؟ ؟~~.</ref>. احتمالاً ~~[[زرتشت]]،~~ نخستین [[دینی]] بود که [[پیروزی]] نهایی [[خوش‌رفتاری]] بر بدرفتاری و [[بشارت]] آمدن [[منجی]] و [[آبادانی جهان]] را [[تعلیم]] داد<ref>ر. ک: [[میرزا عباس مهدوی‌فرد\|مهدوی‌فرد، میرزا عباس]]، [[فلسفه انتظار (کتاب)\|فلسفه انتظار]]، ص۲۵-۳۰.</ref>. در واقع [[زرتشتیان]] [[تاریخ]] [[جهان]] را به چهار دوره تقسیم می‌‌کنند و برای هر دوره مدت سه هزار سال قائل گردیده‌اند و گفته‌اند: "یشت [[زرتشت]]" در آغاز دوره آخرین [[ظهور]] فرمود، پس از او سه [[نجات]] دهندۀ دیگر پیاپی به فواصل هزار سال خواهند آمد. نخستین ایشان، کسی بوده به نام "اوشتار" که درست هزار سال پس از [[زرتشت]] پدیدار گشته و دومین ایشان "اوشتار ماه" نام داشت و دو هزار سال پس از [[زرتشت]] به [[جهان]] آمد و سرانجام آخرین [[موعود]] با نام "سوشیانت" است<ref>خورشید مغرب، ~~ص ۵۳~~.</ref>. که مهم‌ترین آنها است<ref>ر. ک: مصطفوی، علی اصغر، سوشیانت، ~~ص ۶۴~~.</ref> و او "سوشیانت پیروزگر" خوانده شده و این سوشیانت، همان [[موعود]] اصلی است<ref>ر. ک: [[سکینه طاووسی\|طاووسی، سکینه]]، [[انتظار از دیدگاه اهل بیت (کتاب)\|انتظار از دیدگاه اهل بیت]]، ~~ص ۷۶~~-۷۷.</ref>.		[[انتظار]] از جمله اصول مسلّم [[زرتشتیان]] است که در کتاب [[اوستا]]<ref>اوستا به معنای معرفت است. و قسمت‌های آن عبارتند از: یسنا، ویسپرد، یشت‌ها، وندیدا، فرده اوستا. ر. ک: رابرت ا. هیوم، ترجمه عبدالرحیم گواهی، ادیان و مذاهب بزرگ جهان، ص۳۳۱؛ توفیقی، حسین، آشنایی با ادیان بزرگ، ص۶۶.</ref>، از موعود[[سخن]] گفته‌اند در این [[دین]]، موعودهایی معرفی شده‌اند که آنان را "[[سوشیانت]]" می‌‌نامند<ref>او را از این جهت سوشیانت می‌خوانند که به همه جهان مادی منفعت و سود می‌رساند. ر. ک. اوستا، فروردین، فقره ۱۲۹.</ref>. در این دین، مسئله انتظار [[منجی]] با توجه به منظومۀ [[عقیدتی]] آن به نحو خاص مطرح می‌‌شود. یک [[قدرت]] کیهانی یا ([[روح]] خیر) به نام "اهورا [[مزدا]]" و یک قدرت کیهانی متضاد (روح بزرگ شو) به نام "[[اهریمن]]" خودنمایی می‌‌کند. در طول [[تاریخ]]، این دو نیرو تا [[آخر الزمان]] با هم که با ظهور "[[سوشیانس]]" آغاز می‌‌شود، در ستیزند و آن [[زمان]]، خوبی بر [[شر]] [[غلبه]] می‌‌کند و دوره [[صلح]] و [[پاکی]] و اعتلای "آهورا مزدا" فرا می‌رسد و با ظهور (سوشیانس) [[آخرالزمان]] آغاز می‌گردد<ref>ر. ک: [[ناصر فروهی\|فروهی، ناصر]]، [[انتظار فرج (مقاله)\|انتظار فرج]]، ص؟؟؟.</ref>. احتمالاً زرتشت، نخستین [[دینی]] بود که [[پیروزی]] نهایی [[خوش‌رفتاری]] بر [[بدرفتاری]] و [[بشارت]] آمدن منجی و [[آبادانی جهان]] را [[تعلیم]] داد<ref>ر. ک: [[میرزا عباس مهدوی‌فرد\|مهدوی‌فرد، میرزا عباس]]، [[فلسفه انتظار (کتاب)\|فلسفه انتظار]]، ص۲۵-۳۰.</ref>. در واقع زرتشتیان[[تاریخ]] [[جهان]] را به چهار دوره تقسیم می‌‌کنند و برای هر دوره مدت سه هزار سال قائل گردیده‌اند و گفته‌اند: "یشت زرتشت" در آغاز دوره آخرین ظهور فرمود، پس از او سه [[نجات]] دهندۀ دیگر پیاپی به فواصل هزار سال خواهند آمد. نخستین ایشان، کسی بوده به نام "اوشتار" که درست هزار سال پس از زرتشت پدیدار گشته و دومین ایشان "اوشتار ماه" نام داشت و دو هزار سال پس از زرتشت به جهان آمد و سرانجام آخرین موعود با نام "سوشیانت" است<ref>خورشید مغرب، ص۵۳.</ref>. که مهم‌ترین آنها است<ref>ر. ک: مصطفوی، علی اصغر، سوشیانت، ص۶۴.</ref> و او "[[سوشیانت]] پیروزگر" خوانده شده و این سوشیانت، همان [[موعود]] اصلی است<ref>ر. ک: [[سکینه طاووسی\|طاووسی، سکینه]]، [[انتظار از دیدگاه اهل بیت (کتاب)\|انتظار از دیدگاه اهل بیت]]، ص۷۶-۷۷.</ref>.

			== وقایع ظهور ==
			در ظهور دو موعود اولی، باز [[جهان]] دچار ستیزۀ [[اهریمن]] است، در هزارۀ نخستین ظهور، طوفانی روی خواهد داد، در هزاره دومین ظهور، ضحاک خروج خواهد کرد، در هزاره سومین [[پیروزی]] [[قطعی]] ایزدی و [[شکست]] فاحش اهریمن است<ref>ر. ک: مصطفوی، علی اصغر، سوشیانت، ص۲۵.</ref> که با ظهور سوشیانت یا [[مسیح موعود]]، [[آخرالزمان]] آغاز می‌‌شود و [[روزگار]] با او پایان می‌‌پذیرد و آن [[روز]]، [[مردگان]] بر می‌‌خیزند و [[زمین]] و [[آسمان]] از موجودات خود تهی می‌‌گردد. پس انجمن عظیم برای [[داوری]] و [[حساب]] [[کردار]] [[بندگان]] فراهم می‌‌آید و دربارۀ هر یک از [[ارواح]] گذشته [[فرمان]] یزدانی صادر خواهد شد<ref> ر. ک. سکینه طاووسی\|طاووسی، سکینه، انتظار از دیدگاه اهل بیت (کتاب)\|انتظار از دیدگاه اهل بیت، ص۷۶-۷۷.</ref>.

	~~== وقایع [[ظهور]] ==~~
	* در [[ظهور]] دو [[موعود]] اولی، باز [[جهان]] دچار ستیزۀ اهریمن است، در هزارۀ نخستین [[ظهور]]، طوفانی روی خواهد داد، در هزاره دومین [[ظهور]]، ضحاک خروج خواهد کرد، در هزاره سومین [[پیروزی]] قطعی ایزدی و [[شکست]] فاحش اهریمن است<ref>ر. ک: مصطفوی، علی اصغر، سوشیانت، ص ۲۵.</ref> که با [[ظهور]] سوشیانت یا [[مسیح موعود]]، [[آخرالزمان]] آغاز می‌‌شود و روزگار با او پایان می‌‌پذیرد و آن روز، مردگان بر می‌‌خیزند و [[زمین]] و [[آسمان]] از موجودات خود تهی می‌‌گردد. پس انجمن [[عظیم]] برای [[داوری]] و حساب [[کردار]] [[بندگان]] فراهم می‌‌آید و دربارۀ هر یک از [[ارواح]] گذشته [[فرمان]] یزدانی صادر خواهد شد<ref> ر. ک. [[سکینه طاووسی\|طاووسی، سکینه]]، [[انتظار از دیدگاه اهل بیت (کتاب)\|انتظار از دیدگاه اهل بیت]]، ص ۷۶-۷۷.</ref>.
	== [[انتظار]] در [[زرتشت]] ==		== [[انتظار]] در [[زرتشت]] ==
	* تجلّی [[شوق]] به [[ظهور]] موعودها و [[انتظار]] برای نوسازی [[جهان]] در [[اوستا]]<ref>اوستا، یسناهات ۴۶ و ۴۸.</ref> و ادعیۀ [[زرتشتیان]]، نمایان است و اگر چه در [[~~اوستا~~]] ~~سخن~~ از رهانندگان و همۀ موعودها و [[انتظار]] آمدن آنهاست، اما [[زرتشتیان]] در عصر حاضر در [[انتظار]] سوشیانت سوم به سر می‌برند. آنان در زمان معاصر با خواندن [[ادعیه]] و برپایی مراسمات عملاً [[منتظر]] بودن خود را به اثبات می‌رسانند<ref>ر. ک: [[میرزا عباس مهدوی‌فرد\|مهدوی‌فرد، میرزا عباس]]، [[فلسفه انتظار (کتاب)\|فلسفه انتظار]]، ص۲۵-۳۰؛ [[محبوب شفائی\|شفائی، محبوب]]، [[موعود حق (کتاب)\|موعود حق]]، ~~ص ۱۷۲~~</ref>.		تجلّی [[شوق]] به ظهور موعودها و انتظار برای نوسازی جهان در [[اوستا]]<ref>اوستا، یسناهات ۴۶ و ۴۸.</ref> و ادعیۀ [[زرتشتیان]]، نمایان است و اگر چه در اوستا[[سخن]] از رهانندگان و همۀ موعودها و انتظار آمدن آنهاست، اما زرتشتیان در عصر حاضر در انتظار سوشیانت سوم به سر می‌برند. آنان در [[زمان]] معاصر با خواندن [[ادعیه]] و برپایی مراسمات عملاً [[منتظر]] بودن خود را به [[اثبات]] می‌رسانند<ref>ر. ک: [[میرزا عباس مهدوی‌فرد\|مهدوی‌فرد، میرزا عباس]]، [[فلسفه انتظار (کتاب)\|فلسفه انتظار]]، ص۲۵-۳۰؛ [[محبوب شفائی\|شفائی، محبوب]]، [[موعود حق (کتاب)\|موعود حق]]، ص۱۷۲</ref>.
	* اگر چه از مطالب [[زرتشتیان]] دربارۀ ~~[[موعود]]،~~ به نظر می‌‌رسد [[منجی]] آنان از میان [[زرتشتیان]] بر می‌خیزد و کشوری برای آنان برپا می‌کند و بر اساس قوم‌مداری، آنان بر جهانیان [[برتری]] پیدا می‌‌کنند، اما اندیشۀ [[~~موعود~~]] ~~زرتشتی،~~ اندیشه‌ای [[جهان]] ~~شمول~~ است و [[پیروان]] [[آیین]] مزدیسنا در [[انتظار~~]] [[~~تولد]] و [[ظهور]] سوشیانت سوم و رهانندگی تمام جهانیان هستند<ref>ر. ک: [[میرزا عباس مهدوی‌فرد\|مهدوی‌فرد، میرزا عباس]]، [[فلسفه انتظار (کتاب)\|فلسفه انتظار]]، ص۲۵-۳۰.</ref>.
			اگر چه از مطالب زرتشتیان دربارۀ موعود، به نظر می‌‌رسد [[منجی]] آنان از میان زرتشتیان بر می‌خیزد و کشوری برای آنان برپا می‌کند و بر اساس قوم‌مداری، آنان بر جهانیان [[برتری]] پیدا می‌‌کنند، اما اندیشۀ موعود [[زرتشتی]]، اندیشه‌ای [[جهان شمول]] است و [[پیروان]] [[آیین]] مزدیسنا در انتظار تولد و ظهور سوشیانت سوم و رهانندگی تمام جهانیان هستند<ref>ر. ک: [[میرزا عباس مهدوی‌فرد\|مهدوی‌فرد، میرزا عباس]]، [[فلسفه انتظار (کتاب)\|فلسفه انتظار]]، ص۲۵-۳۰.</ref>.

	== پرسش مستقیم ==		== پرسش مستقیم ==

Bahmani: /* پانویس */

2024-09-16T13:58:14Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۲۸
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:انتظار ~~از دیدگاه زرتشت~~]]		[[رده:انتظار در ادیان]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T10:00:24Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۳۰
خط ۲:		خط ۲:
	{{انتظار/دیدگاه ادیان}}		{{انتظار/دیدگاه ادیان}}
	== [[موعود]] در [[زرتشت]] ==		== [[موعود]] در [[زرتشت]] ==
	* [[انتظار]] از جمله اصول مسلّم [[زرتشتیان]] است که در کتاب [[اوستا]]<ref>اوستا به معنای معرفت است. و قسمت‌های آن عبارتند از: یسنا، ویسپرد، یشت‌ها، وندیدا، فرده اوستا. ر. ک: رابرت ا. هیوم، ترجمه عبدالرحیم گواهی، ادیان و مذاهب بزرگ جهان، ص ۳۳۱؛ توفیقی، حسین، آشنایی با ادیان بزرگ، ص ۶۶.</ref>، از [[موعود]] سخن گفته‌اند در این [[دین]]، موعودهایی معرفی شده‌اند که آنان را "سوشیانت" می‌‌نامند<ref>او را از این جهت سوشیانت می‌خوانند که به همه جهان مادی منفعت و سود می‌رساند. ر. ک. اوستا، فروردین، فقره ۱۲۹.</ref>. در این [[دین]]، مسئله [[انتظار]] [[منجی]] با توجه به منظومۀ [[عقیدتی]] آن به نحو خاص مطرح می‌‌شود. یک [[قدرت]] کیهانی یا ([[روح]] خیر) به نام "اهورا مزدا" و یک [[قدرت]] کیهانی متضاد ([[روح]] بزرگ شو) به نام "اهریمن" [[خودنمایی]] می‌‌کند. در طول [[تاریخ]]، این دو نیرو تا [[آخر الزمان]] با هم که با [[ظهور]] "[[سوشیانس]]" آغاز می‌‌شود، در ستیزند و آن زمان، خوبی بر [[شر]] [[غلبه]] می‌‌کند و دوره [[صلح]] و [[پاکی]] و اعتلای "آهورا مزدا" فرا می‌رسد و با [[ظهور]] ([[سوشیانس]]) [[آخرالزمان]] آغاز می‌گردد<ref>ر. ک: [[ناصر فروهی\|فروهی، ناصر]]، [[انتظار فرج (مقاله)\|انتظار فرج]]، ~~ص؟ ؟؟~~.</ref>. احتمالاً [[زرتشت]]، نخستین [[دینی]] بود که [[پیروزی]] نهایی [[خوش‌رفتاری]] بر بدرفتاری و [[بشارت]] آمدن [[منجی]] و [[آبادانی جهان]] را [[تعلیم]] داد<ref>ر. ک: [[میرزا عباس مهدوی‌فرد\|مهدوی‌فرد، میرزا عباس]]، [[فلسفه انتظار (کتاب)\|فلسفه انتظار]]، ص۲۵-۳۰.</ref>. در واقع [[زرتشتیان]] [[تاریخ]] [[جهان]] را به چهار دوره تقسیم می‌‌کنند و برای هر دوره مدت سه هزار سال قائل گردیده‌اند و گفته‌اند: "یشت [[زرتشت]]" در آغاز دوره آخرین [[ظهور]] فرمود، پس از او سه [[نجات]] دهندۀ دیگر پیاپی به فواصل هزار سال خواهند آمد. نخستین ایشان، کسی بوده به نام "اوشتار" که درست هزار سال پس از [[زرتشت]] پدیدار گشته و دومین ایشان "اوشتار ماه" نام داشت و دو هزار سال پس از [[زرتشت]] به [[جهان]] آمد و سرانجام آخرین [[موعود]] با نام "سوشیانت" است<ref>خورشید مغرب، ص ۵۳.</ref>. که مهم‌ترین آنها است<ref>ر. ک: مصطفوی، علی اصغر، سوشیانت، ص ۶۴.</ref> و او "سوشیانت پیروزگر" خوانده شده و این سوشیانت، همان [[موعود]] اصلی است<ref>ر. ک: [[سکینه طاووسی\|طاووسی، سکینه]]، [[انتظار از دیدگاه اهل بیت (کتاب)\|انتظار از دیدگاه اهل بیت]]، ص ۷۶-۷۷.</ref>.		* [[انتظار]] از جمله اصول مسلّم [[زرتشتیان]] است که در کتاب [[اوستا]]<ref>اوستا به معنای معرفت است. و قسمت‌های آن عبارتند از: یسنا، ویسپرد، یشت‌ها، وندیدا، فرده اوستا. ر. ک: رابرت ا. هیوم، ترجمه عبدالرحیم گواهی، ادیان و مذاهب بزرگ جهان، ص ۳۳۱؛ توفیقی، حسین، آشنایی با ادیان بزرگ، ص ۶۶.</ref>، از [[موعود]] سخن گفته‌اند در این [[دین]]، موعودهایی معرفی شده‌اند که آنان را "سوشیانت" می‌‌نامند<ref>او را از این جهت سوشیانت می‌خوانند که به همه جهان مادی منفعت و سود می‌رساند. ر. ک. اوستا، فروردین، فقره ۱۲۹.</ref>. در این [[دین]]، مسئله [[انتظار]] [[منجی]] با توجه به منظومۀ [[عقیدتی]] آن به نحو خاص مطرح می‌‌شود. یک [[قدرت]] کیهانی یا ([[روح]] خیر) به نام "اهورا مزدا" و یک [[قدرت]] کیهانی متضاد ([[روح]] بزرگ شو) به نام "اهریمن" [[خودنمایی]] می‌‌کند. در طول [[تاریخ]]، این دو نیرو تا [[آخر الزمان]] با هم که با [[ظهور]] "[[سوشیانس]]" آغاز می‌‌شود، در ستیزند و آن زمان، خوبی بر [[شر]] [[غلبه]] می‌‌کند و دوره [[صلح]] و [[پاکی]] و اعتلای "آهورا مزدا" فرا می‌رسد و با [[ظهور]] ([[سوشیانس]]) [[آخرالزمان]] آغاز می‌گردد<ref>ر. ک: [[ناصر فروهی\|فروهی، ناصر]]، [[انتظار فرج (مقاله)\|انتظار فرج]]، ص؟؟ ؟.</ref>. احتمالاً [[زرتشت]]، نخستین [[دینی]] بود که [[پیروزی]] نهایی [[خوش‌رفتاری]] بر بدرفتاری و [[بشارت]] آمدن [[منجی]] و [[آبادانی جهان]] را [[تعلیم]] داد<ref>ر. ک: [[میرزا عباس مهدوی‌فرد\|مهدوی‌فرد، میرزا عباس]]، [[فلسفه انتظار (کتاب)\|فلسفه انتظار]]، ص۲۵-۳۰.</ref>. در واقع [[زرتشتیان]] [[تاریخ]] [[جهان]] را به چهار دوره تقسیم می‌‌کنند و برای هر دوره مدت سه هزار سال قائل گردیده‌اند و گفته‌اند: "یشت [[زرتشت]]" در آغاز دوره آخرین [[ظهور]] فرمود، پس از او سه [[نجات]] دهندۀ دیگر پیاپی به فواصل هزار سال خواهند آمد. نخستین ایشان، کسی بوده به نام "اوشتار" که درست هزار سال پس از [[زرتشت]] پدیدار گشته و دومین ایشان "اوشتار ماه" نام داشت و دو هزار سال پس از [[زرتشت]] به [[جهان]] آمد و سرانجام آخرین [[موعود]] با نام "سوشیانت" است<ref>خورشید مغرب، ص ۵۳.</ref>. که مهم‌ترین آنها است<ref>ر. ک: مصطفوی، علی اصغر، سوشیانت، ص ۶۴.</ref> و او "سوشیانت پیروزگر" خوانده شده و این سوشیانت، همان [[موعود]] اصلی است<ref>ر. ک: [[سکینه طاووسی\|طاووسی، سکینه]]، [[انتظار از دیدگاه اهل بیت (کتاب)\|انتظار از دیدگاه اهل بیت]]، ص ۷۶-۷۷.</ref>.

	== وقایع [[ظهور]] ==		== وقایع [[ظهور]] ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T15:01:32Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۳۱
خط ۱:		خط ۱:

	{{انتظار/دیدگاه ادیان}}		{{انتظار/دیدگاه ادیان}}
	==[[موعود]] در [[زرتشت]]==		== [[موعود]] در [[زرتشت]] ==
	* [[انتظار]] از جمله اصول مسلّم [[زرتشتیان]] است که در کتاب [[اوستا]]<ref>اوستا به معنای معرفت است. و قسمت‌های آن عبارتند از: یسنا، ویسپرد، یشت‌ها، وندیدا، فرده اوستا. ر.ک: رابرت ا. هیوم، ترجمه عبدالرحیم گواهی، ادیان و مذاهب بزرگ جهان، ص ۳۳۱؛ توفیقی، حسین، آشنایی با ادیان بزرگ، ص ۶۶.</ref>، از [[موعود]] سخن گفته‌اند در این [[دین]]، موعودهایی معرفی شده‌اند که آنان را "سوشیانت" می‌‌نامند<ref>او را از این جهت سوشیانت می‌خوانند که به همه جهان مادی منفعت و سود می‌رساند. ر.ک. اوستا، فروردین، فقره ۱۲۹.</ref>. در این [[دین]]، مسئله [[انتظار]] [[منجی]] با توجه به منظومۀ [[عقیدتی]] آن به نحو خاص مطرح می‌‌شود. یک [[قدرت]] کیهانی یا ([[روح]] خیر) به نام "اهورا مزدا" و یک [[قدرت]] کیهانی متضاد ([[روح]] بزرگ شو) به نام "اهریمن" [[خودنمایی]] می‌‌کند. در طول [[تاریخ]]، این دو نیرو تا [[آخر الزمان]] با هم که با [[ظهور]] "[[سوشیانس]]" آغاز می‌‌شود، در ستیزند و آن زمان، خوبی بر [[شر]] [[غلبه]] می‌‌کند و دوره [[صلح]] و [[پاکی]] و اعتلای "آهورا مزدا" فرا می‌رسد و با [[ظهور]] ([[سوشیانس]]) [[آخرالزمان]] آغاز می‌گردد<ref>ر.ک: [[ناصر فروهی\|فروهی، ناصر]]، [[انتظار فرج (مقاله)\|انتظار فرج]]، ~~ص ؟؟؟~~.</ref>. احتمالاً [[زرتشت]]، نخستین [[دینی]] بود که [[پیروزی]] نهایی [[خوش‌رفتاری]] بر بدرفتاری و [[بشارت]] آمدن [[منجی]] و [[آبادانی جهان]] را [[تعلیم]] داد<ref>ر.ک: [[میرزا عباس مهدوی‌فرد\|مهدوی‌فرد، میرزا عباس]]، [[فلسفه انتظار (کتاب)\|فلسفه انتظار]]، ص۲۵-۳۰.</ref>. در واقع [[زرتشتیان]] [[تاریخ]] [[جهان]] را به چهار دوره تقسیم می‌‌کنند و برای هر دوره مدت سه هزار سال قائل گردیده‌اند و گفته‌اند: "یشت [[زرتشت]]" در آغاز دوره آخرین [[ظهور]] فرمود، پس از او سه [[نجات]] دهندۀ دیگر پیاپی به فواصل هزار سال خواهند آمد. نخستین ایشان، کسی بوده به نام "اوشتار" که درست هزار سال پس از [[زرتشت]] پدیدار گشته و دومین ایشان "اوشتار ماه" نام داشت و دو هزار سال پس از [[زرتشت]] به [[جهان]] آمد و سرانجام آخرین [[موعود]] با نام "سوشیانت" است<ref>خورشید مغرب، ص ۵۳.</ref>. که مهم‌ترین آنها است<ref>ر.ک: مصطفوی، علی اصغر، سوشیانت، ص ۶۴.</ref> و او "سوشیانت پیروزگر" خوانده شده و این سوشیانت، همان [[موعود]] اصلی است<ref>ر.ک: [[سکینه طاووسی\|طاووسی، سکینه]]، [[انتظار از دیدگاه اهل بیت (کتاب)\|انتظار از دیدگاه اهل بیت]]، ص ۷۶-۷۷.</ref>.		* [[انتظار]] از جمله اصول مسلّم [[زرتشتیان]] است که در کتاب [[اوستا]]<ref>اوستا به معنای معرفت است. و قسمت‌های آن عبارتند از: یسنا، ویسپرد، یشت‌ها، وندیدا، فرده اوستا. ر. ک: رابرت ا. هیوم، ترجمه عبدالرحیم گواهی، ادیان و مذاهب بزرگ جهان، ص ۳۳۱؛ توفیقی، حسین، آشنایی با ادیان بزرگ، ص ۶۶.</ref>، از [[موعود]] سخن گفته‌اند در این [[دین]]، موعودهایی معرفی شده‌اند که آنان را "سوشیانت" می‌‌نامند<ref>او را از این جهت سوشیانت می‌خوانند که به همه جهان مادی منفعت و سود می‌رساند. ر. ک. اوستا، فروردین، فقره ۱۲۹.</ref>. در این [[دین]]، مسئله [[انتظار]] [[منجی]] با توجه به منظومۀ [[عقیدتی]] آن به نحو خاص مطرح می‌‌شود. یک [[قدرت]] کیهانی یا ([[روح]] خیر) به نام "اهورا مزدا" و یک [[قدرت]] کیهانی متضاد ([[روح]] بزرگ شو) به نام "اهریمن" [[خودنمایی]] می‌‌کند. در طول [[تاریخ]]، این دو نیرو تا [[آخر الزمان]] با هم که با [[ظهور]] "[[سوشیانس]]" آغاز می‌‌شود، در ستیزند و آن زمان، خوبی بر [[شر]] [[غلبه]] می‌‌کند و دوره [[صلح]] و [[پاکی]] و اعتلای "آهورا مزدا" فرا می‌رسد و با [[ظهور]] ([[سوشیانس]]) [[آخرالزمان]] آغاز می‌گردد<ref>ر. ک: [[ناصر فروهی\|فروهی، ناصر]]، [[انتظار فرج (مقاله)\|انتظار فرج]]، ص؟ ؟؟.</ref>. احتمالاً [[زرتشت]]، نخستین [[دینی]] بود که [[پیروزی]] نهایی [[خوش‌رفتاری]] بر بدرفتاری و [[بشارت]] آمدن [[منجی]] و [[آبادانی جهان]] را [[تعلیم]] داد<ref>ر. ک: [[میرزا عباس مهدوی‌فرد\|مهدوی‌فرد، میرزا عباس]]، [[فلسفه انتظار (کتاب)\|فلسفه انتظار]]، ص۲۵-۳۰.</ref>. در واقع [[زرتشتیان]] [[تاریخ]] [[جهان]] را به چهار دوره تقسیم می‌‌کنند و برای هر دوره مدت سه هزار سال قائل گردیده‌اند و گفته‌اند: "یشت [[زرتشت]]" در آغاز دوره آخرین [[ظهور]] فرمود، پس از او سه [[نجات]] دهندۀ دیگر پیاپی به فواصل هزار سال خواهند آمد. نخستین ایشان، کسی بوده به نام "اوشتار" که درست هزار سال پس از [[زرتشت]] پدیدار گشته و دومین ایشان "اوشتار ماه" نام داشت و دو هزار سال پس از [[زرتشت]] به [[جهان]] آمد و سرانجام آخرین [[موعود]] با نام "سوشیانت" است<ref>خورشید مغرب، ص ۵۳.</ref>. که مهم‌ترین آنها است<ref>ر. ک: مصطفوی، علی اصغر، سوشیانت، ص ۶۴.</ref> و او "سوشیانت پیروزگر" خوانده شده و این سوشیانت، همان [[موعود]] اصلی است<ref>ر. ک: [[سکینه طاووسی\|طاووسی، سکینه]]، [[انتظار از دیدگاه اهل بیت (کتاب)\|انتظار از دیدگاه اهل بیت]]، ص ۷۶-۷۷.</ref>.

	==وقایع [[ظهور]]==		== وقایع [[ظهور]] ==
	*در [[ظهور]] دو [[موعود]] اولی، باز [[جهان]] دچار ستیزۀ اهریمن است، در هزارۀ نخستین [[ظهور]]، طوفانی روی خواهد داد، در هزاره دومین [[ظهور]]، ضحاک خروج خواهد کرد، در هزاره سومین [[پیروزی]] قطعی ایزدی و [[شکست]] فاحش اهریمن است<ref>ر.ک: مصطفوی، علی اصغر، سوشیانت، ص ۲۵.</ref> که با [[ظهور]] سوشیانت یا [[مسیح موعود]]، [[آخرالزمان]] آغاز می‌‌شود و روزگار با او پایان می‌‌پذیرد و آن روز، مردگان بر می‌‌خیزند و [[زمین]] و [[آسمان]] از موجودات خود تهی می‌‌گردد. پس انجمن [[عظیم]] برای [[داوری]] و حساب [[کردار]] [[بندگان]] فراهم می‌‌آید و دربارۀ هر یک از [[ارواح]] گذشته [[فرمان]] یزدانی صادر خواهد شد<ref> ر.ک. [[سکینه طاووسی\|طاووسی، سکینه]]، [[انتظار از دیدگاه اهل بیت (کتاب)\|انتظار از دیدگاه اهل بیت]]، ص ۷۶-۷۷.</ref>.		* در [[ظهور]] دو [[موعود]] اولی، باز [[جهان]] دچار ستیزۀ اهریمن است، در هزارۀ نخستین [[ظهور]]، طوفانی روی خواهد داد، در هزاره دومین [[ظهور]]، ضحاک خروج خواهد کرد، در هزاره سومین [[پیروزی]] قطعی ایزدی و [[شکست]] فاحش اهریمن است<ref>ر. ک: مصطفوی، علی اصغر، سوشیانت، ص ۲۵.</ref> که با [[ظهور]] سوشیانت یا [[مسیح موعود]]، [[آخرالزمان]] آغاز می‌‌شود و روزگار با او پایان می‌‌پذیرد و آن روز، مردگان بر می‌‌خیزند و [[زمین]] و [[آسمان]] از موجودات خود تهی می‌‌گردد. پس انجمن [[عظیم]] برای [[داوری]] و حساب [[کردار]] [[بندگان]] فراهم می‌‌آید و دربارۀ هر یک از [[ارواح]] گذشته [[فرمان]] یزدانی صادر خواهد شد<ref> ر. ک. [[سکینه طاووسی\|طاووسی، سکینه]]، [[انتظار از دیدگاه اهل بیت (کتاب)\|انتظار از دیدگاه اهل بیت]]، ص ۷۶-۷۷.</ref>.
	==[[انتظار]] در [[زرتشت]]==		== [[انتظار]] در [[زرتشت]] ==
	*تجلّی [[شوق]] به [[ظهور]] موعودها و [[انتظار]] برای نوسازی [[جهان]] در [[اوستا]]<ref>اوستا، یسناهات ۴۶ و ۴۸.</ref> و ادعیۀ [[زرتشتیان]]، نمایان است و اگر چه در [[اوستا]] سخن از رهانندگان و همۀ موعودها و [[انتظار]] آمدن آنهاست، اما [[زرتشتیان]] در عصر حاضر در [[انتظار]] سوشیانت سوم به سر می‌برند. آنان در زمان معاصر با خواندن [[ادعیه]] و برپایی مراسمات عملاً [[منتظر]] بودن خود را به اثبات می‌رسانند<ref>ر.ک: [[میرزا عباس مهدوی‌فرد\|مهدوی‌فرد، میرزا عباس]]، [[فلسفه انتظار (کتاب)\|فلسفه انتظار]]، ص۲۵-۳۰؛ [[محبوب شفائی\|شفائی، محبوب]]، [[موعود حق (کتاب)\|موعود حق]]، ص ۱۷۲</ref>.		* تجلّی [[شوق]] به [[ظهور]] موعودها و [[انتظار]] برای نوسازی [[جهان]] در [[اوستا]]<ref>اوستا، یسناهات ۴۶ و ۴۸.</ref> و ادعیۀ [[زرتشتیان]]، نمایان است و اگر چه در [[اوستا]] سخن از رهانندگان و همۀ موعودها و [[انتظار]] آمدن آنهاست، اما [[زرتشتیان]] در عصر حاضر در [[انتظار]] سوشیانت سوم به سر می‌برند. آنان در زمان معاصر با خواندن [[ادعیه]] و برپایی مراسمات عملاً [[منتظر]] بودن خود را به اثبات می‌رسانند<ref>ر. ک: [[میرزا عباس مهدوی‌فرد\|مهدوی‌فرد، میرزا عباس]]، [[فلسفه انتظار (کتاب)\|فلسفه انتظار]]، ص۲۵-۳۰؛ [[محبوب شفائی\|شفائی، محبوب]]، [[موعود حق (کتاب)\|موعود حق]]، ص ۱۷۲</ref>.
	*اگر چه از مطالب [[زرتشتیان]] دربارۀ [[موعود]]، به نظر می‌‌رسد [[منجی]] آنان از میان [[زرتشتیان]] بر می‌خیزد و کشوری برای آنان برپا می‌کند و بر اساس قوم‌مداری، آنان بر جهانیان [[برتری]] پیدا می‌‌کنند، اما اندیشۀ [[موعود]] زرتشتی، اندیشه‌ای [[جهان]] شمول است و [[پیروان]] [[آیین]] مزدیسنا در [[انتظار]] [[تولد]] و [[ظهور]] سوشیانت سوم و رهانندگی تمام جهانیان هستند<ref>ر.ک: [[میرزا عباس مهدوی‌فرد\|مهدوی‌فرد، میرزا عباس]]، [[فلسفه انتظار (کتاب)\|فلسفه انتظار]]، ص۲۵-۳۰.</ref>.		* اگر چه از مطالب [[زرتشتیان]] دربارۀ [[موعود]]، به نظر می‌‌رسد [[منجی]] آنان از میان [[زرتشتیان]] بر می‌خیزد و کشوری برای آنان برپا می‌کند و بر اساس قوم‌مداری، آنان بر جهانیان [[برتری]] پیدا می‌‌کنند، اما اندیشۀ [[موعود]] زرتشتی، اندیشه‌ای [[جهان]] شمول است و [[پیروان]] [[آیین]] مزدیسنا در [[انتظار]] [[تولد]] و [[ظهور]] سوشیانت سوم و رهانندگی تمام جهانیان هستند<ref>ر. ک: [[میرزا عباس مهدوی‌فرد\|مهدوی‌فرد، میرزا عباس]]، [[فلسفه انتظار (کتاب)\|فلسفه انتظار]]، ص۲۵-۳۰.</ref>.

	==پرسش مستقیم==		== پرسش مستقیم ==
	* [[دیدگاه آیین زرتشت درباره انتظار چیست؟ (پرسش)]]		* [[دیدگاه آیین زرتشت درباره انتظار چیست؟ (پرسش)]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T05:25:01Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۵۵
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}


	[[رده:انتظار از دیدگاه زرتشت]]		[[رده:انتظار از دیدگاه زرتشت]]

	~~[[رده:مدخل]]~~

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۵۴
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	# [[پرونده:97B13919.jpg\|22px]] [[میرزا عباس مهدوی‌فرد\|مهدوی‌فرد، میرزا عباس]]، [[فلسفه انتظار (کتاب)\|'''فلسفه انتظار''']]		# [[پرونده:97B13919.jpg\|22px]] [[میرزا عباس مهدوی‌فرد\|مهدوی‌فرد، میرزا عباس]]، [[فلسفه انتظار (کتاب)\|'''فلسفه انتظار''']]
	# [[پرونده:1100130.jpg\|22px]] [[سکینه طاووسی\|طاووسی، سکینه]]، [[انتظار از دیدگاه اهل بیت (کتاب)\|'''انتظار از دیدگاه اهل بیت''']]		# [[پرونده:1100130.jpg\|22px]] [[سکینه طاووسی\|طاووسی، سکینه]]، [[انتظار از دیدگاه اهل بیت (کتاب)\|'''انتظار از دیدگاه اهل بیت''']]
	~~# [[پرونده:1100127.jpg\|22px]] [[محبوب شفائی\|شفائی، محبوب]]، [[موعود حق (کتاب)\|'''موعود حق''']]~~
	# [[پرونده:Mg1150 91icl.jpg\|22px]] [[ناصر فروهی\|فروهی، ناصر]]، [[انتظار فرج ۶ (مقاله)\|'''انتظار فرج''']]		# [[پرونده:Mg1150 91icl.jpg\|22px]] [[ناصر فروهی\|فروهی، ناصر]]، [[انتظار فرج ۶ (مقاله)\|'''انتظار فرج''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}