Jaafari: /* مقدمه */

2023-01-24T08:26:16Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۵۶
خط ۸:		خط ۸:
	==مقدمه==		==مقدمه==
	یکی از مسائل و مباحث مطروحه در [[حقوق اساسی]] بحث اعطای [[اختیار]] انحلال [[پارلمان]] و مجلس [[قانون‌گذاری]] به [[رییس]] [[کشور]] در شرایط خاص [[سیاسی]] است.		یکی از مسائل و مباحث مطروحه در [[حقوق اساسی]] بحث اعطای [[اختیار]] انحلال [[پارلمان]] و مجلس [[قانون‌گذاری]] به [[رییس]] [[کشور]] در شرایط خاص [[سیاسی]] است.
	در نظام‌هایی که امکان [[انحلال مجلس]] [[نمایندگان]] توسط رییس کشور (مانند بریتانیا) و یا [[قدرت]] دیگری مانند برخی از مشروطه‌های سلطنتی وجود دارد، در [[حقیقت]] [[استقلال]] و [[آزادی]] [[قوه مقننه]]، نقض و [[تعادل]] قوا در نهایت از میان می‌رود و نوعی [[استبداد]] را به دنبال می‌آورد و نیز نوعی دهن‌کجی به [[افکار عمومی]] و [[نقض]] [[حاکمیت]] ملّی تلقی می‌شود؛ زیرا [[قوه مجریه]] و یا [[قوه]] [[برتر]] (شاه!) اگر برخاسته از سوی [[مردم]] است در عرض مجلس بوده، نمی‌تواند مبنای [[مشروعیت]] خود را [[نفی]] و حذف کند و در غیر این دو صورت، انحلال مجلس مشکل‌تر خواهد بود.		در نظام‌هایی که امکان انحلال مجلس [[نمایندگان]] توسط رییس کشور (مانند بریتانیا) و یا [[قدرت]] دیگری مانند برخی از مشروطه‌های سلطنتی وجود دارد، در [[حقیقت]] [[استقلال]] و [[آزادی]] [[قوه مقننه]]، نقض و [[تعادل]] قوا در نهایت از میان می‌رود و نوعی [[استبداد]] را به دنبال می‌آورد و نیز نوعی دهن‌کجی به [[افکار عمومی]] و [[نقض]] [[حاکمیت]] ملّی تلقی می‌شود؛ زیرا [[قوه مجریه]] و یا [[قوه]] [[برتر]] (شاه!) اگر برخاسته از سوی [[مردم]] است در عرض مجلس بوده، نمی‌تواند مبنای [[مشروعیت]] خود را [[نفی]] و حذف کند و در غیر این دو صورت، انحلال مجلس مشکل‌تر خواهد بود.
	طرفداران انحلال مجلس می‌گویند: در بسیاری از موارد به دلیل تضادهایی که در درون مجلس [[رشد]] می‌کند و یا عدم [[هماهنگی]] و [[همکاری]] فی مابین، قوه مقننه و قوه مجریه و انحراف‌هایی که مجلس از [[وظایف]] اصلی پیدا می‌کند و [[ارتباط]] خود را با مردم و افکار عمومی [[جامعه]] از دست می‌دهد؛ بن‌بست‌هایی به وجود می‌آید که انحلال مجلس، تنها راه گشودن بن‌بست در سطح کشور تلقی می‌شود، و قوه مجریه یا هر قدرتی دیگر بر اساس افکار عمومی جامعه و در چنین ضرورت‌هایی، تن به انحلال مجلس می‌دهند و زمینه را برای [[انتخابات]] [[مجدد]] فراهم می‌آورند.		طرفداران انحلال مجلس می‌گویند: در بسیاری از موارد به دلیل تضادهایی که در درون مجلس [[رشد]] می‌کند و یا عدم [[هماهنگی]] و [[همکاری]] فی مابین، قوه مقننه و قوه مجریه و انحراف‌هایی که مجلس از [[وظایف]] اصلی پیدا می‌کند و [[ارتباط]] خود را با مردم و افکار عمومی [[جامعه]] از دست می‌دهد؛ بن‌بست‌هایی به وجود می‌آید که انحلال مجلس، تنها راه گشودن بن‌بست در سطح کشور تلقی می‌شود، و قوه مجریه یا هر قدرتی دیگر بر اساس افکار عمومی جامعه و در چنین ضرورت‌هایی، تن به انحلال مجلس می‌دهند و زمینه را برای [[انتخابات]] [[مجدد]] فراهم می‌آورند.
	در اینجا نظریه سومی نیز وجود دارد که انحلال از راه خود مجلس را پیشنهاد می‌کند و برخی از [[زمامداران]] [[مقتدر]] که از [[آرای عمومی]] برخوردارند، مجلس را توسط رفراندوم به انحلال می‌کشانند و برخی هم این نظریه را سالم‌ترین راه تقویت [[دموکراسی]] و مطابق با [[منطق]] می‌شمارند؛ زیرا همان قوه و حاکمیتی که مشروعیت به مجلس می‌دهد ([[ملت]]) می‌تواند به انحلال آن نیز [[رأی]] بدهد و از این راه قدرت قابل تزاید مجلس کنترل و مهار شود<ref>فقه سیاسی، ج۱، ص۱۲۹.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی\|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص ۳۷۴.</ref>		در اینجا نظریه سومی نیز وجود دارد که انحلال از راه خود مجلس را پیشنهاد می‌کند و برخی از [[زمامداران]] [[مقتدر]] که از [[آرای عمومی]] برخوردارند، مجلس را توسط رفراندوم به انحلال می‌کشانند و برخی هم این نظریه را سالم‌ترین راه تقویت [[دموکراسی]] و مطابق با [[منطق]] می‌شمارند؛ زیرا همان قوه و حاکمیتی که مشروعیت به مجلس می‌دهد ([[ملت]]) می‌تواند به انحلال آن نیز [[رأی]] بدهد و از این راه قدرت قابل تزاید مجلس کنترل و مهار شود<ref>فقه سیاسی، ج۱، ص۱۲۹.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی\|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص ۳۷۴.</ref>

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== یکی از مسائل و مباحث مطروحه در حقوق اساسی بحث اعطای اختیار انحلال پارلمان و مجلس قانون‌گذاری به رییس کشور در شرایط خاص سیاسی است. در نظام‌هایی که...» ایجاد کرد

2023-01-24T08:24:23Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== یکی از مسائل و مباحث مطروحه در حقوق اساسی بحث اعطای اختیار انحلال پارلمان و مجلس قانون‌گذاری به رییس کشور در شرایط خاص سیاسی است. در نظام‌هایی که...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط =
| عنوان مدخل =
| مداخل مرتبط =
| پرسش مرتبط =
}}

==مقدمه==
یکی از مسائل و مباحث مطروحه در [[حقوق اساسی]] بحث اعطای [[اختیار]] انحلال [[پارلمان]] و مجلس [[قانون‌گذاری]] به [[رییس]] [[کشور]] در شرایط خاص [[سیاسی]] است.
در نظام‌هایی که امکان [[انحلال مجلس]] [[نمایندگان]] توسط رییس کشور (مانند بریتانیا) و یا [[قدرت]] دیگری مانند برخی از مشروطه‌های سلطنتی وجود دارد، در [[حقیقت]] [[استقلال]] و [[آزادی]] [[قوه مقننه]]، نقض و [[تعادل]] قوا در نهایت از میان می‌رود و نوعی [[استبداد]] را به دنبال می‌آورد و نیز نوعی دهن‌کجی به [[افکار عمومی]] و [[نقض]] [[حاکمیت]] ملّی تلقی می‌شود؛ زیرا [[قوه مجریه]] و یا [[قوه]] [[برتر]] (شاه!) اگر برخاسته از سوی [[مردم]] است در عرض مجلس بوده، نمی‌تواند مبنای [[مشروعیت]] خود را [[نفی]] و حذف کند و در غیر این دو صورت، انحلال مجلس مشکل‌تر خواهد بود.
طرفداران انحلال مجلس می‌گویند: در بسیاری از موارد به دلیل تضادهایی که در درون مجلس [[رشد]] می‌کند و یا عدم [[هماهنگی]] و [[همکاری]] فی مابین، قوه مقننه و قوه مجریه و انحراف‌هایی که مجلس از [[وظایف]] اصلی پیدا می‌کند و [[ارتباط]] خود را با مردم و افکار عمومی [[جامعه]] از دست می‌دهد؛ بن‌بست‌هایی به وجود می‌آید که انحلال مجلس، تنها راه گشودن بن‌بست در سطح کشور تلقی می‌شود، و قوه مجریه یا هر قدرتی دیگر بر اساس افکار عمومی جامعه و در چنین ضرورت‌هایی، تن به انحلال مجلس می‌دهند و زمینه را برای [[انتخابات]] [[مجدد]] فراهم می‌آورند.
در اینجا نظریه سومی نیز وجود دارد که انحلال از راه خود مجلس را پیشنهاد می‌کند و برخی از [[زمامداران]] [[مقتدر]] که از [[آرای عمومی]] برخوردارند، مجلس را توسط رفراندوم به انحلال می‌کشانند و برخی هم این نظریه را سالم‌ترین راه تقویت [[دموکراسی]] و مطابق با [[منطق]] می‌شمارند؛ زیرا همان قوه و حاکمیتی که مشروعیت به مجلس می‌دهد ([[ملت]]) می‌تواند به انحلال آن نیز [[رأی]] بدهد و از این راه قدرت قابل تزاید مجلس کنترل و مهار شود<ref>فقه سیاسی، ج۱، ص۱۲۹.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص ۳۷۴.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده: 1100699.jpg|22px]] [[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|'''دانشنامه فقه سیاسی ج۱''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

انحلال مجلس - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Jaafari: /* مقدمه */