انس بن مالک - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Ali: تغییرمسیر به انس بن مالک انصاری

2023-07-13T09:54:49Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۲۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[انس بن مالک در نهج البلاغه]] - [[انس بن مالک در تاریخ اسلامی]] - [[انس بن مالک ~~در تراجم و رجال]]\| پرسش مرتبط = }}~~		#تغییر_مسیر [[انس بن مالک انصاری]]
	~~== آشنایی اجمالی ==~~
	[[ابوحمزه انس بن مالک بن نضر بن ضمضم بن زید انصاری خزرجی بصری نجاری]] ده سال پیش از [[هجرت]] در [[مدینه]] متولد شد. در [[کودکی]] [[اسلام]] آورد و به توصیه مادرش، به [[خدمت]] [[رسول خدا]]{{صل}} درآمد و حدود ده سال در [[منزل]] ایشان بود و در آنجا پرورش یافت.<ref>الطبقات الکبری، ج۷، ص۱۶ ـ ۲۰.</ref> از آن حضرت و افرادی مانند [[ابوبکر]]، [[عُمر]]، [[عثمان]]، [[عبدالله بن مسعود]]، [[ابوذر]] و دیگران [[روایت]] کرده است.<ref>تاریخ مدینة دمشق، ج۹، ص۲۴۶.</ref>

	او فردی مفتی، مقری و [[محدث]] بود<ref>سیر اعلام النبلاء، ج۳، ص۳۹۶.</ref> و بزرگانی چون [[زهری]]، [[قتاده]]، [[اسحاق بن عبدالله بن ابی طلحه]] و [[ثابت بنانی]] از او روایت کرده‌اند.<ref>الجرح و التعدیل، ج۲، ص۲۸۶.</ref> در چندین [[غزوه]] [[پیامبر]] را [[همراهی]] کرد و در جریان [[صلح حدیبیه]] نیز حضور داشت. انس در [[زمان]] [[خلافت]] [[ولید بن عبدالملک]] به [[دمشق]] [[سفر]] کرد<ref>تاریخ مدینة دمشق، ج۹، ص۲۴۵، ۲۶۶ و۲۶۷.</ref> و از آنجا به [[بصره]] رفت و در همان جا ساکن شد.<ref>مشاهیر علماء الامصار، ص۶۵؛ الاعلام، ج۲، ص۲۵.</ref> انس [[وصیت پیامبر]]{{صل}} به علی{{ع}} را روایت کرده<ref>الذریعه، ج۲۵، ص۱۰۹.</ref> و کتاب المسند اثر اوست.<ref>کشف الظنون، ج۲، ص۱۶۸۲.</ref> وی در سال ۹۳ هـ در قصر خویش در [[طف]]، نزدیک بصره درگذشت و [[محمد بن سیرین]] او را [[غسل]] داد و بر او [[نماز]] گزارد.<ref>الطبقات الکبری، ج۷، ص۱۹ و۲۶.</ref> سال‌های دیگری نیز برای درگذشت او ذکر کرده‌اند.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۱، ص۱۹۳ - ۱۹۴.</ref>

	~~== جستارهای وابسته ==~~
	~~{{مدخل وابسته}}~~
	* [[ابو اُبی انصاری~~]] (خاله‌زاده)~~
	~~{{پایان مدخل وابسته}}~~

	~~== منابع ==~~
	~~{{منابع}}~~
	~~# [[پرونده: IM009687.jpg\|22px]] جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱''']]~~
	~~{{پایان منابع}}~~

	~~== پانویس ==~~
	~~{{پانویس}}~~

	~~[[رده:اعلام]]~~
	~~[[رده:اصحاب پیامبر]]~~
	~~[[رده:خزرج~~]]

Bahmani: /* پانویس */

2023-04-10T08:29:24Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۵۹
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~[[رده:امام علی]]~~
	~~[[رده:مدخل نهج البلاغه]]~~
	[[رده:اعلام]]		[[رده:اعلام]]
	[[رده:اصحاب پیامبر]]		[[رده:اصحاب پیامبر]]
	[[رده:خزرج]]		[[رده:خزرج]]

Ali در ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۵۸

2023-02-22T09:58:31Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۲۸
خط ۲۲:		خط ۲۲:
	[[رده:اعلام]]		[[رده:اعلام]]
	[[رده:اصحاب پیامبر]]		[[رده:اصحاب پیامبر]]
	[[رده: ~~قبیله~~ خزرج]]		[[رده:خزرج]]

Msadeq در ‏۱۹ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۰۵

2023-02-19T08:05:02Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۳۵
خط ۱۹:		خط ۱۹:

	[[رده:امام علی]]		[[رده:امام علی]]
	~~[[رده:انس بن مالک]]~~
	[[رده:مدخل نهج البلاغه]]		[[رده:مدخل نهج البلاغه]]
	[[رده:اعلام]]		[[رده:اعلام]]
	[[رده:اصحاب پیامبر]]		[[رده:اصحاب پیامبر]]
			[[رده: قبیله خزرج]]

Msadeq در ‏۹ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۲۵

2023-02-09T09:25:52Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۵۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[انس بن مالک در نهج البلاغه]] - [[انس بن مالک در تاریخ اسلامی]] - [[انس بن مالک در تراجم و رجال]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[انس بن مالک در نهج البلاغه]] - [[انس بن مالک در تاریخ اسلامی]] - [[انس بن مالک در تراجم و رجال]]\| پرسش مرتبط = }}
			== آشنایی اجمالی ==
			[[ابوحمزه انس بن مالک بن نضر بن ضمضم بن زید انصاری خزرجی بصری نجاری]] ده سال پیش از [[هجرت]] در [[مدینه]] متولد شد. در [[کودکی]] [[اسلام]] آورد و به توصیه مادرش، به [[خدمت]] [[رسول خدا]]{{صل}} درآمد و حدود ده سال در [[منزل]] ایشان بود و در آنجا پرورش یافت.<ref>الطبقات الکبری، ج۷، ص۱۶ ـ ۲۰.</ref> از آن حضرت و افرادی مانند [[ابوبکر]]، [[عُمر]]، [[عثمان]]، [[عبدالله بن مسعود]]، [[ابوذر]] و دیگران [[روایت]] کرده است.<ref>تاریخ مدینة دمشق، ج۹، ص۲۴۶.</ref>

	~~== مقدمه ==~~		او فردی مفتی، مقری و [[محدث]] بود<ref>سیر اعلام النبلاء، ج۳، ص۳۹۶.</ref> و بزرگانی چون [[زهری]]، [[قتاده]]، [[اسحاق بن عبدالله بن ابی طلحه]] و [[ثابت بنانی]] از او روایت کرده‌اند.<ref>الجرح و التعدیل، ج۲، ص۲۸۶.</ref> در چندین [[غزوه]] [[پیامبر]] را [[همراهی]] کرد و در جریان [[صلح حدیبیه]] نیز حضور داشت. انس در [[زمان]] [[خلافت]] [[ولید بن عبدالملک]] به [[دمشق]] [[سفر]] کرد<ref>تاریخ مدینة دمشق، ج۹، ص۲۴۵، ۲۶۶ و۲۶۷.</ref> و از آنجا به [[بصره]] رفت و در همان جا ساکن شد.<ref>مشاهیر علماء الامصار، ص۶۵؛ الاعلام، ج۲، ص۲۵.</ref> انس [[وصیت پیامبر]]{{صل}} به علی{{ع}} را روایت کرده<ref>الذریعه، ج۲۵، ص۱۰۹.</ref> و کتاب المسند اثر اوست.<ref>کشف الظنون، ج۲، ص۱۶۸۲.</ref> وی در سال ۹۳ هـ در قصر خویش در [[طف]]، نزدیک بصره درگذشت و [[محمد بن سیرین]] او را [[غسل]] داد و بر او [[نماز]] گزارد.<ref>الطبقات الکبری، ج۷، ص۱۹ و۲۶.</ref> سال‌های دیگری نیز برای درگذشت او ذکر کرده‌اند.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۱، ص۱۹۳ - ۱۹۴.</ref>
	~~پس از مهاجرت~~ [[~~پیامبر~~]] به [[~~مدینه~~]]، ~~مادرش و در برخی اقوال پدرش او را نزد~~ [[~~پیامبر~~]] ~~آوردند تا~~ [[~~پیامبر~~]] ~~او را به خدمت بپذیرد. از این‌رو تا پایان زندگی~~ [[~~پیامبر~~]] ~~در خدمت ایشان بود~~. ~~انس در دوران [[ابوبکر]] و [[عمر]]~~ و ~~[[عثمان]] نیز در خدمت آنها بود~~. در ~~زمان~~ [[~~شورش~~]] ~~بر ضد~~ [[~~خلیفه~~]] ~~سوم از جمله کسانی بود که~~ [[~~مردم~~]] را در [[~~بصره~~]] ~~به‌یاری [[خلیفه]] فراخواندند~~. انس در ~~دوران~~ [[~~خلافت امام علی~~]] ~~{{ع}} کناره‌گیری پیشه کرد. منابع~~ [[~~امامیه~~]] ~~وی را از~~ [[~~منحرفان~~]] ~~نسبت~~ به [[~~امام علی~~]] ~~برمی‌شمرند. از~~ [[~~دلایل~~]] ~~مهم و مشهور [[انحراف]] وی از [[امام علی]] {{ع}} [[روایت]] "مُنا شده" است~~<ref>~~[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۱۴۹~~.</ref>.

	~~[[امام]] آن‌گاه که~~ به [[بصره]] ~~آمد، انَس بن مالک را نزد [[طلحه]]~~ و [[~~زبیر]] فرستاد تا آنچه را از [[~~پیامبر ~~اکرم~~]] {{صل}} درباره آنها شنیده بود یادآوری کند، امّا او از این کار سر برتافت و گفت فراموش کرده‌ام. [[حضرت]] فرمود: اگر دروغ‌ گویی، [[خداوند]] تو را به پیسی دچار سازد که [[عمامه]] هم آن را نپوشانَد. انَس بر اثر نفرین [[امام]] به برصِ در صورت (پیسی) مبتلا شد و دیگر بدون نقاب دیده نمی‌شد<ref>نهج البلاغه، ح ۳۱۱: {{~~متن حدیث\|"وَ قَالَ~~ ع لِأَنَسِ بْنِ مَالِكٍ- وَ قَدْ كَانَ بَعَثَهُ إِلَى طَلْحَةَ وَ الزُّبَيْرِ لَمَّا جَاءَ إِلَى الْبَصْرَةِ- يُذَكِّرُهُمَا شَيْئاً مِمَّا سَمِعَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ ص فِي مَعْنَاهُمَا- فَلَوَى عَنْ ذَلِكَ فَرَجَعَ إِلَيْهِ- فَقَالَ إِنِّي أُنْسِيتُ ذَلِكَ الْأَمْرَ- فَقَالَ ع إِنْ كُنْتَ كَاذِباً- فَضَرَبَكَ اللَّهُ بِهَا بَيْضَاءَ لَامِعَةً لَا تُوَارِيهَا الْعِمَامَةُ قال الرضي يعني البرص- فأصاب أنسا هذا الداء فيما بعد في وجهه- فكان لا يرى إلا مبرقعا"}}</ref><ref>~~[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۱۴۹~~.</ref>.

	~~[[ابن ابی‌الحدید]] می‌نویسد: مشهور آن است که [[امام علی]] {{ع}}~~ در ~~منطقه [[رحبه]] [[کوفه]] [[مردم]] را [[سوگند]] داد، هرکس شنیده است که [[پیامبر]] {{صل}}~~ در ~~حالی‌ که از حجةالوداع برمی‌گشت درباره من فرمود "هرکس من مولای اویم~~ [[~~علی~~]] ~~مولای اوست، خدایا~~ [[~~دوست~~]] ~~بدار هرکس~~ او را [[~~دوست~~]] ~~می‌دارد~~ و ~~[[دشمن]] بدار هرکس~~ او را [[~~دشمن~~]] ~~می‌دارد" گواهی دهد~~. ~~مردانی برخاستند و گواهی دادند~~. [[علی]] {{ع}} به انس بن مالک فرمود: "تو هم حضور داشتی، چرا گواهی نمی‌دهی؟" گفت: "ای [[امیرالمؤمنین]] من سال‌خورده شده‌ام و آنچه فراموش کرده‌ام بیش از چیزهایی است که به خاطر دارم." [[حضرت]] فرمود: "اگر [[دروغ گویی]]، [[خداوند]] تو را گرفتار سپیدی (پیسی) کند که [[عمامه]] هم آن را نپوشاند." و انس نمرد تا آنکه گرفتار پیسی شد. انس بن مالک از افراد ثروتمند و دارای خانواده‌ای بزرگ و عیال‌وار بود. وی هنگام [[مرگ]] بیش از صد سال داشت و آخرین [[صحابی پیامبر]] در [[بصره]] بود<ref>[[~~سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱~~ (کتاب)\|~~دانشنامه نهج البلاغه~~]]، ج۱، ~~ص ۱۴۹~~- ~~۱۵۰~~.</ref>.

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
خط ۱۵:		خط ۱۲:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:~~13681048~~.jpg\|22px]] [[~~سید جمال‌الدین دین‌پرور\|دین‌پرور، سیدجمال‌الدین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه~~ ج۱ (کتاب)\|'''~~دانشنامه نهج البلاغه~~ ج۱''']]		# [[پرونده: IM009687.jpg\|22px]] جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Wasity: جایگزینی متن - 'ref>دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

2022-10-09T19:39:59Z

جایگزینی متن - 'ref>[[دانشنامه نهج البلاغه' به 'ref>دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۰۹
خط ۲:		خط ۲:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	پس از مهاجرت [[پیامبر]] به [[مدینه]]، مادرش و در برخی اقوال پدرش او را نزد [[پیامبر]] آوردند تا [[پیامبر]] او را به خدمت بپذیرد. از این‌رو تا پایان زندگی [[پیامبر]] در خدمت ایشان بود. انس در دوران [[ابوبکر]] و [[عمر]] و [[عثمان]] نیز در خدمت آنها بود. در زمان [[شورش]] بر ضد [[خلیفه]] سوم از جمله کسانی بود که [[مردم]] را در [[بصره]] به‌یاری [[خلیفه]] فراخواندند. انس در دوران [[خلافت امام علی]] {{ع}} کناره‌گیری پیشه کرد. منابع [[امامیه]] وی را از [[منحرفان]] نسبت به [[امام علی]] برمی‌شمرند. از [[دلایل]] مهم و مشهور [[انحراف]] وی از [[امام علی]] {{ع}} [[روایت]] "مُنا شده" است<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۱۴۹.</ref>.		پس از مهاجرت [[پیامبر]] به [[مدینه]]، مادرش و در برخی اقوال پدرش او را نزد [[پیامبر]] آوردند تا [[پیامبر]] او را به خدمت بپذیرد. از این‌رو تا پایان زندگی [[پیامبر]] در خدمت ایشان بود. انس در دوران [[ابوبکر]] و [[عمر]] و [[عثمان]] نیز در خدمت آنها بود. در زمان [[شورش]] بر ضد [[خلیفه]] سوم از جمله کسانی بود که [[مردم]] را در [[بصره]] به‌یاری [[خلیفه]] فراخواندند. انس در دوران [[خلافت امام علی]] {{ع}} کناره‌گیری پیشه کرد. منابع [[امامیه]] وی را از [[منحرفان]] نسبت به [[امام علی]] برمی‌شمرند. از [[دلایل]] مهم و مشهور [[انحراف]] وی از [[امام علی]] {{ع}} [[روایت]] "مُنا شده" است<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۱۴۹.</ref>.

	[[امام]] آن‌گاه که به [[بصره]] آمد، انَس بن مالک را نزد [[طلحه]] و [[زبیر]] فرستاد تا آنچه را از [[پیامبر اکرم]] {{صل}} درباره آنها شنیده بود یادآوری کند، امّا او از این کار سر برتافت و گفت فراموش کرده‌ام. [[حضرت]] فرمود: اگر دروغ‌ گویی، [[خداوند]] تو را به پیسی دچار سازد که [[عمامه]] هم آن را نپوشانَد. انَس بر اثر نفرین [[امام]] به برصِ در صورت (پیسی) مبتلا شد و دیگر بدون نقاب دیده نمی‌شد<ref>نهج البلاغه، ح ۳۱۱: {{متن حدیث\|"وَ قَالَ ع لِأَنَسِ بْنِ مَالِكٍ- وَ قَدْ كَانَ بَعَثَهُ إِلَى طَلْحَةَ وَ الزُّبَيْرِ لَمَّا جَاءَ إِلَى الْبَصْرَةِ- يُذَكِّرُهُمَا شَيْئاً مِمَّا سَمِعَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ ص فِي مَعْنَاهُمَا- فَلَوَى عَنْ ذَلِكَ فَرَجَعَ إِلَيْهِ- فَقَالَ إِنِّي أُنْسِيتُ ذَلِكَ الْأَمْرَ- فَقَالَ ع إِنْ كُنْتَ كَاذِباً- فَضَرَبَكَ اللَّهُ بِهَا بَيْضَاءَ لَامِعَةً لَا تُوَارِيهَا الْعِمَامَةُ قال الرضي يعني البرص- فأصاب أنسا هذا الداء فيما بعد في وجهه- فكان لا يرى إلا مبرقعا"}}</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۱۴۹.</ref>.		[[امام]] آن‌گاه که به [[بصره]] آمد، انَس بن مالک را نزد [[طلحه]] و [[زبیر]] فرستاد تا آنچه را از [[پیامبر اکرم]] {{صل}} درباره آنها شنیده بود یادآوری کند، امّا او از این کار سر برتافت و گفت فراموش کرده‌ام. [[حضرت]] فرمود: اگر دروغ‌ گویی، [[خداوند]] تو را به پیسی دچار سازد که [[عمامه]] هم آن را نپوشانَد. انَس بر اثر نفرین [[امام]] به برصِ در صورت (پیسی) مبتلا شد و دیگر بدون نقاب دیده نمی‌شد<ref>نهج البلاغه، ح ۳۱۱: {{متن حدیث\|"وَ قَالَ ع لِأَنَسِ بْنِ مَالِكٍ- وَ قَدْ كَانَ بَعَثَهُ إِلَى طَلْحَةَ وَ الزُّبَيْرِ لَمَّا جَاءَ إِلَى الْبَصْرَةِ- يُذَكِّرُهُمَا شَيْئاً مِمَّا سَمِعَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ ص فِي مَعْنَاهُمَا- فَلَوَى عَنْ ذَلِكَ فَرَجَعَ إِلَيْهِ- فَقَالَ إِنِّي أُنْسِيتُ ذَلِكَ الْأَمْرَ- فَقَالَ ع إِنْ كُنْتَ كَاذِباً- فَضَرَبَكَ اللَّهُ بِهَا بَيْضَاءَ لَامِعَةً لَا تُوَارِيهَا الْعِمَامَةُ قال الرضي يعني البرص- فأصاب أنسا هذا الداء فيما بعد في وجهه- فكان لا يرى إلا مبرقعا"}}</ref><ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۱۴۹.</ref>.

	[[ابن ابی‌الحدید]] می‌نویسد: مشهور آن است که [[امام علی]] {{ع}} در منطقه [[رحبه]] [[کوفه]] [[مردم]] را [[سوگند]] داد، هرکس شنیده است که [[پیامبر]] {{صل}} در حالی‌ که از حجةالوداع برمی‌گشت درباره من فرمود "هرکس من مولای اویم [[علی]] مولای اوست، خدایا [[دوست]] بدار هرکس او را [[دوست]] می‌دارد و [[دشمن]] بدار هرکس او را [[دشمن]] می‌دارد" گواهی دهد. مردانی برخاستند و گواهی دادند. [[علی]] {{ع}} به انس بن مالک فرمود: "تو هم حضور داشتی، چرا گواهی نمی‌دهی؟" گفت: "ای [[امیرالمؤمنین]] من سال‌خورده شده‌ام و آنچه فراموش کرده‌ام بیش از چیزهایی است که به خاطر دارم." [[حضرت]] فرمود: "اگر [[دروغ گویی]]، [[خداوند]] تو را گرفتار سپیدی (پیسی) کند که [[عمامه]] هم آن را نپوشاند." و انس نمرد تا آنکه گرفتار پیسی شد. انس بن مالک از افراد ثروتمند و دارای خانواده‌ای بزرگ و عیال‌وار بود. وی هنگام [[مرگ]] بیش از صد سال داشت و آخرین [[صحابی پیامبر]] در [[بصره]] بود<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۱۴۹- ۱۵۰.</ref>.		[[ابن ابی‌الحدید]] می‌نویسد: مشهور آن است که [[امام علی]] {{ع}} در منطقه [[رحبه]] [[کوفه]] [[مردم]] را [[سوگند]] داد، هرکس شنیده است که [[پیامبر]] {{صل}} در حالی‌ که از حجةالوداع برمی‌گشت درباره من فرمود "هرکس من مولای اویم [[علی]] مولای اوست، خدایا [[دوست]] بدار هرکس او را [[دوست]] می‌دارد و [[دشمن]] بدار هرکس او را [[دشمن]] می‌دارد" گواهی دهد. مردانی برخاستند و گواهی دادند. [[علی]] {{ع}} به انس بن مالک فرمود: "تو هم حضور داشتی، چرا گواهی نمی‌دهی؟" گفت: "ای [[امیرالمؤمنین]] من سال‌خورده شده‌ام و آنچه فراموش کرده‌ام بیش از چیزهایی است که به خاطر دارم." [[حضرت]] فرمود: "اگر [[دروغ گویی]]، [[خداوند]] تو را گرفتار سپیدی (پیسی) کند که [[عمامه]] هم آن را نپوشاند." و انس نمرد تا آنکه گرفتار پیسی شد. انس بن مالک از افراد ثروتمند و دارای خانواده‌ای بزرگ و عیال‌وار بود. وی هنگام [[مرگ]] بیش از صد سال داشت و آخرین [[صحابی پیامبر]] در [[بصره]] بود<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۱۴۹- ۱۵۰.</ref>.

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T15:03:41Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۳۳
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[انس بن مالک در نهج البلاغه]] - [[انس بن مالک در تاریخ اسلامی]] - [[انس بن مالک در تراجم و رجال]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[انس بن مالک در نهج البلاغه]] - [[انس بن مالک در تاریخ اسلامی]] - [[انس بن مالک در تراجم و رجال]]\| پرسش مرتبط = }}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	پس از مهاجرت [[پیامبر]] به [[مدینه]]، مادرش و در برخی اقوال پدرش او را نزد [[پیامبر]] آوردند تا [[پیامبر]] او را به خدمت بپذیرد. از این‌رو تا پایان زندگی [[پیامبر]] در خدمت ایشان بود. انس در دوران [[ابوبکر]] و [[عمر]] و [[عثمان]] نیز در خدمت آنها بود. در زمان [[شورش]] بر ضد [[خلیفه]] سوم از جمله کسانی بود که [[مردم]] را در [[بصره]] به‌یاری [[خلیفه]] فراخواندند. انس در دوران [[خلافت امام علی]] {{ع}} کناره‌گیری پیشه کرد. منابع [[امامیه]] وی را از [[منحرفان]] نسبت به [[امام علی]] برمی‌شمرند. از [[دلایل]] مهم و مشهور [[انحراف]] وی از [[امام علی]] {{ع}} [[روایت]] "مُنا شده" است<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۱۴۹.</ref>.		پس از مهاجرت [[پیامبر]] به [[مدینه]]، مادرش و در برخی اقوال پدرش او را نزد [[پیامبر]] آوردند تا [[پیامبر]] او را به خدمت بپذیرد. از این‌رو تا پایان زندگی [[پیامبر]] در خدمت ایشان بود. انس در دوران [[ابوبکر]] و [[عمر]] و [[عثمان]] نیز در خدمت آنها بود. در زمان [[شورش]] بر ضد [[خلیفه]] سوم از جمله کسانی بود که [[مردم]] را در [[بصره]] به‌یاری [[خلیفه]] فراخواندند. انس در دوران [[خلافت امام علی]] {{ع}} کناره‌گیری پیشه کرد. منابع [[امامیه]] وی را از [[منحرفان]] نسبت به [[امام علی]] برمی‌شمرند. از [[دلایل]] مهم و مشهور [[انحراف]] وی از [[امام علی]] {{ع}} [[روایت]] "مُنا شده" است<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۱۴۹.</ref>.

	[[امام]] آن‌گاه که به [[بصره]] آمد، انَس بن مالک را نزد [[طلحه]] و [[زبیر]] فرستاد تا آنچه را از [[پیامبر اکرم]] {{صل}} درباره آنها شنیده بود یادآوری کند، امّا او از این کار سر برتافت و گفت فراموش کرده‌ام. [[حضرت]] فرمود: اگر دروغ‌ گویی، [[خداوند]] تو را به پیسی دچار سازد که [[عمامه]] هم آن را نپوشانَد. انَس بر اثر نفرین [[امام]] به برصِ در صورت (پیسی) مبتلا شد و دیگر بدون نقاب دیده نمی‌شد<ref>نهج البلاغه، ح ۳۱۱: {{متن حدیث\|"وَ قَالَ ع لِأَنَسِ بْنِ مَالِكٍ- وَ قَدْ كَانَ بَعَثَهُ إِلَى طَلْحَةَ وَ الزُّبَيْرِ لَمَّا جَاءَ إِلَى الْبَصْرَةِ- يُذَكِّرُهُمَا شَيْئاً مِمَّا سَمِعَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ ص فِي مَعْنَاهُمَا- فَلَوَى عَنْ ذَلِكَ فَرَجَعَ إِلَيْهِ- فَقَالَ إِنِّي أُنْسِيتُ ذَلِكَ الْأَمْرَ- فَقَالَ ع إِنْ كُنْتَ كَاذِباً- فَضَرَبَكَ اللَّهُ بِهَا بَيْضَاءَ لَامِعَةً لَا تُوَارِيهَا الْعِمَامَةُ قال الرضي يعني البرص- فأصاب أنسا هذا الداء فيما بعد في وجهه- فكان لا يرى إلا مبرقعا"}}</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۱۴۹.</ref>.		[[امام]] آن‌گاه که به [[بصره]] آمد، انَس بن مالک را نزد [[طلحه]] و [[زبیر]] فرستاد تا آنچه را از [[پیامبر اکرم]] {{صل}} درباره آنها شنیده بود یادآوری کند، امّا او از این کار سر برتافت و گفت فراموش کرده‌ام. [[حضرت]] فرمود: اگر دروغ‌ گویی، [[خداوند]] تو را به پیسی دچار سازد که [[عمامه]] هم آن را نپوشانَد. انَس بر اثر نفرین [[امام]] به برصِ در صورت (پیسی) مبتلا شد و دیگر بدون نقاب دیده نمی‌شد<ref>نهج البلاغه، ح ۳۱۱: {{متن حدیث\|"وَ قَالَ ع لِأَنَسِ بْنِ مَالِكٍ- وَ قَدْ كَانَ بَعَثَهُ إِلَى طَلْحَةَ وَ الزُّبَيْرِ لَمَّا جَاءَ إِلَى الْبَصْرَةِ- يُذَكِّرُهُمَا شَيْئاً مِمَّا سَمِعَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ ص فِي مَعْنَاهُمَا- فَلَوَى عَنْ ذَلِكَ فَرَجَعَ إِلَيْهِ- فَقَالَ إِنِّي أُنْسِيتُ ذَلِكَ الْأَمْرَ- فَقَالَ ع إِنْ كُنْتَ كَاذِباً- فَضَرَبَكَ اللَّهُ بِهَا بَيْضَاءَ لَامِعَةً لَا تُوَارِيهَا الْعِمَامَةُ قال الرضي يعني البرص- فأصاب أنسا هذا الداء فيما بعد في وجهه- فكان لا يرى إلا مبرقعا"}}</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۱۴۹.</ref>.

	[[ابن ابی‌الحدید]] می‌نویسد: مشهور آن است که [[امام علی]] {{ع}} در منطقه [[رحبه]] [[کوفه]] [[مردم]] را [[سوگند]] داد، هرکس شنیده است که [[پیامبر]] {{صل}} در حالی‌ که از حجةالوداع برمی‌گشت درباره من فرمود "هرکس من مولای اویم [[علی]] مولای اوست، خدایا [[دوست]] بدار هرکس او را [[دوست]] می‌دارد و [[دشمن]] بدار هرکس او را [[دشمن]] می‌دارد" گواهی دهد. مردانی برخاستند و گواهی دادند. [[علی]] {{ع}} به انس بن مالک فرمود: "تو هم حضور داشتی، چرا گواهی نمی‌دهی؟" گفت: "ای [[امیرالمؤمنین]] من سال‌خورده شده‌ام و آنچه فراموش کرده‌ام بیش از چیزهایی است که به خاطر دارم." [[حضرت]] فرمود: "اگر [[دروغ گویی]]، [[خداوند]] تو را گرفتار سپیدی (پیسی) کند که [[عمامه]] هم آن را نپوشاند." و انس نمرد تا آنکه گرفتار پیسی شد. انس بن مالک از افراد ثروتمند و دارای خانواده‌ای بزرگ و عیال‌وار بود. وی هنگام [[مرگ]] بیش از صد سال داشت و آخرین [[صحابی پیامبر]] در [[بصره]] بود<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۱۴۹- ۱۵۰.</ref>.		[[ابن ابی‌الحدید]] می‌نویسد: مشهور آن است که [[امام علی]] {{ع}} در منطقه [[رحبه]] [[کوفه]] [[مردم]] را [[سوگند]] داد، هرکس شنیده است که [[پیامبر]] {{صل}} در حالی‌ که از حجةالوداع برمی‌گشت درباره من فرمود "هرکس من مولای اویم [[علی]] مولای اوست، خدایا [[دوست]] بدار هرکس او را [[دوست]] می‌دارد و [[دشمن]] بدار هرکس او را [[دشمن]] می‌دارد" گواهی دهد. مردانی برخاستند و گواهی دادند. [[علی]] {{ع}} به انس بن مالک فرمود: "تو هم حضور داشتی، چرا گواهی نمی‌دهی؟" گفت: "ای [[امیرالمؤمنین]] من سال‌خورده شده‌ام و آنچه فراموش کرده‌ام بیش از چیزهایی است که به خاطر دارم." [[حضرت]] فرمود: "اگر [[دروغ گویی]]، [[خداوند]] تو را گرفتار سپیدی (پیسی) کند که [[عمامه]] هم آن را نپوشاند." و انس نمرد تا آنکه گرفتار پیسی شد. انس بن مالک از افراد ثروتمند و دارای خانواده‌ای بزرگ و عیال‌وار بود. وی هنگام [[مرگ]] بیش از صد سال داشت و آخرین [[صحابی پیامبر]] در [[بصره]] بود<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۱۴۹- ۱۵۰.</ref>.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T05:26:22Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۵۶
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[انس بن مالک در نهج البلاغه]] - [[انس بن مالک در تاریخ اسلامی]] - [[انس بن مالک در تراجم و رجال]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[انس بن مالک در نهج البلاغه]] - [[انس بن مالک در تاریخ اسلامی]] - [[انس بن مالک در تراجم و رجال]]\| پرسش مرتبط = }}

خط ۲۱:		خط ۲۰:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}



	[[رده:امام علی]]		[[رده:امام علی]]

Hosein: جایگزینی متن - '{{صحابه}}' به ''

2022-07-28T04:56:59Z

جایگزینی متن - '{{صحابه}}' به ''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۲۶
خط ۲۲:		خط ۲۲:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~{{صحابه}}~~

	[[رده:امام علی]]		[[رده:امام علی]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۲

2022-07-10T22:47:29Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۲

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۲:۱۷
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	#[[پرونده:13681048.jpg\|22px]] [[سید جمال‌الدین دین‌پرور\|دین‌پرور، سیدجمال‌الدین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۱''']]		# [[پرونده:13681048.jpg\|22px]] [[سید جمال‌الدین دین‌پرور\|دین‌پرور، سیدجمال‌الدین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۱''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۳۳
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[انس بن مالک در نهج البلاغه]] - [[انس بن مالک در تاریخ اسلامی]] - [[انس بن مالک در تراجم و رجال]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[انس بن مالک در نهج البلاغه]] - [[انس بن مالک در تاریخ اسلامی]] - [[انس بن مالک در تراجم و رجال]]\| پرسش مرتبط = }}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	پس از مهاجرت [[پیامبر]] به [[مدینه]]، مادرش و در برخی اقوال پدرش او را نزد [[پیامبر]] آوردند تا [[پیامبر]] او را به خدمت بپذیرد. از این‌رو تا پایان زندگی [[پیامبر]] در خدمت ایشان بود. انس در دوران [[ابوبکر]] و [[عمر]] و [[عثمان]] نیز در خدمت آنها بود. در زمان [[شورش]] بر ضد [[خلیفه]] سوم از جمله کسانی بود که [[مردم]] را در [[بصره]] به‌یاری [[خلیفه]] فراخواندند. انس در دوران [[خلافت امام علی]] {{ع}} کناره‌گیری پیشه کرد. منابع [[امامیه]] وی را از [[منحرفان]] نسبت به [[امام علی]] برمی‌شمرند. از [[دلایل]] مهم و مشهور [[انحراف]] وی از [[امام علی]] {{ع}} [[روایت]] "مُنا شده" است<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۱۴۹.</ref>.		پس از مهاجرت [[پیامبر]] به [[مدینه]]، مادرش و در برخی اقوال پدرش او را نزد [[پیامبر]] آوردند تا [[پیامبر]] او را به خدمت بپذیرد. از این‌رو تا پایان زندگی [[پیامبر]] در خدمت ایشان بود. انس در دوران [[ابوبکر]] و [[عمر]] و [[عثمان]] نیز در خدمت آنها بود. در زمان [[شورش]] بر ضد [[خلیفه]] سوم از جمله کسانی بود که [[مردم]] را در [[بصره]] به‌یاری [[خلیفه]] فراخواندند. انس در دوران [[خلافت امام علی]] {{ع}} کناره‌گیری پیشه کرد. منابع [[امامیه]] وی را از [[منحرفان]] نسبت به [[امام علی]] برمی‌شمرند. از [[دلایل]] مهم و مشهور [[انحراف]] وی از [[امام علی]] {{ع}} [[روایت]] "مُنا شده" است<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۱۴۹.</ref>.

	[[امام]] آن‌گاه که به [[بصره]] آمد، انَس بن مالک را نزد [[طلحه]] و [[زبیر]] فرستاد تا آنچه را از [[پیامبر اکرم]] {{صل}} درباره آنها شنیده بود یادآوری کند، امّا او از این کار سر برتافت و گفت فراموش کرده‌ام. [[حضرت]] فرمود: اگر دروغ‌ گویی، [[خداوند]] تو را به پیسی دچار سازد که [[عمامه]] هم آن را نپوشانَد. انَس بر اثر نفرین [[امام]] به برصِ در صورت (پیسی) مبتلا شد و دیگر بدون نقاب دیده نمی‌شد<ref>نهج البلاغه، ح ۳۱۱: {{متن حدیث\|"وَ قَالَ ع لِأَنَسِ بْنِ مَالِكٍ- وَ قَدْ كَانَ بَعَثَهُ إِلَى طَلْحَةَ وَ الزُّبَيْرِ لَمَّا جَاءَ إِلَى الْبَصْرَةِ- يُذَكِّرُهُمَا شَيْئاً مِمَّا سَمِعَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ ص فِي مَعْنَاهُمَا- فَلَوَى عَنْ ذَلِكَ فَرَجَعَ إِلَيْهِ- فَقَالَ إِنِّي أُنْسِيتُ ذَلِكَ الْأَمْرَ- فَقَالَ ع إِنْ كُنْتَ كَاذِباً- فَضَرَبَكَ اللَّهُ بِهَا بَيْضَاءَ لَامِعَةً لَا تُوَارِيهَا الْعِمَامَةُ قال الرضي يعني البرص- فأصاب أنسا هذا الداء فيما بعد في وجهه- فكان لا يرى إلا مبرقعا"}}</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۱۴۹.</ref>.		[[امام]] آن‌گاه که به [[بصره]] آمد، انَس بن مالک را نزد [[طلحه]] و [[زبیر]] فرستاد تا آنچه را از [[پیامبر اکرم]] {{صل}} درباره آنها شنیده بود یادآوری کند، امّا او از این کار سر برتافت و گفت فراموش کرده‌ام. [[حضرت]] فرمود: اگر دروغ‌ گویی، [[خداوند]] تو را به پیسی دچار سازد که [[عمامه]] هم آن را نپوشانَد. انَس بر اثر نفرین [[امام]] به برصِ در صورت (پیسی) مبتلا شد و دیگر بدون نقاب دیده نمی‌شد<ref>نهج البلاغه، ح ۳۱۱: {{متن حدیث\|"وَ قَالَ ع لِأَنَسِ بْنِ مَالِكٍ- وَ قَدْ كَانَ بَعَثَهُ إِلَى طَلْحَةَ وَ الزُّبَيْرِ لَمَّا جَاءَ إِلَى الْبَصْرَةِ- يُذَكِّرُهُمَا شَيْئاً مِمَّا سَمِعَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ ص فِي مَعْنَاهُمَا- فَلَوَى عَنْ ذَلِكَ فَرَجَعَ إِلَيْهِ- فَقَالَ إِنِّي أُنْسِيتُ ذَلِكَ الْأَمْرَ- فَقَالَ ع إِنْ كُنْتَ كَاذِباً- فَضَرَبَكَ اللَّهُ بِهَا بَيْضَاءَ لَامِعَةً لَا تُوَارِيهَا الْعِمَامَةُ قال الرضي يعني البرص- فأصاب أنسا هذا الداء فيما بعد في وجهه- فكان لا يرى إلا مبرقعا"}}</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۱۴۹.</ref>.

	[[ابن ابی‌الحدید]] می‌نویسد: مشهور آن است که [[امام علی]] {{ع}} در منطقه [[رحبه]] [[کوفه]] [[مردم]] را [[سوگند]] داد، هرکس شنیده است که [[پیامبر]] {{صل}} در حالی‌ که از حجةالوداع برمی‌گشت درباره من فرمود "هرکس من مولای اویم [[علی]] مولای اوست، خدایا [[دوست]] بدار هرکس او را [[دوست]] می‌دارد و [[دشمن]] بدار هرکس او را [[دشمن]] می‌دارد" گواهی دهد. مردانی برخاستند و گواهی دادند. [[علی]] {{ع}} به انس بن مالک فرمود: "تو هم حضور داشتی، چرا گواهی نمی‌دهی؟" گفت: "ای [[امیرالمؤمنین]] من سال‌خورده شده‌ام و آنچه فراموش کرده‌ام بیش از چیزهایی است که به خاطر دارم." [[حضرت]] فرمود: "اگر [[دروغ گویی]]، [[خداوند]] تو را گرفتار سپیدی (پیسی) کند که [[عمامه]] هم آن را نپوشاند." و انس نمرد تا آنکه گرفتار پیسی شد. انس بن مالک از افراد ثروتمند و دارای خانواده‌ای بزرگ و عیال‌وار بود. وی هنگام [[مرگ]] بیش از صد سال داشت و آخرین [[صحابی پیامبر]] در [[بصره]] بود<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۱۴۹- ۱۵۰.</ref>.		[[ابن ابی‌الحدید]] می‌نویسد: مشهور آن است که [[امام علی]] {{ع}} در منطقه [[رحبه]] [[کوفه]] [[مردم]] را [[سوگند]] داد، هرکس شنیده است که [[پیامبر]] {{صل}} در حالی‌ که از حجةالوداع برمی‌گشت درباره من فرمود "هرکس من مولای اویم [[علی]] مولای اوست، خدایا [[دوست]] بدار هرکس او را [[دوست]] می‌دارد و [[دشمن]] بدار هرکس او را [[دشمن]] می‌دارد" گواهی دهد. مردانی برخاستند و گواهی دادند. [[علی]] {{ع}} به انس بن مالک فرمود: "تو هم حضور داشتی، چرا گواهی نمی‌دهی؟" گفت: "ای [[امیرالمؤمنین]] من سال‌خورده شده‌ام و آنچه فراموش کرده‌ام بیش از چیزهایی است که به خاطر دارم." [[حضرت]] فرمود: "اگر [[دروغ گویی]]، [[خداوند]] تو را گرفتار سپیدی (پیسی) کند که [[عمامه]] هم آن را نپوشاند." و انس نمرد تا آنکه گرفتار پیسی شد. انس بن مالک از افراد ثروتمند و دارای خانواده‌ای بزرگ و عیال‌وار بود. وی هنگام [[مرگ]] بیش از صد سال داشت و آخرین [[صحابی پیامبر]] در [[بصره]] بود<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۱۴۹- ۱۵۰.</ref>.