انطاکیه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Msadeq در ‏۲۹ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۴۲

2024-03-29T07:42:03Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۱۲
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[انطاکیه در قرآن]]\| پرسش مرتبط = }}
	\| موضوع مرتبط =
	\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط =
	\| پرسش مرتبط =
	}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==

Msadeq در ‏۱۷ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۳۹

2024-01-17T07:39:47Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۹
خط ۳:		خط ۳:
	\| عنوان مدخل =		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط =		\| مداخل مرتبط =
	\| پرسش مرتبط = ~~امام مهدی (پرسش)~~		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Bahmani: /* رسولان انطاکیه */

2023-09-11T09:18:28Z

رسولان انطاکیه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۴۸
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	[[امام باقر]] {{ع}} فرمود: "[[مهدی]]، [[تورات]] و دیگر [[کتاب‌های آسمانی]] را از غاری در انطاکیه بیرون می‌آورد<ref>ملاحم ابن طاووس، ص ۶۷؛ روزگار رهایی، ج ۱، ص ۴۵۴.</ref>. همچنین فرمود: [[مهدی]]، [[تابوت سکینه]] را از غاری در انطاکیه بیرون می‌آورد<ref>روزگار رهایی، ج ۱، ص ۴۵۴.</ref>. نیز فرمود: نخستین کاری که [[قائم]] {{ع}} در انطاکیه انجام می‌دهد این است که [[تورات]] را از غاری بیرون می‌آورد که [[عصای موسی]] و [[انگشتر سلیمان]] در آن است<ref>همان.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۱۳۶.</ref>		[[امام باقر]] {{ع}} فرمود: "[[مهدی]]، [[تورات]] و دیگر [[کتاب‌های آسمانی]] را از غاری در انطاکیه بیرون می‌آورد<ref>ملاحم ابن طاووس، ص ۶۷؛ روزگار رهایی، ج ۱، ص ۴۵۴.</ref>. همچنین فرمود: [[مهدی]]، [[تابوت سکینه]] را از غاری در انطاکیه بیرون می‌آورد<ref>روزگار رهایی، ج ۱، ص ۴۵۴.</ref>. نیز فرمود: نخستین کاری که [[قائم]] {{ع}} در انطاکیه انجام می‌دهد این است که [[تورات]] را از غاری بیرون می‌آورد که [[عصای موسی]] و [[انگشتر سلیمان]] در آن است<ref>همان.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۱۳۶.</ref>

	== [[رسولان]] [[انطاکیه]] ==		== [[رسولان]] انطاکیه ==
	قرآن در بیان داستان این [[قوم]] می‌فرماید: «برای آنها [[اصحاب قریه]] را مثال بزن هنگامی که فرستادگان [[خدا]] به سوی آنها آمدند»<ref>{{متن قرآن\|وَاضْرِبْ لَهُمْ مَثَلًا أَصْحَابَ الْقَرْيَةِ إِذْ جَاءَهَا الْمُرْسَلُونَ}} «و برای آنان از مردم آن شهر آنگاه که پیامبران به آنجا آمدند مثلی بزن» سوره یس، آیه ۱۳.</ref>. سپس [[قرآن]] بعد از این بیان اجمالی و سربسته، به شرح ماجرا پرداخته چنین می‌گوید: «در آن [[زمان]] که دو نفر از [[رسولان]] را به سوی آنها فرستادیم، اما آنها رسولان ما را [[تکذیب]] کردند؛ لذا برای تقویت آن دو شخص سومی ارسال نمودیم، آنها همگی گفتند ما فرستادگان [[خدا]] به سوی شما هستیم»<ref>{{متن قرآن\|إِذْ أَرْسَلْنَا إِلَيْهِمُ اثْنَيْنِ فَكَذَّبُوهُمَا فَعَزَّزْنَا بِثَالِثٍ فَقَالُوا إِنَّا إِلَيْكُمْ مُرْسَلُونَ}} «آن هنگام که دو تن را نزد آنها فرستادیم و آنان را دروغگو شمردند و ما با سوّمی، (آن دو را) پشتیبانی کردیم، آنگاه گفتند که ما نزد شما فرستاده شده‌ایم» سوره یس، آیه ۱۴.</ref>.		قرآن در بیان داستان این [[قوم]] می‌فرماید: «برای آنها [[اصحاب قریه]] را مثال بزن هنگامی که فرستادگان [[خدا]] به سوی آنها آمدند»<ref>{{متن قرآن\|وَاضْرِبْ لَهُمْ مَثَلًا أَصْحَابَ الْقَرْيَةِ إِذْ جَاءَهَا الْمُرْسَلُونَ}} «و برای آنان از مردم آن شهر آنگاه که پیامبران به آنجا آمدند مثلی بزن» سوره یس، آیه ۱۳.</ref>. سپس [[قرآن]] بعد از این بیان اجمالی و سربسته، به شرح ماجرا پرداخته چنین می‌گوید: «در آن [[زمان]] که دو نفر از [[رسولان]] را به سوی آنها فرستادیم، اما آنها رسولان ما را [[تکذیب]] کردند؛ لذا برای تقویت آن دو شخص سومی ارسال نمودیم، آنها همگی گفتند ما فرستادگان [[خدا]] به سوی شما هستیم»<ref>{{متن قرآن\|إِذْ أَرْسَلْنَا إِلَيْهِمُ اثْنَيْنِ فَكَذَّبُوهُمَا فَعَزَّزْنَا بِثَالِثٍ فَقَالُوا إِنَّا إِلَيْكُمْ مُرْسَلُونَ}} «آن هنگام که دو تن را نزد آنها فرستادیم و آنان را دروغگو شمردند و ما با سوّمی، (آن دو را) پشتیبانی کردیم، آنگاه گفتند که ما نزد شما فرستاده شده‌ایم» سوره یس، آیه ۱۴.</ref>.

Bahmani در ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۱۷

2023-09-11T09:17:44Z

نمایش تغییرات

Bahmani در ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۵۷

2023-09-11T08:57:08Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۲۷
خط ۱:		خط ۱:
	{{~~مهدویت~~}}		{{مدخل مرتبط
			\| موضوع مرتبط =
			\| عنوان مدخل =
			\| مداخل مرتبط =
			\| پرسش مرتبط = امام مهدی (پرسش)
			}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
خط ۸۲:		خط ۸۷:
	== پرسش‌های وابسته ==		== پرسش‌های وابسته ==
	{{پرسمان رخدادهای عصر ظهور امام مهدی}}		{{پرسمان رخدادهای عصر ظهور امام مهدی}}


	== منابع ==		== منابع ==
خط ۹۵:		خط ۹۹:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~انطاکیه~~]]		[[رده:امام مهدی]]
	[[رده:مدخل فرهنگ‌نامه مهدویت]]		[[رده:مدخل فرهنگ‌نامه مهدویت]]
	[[رده:مدخل موعودنامه]]		[[رده:مدخل موعودنامه]]

Jaafari: /* پرسش مستقیم */

2023-01-14T09:23:38Z

پرسش مستقیم

@@ خط ۴۰: / خط ۴۰: @@
 مسلماً آنها تکیه بر ادعا نکردند، و تنها به [[سوگند]] [[قناعت]] ننمودند، بلکه از تعبیر «بلاغ [[مبین]]» اجمالاً استفاده می‌شود که دلائل و معجزاتی از خود نشان دادند، وگرنه [[ابلاغ]] آنها مصداق «بلاغ مبین» نبود؛ زیرا «بلاغ مبین» باید چنان باشد که [[واقعیت]] را به همه برساند و این جز به کمک دلائل متقن و [[معجزات]] گویا ممکن نیست.
 در بعضی از [[روایات]] نیز آمده است که آنها همانند [[حضرت مسیح]]{{ع}} بعضی از [[بیماران]] غیر قابل علاج را - به [[فرمان خدا]] - [[شفا]] دادند.<ref>[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[قصه‌های قرآن (کتاب)|قصه‌های قرآن]] ص ۴۸۹.</ref>
 == پرسش مستقیم ==

Jaafari: /* پرسش مستقیم */

2023-01-14T09:23:16Z

پرسش مستقیم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۵۳
خط ۲۲:		خط ۲۲:

	[[سلیمان]] بن [[عیسی]] روایتی [[نقل]] می‌کند که [[حضرت]] [[تابوت سکینه]] را از [[دریاچه طبریه]] در [[فلسطین]] خارج می‌کند و در [[بیت المقدس]] قرار می‌دهد. اکثر [[یهودیان]] چون می‌بینند که [[تابوت سکینه]] نزد [[حضرت]] است، [[تسلیم]] می‌شوند. اما عده کمی از آنان [[ایمان]] نخواهند آورد<ref>ملاحم: ص ۷۱.</ref><ref>[[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص۱۲۷.</ref>.		[[سلیمان]] بن [[عیسی]] روایتی [[نقل]] می‌کند که [[حضرت]] [[تابوت سکینه]] را از [[دریاچه طبریه]] در [[فلسطین]] خارج می‌کند و در [[بیت المقدس]] قرار می‌دهد. اکثر [[یهودیان]] چون می‌بینند که [[تابوت سکینه]] نزد [[حضرت]] است، [[تسلیم]] می‌شوند. اما عده کمی از آنان [[ایمان]] نخواهند آورد<ref>ملاحم: ص ۷۱.</ref><ref>[[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص۱۲۷.</ref>.

			==انطاکیه==
			یکی از قدیمترین شهرهای [[شام]] است که به گفتۀ بعضی در سیصد سال قبل از [[مسیح]]{{ع}} بنا گردید، این [[شهر]] در [[روزگار]] قدیم از حیث [[ثروت]] و [[علم]] و [[تجارت]] یکی از سه شهر بزرگ [[کشور]] [[روم]] محسوب می‌شد.
			شهر «انطاکیه» تا «[[حلب]]» کمتر از یکصد کیلومتر و تا «اسکندریه» حدود شصت کیلومتر فاصله دارد.
			این شهر در [[زمان]] [[خلیفۀ دوم]] به دست «[[ابو عبیده جراح]]» فتح شد، و از دست [[رومیان]] درآمد، [[مردم]] آنکه [[مسیحی]] بودند پرداخت [[جزیه]] را پذیرفتند، و بر آئین خود باقی ماندند.
			بعد از [[جنگ]] جهانی اول این شهر به [[تصرف]] فرانسویان در آمد، و چون فرانسویان خواستند شام را رها کنند و غالب [[اهل]] انطاکیه مسیحی و با فرانسویان هم‌کیش بودند و نخواستند در آشوب‌هایی که پس از خروج آنها از شام در این کشور اتفاق می‌افتد به [[مسیحیان]] آسیب رسد، آن را به [[ترکیه]] دادند!
			«انطاکیه» برای مسیحیان مانند «[[مدینه]]» برای [[مسلمانان]] دومین شهر مذهبی محسوب می‌شود، و شهر اولشان «[[بیت المقدس]]» است که [[حضرت مسیح]]{{ع}} [[دعوت]] خود را از آنجا آغاز کرد، و بعداً گروهی از [[مؤمنان]] به مسیح{{ع}}، به انطاکیه [[هجرت]] کردند و [[پولس]] و [[برنابا]] بدان شهر رفتند و مردم را به این آئین خواندند و از آنجا [[دین]] مسیح{{ع}} گسترش یافت.
			قرآن در بیان داستان این [[قوم]] می‌فرماید: «برای آنها [[اصحاب قریه]] را مثال بزن هنگامی که فرستادگان [[خدا]] به سوی آنها آمدند»<ref>{{متن قرآن\|وَاضْرِبْ لَهُمْ مَثَلًا أَصْحَابَ الْقَرْيَةِ إِذْ جَاءَهَا الْمُرْسَلُونَ}} «و برای آنان از مردم آن شهر آنگاه که پیامبران به آنجا آمدند مثلی بزن» سوره یس، آیه ۱۳.</ref>.
			سپس [[قرآن]] بعد از این بیان اجمالی و سربسته، به شرح ماجرا پرداخته چنین می‌گوید: «در آن [[زمان]] که دو نفر از [[رسولان]] را به سوی آنها فرستادیم، اما آنها رسولان ما را [[تکذیب]] کردند؛ لذا برای تقویت آن دو شخص سومی ارسال نمودیم، آنها همگی گفتند ما فرستادگان [[خدا]] به سوی شما هستیم»<ref>{{متن قرآن\|إِذْ أَرْسَلْنَا إِلَيْهِمُ اثْنَيْنِ فَكَذَّبُوهُمَا فَعَزَّزْنَا بِثَالِثٍ فَقَالُوا إِنَّا إِلَيْكُمْ مُرْسَلُونَ}} «آن هنگام که دو تن را نزد آنها فرستادیم و آنان را دروغگو شمردند و ما با سوّمی، (آن دو را) پشتیبانی کردیم، آنگاه گفتند که ما نزد شما فرستاده شده‌ایم» سوره یس، آیه ۱۴.</ref>.

			در اینکه این رسولان چه کسانی بودند [[گفتگو]] است، جمعی گفته‌اند: نام آن دو نفر «[[شمعون]]» و «[[یوحنا]]» بود و نام سومین «[[پولس]]» و بعضی نام‌های دیگری برای آنها ذکر کرده‌اند.
			و نیز در اینکه آنها [[پیامبران]] و رسولان [[خداوند]] بودند و یا فرستادگان [[حضرت مسیح]]{{ع}} (و اگر خداوند می‌فرماید ما آنها را فرستادیم به خاطر آنست که رسولان [[مسیح]] هم رسولان او هستند) باز گفتگو است، هرچند [[ظاهر قرآن]] موافق نظر اول است، گر چه تفاوتی در نتیجه‌ای که قرآن می‌خواهد بگیرد نمی‌کند.
			اکنون ببینیم آن [[قوم]] [[گمراه]] در مقابل [[دعوت]] رسولان چه واکنشی نشان دادند، قرآن می‌گوید: همان بهانه‌ای را که بسیاری از [[کافران]] [[سرکش]] در برابر [[پیامبران الهی]] پیش کشیدند مطرح نمودند «گفتند: شما بشری همانند ما هستید و خداوند [[رحمان]] چیزی نازل نکرده سرمایۀ شما چیزی جز [[دروغ]] نیست!»<ref>{{متن قرآن\|قَالُوا مَا أَنْتُمْ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُنَا وَمَا أَنْزَلَ الرَّحْمَنُ مِنْ شَيْءٍ إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا تَكْذِبُونَ}} «گفتند: شما جز بشری مانند ما نیستید و (خداوند) بخشنده، چیزی فرو نفرستاده است و شما جز دروغ نمی‌گویید» سوره یس، آیه ۱۵.</ref>.
			اگر بنا بود فرستاده‌ای از طرف خدا بیاید باید فرشتۀ مقربی باشد نه [[انسانی]] همچون ما، و همین را دلیل برای تکذیب رسولان و [[انکار]] [[نزول]] [[فرمان الهی]] پنداشتند.
			در حالی که شاید خودشان نیز می‌دانستند که در طول [[تاریخ]] همۀ پیامبران از [[نسل]] [[آدم]] بوده‌اند، از جمله [[ابراهیم]] که همگی به [[رسالت]] می‌شناختند مسلماً [[انسان]] بود، و از این گذشته مگر نیازها و [[مشکلات]] و دردهای [[انسان‌ها]] را جز انسان می‌تواند [[درک]] کند؟<ref>در اینکه چرا آنان روی صفت «رحمانیت» خداوند تکیه کرده‌اند این احتمال داده شده است که آنها مخصوصاً روی وصف رحمان تکیه کردند که بگویند خداوند مهربان کار بندگان خود را با فرستادن پیامبران و تنظیم تکالیف مشکل نمی‌کند؟ آنها را آزاد می‌گذارد! این منطق سست و بی‌پایه و با سطح افکار این گروه متناسب بود.</ref>
			به هر حال این [[پیامبران]] از [[مخالفت]] سرسختانۀ آن [[قوم]] [[گمراه]] [[مأیوس]] نشدند و [[ضعف]] و [[سستی]] به خود راه ندادند، و در پاسخ آنها چنین «گفتند: [[پروردگار]] ما می‌داند که ما قطعاً فرستادگان او به سوی شما هستیم. و بر عهدۀ ما چیزی جز [[ابلاغ رسالت]] به طور آشکار و روشن نیست». {{متن قرآن\|وَمَا عَلَيْنَا إِلَّا الْبَلَاغُ الْمُبِينُ}}.
			مسلماً آنها تکیه بر ادعا نکردند، و تنها به [[سوگند]] [[قناعت]] ننمودند، بلکه از تعبیر «بلاغ [[مبین]]» اجمالاً استفاده می‌شود که دلائل و معجزاتی از خود نشان دادند، وگرنه [[ابلاغ]] آنها مصداق «بلاغ مبین» نبود؛ زیرا «بلاغ مبین» باید چنان باشد که [[واقعیت]] را به همه برساند و این جز به کمک دلائل متقن و [[معجزات]] گویا ممکن نیست.
			در بعضی از [[روایات]] نیز آمده است که آنها همانند [[حضرت مسیح]]{{ع}} بعضی از [[بیماران]] غیر قابل علاج را - به [[فرمان خدا]] - [[شفا]] دادند.<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[قصه‌های قرآن (کتاب)\|قصه‌های قرآن]] ص ۴۸۹.</ref>

	== پرسش مستقیم ==		== پرسش مستقیم ==

Jaafari: /* منابع */

2023-01-14T09:22:36Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۵۲
خط ۳۲:		خط ۳۲:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:134491.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه مهدویت''']]		# [[پرونده:134491.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه مهدویت''']]
	* [[پرونده:29873800.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|'''موعودنامه''']]		# [[پرونده:29873800.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|'''موعودنامه''']]
	* [[پرونده:13681151.jpg\|22px]] [[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|'''فرهنگنامه آخرالزمان''']]		# [[پرونده:13681151.jpg\|22px]] [[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|'''فرهنگنامه آخرالزمان''']]
			# [[پرونده:1100842.jpg\|22px]] [[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[قصه‌های قرآن (کتاب)\|'''قصه‌های قرآن''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Wasity: جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف'

2022-09-09T16:18:42Z

جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۴۸
خط ۳:		خط ۳:
	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	* محل بیرون آوردن [[تورات]] و [[انجیل]] واقعی از آن در [[عصر ظهور]]		* محل بیرون آوردن [[تورات]] و [[انجیل]] واقعی از آن در [[عصر ظهور]]
	* شهری در [[روم]] باستان بوده که به دست یونانیان در سال ۳۰۰ پیش از میلاد [[حضرت مسیح]] {{ع}} بنا شده و هم‏ اکنون جزو قلمرو [[کشور]] [[ترکیه]] است. این شهر، در روزگار قدیم از جهت [[ثروت]]، [[علم]] و [[تجارت]]، یکی از سه شهر بزرگ [[کشور]] [[روم]] محسوب می‏‌شد<ref> ر. ک: یاقوت حموی، معجم البلدان، ج ۱، ص ۱۸۲ و ص ۲۶۶</ref>. که دارای موقعیتی سرسبز، نهرهای [[آب]] خوش‏گوار و مرکز [[تجارت]] آسیای غربی و نزد یونانیان به انطاکیه زیبا و ملکه شرق مشهور بود. نصارا از شهر انطاکیه با [[وصف]] شهر [[خدا]]، شهر شاهی و مادر [[شهرها]] یاد می‌‏کردند؛ زیرا نخستین شهری بود که اهل آن همگی به [[حضرت مسیح]] {{ع}} و به [[دین]] نصارا گرویدند. پولس و برنابا آن‏جا به [[تبلیغ]] اشتغال داشتند. شهر انطاکیه پیش از [[اسلام]]، محل درگیری بین قوم‏ها و [[پیروان ادیان]] [[یهود]]، نصارا و بت‏پرستان بوده است<ref> جمعی از نویسندگان، دایرة المعارف قرآن کریم، واژه انطاکیه، محمد مهدی خراسانی</ref>.		* شهری در [[روم]] باستان بوده که به دست یونانیان در سال ۳۰۰ پیش از میلاد [[حضرت مسیح]] {{ع}} بنا شده و هم‏ اکنون جزو قلمرو [[کشور]] [[ترکیه]] است. این شهر، در روزگار قدیم از جهت [[ثروت]]، [[علم]] و [[تجارت]]، یکی از سه شهر بزرگ [[کشور]] [[روم]] محسوب می‏‌شد<ref> ر. ک: یاقوت حموی، معجم البلدان، ج ۱، ص ۱۸۲ و ص ۲۶۶</ref>. که دارای موقعیتی سرسبز، نهرهای [[آب]] خوش‏گوار و مرکز [[تجارت]] آسیای غربی و نزد یونانیان به انطاکیه زیبا و ملکه شرق مشهور بود. نصارا از شهر انطاکیه با وصف شهر [[خدا]]، شهر شاهی و مادر [[شهرها]] یاد می‌‏کردند؛ زیرا نخستین شهری بود که اهل آن همگی به [[حضرت مسیح]] {{ع}} و به [[دین]] نصارا گرویدند. پولس و برنابا آن‏جا به [[تبلیغ]] اشتغال داشتند. شهر انطاکیه پیش از [[اسلام]]، محل درگیری بین قوم‏ها و [[پیروان ادیان]] [[یهود]]، نصارا و بت‏پرستان بوده است<ref> جمعی از نویسندگان، دایرة المعارف قرآن کریم، واژه انطاکیه، محمد مهدی خراسانی</ref>.
	* این شهر، افزون بر آن‏که در پاره‌‏ای از [[آیات]] مورد اشاره قرار گرفته، در برخی [[روایات]] - به ویژه در [[روایات]] [[مهدویت]] - بدان توجه شده است. شاید ذکر "انطاکیه" در [[روایات]] [[مهدویت]]، وجود رابطه تنگاتنگ بین [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}} و [[حضرت مسیح]] {{ع}} است.		* این شهر، افزون بر آن‏که در پاره‌‏ای از [[آیات]] مورد اشاره قرار گرفته، در برخی [[روایات]] - به ویژه در [[روایات]] [[مهدویت]] - بدان توجه شده است. شاید ذکر "انطاکیه" در [[روایات]] [[مهدویت]]، وجود رابطه تنگاتنگ بین [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}} و [[حضرت مسیح]] {{ع}} است.
	* در [[روایات]] مربوط به [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}}، آن محل، سرزمینی معرفی شده است که [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}} [[پس از ظهور]]، از غاری در آن سرزمین، [[تورات]] و [[انجیل]] را بیرون می‌‏آورد و با [[یهود]] و نصارا با آن [[استدلال]] می‌‏کند<ref> مقدسی شافعی، عقد الدرر، ص ۳۹؛ عبد الرزاق، المصنف، ج ۱۱، ح ۲۰۷۷۲</ref>. [[پیامبر]] {{صل}} فرمود: "[[تورات]] و [[انجیل]] را از سرزمینی که انطاکیه نامیده می‌‏شود، بیرون می‌‏آورد" <ref> شیخ صدوق، علل الشرایع، ج ۱، ص ۱۶۱، ح ۳؛ محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۲۵</ref>		* در [[روایات]] مربوط به [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}}، آن محل، سرزمینی معرفی شده است که [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}} [[پس از ظهور]]، از غاری در آن سرزمین، [[تورات]] و [[انجیل]] را بیرون می‌‏آورد و با [[یهود]] و نصارا با آن [[استدلال]] می‌‏کند<ref> مقدسی شافعی، عقد الدرر، ص ۳۹؛ عبد الرزاق، المصنف، ج ۱۱، ح ۲۰۷۷۲</ref>. [[پیامبر]] {{صل}} فرمود: "[[تورات]] و [[انجیل]] را از سرزمینی که انطاکیه نامیده می‌‏شود، بیرون می‌‏آورد" <ref> شیخ صدوق، علل الشرایع، ج ۱، ص ۱۶۱، ح ۳؛ محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۲۵</ref>

Hosein: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته ==↵{{:فرهنگنامه مهدویت (نمایه)}}' به ''

2022-09-03T05:03:59Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته ==↵{{:فرهنگنامه مهدویت (نمایه)}}' به ''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۳۳
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	== پرسش‌های وابسته ==		== پرسش‌های وابسته ==
	{{پرسمان رخدادهای عصر ظهور امام مهدی}}		{{پرسمان رخدادهای عصر ظهور امام مهدی}}
	~~== جستارهای وابسته ==~~
	~~{{:فرهنگنامه مهدویت (نمایه)}}~~

	== منابع ==		== منابع ==