انکار عصمت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* انکار عصمت پیامبران و امامان */

2024-02-26T08:27:10Z

انکار عصمت پیامبران و امامان

Bahmani: /* انکار عصمت پیامبران و امامان */

2024-02-16T14:22:33Z

انکار عصمت پیامبران و امامان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۵۲
خط ۱۸:		خط ۱۸:

	== انکار عصمت پیامبران و امامان ==		== انکار عصمت پیامبران و امامان ==
			{{جعبه نقل قول\| عنوان =\| نقل‌قول ={{وسط‌چین}}'''[[پیشینه انکار عصمت انبیا و امامان به چه زمانی باز می‌گردد؟ (پرسش)\| پیشینه انکار عصمت انبیا و امامان به چه زمانی باز می‌گردد؟]]'''{{پایان}}
			\|تاریخ بایگانی\| منبع = <small>[[عصمت (پرسش)\|(پرسمان عصمت)]]</small>\| تراز = راست\| عرض = ۱۰۰px\| اندازه خط = ۱۳px\|رنگ پس‌زمینه=#F8FBF9\| گیومه نقل‌قول =\| تراز منبع = وسط}}
	[[انکار]] [[عصمت انبیا]] و به دنبال آن، انکار [[عصمت اهل بیت]] را باید در سه حوزه [[فکری]] و جغرافیایی جداگانه جستجو کرد که هریک در تولد این [[فکر]] میان نواندیشان [[دینی]] [[ایران]] معاصر سهمی دارند. این سه خاستگاه متفاوت در جغرافیا و [[متحد]] در فکر، به ترتیب زمانی عبارت‌اند از:		[[انکار]] [[عصمت انبیا]] و به دنبال آن، انکار [[عصمت اهل بیت]] را باید در سه حوزه [[فکری]] و جغرافیایی جداگانه جستجو کرد که هریک در تولد این [[فکر]] میان نواندیشان [[دینی]] [[ایران]] معاصر سهمی دارند. این سه خاستگاه متفاوت در جغرافیا و [[متحد]] در فکر، به ترتیب زمانی عبارت‌اند از:

Bahmani: /* منابع */

2024-02-10T10:02:32Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۳۲
خط ۵۸:		خط ۵۸:
	# [[پرونده:1100806.jpg\|22px]] [[حسن علی‌پور وحید\|علی‌پور وحید، حسن]]، [[مکتب در فرآیند نواندیشی (کتاب)\|'''مکتب در فرآیند نواندیشی''']]		# [[پرونده:1100806.jpg\|22px]] [[حسن علی‌پور وحید\|علی‌پور وحید، حسن]]، [[مکتب در فرآیند نواندیشی (کتاب)\|'''مکتب در فرآیند نواندیشی''']]
	# [[پرونده:Qabasat.jpg\|22px]] [[ولی‌الله عباسی\|عباسی، ولی‌الله]]، [[لوازم و پیامدهای نظریه تجربه‌گرایی وحی (مقاله)\|'''لوازم و پیامدهای نظریه تجربه‌گرایی وحی''']]، [[قبسات (نشریه)\|فصلنامه قبسات]]		# [[پرونده:Qabasat.jpg\|22px]] [[ولی‌الله عباسی\|عباسی، ولی‌الله]]، [[لوازم و پیامدهای نظریه تجربه‌گرایی وحی (مقاله)\|'''لوازم و پیامدهای نظریه تجربه‌گرایی وحی''']]، [[قبسات (نشریه)\|فصلنامه قبسات]]
	# [[پرونده:1100620.jpg\|22px]] [[محمد هادی فرقانی\|فرقانی، محمد هادی]]، [[بررسی تحلیلی زمینه‌ها و علل جعل اخبار سخیف در شأن رسول خدا با تأکید بر میراث روایی مکتوب اهل سنت (مقاله)\|بررسی تحلیلی زمینه‌ها و علل جعل اخبار سخیف در شأن رسول خدا با تأکید بر میراث روایی مکتوب اهل سنت~~]]، [[پژوهشنامه تاریخ (نشریه)\|دوفصلنامه پژوهشنامه تاریخ~~]]		# [[پرونده:1100620.jpg\|22px]] [[محمد هادی فرقانی\|فرقانی، محمد هادی]]، [[بررسی تحلیلی زمینه‌ها و علل جعل اخبار سخیف در شأن رسول خدا با تأکید بر میراث روایی مکتوب اهل سنت (مقاله)\|بررسی تحلیلی زمینه‌ها و علل جعل اخبار سخیف در شأن رسول خدا با تأکید بر میراث روایی مکتوب اهل سنت]]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani: /* منابع */

2024-02-10T10:02:19Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۳۲
خط ۵۴:		خط ۵۴:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
			# [[پرونده:1379719.jpg\|22px]] [[سید علی حسینی میلانی\|حسینی میلانی، سید علی]]، [[عصمت از منظر فریقین (کتاب)\|'''عصمت از منظر فریقین''']]
			# [[پرونده:1100767.jpg\|22px]] [[محمد حسین فاریاب\|فاریاب، محمد حسین]]، [[عصمت امام (کتاب)\|'''عصمت امام''']]
	# [[پرونده:1100806.jpg\|22px]] [[حسن علی‌پور وحید\|علی‌پور وحید، حسن]]، [[مکتب در فرآیند نواندیشی (کتاب)\|'''مکتب در فرآیند نواندیشی''']]		# [[پرونده:1100806.jpg\|22px]] [[حسن علی‌پور وحید\|علی‌پور وحید، حسن]]، [[مکتب در فرآیند نواندیشی (کتاب)\|'''مکتب در فرآیند نواندیشی''']]
	# [[پرونده:Qabasat.jpg\|22px]] [[ولی‌الله عباسی\|عباسی، ولی‌الله]]، [[لوازم و پیامدهای نظریه تجربه‌گرایی وحی (مقاله)\|'''لوازم و پیامدهای نظریه تجربه‌گرایی وحی''']]، [[قبسات (نشریه)\|فصلنامه قبسات]]		# [[پرونده:Qabasat.jpg\|22px]] [[ولی‌الله عباسی\|عباسی، ولی‌الله]]، [[لوازم و پیامدهای نظریه تجربه‌گرایی وحی (مقاله)\|'''لوازم و پیامدهای نظریه تجربه‌گرایی وحی''']]، [[قبسات (نشریه)\|فصلنامه قبسات]]
			# [[پرونده:1100620.jpg\|22px]] [[محمد هادی فرقانی\|فرقانی، محمد هادی]]، [[بررسی تحلیلی زمینه‌ها و علل جعل اخبار سخیف در شأن رسول خدا با تأکید بر میراث روایی مکتوب اهل سنت (مقاله)\|بررسی تحلیلی زمینه‌ها و علل جعل اخبار سخیف در شأن رسول خدا با تأکید بر میراث روایی مکتوب اهل سنت]]، [[پژوهشنامه تاریخ (نشریه)\|دوفصلنامه پژوهشنامه تاریخ]]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani: /* حوزه اول: مکتب خلافت در جهان اسلام */

2024-02-10T10:00:06Z

حوزه اول: مکتب خلافت در جهان اسلام

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۳۰
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	# ترفیع [[حاکمان]] [[جهان اسلام]] و عادی نشان دادن [[گناهان]] پیش و پس از [[اسلام]].		# ترفیع [[حاکمان]] [[جهان اسلام]] و عادی نشان دادن [[گناهان]] پیش و پس از [[اسلام]].

	بنیان منحوس [[نفی]] عصمت پیامبر، نخستین بار در عصر [[خلفاء]] به ویژه [[بنی‌امیه]] نهاده شد و از سوی [[پیروان]] نظریه خارقت در طول [[تاریخ]] [[دفاع]] و نهادینه شد. امروز برجسته‌ترین مدافعان عصمت‌شکنی، [[وهابیون]] به شمار می‌روند. نفی عصمت کم‌ترین بنیه نظری یا انگیزه [[سیاسی]] در جهان تشیع ندارد؛ زیرا به ادلّه [[عقلی]] و [[نقلی]]، [[پیشوایان]] آنان معصوم و بی‌نیاز از همسان‌سازی است؛ لیک برخی از نوگرایان [[دینی]] معاصر، در فاز قداست‌زدایی از [[دین]] ورود کرده، بانگ [[انکار عصمت]] سرداده‌اند<ref>[[حسن علی‌پور وحید\|علی‌پور وحید، حسن]]، [[مکتب در فرآیند نواندیشی (کتاب)\|مکتب در فرآیند نواندیشی]]، ص ۳۴-۳۸؛ [[محمد هادی فرقانی\|فرقانی، محمد هادی]]، [[بررسی تحلیلی زمینه‌ها و علل جعل اخبار سخیف در شأن رسول خدا با تأکید بر میراث روایی مکتوب اهل سنت (مقاله)\|بررسی تحلیلی زمینه‌ها و علل جعل اخبار سخیف در شأن رسول خدا با تأکید بر میراث روایی مکتوب اهل سنت~~]]، [[پژوهشنامه تاریخ (نشریه)\|دوفصلنامه پژوهشنامه تاریخ~~]].</ref>.		بنیان منحوس [[نفی]] عصمت پیامبر، نخستین بار در عصر [[خلفاء]] به ویژه [[بنی‌امیه]] نهاده شد و از سوی [[پیروان]] نظریه خارقت در طول [[تاریخ]] [[دفاع]] و نهادینه شد. امروز برجسته‌ترین مدافعان عصمت‌شکنی، [[وهابیون]] به شمار می‌روند. نفی عصمت کم‌ترین بنیه نظری یا انگیزه [[سیاسی]] در جهان تشیع ندارد؛ زیرا به ادلّه [[عقلی]] و [[نقلی]]، [[پیشوایان]] آنان معصوم و بی‌نیاز از همسان‌سازی است؛ لیک برخی از نوگرایان [[دینی]] معاصر، در فاز قداست‌زدایی از [[دین]] ورود کرده، بانگ [[انکار عصمت]] سرداده‌اند<ref>[[حسن علی‌پور وحید\|علی‌پور وحید، حسن]]، [[مکتب در فرآیند نواندیشی (کتاب)\|مکتب در فرآیند نواندیشی]]، ص ۳۴-۳۸؛ [[محمد هادی فرقانی\|فرقانی، محمد هادی]]، [[بررسی تحلیلی زمینه‌ها و علل جعل اخبار سخیف در شأن رسول خدا با تأکید بر میراث روایی مکتوب اهل سنت (مقاله)\|بررسی تحلیلی زمینه‌ها و علل جعل اخبار سخیف در شأن رسول خدا با تأکید بر میراث روایی مکتوب اهل سنت]].</ref>.

	=== حوزه دوم، [[مسیحیت]] [[تحریف]] شده به ویژه رفرمیسم دینی و پروتستانیسم مسیحیت ===		=== حوزه دوم، [[مسیحیت]] [[تحریف]] شده به ویژه رفرمیسم دینی و پروتستانیسم مسیحیت ===

Bahmani: /* حوزه اول: مکتب خلافت در جهان اسلام */

2024-02-10T09:59:33Z

حوزه اول: مکتب خلافت در جهان اسلام

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۲۹
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	# ترفیع [[حاکمان]] [[جهان اسلام]] و عادی نشان دادن [[گناهان]] پیش و پس از [[اسلام]].		# ترفیع [[حاکمان]] [[جهان اسلام]] و عادی نشان دادن [[گناهان]] پیش و پس از [[اسلام]].

	بنیان منحوس [[نفی]] عصمت پیامبر، نخستین بار در عصر [[خلفاء]] به ویژه [[بنی‌امیه]] نهاده شد و از سوی [[پیروان]] نظریه خارقت در طول [[تاریخ]] [[دفاع]] و نهادینه شد. امروز برجسته‌ترین مدافعان عصمت‌شکنی، [[وهابیون]] به شمار می‌روند. نفی عصمت کم‌ترین بنیه نظری یا انگیزه [[سیاسی]] در جهان تشیع ندارد؛ زیرا به ادلّه [[عقلی]] و [[نقلی]]، [[پیشوایان]] آنان معصوم و بی‌نیاز از همسان‌سازی است؛ لیک برخی از نوگرایان [[دینی]] معاصر، در فاز قداست‌زدایی از [[دین]] ورود کرده، بانگ [[انکار عصمت]] سرداده‌اند<ref>[[حسن علی‌پور وحید\|علی‌پور وحید، حسن]]، [[مکتب در فرآیند نواندیشی (کتاب)\|مکتب در فرآیند نواندیشی]]، ص ۳۴-۳۸؛ [[محمد هادی فرقانی\|فرقانی، محمد هادی]، [[بررسی تحلیلی زمینه‌ها و علل جعل اخبار سخیف در شأن رسول خدا با تأکید بر میراث روایی مکتوب اهل سنت (مقاله)\|بررسی تحلیلی زمینه‌ها و علل جعل اخبار سخیف در شأن رسول خدا با تأکید بر میراث روایی مکتوب اهل سنت]]، [[پژوهشنامه تاریخ (نشریه)\|دوفصلنامه پژوهشنامه تاریخ]].</ref>.		بنیان منحوس [[نفی]] عصمت پیامبر، نخستین بار در عصر [[خلفاء]] به ویژه [[بنی‌امیه]] نهاده شد و از سوی [[پیروان]] نظریه خارقت در طول [[تاریخ]] [[دفاع]] و نهادینه شد. امروز برجسته‌ترین مدافعان عصمت‌شکنی، [[وهابیون]] به شمار می‌روند. نفی عصمت کم‌ترین بنیه نظری یا انگیزه [[سیاسی]] در جهان تشیع ندارد؛ زیرا به ادلّه [[عقلی]] و [[نقلی]]، [[پیشوایان]] آنان معصوم و بی‌نیاز از همسان‌سازی است؛ لیک برخی از نوگرایان [[دینی]] معاصر، در فاز قداست‌زدایی از [[دین]] ورود کرده، بانگ [[انکار عصمت]] سرداده‌اند<ref>[[حسن علی‌پور وحید\|علی‌پور وحید، حسن]]، [[مکتب در فرآیند نواندیشی (کتاب)\|مکتب در فرآیند نواندیشی]]، ص ۳۴-۳۸؛ [[محمد هادی فرقانی\|فرقانی، محمد هادی]]، [[بررسی تحلیلی زمینه‌ها و علل جعل اخبار سخیف در شأن رسول خدا با تأکید بر میراث روایی مکتوب اهل سنت (مقاله)\|بررسی تحلیلی زمینه‌ها و علل جعل اخبار سخیف در شأن رسول خدا با تأکید بر میراث روایی مکتوب اهل سنت]]، [[پژوهشنامه تاریخ (نشریه)\|دوفصلنامه پژوهشنامه تاریخ]].</ref>.

	=== حوزه دوم، [[مسیحیت]] [[تحریف]] شده به ویژه رفرمیسم دینی و پروتستانیسم مسیحیت ===		=== حوزه دوم، [[مسیحیت]] [[تحریف]] شده به ویژه رفرمیسم دینی و پروتستانیسم مسیحیت ===

Bahmani در ‏۱۰ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۵۸

2024-02-10T09:58:36Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۲۸
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	[[انکار عصمت انبیا]] و به دنبال آن، انکار عصمت اهل بیت را باید در سه حوزه [[فکری]] و جغرافیایی جداگانه جستجو کرد که هریک در تولد این [[فکر]] میان نواندیشان دینی [[ایران]] معاصر سهمی دارند. این سه خاستگاه متفاوت در جغرافیا و [[متحد]] در فکر، به ترتیب زمانی عبارت‌اند از [[مکتب خلافت]] در [[جهان اسلام]]، [[مسیحیت]] [[تحریف]] شده به ویژه رفرمیسم دینی و پروتستانیسم مسیحیت و حوزه سوم: [[اعتقاد]] به تجربی بودن [[وحی]] و [[انکار عصمت]]. بدیهی است که یکی از لوازم و نتایج دیدگاه [[تجربه]] بودن وحی، [[نفی]] و انکار عصمت انبیا و از جمله [[پیامبر اکرم]]{{صل}} است.؛ چراکه وقتی که وحی‌، چیزی غیر از [[تجربه دینی]] شمرده نمی‌شود و از [[سرشت]] زبانی عاری است، لازمه اجتناب‌ ناپذیر چنین برداشتی از وحی، این است که [[پیامبر]]، [[معصوم]] نیست و آن‌چه به صورت وحی مکتوب (قرآن‌) در دست ما قرار دارد، نه [[وحی الهی]] و خطاناپذیر که فراورده پیامبر و [[خطاپذیر]] و در نتیجه، تحریف شده است.		[[انکار عصمت انبیا]] و به دنبال آن، انکار عصمت اهل بیت را باید در سه حوزه [[فکری]] و جغرافیایی جداگانه جستجو کرد که هریک در تولد این [[فکر]] میان نواندیشان دینی [[ایران]] معاصر سهمی دارند. این سه خاستگاه متفاوت در جغرافیا و [[متحد]] در فکر، به ترتیب زمانی عبارت‌اند از [[مکتب خلافت]] در [[جهان اسلام]]، [[مسیحیت]] [[تحریف]] شده به ویژه رفرمیسم دینی و پروتستانیسم مسیحیت و حوزه سوم: [[اعتقاد]] به تجربی بودن [[وحی]] و انکار عصمت. بدیهی است که یکی از لوازم و نتایج دیدگاه [[تجربه]] بودن وحی، [[نفی]] و انکار عصمت انبیا و از جمله [[پیامبر اکرم]]{{صل}} است.؛ چراکه وقتی که وحی‌، چیزی غیر از [[تجربه دینی]] شمرده نمی‌شود و از [[سرشت]] زبانی عاری است، لازمه اجتناب‌ ناپذیر چنین برداشتی از وحی، این است که [[پیامبر]]، [[معصوم]] نیست و آن‌چه به صورت وحی مکتوب (قرآن‌) در دست ما قرار دارد، نه [[وحی الهی]] و خطاناپذیر که فراورده پیامبر و خطاپذیر و در نتیجه، تحریف شده است.

	== معناشناسی ==		== معناشناسی ==

Bahmani در ‏۱۰ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۵۸

2024-02-10T09:58:22Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۲۸
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	[[انکار عصمت انبیا]] و به دنبال آن، [[انکار عصمت اهل بیت]] را باید در سه حوزه [[فکری]] و جغرافیایی جداگانه جستجو کرد که هریک در تولد این [[فکر]] میان [[نواندیشان دینی]] [[ایران]] معاصر سهمی دارند. این سه خاستگاه متفاوت در جغرافیا و [[متحد]] در فکر، به ترتیب زمانی عبارت‌اند از [[مکتب خلافت]] در [[جهان اسلام]]، [[مسیحیت]] [[تحریف]] شده به ویژه [[رفرمیسم دینی]] و پروتستانیسم مسیحیت و حوزه سوم: [[اعتقاد]] به [[تجربی]] بودن [[وحی]] و [[انکار عصمت]]. بدیهی است که یکی از لوازم و نتایج دیدگاه [[تجربه]] بودن وحی، [[نفی]] و انکار عصمت انبیا و از جمله [[پیامبر اکرم]]{{صل}} است.؛ چراکه وقتی که ~~[[وحی‌]]،~~ چیزی غیر از [[تجربه دینی]] شمرده نمی‌شود و از [[سرشت]] زبانی عاری است، لازمه اجتناب‌ ناپذیر چنین برداشتی از وحی، این است که [[پیامبر]]، [[معصوم]] نیست و آن‌چه به صورت وحی مکتوب (قرآن‌) در دست ما قرار دارد، نه [[وحی الهی]] و [[خطاناپذیر]] که فراورده پیامبر و [[خطاپذیر]] و در نتیجه، تحریف شده است.		[[انکار عصمت انبیا]] و به دنبال آن، انکار عصمت اهل بیت را باید در سه حوزه [[فکری]] و جغرافیایی جداگانه جستجو کرد که هریک در تولد این [[فکر]] میان نواندیشان دینی [[ایران]] معاصر سهمی دارند. این سه خاستگاه متفاوت در جغرافیا و [[متحد]] در فکر، به ترتیب زمانی عبارت‌اند از [[مکتب خلافت]] در [[جهان اسلام]]، [[مسیحیت]] [[تحریف]] شده به ویژه رفرمیسم دینی و پروتستانیسم مسیحیت و حوزه سوم: [[اعتقاد]] به تجربی بودن [[وحی]] و [[انکار عصمت]]. بدیهی است که یکی از لوازم و نتایج دیدگاه [[تجربه]] بودن وحی، [[نفی]] و انکار عصمت انبیا و از جمله [[پیامبر اکرم]]{{صل}} است.؛ چراکه وقتی که وحی‌، چیزی غیر از [[تجربه دینی]] شمرده نمی‌شود و از [[سرشت]] زبانی عاری است، لازمه اجتناب‌ ناپذیر چنین برداشتی از وحی، این است که [[پیامبر]]، [[معصوم]] نیست و آن‌چه به صورت وحی مکتوب (قرآن‌) در دست ما قرار دارد، نه [[وحی الهی]] و خطاناپذیر که فراورده پیامبر و [[خطاپذیر]] و در نتیجه، تحریف شده است.

	== معناشناسی ==		== معناشناسی ==
	=== معنای لغوی ===		=== معنای لغوی ===
	عصمت، واژه‌ای عربی و از ماده {{عربی\|«عَصِمَ يَعْصِمُ»}} است که در لغت سه معنا برای آن ذکر شده؛ یکی: {{عربی\|«مَسَکَ»}} به معنای حفظ و نگهداری<ref>راغب اصفهانی این معنا را برای واژه «عَصَمَ» آورده و می‌گوید: {{عربی\|العصم: الإمساک و الاعتصام الاستمساک... (وقوله: «وَلَا تُمْسِکُوا بِعِصَمِ الْکَوَافِرِ» والعصام ما یعصم به‌ ای یشد و عصمة الأنبیاء حفظه إیاهم}}؛ راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات، ص۵۶۹ ـ ۵۷۰ و {{عربی\|عصم الله فلاناً من المکروه: ای حفظه و وقاه}}؛ یعنی [[خداوند]] فلانی را از [[مکروه]] حفظ کرده ({{عربی\|عصمه}}) بعنی او را حفظ کرد و نگهداشت. المنجد، ص۱۵۰.</ref>، دوم: {{عربی\|«مَنَعَ»}} به معنای مانع شدن<ref>ر.ک: فراهیدی،خلیل بن احمد، العین ج ۱ ص۳۱۴؛ فیروزآبادی، محمد بن یعقوب، قاموس محیط، ج۴، ص۱۵۱؛ الجوهری، اسماعیل بن حمّاد، الصحاح، ج۵، ص۱۹۸۶، ابن منظور، لسان العرب، ج۱۲، ص۴۰۳.</ref> و سوم به معنای وسیله بازداشتن<ref>ابن‌منظور، از زجاج نقل می‌کند: {{عربی\|أَصْلُ العِصْمَةِ الحبْلُ. و كلُّ ما أَمْسَكَ شَيئاً فقد عَصَمَهُ}}لسان العرب، ج۱۲، ص۴۰۵. یعنی، لغت عصمت در اصل به معنای طناب و ریسمان وضع شده است، ولی سپس از این معنا توسعه یافته و برای هر چیزی که موجب امساک و [[حفظ]] چیز دیگری شود، به کار می‌رود.</ref>. با این وجود واژه «[[عصمت]]»، به معنای «گرفتن» و «نگهداری» مناسب‌تر از معنای «مانع شدن» است و شاید به همین جهت است که برخی لغویون نیز «اعصم» را به معنای «مَسْک» و «اعتصام» را به «استمساک» معنا کرده‌اند<ref>ر.ک: المفردات فی غریب القرآن، ص۳۳۶ ـ ۳۳۷..</ref>.<ref>[[سید علی حسینی میلانی\|حسینی میلانی، سید علی]]، [[عصمت از منظر فریقین (کتاب)\|عصمت از منظر فریقین]]، ص۱۴.</ref>		عصمت، واژه‌ای عربی و از ماده {{عربی\|«عَصِمَ يَعْصِمُ»}} است که در لغت سه معنا برای آن ذکر شده؛ یکی: {{عربی\|«مَسَکَ»}} به معنای حفظ و نگهداری<ref>راغب اصفهانی این معنا را برای واژه «عَصَمَ» آورده و می‌گوید: {{عربی\|العصم: الإمساک و الاعتصام الاستمساک... (وقوله: «وَلَا تُمْسِکُوا بِعِصَمِ الْکَوَافِرِ» والعصام ما یعصم به‌ ای یشد و عصمة الأنبیاء حفظه إیاهم}}؛ راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات، ص۵۶۹ ـ ۵۷۰ و {{عربی\|عصم الله فلاناً من المکروه: ای حفظه و وقاه}}؛ یعنی [[خداوند]] فلانی را از [[مکروه]] حفظ کرده ({{عربی\|عصمه}}) بعنی او را حفظ کرد و نگهداشت. المنجد، ص۱۵۰.</ref>، دوم: {{عربی\|«مَنَعَ»}} به معنای مانع شدن<ref>ر.ک: فراهیدی،خلیل بن احمد، العین ج ۱ ص۳۱۴؛ فیروزآبادی، محمد بن یعقوب، قاموس محیط، ج۴، ص۱۵۱؛ الجوهری، اسماعیل بن حمّاد، الصحاح، ج۵، ص۱۹۸۶، ابن منظور، لسان العرب، ج۱۲، ص۴۰۳.</ref> و سوم به معنای وسیله بازداشتن<ref>ابن‌منظور، از زجاج نقل می‌کند: {{عربی\|أَصْلُ العِصْمَةِ الحبْلُ. و كلُّ ما أَمْسَكَ شَيئاً فقد عَصَمَهُ}}لسان العرب، ج۱۲، ص۴۰۵. یعنی، لغت عصمت در اصل به معنای طناب و ریسمان وضع شده است، ولی سپس از این معنا توسعه یافته و برای هر چیزی که موجب امساک و [[حفظ]] چیز دیگری شود، به کار می‌رود.</ref>. با این وجود واژه «[[عصمت]]»، به معنای «گرفتن» و «نگهداری» مناسب‌تر از معنای «مانع شدن» است و شاید به همین جهت است که برخی لغویون نیز «اعصم» را به معنای «مَسْک» و «اعتصام» را به «استمساک» معنا کرده‌اند<ref>ر.ک: المفردات فی غریب القرآن، ص۳۳۶ ـ ۳۳۷.</ref>.<ref>[[سید علی حسینی میلانی\|حسینی میلانی، سید علی]]، [[عصمت از منظر فریقین (کتاب)\|عصمت از منظر فریقین]]، ص۱۴.</ref>

	=== در اصطلاح [[متکلمان]] ===		=== در اصطلاح [[متکلمان]] ===
خط ۲۱:		خط ۲۱:

	=== حوزه اول: مکتب [[خلافت]] در [[جهان اسلام]] ===		=== حوزه اول: مکتب [[خلافت]] در [[جهان اسلام]] ===

	پس از [[رحلت رسول خدا]] {{صل}} برخی [[زمامداران]] و محدثان و نویسندگان وابسته به [[دستگاه خلافت]]، خویش را با گره‌ها و تناقض‌هایی ناگشودنی مواجه دیدند. [[امت]]، تبیین [[کتاب و سنت]] از [[عصمت]] و [[طهارت]] [[پیامبر]] و [[خاندان]] وی را [[آگاهی]] داشتند و آثارش را به عیان دیده بودند؛ همچنین سابقه [[بت‌پرستی]] و [[معصیت]] [[پیشوایان]] خود خوانده و خلفای نوپدید جهان اسلام را نیز ناظر بودند. [[لغزش]] مدعیان [[جانشینی پیامبر]] محدود به پیش از [[اسلام]] نبود، بلکه بر مسند [[نیابت]] از [[رسول خدا]] نیز همانند دیگر انسان‌های عادی استمرار داشت. سنجش [[سیره]] سابق و ساری [[خلفا]] با سیره [[معصومانه]] پیامبر و [[اهل بیت]] از سوی نکته‌سنجان، تزلزل مبانی خلافت را به دنبال می‌آورد. نظریه پردازان خلافت برای [[رهایی]] از این تعارض‌های ویرانگر، کوشیدند تا با [[جعل حدیث]]، برای [[رهبران]] خویش نیز [[شریک]] [[جُرم]] بسازند و مصادیقی از [[خطا]] و [[عصیان]] را به [[ساحت]] قُدسی [[رسول]] اطهر و [[وصی]] وی نسبت دهند. بیشترین نگاه جاعلان [[حدیث]] به نسل‌های نوپدید [[جامعه اسلامی]] و پاسخ‌گویی به آیندگان بود. با این پیش‌فرض‌ها بود که انبوهی از [[احادیث]] روایت‌گر [[گناهان]] [[پیامبر اسلام]] و پیامبران پیشین [[خلق]] شد و سیل‌آسا سرازیر آثار مکتوب گشت.		پس از [[رحلت رسول خدا]] {{صل}} برخی [[زمامداران]] و محدثان و نویسندگان وابسته به [[دستگاه خلافت]]، خویش را با گره‌ها و تناقض‌هایی ناگشودنی مواجه دیدند. [[امت]]، تبیین [[کتاب و سنت]] از [[عصمت]] و [[طهارت]] [[پیامبر]] و [[خاندان]] وی را [[آگاهی]] داشتند و آثارش را به عیان دیده بودند؛ همچنین سابقه [[بت‌پرستی]] و [[معصیت]] [[پیشوایان]] خود خوانده و خلفای نوپدید جهان اسلام را نیز ناظر بودند. [[لغزش]] مدعیان [[جانشینی پیامبر]] محدود به پیش از [[اسلام]] نبود، بلکه بر مسند [[نیابت]] از [[رسول خدا]] نیز همانند دیگر انسان‌های عادی استمرار داشت. سنجش [[سیره]] سابق و ساری [[خلفا]] با سیره [[معصومانه]] پیامبر و [[اهل بیت]] از سوی نکته‌سنجان، تزلزل مبانی خلافت را به دنبال می‌آورد. نظریه پردازان خلافت برای [[رهایی]] از این تعارض‌های ویرانگر، کوشیدند تا با [[جعل حدیث]]، برای [[رهبران]] خویش نیز [[شریک]] [[جُرم]] بسازند و مصادیقی از [[خطا]] و [[عصیان]] را به [[ساحت]] قُدسی [[رسول]] اطهر و [[وصی]] وی نسبت دهند. بیشترین نگاه جاعلان [[حدیث]] به نسل‌های نوپدید [[جامعه اسلامی]] و پاسخ‌گویی به آیندگان بود. با این پیش‌فرض‌ها بود که انبوهی از [[احادیث]] روایت‌گر [[گناهان]] [[پیامبر اسلام]] و پیامبران پیشین [[خلق]] شد و سیل‌آسا سرازیر آثار مکتوب گشت.

خط ۳۰:		خط ۲۹:
	# ترفیع [[حاکمان]] [[جهان اسلام]] و عادی نشان دادن [[گناهان]] پیش و پس از [[اسلام]].		# ترفیع [[حاکمان]] [[جهان اسلام]] و عادی نشان دادن [[گناهان]] پیش و پس از [[اسلام]].

	بنیان منحوس [[نفی]] عصمت پیامبر، نخستین بار در عصر [[خلفاء]] به ویژه [[بنی‌امیه]] نهاده شد و از سوی [[پیروان]] نظریه خارقت در طول [[تاریخ]] [[دفاع]] و نهادینه شد. امروز برجسته‌ترین مدافعان عصمت‌شکنی، [[وهابیون]] به شمار می‌روند. نفی عصمت کم‌ترین بنیه نظری یا انگیزه [[سیاسی]] در جهان تشیع ندارد؛ زیرا به ادلّه [[عقلی]] و [[نقلی]]، [[پیشوایان]] آنان معصوم و بی‌نیاز از همسان‌سازی است؛ لیک برخی از نوگرایان [[دینی]] معاصر، در فاز قداست‌زدایی از [[دین]] ورود کرده، بانگ [[انکار عصمت]] سرداده‌اند.<ref>[[حسن علی‌پور وحید\|علی‌پور وحید، حسن]]، [[مکتب در فرآیند نواندیشی (کتاب)\|مکتب در فرآیند نواندیشی]]، ص ۳۴-~~۳۸.</ref>.<ref>ر.ک:~~ [[محمد هادی فرقانی\|فرقانی، محمد هادی]، [[بررسی تحلیلی زمینه‌ها و علل جعل اخبار سخیف در شأن رسول خدا با تأکید بر میراث روایی مکتوب اهل سنت (مقاله)\|بررسی تحلیلی زمینه‌ها و علل جعل اخبار سخیف در شأن رسول خدا با تأکید بر میراث روایی مکتوب اهل سنت]]، [[پژوهشنامه تاریخ (نشریه)\|دوفصلنامه پژوهشنامه تاریخ]].</ref>.		بنیان منحوس [[نفی]] عصمت پیامبر، نخستین بار در عصر [[خلفاء]] به ویژه [[بنی‌امیه]] نهاده شد و از سوی [[پیروان]] نظریه خارقت در طول [[تاریخ]] [[دفاع]] و نهادینه شد. امروز برجسته‌ترین مدافعان عصمت‌شکنی، [[وهابیون]] به شمار می‌روند. نفی عصمت کم‌ترین بنیه نظری یا انگیزه [[سیاسی]] در جهان تشیع ندارد؛ زیرا به ادلّه [[عقلی]] و [[نقلی]]، [[پیشوایان]] آنان معصوم و بی‌نیاز از همسان‌سازی است؛ لیک برخی از نوگرایان [[دینی]] معاصر، در فاز قداست‌زدایی از [[دین]] ورود کرده، بانگ [[انکار عصمت]] سرداده‌اند<ref>[[حسن علی‌پور وحید\|علی‌پور وحید، حسن]]، [[مکتب در فرآیند نواندیشی (کتاب)\|مکتب در فرآیند نواندیشی]]، ص ۳۴-۳۸؛ [[محمد هادی فرقانی\|فرقانی، محمد هادی]، [[بررسی تحلیلی زمینه‌ها و علل جعل اخبار سخیف در شأن رسول خدا با تأکید بر میراث روایی مکتوب اهل سنت (مقاله)\|بررسی تحلیلی زمینه‌ها و علل جعل اخبار سخیف در شأن رسول خدا با تأکید بر میراث روایی مکتوب اهل سنت]]، [[پژوهشنامه تاریخ (نشریه)\|دوفصلنامه پژوهشنامه تاریخ]].</ref>.

	=== حوزه دوم، [[مسیحیت]] [[تحریف]] شده به ویژه رفرمیسم دینی و پروتستانیسم مسیحیت ===		=== حوزه دوم، [[مسیحیت]] [[تحریف]] شده به ویژه رفرمیسم دینی و پروتستانیسم مسیحیت ===
خط ۴۳:		خط ۴۲:
	بر اساس دیدگاه [[تجربه دینی]] در باب وحی، وحی به معنای مواجهه [[پیامبر]] با [[خدا]]، و [[تفسیر]] و تعبیر پیامبر از این مواجهه [[پیام]] وحی است. در این دیدگاه، وحی [[سرشت]] زبانی ندارد؛ بلکه از مقوله [[احساسات]] درونی و حالات [[روحی]] است. اگر این دیدگاه پذیرفته شود، عصمت در پیکره وحی به این معنا است که:		بر اساس دیدگاه [[تجربه دینی]] در باب وحی، وحی به معنای مواجهه [[پیامبر]] با [[خدا]]، و [[تفسیر]] و تعبیر پیامبر از این مواجهه [[پیام]] وحی است. در این دیدگاه، وحی [[سرشت]] زبانی ندارد؛ بلکه از مقوله [[احساسات]] درونی و حالات [[روحی]] است. اگر این دیدگاه پذیرفته شود، عصمت در پیکره وحی به این معنا است که:
	# اوّلاً: پیامبر به واقع مواجهه‌ای با خدا داشته است.		# اوّلاً: پیامبر به واقع مواجهه‌ای با خدا داشته است.
	# ثانیاً: اگر به همین مقدار بسنده شود که در اصل اوّل (مواجهه پیامبر با خدا) گفته شد‌، در این صورت، تفسیر پیامبر از این مواجهه و ترجمه‌اش از آن درست است و در تفسیر و ترجمه او [[خطا]] راه ندارد‌؛ امّا چه کنیم که آن اصل معرفت شناختی معروف ([[تجربه]] بدون تفسیر محال است‌) و تأثیرپذیری وحی از [[فرهنگ]] و [[عقاید]] زمانه که برخی از طرفداران این دیدگاه آن را پذیرفته‌اند، در اینجا به میان می‌آید. بر این اساس نمی‌توان گفت که تفسیر و تعبیر پیامبر از مواجهه‌اش صحیح است و در تفسیر او خطا راه ندارد؛ چراکه عقاید و فرهنگ [[حاکم]] بر عصر نزول، در وحی تأثیر گذار بوده است و مانع از آن می‌شود که پیامبر به تجربه [[ناب]] و [[خالص]] [[دست]] یابد.		# ثانیاً: اگر به همین مقدار بسنده شود که در اصل اوّل (مواجهه پیامبر با خدا) گفته شد‌، در این صورت، تفسیر پیامبر از این مواجهه و ترجمه‌اش از آن درست است و در تفسیر و ترجمه او [[خطا]] راه ندارد‌؛ امّا چه کنیم که آن اصل معرفت شناختی معروف ([[تجربه]] بدون تفسیر محال است‌) و تأثیرپذیری وحی از [[فرهنگ]] و [[عقاید]] زمانه که برخی از طرفداران این دیدگاه آن را پذیرفته‌اند، در اینجا به میان می‌آید. بر این اساس نمی‌توان گفت که تفسیر و تعبیر پیامبر از مواجهه‌اش صحیح است و در تفسیر او خطا راه ندارد؛ چراکه عقاید و فرهنگ [[حاکم]] بر عصر نزول، در وحی تأثیر گذار بوده است و مانع از آن می‌شود که پیامبر به تجربه ناب و [[خالص]] [[دست]] یابد.
	# ثالثاً، پیامبر فهم و تفسیر خود از تجربه‌اش را به دیگران انتقال می‌دهد<ref>ر.ک: علی‌رضا قائمی‌نیا، وحی‌وافعال گفتاری، انجمن معارف، ص۱۹۰-۱۹۱.</ref>؛ امّا آیا پیامبر می‌تواند ادّعا کند [[تفسیری]] که از تجربه‌اش به دیگران ارائه می‌دهد و واژه‌هایی که در تفسیر و گزارش خود از وحی به کار می‌برد، همان واژه‌هایی هستند که خدا به کار برده است؟ به تعبیر دیگر، آیا عصمت زبانی دارد؟ پاسخ منفی است‌؛ زیرا وحی در این دیدگاه، اساساً [[سرشت]] زبانی ندارد. [[خداوند]] جملات و گزاره‌هایی را القا نکرده است تا [[پیامبر]] ادّعا کند واژه‌های همان جملات را دقیقا و بدون کم و کاست به کار می‌برد. به اصطلاح منطق دانان، «[[عصمت]]» به این معنا سالبه به انتفاء موضوع است. [[وحی]] زبانی در کار نیست تا پیامبر ادّعا کند واژه‌های وحی را دقیقا انتقال می‌دهد‌؛ از این رو، این دیدگاه با وحی [[اسلامی]] که ویژگی زبانی دارد، ناهمخوان است.		# ثالثاً، پیامبر فهم و تفسیر خود از تجربه‌اش را به دیگران انتقال می‌دهد<ref>ر.ک: علی‌رضا قائمی‌نیا، وحی‌وافعال گفتاری، انجمن معارف، ص۱۹۰-۱۹۱.</ref>؛ امّا آیا پیامبر می‌تواند ادّعا کند [[تفسیری]] که از تجربه‌اش به دیگران ارائه می‌دهد و واژه‌هایی که در تفسیر و گزارش خود از وحی به کار می‌برد، همان واژه‌هایی هستند که خدا به کار برده است؟ به تعبیر دیگر، آیا عصمت زبانی دارد؟ پاسخ منفی است‌؛ زیرا وحی در این دیدگاه، اساساً [[سرشت]] زبانی ندارد. [[خداوند]] جملات و گزاره‌هایی را القا نکرده است تا [[پیامبر]] ادّعا کند واژه‌های همان جملات را دقیقا و بدون کم و کاست به کار می‌برد. به اصطلاح منطق دانان، «[[عصمت]]» به این معنا سالبه به انتفاء موضوع است. [[وحی]] زبانی در کار نیست تا پیامبر ادّعا کند واژه‌های وحی را دقیقا انتقال می‌دهد‌؛ از این رو، این دیدگاه با وحی [[اسلامی]] که ویژگی زبانی دارد، ناهمخوان است.

Bahmani در ‏۱۰ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۴۸

2024-02-10T09:48:46Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۱۸
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	[[انکار~~]] [[~~عصمت انبیا]] و به دنبال آن، ~~انکار~~ [[عصمت اهل بیت]] را باید در سه حوزه [[فکری]] و جغرافیایی جداگانه جستجو کرد که هریک در تولد این [[فکر]] میان ~~نواندیشان~~ [[دینی]] [[ایران]] معاصر سهمی دارند. این سه خاستگاه متفاوت در جغرافیا و [[متحد]] در فکر، به ترتیب زمانی عبارت‌اند از ~~مکتب~~ [[خلافت]] در [[جهان اسلام]]، مسیحیت تحریف شده به ویژه رفرمیسم دینی و پروتستانیسم مسیحیت و حوزه سوم: اعتقاد به تجربی بودن وحی و انکار عصمت. بدیهی است که یکی از لوازم و نتایج دیدگاه تجربه بودن وحی، نفی و انکار عصمت انبیا و از جمله پیامبر اکرم~~(ص)~~ است. ~~چرا که~~ وقتی که ~~وحی‌،~~ چیزی غیر از تجربه دینی شمرده نمی‌شود و از سرشت زبانی عاری است، لازمه اجتناب‌ ناپذیر چنین برداشتی از وحی، این است که ~~پیامبر،~~ معصوم نیست و آن‌چه به صورت وحی مکتوب (قرآن‌) در دست ما قرار دارد، نه وحی الهی و خطاناپذیر که فراورده پیامبر و خطاپذیر و در نتیجه، تحریف شده است.		[[انکار عصمت انبیا]] و به دنبال آن، [[انکار عصمت اهل بیت]] را باید در سه حوزه [[فکری]] و جغرافیایی جداگانه جستجو کرد که هریک در تولد این [[فکر]] میان [[نواندیشان دینی]] [[ایران]] معاصر سهمی دارند. این سه خاستگاه متفاوت در جغرافیا و [[متحد]] در فکر، به ترتیب زمانی عبارت‌اند از [[مکتب خلافت]] در [[جهان اسلام]]، [[مسیحیت]] [[تحریف]] شده به ویژه [[رفرمیسم دینی]] و پروتستانیسم مسیحیت و حوزه سوم: [[اعتقاد]] به [[تجربی]] بودن [[وحی]] و [[انکار عصمت]]. بدیهی است که یکی از لوازم و نتایج دیدگاه [[تجربه]] بودن وحی، [[نفی]] و انکار عصمت انبیا و از جمله [[پیامبر اکرم]]{{صل}} است.؛ چراکه وقتی که [[وحی‌]]، چیزی غیر از [[تجربه دینی]] شمرده نمی‌شود و از [[سرشت]] زبانی عاری است، لازمه اجتناب‌ ناپذیر چنین برداشتی از وحی، این است که [[پیامبر]]، [[معصوم]] نیست و آن‌چه به صورت وحی مکتوب (قرآن‌) در دست ما قرار دارد، نه [[وحی الهی]] و [[خطاناپذیر]] که فراورده پیامبر و [[خطاپذیر]] و در نتیجه، تحریف شده است.

	== معناشناسی ==		== معناشناسی ==

Bahmani در ‏۱۰ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۴۷

2024-02-10T09:47:49Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۱۷
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = عصمت		\| موضوع مرتبط = عصمت
	\| عنوان مدخل = ~~انکار عصمت~~		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط = ~~[[عصمت در لغت]]~~		\| مداخل مرتبط =
	\| پرسش مرتبط = عصمت (پرسش)		\| پرسش مرتبط = عصمت (پرسش)
	}}		}}