اولوالعزم - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* صاحبان عهد و پیمان شدید */

2024-06-24T09:11:38Z

صاحبان عهد و پیمان شدید

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۴۱
خط ۲۶:		خط ۲۶:

	===صاحبان [[عهد]] و [[پیمان]] شدید===		===صاحبان [[عهد]] و [[پیمان]] شدید===
	در قرآن گاهی «عزم» به معنای «[[وفای به عهد]]» به کار رفته، مانند: {{متن قرآن\|وَلَقَدْ عَهِدْنَا إِلَى آدَمَ مِنْ قَبْلُ فَنَسِيَ وَلَمْ نَجِدْ لَهُ عَزْمًا}}<ref>«و ما از پیش به آدم سفارش کردیم اما او از یاد برد و در وی عزمی نیافتیم» سوره طه، آیه ۱۱۵.</ref>. از همین روی، بعضی از مفسرین با استناد به این دسته از [[آیات]] و برخی از [[روایات]]، «[[عزم]]» را به معنای [[عهد]] دانسته‌اند. بعضی هم این معنا را از بعضی [[آیات قرآن]] همچون [[آیه]] ۷ و ۸ [[سوره احزاب]] استظهار نموده‌اند<ref>{{متن قرآن\|وَإِذْ أَخَذْنَا مِنَ النَّبِيِّينَ مِيثَاقَهُمْ وَمِنْكَ وَمِنْ نُوحٍ وَإِبْرَاهِيمَ وَمُوسَى وَعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ وَأَخَذْنَا مِنْهُمْ مِيثَاقًا غَلِيظًا * لِيَسْأَلَ الصَّادِقِينَ عَنْ صِدْقِهِمْ وَأَعَدَّ لِلْكَافِرِينَ عَذَابًا أَلِيمًا}} «و (یاد کن) آنگاه را که از پیامبران پیمان گرفتیم و (نیز) از تو و نوح و ابراهیم و موسی و عیسی پسر مریم و از آنها پیمانی استوار گرفتیم * تا (به فرجام، خداوند) از راستی راستگویان بپرسد و برای کافران عذابی دردناک آماده کرده است» سوره احزاب، آیه ۷-۸.</ref>،؛ چراکه در این [[آیات]] به مسئله گرفتن عهد و [[میثاق]] از انبیایی بزرگ همچون: نوح، ابراهیم، [[موسی]]، [[عیسی]]{{عم}}، و محمد{{صل}} اشاره شده است. همچنین در آیات دیگر از انبیایی همچون [[آدم]]{{ع}} نام برده شده که در عمل به عهد و [[میثاق الهی]] موفق نبوده و از این عدم [[موفقیت]] به فقدان عزم در ایشان اشاره شده است<ref>{{متن قرآن\|وَلَقَدْ عَهِدْنَا إِلَى آدَمَ مِنْ قَبْلُ فَنَسِيَ وَلَمْ نَجِدْ لَهُ عَزْمًا}} «و ما از پیش به آدم سفارش کردیم اما او از یاد برد و در وی عزمی نیافتیم» سوره طه، آیه ۱۱۵.</ref>؛ بنابراین عزم به معنای عهد و میثاق شدید و محکم می‌باشد<ref>ابن کثیر، تفسیر القرآن العظیم، ج۶، ص۳۴۲؛ قمی مشهدی، کنز الدقائق، ج۸، ص۳۶۰.</ref>.		در قرآن گاهی «عزم» به معنای «[[وفای به عهد]]» به کار رفته، مانند: {{متن قرآن\|وَلَقَدْ عَهِدْنَا إِلَى آدَمَ مِنْ قَبْلُ فَنَسِيَ وَلَمْ نَجِدْ لَهُ عَزْمًا}}<ref>«و ما از پیش به آدم سفارش کردیم اما او از یاد برد و در وی عزمی نیافتیم» سوره طه، آیه ۱۱۵.</ref>. از همین روی، بعضی از مفسرین با استناد به این دسته از [[آیات]] و برخی از [[روایات]]، «[[عزم]]» را به معنای [[عهد]] دانسته‌اند. بعضی هم این معنا را از بعضی [[آیات قرآن]] همچون [[آیه]] ۷ و ۸ [[سوره احزاب]] استظهار نموده‌اند<ref>{{متن قرآن\|وَإِذْ أَخَذْنَا مِنَ النَّبِيِّينَ مِيثَاقَهُمْ وَمِنْكَ وَمِنْ نُوحٍ وَإِبْرَاهِيمَ وَمُوسَى وَعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ وَأَخَذْنَا مِنْهُمْ مِيثَاقًا غَلِيظًا * لِيَسْأَلَ الصَّادِقِينَ عَنْ صِدْقِهِمْ وَأَعَدَّ لِلْكَافِرِينَ عَذَابًا أَلِيمًا}} «و (یاد کن) آنگاه را که از پیامبران پیمان گرفتیم و (نیز) از تو و نوح و ابراهیم و موسی و عیسی پسر مریم و از آنها پیمانی استوار گرفتیم * تا (به فرجام، خداوند) از راستی راستگویان بپرسد و برای کافران عذابی دردناک آماده کرده است» سوره احزاب، آیه ۷-۸.</ref>،؛ چراکه در این [[آیات]] به مسئله گرفتن عهد و [[میثاق]] از انبیایی بزرگ همچون: نوح، ابراهیم، [[موسی]]، [[عیسی]]{{عم}}، و محمد{{صل}} اشاره شده است. همچنین در آیات دیگر از انبیایی همچون [[آدم]]{{ع}} نام برده شده که در عمل به عهد و میثاق الهی موفق نبوده و از این عدم [[موفقیت]] به فقدان عزم در ایشان اشاره شده است<ref>{{متن قرآن\|وَلَقَدْ عَهِدْنَا إِلَى آدَمَ مِنْ قَبْلُ فَنَسِيَ وَلَمْ نَجِدْ لَهُ عَزْمًا}} «و ما از پیش به آدم سفارش کردیم اما او از یاد برد و در وی عزمی نیافتیم» سوره طه، آیه ۱۱۵.</ref>؛ بنابراین عزم به معنای عهد و میثاق شدید و محکم می‌باشد<ref>ابن کثیر، تفسیر القرآن العظیم، ج۶، ص۳۴۲؛ قمی مشهدی، کنز الدقائق، ج۸، ص۳۶۰.</ref>.
	مطابق این [[تفسیر]]، منظور از اولوالعزم، پیامبرانی هستند که [[خداوند]] از آنها بر [[عبودیت]] و [[اطاعت]] تامه خویش<ref>مجلسی، بحار الأنوار، ج۱۱، ص۳۵؛ ابن قیم جوزی، تفسیر القرآن الکریم، ج۶، ص۳۴۲.</ref>، یا بر [[ولایت پیامبر خاتم]] و [[اهل بیت]] ایشان{{عم}} [[پیمان]] گرفته است<ref>مجلسی، بحار الأنوار، ج۱۱، ص۳۵، طباطبائی، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۲، ص۲۱۳؛ فیض کاشانی، تفسیر الصافی، ج۳، ص۳۴۲؛ قمی، تفسیر قمی، ج۲، ص۶۶؛ قمی مشهدی، کنز الدقائق، ج۸، ص۳۶۰.</ref>. در برخی روایات درباره علت نام‌گذاری برخی از [[پیامبران]] به اولوالعزم گفته شده به پیامبرانی که پیش از همه، به محمد{{صل}} به عنوان [[برترین]] [[پیامبر الهی]] [[ایمان]] آوردند و او را [[تصدیق]] نموده و بر این [[اعتقاد]] [[پیمان]] بستند، اولوالعزم گفته می‌شود<ref>بحار الانوار، ج۱۱، ص۵۸، ح۶۱.</ref>.<ref>[[مهدی سازندگی\|سازندگی، مهدی]]، [[عصمت پیامبران اولوالعزم در دائرةالمعارف قرآن لیدن (کتاب)\|عصمت پیامبران اولوالعزم در دائرةالمعارف قرآن لیدن]]، ص ۱۸۴.</ref>
			مطابق این [[تفسیر]]، منظور از اولوالعزم، پیامبرانی هستند که [[خداوند]] از آنها بر [[عبودیت]] و [[اطاعت]] تامه خویش<ref>مجلسی، بحار الأنوار، ج۱۱، ص۳۵؛ ابن قیم جوزی، تفسیر القرآن الکریم، ج۶، ص۳۴۲.</ref>، یا بر [[ولایت پیامبر خاتم]] و [[اهل بیت]] ایشان{{عم}} [[پیمان]] گرفته است<ref>مجلسی، بحار الأنوار، ج۱۱، ص۳۵، طباطبائی، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۲، ص۲۱۳؛ فیض کاشانی، تفسیر الصافی، ج۳، ص۳۴۲؛ قمی، تفسیر قمی، ج۲، ص۶۶؛ قمی مشهدی، کنز الدقائق، ج۸، ص۳۶۰.</ref>. در برخی روایات درباره علت نام‌گذاری برخی از [[پیامبران]] به اولوالعزم گفته شده به پیامبرانی که پیش از همه، به محمد{{صل}} به عنوان [[برترین]] [[پیامبر الهی]] [[ایمان]] آوردند و او را تصدیق نموده و بر این [[اعتقاد]] [[پیمان]] بستند، اولوالعزم گفته می‌شود<ref>بحار الانوار، ج۱۱، ص۵۸، ح۶۱.</ref>.<ref>[[مهدی سازندگی\|سازندگی، مهدی]]، [[عصمت پیامبران اولوالعزم در دائرةالمعارف قرآن لیدن (کتاب)\|عصمت پیامبران اولوالعزم در دائرةالمعارف قرآن لیدن]]، ص ۱۸۴.</ref>

	===صاحبان کتاب و [[شریعت]] جدید===		===صاحبان کتاب و [[شریعت]] جدید===

Bahmani: /* صاحبان صبر و تحمل */

2024-06-24T09:11:05Z

صاحبان صبر و تحمل

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۴۱
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	در این که منظور از پیامبران اولوالعزم چه کسانی هستند، در میان [[مفسران]] گفت و گوی فراوانی وجود دارد:		در این که منظور از پیامبران اولوالعزم چه کسانی هستند، در میان [[مفسران]] گفت و گوی فراوانی وجود دارد:

	===صاحبان [[صبر]] و [[تحمل]]===		===صاحبان [[صبر]] و تحمل===
	در [[قرآن]] گاهی «[[عزم]]» در معنای «صبر» به کار رفته، مانند: {{متن قرآن\|وَلَمَنْ صَبَرَ وَغَفَرَ إِنَّ ذَلِكَ لَمِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ}}<ref>«و هر آنکه شکیب ورزد و درگذرد بی‌گمان این از کارهایی است که آهنگ آن می‌کنند» سوره شوری، آیه ۴۳.</ref>. بر همین اساس برخی از [[مفسرین]] «عزم» را به معنای صبر دانسته‌اند و پیامبران اولوالعزم را به [[پیامبران]] دارای صبر و تحمل در مقابل [[سختی‌ها]] و [[مشکلات]] [[تبلیغ احکام الهی]] [[تفسیر]] نموده‌اند، به دلیل آنکه در [[آیه]] از میان صفات، صفت صبر به مثابه یک صفت برجسته مطرح شده است<ref>عاملی، تفسیر عاملی، ج۷، ص۵۳۳؛ محمد علی سایس، تفسیر آیات الأحکام، ج۱، ص۶۸۰؛ احمد بن مصطفی مراغی، تفسیر مراغی، ج۲۱، ص۱۳۲؛ ابن عاشور، التحریر و التنویر، ج۲۶، ص۵۷.</ref>.		در [[قرآن]] گاهی «[[عزم]]» در معنای «صبر» به کار رفته، مانند: {{متن قرآن\|وَلَمَنْ صَبَرَ وَغَفَرَ إِنَّ ذَلِكَ لَمِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ}}<ref>«و هر آنکه شکیب ورزد و درگذرد بی‌گمان این از کارهایی است که آهنگ آن می‌کنند» سوره شوری، آیه ۴۳.</ref>. بر همین اساس برخی از [[مفسرین]] «عزم» را به معنای صبر دانسته‌اند و پیامبران اولوالعزم را به [[پیامبران]] دارای صبر و تحمل در مقابل [[سختی‌ها]] و [[مشکلات]] [[تبلیغ احکام الهی]] [[تفسیر]] نموده‌اند، به دلیل آنکه در [[آیه]] از میان صفات، صفت صبر به مثابه یک صفت برجسته مطرح شده است<ref>عاملی، تفسیر عاملی، ج۷، ص۵۳۳؛ محمد علی سایس، تفسیر آیات الأحکام، ج۱، ص۶۸۰؛ احمد بن مصطفی مراغی، تفسیر مراغی، ج۲۱، ص۱۳۲؛ ابن عاشور، التحریر و التنویر، ج۲۶، ص۵۷.</ref>.
	در [[کتاب‌های تفسیری]] آمده است: با توجه به اینکه [[پیامبران صاحب شریعت]] جدید و [[آیین]] تازه با مشکلات و گرفتاری‌های بیشتری روبه رو بودند، و برای مقابله با آن عزم و [[اراده]] محکم‌تری لازم داشتند، به این دسته از پیامبران، «اولوالعزم» اطلاق شده است و اگر بعضی، «عزم» و «عزیمت» را به معنای [[حکم]] و [[شریعت]] تفسیر کرده‌اند<ref>علامه طباطبائی می‌گوید: «این که عزم به معنای «عزیمت» یعنی حکم و شریعت باشد، توسط روایات اهل بیت{{عم}} تأیید شده است». (ترجمه المیزان، ج۱۸، ص۳۳۲).</ref>، به همین مناسبت است، وگرنه «عزم» در لغت به معنای شریعت نیامده است<ref>تفسیر نمونه، ج۲۱، ص۳۷۹.</ref>.<ref>[[مهدی سازندگی\|سازندگی، مهدی]]، [[عصمت پیامبران اولوالعزم در دائرةالمعارف قرآن لیدن (کتاب)\|عصمت پیامبران اولوالعزم در دائرةالمعارف قرآن لیدن]]، ص ۱۸۳.</ref>		در [[کتاب‌های تفسیری]] آمده است: با توجه به اینکه پیامبران صاحب شریعت جدید و [[آیین]] تازه با مشکلات و گرفتاری‌های بیشتری روبه رو بودند، و برای مقابله با آن عزم و [[اراده]] محکم‌تری لازم داشتند، به این دسته از پیامبران، «اولوالعزم» اطلاق شده است و اگر بعضی، «عزم» و «عزیمت» را به معنای [[حکم]] و [[شریعت]] تفسیر کرده‌اند<ref>علامه طباطبائی می‌گوید: «این که عزم به معنای «عزیمت» یعنی حکم و شریعت باشد، توسط روایات اهل بیت{{عم}} تأیید شده است». (ترجمه المیزان، ج۱۸، ص۳۳۲).</ref>، به همین مناسبت است، وگرنه «عزم» در لغت به معنای شریعت نیامده است<ref>تفسیر نمونه، ج۲۱، ص۳۷۹.</ref>.<ref>[[مهدی سازندگی\|سازندگی، مهدی]]، [[عصمت پیامبران اولوالعزم در دائرةالمعارف قرآن لیدن (کتاب)\|عصمت پیامبران اولوالعزم در دائرةالمعارف قرآن لیدن]]، ص ۱۸۳.</ref>

	===صاحبان [[عهد]] و [[پیمان]] شدید===		===صاحبان [[عهد]] و [[پیمان]] شدید===

Bahmani: /* ویژگی‌های انبیای اولوالعزم */

2024-06-24T09:10:48Z

ویژگی‌های انبیای اولوالعزم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۴۰
خط ۸:		خط ۸:
	== ویژگی‌های انبیای اولوالعزم ==		== ویژگی‌های انبیای اولوالعزم ==
	در [[قرآن کریم]] از برخی [[انبیای الهی]] به عنوان اولوالعزم یاد شده است<ref>سوره احقاف، آیه۳۵.</ref>. درباره اینکه مقصود از اولوالعزم چیست و انبیای اولوالعزم چه کسانی هستند سه نظریه مطرح شده است:		در [[قرآن کریم]] از برخی [[انبیای الهی]] به عنوان اولوالعزم یاد شده است<ref>سوره احقاف، آیه۳۵.</ref>. درباره اینکه مقصود از اولوالعزم چیست و انبیای اولوالعزم چه کسانی هستند سه نظریه مطرح شده است:
	# برخی [[عزم]] را به معنای [[صبر]] دانسته‌اند و پیامبران اولوالعزم را به [[پیامبران]] دارای [[صبر]] و [[تحمل]] در مقابل [[سختی‌ها]] و [[مشکلات]] [[تبلیغ احکام الهی]] [[تفسیر]] نموده‌اند<ref>تفسیر عاملی، ج۷، ص ۵۳۳؛ تفسیر آیات الاحکام، ص ۶۸۰.</ref>.		# برخی [[عزم]] را به معنای [[صبر]] دانسته‌اند و پیامبران اولوالعزم را به [[پیامبران]] دارای [[صبر]] و تحمل در مقابل [[سختی‌ها]] و [[مشکلات]] [[تبلیغ احکام الهی]] [[تفسیر]] نموده‌اند<ref>تفسیر عاملی، ج۷، ص ۵۳۳؛ تفسیر آیات الاحکام، ص ۶۸۰.</ref>.
	# بعضی از [[مفسرین]] با استناد به برخی از [[روایات]]، [[عزم]] در کلمه اولوالعزم را به معنای [[عهد]] دانسته‌اند.<ref>تفسیر القرآن العظیم، ج۶، ص ۳۴۲ و کنزالدقائق، ج۸، ص ۳۶۰.</ref>. مطابق این [[تفسیر]] منظور از اولوالعزم پیامبرانی هستند که [[خداوند]] از آنها بر [[عبودیت]] و [[اطاعت]] تامه خویش<ref>بحارالانوار، ج۱۱، ص ۳۵ و تفسیر القرآن الکریم، ج۶، ص ۳۴۲.</ref> یا بر [[ولایت]] [[پیامبر خاتم]] {{صل}} و [[اهل بیت]] {{عم}} ایشان<ref>بحارالانوار، ج۱۱، ص ۳۵؛ المیزان، ج۲، ص ۲۱۳؛ تفسیر قمی، ج۲، ص ۶۶.</ref> [[پیمان]] گرفته است.		# بعضی از [[مفسرین]] با استناد به برخی از [[روایات]]، [[عزم]] در کلمه اولوالعزم را به معنای [[عهد]] دانسته‌اند.<ref>تفسیر القرآن العظیم، ج۶، ص ۳۴۲ و کنزالدقائق، ج۸، ص ۳۶۰.</ref>. مطابق این [[تفسیر]] منظور از اولوالعزم پیامبرانی هستند که [[خداوند]] از آنها بر [[عبودیت]] و [[اطاعت]] تامه خویش<ref>بحارالانوار، ج۱۱، ص ۳۵ و تفسیر القرآن الکریم، ج۶، ص ۳۴۲.</ref> یا بر [[ولایت]] [[پیامبر خاتم]] {{صل}} و [[اهل بیت]] {{عم}} ایشان<ref>بحارالانوار، ج۱۱، ص ۳۵؛ المیزان، ج۲، ص ۲۱۳؛ تفسیر قمی، ج۲، ص ۶۶.</ref> [[پیمان]] گرفته است.
	# عده دیگری از [[مفسرین]] با توجه به پاره‌ای از [[روایات]] دیگر، انبیای اولوالعزم را به [[انبیاء]] دارای کتاب و [[شریعت]] [[تفسیر]] نموده‌اند<ref>المیزان، ج۲، ص ۲۱۳؛ جوامع الجامع، ج۶، ص ۲۷ و ۲۹؛ روح البیان، ج۸، ص ۴۹۵؛ کنزالدقائق، ج۱۲، ص ۲۰۳ و تفسیر المبین، ص ۵۵۰.</ref>.		# عده دیگری از [[مفسرین]] با توجه به پاره‌ای از [[روایات]] دیگر، انبیای اولوالعزم را به [[انبیاء]] دارای کتاب و [[شریعت]] [[تفسیر]] نموده‌اند<ref>المیزان، ج۲، ص ۲۱۳؛ جوامع الجامع، ج۶، ص ۲۷ و ۲۹؛ روح البیان، ج۸، ص ۴۹۵؛ کنزالدقائق، ج۱۲، ص ۲۰۳ و تفسیر المبین، ص ۵۵۰.</ref>.
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	از پاره‌ای [[مفسرین]] [[نقل]] شده است که تمام [[رسولان الهی]] را اولوالعزم دانسته‌اند و برخی اولوالعزم را هیجده رسولی دانسته‌اند و برخی بر اساس بعضی [[روایات]]، انبیای اولوالعزم را نه نفر دانسته و برخی دیگر آنها را هفت یا شش نفر دانسته‌اند<ref>المیزان، ج۱۸، ص ۳۳۳؛ روح المعانی، ج۲۶۶، ص ۳۴و ۳۵.</ref>.		از پاره‌ای [[مفسرین]] [[نقل]] شده است که تمام [[رسولان الهی]] را اولوالعزم دانسته‌اند و برخی اولوالعزم را هیجده رسولی دانسته‌اند و برخی بر اساس بعضی [[روایات]]، انبیای اولوالعزم را نه نفر دانسته و برخی دیگر آنها را هفت یا شش نفر دانسته‌اند<ref>المیزان، ج۱۸، ص ۳۳۳؛ روح المعانی، ج۲۶۶، ص ۳۴و ۳۵.</ref>.

	[[علامه طباطبایی]] و بعضی دیگر از [[مفسران]]، اولوالعزم را پنج [[پیامبر]] صاحب [[شریعت]]، یعنی [[حضرت نوح]] {{ع}}، [[حضرت ابراهیم]] {{ع}}، [[حضرت موسی]] {{ع}}، [[حضرت عیسی]] {{ع}} و [[پیامبر خاتم\|محمد]] {{صل}} دانسته‌اند<ref>المیزان، ج۲، ص ۲۱۳؛ البرهان، ج۳، ص ۷۷۶؛ تفسیر مراغی، ج۲۱، ص ۱۳۲ و ج۲۶، ص ۲۹.</ref>. گفته شده است [[روایات]] دال بر این مطلب در حد [[مستفیض]] است<ref>المیزان، ج۲، ص ۱۴۵ و ۱۴۶ و ج۱۸ ص ۲۲۰.</ref>.		[[علامه طباطبایی]] و بعضی دیگر از [[مفسران]]، اولوالعزم را پنج [[پیامبر]] صاحب [[شریعت]]، یعنی [[حضرت نوح]] {{ع}}، [[حضرت ابراهیم]] {{ع}}، [[حضرت موسی]] {{ع}}، [[حضرت عیسی]] {{ع}} و [[پیامبر خاتم\|محمد]] {{صل}} دانسته‌اند<ref>المیزان، ج۲، ص ۲۱۳؛ البرهان، ج۳، ص ۷۷۶؛ تفسیر مراغی، ج۲۱، ص ۱۳۲ و ج۲۶، ص ۲۹.</ref>. گفته شده است [[روایات]] دال بر این مطلب در حد مستفیض است<ref>المیزان، ج۲، ص ۱۴۵ و ۱۴۶ و ج۱۸ ص ۲۲۰.</ref>.
	# [[رسالت]] انبیای اولوالعزم [[رسالت]] [[جهانی]] بوده است<ref>المیزان، ج۲، ص ۱۴۱ و ۱۴۲.</ref>. البته توضیح داده شده که انبیای اولوالعزم و صاحب کتاب دوگونه [[دعوت]] داشته‌اند یکی [[دعوت]] به [[خداپرستی]]، [[توحید]] و [[نفی]] [[شرک]]، و دیگری [[دعوت]] به [[احکام]] و [[شرایع]] خاص. [[دعوت]] نخست جهانی بوده است بر خلاف [[دعوت]] دوم که به [[قوم]] خاصی اختصاص داشته است و آنان [[مکلف]] می‌‌شدند به آن [[احکام]] عمل کنند.		# [[رسالت]] انبیای اولوالعزم [[رسالت]] جهانی بوده است<ref>المیزان، ج۲، ص ۱۴۱ و ۱۴۲.</ref>. البته توضیح داده شده که انبیای اولوالعزم و صاحب کتاب دوگونه [[دعوت]] داشته‌اند یکی دعوت به [[خداپرستی]]، [[توحید]] و [[نفی]] [[شرک]]، و دیگری دعوت به [[احکام]] و [[شرایع]] خاص. دعوت نخست جهانی بوده است بر خلاف دعوت دوم که به [[قوم]] خاصی اختصاص داشته است و آنان [[مکلف]] می‌‌شدند به آن [[احکام]] عمل کنند.
	# [[رسالت]] انبیای اولوالعزم [[رسالت]] [[جهانی]] نبوده است. برای مثال [[حضرت موسی]] {{ع}} و [[حضرت عیسی]] {{ع}} به سوی [[بنی اسرائیل]] برانگیخته شدند و [[دعوت]] آنان به این [[قوم]] اختصاص داشت. ظاهر برخی [[آیات]] نیز مؤید این مدعاست<ref>سوره آل عمران، آیه۴۹.</ref> و نیز مفاد ظاهر [[آیات]] دیگری<ref>سوره صف، آیه۶؛ سوره اسراء، آیه۱۰۱؛ سوره طه، آیه۴۷؛ سوره شعراء، آیه۱۷؛ سوره غافر، آیه۵۳.</ref> این است که [[رسالت]] این [[پیامبران]] [[جهانی]] نبوده است. بنابراین، بین اینکه [[پیامبری]] صاحب [[کتاب آسمانی]] (اولوالعزم) باشد و رسالتش رسالتی جهانی باشد تلازمی نیست<ref>[[محمد جواد اصغری\|اصغری، محمد جواد]]، [[اولوالعزم (مقاله)\|مقاله «اولوالعزم»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی ج۱]]، ص۵۳۶.</ref>.		# [[رسالت]] انبیای اولوالعزم [[رسالت]] جهانی نبوده است. برای مثال [[حضرت موسی]] {{ع}} و [[حضرت عیسی]] {{ع}} به سوی [[بنی اسرائیل]] برانگیخته شدند و دعوت آنان به این [[قوم]] اختصاص داشت. ظاهر برخی [[آیات]] نیز مؤید این مدعاست<ref>سوره آل عمران، آیه۴۹.</ref> و نیز مفاد ظاهر [[آیات]] دیگری<ref>سوره صف، آیه۶؛ سوره اسراء، آیه۱۰۱؛ سوره طه، آیه۴۷؛ سوره شعراء، آیه۱۷؛ سوره غافر، آیه۵۳.</ref> این است که رسالت این [[پیامبران]] جهانی نبوده است. بنابراین، بین اینکه [[پیامبری]] صاحب [[کتاب آسمانی]] (اولوالعزم) باشد و رسالتش رسالتی جهانی باشد تلازمی نیست<ref>[[محمد جواد اصغری\|اصغری، محمد جواد]]، [[اولوالعزم (مقاله)\|مقاله «اولوالعزم»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی ج۱]]، ص۵۳۶.</ref>.

	==تعریف [[پیامبران اولوالعزم]]{{عم}}==		==تعریف [[پیامبران اولوالعزم]]{{عم}}==

Bahmani: /* مقدمه */

2024-06-24T09:09:34Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۳۹
خط ۴:		خط ۴:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	اولوالعزم، به معنای صاحبان [[عزم]] و [[اراده]] و اصطلاحاً به [[پنج تن]] از [[پیامبران]] بزرگ گفته می‌شود که [[دین]] و دعوتشان جهانی بود و برای [[هدایت مردم]] [[شرق]] و [[غرب]] و جنّ و انس، [[مبعوث]] شده بودند<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]]، ص۳۷.</ref>. این [[پیامبران]]، [[صاحب]] [[شریعت]] و [[کتاب آسمانی]] بودند<ref>[[محمد هادی ذبیح‌زاده روشن\|ذبیح‌زاده روشن، محمد هادی]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۵، ص ۶۹ - ۷۲.</ref>. [[پیامبران اولوالعزم]] عبارتند از: [[حضرت نوح]]، [[حضرت ابراهیم]]، [[حضرت موسی]]، [[حضرت عیسی]] و [[حضرت محمد]] {{صل}} در [[قرآن]] نیز از آنان یاد شده است<ref>{{متن قرآن\|فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرَ أُوْلُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ...}} «بنابراین شکیبا باش همان‌گونه که پیامبران اولوا العزم شکیبایی ورزیدند...» سوره احقاف، آیه ۳۵.</ref>. پیامبرانی که در فاصله میان اینان برانگیخته می‌شدند، پیرو و ترویج‌کننده [[دین]] و کتاب [[پیامبر]] قبلی بودند<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]]، ص۳۷.</ref>.		اولوالعزم، به معنای صاحبان [[عزم]] و [[اراده]] و اصطلاحاً به [[پنج تن]] از [[پیامبران]] بزرگ گفته می‌شود که [[دین]] و دعوتشان جهانی بود و برای [[هدایت مردم]] شرق و [[غرب]] و جنّ و انس، [[مبعوث]] شده بودند<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]]، ص۳۷.</ref>. این [[پیامبران]]، [[صاحب]] [[شریعت]] و [[کتاب آسمانی]] بودند<ref>[[محمد هادی ذبیح‌زاده روشن\|ذبیح‌زاده روشن، محمد هادی]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۵، ص ۶۹ - ۷۲.</ref>. [[پیامبران اولوالعزم]] عبارتند از: [[حضرت نوح]]، [[حضرت ابراهیم]]، [[حضرت موسی]]، [[حضرت عیسی]] و [[حضرت محمد]] {{صل}} در [[قرآن]] نیز از آنان یاد شده است<ref>{{متن قرآن\|فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرَ أُوْلُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ...}} «بنابراین شکیبا باش همان‌گونه که پیامبران اولوا العزم شکیبایی ورزیدند...» سوره احقاف، آیه ۳۵.</ref>. پیامبرانی که در فاصله میان اینان برانگیخته می‌شدند، پیرو و ترویج‌کننده [[دین]] و کتاب [[پیامبر]] قبلی بودند<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]]، ص۳۷.</ref>.

	== ویژگی‌های انبیای اولوالعزم ==		== ویژگی‌های انبیای اولوالعزم ==

Jaafari در ‏۶ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۰۶

2023-05-06T06:06:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۳۶
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[اولوالعزم در قرآن]] - [[اولوالعزم در کلام اسلامی]] \| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[اولوالعزم در قرآن]] - [[اولوالعزم در حدیث]] - [[اولوالعزم در کلام اسلامی]] \| پرسش مرتبط = }}

	'''اولوالعزم''' به معنای صاحبان [[عزم]] و [[اراده]] است و در اصطلاح به پنج تن از [[پیامبران الهی]] گفته می‌شود که دارای رسالتی جهانی هستند. برخی اولوالعزم را به معنای [[صبر]]، [[عهد]] و یا به معنای صاحب کتاب و [[شریعت]] می‌دانند.		'''اولوالعزم''' به معنای صاحبان [[عزم]] و [[اراده]] است و در اصطلاح به پنج تن از [[پیامبران الهی]] گفته می‌شود که دارای رسالتی جهانی هستند. برخی اولوالعزم را به معنای [[صبر]]، [[عهد]] و یا به معنای صاحب کتاب و [[شریعت]] می‌دانند.

Jaafari: /* منابع */

2023-05-06T06:02:43Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۳۲
خط ۵۴:		خط ۵۴:
	# [[پرونده:000056.jpg\|22px]] [[محمد هادی ذبیح‌زاده روشن\|ذبیح‌زاده روشن، محمد هادی]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵ (کتاب)\|'''دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵''']]		# [[پرونده:000056.jpg\|22px]] [[محمد هادی ذبیح‌زاده روشن\|ذبیح‌زاده روشن، محمد هادی]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵ (کتاب)\|'''دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵''']]
	# [[پرونده:13681040.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه دینی''']]		# [[پرونده:13681040.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه دینی''']]
			# [[پرونده:1379701.jpg\|22px]] [[مهدی سازندگی\|سازندگی، مهدی]]، [[عصمت پیامبران اولوالعزم در دائرةالمعارف قرآن لیدن (کتاب)\|'''عصمت پیامبران اولوالعزم در دائرةالمعارف قرآن لیدن''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Jaafari: /* منابع */

2023-05-06T06:02:27Z

منابع

@@ خط ۱۷: / خط ۱۷: @@
 # [[رسالت]] انبیای اولوالعزم [[رسالت]] [[جهانی]] بوده است<ref>المیزان، ج۲، ص ۱۴۱ و ۱۴۲.</ref>. البته توضیح داده شده که انبیای اولوالعزم و صاحب کتاب دوگونه [[دعوت]] داشته‌اند یکی [[دعوت]] به [[خداپرستی]]، [[توحید]] و [[نفی]] [[شرک]]، و دیگری [[دعوت]] به [[احکام]] و [[شرایع]] خاص. [[دعوت]] نخست جهانی بوده است بر خلاف [[دعوت]] دوم که به [[قوم]] خاصی اختصاص داشته است و آنان [[مکلف]] می‌‌شدند به آن [[احکام]] عمل کنند.
 # [[رسالت]] انبیای اولوالعزم [[رسالت]] [[جهانی]] نبوده است. برای مثال [[حضرت موسی]] {{ع}} و [[حضرت عیسی]] {{ع}} به سوی [[بنی اسرائیل]] برانگیخته شدند و [[دعوت]] آنان به این [[قوم]] اختصاص داشت. ظاهر برخی [[آیات]] نیز مؤید این مدعاست<ref>سوره آل عمران، آیه۴۹.</ref> و نیز مفاد ظاهر [[آیات]] دیگری<ref>سوره صف، آیه۶؛ سوره اسراء، آیه۱۰۱؛ سوره طه، آیه۴۷؛ سوره شعراء، آیه۱۷؛ سوره غافر، آیه۵۳.</ref> این است که [[رسالت]] این [[پیامبران]] [[جهانی]] نبوده است. بنابراین، بین اینکه [[پیامبری]] صاحب [[کتاب آسمانی]] (اولوالعزم) باشد و رسالتش رسالتی جهانی باشد تلازمی نیست<ref>[[محمد جواد اصغری|اصغری، محمد جواد]]، [[اولوالعزم (مقاله)|مقاله «اولوالعزم»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)|دانشنامه کلام اسلامی ج۱]]، ص۵۳۶.</ref>.
 == منابع ==

Wasity: /* ویژگی‌های انبیای اولوالعزم */

2023-01-15T06:25:49Z

ویژگی‌های انبیای اولوالعزم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۵۵
خط ۷:		خط ۷:

	== ویژگی‌های انبیای اولوالعزم ==		== ویژگی‌های انبیای اولوالعزم ==
	در [[قرآن کریم]] از برخی [[~~انبیا]] [[~~الهی]] به عنوان اولوالعزم یاد شده است<ref>سوره احقاف، آیه۳۵.</ref>. درباره اینکه مقصود از اولوالعزم چیست و انبیای اولوالعزم چه کسانی هستند سه نظریه مطرح شده است:		در [[قرآن کریم]] از برخی [[انبیای الهی]] به عنوان اولوالعزم یاد شده است<ref>سوره احقاف، آیه۳۵.</ref>. درباره اینکه مقصود از اولوالعزم چیست و انبیای اولوالعزم چه کسانی هستند سه نظریه مطرح شده است:
	# برخی [[عزم]] را به معنای [[صبر]] دانسته‌اند و [[پیامبران اولوالعزم] را به [[پیامبران]] دارای [[صبر]] و [[تحمل]] در مقابل [[سختی‌ها]] و [[مشکلات]] [[تبلیغ احکام الهی]] [[تفسیر]] نموده‌اند<ref>تفسیر عاملی، ج۷، ص ۵۳۳؛ تفسیر آیات الاحکام، ص ۶۸۰.</ref>.		# برخی [[عزم]] را به معنای [[صبر]] دانسته‌اند و پیامبران اولوالعزم را به [[پیامبران]] دارای [[صبر]] و [[تحمل]] در مقابل [[سختی‌ها]] و [[مشکلات]] [[تبلیغ احکام الهی]] [[تفسیر]] نموده‌اند<ref>تفسیر عاملی، ج۷، ص ۵۳۳؛ تفسیر آیات الاحکام، ص ۶۸۰.</ref>.
	# بعضی از [[مفسرین]] با استناد به برخی از [[روایات]]، [[عزم]] در کلمه اولوالعزم را به معنای [[عهد]] دانسته‌اند.<ref>تفسیر القرآن العظیم، ج۶، ص ۳۴۲ و کنزالدقائق، ج۸، ص ۳۶۰.</ref>. مطابق این [[تفسیر]] منظور از اولوالعزم پیامبرانی هستند که [[خداوند]] از آنها بر [[عبودیت]] و [[اطاعت]] تامه خویش<ref>بحارالانوار، ج۱۱، ص ۳۵ و تفسیر القرآن الکریم، ج۶، ص ۳۴۲.</ref> یا بر [[ولایت]] [[پیامبر خاتم]] {{صل}} و [[اهل بیت]] {{عم}} ایشان<ref>بحارالانوار، ج۱۱، ص ۳۵؛ المیزان، ج۲، ص ۲۱۳؛ تفسیر قمی، ج۲، ص ۶۶.</ref> [[پیمان]] گرفته است.		# بعضی از [[مفسرین]] با استناد به برخی از [[روایات]]، [[عزم]] در کلمه اولوالعزم را به معنای [[عهد]] دانسته‌اند.<ref>تفسیر القرآن العظیم، ج۶، ص ۳۴۲ و کنزالدقائق، ج۸، ص ۳۶۰.</ref>. مطابق این [[تفسیر]] منظور از اولوالعزم پیامبرانی هستند که [[خداوند]] از آنها بر [[عبودیت]] و [[اطاعت]] تامه خویش<ref>بحارالانوار، ج۱۱، ص ۳۵ و تفسیر القرآن الکریم، ج۶، ص ۳۴۲.</ref> یا بر [[ولایت]] [[پیامبر خاتم]] {{صل}} و [[اهل بیت]] {{عم}} ایشان<ref>بحارالانوار، ج۱۱، ص ۳۵؛ المیزان، ج۲، ص ۲۱۳؛ تفسیر قمی، ج۲، ص ۶۶.</ref> [[پیمان]] گرفته است.
	# عده دیگری از [[مفسرین]] با توجه به پاره‌ای از [[روایات]] دیگر، انبیای اولوالعزم را به [[انبیاء]] دارای کتاب و [[شریعت]] [[تفسیر]] نموده‌اند<ref>المیزان، ج۲، ص ۲۱۳؛ جوامع الجامع، ج۶، ص ۲۷ و ۲۹؛ روح البیان، ج۸، ص ۴۹۵؛ کنزالدقائق، ج۱۲، ص ۲۰۳ و تفسیر المبین، ص ۵۵۰.</ref>.		# عده دیگری از [[مفسرین]] با توجه به پاره‌ای از [[روایات]] دیگر، انبیای اولوالعزم را به [[انبیاء]] دارای کتاب و [[شریعت]] [[تفسیر]] نموده‌اند<ref>المیزان، ج۲، ص ۲۱۳؛ جوامع الجامع، ج۶، ص ۲۷ و ۲۹؛ روح البیان، ج۸، ص ۴۹۵؛ کنزالدقائق، ج۱۲، ص ۲۰۳ و تفسیر المبین، ص ۵۵۰.</ref>.

Bahmani در ‏۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۲۲

2023-01-15T06:22:25Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۵۲
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[اولوالعزم در قرآن]] - [[اولوالعزم در کلام اسلامی]] \| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[اولوالعزم در قرآن]] - [[اولوالعزم در کلام اسلامی]] \| پرسش مرتبط = }}

			'''اولوالعزم''' به معنای صاحبان [[عزم]] و [[اراده]] است و در اصطلاح به پنج تن از [[پیامبران الهی]] گفته می‌شود که دارای رسالتی جهانی هستند. برخی اولوالعزم را به معنای [[صبر]]، [[عهد]] و یا به معنای صاحب کتاب و [[شریعت]] می‌دانند.

	== مقدمه ==		== مقدمه ==

Bahmani: /* مقدمه */

2023-01-15T06:19:32Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۴۹
خط ۲:		خط ۲:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	~~اولوالعزم~~ به معنای صاحبان [[عزم]] و [[اراده]] و اصطلاحاً به [[پنج تن]] از [[پیامبران]] بزرگ گفته می‌شود که [[دین]] و دعوتشان جهانی بود و برای [[هدایت مردم]] [[شرق]] و [[غرب]] و جنّ و [[~~انس~~]]، [[~~مبعوث~~]] ~~شده بودند~~. این [[پیامبران]]، صاحب [[شریعت]] و [[کتاب آسمانی]] بودند. [[پیامبران اولوالعزم]] ~~عبارت‌اند~~ از: [[حضرت نوح]] ~~{{ع}}~~، [[حضرت ابراهیم]] ~~{{ع}}~~، [[حضرت موسی]] ~~{{ع}}~~، [[حضرت عیسی]] ~~{{ع}}~~ و [[حضرت محمد]] {{صل}}؛ در [[قرآن]] نیز از آنان یاد شده است<ref>سوره احقاف، آیه ۳۵.</ref>.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]]، ص۳۷.</ref>		اولوالعزم، به معنای صاحبان [[عزم]] و [[اراده]] و اصطلاحاً به [[پنج تن]] از [[پیامبران]] بزرگ گفته می‌شود که [[دین]] و دعوتشان جهانی بود و برای [[هدایت مردم]] [[شرق]] و [[غرب]] و جنّ و انس، [[مبعوث]] شده بودند<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]]، ص۳۷.</ref>. این [[پیامبران]]، [[صاحب]] [[شریعت]] و [[کتاب آسمانی]] بودند<ref>[[محمد هادی ذبیح‌زاده روشن\|ذبیح‌زاده روشن، محمد هادی]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۵، ص ۶۹ - ۷۲.</ref>. [[پیامبران اولوالعزم]] عبارتند از: [[حضرت نوح]]، [[حضرت ابراهیم]]، [[حضرت موسی]]، [[حضرت عیسی]] و [[حضرت محمد]] {{صل}} در [[قرآن]] نیز از آنان یاد شده است<ref>{{متن قرآن\|فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرَ أُوْلُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ...}} «بنابراین شکیبا باش همان‌گونه که پیامبران اولوا العزم شکیبایی ورزیدند...» سوره احقاف، آیه ۳۵.</ref>. پیامبرانی که در فاصله میان اینان برانگیخته می‌شدند، پیرو و ترویج‌کننده [[دین]] و کتاب [[پیامبر]] قبلی بودند<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]]، ص۳۷.</ref>.

	== ویژگی‌های انبیای اولوالعزم ==		== ویژگی‌های انبیای اولوالعزم ==