اولو الامر در فقه سیاسی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2024-07-19T13:03:21Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۳۳
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[اولی‌الامر]] به معنای [[صاحبان امر]] و [[صاحبان فرمان]] است و واژه "امر" به دو معناست: [[شأن]] و [[فرمان]]<ref>حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۸۸.</ref><ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص۱۳۰.</ref>		[[اولی‌الامر]] به معنای [[صاحبان امر]] و [[صاحبان فرمان]] است و واژه "امر" به دو معناست: [[شأن]] و [[فرمان]]<ref>حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۸۸.</ref>.<ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص۱۳۰.</ref>

	== کاربری قرآنی ==		== کاربری قرآنی ==

Bahmani: /* کاربری قرآنی */

2024-07-19T13:02:19Z

کاربری قرآنی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۳۲
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	== کاربری قرآنی ==		== کاربری قرآنی ==
	{{اصلی\|اولوالامر در قرآن}}		{{اصلی\|اولوالامر در قرآن}}
	در آیه ۵۹ سوره نساء آمده است: {{متن قرآن\|أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ}}<ref>«از خداوند فرمان برید و از پیامبر و زمامدارانی که از شمایند فرمانبرداری کنید».</ref>. بر اساس این آیه [[اطاعت]] از {{متن قرآن\|أُولِي الْأَمْرِ}} همانند [[اطاعت]] از [[پیامبر اکرم]] {{صل}} [[واجب]] است؛ ولی در [[تعیین]] مصداق [[اولی‌الامر]] و اینکه چه کسانی هستند، میان فِرَق و [[مذاهب مختلف اسلامی]] [[اختلاف]] نظر وجود دارد<ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص۱۳۰.</ref>.		در آیه ۵۹ سوره نساء آمده است: {{متن قرآن\|أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ}}<ref>«از خداوند فرمان برید و از پیامبر و زمامدارانی که از شمایند فرمانبرداری کنید».</ref>. بر اساس این آیه [[اطاعت]] از {{متن قرآن\|أُولِي الْأَمْرِ}} همانند [[اطاعت]] از [[پیامبر اکرم]] {{صل}} [[واجب]] است؛ ولی در تعیین مصداق [[اولی‌الامر]] و اینکه چه کسانی هستند، میان فِرَق و [[مذاهب مختلف اسلامی]] [[اختلاف]] نظر وجود دارد<ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص۱۳۰.</ref>.

	==[[اولوالامر]] کیانند؟==		==[[اولوالامر]] کیانند؟==

Wasity: /* اولوالامر کیانند؟ */

2022-10-16T20:28:17Z

اولوالامر کیانند؟

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۵۸
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	در آیه ۵۹ سوره نساء آمده است: {{متن قرآن\|أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ}}<ref>«از خداوند فرمان برید و از پیامبر و زمامدارانی که از شمایند فرمانبرداری کنید».</ref>. بر اساس این آیه [[اطاعت]] از {{متن قرآن\|أُولِي الْأَمْرِ}} همانند [[اطاعت]] از [[پیامبر اکرم]] {{صل}} [[واجب]] است؛ ولی در [[تعیین]] مصداق [[اولی‌الامر]] و اینکه چه کسانی هستند، میان فِرَق و [[مذاهب مختلف اسلامی]] [[اختلاف]] نظر وجود دارد<ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص۱۳۰.</ref>.		در آیه ۵۹ سوره نساء آمده است: {{متن قرآن\|أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ}}<ref>«از خداوند فرمان برید و از پیامبر و زمامدارانی که از شمایند فرمانبرداری کنید».</ref>. بر اساس این آیه [[اطاعت]] از {{متن قرآن\|أُولِي الْأَمْرِ}} همانند [[اطاعت]] از [[پیامبر اکرم]] {{صل}} [[واجب]] است؛ ولی در [[تعیین]] مصداق [[اولی‌الامر]] و اینکه چه کسانی هستند، میان فِرَق و [[مذاهب مختلف اسلامی]] [[اختلاف]] نظر وجود دارد<ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص۱۳۰.</ref>.

	==اولوالامر کیانند؟==		==[[اولوالامر]] کیانند؟==
	{{اصلی\|مصداق‌شناسی اولوالامر}}		{{اصلی\|مصداق‌شناسی اولوالامر}}
	=== از دیدگاه اهل‌سنت ===		=== از دیدگاه [[اهل‌سنت]] ===
	[[اولوالامر]] در [[مذهب]] [[اهل سنت]]، از معنای گسترده‌ای برخوردار است؛ به گونه‌ای که زمام‌داران و هر کسی را که دارای [[خلافت ظاهری]] باشد شامل می‌گردد، نظیر: [[خلفای راشدین]]، [[صحابه پیامبر]] {{صل}}، [[فرماندهان لشکر]] و مانند آنها<ref>تفسیر نمونه، ج۳، ص۴۴۰؛ التفسیرالکبیر، ج۱۰، ص۱۴۴؛ بلاذری، انساب الاشراف، ج۴، ص۳۰۱؛ ر. ک: خلفای راشدین.</ref>، ~~"امرا~~ و [[والیان]] عصر [[رسول خدا]] {{صل}}~~"، "~~[[انبیای الهی]]~~"، "~~[[آمران به معروف]]~~"، "~~متدینان [[مطیع]] [[خداوند]] از [[فقها]]"<ref>احمد بن یوسف سمین حلبی، عمدة الحفاظ، ج۱، ص۱۳۰.</ref>، "[[حکما]]~~"، "وعاظ"، "~~[[علما]]~~"، "~~[[جماعت]] [[اهل حل و عقد]]"<ref>سیدمحمدحسین طباطبایی، المیزان، ج۴، ص۳۹۲-۴۰۱.</ref> و "[[سلطان]] [[دادگر]]"<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۸۷.</ref>.<ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص۱۳۰؛ [[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ~~ص ۵۴~~.</ref>		اولوالامر در [[مذهب]] [[اهل سنت]]، از معنای گسترده‌ای برخوردار است؛ به گونه‌ای که زمام‌داران و هر کسی را که دارای [[خلافت ظاهری]] باشد شامل می‌گردد، نظیر: [[خلفای راشدین]]، [[صحابه پیامبر]]{{صل}}، [[فرماندهان لشکر]] و مانند آنها<ref>تفسیر نمونه، ج۳، ص۴۴۰؛ التفسیرالکبیر، ج۱۰، ص۱۴۴؛ بلاذری، انساب الاشراف، ج۴، ص۳۰۱؛ ر. ک: خلفای راشدین.</ref>، «امرا و [[والیان]] عصر [[رسول خدا]]{{صل}}»، «[[انبیای الهی]]»، «[[آمران به معروف]]»، «[[متدینان]] [[مطیع]] [[خداوند]] از [[فقها]]»<ref>احمد بن یوسف سمین حلبی، عمدة الحفاظ، ج۱، ص۱۳۰.</ref>، «[[حکما]]»، «وعاظ»، «[[علما]]»، «[[جماعت]] [[اهل حل و عقد]]»<ref>سیدمحمدحسین طباطبایی، المیزان، ج۴، ص۳۹۲-۴۰۱.</ref> و «[[سلطان]] [[دادگر]]»<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۸۷.</ref>.<ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص۱۳۰؛ [[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص۵۴.</ref>

	=== از دیدگاه شیعه ===		=== از دیدگاه [[شیعه]] ===
	در [[اعتقاد]] ~~[[شیعه]]،~~ [[امامان معصوم]] هستند که [[رهبری]] [[معنوی]] و مادی [[جامعه اسلامی]]، در تمام [[شؤون]] [[زندگی]]، از طرف [[خداوند]] و توسط [[پیامبر]] {{صل}} به آنها داده شده است<ref>ر. ک: امامت.</ref> و شامل دیگران، حتی [[نمایندگان خاص]] آنها نمی‌گردد؛ هر چند [[اطاعت]] از [[نمایندگان]] و [[جانشینان]] [[ائمه]] نیز، از باب [[ولایت]] [[واجب]] است<ref>مروج الذهب، ج۲، ص۴۳۲؛ نهج البلاغه، نامه ۳۱ و خطبه‌های ۳، ۸۷، ۱۰۹ و ۲۳۹.</ref>. [[شیخ طوسی]] می‌گوید: [[طاعت]] هیچ‌ کس جز کسی که [[معصوم]] و مصون از [[سهو]] و [[خطا]] باشد، جایز نیست و امرا و [[علما]] چنین شأنی ندارند و چنین طاعتی از [[ائمه]] {{عم}} [[واجب]] است که [[ادله]] بر [[عصمت]] و [[طهارت]] آنان [[قائم]] است و بعید است مراد [[علما]] باشد؛ زیرا فرموده است: {{متن قرآن\|أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ}} و [[علما]] صاحب امر و [[فرمان]] نیستند<ref>شیخ طوسی، التبیان، ج۳، ص۲۳۶.</ref>.		در [[اعتقاد]] شیعه، [[امامان معصوم]] هستند که [[رهبری]] [[معنوی]] و مادی [[جامعه اسلامی]]، در تمام [[شؤون]] [[زندگی]]، از طرف خداوند و توسط [[پیامبر]]{{صل}} به آنها داده شده است<ref>ر. ک: امامت.</ref> و شامل دیگران، حتی [[نمایندگان خاص]] آنها نمی‌گردد؛ هر چند [[اطاعت]] از [[نمایندگان]] و [[جانشینان]] [[ائمه]] نیز، از باب [[ولایت]] [[واجب]] است<ref>مروج الذهب، ج۲، ص۴۳۲؛ نهج البلاغه، نامه ۳۱ و خطبه‌های ۳، ۸۷، ۱۰۹ و ۲۳۹.</ref>. [[شیخ طوسی]] می‌گوید: [[طاعت]] هیچ‌ کس جز کسی که [[معصوم]] و مصون از [[سهو]] و [[خطا]] باشد، جایز نیست و امرا و علما چنین شأنی ندارند و چنین طاعتی از ائمه{{عم}} واجب است که [[ادله]] بر [[عصمت]] و [[طهارت]] آنان [[قائم]] است و بعید است مراد علما باشد؛ زیرا فرموده است: {{متن قرآن\|أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ}} و علما صاحب امر و [[فرمان]] نیستند<ref>شیخ طوسی، التبیان، ج۳، ص۲۳۶.</ref>.

	[[فخر رازی]] [[استدلال]] می‌کند که [[اولوالامر]] باید [[معصوم]] باشند؛ ~~چرا که~~ اگر [[معصوم]] از [[خطا]] نباشند، [[خداوند]] با وجود [[اقدام]] آنان به ~~[[خطا]]،~~ همگان را به ~~متابعت آنان~~ [[~~فرمان~~]] داده است؛ حال آنکه [[خطا]] فی‌نفسه منهیٌ‌عنه است<ref>فخرالدین رازی، مفاتیح الغیب، ج۱۰، ص۱۱۳.</ref>.		[[فخر رازی]] [[استدلال]] می‌کند که اولوالامر باید معصوم باشند؛ چراکه اگر معصوم از خطا نباشند، خداوند با وجود [[اقدام]] آنان به خطا، همگان را به [[متابعت]] آنان فرمان داده است؛ حال آنکه [[خطا]] فی‌نفسه منهیٌ‌عنه است<ref>فخرالدین رازی، مفاتیح الغیب، ج۱۰، ص۱۱۳.</ref>.

	[[علامه طباطبایی]] در [[المیزان]] چنین آورده است: مراد از [[اولی‌الامر]] افرادی از [[امت اسلامی]] هستند که [[عصمت]] در [[قول و فعل]] داشته باشند و چنین افرادی واجب‌ الاطاعة هستند و [[معرفت]] چنین اشخاصی [[نیازمند]] تصریح [[خداوند]] از [[کلام]] [[وحی]] یا زبان [[رسول خدا]] {{صل}} است و بنا بر [[روایات]] و [[احادیث]] وارده از طریق [[پیامبر]] {{صل}} و [[ائمه معصومین]]، [[اولی‌الامر]] [[ائمه دوازده‌گانه]] {{عم}} هستند<ref>سیدمحمدحسین طباطبایی، المیزان، ج۴، ص۴۰۰.</ref>.<ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص۱۳۰؛ [[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ~~ص ۵۴~~.</ref>		[[علامه طباطبایی]] در [[المیزان]] چنین آورده است: مراد از [[اولی‌الامر]] افرادی از [[امت اسلامی]] هستند که [[عصمت]] در [[قول و فعل]] داشته باشند و چنین افرادی واجب‌ الاطاعة هستند و [[معرفت]] چنین اشخاصی نیازمند تصریح [[خداوند]] از [[کلام]] [[وحی]] یا زبان [[رسول خدا]]{{صل}} است و بنا بر [[روایات]] و [[احادیث]] وارده از طریق [[پیامبر]]{{صل}} و [[ائمه معصومین]]، اولی‌الامر [[ائمه دوازده‌گانه]]{{عم}} هستند<ref>سیدمحمدحسین طباطبایی، المیزان، ج۴، ص۴۰۰.</ref>.<ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص۱۳۰؛ [[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص۵۴.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Wasity: /* مصداق اولوالامر از نگاه شیعه */

2022-10-16T20:26:34Z

مصداق اولوالامر از نگاه شیعه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۵۶
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	[[اولوالامر]] در [[مذهب]] [[اهل سنت]]، از معنای گسترده‌ای برخوردار است؛ به گونه‌ای که زمام‌داران و هر کسی را که دارای [[خلافت ظاهری]] باشد شامل می‌گردد، نظیر: [[خلفای راشدین]]، [[صحابه پیامبر]] {{صل}}، [[فرماندهان لشکر]] و مانند آنها<ref>تفسیر نمونه، ج۳، ص۴۴۰؛ التفسیرالکبیر، ج۱۰، ص۱۴۴؛ بلاذری، انساب الاشراف، ج۴، ص۳۰۱؛ ر. ک: خلفای راشدین.</ref>، "امرا و [[والیان]] عصر [[رسول خدا]] {{صل}}"، "[[انبیای الهی]]"، "[[آمران به معروف]]"، "متدینان [[مطیع]] [[خداوند]] از [[فقها]]"<ref>احمد بن یوسف سمین حلبی، عمدة الحفاظ، ج۱، ص۱۳۰.</ref>، "[[حکما]]"، "وعاظ"، "[[علما]]"، "[[جماعت]] [[اهل حل و عقد]]"<ref>سیدمحمدحسین طباطبایی، المیزان، ج۴، ص۳۹۲-۴۰۱.</ref> و "[[سلطان]] [[دادگر]]"<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۸۷.</ref>.<ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص۱۳۰؛ [[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۵۴.</ref>		[[اولوالامر]] در [[مذهب]] [[اهل سنت]]، از معنای گسترده‌ای برخوردار است؛ به گونه‌ای که زمام‌داران و هر کسی را که دارای [[خلافت ظاهری]] باشد شامل می‌گردد، نظیر: [[خلفای راشدین]]، [[صحابه پیامبر]] {{صل}}، [[فرماندهان لشکر]] و مانند آنها<ref>تفسیر نمونه، ج۳، ص۴۴۰؛ التفسیرالکبیر، ج۱۰، ص۱۴۴؛ بلاذری، انساب الاشراف، ج۴، ص۳۰۱؛ ر. ک: خلفای راشدین.</ref>، "امرا و [[والیان]] عصر [[رسول خدا]] {{صل}}"، "[[انبیای الهی]]"، "[[آمران به معروف]]"، "متدینان [[مطیع]] [[خداوند]] از [[فقها]]"<ref>احمد بن یوسف سمین حلبی، عمدة الحفاظ، ج۱، ص۱۳۰.</ref>، "[[حکما]]"، "وعاظ"، "[[علما]]"، "[[جماعت]] [[اهل حل و عقد]]"<ref>سیدمحمدحسین طباطبایی، المیزان، ج۴، ص۳۹۲-۴۰۱.</ref> و "[[سلطان]] [[دادگر]]"<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۸۷.</ref>.<ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص۱۳۰؛ [[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۵۴.</ref>

	== ~~مصداق اولوالامر~~ از ~~نگاه~~ شیعه ==		=== از دیدگاه شیعه ===
	در [[اعتقاد]] [[شیعه]]، [[امامان معصوم]] هستند که [[رهبری]] [[معنوی]] و مادی [[جامعه اسلامی]]، در تمام [[شؤون]] [[زندگی]]، از طرف [[خداوند]] و توسط [[پیامبر]] {{صل}} به آنها داده شده است<ref>ر. ک: امامت.</ref> و شامل دیگران، حتی [[نمایندگان خاص]] آنها نمی‌گردد؛ هر چند [[اطاعت]] از [[نمایندگان]] و [[جانشینان]] [[ائمه]] نیز، از باب [[ولایت]] [[واجب]] است<ref>مروج الذهب، ج۲، ص۴۳۲؛ نهج البلاغه، نامه ۳۱ و خطبه‌های ۳، ۸۷، ۱۰۹ و ۲۳۹.</ref>. [[شیخ طوسی]] می‌گوید: [[طاعت]] هیچ‌ کس جز کسی که [[معصوم]] و مصون از [[سهو]] و [[خطا]] باشد، جایز نیست و امرا و [[علما]] چنین شأنی ندارند و چنین طاعتی از [[ائمه]] {{عم}} [[واجب]] است که [[ادله]] بر [[عصمت]] و [[طهارت]] آنان [[قائم]] است و بعید است مراد [[علما]] باشد؛ زیرا فرموده است: {{متن قرآن\|أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ}} و [[علما]] صاحب امر و [[فرمان]] نیستند<ref>شیخ طوسی، التبیان، ج۳، ص۲۳۶.</ref>.		در [[اعتقاد]] [[شیعه]]، [[امامان معصوم]] هستند که [[رهبری]] [[معنوی]] و مادی [[جامعه اسلامی]]، در تمام [[شؤون]] [[زندگی]]، از طرف [[خداوند]] و توسط [[پیامبر]] {{صل}} به آنها داده شده است<ref>ر. ک: امامت.</ref> و شامل دیگران، حتی [[نمایندگان خاص]] آنها نمی‌گردد؛ هر چند [[اطاعت]] از [[نمایندگان]] و [[جانشینان]] [[ائمه]] نیز، از باب [[ولایت]] [[واجب]] است<ref>مروج الذهب، ج۲، ص۴۳۲؛ نهج البلاغه، نامه ۳۱ و خطبه‌های ۳، ۸۷، ۱۰۹ و ۲۳۹.</ref>. [[شیخ طوسی]] می‌گوید: [[طاعت]] هیچ‌ کس جز کسی که [[معصوم]] و مصون از [[سهو]] و [[خطا]] باشد، جایز نیست و امرا و [[علما]] چنین شأنی ندارند و چنین طاعتی از [[ائمه]] {{عم}} [[واجب]] است که [[ادله]] بر [[عصمت]] و [[طهارت]] آنان [[قائم]] است و بعید است مراد [[علما]] باشد؛ زیرا فرموده است: {{متن قرآن\|أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ}} و [[علما]] صاحب امر و [[فرمان]] نیستند<ref>شیخ طوسی، التبیان، ج۳، ص۲۳۶.</ref>.

Wasity: /* مصادیق اولوالامر از نگاه اهل سنت */

2022-10-16T20:26:00Z

مصادیق اولوالامر از نگاه اهل سنت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۵۶
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	==اولوالامر کیانند؟==		==اولوالامر کیانند؟==
	{{اصلی\|مصداق‌شناسی اولوالامر}}		{{اصلی\|مصداق‌شناسی اولوالامر}}
	=== ~~مصادیق اولوالامر~~ از ~~نگاه اهل سنت~~ ===		=== از دیدگاه اهل‌سنت ===
	[[اولوالامر]] در [[مذهب]] [[اهل سنت]]، از معنای گسترده‌ای برخوردار است؛ به گونه‌ای که زمام‌داران و هر کسی را که دارای [[خلافت ظاهری]] باشد شامل می‌گردد، نظیر: [[خلفای راشدین]]، [[صحابه پیامبر]] {{صل}}، [[فرماندهان لشکر]] و مانند آنها<ref>تفسیر نمونه، ج۳، ص۴۴۰؛ التفسیرالکبیر، ج۱۰، ص۱۴۴؛ بلاذری، انساب الاشراف، ج۴، ص۳۰۱؛ ر. ک: خلفای راشدین.</ref>، "امرا و [[والیان]] عصر [[رسول خدا]] {{صل}}"، "[[انبیای الهی]]"، "[[آمران به معروف]]"، "متدینان [[مطیع]] [[خداوند]] از [[فقها]]"<ref>احمد بن یوسف سمین حلبی، عمدة الحفاظ، ج۱، ص۱۳۰.</ref>، "[[حکما]]"، "وعاظ"، "[[علما]]"، "[[جماعت]] [[اهل حل و عقد]]"<ref>سیدمحمدحسین طباطبایی، المیزان، ج۴، ص۳۹۲-۴۰۱.</ref> و "[[سلطان]] [[دادگر]]"<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۸۷.</ref>.<ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص۱۳۰؛ [[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۵۴.</ref>		[[اولوالامر]] در [[مذهب]] [[اهل سنت]]، از معنای گسترده‌ای برخوردار است؛ به گونه‌ای که زمام‌داران و هر کسی را که دارای [[خلافت ظاهری]] باشد شامل می‌گردد، نظیر: [[خلفای راشدین]]، [[صحابه پیامبر]] {{صل}}، [[فرماندهان لشکر]] و مانند آنها<ref>تفسیر نمونه، ج۳، ص۴۴۰؛ التفسیرالکبیر، ج۱۰، ص۱۴۴؛ بلاذری، انساب الاشراف، ج۴، ص۳۰۱؛ ر. ک: خلفای راشدین.</ref>، "امرا و [[والیان]] عصر [[رسول خدا]] {{صل}}"، "[[انبیای الهی]]"، "[[آمران به معروف]]"، "متدینان [[مطیع]] [[خداوند]] از [[فقها]]"<ref>احمد بن یوسف سمین حلبی، عمدة الحفاظ، ج۱، ص۱۳۰.</ref>، "[[حکما]]"، "وعاظ"، "[[علما]]"، "[[جماعت]] [[اهل حل و عقد]]"<ref>سیدمحمدحسین طباطبایی، المیزان، ج۴، ص۳۹۲-۴۰۱.</ref> و "[[سلطان]] [[دادگر]]"<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۸۷.</ref>.<ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص۱۳۰؛ [[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۵۴.</ref>

Wasity: /* مصادیق اولوالامر از نگاه اهل سنت */

2022-10-16T20:25:34Z

مصادیق اولوالامر از نگاه اهل سنت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۵۵
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	در آیه ۵۹ سوره نساء آمده است: {{متن قرآن\|أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ}}<ref>«از خداوند فرمان برید و از پیامبر و زمامدارانی که از شمایند فرمانبرداری کنید».</ref>. بر اساس این آیه [[اطاعت]] از {{متن قرآن\|أُولِي الْأَمْرِ}} همانند [[اطاعت]] از [[پیامبر اکرم]] {{صل}} [[واجب]] است؛ ولی در [[تعیین]] مصداق [[اولی‌الامر]] و اینکه چه کسانی هستند، میان فِرَق و [[مذاهب مختلف اسلامی]] [[اختلاف]] نظر وجود دارد<ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص۱۳۰.</ref>.		در آیه ۵۹ سوره نساء آمده است: {{متن قرآن\|أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ}}<ref>«از خداوند فرمان برید و از پیامبر و زمامدارانی که از شمایند فرمانبرداری کنید».</ref>. بر اساس این آیه [[اطاعت]] از {{متن قرآن\|أُولِي الْأَمْرِ}} همانند [[اطاعت]] از [[پیامبر اکرم]] {{صل}} [[واجب]] است؛ ولی در [[تعیین]] مصداق [[اولی‌الامر]] و اینکه چه کسانی هستند، میان فِرَق و [[مذاهب مختلف اسلامی]] [[اختلاف]] نظر وجود دارد<ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص۱۳۰.</ref>.

	== مصادیق اولوالامر از نگاه اهل سنت ==		==اولوالامر کیانند؟==
			{{اصلی\|مصداق‌شناسی اولوالامر}}
			=== مصادیق اولوالامر از نگاه اهل سنت ===
	[[اولوالامر]] در [[مذهب]] [[اهل سنت]]، از معنای گسترده‌ای برخوردار است؛ به گونه‌ای که زمام‌داران و هر کسی را که دارای [[خلافت ظاهری]] باشد شامل می‌گردد، نظیر: [[خلفای راشدین]]، [[صحابه پیامبر]] {{صل}}، [[فرماندهان لشکر]] و مانند آنها<ref>تفسیر نمونه، ج۳، ص۴۴۰؛ التفسیرالکبیر، ج۱۰، ص۱۴۴؛ بلاذری، انساب الاشراف، ج۴، ص۳۰۱؛ ر. ک: خلفای راشدین.</ref>، "امرا و [[والیان]] عصر [[رسول خدا]] {{صل}}"، "[[انبیای الهی]]"، "[[آمران به معروف]]"، "متدینان [[مطیع]] [[خداوند]] از [[فقها]]"<ref>احمد بن یوسف سمین حلبی، عمدة الحفاظ، ج۱، ص۱۳۰.</ref>، "[[حکما]]"، "وعاظ"، "[[علما]]"، "[[جماعت]] [[اهل حل و عقد]]"<ref>سیدمحمدحسین طباطبایی، المیزان، ج۴، ص۳۹۲-۴۰۱.</ref> و "[[سلطان]] [[دادگر]]"<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۸۷.</ref>.<ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص۱۳۰؛ [[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۵۴.</ref>		[[اولوالامر]] در [[مذهب]] [[اهل سنت]]، از معنای گسترده‌ای برخوردار است؛ به گونه‌ای که زمام‌داران و هر کسی را که دارای [[خلافت ظاهری]] باشد شامل می‌گردد، نظیر: [[خلفای راشدین]]، [[صحابه پیامبر]] {{صل}}، [[فرماندهان لشکر]] و مانند آنها<ref>تفسیر نمونه، ج۳، ص۴۴۰؛ التفسیرالکبیر، ج۱۰، ص۱۴۴؛ بلاذری، انساب الاشراف، ج۴، ص۳۰۱؛ ر. ک: خلفای راشدین.</ref>، "امرا و [[والیان]] عصر [[رسول خدا]] {{صل}}"، "[[انبیای الهی]]"، "[[آمران به معروف]]"، "متدینان [[مطیع]] [[خداوند]] از [[فقها]]"<ref>احمد بن یوسف سمین حلبی، عمدة الحفاظ، ج۱، ص۱۳۰.</ref>، "[[حکما]]"، "وعاظ"، "[[علما]]"، "[[جماعت]] [[اهل حل و عقد]]"<ref>سیدمحمدحسین طباطبایی، المیزان، ج۴، ص۳۹۲-۴۰۱.</ref> و "[[سلطان]] [[دادگر]]"<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۸۷.</ref>.<ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص۱۳۰؛ [[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۵۴.</ref>

Wasity: /* اولوالامر در قرآن */

2022-10-16T20:24:06Z

اولوالامر در قرآن

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۵۴
خط ۹:		خط ۹:
	[[اولی‌الامر]] به معنای [[صاحبان امر]] و [[صاحبان فرمان]] است و واژه "امر" به دو معناست: [[شأن]] و [[فرمان]]<ref>حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۸۸.</ref><ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص۱۳۰.</ref>		[[اولی‌الامر]] به معنای [[صاحبان امر]] و [[صاحبان فرمان]] است و واژه "امر" به دو معناست: [[شأن]] و [[فرمان]]<ref>حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۸۸.</ref><ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص۱۳۰.</ref>

	== اولوالامر در [[قرآن~~]] ==~~		== کاربری قرآنی ==
			{{اصلی\|اولوالامر در قرآن}}
	در آیه ۵۹ سوره نساء آمده است: {{متن قرآن\|أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ}}<ref>«از خداوند فرمان برید و از پیامبر و زمامدارانی که از شمایند فرمانبرداری کنید».</ref>. بر اساس این آیه [[اطاعت]] از {{متن قرآن\|أُولِي الْأَمْرِ}} همانند [[اطاعت]] از [[پیامبر اکرم]] {{صل}} [[واجب]] است؛ ولی در [[تعیین]] مصداق [[اولی‌الامر]] و اینکه چه کسانی هستند، میان فِرَق و [[مذاهب مختلف اسلامی]] [[اختلاف]] نظر وجود دارد<ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص۱۳۰.</ref>.		در آیه ۵۹ سوره نساء آمده است: {{متن قرآن\|أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ}}<ref>«از خداوند فرمان برید و از پیامبر و زمامدارانی که از شمایند فرمانبرداری کنید».</ref>. بر اساس این آیه [[اطاعت]] از {{متن قرآن\|أُولِي الْأَمْرِ}} همانند [[اطاعت]] از [[پیامبر اکرم]] {{صل}} [[واجب]] است؛ ولی در [[تعیین]] مصداق [[اولی‌الامر]] و اینکه چه کسانی هستند، میان فِرَق و [[مذاهب مختلف اسلامی]] [[اختلاف]] نظر وجود دارد<ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص۱۳۰.</ref>.

Bahmani در ‏۱۶ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۰۷

2022-10-16T05:07:18Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۳۷
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = اولو الامر		\| موضوع مرتبط = اولو الامر
	\| عنوان مدخل = اولو الامر		\| عنوان مدخل = اولو الامر
	\| مداخل مرتبط = [[اولو الامر در لغت]] - [[اولو الامر در قرآن]] - [[اولو الامر در حدیث~~]] - [[اولو الامر در کلام اسلامی~~]] - [[اولو الامر در فقه سیاسی]] - [[اولو الامر در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]] - [[اولو الامر از دیدگاه اهل سنت]]		\| مداخل مرتبط = [[اولو الامر در لغت]] - [[اولو الامر در قرآن]] - [[اولو الامر در حدیث]] - [[اولو الامر در فقه سیاسی]] - [[اولو الامر در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]] - [[اولو الامر از دیدگاه اهل سنت]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Bahmani در ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۱۹

2022-10-15T09:19:24Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۴۹
خط ۱۳:		خط ۱۳:

	== مصادیق اولوالامر از نگاه اهل سنت ==		== مصادیق اولوالامر از نگاه اهل سنت ==
	[[اولوالامر]] در [[مذهب]] [[اهل سنت]]، از معنای گسترده‌ای برخوردار است؛ به گونه‌ای که زمام‌داران و هر کسی را که دارای [[خلافت ظاهری]] باشد شامل می‌گردد، نظیر: [[خلفای راشدین]]، [[صحابه پیامبر]] {{صل}}، [[فرماندهان لشکر]] و مانند آنها<ref>تفسیر نمونه، ج۳، ص۴۴۰؛ التفسیرالکبیر، ج۱۰، ص۱۴۴؛ بلاذری، انساب الاشراف، ج۴، ص۳۰۱؛ ر. ک: خلفای راشدین.</ref>، "امرا و [[والیان]] عصر [[رسول خدا]] {{صل}}"، "[[انبیای الهی]]"، "[[آمران به معروف]]"، "متدینان [[مطیع]] [[خداوند]] از [[فقها]]"<ref>احمد بن یوسف سمین حلبی، عمدة الحفاظ، ج۱، ص۱۳۰.</ref>، "[[حکما]]"، "وعاظ"، "[[علما]]"، "[[جماعت]] [[اهل حل و عقد]]"<ref>سیدمحمدحسین طباطبایی، المیزان، ج۴، ص۳۹۲-۴۰۱.</ref> و "[[سلطان]] [[دادگر]]"<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۸۷.</ref><ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص۱۳۰؛ [[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۵۴.</ref>		[[اولوالامر]] در [[مذهب]] [[اهل سنت]]، از معنای گسترده‌ای برخوردار است؛ به گونه‌ای که زمام‌داران و هر کسی را که دارای [[خلافت ظاهری]] باشد شامل می‌گردد، نظیر: [[خلفای راشدین]]، [[صحابه پیامبر]] {{صل}}، [[فرماندهان لشکر]] و مانند آنها<ref>تفسیر نمونه، ج۳، ص۴۴۰؛ التفسیرالکبیر، ج۱۰، ص۱۴۴؛ بلاذری، انساب الاشراف، ج۴، ص۳۰۱؛ ر. ک: خلفای راشدین.</ref>، "امرا و [[والیان]] عصر [[رسول خدا]] {{صل}}"، "[[انبیای الهی]]"، "[[آمران به معروف]]"، "متدینان [[مطیع]] [[خداوند]] از [[فقها]]"<ref>احمد بن یوسف سمین حلبی، عمدة الحفاظ، ج۱، ص۱۳۰.</ref>، "[[حکما]]"، "وعاظ"، "[[علما]]"، "[[جماعت]] [[اهل حل و عقد]]"<ref>سیدمحمدحسین طباطبایی، المیزان، ج۴، ص۳۹۲-۴۰۱.</ref> و "[[سلطان]] [[دادگر]]"<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۸۷.</ref>.<ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص۱۳۰؛ [[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۵۴.</ref>

	== مصداق اولوالامر از نگاه شیعه ==		== مصداق اولوالامر از نگاه شیعه ==
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	[[فخر رازی]] [[استدلال]] می‌کند که [[اولوالامر]] باید [[معصوم]] باشند؛ چرا که اگر [[معصوم]] از [[خطا]] نباشند، [[خداوند]] با وجود [[اقدام]] آنان به [[خطا]]، همگان را به متابعت آنان [[فرمان]] داده است؛ حال آنکه [[خطا]] فی‌نفسه منهیٌ‌عنه است<ref>فخرالدین رازی، مفاتیح الغیب، ج۱۰، ص۱۱۳.</ref>.		[[فخر رازی]] [[استدلال]] می‌کند که [[اولوالامر]] باید [[معصوم]] باشند؛ چرا که اگر [[معصوم]] از [[خطا]] نباشند، [[خداوند]] با وجود [[اقدام]] آنان به [[خطا]]، همگان را به متابعت آنان [[فرمان]] داده است؛ حال آنکه [[خطا]] فی‌نفسه منهیٌ‌عنه است<ref>فخرالدین رازی، مفاتیح الغیب، ج۱۰، ص۱۱۳.</ref>.

	[[علامه طباطبایی]] در [[المیزان]] چنین آورده است: مراد از [[اولی‌الامر]] افرادی از [[امت اسلامی]] هستند که [[عصمت]] در [[قول و فعل]] داشته باشند و چنین افرادی واجب‌ الاطاعة هستند و [[معرفت]] چنین اشخاصی [[نیازمند]] تصریح [[خداوند]] از [[کلام]] [[وحی]] یا زبان [[رسول خدا]] {{صل}} است و بنا بر [[روایات]] و [[احادیث]] وارده از طریق [[پیامبر]] {{صل}} و [[ائمه معصومین]]، [[اولی‌الامر]] [[ائمه دوازده‌گانه]] {{عم}} هستند<ref>سیدمحمدحسین طباطبایی، المیزان، ج۴، ص۴۰۰.</ref><ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص۱۳۰؛ [[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۵۴.</ref>		[[علامه طباطبایی]] در [[المیزان]] چنین آورده است: مراد از [[اولی‌الامر]] افرادی از [[امت اسلامی]] هستند که [[عصمت]] در [[قول و فعل]] داشته باشند و چنین افرادی واجب‌ الاطاعة هستند و [[معرفت]] چنین اشخاصی [[نیازمند]] تصریح [[خداوند]] از [[کلام]] [[وحی]] یا زبان [[رسول خدا]] {{صل}} است و بنا بر [[روایات]] و [[احادیث]] وارده از طریق [[پیامبر]] {{صل}} و [[ائمه معصومین]]، [[اولی‌الامر]] [[ائمه دوازده‌گانه]] {{عم}} هستند<ref>سیدمحمدحسین طباطبایی، المیزان، ج۴، ص۴۰۰.</ref>.<ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص۱۳۰؛ [[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۵۴.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۱۰

2022-10-15T09:10:27Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۴۰
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = اولو الامر		\| موضوع مرتبط = اولو الامر
	\| عنوان مدخل = [[اولو الامر]]		\| عنوان مدخل = اولو الامر
	\| مداخل مرتبط = [[اولو الامر در قرآن]] - [[اولو الامر در حدیث]] - [[اولو الامر در کلام اسلامی]] - [[اولو الامر در فقه سیاسی]]		\| مداخل مرتبط = [[اولو الامر در لغت]] - [[اولو الامر در قرآن]] - [[اولو الامر در حدیث]] - [[اولو الامر در کلام اسلامی]] - [[اولو الامر در فقه سیاسی]] - [[اولو الامر در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]] - [[اولو الامر از دیدگاه اهل سنت]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}