ایاد - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity در ‏۳۰ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۰۸

2022-10-30T05:08:56Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۳۸
خط ۱:		خط ۱:
	== مقدمه == ~~اِیاد''':~~ قبیله‌ای [[عدنانی]] از [[متولیان]] [[کعبه]] بودند که نسبشان به [[ایاد بن نزار بن مَعْد بن عدنان]] می‌رسد، چون ایادیان در [[حفظ]] [[نسل]] و [[نسب]] خود اهتمامی نداشتند و در سرزمین‌های گوناگون در میان [[اقوام]] [[عرب]] و غیرعرب می‌زیستند، نسبشان گم شد و از آنها چهار [[قبیله]] [[مالک]]، حُذاقه، یَقْدم و نزار شناخته شده‌اند. از [[القاب]] این قبیله الطبق یاد شده است. [[جرهمیان]] در پی رویدادی که مجبور به [[اخراج]] از [[مکه]] شدند [[حجرالاسود]] را از کعبه جدا و در محلی [[دفن]] کردند، همین موجب از دست رفتن [[تولیت کعبه]] از دست ایادیان و افتادن آن به دست [[خزاعه]] شد. در پی این رویداد ایادیان پراکنده شدند، گروهی به [[سرزمین]] خانق تَهامَه رفتند در آنجا ازدیاد نسل کردند، بنومعد چون از آنان ناخرسند بودند بر آنها شوریدند و آنان را پراکنده کردند، گروهی به [[یمن]] رفتند و جمعی نیز راهی [[طائف]] شدند. بسیاری از ایادیان نیز در [[عراق]] ساکن شدند. ایادیان با [[حکومت]] ساسانی رابطه‌ای دشمنانه داشتند و [[پادشاهان]] ساسانی در پی [[پیش‌گیری]] از تجاوزهای آنان به قلمرو خود یا [[سرکوب]] و اخراج آنان از منطقه عراق بودند. با [[ظهور]] [[اسلام]]، گروهی از آنان راهی [[روم]] شدند و شماری نیز در شهرهای [[حمص]] و [[انطاکیه]] و قنسرین و سرزمین‌های پیرامون پراکنده شدند.		== مقدمه ==
			«اِیاد» قبیله‌ای [[عدنانی]] از [[متولیان]] [[کعبه]] بودند که نسبشان به [[ایاد بن نزار بن مَعْد بن عدنان]] می‌رسد، چون ایادیان در [[حفظ]] [[نسل]] و [[نسب]] خود اهتمامی نداشتند و در سرزمین‌های گوناگون در میان [[اقوام]] [[عرب]] و غیرعرب می‌زیستند، نسبشان گم شد و از آنها چهار [[قبیله]] [[مالک]]، حُذاقه، یَقْدم و نزار شناخته شده‌اند. از [[القاب]] این قبیله الطبق یاد شده است. [[جرهمیان]] در پی رویدادی که مجبور به [[اخراج]] از [[مکه]] شدند [[حجرالاسود]] را از کعبه جدا و در محلی [[دفن]] کردند، همین موجب از دست رفتن [[تولیت کعبه]] از دست ایادیان و افتادن آن به دست [[خزاعه]] شد. در پی این رویداد ایادیان پراکنده شدند، گروهی به [[سرزمین]] خانق تَهامَه رفتند در آنجا ازدیاد نسل کردند، بنومعد چون از آنان ناخرسند بودند بر آنها شوریدند و آنان را پراکنده کردند، گروهی به [[یمن]] رفتند و جمعی نیز راهی [[طائف]] شدند. بسیاری از ایادیان نیز در [[عراق]] ساکن شدند. ایادیان با [[حکومت]] ساسانی رابطه‌ای دشمنانه داشتند و [[پادشاهان]] ساسانی در پی [[پیش‌گیری]] از تجاوزهای آنان به قلمرو خود یا [[سرکوب]] و اخراج آنان از منطقه عراق بودند. با [[ظهور]] [[اسلام]]، گروهی از آنان راهی [[روم]] شدند و شماری نیز در شهرهای [[حمص]] و [[انطاکیه]] و قنسرین و سرزمین‌های پیرامون پراکنده شدند.

	جمعی از قبیله ایاد [[خدمت]] [[پیامبر {{صل}}]] رسیدند و ایشان از آنان درباره [[قس بن ساعده ایادی]] پرسید. وی از چهره‌های برجسته بنو ایاد بود که در [[روزگار جاهلیت]] در [[بازار عکاظ]] [[خطبه]] می‌خواند و مواعظی سودمند بیان می‌کرد.<ref>[[محمد حسن الهی‌زاده\|الهی‌زاده، محمد حسن]]، [[ایاد (مقاله)\|مقاله «ایاد»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۳ (کتاب)\|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۳، ص:۴۹۳.</ref>		جمعی از قبیله ایاد [[خدمت]] [[پیامبر {{صل}}]] رسیدند و ایشان از آنان درباره [[قس بن ساعده ایادی]] پرسید. وی از چهره‌های برجسته بنو ایاد بود که در [[روزگار جاهلیت]] در [[بازار عکاظ]] [[خطبه]] می‌خواند و مواعظی سودمند بیان می‌کرد.<ref>[[محمد حسن الهی‌زاده\|الهی‌زاده، محمد حسن]]، [[ایاد (مقاله)\|مقاله «ایاد»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۳ (کتاب)\|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۳، ص:۴۹۳.</ref>

Wasity: جایگزینی متن - 'محرز' به 'محرز'

2022-10-03T15:03:40Z

جایگزینی متن - 'محرز' به 'محرز'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۳۳
خط ۱۶:		خط ۱۶:

	== [[جنگ]] ایاد و بهراء القین ==		== [[جنگ]] ایاد و بهراء القین ==
	بر پایه گزارشی، سبب نام‌گذاری دیر [[جماجم]] (جمجمه‌ها) [[جنگی]] بود که میان [[ایاد]] و بهراء القین درگرفت که در آن، گروهی از ایاد کشته شدند و اجساد کشته‌های ایاد در این دیر [[دفن]] شد و بعدها که [[مردمان]] آنجا را حفر کردند، به جمجمه‌هایی برخوردند. نیز آمده است که [[بلال]] الرماح بن [[محرز]] ایادی گروهی از [[ایرانیان]] را کشت و سر آنان را در دیر [[نصب]] کرد و از این‌رو، این مکان به دیر جماجم مشهور شد.<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۳۲.</ref>از آن پس، به [[فرمان]] [[پادشاه]] [[ایران]]، آنان به [[تکریت]]، شهری کهن کنار رود دجله، رانده شدند.<ref>تاریخ یعقوبی، ج۱، ص۲۲۵.</ref><ref>[[محمد حسن الهی‌زاده\|الهی‌زاده، محمد حسن]]، [[ایاد (مقاله)\|مقاله «ایاد»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۳ (کتاب)\|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۳، ص:۴۹۵.</ref>		بر پایه گزارشی، سبب نام‌گذاری دیر [[جماجم]] (جمجمه‌ها) [[جنگی]] بود که میان [[ایاد]] و بهراء القین درگرفت که در آن، گروهی از ایاد کشته شدند و اجساد کشته‌های ایاد در این دیر [[دفن]] شد و بعدها که [[مردمان]] آنجا را حفر کردند، به جمجمه‌هایی برخوردند. نیز آمده است که [[بلال]] الرماح بن محرز ایادی گروهی از [[ایرانیان]] را کشت و سر آنان را در دیر [[نصب]] کرد و از این‌رو، این مکان به دیر جماجم مشهور شد.<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۳۲.</ref>از آن پس، به [[فرمان]] [[پادشاه]] [[ایران]]، آنان به [[تکریت]]، شهری کهن کنار رود دجله، رانده شدند.<ref>تاریخ یعقوبی، ج۱، ص۲۲۵.</ref><ref>[[محمد حسن الهی‌زاده\|الهی‌زاده، محمد حسن]]، [[ایاد (مقاله)\|مقاله «ایاد»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۳ (کتاب)\|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۳، ص:۴۹۵.</ref>

	== رابطه دشمنانه ایادیان با [[حکومت]] ساسانی ==		== رابطه دشمنانه ایادیان با [[حکومت]] ساسانی ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T15:09:15Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، مرحله دوم

2022-08-04T05:48:04Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، مرحله دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۱۸
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	==مقدمه== اِیاد''': قبیله‌ای [[عدنانی]] از [[متولیان]] [[کعبه]] بودند که نسبشان به [[ایاد بن نزار بن مَعْد بن عدنان]] می‌رسد، چون ایادیان در [[حفظ]] [[نسل]] و [[نسب]] خود اهتمامی نداشتند و در سرزمین‌های گوناگون در میان [[اقوام]] [[عرب]] و غیرعرب می‌زیستند، نسبشان گم شد و از آنها چهار [[قبیله]] [[مالک]]، حُذاقه، یَقْدم و نزار شناخته شده‌اند. از [[القاب]] این قبیله الطبق یاد شده است. [[جرهمیان]] در پی رویدادی که مجبور به [[اخراج]] از [[مکه]] شدند [[حجرالاسود]] را از کعبه جدا و در محلی [[دفن]] کردند، همین موجب از دست رفتن [[تولیت کعبه]] از دست ایادیان و افتادن آن به دست [[خزاعه]] شد. در پی این رویداد ایادیان پراکنده شدند، گروهی به [[سرزمین]] خانق تَهامَه رفتند در آنجا ازدیاد نسل کردند، بنومعد چون از آنان ناخرسند بودند بر آنها شوریدند و آنان را پراکنده کردند، گروهی به [[یمن]] رفتند و جمعی نیز راهی [[طائف]] شدند. بسیاری از ایادیان نیز در [[عراق]] ساکن شدند. ایادیان با [[حکومت]] ساسانی رابطه‌ای دشمنانه داشتند و [[پادشاهان]] ساسانی در پی [[پیش‌گیری]] از تجاوزهای آنان به قلمرو خود یا [[سرکوب]] و اخراج آنان از منطقه عراق بودند. با [[ظهور]] [[اسلام]]، گروهی از آنان راهی [[روم]] شدند و شماری نیز در شهرهای [[حمص]] و [[انطاکیه]] و قنسرین و سرزمین‌های پیرامون پراکنده شدند.		==مقدمه== اِیاد''': قبیله‌ای [[عدنانی]] از [[متولیان]] [[کعبه]] بودند که نسبشان به [[ایاد بن نزار بن مَعْد بن عدنان]] می‌رسد، چون ایادیان در [[حفظ]] [[نسل]] و [[نسب]] خود اهتمامی نداشتند و در سرزمین‌های گوناگون در میان [[اقوام]] [[عرب]] و غیرعرب می‌زیستند، نسبشان گم شد و از آنها چهار [[قبیله]] [[مالک]]، حُذاقه، یَقْدم و نزار شناخته شده‌اند. از [[القاب]] این قبیله الطبق یاد شده است. [[جرهمیان]] در پی رویدادی که مجبور به [[اخراج]] از [[مکه]] شدند [[حجرالاسود]] را از کعبه جدا و در محلی [[دفن]] کردند، همین موجب از دست رفتن [[تولیت کعبه]] از دست ایادیان و افتادن آن به دست [[خزاعه]] شد. در پی این رویداد ایادیان پراکنده شدند، گروهی به [[سرزمین]] خانق تَهامَه رفتند در آنجا ازدیاد نسل کردند، بنومعد چون از آنان ناخرسند بودند بر آنها شوریدند و آنان را پراکنده کردند، گروهی به [[یمن]] رفتند و جمعی نیز راهی [[طائف]] شدند. بسیاری از ایادیان نیز در [[عراق]] ساکن شدند. ایادیان با [[حکومت]] ساسانی رابطه‌ای دشمنانه داشتند و [[پادشاهان]] ساسانی در پی [[پیش‌گیری]] از تجاوزهای آنان به قلمرو خود یا [[سرکوب]] و اخراج آنان از منطقه عراق بودند. با [[ظهور]] [[اسلام]]، گروهی از آنان راهی [[روم]] شدند و شماری نیز در شهرهای [[حمص]] و [[انطاکیه]] و قنسرین و سرزمین‌های پیرامون پراکنده شدند.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T05:31:53Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۰۱
خط ۳۷:		خط ۳۷:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~[[رده:مدخل]]~~
	[[رده:ایاد]]		[[رده:ایاد]]
	{{قبایل عرب}}		{{قبایل عرب}}

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۲

2022-07-10T23:10:06Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۲

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۲:۴۰
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	==مقدمه==		==مقدمه== اِیاد''': قبیله‌ای [[عدنانی]] از [[متولیان]] [[کعبه]] بودند که نسبشان به [[ایاد بن نزار بن مَعْد بن عدنان]] می‌رسد، چون ایادیان در [[حفظ]] [[نسل]] و [[نسب]] خود اهتمامی نداشتند و در سرزمین‌های گوناگون در میان [[اقوام]] [[عرب]] و غیرعرب می‌زیستند، نسبشان گم شد و از آنها چهار [[قبیله]] [[مالک]]، حُذاقه، یَقْدم و نزار شناخته شده‌اند. از [[القاب]] این قبیله الطبق یاد شده است. [[جرهمیان]] در پی رویدادی که مجبور به [[اخراج]] از [[مکه]] شدند [[حجرالاسود]] را از کعبه جدا و در محلی [[دفن]] کردند، همین موجب از دست رفتن [[تولیت کعبه]] از دست ایادیان و افتادن آن به دست [[خزاعه]] شد. در پی این رویداد ایادیان پراکنده شدند، گروهی به [[سرزمین]] خانق تَهامَه رفتند در آنجا ازدیاد نسل کردند، بنومعد چون از آنان ناخرسند بودند بر آنها شوریدند و آنان را پراکنده کردند، گروهی به [[یمن]] رفتند و جمعی نیز راهی [[طائف]] شدند. بسیاری از ایادیان نیز در [[عراق]] ساکن شدند. ایادیان با [[حکومت]] ساسانی رابطه‌ای دشمنانه داشتند و [[پادشاهان]] ساسانی در پی [[پیش‌گیری]] از تجاوزهای آنان به قلمرو خود یا [[سرکوب]] و اخراج آنان از منطقه عراق بودند. با [[ظهور]] [[اسلام]]، گروهی از آنان راهی [[روم]] شدند و شماری نیز در شهرهای [[حمص]] و [[انطاکیه]] و قنسرین و سرزمین‌های پیرامون پراکنده شدند.
	~~'''~~اِیاد''': قبیله‌ای [[عدنانی]] از [[متولیان]] [[کعبه]] بودند که نسبشان به [[ایاد بن نزار بن مَعْد بن عدنان]] می‌رسد، چون ایادیان در [[حفظ]] [[نسل]] و [[نسب]] خود اهتمامی نداشتند و در سرزمین‌های گوناگون در میان [[اقوام]] [[عرب]] و غیرعرب می‌زیستند، نسبشان گم شد و از آنها چهار [[قبیله]] [[مالک]]، حُذاقه، یَقْدم و نزار شناخته شده‌اند. از [[القاب]] این قبیله الطبق یاد شده است. [[جرهمیان]] در پی رویدادی که مجبور به [[اخراج]] از [[مکه]] شدند [[حجرالاسود]] را از کعبه جدا و در محلی [[دفن]] کردند، همین موجب از دست رفتن [[تولیت کعبه]] از دست ایادیان و افتادن آن به دست [[خزاعه]] شد. در پی این رویداد ایادیان پراکنده شدند، گروهی به [[سرزمین]] خانق تَهامَه رفتند در آنجا ازدیاد نسل کردند، بنومعد چون از آنان ناخرسند بودند بر آنها شوریدند و آنان را پراکنده کردند، گروهی به [[یمن]] رفتند و جمعی نیز راهی [[طائف]] شدند. بسیاری از ایادیان نیز در [[عراق]] ساکن شدند. ایادیان با [[حکومت]] ساسانی رابطه‌ای دشمنانه داشتند و [[پادشاهان]] ساسانی در پی [[پیش‌گیری]] از تجاوزهای آنان به قلمرو خود یا [[سرکوب]] و اخراج آنان از منطقه عراق بودند. با [[ظهور]] [[اسلام]]، گروهی از آنان راهی [[روم]] شدند و شماری نیز در شهرهای [[حمص]] و [[انطاکیه]] و قنسرین و سرزمین‌های پیرامون پراکنده شدند.

	جمعی از قبیله ایاد [[خدمت]] [[پیامبر{{صل}}]] رسیدند و ایشان از آنان درباره [[قس بن ساعده ایادی]] پرسید. وی از چهره‌های برجسته بنو ایاد بود که در [[روزگار جاهلیت]] در [[بازار عکاظ]] [[خطبه]] می‌خواند و مواعظی سودمند بیان می‌کرد.<ref>[[محمد حسن الهی‌زاده\|الهی‌زاده، محمد حسن]]، [[ایاد (مقاله)\|مقاله «ایاد»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۳ (کتاب)\|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۳، ص:۴۹۳.</ref>		جمعی از قبیله ایاد [[خدمت]] [[پیامبر{{صل}}]] رسیدند و ایشان از آنان درباره [[قس بن ساعده ایادی]] پرسید. وی از چهره‌های برجسته بنو ایاد بود که در [[روزگار جاهلیت]] در [[بازار عکاظ]] [[خطبه]] می‌خواند و مواعظی سودمند بیان می‌کرد.<ref>[[محمد حسن الهی‌زاده\|الهی‌زاده، محمد حسن]]، [[ایاد (مقاله)\|مقاله «ایاد»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۳ (کتاب)\|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۳، ص:۴۹۳.</ref>
خط ۸:		خط ۷:
	ایاد از [[قبایل]] بزرگ عدنانی است که نسبش به [[ایاد بن نزار بن مَعْد بن عدنان]] می‌رسد.<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۲۸؛ الانساب، ج۱، ص۲۳۳.</ref>نزار چهار پسر به نام‌های [[مضر]]، [[ربیعه]]، [[انمار]] و ایاد داشت و اموالش را در دوران حیاتش میان آنان قسمت کرد.<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۳۵؛ تاریخ طبری، ج۲، ص۲۶۸.</ref> در این میان، ایاد دارای کنیزی شد که "شمطا" نام داشت.<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۳۵.</ref> از این‌رو، به او "[[ایاد]] شمطا" نیز گفته‌اند.<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۳۵.</ref> [[فرزندان]] نزار بر سر [[سهم الارث]] [[اختلاف]] پیدا کردند و برای [[داوری]] نزد [[افعی بن حصین]] به [[نجران]] رفتند و با نظر وی که مطابق [[وصیت]] نزار بود، [[عصا]] و حلّه نزار به ایاد رسید. از این‌رو، او را "ایاد العصا" نیز خوانده‌اند.<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۳۶؛ تاریخ یعقوبی، ج۱، ص۲۲۳.</ref> ایاد و مُضَر هر دو از یک [[مادر]] به نام [[سوده]] بنت عَک بودند.<ref>السیرة النبویه، ج۱، ص۷۴؛ انساب الاشراف، ج۱، ص۲۸؛ ج۱۳، ص۲۶۷؛ البدایة و النهایه، ج۲، ص۱۹۹.</ref>		ایاد از [[قبایل]] بزرگ عدنانی است که نسبش به [[ایاد بن نزار بن مَعْد بن عدنان]] می‌رسد.<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۲۸؛ الانساب، ج۱، ص۲۳۳.</ref>نزار چهار پسر به نام‌های [[مضر]]، [[ربیعه]]، [[انمار]] و ایاد داشت و اموالش را در دوران حیاتش میان آنان قسمت کرد.<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۳۵؛ تاریخ طبری، ج۲، ص۲۶۸.</ref> در این میان، ایاد دارای کنیزی شد که "شمطا" نام داشت.<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۳۵.</ref> از این‌رو، به او "[[ایاد]] شمطا" نیز گفته‌اند.<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۳۵.</ref> [[فرزندان]] نزار بر سر [[سهم الارث]] [[اختلاف]] پیدا کردند و برای [[داوری]] نزد [[افعی بن حصین]] به [[نجران]] رفتند و با نظر وی که مطابق [[وصیت]] نزار بود، [[عصا]] و حلّه نزار به ایاد رسید. از این‌رو، او را "ایاد العصا" نیز خوانده‌اند.<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۳۶؛ تاریخ یعقوبی، ج۱، ص۲۲۳.</ref> ایاد و مُضَر هر دو از یک [[مادر]] به نام [[سوده]] بنت عَک بودند.<ref>السیرة النبویه، ج۱، ص۷۴؛ انساب الاشراف، ج۱، ص۲۸؛ ج۱۳، ص۲۶۷؛ البدایة و النهایه، ج۲، ص۱۹۹.</ref>

	از القاب این قبیله، ایاد "الطبق" به معنای شدت و [[سختی]] است که [[دلیل]] آن هماهنگی آنها با [[تجاوز]] به [[مردمان]] یاد شده است.<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۳۴؛ معجم ما استعجم، ج۱، ص۸۱.</ref>قبایلی از [[یمن]]، حَضْرَموت، عَک و عَجیب به «طَلْس» به معنای صافی مشهورند که کنار آنها نام [[ایاد بن نزار]] نیز دیده می‌شود.<ref>المحبر، ص۱۷۹.</ref>از آنجا که ایادیان در [[حفظ]] [[نسل]] و [[نسب]] خود اهتمامی نداشتند و در سرزمین‌های گوناگون در میان [[اقوام]] [[عرب]] و غیرعرب می‌زیستند، نسبشان گم شد<ref>تاریخ ابن خلدون، ج۱، ص۱۶۲.</ref>و از آنها چهار قبیله [[مالک]]، حُذاقه، یَقْدم و نزار شناخته شده‌اند<ref>تاریخ یعقوبی، ج۱، ص۲۲۶.</ref>.<ref>[[محمد حسن الهی‌زاده\|الهی‌زاده، محمد حسن]]، [[ایاد (مقاله)\|مقاله «ایاد»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۳ (کتاب)\|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۳، ص:۴۹۳-۴۹۴.</ref>		از القاب این قبیله، ایاد "الطبق" به معنای شدت و [[سختی]] است که [[دلیل]] آن هماهنگی آنها با [[تجاوز]] به [[مردمان]] یاد شده است.<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۳۴؛ معجم ما استعجم، ج۱، ص۸۱.</ref>قبایلی از [[یمن]]، حَضْرَموت، عَک و عَجیب به «طَلْس» به معنای صافی مشهورند که کنار آنها نام [[ایاد بن نزار]] نیز دیده می‌شود.<ref>المحبر، ص۱۷۹.</ref>از آنجا که ایادیان در [[حفظ]] [[نسل]] و [[نسب]] خود اهتمامی نداشتند و در سرزمین‌های گوناگون در میان [[اقوام]] [[عرب]] و غیرعرب می‌زیستند، نسبشان گم شد<ref>تاریخ ابن خلدون، ج۱، ص۱۶۲.</ref>و از آنها چهار قبیله [[مالک]]، حُذاقه، یَقْدم و نزار شناخته شده‌اند<ref>تاریخ یعقوبی، ج۱، ص۲۲۶.</ref><ref>[[محمد حسن الهی‌زاده\|الهی‌زاده، محمد حسن]]، [[ایاد (مقاله)\|مقاله «ایاد»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۳ (کتاب)\|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۳، ص:۴۹۳-۴۹۴.</ref>

	== تولیت [[کعبه]] ==		== تولیت [[کعبه]] ==
خط ۱۵:		خط ۱۴:
	بنو ایاد در پی [[اخراج]] از [[مکه]] به [[سرزمین]] خانق<ref>معجم ما استعجم، ج۱، ص۶۷.</ref>تَهامَه رفته، در آنجا ساکن شدند و به تدریج [[نسل]] [[ایاد]] در این منطقه رو به فزونی نهاد.<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۳۰.</ref> بنومعد که در آن منطقه ساکن و از حضور ایادیان ناخرسند بودند، بر ایشان شوریدند و آنان را پراکنده کردند. گروهی به [[یمن]] رفتند و جمعی نیز راهی [[طائف]] شدند که قسی بن منبه، جد [[قبیله ثقیف]]، از آن جمله است.<ref>السیرة النبویه، ج۱، ص۴۶؛ انساب الاشراف، ج۱، ص۳۰-۳۲.</ref>این سال عام التفرق نام گرفت و مبدأ [[تاریخ]] [[عرب]] شد.<ref>التنبیه و الاشراف، ص۱۷۳.</ref>		بنو ایاد در پی [[اخراج]] از [[مکه]] به [[سرزمین]] خانق<ref>معجم ما استعجم، ج۱، ص۶۷.</ref>تَهامَه رفته، در آنجا ساکن شدند و به تدریج [[نسل]] [[ایاد]] در این منطقه رو به فزونی نهاد.<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۳۰.</ref> بنومعد که در آن منطقه ساکن و از حضور ایادیان ناخرسند بودند، بر ایشان شوریدند و آنان را پراکنده کردند. گروهی به [[یمن]] رفتند و جمعی نیز راهی [[طائف]] شدند که قسی بن منبه، جد [[قبیله ثقیف]]، از آن جمله است.<ref>السیرة النبویه، ج۱، ص۴۶؛ انساب الاشراف، ج۱، ص۳۰-۳۲.</ref>این سال عام التفرق نام گرفت و مبدأ [[تاریخ]] [[عرب]] شد.<ref>التنبیه و الاشراف، ص۱۷۳.</ref>

	بسیاری از ایاد نیز در عراق ساکن شدند.<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۳۱؛ تاریخ ابن خلدون، ج۲، ص۳۵۸.</ref>از این گروه، شماری در عین اُباغُ،<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۳۱؛ تاریخ طبری، ج۱، ص۶۱۴؛ معجم البلدان، ج۴، ص۱۷۵.</ref> نزدیک [[انبار]] در [[راه]] [[فرات]] به [[شام]]،<ref>معجم البلدان، ج‏۱، ص۶۱.</ref> و دیگران میان [[بصره]] و [[کوفه]] ساکن شدند.<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۳۱؛ تاریخ یعقوبی، ج۱، ص۲۰۸.</ref> جمعیت ایاد در این [[ناحیه]] رو به فزونی نهاد تا آنجا که برای انجام کارهای [[عبادی]] خود در سنداد، قصری در عذیب نزدیک کوفه،<ref>مراصد الاطلاع، ج۲، ص۷۴۵؛ معجم البلدان، ج۴، ص۹۲.</ref> خانه‌ای مانند کعبه ساختند<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۳۲.</ref> که ذوالکعبات نامیده می‌شد. آنها در پی انجام [[حج]]، وارد خانه‌هایشان نمی‌شدند، مگر پس از [[عبادت]] در این [[معبد]].<ref>جمهرة انساب العرب، ص۴۹۴.</ref> بعدها از آنجا تا حوالی [[حیره]] نیز پراکنده شدند و در خُورنَق، نزدیک حیره<ref>مراصد الاطلاع، ج۱، ص۴۸۹.</ref>و سُدیر، بیابانی نزدیک حیره،<ref>مراصد الاطلاع، ج۲، ص۷۰۰.</ref> و بارِق، از نواحی کوفه<ref>مراصد الاطلاع، ج‏۱، ص۱۵۱.</ref>ساکن گشتند.<ref>تاریخ یعقوبی، ج۱، ص۲۲۵؛ انساب الاشراف، ج۱، ص۳۲.</ref>بعدها دیر [[اعور]]، دیر سواد، دیر قرّه و دیر [[جماجم]] که همگی در عراق هستند، به آنان تعلق یافت<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۳۲.</ref>.<ref>[[محمد حسن الهی‌زاده\|الهی‌زاده، محمد حسن]]، [[ایاد (مقاله)\|مقاله «ایاد»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۳ (کتاب)\|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۳، ص:۴۹۴-۴۹۵.</ref>		بسیاری از ایاد نیز در عراق ساکن شدند.<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۳۱؛ تاریخ ابن خلدون، ج۲، ص۳۵۸.</ref>از این گروه، شماری در عین اُباغُ،<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۳۱؛ تاریخ طبری، ج۱، ص۶۱۴؛ معجم البلدان، ج۴، ص۱۷۵.</ref> نزدیک [[انبار]] در [[راه]] [[فرات]] به [[شام]]،<ref>معجم البلدان، ج‏۱، ص۶۱.</ref> و دیگران میان [[بصره]] و [[کوفه]] ساکن شدند.<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۳۱؛ تاریخ یعقوبی، ج۱، ص۲۰۸.</ref> جمعیت ایاد در این [[ناحیه]] رو به فزونی نهاد تا آنجا که برای انجام کارهای [[عبادی]] خود در سنداد، قصری در عذیب نزدیک کوفه،<ref>مراصد الاطلاع، ج۲، ص۷۴۵؛ معجم البلدان، ج۴، ص۹۲.</ref> خانه‌ای مانند کعبه ساختند<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۳۲.</ref> که ذوالکعبات نامیده می‌شد. آنها در پی انجام [[حج]]، وارد خانه‌هایشان نمی‌شدند، مگر پس از [[عبادت]] در این [[معبد]].<ref>جمهرة انساب العرب، ص۴۹۴.</ref> بعدها از آنجا تا حوالی [[حیره]] نیز پراکنده شدند و در خُورنَق، نزدیک حیره<ref>مراصد الاطلاع، ج۱، ص۴۸۹.</ref>و سُدیر، بیابانی نزدیک حیره،<ref>مراصد الاطلاع، ج۲، ص۷۰۰.</ref> و بارِق، از نواحی کوفه<ref>مراصد الاطلاع، ج‏۱، ص۱۵۱.</ref>ساکن گشتند.<ref>تاریخ یعقوبی، ج۱، ص۲۲۵؛ انساب الاشراف، ج۱، ص۳۲.</ref>بعدها دیر [[اعور]]، دیر سواد، دیر قرّه و دیر [[جماجم]] که همگی در عراق هستند، به آنان تعلق یافت<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۳۲.</ref><ref>[[محمد حسن الهی‌زاده\|الهی‌زاده، محمد حسن]]، [[ایاد (مقاله)\|مقاله «ایاد»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۳ (کتاب)\|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۳، ص:۴۹۴-۴۹۵.</ref>

	==[[جنگ]] ایاد و بهراء القین ==		==[[جنگ]] ایاد و بهراء القین ==
	بر پایه گزارشی، سبب نام‌گذاری دیر [[جماجم]] (جمجمه‌ها) [[جنگی]] بود که میان [[ایاد]] و بهراء القین درگرفت که در آن، گروهی از ایاد کشته شدند و اجساد کشته‌های ایاد در این دیر [[دفن]] شد و بعدها که [[مردمان]] آنجا را حفر کردند، به جمجمه‌هایی برخوردند. نیز آمده است که [[بلال]] الرماح بن [[محرز]] ایادی گروهی از [[ایرانیان]] را کشت و سر آنان را در دیر [[نصب]] کرد و از این‌رو، این مکان به دیر جماجم مشهور شد.<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۳۲.</ref>از آن پس، به [[فرمان]] [[پادشاه]] [[ایران]]، آنان به [[تکریت]]، شهری کهن کنار رود دجله، رانده شدند.<ref>تاریخ یعقوبی، ج۱، ص۲۲۵.</ref>.<ref>[[محمد حسن الهی‌زاده\|الهی‌زاده، محمد حسن]]، [[ایاد (مقاله)\|مقاله «ایاد»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۳ (کتاب)\|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۳، ص:۴۹۵.</ref>		بر پایه گزارشی، سبب نام‌گذاری دیر [[جماجم]] (جمجمه‌ها) [[جنگی]] بود که میان [[ایاد]] و بهراء القین درگرفت که در آن، گروهی از ایاد کشته شدند و اجساد کشته‌های ایاد در این دیر [[دفن]] شد و بعدها که [[مردمان]] آنجا را حفر کردند، به جمجمه‌هایی برخوردند. نیز آمده است که [[بلال]] الرماح بن [[محرز]] ایادی گروهی از [[ایرانیان]] را کشت و سر آنان را در دیر [[نصب]] کرد و از این‌رو، این مکان به دیر جماجم مشهور شد.<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۳۲.</ref>از آن پس، به [[فرمان]] [[پادشاه]] [[ایران]]، آنان به [[تکریت]]، شهری کهن کنار رود دجله، رانده شدند.<ref>تاریخ یعقوبی، ج۱، ص۲۲۵.</ref><ref>[[محمد حسن الهی‌زاده\|الهی‌زاده، محمد حسن]]، [[ایاد (مقاله)\|مقاله «ایاد»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۳ (کتاب)\|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۳، ص:۴۹۵.</ref>

	== رابطه دشمنانه ایادیان با [[حکومت]] ساسانی ==		== رابطه دشمنانه ایادیان با [[حکومت]] ساسانی ==
خط ۲۸:		خط ۲۷:
	جمعی از [[قبیله]] [[ایاد]] [[خدمت]] [[پیامبر{{صل}}]] رسیدند و ایشان از آنان درباره [[قس بن ساعده ایادی]] پرسید.<ref>آثار البلاد، ص۱۳۳؛ البدایة و النهایه، ج۲، ص۲۳۰، ۲۳۳، ۲۳۶؛ امتاع الاسماع، ج۹، ص۶۸.</ref>وی از چهره‌های برجسته بنو ایاد بود که در [[روزگار جاهلیت]] در [[بازار عکاظ]] [[خطبه]] می‌خواند و مواعظی سودمند بیان می‌کرد که مضمونش [[پیروی]] از [[دین حق]] و توجه به [[هدف زندگی]] و [[پند گرفتن]] از [[مردگان]] بود. بر پایه گزارش‌هایی، پیامبر{{صل}} در دیدار [[هیئت]] بنو ایاد، خاطره خود را از این خطبه‌های قس یادآور شد و از آنها درباره وصیت‌نامه او پرسید. او را از حکیمان و خطبای بزرگ [[عرب]] دانسته‌اند که پیش از [[هجرت]] درگذشت و پیامبر{{صل}} خبر داد که او به سان یک [[امت]] [[محشور]] خواهد شد.<ref>کتاب الحیوان، ج۷، ص۴۳۸؛ الاغانی، ج۱۵، ص۱۶۲؛ دلائل النبوه، ج۲، ص۱۰۲-۱۰۴.</ref>رویدادهای پسین در [[عهد]] [[خلفا]] حاکی از [[مسلمان]] نبودن بنو ایاد است.		جمعی از [[قبیله]] [[ایاد]] [[خدمت]] [[پیامبر{{صل}}]] رسیدند و ایشان از آنان درباره [[قس بن ساعده ایادی]] پرسید.<ref>آثار البلاد، ص۱۳۳؛ البدایة و النهایه، ج۲، ص۲۳۰، ۲۳۳، ۲۳۶؛ امتاع الاسماع، ج۹، ص۶۸.</ref>وی از چهره‌های برجسته بنو ایاد بود که در [[روزگار جاهلیت]] در [[بازار عکاظ]] [[خطبه]] می‌خواند و مواعظی سودمند بیان می‌کرد که مضمونش [[پیروی]] از [[دین حق]] و توجه به [[هدف زندگی]] و [[پند گرفتن]] از [[مردگان]] بود. بر پایه گزارش‌هایی، پیامبر{{صل}} در دیدار [[هیئت]] بنو ایاد، خاطره خود را از این خطبه‌های قس یادآور شد و از آنها درباره وصیت‌نامه او پرسید. او را از حکیمان و خطبای بزرگ [[عرب]] دانسته‌اند که پیش از [[هجرت]] درگذشت و پیامبر{{صل}} خبر داد که او به سان یک [[امت]] [[محشور]] خواهد شد.<ref>کتاب الحیوان، ج۷، ص۴۳۸؛ الاغانی، ج۱۵، ص۱۶۲؛ دلائل النبوه، ج۲، ص۱۰۲-۱۰۴.</ref>رویدادهای پسین در [[عهد]] [[خلفا]] حاکی از [[مسلمان]] نبودن بنو ایاد است.

	در [[فتح]] جزیره و [[ارمنستان]] در دوران [[عمر]] در حالی که [[قبایل عرب]] از حمایت روم دست کشیده بودند، قبیله ایاد که در [[سرزمین]] روم بودند، همچنان با آنان [[همکاری]] می‌کردند. در پی [[آگاهی]] عمر از این ماجرا، وی در نامه‌ای تهدیدآمیز به هراکلیوس، امپراتور [[روم]]، او را وادار به [[اخراج]] آنان کرد.<ref>تاریخ ابن خلدون ج۲، ص۵۴۶.</ref>۴۰۰۰ تن از آنها میان [[شام]] و جزیره پراکنده بودند و [[ولید بن عقبه]] [[حاکم]] منطقه راهی جز [[مسلمان]] شدن برای آنها نگذاشته بود<ref>تاریخ ابن خلدون، ج۲، ص۵۴۶.</ref>.<ref>[[محمد حسن الهی‌زاده\|الهی‌زاده، محمد حسن]]، [[ایاد (مقاله)\|مقاله «ایاد»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۳ (کتاب)\|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۳، ص:۴۹۶-۴۹۷.</ref>		در [[فتح]] جزیره و [[ارمنستان]] در دوران [[عمر]] در حالی که [[قبایل عرب]] از حمایت روم دست کشیده بودند، قبیله ایاد که در [[سرزمین]] روم بودند، همچنان با آنان [[همکاری]] می‌کردند. در پی [[آگاهی]] عمر از این ماجرا، وی در نامه‌ای تهدیدآمیز به هراکلیوس، امپراتور [[روم]]، او را وادار به [[اخراج]] آنان کرد.<ref>تاریخ ابن خلدون ج۲، ص۵۴۶.</ref>۴۰۰۰ تن از آنها میان [[شام]] و جزیره پراکنده بودند و [[ولید بن عقبه]] [[حاکم]] منطقه راهی جز [[مسلمان]] شدن برای آنها نگذاشته بود<ref>تاریخ ابن خلدون، ج۲، ص۵۴۶.</ref><ref>[[محمد حسن الهی‌زاده\|الهی‌زاده، محمد حسن]]، [[ایاد (مقاله)\|مقاله «ایاد»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۳ (کتاب)\|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۳، ص:۴۹۶-۴۹۷.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Heydari: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع =='

2022-04-21T10:02:20Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع =='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۳۲
خط ۲۹:		خط ۲۹:

	در [[فتح]] جزیره و [[ارمنستان]] در دوران [[عمر]] در حالی که [[قبایل عرب]] از حمایت روم دست کشیده بودند، قبیله ایاد که در [[سرزمین]] روم بودند، همچنان با آنان [[همکاری]] می‌کردند. در پی [[آگاهی]] عمر از این ماجرا، وی در نامه‌ای تهدیدآمیز به هراکلیوس، امپراتور [[روم]]، او را وادار به [[اخراج]] آنان کرد.<ref>تاریخ ابن خلدون ج۲، ص۵۴۶.</ref>۴۰۰۰ تن از آنها میان [[شام]] و جزیره پراکنده بودند و [[ولید بن عقبه]] [[حاکم]] منطقه راهی جز [[مسلمان]] شدن برای آنها نگذاشته بود<ref>تاریخ ابن خلدون، ج۲، ص۵۴۶.</ref>.<ref>[[محمد حسن الهی‌زاده\|الهی‌زاده، محمد حسن]]، [[ایاد (مقاله)\|مقاله «ایاد»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۳ (کتاب)\|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۳، ص:۴۹۶-۴۹۷.</ref>		در [[فتح]] جزیره و [[ارمنستان]] در دوران [[عمر]] در حالی که [[قبایل عرب]] از حمایت روم دست کشیده بودند، قبیله ایاد که در [[سرزمین]] روم بودند، همچنان با آنان [[همکاری]] می‌کردند. در پی [[آگاهی]] عمر از این ماجرا، وی در نامه‌ای تهدیدآمیز به هراکلیوس، امپراتور [[روم]]، او را وادار به [[اخراج]] آنان کرد.<ref>تاریخ ابن خلدون ج۲، ص۵۴۶.</ref>۴۰۰۰ تن از آنها میان [[شام]] و جزیره پراکنده بودند و [[ولید بن عقبه]] [[حاکم]] منطقه راهی جز [[مسلمان]] شدن برای آنها نگذاشته بود<ref>تاریخ ابن خلدون، ج۲، ص۵۴۶.</ref>.<ref>[[محمد حسن الهی‌زاده\|الهی‌زاده، محمد حسن]]، [[ایاد (مقاله)\|مقاله «ایاد»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۳ (کتاب)\|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۳، ص:۴۹۶-۴۹۷.</ref>

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==

Heydari: جایگزینی متن - '{{امامت}} ==مقدمه==' به '{{امامت}} ==مقدمه=='

2022-01-01T12:00:11Z

جایگزینی متن - '{{امامت}} ==مقدمه==' به '{{امامت}} ==مقدمه=='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۳۰
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}

	==مقدمه==		==مقدمه==
	'''اِیاد''': قبیله‌ای [[عدنانی]] از [[متولیان]] [[کعبه]] بودند که نسبشان به [[ایاد بن نزار بن مَعْد بن عدنان]] می‌رسد، چون ایادیان در [[حفظ]] [[نسل]] و [[نسب]] خود اهتمامی نداشتند و در سرزمین‌های گوناگون در میان [[اقوام]] [[عرب]] و غیرعرب می‌زیستند، نسبشان گم شد و از آنها چهار [[قبیله]] [[مالک]]، حُذاقه، یَقْدم و نزار شناخته شده‌اند. از [[القاب]] این قبیله الطبق یاد شده است. [[جرهمیان]] در پی رویدادی که مجبور به [[اخراج]] از [[مکه]] شدند [[حجرالاسود]] را از کعبه جدا و در محلی [[دفن]] کردند، همین موجب از دست رفتن [[تولیت کعبه]] از دست ایادیان و افتادن آن به دست [[خزاعه]] شد. در پی این رویداد ایادیان پراکنده شدند، گروهی به [[سرزمین]] خانق تَهامَه رفتند در آنجا ازدیاد نسل کردند، بنومعد چون از آنان ناخرسند بودند بر آنها شوریدند و آنان را پراکنده کردند، گروهی به [[یمن]] رفتند و جمعی نیز راهی [[طائف]] شدند. بسیاری از ایادیان نیز در [[عراق]] ساکن شدند. ایادیان با [[حکومت]] ساسانی رابطه‌ای دشمنانه داشتند و [[پادشاهان]] ساسانی در پی [[پیش‌گیری]] از تجاوزهای آنان به قلمرو خود یا [[سرکوب]] و اخراج آنان از منطقه عراق بودند. با [[ظهور]] [[اسلام]]، گروهی از آنان راهی [[روم]] شدند و شماری نیز در شهرهای [[حمص]] و [[انطاکیه]] و قنسرین و سرزمین‌های پیرامون پراکنده شدند.		'''اِیاد''': قبیله‌ای [[عدنانی]] از [[متولیان]] [[کعبه]] بودند که نسبشان به [[ایاد بن نزار بن مَعْد بن عدنان]] می‌رسد، چون ایادیان در [[حفظ]] [[نسل]] و [[نسب]] خود اهتمامی نداشتند و در سرزمین‌های گوناگون در میان [[اقوام]] [[عرب]] و غیرعرب می‌زیستند، نسبشان گم شد و از آنها چهار [[قبیله]] [[مالک]]، حُذاقه، یَقْدم و نزار شناخته شده‌اند. از [[القاب]] این قبیله الطبق یاد شده است. [[جرهمیان]] در پی رویدادی که مجبور به [[اخراج]] از [[مکه]] شدند [[حجرالاسود]] را از کعبه جدا و در محلی [[دفن]] کردند، همین موجب از دست رفتن [[تولیت کعبه]] از دست ایادیان و افتادن آن به دست [[خزاعه]] شد. در پی این رویداد ایادیان پراکنده شدند، گروهی به [[سرزمین]] خانق تَهامَه رفتند در آنجا ازدیاد نسل کردند، بنومعد چون از آنان ناخرسند بودند بر آنها شوریدند و آنان را پراکنده کردند، گروهی به [[یمن]] رفتند و جمعی نیز راهی [[طائف]] شدند. بسیاری از ایادیان نیز در [[عراق]] ساکن شدند. ایادیان با [[حکومت]] ساسانی رابطه‌ای دشمنانه داشتند و [[پادشاهان]] ساسانی در پی [[پیش‌گیری]] از تجاوزهای آنان به قلمرو خود یا [[سرکوب]] و اخراج آنان از منطقه عراق بودند. با [[ظهور]] [[اسلام]]، گروهی از آنان راهی [[روم]] شدند و شماری نیز در شهرهای [[حمص]] و [[انطاکیه]] و قنسرین و سرزمین‌های پیرامون پراکنده شدند.

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

2021-12-17T18:09:56Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۱:۳۹
خط ۳۸:		خط ۳۸:
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-17T15:57:39Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۹:۲۷
خط ۳۳:		خط ۳۳:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:54567.jpg\|22px]] [[محمد حسن الهی‌زاده\|الهی‌زاده، محمد حسن]]، [[ایاد (مقاله)\|مقاله «ایاد»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۳ (کتاب)\|'''دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۳''']]		* [[پرونده:54567.jpg\|22px]] [[محمد حسن الهی‌زاده\|الهی‌زاده، محمد حسن]]، [[ایاد (مقاله)\|مقاله «ایاد»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۳ (کتاب)\|'''دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۳''']]