ایستادن هنگام شنیدن لقب قائم - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Msadeq در ‏۹ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۱۳

2023-08-09T11:13:37Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۴۳
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط\| موضوع مرتبط = امام مهدی\| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = امام مهدی (پرسش)}}
	\| موضوع مرتبط = امام مهدی
	\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط =
	\| پرسش مرتبط = امام مهدی (پرسش)
	}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
خط ۱۷:		خط ۱۲:
	# این لقب، چه خصوصیتی دارد که آن حضرت فقط با این لقب به دوستداران خود توجه می‏‌فرماید و با لقب‌‏های دیگر چنین نیست؟		# این لقب، چه خصوصیتی دارد که آن حضرت فقط با این لقب به دوستداران خود توجه می‏‌فرماید و با لقب‌‏های دیگر چنین نیست؟

	۲. در [[روایت]] است که چون [[دعبل بن خزاعی]]، قصیده معروف خود را برای [[امام رضا]] {{ع}} خواند، آن حضرت دست بر سر نهاده و به حالت [[تواضع]] ایستاد و برای [[فرج]] آن حضرت [[دعا]] کرد<ref> [[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص ۶۴۰، ح ۳.</ref>. این [[روایت]]، در منابع معتبر اولیه این‏گونه [[نقل]] شده است که: [[عبد السلام هروی]] گوید: از [[دعبل بن خزاعی]] شنیدم که می‏‌گفت: بر مولای خود [[امام رضا]] {{ع}} قصیده خود را خواندم که چنین آغاز می‏‌شود: [[مدارس آیات]] خلت من تلاوة************ و منزل [[وحی]] مقفر العرصات‏		۲. در [[روایت]] است که چون [[دعبل بن خزاعی]]، قصیده معروف خود را برای [[امام رضا]] {{ع}} خواند، آن حضرت دست بر سر نهاده و به حالت [[تواضع]] ایستاد و برای [[فرج]] آن حضرت [[دعا]] کرد<ref> [[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص ۶۴۰، ح ۳.</ref>. این [[روایت]]، در منابع معتبر اولیه این‏گونه [[نقل]] شده است که: [[عبد السلام هروی]] گوید: از [[دعبل بن خزاعی]] شنیدم که می‏‌گفت: بر مولای خود [[امام رضا]] {{ع}} قصیده خود را خواندم که چنین آغاز می‏‌شود:
			{{شعر}}
			{{ب\|''مدارس آیات خلت من تلاوة''\|2=''ومنزل وحی مقفر العرصات‏''}}
			{{پایان شعر}}

	و چون به این ابیات رسیدم:		و چون به این ابیات رسیدم:
	خروج إمام لا محالة خارج‏************ یقوم [[علی]] اسم اللّه ~~و البرکات‏~~		{{شعر}}
			{{ب\|''خروج إمام لا محالة خارج''\|2=''یقوم علی اسم اللّه والبرکات‏''}}
	یمیز فینا کلّ حقّ ~~و باطل‏************ و یجزی [[~~علی]] النّعماء ~~و النّقمات‏~~		{{ب\|''یمیز فینا کلّ حقّ وباطل‏''\|2=''ویجزی علی النّعماء والنّقمات‏''}}
			{{پایان شعر}}

	[[امام رضا]] {{ع}} به [[سختی]] گریست. سپس سر خود را بلند کرده و به من فرمود: "ای خزاعی! [[روح القدس]] این دو بیت را بر زبان تو جاری کرده است آیا می‏دانی این [[امام]] کیست و کی [[قیام]] خواهد کرد؟ گفتم: نه؛ ای مولای من! فقط شنیده‏‌ام امامی از شما خروج می‏‌کند و ...»<ref> [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص ۲۷۶، ح ۶.</ref>.		[[امام رضا]] {{ع}} به [[سختی]] گریست. سپس سر خود را بلند کرده و به من فرمود: "ای خزاعی! [[روح القدس]] این دو بیت را بر زبان تو جاری کرده است آیا می‏دانی این [[امام]] کیست و کی [[قیام]] خواهد کرد؟ گفتم: نه؛ ای مولای من! فقط شنیده‏‌ام امامی از شما خروج می‏‌کند و ...»<ref> [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص ۲۷۶، ح ۶.</ref>.

Bahmani در ‏۹ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۱۹

2023-08-09T07:19:03Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۴۹
خط ۹:		خط ۹:
	یکی از [[وظایف]] مهم عاشقان و شیفتگان [[امام مهدی\|حضرت ولی عصر]] {{ع}}، [[احترام]] و [[تعظیم]] آن حضرت است. این [[احترام]] و [[تعظیم]]، متناسب با سنت‏‌ها و فرهنگ‏‌های هر [[جامعه]] متفاوت خواهد بود. یکی از کارهایی که برای [[احترام]] به آن حضرت انجام می‌‏شود، ایستادن هنگام شنیدن لقب "[[قائم]]" است. در باره این ایستادن دو دیدگاه وجود دارد: برخی چنین کاری را فقط یک [[سنت]] اجتماعی لازم می‌‏دانند و بر این باورند در منابع معتبر نخستین، [[دلیل]] روایی بر آن وجود ندارد. برخی دیگر، با استناد به برخی کتاب‏‌هایی که در سده‏‌های اخیر نوشته شده است، آن را عملی مستحب دانسته، انجام آن را [[اقتدا]] به عمل [[معصوم]] می‌‏دانند و در این زمینه دو [[روایت]] را ذکر می‌‏کنند:		یکی از [[وظایف]] مهم عاشقان و شیفتگان [[امام مهدی\|حضرت ولی عصر]] {{ع}}، [[احترام]] و [[تعظیم]] آن حضرت است. این [[احترام]] و [[تعظیم]]، متناسب با سنت‏‌ها و فرهنگ‏‌های هر [[جامعه]] متفاوت خواهد بود. یکی از کارهایی که برای [[احترام]] به آن حضرت انجام می‌‏شود، ایستادن هنگام شنیدن لقب "[[قائم]]" است. در باره این ایستادن دو دیدگاه وجود دارد: برخی چنین کاری را فقط یک [[سنت]] اجتماعی لازم می‌‏دانند و بر این باورند در منابع معتبر نخستین، [[دلیل]] روایی بر آن وجود ندارد. برخی دیگر، با استناد به برخی کتاب‏‌هایی که در سده‏‌های اخیر نوشته شده است، آن را عملی مستحب دانسته، انجام آن را [[اقتدا]] به عمل [[معصوم]] می‌‏دانند و در این زمینه دو [[روایت]] را ذکر می‌‏کنند:

	1. روایتی که در آن از [[امام صادق]] {{ع}} پرسیده شد: "چرا هنگام شنیدن نام "[[قائم]]" باید برخیزیم؟ حضرت فرمود: برای او، غیبتی طولانی هست و این لقب، یادآور دولت حق آن حضرت و ابراز تأسف بر غربت او است؛ لذا آن حضرت، از شدّت [[محبت]] و مرحمتی که به دوستانش دارد، به هرکس که حضرتش را با این لقب یاد کند، نگاه محبت‌‏آمیز می‏‌کند. از تجلیل و [[تعظیم]] آن حضرت است که هر [[بنده]] خاضعی مقابل [[صاحب]] عصر خود ـ هنگامی که مولای بزرگوارش به سوی او بنگرد ـ از جای برخیزد؛ پس باید برخیزد و تعجیل در امر [[فرج]] مولایش را از [[خداوند]] سبحانه و تعالی بخواهد"<ref>{{متن حدیث\|لان له غیبة طولانیة و من شدة الرأفة الی احبته ینظر الی کل من یذکره بهذا اللقب المشعر بدولته و الحسرة بغربته و من تعظیمه ان یقوم العبد}}؛ لطف اللّه صافی گلپایگانی، [[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص ۶۴۰، ح ۴.</ref>.		۱. روایتی که در آن از [[امام صادق]] {{ع}} پرسیده شد: "چرا هنگام شنیدن نام "[[قائم]]" باید برخیزیم؟ حضرت فرمود: برای او، غیبتی طولانی هست و این لقب، یادآور دولت حق آن حضرت و ابراز تأسف بر غربت او است؛ لذا آن حضرت، از شدّت [[محبت]] و مرحمتی که به دوستانش دارد، به هرکس که حضرتش را با این لقب یاد کند، نگاه محبت‌‏آمیز می‏‌کند. از تجلیل و [[تعظیم]] آن حضرت است که هر [[بنده]] خاضعی مقابل [[صاحب]] عصر خود ـ هنگامی که مولای بزرگوارش به سوی او بنگرد ـ از جای برخیزد؛ پس باید برخیزد و تعجیل در امر [[فرج]] مولایش را از [[خداوند]] سبحانه و تعالی بخواهد"<ref>{{متن حدیث\|لان له غیبة طولانیة و من شدة الرأفة الی احبته ینظر الی کل من یذکره بهذا اللقب المشعر بدولته و الحسرة بغربته و من تعظیمه ان یقوم العبد}}؛ لطف اللّه صافی گلپایگانی، [[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص ۶۴۰، ح ۴.</ref>.

	در بررسی این [[روایت]]، نکاتی گفته شده است:		در بررسی این [[روایت]]، نکاتی گفته شده است:
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	# این لقب، چه خصوصیتی دارد که آن حضرت فقط با این لقب به دوستداران خود توجه می‏‌فرماید و با لقب‌‏های دیگر چنین نیست؟		# این لقب، چه خصوصیتی دارد که آن حضرت فقط با این لقب به دوستداران خود توجه می‏‌فرماید و با لقب‌‏های دیگر چنین نیست؟

	2. در [[روایت]] است که چون [[دعبل بن خزاعی]]، قصیده معروف خود را برای [[امام رضا]] {{ع}} خواند، آن حضرت دست بر سر نهاده و به حالت [[تواضع]] ایستاد و برای [[فرج]] آن حضرت [[دعا]] کرد<ref> [[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص ۶۴۰، ح ۳.</ref>. این [[روایت]]، در منابع معتبر اولیه این‏گونه [[نقل]] شده است که: [[عبد السلام هروی]] گوید: از [[دعبل بن خزاعی]] شنیدم که می‏‌گفت: بر مولای خود [[امام رضا]] {{ع}} قصیده خود را خواندم که چنین آغاز می‏‌شود: [[مدارس آیات]] خلت من تلاوة************ و منزل [[وحی]] مقفر العرصات‏		۲. در [[روایت]] است که چون [[دعبل بن خزاعی]]، قصیده معروف خود را برای [[امام رضا]] {{ع}} خواند، آن حضرت دست بر سر نهاده و به حالت [[تواضع]] ایستاد و برای [[فرج]] آن حضرت [[دعا]] کرد<ref> [[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص ۶۴۰، ح ۳.</ref>. این [[روایت]]، در منابع معتبر اولیه این‏گونه [[نقل]] شده است که: [[عبد السلام هروی]] گوید: از [[دعبل بن خزاعی]] شنیدم که می‏‌گفت: بر مولای خود [[امام رضا]] {{ع}} قصیده خود را خواندم که چنین آغاز می‏‌شود: [[مدارس آیات]] خلت من تلاوة************ و منزل [[وحی]] مقفر العرصات‏

	و چون به این ابیات رسیدم:		و چون به این ابیات رسیدم:

Bahmani در ‏۹ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۱۸

2023-08-09T07:18:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۴۸
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	* سنّتی اجتماعی برای [[احترام]] به [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}}‏<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۰۴ - ۱۰۷.</ref>.		یکی از [[وظایف]] مهم عاشقان و شیفتگان [[امام مهدی\|حضرت ولی عصر]] {{ع}}، [[احترام]] و [[تعظیم]] آن حضرت است. این [[احترام]] و [[تعظیم]]، متناسب با سنت‏‌ها و فرهنگ‏‌های هر [[جامعه]] متفاوت خواهد بود. یکی از کارهایی که برای [[احترام]] به آن حضرت انجام می‌‏شود، ایستادن هنگام شنیدن لقب "[[قائم]]" است. در باره این ایستادن دو دیدگاه وجود دارد: برخی چنین کاری را فقط یک [[سنت]] اجتماعی لازم می‌‏دانند و بر این باورند در منابع معتبر نخستین، [[دلیل]] روایی بر آن وجود ندارد. برخی دیگر، با استناد به برخی کتاب‏‌هایی که در سده‏‌های اخیر نوشته شده است، آن را عملی مستحب دانسته، انجام آن را [[اقتدا]] به عمل [[معصوم]] می‌‏دانند و در این زمینه دو [[روایت]] را ذکر می‌‏کنند:
	* یکی از [[وظایف]] مهم عاشقان و شیفتگان [[امام مهدی\|حضرت ولی عصر]] {{ع}}، [[احترام]] و [[تعظیم]] آن حضرت است. این [[احترام]] و [[تعظیم]]، متناسب با سنت‏‌ها و فرهنگ‏‌های هر [[جامعه]] متفاوت خواهد بود.
	* یکی از کارهایی که برای [[احترام]] به آن حضرت انجام ~~می‌‏شود~~ ایستادن هنگام شنیدن لقب "[[قائم]]" است. در باره این ایستادن دو دیدگاه وجود دارد~~<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۰۴ - ۱۰۷.</ref>~~:		1. روایتی که در آن از [[امام صادق]] {{ع}} پرسیده شد: "چرا هنگام شنیدن نام "[[قائم]]" باید برخیزیم؟ حضرت فرمود: برای او، غیبتی طولانی هست و این لقب، یادآور دولت حق آن حضرت و ابراز تأسف بر غربت او است؛ لذا آن حضرت، از شدّت [[محبت]] و مرحمتی که به دوستانش دارد، به هرکس که حضرتش را با این لقب یاد کند، نگاه محبت‌‏آمیز می‏‌کند. از تجلیل و [[تعظیم]] آن حضرت است که هر [[بنده]] خاضعی مقابل [[صاحب]] عصر خود ـ هنگامی که مولای بزرگوارش به سوی او بنگرد ـ از جای برخیزد؛ پس باید برخیزد و تعجیل در امر [[فرج]] مولایش را از [[خداوند]] سبحانه و تعالی بخواهد"<ref>{{متن حدیث\|لان له غیبة طولانیة و من شدة الرأفة الی احبته ینظر الی کل من یذکره بهذا اللقب المشعر بدولته و الحسرة بغربته و من تعظیمه ان یقوم العبد}}؛ لطف اللّه صافی گلپایگانی، [[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص ۶۴۰، ح ۴.</ref>.
	* برخی چنین کاری را فقط یک [[سنت]] اجتماعی لازم می‌‏دانند و بر این باورند در منابع معتبر نخستین، [[دلیل]] روایی بر آن وجود ندارد. برخی دیگر، با استناد به برخی کتاب‏‌هایی که در سده‏‌های اخیر نوشته شده است، آن را عملی مستحب دانسته، انجام آن را [[اقتدا]] به عمل [[معصوم]] می‌‏دانند و در این زمینه دو [[روایت]] را ذکر می‌‏کنند:
	* روایتی که در آن از [[امام صادق]] {{ع}} پرسیده شد: "چرا هنگام شنیدن نام "[[قائم]]" باید برخیزیم؟ حضرت فرمود: برای او، غیبتی طولانی هست و این لقب، یادآور [[دولت حق]] آن حضرت و ابراز تأسف بر غربت او است؛ لذا آن حضرت، از شدّت [[محبت]] و مرحمتی که به دوستانش دارد، به هرکس که حضرتش را با این لقب یاد کند، نگاه محبت‌‏آمیز می‏‌کند. از [[تجلیل]] و [[تعظیم]] آن حضرت است که هر [[بنده]] خاضعی مقابل [[صاحب]] عصر خود- هنگامی که مولای بزرگوارش به سوی او بنگرد- از جای برخیزد؛ پس باید برخیزد و تعجیل در امر [[فرج]] مولایش را از [[خداوند]] سبحانه و تعالی بخواهد"<ref> ~~«لان~~ له غیبة طولانیة و من شدة الرأفة الی احبته ینظر الی کل من یذکره بهذا اللقب المشعر بدولته و الحسرة بغربته و من تعظیمه ان یقوم ~~العبد؛~~ لطف اللّه صافی گلپایگانی، [[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص ۶۴۰، ح ۴</ref>		در بررسی این [[روایت]]، نکاتی گفته شده است:
	* در بررسی این [[روایت]]، نکاتی گفته شده است~~<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۰۴ - ۱۰۷.</ref>~~:
	# این [[روایت]] و حتی مضمون آن، در هیچ‏‌یک از کتاب‏‌های معتبر اولیه نیامده است.		# این [[روایت]] و حتی مضمون آن، در هیچ‏‌یک از کتاب‏‌های معتبر اولیه نیامده است.
	# [[روایت]]، مشتمل بر برخی کلمات نامأنوس مانند "غیبه طولانیه"، است که در هیچ‏ یک از سخنان‏ [[معصومان]] {{عم}} نیامده است.		# [[روایت]]، مشتمل بر برخی کلمات نامأنوس مانند "غیبه طولانیه"، است که در هیچ‏ یک از سخنان‏ [[معصومان]] {{عم}} نیامده است.
	# در هیچ روایتی از [[امامان]] پیش از [[امام صادق]] {{ع}} به انجام دادن این کار اشاره نشده و هیچ ‏جا از انجام آن توسط [[پیروان]] [[اهل بیت]] {{عم}} [[سخن]] به میان نیامده است. در حالی که صدها [[روایت]] دارای این کلمه است.		# در هیچ روایتی از [[امامان]] پیش از [[امام صادق]] {{ع}} به انجام دادن این کار اشاره نشده و هیچ ‏جا از انجام آن توسط [[پیروان]] [[اهل بیت]] {{عم}} [[سخن]] به میان نیامده است. در حالی که صدها [[روایت]] دارای این کلمه است.
	# این لقب، چه خصوصیتی دارد که آن حضرت فقط با این لقب به دوستداران خود توجه می‏‌فرماید و با لقب‌‏های دیگر چنین نیست؟~~<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۰۴ - ۱۰۷.</ref>~~.		# این لقب، چه خصوصیتی دارد که آن حضرت فقط با این لقب به دوستداران خود توجه می‏‌فرماید و با لقب‌‏های دیگر چنین نیست؟
	* در [[روایت]] است که چون [[دعبل بن خزاعی]]، قصیده معروف خود را برای [[امام رضا]] {{ع}} خواند، آن حضرت دست بر سر نهاده و به حالت [[تواضع]] ایستاد و برای [[فرج]] آن حضرت [[دعا]] کرد<ref> [[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص ۶۴۰، ح ۳</ref>. این [[روایت]]، در منابع معتبر اولیه این‏گونه [[نقل]] شده است که: [[عبد السلام هروی]] گوید: از [[دعبل بن خزاعی]] شنیدم که می‏‌گفت: بر مولای خود [[امام رضا]] {{ع}} قصیده خود را خواندم که چنین آغاز می‏‌شود:
	* [[مدارس آیات]] [[خلت]] من تلاوة************ و منزل [[وحی]] مقفر العرصات‏		2. در [[روایت]] است که چون [[دعبل بن خزاعی]]، قصیده معروف خود را برای [[امام رضا]] {{ع}} خواند، آن حضرت دست بر سر نهاده و به حالت [[تواضع]] ایستاد و برای [[فرج]] آن حضرت [[دعا]] کرد<ref> [[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص ۶۴۰، ح ۳.</ref>. این [[روایت]]، در منابع معتبر اولیه این‏گونه [[نقل]] شده است که: [[عبد السلام هروی]] گوید: از [[دعبل بن خزاعی]] شنیدم که می‏‌گفت: بر مولای خود [[امام رضا]] {{ع}} قصیده خود را خواندم که چنین آغاز می‏‌شود: [[مدارس آیات]] خلت من تلاوة************ و منزل [[وحی]] مقفر العرصات‏
	* و چون به این ابیات رسیدم:
	* خروج إمام لا محالة خارج‏************ یقوم [[علی]] اسم اللّه و البرکات‏		و چون به این ابیات رسیدم:
	* یمیز فینا کلّ حقّ و باطل‏************ و یجزی [[علی]] النّعماء و النّقمات‏		خروج إمام لا محالة خارج‏************ یقوم [[علی]] اسم اللّه و البرکات‏
	* [[امام رضا]] {{ع}} به [[سختی]] گریست. سپس سر خود را بلند کرده و به من فرمود: "ای خزاعی! [[روح القدس]] این دو بیت را بر زبان تو جاری کرده است آیا می‏دانی این [[امام]] کیست و کی [[قیام]] خواهد کرد؟ گفتم: نه؛ ای مولای من! فقط شنیده‏‌ام امامی از شما خروج می‏‌کند و ...»<ref> [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص ۲۷۶، ح ۶~~</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۰۴ - ۱۰۷~~.</ref>.
	* در بررسی این [[روایت]] نیز گفته شده است: همان‏گونه که ملاحظه می‌‏شود به ایستادن آن حضرت هیچ اشاره‌‏ای نشده است، تا چه رسد به ~~این‏که~~ آن حضرت دست به سر هم گذاشته باشد. نکته قابل تأمل ~~این‏که~~ در منابع نخستین، تمام کسانی که این [[روایت]] را [[نقل]] کرده‏‌اند، به همین صورت ذکر کرده‌‏اند<ref> علی بن محمد خزاز قمی، کفایة الاثر، ص ۲۷۶؛ شیخ صدوق، عیون اخبار الرضا علیه السّلام، ج ۲، ص ۲۶۶؛ امین الاسلام طبرسی، اعلام الوری، ص ۳۳۱؛ علی بن عیسی اربلی، کشف الغمة، ج ۲، ص ۳۲۸؛ علی بن عبد الکریم نیلی، منتخب الانوار المضیئة، ص ۳۹؛ محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۱۵۴</ref>.		یمیز فینا کلّ حقّ و باطل‏************ و یجزی [[علی]] النّعماء و النّقمات‏
	* ناگفته نماند در [[شعر]] [[دعبل بن خزاعی]] "آن گونه که در کتاب‌‏های یاد شده ذکر شده است" نه فقط لقب [[قائم]] به کار نرفته که هیچ‏یک از القاب دیگر آن حضرت نیز نیامده است.
	* البته باید توجه داشت امروزه ایستادن هنگام شنیدن لقب خاص [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}} در [[فرهنگ]] [[شیعه]] به معنای [[احترام]] به آن حضرت است و در جمعی که چنین می‏‌کنند، اگر برنخاستن، بی‌‏احترامی به آن حضرت باشد، به طور قطع جایز نیست<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۰۴ - ۱۰۷.</ref>.		[[امام رضا]] {{ع}} به [[سختی]] گریست. سپس سر خود را بلند کرده و به من فرمود: "ای خزاعی! [[روح القدس]] این دو بیت را بر زبان تو جاری کرده است آیا می‏دانی این [[امام]] کیست و کی [[قیام]] خواهد کرد؟ گفتم: نه؛ ای مولای من! فقط شنیده‏‌ام امامی از شما خروج می‏‌کند و ...»<ref> [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص ۲۷۶، ح ۶.</ref>.

			در بررسی این [[روایت]] نیز گفته شده است: همان‏گونه که ملاحظه می‌‏شود به ایستادن آن حضرت هیچ اشاره‌‏ای نشده است، تا چه رسد به اینکه آن حضرت دست به سر هم گذاشته باشد. نکته قابل تأمل اینکه در منابع نخستین، تمام کسانی که این [[روایت]] را [[نقل]] کرده‏‌اند، به همین صورت ذکر کرده‌‏اند<ref>علی بن محمد خزاز قمی، کفایة الاثر، ص ۲۷۶؛ شیخ صدوق، عیون اخبار الرضا علیه السّلام، ج ۲، ص ۲۶۶؛ امین الاسلام طبرسی، اعلام الوری، ص ۳۳۱؛ علی بن عیسی اربلی، کشف الغمة، ج ۲، ص ۳۲۸؛ علی بن عبد الکریم نیلی، منتخب الانوار المضیئة، ص ۳۹؛ محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۱۵۴</ref>.

			ناگفته نماند در [[شعر]] [[دعبل بن خزاعی]] "آن گونه که در کتاب‌‏های یاد شده ذکر شده است" نه فقط لقب [[قائم]] به کار نرفته که هیچ‏یک از القاب دیگر آن حضرت نیز نیامده است.

			البته باید توجه داشت امروزه ایستادن هنگام شنیدن لقب خاص [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}} در [[فرهنگ]] [[شیعه]] به معنای [[احترام]] به آن حضرت است و در جمعی که چنین می‏‌کنند، اگر برنخاستن، بی‌‏احترامی به آن حضرت باشد، به طور قطع جایز نیست<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۰۴ ـ ۱۰۷.</ref>.

	== پرسش‌های وابسته ==		== پرسش‌های وابسته ==

Bahmani: /* پرسش مستقیم */

2023-08-09T07:13:39Z

پرسش مستقیم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۴۳
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	* ناگفته نماند در [[شعر]] [[دعبل بن خزاعی]] "آن گونه که در کتاب‌‏های یاد شده ذکر شده است" نه فقط لقب [[قائم]] به کار نرفته که هیچ‏یک از القاب دیگر آن حضرت نیز نیامده است.		* ناگفته نماند در [[شعر]] [[دعبل بن خزاعی]] "آن گونه که در کتاب‌‏های یاد شده ذکر شده است" نه فقط لقب [[قائم]] به کار نرفته که هیچ‏یک از القاب دیگر آن حضرت نیز نیامده است.
	* البته باید توجه داشت امروزه ایستادن هنگام شنیدن لقب خاص [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}} در [[فرهنگ]] [[شیعه]] به معنای [[احترام]] به آن حضرت است و در جمعی که چنین می‏‌کنند، اگر برنخاستن، بی‌‏احترامی به آن حضرت باشد، به طور قطع جایز نیست<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۰۴ - ۱۰۷.</ref>.		* البته باید توجه داشت امروزه ایستادن هنگام شنیدن لقب خاص [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}} در [[فرهنگ]] [[شیعه]] به معنای [[احترام]] به آن حضرت است و در جمعی که چنین می‏‌کنند، اگر برنخاستن، بی‌‏احترامی به آن حضرت باشد، به طور قطع جایز نیست<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۰۴ - ۱۰۷.</ref>.

	~~== پرسش مستقیم ==~~
	* [[چرا هنگامی که نام امام مهدی یا لفظ قائم گفته می‌شود قیام می‌کنیم؟ ‌ (پرسش)]]

	== پرسش‌های وابسته ==		== پرسش‌های وابسته ==

Bahmani در ‏۹ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۱۳

2023-08-09T07:13:29Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۴۳
خط ۱:		خط ۱:
	{{~~مهدویت~~}}		{{مدخل مرتبط
			\| موضوع مرتبط = امام مهدی
			\| عنوان مدخل =
			\| مداخل مرتبط =
			\| پرسش مرتبط = امام مهدی (پرسش)
			}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
خط ۲۱:		خط ۲۶:
	* ناگفته نماند در [[شعر]] [[دعبل بن خزاعی]] "آن گونه که در کتاب‌‏های یاد شده ذکر شده است" نه فقط لقب [[قائم]] به کار نرفته که هیچ‏یک از القاب دیگر آن حضرت نیز نیامده است.		* ناگفته نماند در [[شعر]] [[دعبل بن خزاعی]] "آن گونه که در کتاب‌‏های یاد شده ذکر شده است" نه فقط لقب [[قائم]] به کار نرفته که هیچ‏یک از القاب دیگر آن حضرت نیز نیامده است.
	* البته باید توجه داشت امروزه ایستادن هنگام شنیدن لقب خاص [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}} در [[فرهنگ]] [[شیعه]] به معنای [[احترام]] به آن حضرت است و در جمعی که چنین می‏‌کنند، اگر برنخاستن، بی‌‏احترامی به آن حضرت باشد، به طور قطع جایز نیست<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۰۴ - ۱۰۷.</ref>.		* البته باید توجه داشت امروزه ایستادن هنگام شنیدن لقب خاص [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}} در [[فرهنگ]] [[شیعه]] به معنای [[احترام]] به آن حضرت است و در جمعی که چنین می‏‌کنند، اگر برنخاستن، بی‌‏احترامی به آن حضرت باشد، به طور قطع جایز نیست<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۰۴ - ۱۰۷.</ref>.

	== پرسش مستقیم ==		== پرسش مستقیم ==
	* [[چرا هنگامی که نام امام مهدی یا لفظ قائم گفته می‌شود قیام می‌کنیم؟ ‌ (پرسش)]]		* [[چرا هنگامی که نام امام مهدی یا لفظ قائم گفته می‌شود قیام می‌کنیم؟ ‌ (پرسش)]]
خط ۲۶:		خط ۳۲:
	== پرسش‌های وابسته ==		== پرسش‌های وابسته ==
	{{پرسمان القاب امام مهدی}}		{{پرسمان القاب امام مهدی}}


	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:134491.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه مهدویت''']]		# [[پرونده:134491.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه مهدویت''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۳۷:		خط ۴۲:

	[[رده:امام مهدی]]		[[رده:امام مهدی]]
	~~[[رده:ایستادن هنگام شنیدن لقب قائم]]~~

Hosein: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته ==↵{{:فرهنگنامه مهدویت (نمایه)}}' به ''

2022-09-03T05:03:42Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته ==↵{{:فرهنگنامه مهدویت (نمایه)}}' به ''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۳۳
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	== پرسش‌های وابسته ==		== پرسش‌های وابسته ==
	{{پرسمان القاب امام مهدی}}		{{پرسمان القاب امام مهدی}}
	~~== جستارهای وابسته ==~~
	~~{{:فرهنگنامه مهدویت (نمایه)}}~~

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T15:10:01Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T05:32:45Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۰۲
خط ۳۶:		خط ۳۶:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}


	[[رده:امام مهدی]]		[[رده:امام مهدی]]
	[[رده:ایستادن هنگام شنیدن لقب قائم]]		[[رده:ایستادن هنگام شنیدن لقب قائم]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۲

2022-07-10T23:12:14Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۲

Heydari: جایگزینی متن - '== پانویس == {{پانویس}} {{امام مهدی}}' به '== پانویس == {{پانویس}} '

2022-05-19T18:54:41Z

جایگزینی متن - '== پانویس == {{پانویس}} {{امام مهدی}}' به '== پانویس == {{پانویس}} '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۲:۲۴
خط ۳۷:		خط ۳۷:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~{{امام مهدی}}~~

	[[رده:امام مهدی]]		[[رده:امام مهدی]]
	[[رده:ایستادن هنگام شنیدن لقب قائم]]		[[رده:ایستادن هنگام شنیدن لقب قائم]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۴۰
خط ۱:		خط ۱:
	{{مهدویت}}		{{مهدویت}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	*سنّتی اجتماعی برای [[احترام]] به [[امام مهدی\|حضرت مهدی]]{{ع}}‏<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۰۴ - ۱۰۷.</ref>.		* سنّتی اجتماعی برای [[احترام]] به [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}}‏<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۰۴ - ۱۰۷.</ref>.
	*یکی از [[وظایف]] مهم عاشقان و شیفتگان [[امام مهدی\|حضرت ولی عصر]]{{ع}}، [[احترام]] و [[تعظیم]] آن حضرت است. این [[احترام]] و [[تعظیم]]، متناسب با سنت‏‌ها و فرهنگ‏‌های هر [[جامعه]] متفاوت خواهد بود.		* یکی از [[وظایف]] مهم عاشقان و شیفتگان [[امام مهدی\|حضرت ولی عصر]] {{ع}}، [[احترام]] و [[تعظیم]] آن حضرت است. این [[احترام]] و [[تعظیم]]، متناسب با سنت‏‌ها و فرهنگ‏‌های هر [[جامعه]] متفاوت خواهد بود.
	*یکی از کارهایی که برای [[احترام]] به آن حضرت انجام می‌‏شود ایستادن هنگام شنیدن لقب "[[قائم]]" است. در باره این ایستادن دو دیدگاه وجود دارد<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۰۴ - ۱۰۷.</ref>:		* یکی از کارهایی که برای [[احترام]] به آن حضرت انجام می‌‏شود ایستادن هنگام شنیدن لقب "[[قائم]]" است. در باره این ایستادن دو دیدگاه وجود دارد<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۰۴ - ۱۰۷.</ref>:
	*برخی چنین کاری را فقط یک [[سنت]] اجتماعی لازم می‌‏دانند و بر این باورند در منابع معتبر نخستین، [[دلیل]] روایی بر آن وجود ندارد. برخی دیگر، با استناد به برخی کتاب‏‌هایی که در سده‏‌های اخیر نوشته شده است، آن را عملی مستحب دانسته، انجام آن را [[اقتدا]] به عمل [[معصوم]] می‌‏دانند و در این زمینه دو [[روایت]] را ذکر می‌‏کنند:		* برخی چنین کاری را فقط یک [[سنت]] اجتماعی لازم می‌‏دانند و بر این باورند در منابع معتبر نخستین، [[دلیل]] روایی بر آن وجود ندارد. برخی دیگر، با استناد به برخی کتاب‏‌هایی که در سده‏‌های اخیر نوشته شده است، آن را عملی مستحب دانسته، انجام آن را [[اقتدا]] به عمل [[معصوم]] می‌‏دانند و در این زمینه دو [[روایت]] را ذکر می‌‏کنند:
	*روایتی که در آن از [[امام صادق]]{{ع}} پرسیده شد: "چرا هنگام شنیدن نام "[[قائم]]" باید برخیزیم؟ حضرت فرمود: برای او، غیبتی طولانی هست و این لقب، یادآور [[دولت حق]] آن حضرت و ابراز تأسف بر غربت او است؛ لذا آن حضرت، از شدّت [[محبت]] و مرحمتی که به دوستانش دارد، به هرکس که حضرتش را با این لقب یاد کند، نگاه محبت‌‏آمیز می‏‌کند. از [[تجلیل]] و [[تعظیم]] آن حضرت است که هر [[بنده]] خاضعی مقابل [[صاحب]] عصر خود- هنگامی که مولای بزرگوارش به سوی او بنگرد- از جای برخیزد؛ پس باید برخیزد و تعجیل در امر [[فرج]] مولایش را از [[خداوند]] سبحانه و تعالی بخواهد"<ref> «لان له غیبة طولانیة و من شدة الرأفة الی احبته ینظر الی کل من یذکره بهذا اللقب المشعر بدولته و الحسرة بغربته و من تعظیمه ان یقوم العبد؛ لطف اللّه صافی گلپایگانی، [[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص ۶۴۰، ح ۴</ref>		* روایتی که در آن از [[امام صادق]] {{ع}} پرسیده شد: "چرا هنگام شنیدن نام "[[قائم]]" باید برخیزیم؟ حضرت فرمود: برای او، غیبتی طولانی هست و این لقب، یادآور [[دولت حق]] آن حضرت و ابراز تأسف بر غربت او است؛ لذا آن حضرت، از شدّت [[محبت]] و مرحمتی که به دوستانش دارد، به هرکس که حضرتش را با این لقب یاد کند، نگاه محبت‌‏آمیز می‏‌کند. از [[تجلیل]] و [[تعظیم]] آن حضرت است که هر [[بنده]] خاضعی مقابل [[صاحب]] عصر خود- هنگامی که مولای بزرگوارش به سوی او بنگرد- از جای برخیزد؛ پس باید برخیزد و تعجیل در امر [[فرج]] مولایش را از [[خداوند]] سبحانه و تعالی بخواهد"<ref> «لان له غیبة طولانیة و من شدة الرأفة الی احبته ینظر الی کل من یذکره بهذا اللقب المشعر بدولته و الحسرة بغربته و من تعظیمه ان یقوم العبد؛ لطف اللّه صافی گلپایگانی، [[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص ۶۴۰، ح ۴</ref>
	*در بررسی این [[روایت]]، نکاتی گفته شده است<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۰۴ - ۱۰۷.</ref>:		* در بررسی این [[روایت]]، نکاتی گفته شده است<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۰۴ - ۱۰۷.</ref>:
	#این [[روایت]] و حتی مضمون آن، در هیچ‏‌یک از کتاب‏‌های معتبر اولیه نیامده است.		# این [[روایت]] و حتی مضمون آن، در هیچ‏‌یک از کتاب‏‌های معتبر اولیه نیامده است.
	# [[روایت]]، مشتمل بر برخی کلمات نامأنوس مانند "غیبه طولانیه"، است که در هیچ‏ یک از سخنان‏ [[معصومان]]{{عم}} نیامده است.		# [[روایت]]، مشتمل بر برخی کلمات نامأنوس مانند "غیبه طولانیه"، است که در هیچ‏ یک از سخنان‏ [[معصومان]] {{عم}} نیامده است.
	#در هیچ روایتی از [[امامان]] پیش از [[امام صادق]]{{ع}} به انجام دادن این کار اشاره نشده و هیچ ‏جا از انجام آن توسط [[پیروان]] [[اهل بیت]]{{عم}} [[سخن]] به میان نیامده است. در حالی که صدها [[روایت]] دارای این کلمه است.		# در هیچ روایتی از [[امامان]] پیش از [[امام صادق]] {{ع}} به انجام دادن این کار اشاره نشده و هیچ ‏جا از انجام آن توسط [[پیروان]] [[اهل بیت]] {{عم}} [[سخن]] به میان نیامده است. در حالی که صدها [[روایت]] دارای این کلمه است.
	#این لقب، چه خصوصیتی دارد که آن حضرت فقط با این لقب به دوستداران خود توجه می‏‌فرماید و با لقب‌‏های دیگر چنین نیست؟<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۰۴ - ۱۰۷.</ref>.		# این لقب، چه خصوصیتی دارد که آن حضرت فقط با این لقب به دوستداران خود توجه می‏‌فرماید و با لقب‌‏های دیگر چنین نیست؟<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۰۴ - ۱۰۷.</ref>.
	*در [[روایت]] است که چون [[دعبل بن خزاعی]]، قصیده معروف خود را برای [[امام رضا]]{{ع}} خواند، آن حضرت دست بر سر نهاده و به حالت [[تواضع]] ایستاد و برای [[فرج]] آن حضرت [[دعا]] کرد<ref> [[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص ۶۴۰، ح ۳</ref>. این [[روایت]]، در منابع معتبر اولیه این‏گونه [[نقل]] شده است که: [[عبد السلام هروی]] گوید: از [[دعبل بن خزاعی]] شنیدم که می‏‌گفت: بر مولای خود [[امام رضا]]{{ع}} قصیده خود را خواندم که چنین آغاز می‏‌شود:		* در [[روایت]] است که چون [[دعبل بن خزاعی]]، قصیده معروف خود را برای [[امام رضا]] {{ع}} خواند، آن حضرت دست بر سر نهاده و به حالت [[تواضع]] ایستاد و برای [[فرج]] آن حضرت [[دعا]] کرد<ref> [[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص ۶۴۰، ح ۳</ref>. این [[روایت]]، در منابع معتبر اولیه این‏گونه [[نقل]] شده است که: [[عبد السلام هروی]] گوید: از [[دعبل بن خزاعی]] شنیدم که می‏‌گفت: بر مولای خود [[امام رضا]] {{ع}} قصیده خود را خواندم که چنین آغاز می‏‌شود:
	* [[مدارس آیات]] [[خلت]] من تلاوة************و منزل [[وحی]] مقفر العرصات‏		* [[مدارس آیات]] [[خلت]] من تلاوة************ و منزل [[وحی]] مقفر العرصات‏
	*و چون به این ابیات رسیدم:		* و چون به این ابیات رسیدم:
	خروج إمام لا محالة خارج‏***********یقوم [[علی]] اسم اللّه و البرکات‏		* خروج إمام لا محالة خارج‏************ یقوم [[علی]] اسم اللّه و البرکات‏
	یمیز فینا کلّ حقّ و باطل‏***********و یجزی [[علی]] النّعماء و النّقمات‏		* یمیز فینا کلّ حقّ و باطل‏************ و یجزی [[علی]] النّعماء و النّقمات‏
	* [[امام رضا]]{{ع}} به [[سختی]] گریست. سپس سر خود را بلند کرده و به من فرمود: "ای خزاعی! [[روح القدس]] این دو بیت را بر زبان تو جاری کرده است آیا می‏دانی این [[امام]] کیست و کی [[قیام]] خواهد کرد؟ گفتم: نه؛ ای مولای من! فقط شنیده‏‌ام امامی از شما خروج می‏‌کند و ...»<ref> [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص ۲۷۶، ح ۶</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۰۴ - ۱۰۷.</ref>.		* [[امام رضا]] {{ع}} به [[سختی]] گریست. سپس سر خود را بلند کرده و به من فرمود: "ای خزاعی! [[روح القدس]] این دو بیت را بر زبان تو جاری کرده است آیا می‏دانی این [[امام]] کیست و کی [[قیام]] خواهد کرد؟ گفتم: نه؛ ای مولای من! فقط شنیده‏‌ام امامی از شما خروج می‏‌کند و ...»<ref> [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص ۲۷۶، ح ۶</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۰۴ - ۱۰۷.</ref>.
	*در بررسی این [[روایت]] نیز گفته شده است: همان‏گونه که ملاحظه می‌‏شود به ایستادن آن حضرت هیچ اشاره‌‏ای نشده است، تا چه رسد به این‏که آن حضرت دست به سر هم گذاشته باشد. نکته قابل تأمل این‏که در منابع نخستین، تمام کسانی که این [[روایت]] را [[نقل]] کرده‏‌اند، به همین صورت ذکر کرده‌‏اند<ref> علی بن محمد خزاز قمی، کفایة الاثر، ص ۲۷۶؛ شیخ صدوق، عیون اخبار الرضا علیه السّلام، ج ۲، ص ۲۶۶؛ امین الاسلام طبرسی، اعلام الوری، ص ۳۳۱؛ علی بن عیسی اربلی، کشف الغمة، ج ۲، ص ۳۲۸؛ علی بن عبد الکریم نیلی، منتخب الانوار المضیئة، ص ۳۹؛ محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۱۵۴</ref>.		* در بررسی این [[روایت]] نیز گفته شده است: همان‏گونه که ملاحظه می‌‏شود به ایستادن آن حضرت هیچ اشاره‌‏ای نشده است، تا چه رسد به این‏که آن حضرت دست به سر هم گذاشته باشد. نکته قابل تأمل این‏که در منابع نخستین، تمام کسانی که این [[روایت]] را [[نقل]] کرده‏‌اند، به همین صورت ذکر کرده‌‏اند<ref> علی بن محمد خزاز قمی، کفایة الاثر، ص ۲۷۶؛ شیخ صدوق، عیون اخبار الرضا علیه السّلام، ج ۲، ص ۲۶۶؛ امین الاسلام طبرسی، اعلام الوری، ص ۳۳۱؛ علی بن عیسی اربلی، کشف الغمة، ج ۲، ص ۳۲۸؛ علی بن عبد الکریم نیلی، منتخب الانوار المضیئة، ص ۳۹؛ محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۱۵۴</ref>.
	*ناگفته نماند در [[شعر]] [[دعبل بن خزاعی]] "آن گونه که در کتاب‌‏های یاد شده ذکر شده است" نه فقط لقب [[قائم]] به کار نرفته که هیچ‏یک از القاب دیگر آن حضرت نیز نیامده است.		* ناگفته نماند در [[شعر]] [[دعبل بن خزاعی]] "آن گونه که در کتاب‌‏های یاد شده ذکر شده است" نه فقط لقب [[قائم]] به کار نرفته که هیچ‏یک از القاب دیگر آن حضرت نیز نیامده است.
	*البته باید توجه داشت امروزه ایستادن هنگام شنیدن لقب خاص [[امام مهدی\|حضرت مهدی]]{{ع}} در [[فرهنگ]] [[شیعه]] به معنای [[احترام]] به آن حضرت است و در جمعی که چنین می‏‌کنند، اگر برنخاستن، بی‌‏احترامی به آن حضرت باشد، به طور قطع جایز نیست<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۰۴ - ۱۰۷.</ref>.		* البته باید توجه داشت امروزه ایستادن هنگام شنیدن لقب خاص [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}} در [[فرهنگ]] [[شیعه]] به معنای [[احترام]] به آن حضرت است و در جمعی که چنین می‏‌کنند، اگر برنخاستن، بی‌‏احترامی به آن حضرت باشد، به طور قطع جایز نیست<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۰۴ - ۱۰۷.</ref>.
	==پرسش مستقیم==		== پرسش مستقیم ==
	* [[چرا هنگامی که نام امام مهدی یا لفظ قائم گفته می‌شود قیام ~~می‌کنیم؟‌~~ (پرسش)]]		* [[چرا هنگامی که نام امام مهدی یا لفظ قائم گفته می‌شود قیام می‌کنیم؟ ‌ (پرسش)]]

	== پرسش‌های وابسته ==		== پرسش‌های وابسته ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۲:۴۲
خط ۶:		خط ۶:
	*یکی از کارهایی که برای [[احترام]] به آن حضرت انجام می‌‏شود ایستادن هنگام شنیدن لقب "[[قائم]]" است. در باره این ایستادن دو دیدگاه وجود دارد<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۰۴ - ۱۰۷.</ref>:		*یکی از کارهایی که برای [[احترام]] به آن حضرت انجام می‌‏شود ایستادن هنگام شنیدن لقب "[[قائم]]" است. در باره این ایستادن دو دیدگاه وجود دارد<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۰۴ - ۱۰۷.</ref>:
	*برخی چنین کاری را فقط یک [[سنت]] اجتماعی لازم می‌‏دانند و بر این باورند در منابع معتبر نخستین، [[دلیل]] روایی بر آن وجود ندارد. برخی دیگر، با استناد به برخی کتاب‏‌هایی که در سده‏‌های اخیر نوشته شده است، آن را عملی مستحب دانسته، انجام آن را [[اقتدا]] به عمل [[معصوم]] می‌‏دانند و در این زمینه دو [[روایت]] را ذکر می‌‏کنند:		*برخی چنین کاری را فقط یک [[سنت]] اجتماعی لازم می‌‏دانند و بر این باورند در منابع معتبر نخستین، [[دلیل]] روایی بر آن وجود ندارد. برخی دیگر، با استناد به برخی کتاب‏‌هایی که در سده‏‌های اخیر نوشته شده است، آن را عملی مستحب دانسته، انجام آن را [[اقتدا]] به عمل [[معصوم]] می‌‏دانند و در این زمینه دو [[روایت]] را ذکر می‌‏کنند:
	*روایتی که در آن از [[امام صادق]]{{ع}} پرسیده شد: "چرا هنگام شنیدن نام "[[قائم]]" باید برخیزیم؟ حضرت فرمود: برای او، غیبتی طولانی هست و این لقب، یادآور [[دولت حق]] آن حضرت و ابراز تأسف بر غربت او است؛ لذا آن حضرت، از شدّت [[محبت]] و مرحمتی که به دوستانش دارد، به هرکس که حضرتش را با این لقب یاد کند، نگاه محبت‌‏آمیز می‏‌کند. از [[تجلیل]] و [[تعظیم]] آن حضرت است که هر [[بنده]] خاضعی مقابل [[صاحب]] عصر خود- هنگامی که مولای بزرگوارش به سوی او بنگرد- از جای برخیزد؛ پس باید برخیزد و تعجیل در امر [[فرج]] مولایش را از [[خداوند]] سبحانه و تعالی بخواهد"<ref> ~~« لان~~ له غیبة طولانیة و من شدة الرأفة الی احبته ینظر الی کل من یذکره بهذا اللقب المشعر بدولته و الحسرة بغربته و من تعظیمه ان یقوم العبد؛ لطف اللّه صافی گلپایگانی، [[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص ۶۴۰، ح ۴</ref>		*روایتی که در آن از [[امام صادق]]{{ع}} پرسیده شد: "چرا هنگام شنیدن نام "[[قائم]]" باید برخیزیم؟ حضرت فرمود: برای او، غیبتی طولانی هست و این لقب، یادآور [[دولت حق]] آن حضرت و ابراز تأسف بر غربت او است؛ لذا آن حضرت، از شدّت [[محبت]] و مرحمتی که به دوستانش دارد، به هرکس که حضرتش را با این لقب یاد کند، نگاه محبت‌‏آمیز می‏‌کند. از [[تجلیل]] و [[تعظیم]] آن حضرت است که هر [[بنده]] خاضعی مقابل [[صاحب]] عصر خود- هنگامی که مولای بزرگوارش به سوی او بنگرد- از جای برخیزد؛ پس باید برخیزد و تعجیل در امر [[فرج]] مولایش را از [[خداوند]] سبحانه و تعالی بخواهد"<ref> «لان له غیبة طولانیة و من شدة الرأفة الی احبته ینظر الی کل من یذکره بهذا اللقب المشعر بدولته و الحسرة بغربته و من تعظیمه ان یقوم العبد؛ لطف اللّه صافی گلپایگانی، [[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص ۶۴۰، ح ۴</ref>
	*در بررسی این [[روایت]]، نکاتی گفته شده است<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۰۴ - ۱۰۷.</ref>:		*در بررسی این [[روایت]]، نکاتی گفته شده است<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۰۴ - ۱۰۷.</ref>:
	#این [[روایت]] و حتی مضمون آن، در هیچ‏‌یک از کتاب‏‌های معتبر اولیه نیامده است.		#این [[روایت]] و حتی مضمون آن، در هیچ‏‌یک از کتاب‏‌های معتبر اولیه نیامده است.
	#[[روایت]]، مشتمل بر برخی کلمات نامأنوس مانند "غیبه طولانیه"، است که در هیچ‏ یک از سخنان‏ [[معصومان]]{{عم}} نیامده است.		# [[روایت]]، مشتمل بر برخی کلمات نامأنوس مانند "غیبه طولانیه"، است که در هیچ‏ یک از سخنان‏ [[معصومان]]{{عم}} نیامده است.
	#در هیچ روایتی از [[امامان]] پیش از [[امام صادق]]{{ع}} به انجام دادن این کار اشاره نشده و هیچ ‏جا از انجام آن توسط [[پیروان]] [[اهل بیت]]{{عم}} [[سخن]] به میان نیامده است. در حالی که صدها [[روایت]] دارای این کلمه است.		#در هیچ روایتی از [[امامان]] پیش از [[امام صادق]]{{ع}} به انجام دادن این کار اشاره نشده و هیچ ‏جا از انجام آن توسط [[پیروان]] [[اهل بیت]]{{عم}} [[سخن]] به میان نیامده است. در حالی که صدها [[روایت]] دارای این کلمه است.
	#این لقب، چه خصوصیتی دارد که آن حضرت فقط با این لقب به دوستداران خود توجه می‏‌فرماید و با لقب‌‏های دیگر چنین نیست؟<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۰۴ - ۱۰۷.</ref>.		#این لقب، چه خصوصیتی دارد که آن حضرت فقط با این لقب به دوستداران خود توجه می‏‌فرماید و با لقب‌‏های دیگر چنین نیست؟<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۰۴ - ۱۰۷.</ref>.
	*در [[روایت]] است که چون [[دعبل بن خزاعی]]، قصیده معروف خود را برای [[امام رضا]]{{ع}} خواند، آن حضرت دست بر سر نهاده و به حالت [[تواضع]] ایستاد و برای [[فرج]] آن حضرت [[دعا]] کرد<ref> [[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص ۶۴۰، ح ۳</ref>. این [[روایت]]، در منابع معتبر اولیه این‏گونه [[نقل]] شده است که: [[عبد السلام هروی]] گوید: از [[دعبل بن خزاعی]] شنیدم که می‏‌گفت: بر مولای خود [[امام رضا]]{{ع}} قصیده خود را خواندم که چنین آغاز می‏‌شود:		*در [[روایت]] است که چون [[دعبل بن خزاعی]]، قصیده معروف خود را برای [[امام رضا]]{{ع}} خواند، آن حضرت دست بر سر نهاده و به حالت [[تواضع]] ایستاد و برای [[فرج]] آن حضرت [[دعا]] کرد<ref> [[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص ۶۴۰، ح ۳</ref>. این [[روایت]]، در منابع معتبر اولیه این‏گونه [[نقل]] شده است که: [[عبد السلام هروی]] گوید: از [[دعبل بن خزاعی]] شنیدم که می‏‌گفت: بر مولای خود [[امام رضا]]{{ع}} قصیده خود را خواندم که چنین آغاز می‏‌شود:
	[[مدارس آیات]] [[خلت]] من تلاوة***********و منزل [[وحی]] مقفر العرصات‏		* [[مدارس آیات]] [[خلت]] من تلاوة************و منزل [[وحی]] مقفر العرصات‏
	*و چون به این ابیات رسیدم:		*و چون به این ابیات رسیدم:
	خروج إمام لا محالة خارج‏***********یقوم [[علی]] اسم اللّه و البرکات‏		خروج إمام لا محالة خارج‏***********یقوم [[علی]] اسم اللّه و البرکات‏
	یمیز فینا کلّ حقّ و باطل‏***********و یجزی [[علی]] النّعماء و النّقمات‏		یمیز فینا کلّ حقّ و باطل‏***********و یجزی [[علی]] النّعماء و النّقمات‏
	*[[امام رضا]]{{ع}} به [[سختی]] گریست. سپس سر خود را بلند کرده و به من فرمود: "ای خزاعی! [[روح القدس]] این دو بیت را بر زبان تو جاری کرده است آیا می‏دانی این [[امام]] کیست و کی [[قیام]] خواهد کرد؟ گفتم: نه؛ ای مولای من! فقط شنیده‏‌ام امامی از شما خروج می‏‌کند و ...»<ref> [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص ۲۷۶، ح ۶</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۰۴ - ۱۰۷.</ref>.		* [[امام رضا]]{{ع}} به [[سختی]] گریست. سپس سر خود را بلند کرده و به من فرمود: "ای خزاعی! [[روح القدس]] این دو بیت را بر زبان تو جاری کرده است آیا می‏دانی این [[امام]] کیست و کی [[قیام]] خواهد کرد؟ گفتم: نه؛ ای مولای من! فقط شنیده‏‌ام امامی از شما خروج می‏‌کند و ...»<ref> [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص ۲۷۶، ح ۶</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۰۴ - ۱۰۷.</ref>.
	*در بررسی این [[روایت]] نیز گفته شده است: همان‏گونه که ملاحظه می‌‏شود به ایستادن آن حضرت هیچ اشاره‌‏ای نشده است، تا چه رسد به این‏که آن حضرت دست به سر هم گذاشته باشد. نکته قابل تأمل این‏که در منابع نخستین، تمام کسانی که این [[روایت]] را [[نقل]] کرده‏‌اند، به همین صورت ذکر کرده‌‏اند<ref> علی بن محمد خزاز قمی، کفایة الاثر، ص ۲۷۶؛ شیخ صدوق، عیون اخبار الرضا علیه السّلام، ج ۲، ص ۲۶۶؛ امین الاسلام طبرسی، اعلام الوری، ص ۳۳۱؛ علی بن عیسی اربلی، کشف الغمة، ج ۲، ص ۳۲۸؛ علی بن عبد الکریم نیلی، منتخب الانوار المضیئة، ص ۳۹؛ محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۱۵۴</ref>.		*در بررسی این [[روایت]] نیز گفته شده است: همان‏گونه که ملاحظه می‌‏شود به ایستادن آن حضرت هیچ اشاره‌‏ای نشده است، تا چه رسد به این‏که آن حضرت دست به سر هم گذاشته باشد. نکته قابل تأمل این‏که در منابع نخستین، تمام کسانی که این [[روایت]] را [[نقل]] کرده‏‌اند، به همین صورت ذکر کرده‌‏اند<ref> علی بن محمد خزاز قمی، کفایة الاثر، ص ۲۷۶؛ شیخ صدوق، عیون اخبار الرضا علیه السّلام، ج ۲، ص ۲۶۶؛ امین الاسلام طبرسی، اعلام الوری، ص ۳۳۱؛ علی بن عیسی اربلی، کشف الغمة، ج ۲، ص ۳۲۸؛ علی بن عبد الکریم نیلی، منتخب الانوار المضیئة، ص ۳۹؛ محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۱۵۴</ref>.
	*ناگفته نماند در [[شعر]] [[دعبل بن خزاعی]] "آن گونه که در کتاب‌‏های یاد شده ذکر شده است" نه فقط لقب [[قائم]] به کار نرفته که هیچ‏یک از القاب دیگر آن حضرت نیز نیامده است.		*ناگفته نماند در [[شعر]] [[دعبل بن خزاعی]] "آن گونه که در کتاب‌‏های یاد شده ذکر شده است" نه فقط لقب [[قائم]] به کار نرفته که هیچ‏یک از القاب دیگر آن حضرت نیز نیامده است.