Wasity: جایگزینی متن - ' لیکن ' به ' لکن '

2024-01-02T20:30:45Z

جایگزینی متن - ' لیکن ' به ' لکن '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۰:۰۰
خط ۲۲:		خط ۲۲:
	صریح‌ترین [[کلامی]] که از آن حضرت در [[روز عاشورا]] [[روایت]] شده و نشان می‌دهد چگونه آن حضرت از برنامه‌ای که از آغاز در مجلس ولید، [[استاندار مدینه]]، اعلام کرد تا پایان کار، [[عدول]] نفرمود، این است که در ضمن یکی از خطبه‌های بلیغی که در روز عاشورا خطاب به [[سپاه عمر سعد]] خواند فرمود:		صریح‌ترین [[کلامی]] که از آن حضرت در [[روز عاشورا]] [[روایت]] شده و نشان می‌دهد چگونه آن حضرت از برنامه‌ای که از آغاز در مجلس ولید، [[استاندار مدینه]]، اعلام کرد تا پایان کار، [[عدول]] نفرمود، این است که در ضمن یکی از خطبه‌های بلیغی که در روز عاشورا خطاب به [[سپاه عمر سعد]] خواند فرمود:
	{{متن حدیث\|أَلَا وَ إِنَّ الدَّعِيَّ ابْنَ الدَّعِيِّ قَدْ رَكَزَنِي بَيْنَ اثْنَتَيْنِ بَيْنَ السَّلَّةِ وَ الذِّلَّةِ وَ هَيْهَاتَ مِنَّا الذِّلَّةُ يَأْبَى اللَّهُ ذَلِكَ لَنَا وَ رَسُولُهُ وَ الْمُؤْمِنُونَ وَ حُجُورٌ طَابَتْ وَ طَهُرَتْ وَ أُنُوفٌ حَمِيَّةٌ وَ نُفُوسٌ أَبِيَّةٌ مِنْ أَنْ نُؤْثِرَ طَاعَةَ اللِّئَامِ عَلَى مَصَارِعِ الْكِرَامِ}}.		{{متن حدیث\|أَلَا وَ إِنَّ الدَّعِيَّ ابْنَ الدَّعِيِّ قَدْ رَكَزَنِي بَيْنَ اثْنَتَيْنِ بَيْنَ السَّلَّةِ وَ الذِّلَّةِ وَ هَيْهَاتَ مِنَّا الذِّلَّةُ يَأْبَى اللَّهُ ذَلِكَ لَنَا وَ رَسُولُهُ وَ الْمُؤْمِنُونَ وَ حُجُورٌ طَابَتْ وَ طَهُرَتْ وَ أُنُوفٌ حَمِيَّةٌ وَ نُفُوسٌ أَبِيَّةٌ مِنْ أَنْ نُؤْثِرَ طَاعَةَ اللِّئَامِ عَلَى مَصَارِعِ الْكِرَامِ}}.
	[[آگاه]] باشید که زنازاده پسر زنازاده بین دو [[خصلت]] ما را قرارداده: بین کشته شدن یا به [[خواری]] و [[ذلت]] [[تسلیم شدن]]، ~~لیکن~~ ذلت از ما دور است. [[خدا]] [[راضی]] نیست که ما به ذلت [[تسلیم]] شویم و [[پیامبر خدا]] و [[مؤمنان]] و دامن‌های [[پاک]] و پاکیزه‌ای که ما در آن پرورش یافته‎ایم و آن مردانی که از تن دادن به زیر بار [[ستم]] [[منزه]] و برکنارند راضی نیستند که [[اطاعت]] مردان [[پست]] را بر [[قتلگاه]] کریمان و بزرگواران برگزینیم.<ref>[[لطف‌الله صافی گلپایگانی\|صافی گلپایگانی، لطف‌الله]]، [[حضرت سیدالشهداء امام حسین مصباح هدایت (کتاب)\|حضرت سیدالشهداء امام حسین مصباح هدایت]] ص ۲۴.</ref>		[[آگاه]] باشید که زنازاده پسر زنازاده بین دو [[خصلت]] ما را قرارداده: بین کشته شدن یا به [[خواری]] و [[ذلت]] [[تسلیم شدن]]، لکن ذلت از ما دور است. [[خدا]] [[راضی]] نیست که ما به ذلت [[تسلیم]] شویم و [[پیامبر خدا]] و [[مؤمنان]] و دامن‌های [[پاک]] و پاکیزه‌ای که ما در آن پرورش یافته‎ایم و آن مردانی که از تن دادن به زیر بار [[ستم]] [[منزه]] و برکنارند راضی نیستند که [[اطاعت]] مردان [[پست]] را بر [[قتلگاه]] کریمان و بزرگواران برگزینیم.<ref>[[لطف‌الله صافی گلپایگانی\|صافی گلپایگانی، لطف‌الله]]، [[حضرت سیدالشهداء امام حسین مصباح هدایت (کتاب)\|حضرت سیدالشهداء امام حسین مصباح هدایت]] ص ۲۴.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = امام حسین | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==ایمان خالص و استوار حضرت سید الشهداء{{ع}}== ایمان به هدف و مقصد برای ارباب نهضت‎ها و رهبران انقلاب‌ها و زعمای اصلاحات دینی و اجتماعی، عامل...» ایجاد کرد

2023-10-15T06:00:37Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = امام حسین | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==ایمان خالص و استوار حضرت سید الشهداء{{ع}}== ایمان به هدف و مقصد برای ارباب نهضت‎ها و رهبران انقلاب‌ها و زعمای اصلاحات دینی و اجتماعی، عامل...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = امام حسین
| عنوان مدخل =
| مداخل مرتبط =
| پرسش مرتبط =
}}

==[[ایمان]] [[خالص]] و [[استوار]] [[حضرت سید الشهداء]]{{ع}}==
ایمان به [[هدف]] و مقصد برای ارباب نهضت‎ها و [[رهبران]] [[انقلاب‌ها]] و زعمای [[اصلاحات]] [[دینی]] و [[اجتماعی]]، عامل بزرگ [[پیشرفت]] و بازنگشتن به عقب و [[عدول]] نکردن از برنامه است.
اگر [[رهبر]] یک [[قیام]] به هدف آن ایمان داشته باشد یعنی آن را عین واقع و [[حقیقت]] بشناسد، با [[اطمینان]] خاطر به سوی هدف پیش می‌رود و [[سستی]] و کندی نمی‌کند و در همه حال از [[ایمانی]] که دارد نیرو می‌گیرد و [[ناملایمات]] و [[سختی‌ها]] و [[مشکلات]]، [[عزم]] او را [[ضعیف]] نمی‌سازد و در [[اراده]] او خللی وارد نمی‌کند. حسین{{ع}} نیز در ایمان به هدف و مقصد قیام خود، مانند جدش مرتبه [[اعلی]] را دارا بود.
هدف خود را [[حق]]، و امویین را [[باطل]] می‌دانست، و برنامه‌هایی را که [[اجرا]] کرد سبب [[نجات]] [[اسلام]] و [[مسلمین]] تشخیص داد و راه منحصر به فرد [[مبارزه]] با نقشه‌های خائنانه بنی‌‎امیه را [[خودداری از بیعت]] و [[تسلیم]] دانست. او [[یقین]] داشت این راهی که می‌رود موافق با [[رضای خدا]] و [[پیغمبر]] و منتهی به [[شهادت]] و [[سعادت]] است به این جهت، [[صادقانه]] و قاطعانه [[مخالفت]] خود را با [[زمامداری]] یزید اعلام کرد، و هرچند می‌دانست این مخالفت و [[امتناع از بیعت]] برایش بی‌نهایت گران تمام می‌شود ولی چون رضای خدا را در آن می‌دید از همه آن [[مصائب]] و سختی‌ها استقبال کرد.

[[امام]] به شهادت خود ایمان داشت و می‌دانست که شهادت بر او نوشته شده، و این شهادت سبب مزید [[افتخار]] [[خاندان رسالت]] و ارتفاع درجات خودش خواهد شد.
[[تاریخ]] واقعه جانسوز [[کربلا]] را از آغاز تا انجام بخوانید، در همه جای آن [[ایمان]] [[استوار]] حسین و [[فرزندان]] و [[اصحاب]] و [[بانوان]] و [[خواهران]] و دخترانش به چشم می‎خورد.
در [[مدینه]] وقتی ولید به آن حضرت پیشنهاد کرد با یزید [[بیعت]] کند فرمود:
{{متن حدیث|إِنَّا أَهْلُ بَيْتِ النُّبُوَّةِ وَ مَعْدِنُ الرِّسَالَةِ وَ مُخْتَلَفُ الْمَلَائِكَةِ وَ مَهْبِطَ الرَّحْمَةِ وَ بِنَا فَتَحَ اللَّهُ وَ بِنَا خَتَمَ اللَّهُ وَ يَزِيدُ رَجُلٌ فَاسِقٌ شَارِبُ الْخَمْرِ قَاتِلُ النَّفْسِ الْمُحَرَّمَةِ مُعْلِنٌ بِالْفِسْقِ وَ مِثْلِي لَا يُبَايِعُ بِمِثْلِهِ}}.
ما [[اهل بیت]] [[نبوت]] و [[معدن]] رسالتیم ما [[محل آمد و شد فرشتگان]] و محل [[نزول رحمت]] می‌باشیم، [[خداوند]] به ما شروع کرد و به ما ختم نمود و یزید مردی [[فاسق]] و شراب‎خوار و آدمکش و [[متجاهر به فسق]] است، فردی چون من با فردی چون او بیعت نمی‌کند.
و به [[مروان]] وقتی عرض کرد [[صلاح]] تو در آن است که بیعت کنی فرمود:
{{متن حدیث|{{متن قرآن|إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ}}<ref>«ما از آن خداوندیم و به سوی او باز می‌گردیم» سوره بقره، آیه ۱۵۶.</ref>، وَ عَلَى الْإِسْلَامِ السَّلَامُ إِذْ قَدْ بُلِيَتِ الْأُمَّةُ بِرَاعٍ مِثْلِ يَزِيدَ}}.

{{متن قرآن|إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ}}، فاتحه [[اسلام]] را باید خواند، اگر [[امت]] به [[رهبری]] چون یزید [[مبتلا]] شود!!.
صریح‌ترین [[کلامی]] که از آن حضرت در [[روز عاشورا]] [[روایت]] شده و نشان می‌دهد چگونه آن حضرت از برنامه‌ای که از آغاز در مجلس ولید، [[استاندار مدینه]]، اعلام کرد تا پایان کار، [[عدول]] نفرمود، این است که در ضمن یکی از خطبه‌های بلیغی که در روز عاشورا خطاب به [[سپاه عمر سعد]] خواند فرمود:
{{متن حدیث|أَلَا وَ إِنَّ الدَّعِيَّ ابْنَ الدَّعِيِّ قَدْ رَكَزَنِي بَيْنَ اثْنَتَيْنِ بَيْنَ السَّلَّةِ وَ الذِّلَّةِ وَ هَيْهَاتَ مِنَّا الذِّلَّةُ يَأْبَى اللَّهُ ذَلِكَ لَنَا وَ رَسُولُهُ وَ الْمُؤْمِنُونَ وَ حُجُورٌ طَابَتْ وَ طَهُرَتْ وَ أُنُوفٌ حَمِيَّةٌ وَ نُفُوسٌ أَبِيَّةٌ مِنْ أَنْ نُؤْثِرَ طَاعَةَ اللِّئَامِ عَلَى مَصَارِعِ الْكِرَامِ}}.
[[آگاه]] باشید که زنازاده پسر زنازاده بین دو [[خصلت]] ما را قرارداده: بین کشته شدن یا به [[خواری]] و [[ذلت]] [[تسلیم شدن]]، لیکن ذلت از ما دور است. [[خدا]] [[راضی]] نیست که ما به ذلت [[تسلیم]] شویم و [[پیامبر خدا]] و [[مؤمنان]] و دامن‌های [[پاک]] و پاکیزه‌ای که ما در آن پرورش یافته‎ایم و آن مردانی که از تن دادن به زیر بار [[ستم]] [[منزه]] و برکنارند راضی نیستند که [[اطاعت]] مردان [[پست]] را بر [[قتلگاه]] کریمان و بزرگواران برگزینیم.<ref>[[لطف‌الله صافی گلپایگانی|صافی گلپایگانی، لطف‌الله]]، [[حضرت سیدالشهداء امام حسین مصباح هدایت (کتاب)|حضرت سیدالشهداء امام حسین مصباح هدایت]] ص ۲۴.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:IM010624.jpg|22px]] [[لطف‌الله صافی گلپایگانی|صافی گلپایگانی، لطف‌الله]]، [[حضرت سیدالشهداء امام حسین مصباح هدایت (کتاب)|حضرت سیدالشهداء امام حسین مصباح هدایت]]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:امام حسین]]

ایمان امام حسین - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: جایگزینی متن - ' لیکن ' به ' لکن '