ایکه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: جایگزینی متن - 'تاریخ نگاران' به 'تاریخ‌نگاران'

2023-02-02T10:01:58Z

جایگزینی متن - 'تاریخ نگاران' به 'تاریخ‌نگاران'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۳۱
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	#{{متن قرآن\|وَأَصْحَابُ الْأَيْكَةِ وَقَوْمُ تُبَّعٍ كُلٌّ كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ وَعِيدِ}}<ref>«و اصحاب ایکه و قوم تبّع همگی پیامبران را دروغزن خواندند آنگاه بیم دادن من (بر آنان) به حقیقت پیوست» سوره ق، آیه ۱۴.</ref>.		#{{متن قرآن\|وَأَصْحَابُ الْأَيْكَةِ وَقَوْمُ تُبَّعٍ كُلٌّ كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ وَعِيدِ}}<ref>«و اصحاب ایکه و قوم تبّع همگی پیامبران را دروغزن خواندند آنگاه بیم دادن من (بر آنان) به حقیقت پیوست» سوره ق، آیه ۱۴.</ref>.

	همان‌گونه ملاحظه می‌شود، واژه ایکه در سوره‌های: [[حجر]]، شعرا، ص، و ق ذکر شده، که هر کدام به دلیل خاصی در [[آیات]] مزبور بیان گردیده است و ما، در این [[پژوهش]] قصد داریم؛ ابتدا به معنی واژه مذکور آشنا شده، سپس به محل، یا مکان‌هایی که از نظر [[~~تاریخ~~]] ~~نگاران~~ و [[مفسرین]] ایکه نامیده شده، خوانندگان گرامی را [[آگاه]] سازیم.<ref>[[محمد حسن عرب\|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)\|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۱۱۱.</ref>		همان‌گونه ملاحظه می‌شود، واژه ایکه در سوره‌های: [[حجر]]، شعرا، ص، و ق ذکر شده، که هر کدام به دلیل خاصی در [[آیات]] مزبور بیان گردیده است و ما، در این [[پژوهش]] قصد داریم؛ ابتدا به معنی واژه مذکور آشنا شده، سپس به محل، یا مکان‌هایی که از نظر [[تاریخ‌نگاران]] و [[مفسرین]] ایکه نامیده شده، خوانندگان گرامی را [[آگاه]] سازیم.<ref>[[محمد حسن عرب\|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)\|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۱۱۱.</ref>

	==ایکه یعنی چه؟==		==ایکه یعنی چه؟==

Wasity: جایگزینی متن - '، -' به ' -'

2022-11-27T11:38:41Z

جایگزینی متن - '، -' به ' -'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۰۸
خط ۳۲:		خط ۳۲:
	#یرخی از علما و بزرگان می‌نویسد: «بسیاری، از [[مفسران]] و ارباب لغت گفته‌اند که: ایکه به معنای درختان درهم پیچیده و یا بیشه است و [[اصحاب الایکه]] همان قوم شعیب‌اند، که در سرزمین پر آب و مشجر، در میان [[حجاز]] و شام [[زندگی]] می‌کردند»<ref>ناصر مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۱۱، ص۳۳۰.</ref>.		#یرخی از علما و بزرگان می‌نویسد: «بسیاری، از [[مفسران]] و ارباب لغت گفته‌اند که: ایکه به معنای درختان درهم پیچیده و یا بیشه است و [[اصحاب الایکه]] همان قوم شعیب‌اند، که در سرزمین پر آب و مشجر، در میان [[حجاز]] و شام [[زندگی]] می‌کردند»<ref>ناصر مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۱۱، ص۳۳۰.</ref>.
	#برخی از نویسندگان می‌گویند: «در کتب [[عهد قدیم]] چندین بار، از ایل یا ایله یا ایلوت نام برده شده است؛ که در ساحل دریای قلزم - دریای سرخ - واقع بوده و اسرائیلیان هنگام خروج، از [[مصر]] از این [[شهر]] گذشته‌اند و [[حضرت داوود]]{{ع}} آن را مسخر کرده و در [[زمان]] [[حضرت سلیمان]]{{ع}} آباد شده است. [[مفسرین]] [[اسلامی]] [[قصه]] [[اصحاب سبت]] را مربوط به [[مردم]] قریه ایله می‌دانند و قریه ایله را نزدیک [[مدین]] نشان می‌دهند، لکن از اصحاب سبت، در کتب [[عهد عتیق]] اثری نیست و قریه ایله، از جهت [[نقض]] [[قوانین]] سبت در آن اثری ندارد. چون، قریه ایله نزدیک مدین است و در لغت [[عبری]] معنی اصلی ایله درختان بوده و این نام، به صورت‌های گوناگون، نیز آمده است؛ می‌توان [[حدس]] زد، که [[اصحاب ایکه]] مردم ناحیه ایله /‌اند که دوران [[ترقی]] و [[انحطاط]] پیاپی دیده‌اند.»..<ref>محمد، خزائلی، اعلام قرآن، ص۱۴۴.</ref>.		#برخی از نویسندگان می‌گویند: «در کتب [[عهد قدیم]] چندین بار، از ایل یا ایله یا ایلوت نام برده شده است؛ که در ساحل دریای قلزم - دریای سرخ - واقع بوده و اسرائیلیان هنگام خروج، از [[مصر]] از این [[شهر]] گذشته‌اند و [[حضرت داوود]]{{ع}} آن را مسخر کرده و در [[زمان]] [[حضرت سلیمان]]{{ع}} آباد شده است. [[مفسرین]] [[اسلامی]] [[قصه]] [[اصحاب سبت]] را مربوط به [[مردم]] قریه ایله می‌دانند و قریه ایله را نزدیک [[مدین]] نشان می‌دهند، لکن از اصحاب سبت، در کتب [[عهد عتیق]] اثری نیست و قریه ایله، از جهت [[نقض]] [[قوانین]] سبت در آن اثری ندارد. چون، قریه ایله نزدیک مدین است و در لغت [[عبری]] معنی اصلی ایله درختان بوده و این نام، به صورت‌های گوناگون، نیز آمده است؛ می‌توان [[حدس]] زد، که [[اصحاب ایکه]] مردم ناحیه ایله /‌اند که دوران [[ترقی]] و [[انحطاط]] پیاپی دیده‌اند.»..<ref>محمد، خزائلی، اعلام قرآن، ص۱۴۴.</ref>.
	#برخی از [[پژوهشگران]]، در [[ترجمه قرآن]] [[مجید]]، به نقل از [[کشف الاسرار]] نوشته است: «... ایکه، نام ناحیه‌ای هم بوده، عده‌ای اصحاب ایکه را، همان مردم ناحیه ایکه، ایلام، ایلوت دانسته‌اند؛ که در [[تورات]] نام آن آمده است و در ساحل شرقی دریای قلزم واقع بوده و چون قریه ایله نزدیک به مدین بوده حدس زده‌اند؛ که اصحاب ایکه همان‌ها بوده‌اند.»..<ref>زین العابدین، رهنما، ترجمه قرآن مجید، ج۲، ص۳۷۰.</ref>. و برخی از [[دانشمندان]]، در [[تفسیر]] [[سوره مبارکه شعرا]]، در [[تفسیر نمونه]]<ref>آیت الله مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۱۵، ص۳۳۰.</ref>، زیر عنوان [[شعیب]] و اصحاب ایکه مرقوم داشته: «این [[پیامبر]] در [[سرزمین]] [[شامات]] و ~~ایکه،~~ - بر وزن لیله - [[آبادی]] معروفی نزدیک مدین - [[زندگی]] داشت. [[آیه]] ۷۹ [[سوره حجر]]، [[گواه]] بر این است، که سرزمین ایکه، در مسیر راه مردم [[حجاز]]، به سوی [[شام]] بوده است».		#برخی از [[پژوهشگران]]، در [[ترجمه قرآن]] [[مجید]]، به نقل از [[کشف الاسرار]] نوشته است: «... ایکه، نام ناحیه‌ای هم بوده، عده‌ای اصحاب ایکه را، همان مردم ناحیه ایکه، ایلام، ایلوت دانسته‌اند؛ که در [[تورات]] نام آن آمده است و در ساحل شرقی دریای قلزم واقع بوده و چون قریه ایله نزدیک به مدین بوده حدس زده‌اند؛ که اصحاب ایکه همان‌ها بوده‌اند.»..<ref>زین العابدین، رهنما، ترجمه قرآن مجید، ج۲، ص۳۷۰.</ref>. و برخی از [[دانشمندان]]، در [[تفسیر]] [[سوره مبارکه شعرا]]، در [[تفسیر نمونه]]<ref>آیت الله مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۱۵، ص۳۳۰.</ref>، زیر عنوان [[شعیب]] و اصحاب ایکه مرقوم داشته: «این [[پیامبر]] در [[سرزمین]] [[شامات]] و ایکه - بر وزن لیله - [[آبادی]] معروفی نزدیک مدین - [[زندگی]] داشت. [[آیه]] ۷۹ [[سوره حجر]]، [[گواه]] بر این است، که سرزمین ایکه، در مسیر راه مردم [[حجاز]]، به سوی [[شام]] بوده است».
	#در مورد مدین برخی از پژوهشگران، زیر عنوان شعیب می‌نویسند: «[[اهل مدین]]، [[عرب]] بودند و در سرزمین معان، از طرف شام می‌زیسته‌اند.»..<ref>صدر الدین بلاغی، قصص قرآن، ص۱۲۰.</ref>.		#در مورد مدین برخی از پژوهشگران، زیر عنوان شعیب می‌نویسند: «[[اهل مدین]]، [[عرب]] بودند و در سرزمین معان، از طرف شام می‌زیسته‌اند.»..<ref>صدر الدین بلاغی، قصص قرآن، ص۱۲۰.</ref>.
	#برخی از پژوهشگران، در [[تاریخ انبیاء]]، در مورد [[حضرت شعیب]] می‌نویسد: «[[قوم شعیب]]، شعبه و تیره‌ای، از [[قوم ابراهیم]]{{ع}} بودند و در [[تورات]] به مدیان تعبیر شاه، [[مسکن]] آنها، در [[خاک]] [[حجاز]]، به طرف [[شام]]، در [[سرزمین]] /قفط در خشکی [[آفریقا]] بود»<ref>حسین، عمادزاده. تاریخ انبیا از آدم تا خاتم، ص۴۷۱.</ref>.		#برخی از پژوهشگران، در [[تاریخ انبیاء]]، در مورد [[حضرت شعیب]] می‌نویسد: «[[قوم شعیب]]، شعبه و تیره‌ای، از [[قوم ابراهیم]]{{ع}} بودند و در [[تورات]] به مدیان تعبیر شاه، [[مسکن]] آنها، در [[خاک]] [[حجاز]]، به طرف [[شام]]، در [[سرزمین]] /قفط در خشکی [[آفریقا]] بود»<ref>حسین، عمادزاده. تاریخ انبیا از آدم تا خاتم، ص۴۷۱.</ref>.

Bahmani در ‏۲۴ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۵۵

2022-10-24T09:55:20Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۲۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{نبوت}}		{{نبوت}}
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = ~~ایکه~~		\| موضوع مرتبط =
	\| عنوان مدخل =		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط = [[ایکه در قرآن]]		\| مداخل مرتبط = [[ایکه در قرآن]]

Bahmani در ‏۲۴ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۵۵

2022-10-24T09:55:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۲۵
خط ۲:		خط ۲:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = ایکه		\| موضوع مرتبط = ایکه
	\| عنوان مدخل = ~~ایکه~~		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط = [[ایکه در قرآن~~]] - [[ایکه در حدیث]] - [[ایکه در تاریخ اسلامی~~]]		\| مداخل مرتبط = [[ایکه در قرآن]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	#{{متن قرآن\|كَذَّبَ أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ الْمُرْسَلِينَ}}<ref>««اصحاب ایکه» پیامبران را دروغگو شمردند» سوره شعراء، آیه ۱۷۶.</ref>.		#{{متن قرآن\|كَذَّبَ أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ الْمُرْسَلِينَ}}<ref>««اصحاب ایکه» پیامبران را دروغگو شمردند» سوره شعراء، آیه ۱۷۶.</ref>.
	#{{متن قرآن\|وَثَمُودُ وَقَوْمُ لُوطٍ وَأَصْحَابُ الْأَيْكَةِ أُولَئِكَ الْأَحْزَابُ}}<ref>«و ثمود و قوم لوط و «اصحاب ایکه» همان گروه‌ها (ی شکست خورده) بودند» سوره ص، آیه ۱۳.</ref>.		#{{متن قرآن\|وَثَمُودُ وَقَوْمُ لُوطٍ وَأَصْحَابُ الْأَيْكَةِ أُولَئِكَ الْأَحْزَابُ}}<ref>«و ثمود و قوم لوط و «اصحاب ایکه» همان گروه‌ها (ی شکست خورده) بودند» سوره ص، آیه ۱۳.</ref>.
	#{{متن قرآن\|وَأَصْحَابُ الْأَيْكَةِ وَقَوْمُ تُبَّعٍ كُلٌّ كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ وَعِيدِ}}<ref>«و اصحاب ایکه و قوم تبّع همگی پیامبران را دروغزن خواندند آنگاه بیم دادن من (بر آنان) به حقیقت پیوست» سوره ق، آیه ۱۴.</ref>		#{{متن قرآن\|وَأَصْحَابُ الْأَيْكَةِ وَقَوْمُ تُبَّعٍ كُلٌّ كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ وَعِيدِ}}<ref>«و اصحاب ایکه و قوم تبّع همگی پیامبران را دروغزن خواندند آنگاه بیم دادن من (بر آنان) به حقیقت پیوست» سوره ق، آیه ۱۴.</ref>.

	همان‌گونه ملاحظه می‌شود، واژه ایکه در سوره‌های: [[حجر]]، شعرا، ص، و ق ذکر شده، که هر کدام به دلیل خاصی در [[آیات]] مزبور بیان گردیده است و ما، در این [[پژوهش]] قصد داریم؛ ابتدا به معنی واژه مذکور آشنا شده، سپس به محل، یا مکان‌هایی که از نظر [[تاریخ]] نگاران و [[مفسرین]] ایکه نامیده شده، خوانندگان گرامی را [[آگاه]] سازیم.<ref>[[محمد حسن عرب\|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)\|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۱۱۱.</ref>		همان‌گونه ملاحظه می‌شود، واژه ایکه در سوره‌های: [[حجر]]، شعرا، ص، و ق ذکر شده، که هر کدام به دلیل خاصی در [[آیات]] مزبور بیان گردیده است و ما، در این [[پژوهش]] قصد داریم؛ ابتدا به معنی واژه مذکور آشنا شده، سپس به محل، یا مکان‌هایی که از نظر [[تاریخ]] نگاران و [[مفسرین]] ایکه نامیده شده، خوانندگان گرامی را [[آگاه]] سازیم.<ref>[[محمد حسن عرب\|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)\|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۱۱۱.</ref>

خط ۲۲:		خط ۲۳:
	#ایکه: به معنی درخت یا نوع مخصوصی از درخت و یا بیشه<ref>اعلام قرآن ص۱۴۳.</ref>.		#ایکه: به معنی درخت یا نوع مخصوصی از درخت و یا بیشه<ref>اعلام قرآن ص۱۴۳.</ref>.
	#ایک درخت پر شاخ و برگ و متراکم<ref>ترجمه مفردات راغب اصفهانی، ج۱، ص۱۲۵.</ref>.		#ایک درخت پر شاخ و برگ و متراکم<ref>ترجمه مفردات راغب اصفهانی، ج۱، ص۱۲۵.</ref>.

	با توجه به این که، در آیات مورد تحقیق، ملاحظه می‌شود؛ که کلمه [[اصحاب]] با واژه ایکه همراه است، این موضوع نشان می‌دهد [[اصحاب ایکه]] قومی بوده‌اند که در محلی سکونت داشته‌اند، که آن مکان پر از درخت، به نام آنان در تاریخ مضبوط است؛ حال این [[پرسش]] مطرح است، محل زندگانی [[اصحاب ایکه]] کجا است؟<ref>[[محمد حسن عرب\|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)\|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۱۱۱.</ref>		با توجه به این که، در آیات مورد تحقیق، ملاحظه می‌شود؛ که کلمه [[اصحاب]] با واژه ایکه همراه است، این موضوع نشان می‌دهد [[اصحاب ایکه]] قومی بوده‌اند که در محلی سکونت داشته‌اند، که آن مکان پر از درخت، به نام آنان در تاریخ مضبوط است؛ حال این [[پرسش]] مطرح است، محل زندگانی [[اصحاب ایکه]] کجا است؟<ref>[[محمد حسن عرب\|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)\|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۱۱۱.</ref>

	==ایکه، ~~کجا است؟~~==		==ایکه، کجاست؟==
	در بحث گذشته در مورد معنی ایکه با استفاده از [[مراجع]] معتبر روشن گردید، که ایکه، به معنی درخت پر شاخ و برگ و یا بیشه است، اکنون باید به محل آن بیشه نیز آشنا شویم:		در بحث گذشته در مورد معنی ایکه با استفاده از [[مراجع]] معتبر روشن گردید، که ایکه، به معنی درخت پر شاخ و برگ و یا بیشه است، اکنون باید به محل آن بیشه نیز آشنا شویم:
	# «[[مفسرین]] گفته‌اند، اصحاب ایکه همان [[مردم]] [[مدین]] بوده‌اند، که در نزدیکی شهرشان بیشه‌ای بوده است و برخی از آنان گفته‌اند، [[شعیب]]{{ع}} دو بار [[مبعوث]] شده، بار اول به سوی مردم مدین و بار دوم، به سوی اصحاب ایکه و بدین ترتیب آنها را [[قوم]] دیگری دانسته‌اند و در [[تفسیر المیزان]] قولی نقل شده که گفته انتساب ایکه نام بیشه‌ای بوده، در نزدیکی [[شهر]] مدین که طایفه‌ای در آن سکونت داشتند و شعیب{{ع}} به سوی آنها مبعوث گردید<ref>سید هاشم رسولی محلاتی، قصص قرآن، تاریخ انبیا، ص۲۶.</ref>.		# «[[مفسرین]] گفته‌اند، اصحاب ایکه همان [[مردم]] [[مدین]] بوده‌اند، که در نزدیکی شهرشان بیشه‌ای بوده است و برخی از آنان گفته‌اند، [[شعیب]]{{ع}} دو بار [[مبعوث]] شده، بار اول به سوی مردم مدین و بار دوم، به سوی اصحاب ایکه و بدین ترتیب آنها را [[قوم]] دیگری دانسته‌اند و در [[تفسیر المیزان]] قولی نقل شده که گفته انتساب ایکه نام بیشه‌ای بوده، در نزدیکی [[شهر]] مدین که طایفه‌ای در آن سکونت داشتند و شعیب{{ع}} به سوی آنها مبعوث گردید<ref>سید هاشم رسولی محلاتی، قصص قرآن، تاریخ انبیا، ص۲۶.</ref>.
خط ۳۴:		خط ۳۶:
	#برخی از پژوهشگران، در [[تاریخ انبیاء]]، در مورد [[حضرت شعیب]] می‌نویسد: «[[قوم شعیب]]، شعبه و تیره‌ای، از [[قوم ابراهیم]]{{ع}} بودند و در [[تورات]] به مدیان تعبیر شاه، [[مسکن]] آنها، در [[خاک]] [[حجاز]]، به طرف [[شام]]، در [[سرزمین]] /قفط در خشکی [[آفریقا]] بود»<ref>حسین، عمادزاده. تاریخ انبیا از آدم تا خاتم، ص۴۷۱.</ref>.		#برخی از پژوهشگران، در [[تاریخ انبیاء]]، در مورد [[حضرت شعیب]] می‌نویسد: «[[قوم شعیب]]، شعبه و تیره‌ای، از [[قوم ابراهیم]]{{ع}} بودند و در [[تورات]] به مدیان تعبیر شاه، [[مسکن]] آنها، در [[خاک]] [[حجاز]]، به طرف [[شام]]، در [[سرزمین]] /قفط در خشکی [[آفریقا]] بود»<ref>حسین، عمادزاده. تاریخ انبیا از آدم تا خاتم، ص۴۷۱.</ref>.
	#مؤلف [[قاموس قرآن]] می‌نویسد: «به هر حال مراد، از [[اصحاب ایکه]]، در [[قرآن مجید]]، [[قوم]] [[حضرت شعیب]]{{ع}} است... و گفته‌اند: آن محلی بود، در نزدیکی [[مدین]]، که [[شعیب]]، برای آنها [[مبعوث]] شده بود و گفته‌اند؛ که ایکه نام شهری بود... ایکه را نمی‌شود، با مدین یکی دانست، که درباره مدین آمده {{متن قرآن\|وَإِلَى مَدْيَنَ أَخَاهُمْ شُعَيْبًا}}<ref>«و به سوی مدین، برادرشان شعیب را فرستادیم» سوره اعراف، آیه ۸۵.</ref> از این می‌فهمیم، که شعیب از [[اهل مدین]] بود ولی درباره ایکه لفظ اخاهم نیامده است».		#مؤلف [[قاموس قرآن]] می‌نویسد: «به هر حال مراد، از [[اصحاب ایکه]]، در [[قرآن مجید]]، [[قوم]] [[حضرت شعیب]]{{ع}} است... و گفته‌اند: آن محلی بود، در نزدیکی [[مدین]]، که [[شعیب]]، برای آنها [[مبعوث]] شده بود و گفته‌اند؛ که ایکه نام شهری بود... ایکه را نمی‌شود، با مدین یکی دانست، که درباره مدین آمده {{متن قرآن\|وَإِلَى مَدْيَنَ أَخَاهُمْ شُعَيْبًا}}<ref>«و به سوی مدین، برادرشان شعیب را فرستادیم» سوره اعراف، آیه ۸۵.</ref> از این می‌فهمیم، که شعیب از [[اهل مدین]] بود ولی درباره ایکه لفظ اخاهم نیامده است».
	#در کتاب دایره المعارف بزرگ [[اسلامی]]<ref>دایره المعارف بزرگ اسلامی، ج۹، ص۱۱۰.</ref> زیر عنوان اصحاب ایکه چنین آمده است: «اصحاب ایکه نام قومی... در [[قرآن کریم]]، که [[رسالت پیامبر]] خویش، شعیب را نپذیرفتند... و آنان در کنار اقوامی چون [[ثمود]]، [[قوم لوط]] و تُبّع جای گرفته است.... ایکه به معنای بیشه و محل درختان انبوه است. جمع آن ایک دانسته شده است... شایان ذکر است، که برخی، تا سرزمین مدین... یا مکانی پر درخت نزدیک [[شهر]] مدین دانسته‌اند... برخی از [[روایات]]، نیز اشاره دارد، که مکان اصحاب ایکه [[تبوک]] بوده است».<ref>[[محمد حسن عرب\|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)\|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۱۱۲.</ref>		#در کتاب دایره المعارف بزرگ [[اسلامی]]<ref>دایره المعارف بزرگ اسلامی، ج۹، ص۱۱۰.</ref> زیر عنوان اصحاب ایکه چنین آمده است: «اصحاب ایکه نام قومی... در [[قرآن کریم]]، که [[رسالت پیامبر]] خویش، شعیب را نپذیرفتند... و آنان در کنار اقوامی چون [[ثمود]]، [[قوم لوط]] و تُبّع جای گرفته است.... ایکه به معنای بیشه و محل درختان انبوه است. جمع آن ایک دانسته شده است... شایان ذکر است، که برخی، تا سرزمین مدین... یا مکانی پر درخت نزدیک [[شهر]] مدین دانسته‌اند... برخی از [[روایات]]، نیز اشاره دارد، که مکان اصحاب ایکه [[تبوک]] بوده است»<ref>[[محمد حسن عرب\|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)\|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۱۱۲.</ref>.

	==نتیجه بررسی==		==نتیجه بررسی==
خط ۴۵:		خط ۴۷:
	#ایکه را نمی‌توان مدین دانست.		#ایکه را نمی‌توان مدین دانست.
	#ایکه، به معنی درختان انبوه است و در [[زبان عبری]] نیز ایله همان معنی را دارد و ایله قریه‌ای است، نزدیک مدین؛ پس ایله همان ایکه است.		#ایکه، به معنی درختان انبوه است و در [[زبان عبری]] نیز ایله همان معنی را دارد و ایله قریه‌ای است، نزدیک مدین؛ پس ایله همان ایکه است.

	از جمع‌بندی اظهار نظر‌های [[مفسرین]] و [[تاریخ]] نویسان، می‌توان به این نتیجه رسید، که ایکه به نحوی، با مدین [[قرابت]] و نزدیکی داشته و با توجه به [[آیه]]<ref>۸۴: ۱۱.</ref> که [[شعیب]] [[اهل مدین]] نبوده؛ بلکه بر [[اهل ایکه]]، که نزدیک [[مدین]] بود؛ [[مبعوث]] شده است؛ پس ایکه یا ایله جدای از مدین؛ ولی در مجاورت آن قرار داشته و در نتیجه ایکه یا ایله، در ساحل شرقی دریای قلزم - دریای سرخ - واقع بوده و به علت نزدیکی با مدین؛ [[حدس]] زده‌اند، که ایکه همان مدین است؛ پس می‌توان جغرافیای ایکه و مدین را یکی دانست و با توجه به این که اکنون مدین معان نامیده می‌شود و در [[فرهنگ]] [[قصص قرآن]]، صدر بلاغی<ref>فرهنگ قصص قرآن، ص۴۰۷.</ref>، می‌نویسد: «مدین نام قریه شعیب و [[قبیله]] اوست و موقع این [[شهر]]، در [[شرق]] [[عقبه]] است، [[مردم]] مدین، از [[غرب]] و [[اولاد]] اسماعیل بوده‌اند و با مردم [[فلسطین]] و لبنان و [[مصر]] [[روابط]] [[بازرگانی]] داشته‌اند و نام آن شهر اکنون معان است و مورخین مسافت جزیره سینا، تا حدود [[فرات]] را مدین می‌نامند».		از جمع‌بندی اظهار نظر‌های [[مفسرین]] و [[تاریخ]] نویسان، می‌توان به این نتیجه رسید، که ایکه به نحوی، با مدین [[قرابت]] و نزدیکی داشته و با توجه به [[آیه]]<ref>۸۴: ۱۱.</ref> که [[شعیب]] [[اهل مدین]] نبوده؛ بلکه بر [[اهل ایکه]]، که نزدیک [[مدین]] بود؛ [[مبعوث]] شده است؛ پس ایکه یا ایله جدای از مدین؛ ولی در مجاورت آن قرار داشته و در نتیجه ایکه یا ایله، در ساحل شرقی دریای قلزم - دریای سرخ - واقع بوده و به علت نزدیکی با مدین؛ [[حدس]] زده‌اند، که ایکه همان مدین است؛ پس می‌توان جغرافیای ایکه و مدین را یکی دانست و با توجه به این که اکنون مدین معان نامیده می‌شود و در [[فرهنگ]] [[قصص قرآن]]، صدر بلاغی<ref>فرهنگ قصص قرآن، ص۴۰۷.</ref>، می‌نویسد: «مدین نام قریه شعیب و [[قبیله]] اوست و موقع این [[شهر]]، در [[شرق]] [[عقبه]] است، [[مردم]] مدین، از [[غرب]] و [[اولاد]] اسماعیل بوده‌اند و با مردم [[فلسطین]] و لبنان و [[مصر]] [[روابط]] [[بازرگانی]] داشته‌اند و نام آن شهر اکنون معان است و مورخین مسافت جزیره سینا، تا حدود [[فرات]] را مدین می‌نامند».
	در کتاب جغرافیای [[کشورهای اسلامی]]<ref>جغرافیای کشورهای اسلامی، ص۴۸.</ref> می‌نویسد: «پایتخت این [[کشور]] [[اردن]] شهر عمان و شهرهای مهم آن معان و [[بندر عقبه]] است».<ref>[[محمد حسن عرب\|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)\|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۱۱۵.</ref>
			در کتاب جغرافیای [[کشورهای اسلامی]]<ref>جغرافیای کشورهای اسلامی، ص۴۸.</ref> می‌نویسد: «پایتخت این [[کشور]] [[اردن]] شهر عمان و شهرهای مهم آن معان و [[بندر عقبه]] است»<ref>[[محمد حسن عرب\|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)\|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۱۱۵.</ref>.

	==جستارهای وابسته==		==جستارهای وابسته==
	*[[اصحاب ایکه]]		* [[اصحاب ایکه]]

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۵۸:		خط ۶۲:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

			[[رده:مکان‌ها در قرآن]]

Wasity: جایگزینی متن - 'برخی از علما' به 'برخی از دانشمندان'

2022-09-18T05:38:25Z

جایگزینی متن - 'برخی از علما' به 'برخی از دانشمندان'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۰۸
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	#یرخی از علما و بزرگان می‌نویسد: «بسیاری، از [[مفسران]] و ارباب لغت گفته‌اند که: ایکه به معنای درختان درهم پیچیده و یا بیشه است و [[اصحاب الایکه]] همان قوم شعیب‌اند، که در سرزمین پر آب و مشجر، در میان [[حجاز]] و شام [[زندگی]] می‌کردند»<ref>ناصر مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۱۱، ص۳۳۰.</ref>.		#یرخی از علما و بزرگان می‌نویسد: «بسیاری، از [[مفسران]] و ارباب لغت گفته‌اند که: ایکه به معنای درختان درهم پیچیده و یا بیشه است و [[اصحاب الایکه]] همان قوم شعیب‌اند، که در سرزمین پر آب و مشجر، در میان [[حجاز]] و شام [[زندگی]] می‌کردند»<ref>ناصر مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۱۱، ص۳۳۰.</ref>.
	#برخی از نویسندگان می‌گویند: «در کتب [[عهد قدیم]] چندین بار، از ایل یا ایله یا ایلوت نام برده شده است؛ که در ساحل دریای قلزم - دریای سرخ - واقع بوده و اسرائیلیان هنگام خروج، از [[مصر]] از این [[شهر]] گذشته‌اند و [[حضرت داوود]]{{ع}} آن را مسخر کرده و در [[زمان]] [[حضرت سلیمان]]{{ع}} آباد شده است. [[مفسرین]] [[اسلامی]] [[قصه]] [[اصحاب سبت]] را مربوط به [[مردم]] قریه ایله می‌دانند و قریه ایله را نزدیک [[مدین]] نشان می‌دهند، لکن از اصحاب سبت، در کتب [[عهد عتیق]] اثری نیست و قریه ایله، از جهت [[نقض]] [[قوانین]] سبت در آن اثری ندارد. چون، قریه ایله نزدیک مدین است و در لغت [[عبری]] معنی اصلی ایله درختان بوده و این نام، به صورت‌های گوناگون، نیز آمده است؛ می‌توان [[حدس]] زد، که [[اصحاب ایکه]] مردم ناحیه ایله /‌اند که دوران [[ترقی]] و [[انحطاط]] پیاپی دیده‌اند.»..<ref>محمد، خزائلی، اعلام قرآن، ص۱۴۴.</ref>.		#برخی از نویسندگان می‌گویند: «در کتب [[عهد قدیم]] چندین بار، از ایل یا ایله یا ایلوت نام برده شده است؛ که در ساحل دریای قلزم - دریای سرخ - واقع بوده و اسرائیلیان هنگام خروج، از [[مصر]] از این [[شهر]] گذشته‌اند و [[حضرت داوود]]{{ع}} آن را مسخر کرده و در [[زمان]] [[حضرت سلیمان]]{{ع}} آباد شده است. [[مفسرین]] [[اسلامی]] [[قصه]] [[اصحاب سبت]] را مربوط به [[مردم]] قریه ایله می‌دانند و قریه ایله را نزدیک [[مدین]] نشان می‌دهند، لکن از اصحاب سبت، در کتب [[عهد عتیق]] اثری نیست و قریه ایله، از جهت [[نقض]] [[قوانین]] سبت در آن اثری ندارد. چون، قریه ایله نزدیک مدین است و در لغت [[عبری]] معنی اصلی ایله درختان بوده و این نام، به صورت‌های گوناگون، نیز آمده است؛ می‌توان [[حدس]] زد، که [[اصحاب ایکه]] مردم ناحیه ایله /‌اند که دوران [[ترقی]] و [[انحطاط]] پیاپی دیده‌اند.»..<ref>محمد، خزائلی، اعلام قرآن، ص۱۴۴.</ref>.
	#برخی از [[پژوهشگران]]، در [[ترجمه قرآن]] [[مجید]]، به نقل از [[کشف الاسرار]] نوشته است: «... ایکه، نام ناحیه‌ای هم بوده، عده‌ای اصحاب ایکه را، همان مردم ناحیه ایکه، ایلام، ایلوت دانسته‌اند؛ که در [[تورات]] نام آن آمده است و در ساحل شرقی دریای قلزم واقع بوده و چون قریه ایله نزدیک به مدین بوده حدس زده‌اند؛ که اصحاب ایکه همان‌ها بوده‌اند.»..<ref>زین العابدین، رهنما، ترجمه قرآن مجید، ج۲، ص۳۷۰.</ref>. و برخی از [[~~علما~~]]، در [[تفسیر]] [[سوره مبارکه شعرا]]، در [[تفسیر نمونه]]<ref>آیت الله مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۱۵، ص۳۳۰.</ref>، زیر عنوان [[شعیب]] و اصحاب ایکه مرقوم داشته: «این [[پیامبر]] در [[سرزمین]] [[شامات]] و ایکه، - بر وزن لیله - [[آبادی]] معروفی نزدیک مدین - [[زندگی]] داشت. [[آیه]] ۷۹ [[سوره حجر]]، [[گواه]] بر این است، که سرزمین ایکه، در مسیر راه مردم [[حجاز]]، به سوی [[شام]] بوده است».		#برخی از [[پژوهشگران]]، در [[ترجمه قرآن]] [[مجید]]، به نقل از [[کشف الاسرار]] نوشته است: «... ایکه، نام ناحیه‌ای هم بوده، عده‌ای اصحاب ایکه را، همان مردم ناحیه ایکه، ایلام، ایلوت دانسته‌اند؛ که در [[تورات]] نام آن آمده است و در ساحل شرقی دریای قلزم واقع بوده و چون قریه ایله نزدیک به مدین بوده حدس زده‌اند؛ که اصحاب ایکه همان‌ها بوده‌اند.»..<ref>زین العابدین، رهنما، ترجمه قرآن مجید، ج۲، ص۳۷۰.</ref>. و برخی از [[دانشمندان]]، در [[تفسیر]] [[سوره مبارکه شعرا]]، در [[تفسیر نمونه]]<ref>آیت الله مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۱۵، ص۳۳۰.</ref>، زیر عنوان [[شعیب]] و اصحاب ایکه مرقوم داشته: «این [[پیامبر]] در [[سرزمین]] [[شامات]] و ایکه، - بر وزن لیله - [[آبادی]] معروفی نزدیک مدین - [[زندگی]] داشت. [[آیه]] ۷۹ [[سوره حجر]]، [[گواه]] بر این است، که سرزمین ایکه، در مسیر راه مردم [[حجاز]]، به سوی [[شام]] بوده است».
	#در مورد مدین برخی از پژوهشگران، زیر عنوان شعیب می‌نویسند: «[[اهل مدین]]، [[عرب]] بودند و در سرزمین معان، از طرف شام می‌زیسته‌اند.»..<ref>صدر الدین بلاغی، قصص قرآن، ص۱۲۰.</ref>.		#در مورد مدین برخی از پژوهشگران، زیر عنوان شعیب می‌نویسند: «[[اهل مدین]]، [[عرب]] بودند و در سرزمین معان، از طرف شام می‌زیسته‌اند.»..<ref>صدر الدین بلاغی، قصص قرآن، ص۱۲۰.</ref>.
	#برخی از پژوهشگران، در [[تاریخ انبیاء]]، در مورد [[حضرت شعیب]] می‌نویسد: «[[قوم شعیب]]، شعبه و تیره‌ای، از [[قوم ابراهیم]]{{ع}} بودند و در [[تورات]] به مدیان تعبیر شاه، [[مسکن]] آنها، در [[خاک]] [[حجاز]]، به طرف [[شام]]، در [[سرزمین]] /قفط در خشکی [[آفریقا]] بود»<ref>حسین، عمادزاده. تاریخ انبیا از آدم تا خاتم، ص۴۷۱.</ref>.		#برخی از پژوهشگران، در [[تاریخ انبیاء]]، در مورد [[حضرت شعیب]] می‌نویسد: «[[قوم شعیب]]، شعبه و تیره‌ای، از [[قوم ابراهیم]]{{ع}} بودند و در [[تورات]] به مدیان تعبیر شاه، [[مسکن]] آنها، در [[خاک]] [[حجاز]]، به طرف [[شام]]، در [[سرزمین]] /قفط در خشکی [[آفریقا]] بود»<ref>حسین، عمادزاده. تاریخ انبیا از آدم تا خاتم، ص۴۷۱.</ref>.

Jaafari: /* ایکه، کجا است؟ */

2022-09-17T08:07:45Z

ایکه، کجا است؟

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۳۷
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	#برخی از نویسندگان می‌گویند: «در کتب [[عهد قدیم]] چندین بار، از ایل یا ایله یا ایلوت نام برده شده است؛ که در ساحل دریای قلزم - دریای سرخ - واقع بوده و اسرائیلیان هنگام خروج، از [[مصر]] از این [[شهر]] گذشته‌اند و [[حضرت داوود]]{{ع}} آن را مسخر کرده و در [[زمان]] [[حضرت سلیمان]]{{ع}} آباد شده است. [[مفسرین]] [[اسلامی]] [[قصه]] [[اصحاب سبت]] را مربوط به [[مردم]] قریه ایله می‌دانند و قریه ایله را نزدیک [[مدین]] نشان می‌دهند، لکن از اصحاب سبت، در کتب [[عهد عتیق]] اثری نیست و قریه ایله، از جهت [[نقض]] [[قوانین]] سبت در آن اثری ندارد. چون، قریه ایله نزدیک مدین است و در لغت [[عبری]] معنی اصلی ایله درختان بوده و این نام، به صورت‌های گوناگون، نیز آمده است؛ می‌توان [[حدس]] زد، که [[اصحاب ایکه]] مردم ناحیه ایله /‌اند که دوران [[ترقی]] و [[انحطاط]] پیاپی دیده‌اند.»..<ref>محمد، خزائلی، اعلام قرآن، ص۱۴۴.</ref>.		#برخی از نویسندگان می‌گویند: «در کتب [[عهد قدیم]] چندین بار، از ایل یا ایله یا ایلوت نام برده شده است؛ که در ساحل دریای قلزم - دریای سرخ - واقع بوده و اسرائیلیان هنگام خروج، از [[مصر]] از این [[شهر]] گذشته‌اند و [[حضرت داوود]]{{ع}} آن را مسخر کرده و در [[زمان]] [[حضرت سلیمان]]{{ع}} آباد شده است. [[مفسرین]] [[اسلامی]] [[قصه]] [[اصحاب سبت]] را مربوط به [[مردم]] قریه ایله می‌دانند و قریه ایله را نزدیک [[مدین]] نشان می‌دهند، لکن از اصحاب سبت، در کتب [[عهد عتیق]] اثری نیست و قریه ایله، از جهت [[نقض]] [[قوانین]] سبت در آن اثری ندارد. چون، قریه ایله نزدیک مدین است و در لغت [[عبری]] معنی اصلی ایله درختان بوده و این نام، به صورت‌های گوناگون، نیز آمده است؛ می‌توان [[حدس]] زد، که [[اصحاب ایکه]] مردم ناحیه ایله /‌اند که دوران [[ترقی]] و [[انحطاط]] پیاپی دیده‌اند.»..<ref>محمد، خزائلی، اعلام قرآن، ص۱۴۴.</ref>.
	#برخی از [[پژوهشگران]]، در [[ترجمه قرآن]] [[مجید]]، به نقل از [[کشف الاسرار]] نوشته است: «... ایکه، نام ناحیه‌ای هم بوده، عده‌ای اصحاب ایکه را، همان مردم ناحیه ایکه، ایلام، ایلوت دانسته‌اند؛ که در [[تورات]] نام آن آمده است و در ساحل شرقی دریای قلزم واقع بوده و چون قریه ایله نزدیک به مدین بوده حدس زده‌اند؛ که اصحاب ایکه همان‌ها بوده‌اند.»..<ref>زین العابدین، رهنما، ترجمه قرآن مجید، ج۲، ص۳۷۰.</ref>. و برخی از [[علما]]، در [[تفسیر]] [[سوره مبارکه شعرا]]، در [[تفسیر نمونه]]<ref>آیت الله مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۱۵، ص۳۳۰.</ref>، زیر عنوان [[شعیب]] و اصحاب ایکه مرقوم داشته: «این [[پیامبر]] در [[سرزمین]] [[شامات]] و ایکه، - بر وزن لیله - [[آبادی]] معروفی نزدیک مدین - [[زندگی]] داشت. [[آیه]] ۷۹ [[سوره حجر]]، [[گواه]] بر این است، که سرزمین ایکه، در مسیر راه مردم [[حجاز]]، به سوی [[شام]] بوده است».		#برخی از [[پژوهشگران]]، در [[ترجمه قرآن]] [[مجید]]، به نقل از [[کشف الاسرار]] نوشته است: «... ایکه، نام ناحیه‌ای هم بوده، عده‌ای اصحاب ایکه را، همان مردم ناحیه ایکه، ایلام، ایلوت دانسته‌اند؛ که در [[تورات]] نام آن آمده است و در ساحل شرقی دریای قلزم واقع بوده و چون قریه ایله نزدیک به مدین بوده حدس زده‌اند؛ که اصحاب ایکه همان‌ها بوده‌اند.»..<ref>زین العابدین، رهنما، ترجمه قرآن مجید، ج۲، ص۳۷۰.</ref>. و برخی از [[علما]]، در [[تفسیر]] [[سوره مبارکه شعرا]]، در [[تفسیر نمونه]]<ref>آیت الله مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۱۵، ص۳۳۰.</ref>، زیر عنوان [[شعیب]] و اصحاب ایکه مرقوم داشته: «این [[پیامبر]] در [[سرزمین]] [[شامات]] و ایکه، - بر وزن لیله - [[آبادی]] معروفی نزدیک مدین - [[زندگی]] داشت. [[آیه]] ۷۹ [[سوره حجر]]، [[گواه]] بر این است، که سرزمین ایکه، در مسیر راه مردم [[حجاز]]، به سوی [[شام]] بوده است».
	#در مورد مدین ~~آقای صدر بلاغی،~~ زیر عنوان شعیب ~~می‌نویسد~~: «[[اهل مدین]]، [[عرب]] بودند و در سرزمین معان، از طرف شام می‌زیسته‌اند.»..<ref>صدر الدین بلاغی، قصص قرآن، ص۱۲۰.</ref>.		#در مورد مدین برخی از پژوهشگران، زیر عنوان شعیب می‌نویسند: «[[اهل مدین]]، [[عرب]] بودند و در سرزمین معان، از طرف شام می‌زیسته‌اند.»..<ref>صدر الدین بلاغی، قصص قرآن، ص۱۲۰.</ref>.
	#برخی از پژوهشگران، در [[تاریخ انبیاء]]، در مورد [[حضرت شعیب]] می‌نویسد: «[[قوم شعیب]]، شعبه و تیره‌ای، از [[قوم ابراهیم]]{{ع}} بودند و در [[تورات]] به مدیان تعبیر شاه، [[مسکن]] آنها، در [[خاک]] [[حجاز]]، به طرف [[شام]]، در [[سرزمین]] /قفط در خشکی [[آفریقا]] بود»<ref>حسین، عمادزاده. تاریخ انبیا از آدم تا خاتم، ص۴۷۱.</ref>.		#برخی از پژوهشگران، در [[تاریخ انبیاء]]، در مورد [[حضرت شعیب]] می‌نویسد: «[[قوم شعیب]]، شعبه و تیره‌ای، از [[قوم ابراهیم]]{{ع}} بودند و در [[تورات]] به مدیان تعبیر شاه، [[مسکن]] آنها، در [[خاک]] [[حجاز]]، به طرف [[شام]]، در [[سرزمین]] /قفط در خشکی [[آفریقا]] بود»<ref>حسین، عمادزاده. تاریخ انبیا از آدم تا خاتم، ص۴۷۱.</ref>.
	#مؤلف [[قاموس قرآن]] می‌نویسد: «به هر حال مراد، از [[اصحاب ایکه]]، در [[قرآن مجید]]، [[قوم]] [[حضرت شعیب]]{{ع}} است... و گفته‌اند: آن محلی بود، در نزدیکی [[مدین]]، که [[شعیب]]، برای آنها [[مبعوث]] شده بود و گفته‌اند؛ که ایکه نام شهری بود... ایکه را نمی‌شود، با مدین یکی دانست، که درباره مدین آمده {{متن قرآن\|وَإِلَى مَدْيَنَ أَخَاهُمْ شُعَيْبًا}}<ref>«و به سوی مدین، برادرشان شعیب را فرستادیم» سوره اعراف، آیه ۸۵.</ref> از این می‌فهمیم، که شعیب از [[اهل مدین]] بود ولی درباره ایکه لفظ اخاهم نیامده است».		#مؤلف [[قاموس قرآن]] می‌نویسد: «به هر حال مراد، از [[اصحاب ایکه]]، در [[قرآن مجید]]، [[قوم]] [[حضرت شعیب]]{{ع}} است... و گفته‌اند: آن محلی بود، در نزدیکی [[مدین]]، که [[شعیب]]، برای آنها [[مبعوث]] شده بود و گفته‌اند؛ که ایکه نام شهری بود... ایکه را نمی‌شود، با مدین یکی دانست، که درباره مدین آمده {{متن قرآن\|وَإِلَى مَدْيَنَ أَخَاهُمْ شُعَيْبًا}}<ref>«و به سوی مدین، برادرشان شعیب را فرستادیم» سوره اعراف، آیه ۸۵.</ref> از این می‌فهمیم، که شعیب از [[اهل مدین]] بود ولی درباره ایکه لفظ اخاهم نیامده است».

Jaafari: تغییرمسیر به اصحاب ایکه حذف شد

2022-09-15T09:54:21Z

تغییرمسیر به اصحاب ایکه حذف شد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۲۴
خط ۱:		خط ۱:
	#~~تغییر_مسیر~~ [[اصحاب ایکه]]		{{نبوت}}
			{{مدخل مرتبط
			\| موضوع مرتبط = ایکه
			\| عنوان مدخل = ایکه
			\| مداخل مرتبط = [[ایکه در قرآن]] - [[ایکه در حدیث]] - [[ایکه در تاریخ اسلامی]]
			\| پرسش مرتبط =
			}}

			==جغرافیای ایکه، در [[قرآن مجید]]==
			#{{متن قرآن\|وَإِنْ كَانَ أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ لَظَالِمِينَ}}<ref>«و «اصحاب ایکه» به راستی ستمگر بودند» سوره حجر، آیه ۷۸.</ref>.
			#{{متن قرآن\|كَذَّبَ أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ الْمُرْسَلِينَ}}<ref>««اصحاب ایکه» پیامبران را دروغگو شمردند» سوره شعراء، آیه ۱۷۶.</ref>.
			#{{متن قرآن\|وَثَمُودُ وَقَوْمُ لُوطٍ وَأَصْحَابُ الْأَيْكَةِ أُولَئِكَ الْأَحْزَابُ}}<ref>«و ثمود و قوم لوط و «اصحاب ایکه» همان گروه‌ها (ی شکست خورده) بودند» سوره ص، آیه ۱۳.</ref>.
			#{{متن قرآن\|وَأَصْحَابُ الْأَيْكَةِ وَقَوْمُ تُبَّعٍ كُلٌّ كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ وَعِيدِ}}<ref>«و اصحاب ایکه و قوم تبّع همگی پیامبران را دروغزن خواندند آنگاه بیم دادن من (بر آنان) به حقیقت پیوست» سوره ق، آیه ۱۴.</ref>
			همان‌گونه ملاحظه می‌شود، واژه ایکه در سوره‌های: [[حجر]]، شعرا، ص، و ق ذکر شده، که هر کدام به دلیل خاصی در [[آیات]] مزبور بیان گردیده است و ما، در این [[پژوهش]] قصد داریم؛ ابتدا به معنی واژه مذکور آشنا شده، سپس به محل، یا مکان‌هایی که از نظر [[تاریخ]] نگاران و [[مفسرین]] ایکه نامیده شده، خوانندگان گرامی را [[آگاه]] سازیم.<ref>[[محمد حسن عرب\|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)\|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۱۱۱.</ref>

			==ایکه یعنی چه؟==
			اهل لغت و مفسرین؛ در مورد معنی ایکه، مطالبی بیان داشته‌اند، که در ذیل بدان‌ها اشاره می‌شود:
			#ایکه به معنی بیشه‌ای است، که درختان تودرهمی داشته باشد<ref>تفسیر المیزان، ج۳۰، ص۱۹۵.</ref>.
			#ایکه: درخت پر شاخ و برگ است و جمع آن ایک است<ref>ترجمه قرآن مجید، ج۲، ص۳۷۰. زین العابدین رهنما.</ref>.
			#ایکه: به معنی درختان درهم پیچیده و یا بیشه است<ref>تفسیر نمونه، ج۱۱، ص۱۲۰.</ref>.
			#ایکه: به معنی بیشه و محل درختان انبوه و جمع آن ایک دانسته شده<ref>دایره المعارف بزرگ اسلامی، ج۹، ص۱۱۰.</ref>.
			#ایکه: به معنی درخت یا نوع مخصوصی از درخت و یا بیشه<ref>اعلام قرآن ص۱۴۳.</ref>.
			#ایک درخت پر شاخ و برگ و متراکم<ref>ترجمه مفردات راغب اصفهانی، ج۱، ص۱۲۵.</ref>.
			با توجه به این که، در آیات مورد تحقیق، ملاحظه می‌شود؛ که کلمه [[اصحاب]] با واژه ایکه همراه است، این موضوع نشان می‌دهد [[اصحاب ایکه]] قومی بوده‌اند که در محلی سکونت داشته‌اند، که آن مکان پر از درخت، به نام آنان در تاریخ مضبوط است؛ حال این [[پرسش]] مطرح است، محل زندگانی [[اصحاب ایکه]] کجا است؟<ref>[[محمد حسن عرب\|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)\|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۱۱۱.</ref>

			==ایکه، کجا است؟==
			در بحث گذشته در مورد معنی ایکه با استفاده از [[مراجع]] معتبر روشن گردید، که ایکه، به معنی درخت پر شاخ و برگ و یا بیشه است، اکنون باید به محل آن بیشه نیز آشنا شویم:
			# «[[مفسرین]] گفته‌اند، اصحاب ایکه همان [[مردم]] [[مدین]] بوده‌اند، که در نزدیکی شهرشان بیشه‌ای بوده است و برخی از آنان گفته‌اند، [[شعیب]]{{ع}} دو بار [[مبعوث]] شده، بار اول به سوی مردم مدین و بار دوم، به سوی اصحاب ایکه و بدین ترتیب آنها را [[قوم]] دیگری دانسته‌اند و در [[تفسیر المیزان]] قولی نقل شده که گفته انتساب ایکه نام بیشه‌ای بوده، در نزدیکی [[شهر]] مدین که طایفه‌ای در آن سکونت داشتند و شعیب{{ع}} به سوی آنها مبعوث گردید<ref>سید هاشم رسولی محلاتی، قصص قرآن، تاریخ انبیا، ص۲۶.</ref>.
			# یرخی از [[علما]] و بزرگان فرمودند: «... منزلگاه [[قوم لوط]] و قوم ایکه، هر دو بر سر شاهراهی قرار داشت و این را می‌دانیم، که مقصود از این راه، آن راهی است، که [[مدینه]] را به [[شام]] وصل می‌کند. بلادی، که در این مسیر قرار داشتند؛ منزلگاه قوم لوط و شعیب بوده‌اند و چون می‌دانیم که همه این مسافت جنگلی نبوده، نتیجه می‌گیریم: که قوم ایکه یک [[طایفه]]، از [[قوم شعیب]] و [[سرزمین]] ایشان یک ناحیه از حوزه [[دعوت]] شعیب بوده که [[خداوند]] به خاطر کفرشان، هلاکشان نمود»<ref>محمد حسین طباطبایی، تفسیر المیزان، ج۲۳، ترجمه محمدباقر همدانی، ص۲۷۰.</ref>.
			#یرخی از علما و بزرگان می‌نویسد: «بسیاری، از [[مفسران]] و ارباب لغت گفته‌اند که: ایکه به معنای درختان درهم پیچیده و یا بیشه است و [[اصحاب الایکه]] همان قوم شعیب‌اند، که در سرزمین پر آب و مشجر، در میان [[حجاز]] و شام [[زندگی]] می‌کردند»<ref>ناصر مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۱۱، ص۳۳۰.</ref>.
			#برخی از نویسندگان می‌گویند: «در کتب [[عهد قدیم]] چندین بار، از ایل یا ایله یا ایلوت نام برده شده است؛ که در ساحل دریای قلزم - دریای سرخ - واقع بوده و اسرائیلیان هنگام خروج، از [[مصر]] از این [[شهر]] گذشته‌اند و [[حضرت داوود]]{{ع}} آن را مسخر کرده و در [[زمان]] [[حضرت سلیمان]]{{ع}} آباد شده است. [[مفسرین]] [[اسلامی]] [[قصه]] [[اصحاب سبت]] را مربوط به [[مردم]] قریه ایله می‌دانند و قریه ایله را نزدیک [[مدین]] نشان می‌دهند، لکن از اصحاب سبت، در کتب [[عهد عتیق]] اثری نیست و قریه ایله، از جهت [[نقض]] [[قوانین]] سبت در آن اثری ندارد. چون، قریه ایله نزدیک مدین است و در لغت [[عبری]] معنی اصلی ایله درختان بوده و این نام، به صورت‌های گوناگون، نیز آمده است؛ می‌توان [[حدس]] زد، که [[اصحاب ایکه]] مردم ناحیه ایله /‌اند که دوران [[ترقی]] و [[انحطاط]] پیاپی دیده‌اند.»..<ref>محمد، خزائلی، اعلام قرآن، ص۱۴۴.</ref>.
			#برخی از [[پژوهشگران]]، در [[ترجمه قرآن]] [[مجید]]، به نقل از [[کشف الاسرار]] نوشته است: «... ایکه، نام ناحیه‌ای هم بوده، عده‌ای اصحاب ایکه را، همان مردم ناحیه ایکه، ایلام، ایلوت دانسته‌اند؛ که در [[تورات]] نام آن آمده است و در ساحل شرقی دریای قلزم واقع بوده و چون قریه ایله نزدیک به مدین بوده حدس زده‌اند؛ که اصحاب ایکه همان‌ها بوده‌اند.»..<ref>زین العابدین، رهنما، ترجمه قرآن مجید، ج۲، ص۳۷۰.</ref>. و برخی از [[علما]]، در [[تفسیر]] [[سوره مبارکه شعرا]]، در [[تفسیر نمونه]]<ref>آیت الله مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۱۵، ص۳۳۰.</ref>، زیر عنوان [[شعیب]] و اصحاب ایکه مرقوم داشته: «این [[پیامبر]] در [[سرزمین]] [[شامات]] و ایکه، - بر وزن لیله - [[آبادی]] معروفی نزدیک مدین - [[زندگی]] داشت. [[آیه]] ۷۹ [[سوره حجر]]، [[گواه]] بر این است، که سرزمین ایکه، در مسیر راه مردم [[حجاز]]، به سوی [[شام]] بوده است».
			#در مورد مدین آقای صدر بلاغی، زیر عنوان شعیب می‌نویسد: «[[اهل مدین]]، [[عرب]] بودند و در سرزمین معان، از طرف شام می‌زیسته‌اند.»..<ref>صدر الدین بلاغی، قصص قرآن، ص۱۲۰.</ref>.
			#برخی از پژوهشگران، در [[تاریخ انبیاء]]، در مورد [[حضرت شعیب]] می‌نویسد: «[[قوم شعیب]]، شعبه و تیره‌ای، از [[قوم ابراهیم]]{{ع}} بودند و در [[تورات]] به مدیان تعبیر شاه، [[مسکن]] آنها، در [[خاک]] [[حجاز]]، به طرف [[شام]]، در [[سرزمین]] /قفط در خشکی [[آفریقا]] بود»<ref>حسین، عمادزاده. تاریخ انبیا از آدم تا خاتم، ص۴۷۱.</ref>.
			#مؤلف [[قاموس قرآن]] می‌نویسد: «به هر حال مراد، از [[اصحاب ایکه]]، در [[قرآن مجید]]، [[قوم]] [[حضرت شعیب]]{{ع}} است... و گفته‌اند: آن محلی بود، در نزدیکی [[مدین]]، که [[شعیب]]، برای آنها [[مبعوث]] شده بود و گفته‌اند؛ که ایکه نام شهری بود... ایکه را نمی‌شود، با مدین یکی دانست، که درباره مدین آمده {{متن قرآن\|وَإِلَى مَدْيَنَ أَخَاهُمْ شُعَيْبًا}}<ref>«و به سوی مدین، برادرشان شعیب را فرستادیم» سوره اعراف، آیه ۸۵.</ref> از این می‌فهمیم، که شعیب از [[اهل مدین]] بود ولی درباره ایکه لفظ اخاهم نیامده است».
			#در کتاب دایره المعارف بزرگ [[اسلامی]]<ref>دایره المعارف بزرگ اسلامی، ج۹، ص۱۱۰.</ref> زیر عنوان اصحاب ایکه چنین آمده است: «اصحاب ایکه نام قومی... در [[قرآن کریم]]، که [[رسالت پیامبر]] خویش، شعیب را نپذیرفتند... و آنان در کنار اقوامی چون [[ثمود]]، [[قوم لوط]] و تُبّع جای گرفته است.... ایکه به معنای بیشه و محل درختان انبوه است. جمع آن ایک دانسته شده است... شایان ذکر است، که برخی، تا سرزمین مدین... یا مکانی پر درخت نزدیک [[شهر]] مدین دانسته‌اند... برخی از [[روایات]]، نیز اشاره دارد، که مکان اصحاب ایکه [[تبوک]] بوده است».<ref>[[محمد حسن عرب\|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)\|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۱۱۲.</ref>

			==نتیجه بررسی==
			از بررسی نظرهای گونه‌گون، در این گفتار؛ می‌توان به چکیده زیر اشاره کرد:
			#ایکه همان مدین/ در جنوب [[شامات]] است.
			#ایکه محلی است، کنار ساحل دریای سرخ، تا مدین.
			#ایکه، در [[راه حجاز]] به سوی شام واقع شده.
			#ایکه در شاه راه [[مدینه]] به شام قرار داشته.
			#ایکه همان تبوک فعلی است.
			#ایکه را نمی‌توان مدین دانست.
			#ایکه، به معنی درختان انبوه است و در [[زبان عبری]] نیز ایله همان معنی را دارد و ایله قریه‌ای است، نزدیک مدین؛ پس ایله همان ایکه است.
			از جمع‌بندی اظهار نظر‌های [[مفسرین]] و [[تاریخ]] نویسان، می‌توان به این نتیجه رسید، که ایکه به نحوی، با مدین [[قرابت]] و نزدیکی داشته و با توجه به [[آیه]]<ref>۸۴: ۱۱.</ref> که [[شعیب]] [[اهل مدین]] نبوده؛ بلکه بر [[اهل ایکه]]، که نزدیک [[مدین]] بود؛ [[مبعوث]] شده است؛ پس ایکه یا ایله جدای از مدین؛ ولی در مجاورت آن قرار داشته و در نتیجه ایکه یا ایله، در ساحل شرقی دریای قلزم - دریای سرخ - واقع بوده و به علت نزدیکی با مدین؛ [[حدس]] زده‌اند، که ایکه همان مدین است؛ پس می‌توان جغرافیای ایکه و مدین را یکی دانست و با توجه به این که اکنون مدین معان نامیده می‌شود و در [[فرهنگ]] [[قصص قرآن]]، صدر بلاغی<ref>فرهنگ قصص قرآن، ص۴۰۷.</ref>، می‌نویسد: «مدین نام قریه شعیب و [[قبیله]] اوست و موقع این [[شهر]]، در [[شرق]] [[عقبه]] است، [[مردم]] مدین، از [[غرب]] و [[اولاد]] اسماعیل بوده‌اند و با مردم [[فلسطین]] و لبنان و [[مصر]] [[روابط]] [[بازرگانی]] داشته‌اند و نام آن شهر اکنون معان است و مورخین مسافت جزیره سینا، تا حدود [[فرات]] را مدین می‌نامند».
			در کتاب جغرافیای [[کشورهای اسلامی]]<ref>جغرافیای کشورهای اسلامی، ص۴۸.</ref> می‌نویسد: «پایتخت این [[کشور]] [[اردن]] شهر عمان و شهرهای مهم آن معان و [[بندر عقبه]] است».<ref>[[محمد حسن عرب\|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)\|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۱۱۵.</ref>

			==جستارهای وابسته==
			*[[اصحاب ایکه]]

			== منابع ==
			{{منابع}}
			# [[پرونده:IM010435.jpg\|22px]] [[محمد حسن عرب\|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)\|'''دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید''']]
			{{پایان منابع}}

			== پانویس ==
			{{پانویس}}

Wasity: تغییرمسیر به اصحاب ایکه

2022-09-13T05:09:45Z

تغییرمسیر به اصحاب ایکه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۳۹
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{نبوت}}~~		#تغییر_مسیر [[اصحاب ایکه]]
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[ایکه در قرآن]] - [[ایکه در حدیث]] - [[ایکه در کلام اسلامی]]\| پرسش مرتبط = ایکه (پرسش)}}
	~~== [[اصحاب ایکه]] ==~~
	* کلمه "ایکه" به معنای درخت به هم پیچیده است، و جمع آن "ایک" است، و به طوری که گفته شده، [[قوم]] ایکه در سرزمینی پر درخت چون جنگل [[زندگی]] می‌کرده‌اند که درختهایش سر به هم داده بود. و مراد از [[اصحاب]] أیکه - که ظاهرا همان [[قوم شعیب]] می‌باشند، زیرا منزلگاه [[قوم لوط]] و [[قوم]] ایکه، هر دو بر سر بزرگ راهی قرار داشت. و این را می‌دانیم که مقصود از این راه معهود در ذهن مخاطب [[عصر پیامبر]]، آن راهی است که [[مدینه]] را به [[شام]] وصل می‌کند. بلادی که در این مسیر قرار داشته‌اند منزلگاه [[قوم لوط]] و [[قوم شعیب]] بوده‌اند، و چون می‌دانیم که همه این مسافت جنگلی بوده است، نتیجه می‌گیریم که [[قوم]] ایکه یک طائفه از [[قوم شعیب]] و سرزمین ایشان یک [[ناحیه]] از حوزه [[دعوت]] [[شعیب]] بوده که [[خداوند]] بخاطر کفرشان هلاکشان نموده است. طرح موضوع [[قوم]] ایکه در سوره‌های حجر و [[سوره]] شعراء و [[سوره]] ص، و ق آمده است.
	#{{متن قرآن\|وَأَصْحَابُ الْأَيْكَةِ وَقَوْمُ تُبَّعٍ كُلٌّ كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ وَعِيدِ}}<ref>«و اصحاب ایکه و قوم تبّع همگی پیامبران را دروغزن خواندند آنگاه بیم دادن من (بر آنان) به حقیقت پیوست» سوره ق، آیه ۱۴.</ref>
	#{{متن قرآن\|وَثَمُودُ وَقَوْمُ لُوطٍ وَأَصْحَابُ الْأَيْكَةِ أُولَئِكَ الْأَحْزَابُ}}<ref>«و ثمود و قوم لوط و «اصحاب ایکه» همان گروه‌ها (ی شکست خورده) بودند» سوره ص، آیه ۱۳.</ref>
	#{{متن قرآن\|كَذَّبَ أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ الْمُرْسَلِينَ}}<ref>«اصحاب ایکه پیامبران را دروغگو شمردند» سوره شعراء، آیه ۱۷۶.</ref>
	#{{متن قرآن\|وَإِنْ كَانَ أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ لَظَالِمِينَ}}<ref>و اصحاب ایکه به راستی ستمگر بودند» سوره حجر، آیه ۷۸.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۲۰۵.</ref>.

	~~== نکات ==~~
	#{{متن قرآن\|أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ}}، که مشهور است که [[قوم شعیب]] {{ع}} بوده‌اند، [[هلاکت]] آنان هم پیش از زمان [[موسی]] {{ع}} بوده که [[قرآن]] برای [[پیامبر]] داستان آنان را ذکر می‌کند: {{متن قرآن\|وَجَدَ عَلَيْهِ أُمَّةً مِنَ النَّاسِ يَسْقُونَ وَوَجَدَ مِنْ دُونِهِمُ امْرَأَتَيْنِ تَذُودَانِ}}<ref>«و چون به آب مدین رسید بر آن، گروهی را دید که (گوسفندان خود را) آب می‌دادند و کنار آنان دو زن را دید که (گوسفندان خود را از رفتن به سوی آب) دور می‌داشتند» سوره قصص، آیه ۲۳.</ref> یعنی گوسفندان [[شعیب]] را این دو دختر به چرا می‌بردند.
	~~# سبب هلاک شدن~~ [[اصحاب]] ایکه [[ظلم]] و [[تکذیب]] [[پیامبران]] می‌باشد: {{متن قرآن\|وَإِنْ كَانَ أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ لَظَالِمِينَ}}<ref>و اصحاب ایکه به راستی ستمگر بودند» سوره حجر، آیه ۷۸.</ref>؛ {{متن قرآن\|كَذَّبَ أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ الْمُرْسَلِينَ}}<ref>«اصحاب ایکه» پیامبران را دروغگو شمردند» سوره شعراء، آیه ۱۷۶.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۲۰۵.</ref>.

	~~== منابع ==~~
	~~{{منابع}}~~
	# [[پرونده:55210091.jpg\|22px]] [[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم''']]
	~~{{پایان منابع}}~~

	~~== پانویس ==~~
	~~{{پانویس}}~~

	~~[[رده:~~ایکه]]

Wasity: /* مقدمه */

2022-09-13T05:07:29Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۳۷
خط ۱:		خط ۱:
	{{نبوت}}		{{نبوت}}
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[ایکه در قرآن]] - [[ایکه در حدیث]] - [[ایکه در کلام اسلامی]]\| پرسش مرتبط = ایکه (پرسش)}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[ایکه در قرآن]] - [[ایکه در حدیث]] - [[ایکه در کلام اسلامی]]\| پرسش مرتبط = ایکه (پرسش)}}
	== ~~مقدمه~~ ==		== [[اصحاب ایکه]] ==
	* کلمه "ایکه" به معنای درخت به هم پیچیده است، و جمع آن "ایک" است، و به طوری که گفته شده، [[قوم]] ایکه در سرزمینی پر درخت چون جنگل [[زندگی]] می‌کرده‌اند که درختهایش سر به هم داده بود. و مراد از [[اصحاب]] أیکه - که ظاهرا همان [[قوم شعیب]] می‌باشند، زیرا منزلگاه [[قوم لوط]] و [[قوم]] ایکه، هر دو بر سر بزرگ راهی قرار داشت. و این را می‌دانیم که مقصود از این راه معهود در ذهن مخاطب [[عصر پیامبر]]، آن راهی است که [[مدینه]] را به [[شام]] وصل می‌کند. بلادی که در این مسیر قرار داشته‌اند منزلگاه [[قوم لوط]] و [[قوم شعیب]] بوده‌اند، و چون می‌دانیم که همه این مسافت جنگلی بوده است، نتیجه می‌گیریم که [[قوم]] ایکه یک طائفه از [[قوم شعیب]] و سرزمین ایشان یک [[ناحیه]] از حوزه [[دعوت]] [[شعیب]] بوده که [[خداوند]] بخاطر کفرشان هلاکشان نموده است. طرح موضوع [[قوم]] ایکه در سوره‌های حجر و [[سوره]] شعراء و [[سوره]] ص، و ق آمده است.		* کلمه "ایکه" به معنای درخت به هم پیچیده است، و جمع آن "ایک" است، و به طوری که گفته شده، [[قوم]] ایکه در سرزمینی پر درخت چون جنگل [[زندگی]] می‌کرده‌اند که درختهایش سر به هم داده بود. و مراد از [[اصحاب]] أیکه - که ظاهرا همان [[قوم شعیب]] می‌باشند، زیرا منزلگاه [[قوم لوط]] و [[قوم]] ایکه، هر دو بر سر بزرگ راهی قرار داشت. و این را می‌دانیم که مقصود از این راه معهود در ذهن مخاطب [[عصر پیامبر]]، آن راهی است که [[مدینه]] را به [[شام]] وصل می‌کند. بلادی که در این مسیر قرار داشته‌اند منزلگاه [[قوم لوط]] و [[قوم شعیب]] بوده‌اند، و چون می‌دانیم که همه این مسافت جنگلی بوده است، نتیجه می‌گیریم که [[قوم]] ایکه یک طائفه از [[قوم شعیب]] و سرزمین ایشان یک [[ناحیه]] از حوزه [[دعوت]] [[شعیب]] بوده که [[خداوند]] بخاطر کفرشان هلاکشان نموده است. طرح موضوع [[قوم]] ایکه در سوره‌های حجر و [[سوره]] شعراء و [[سوره]] ص، و ق آمده است.
	#{{متن قرآن\|وَأَصْحَابُ الْأَيْكَةِ وَقَوْمُ تُبَّعٍ كُلٌّ كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ وَعِيدِ}}<ref>«و اصحاب ایکه و قوم تبّع همگی پیامبران را دروغزن خواندند آنگاه بیم دادن من (بر آنان) به حقیقت پیوست» سوره ق، آیه ۱۴.</ref>		#{{متن قرآن\|وَأَصْحَابُ الْأَيْكَةِ وَقَوْمُ تُبَّعٍ كُلٌّ كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ وَعِيدِ}}<ref>«و اصحاب ایکه و قوم تبّع همگی پیامبران را دروغزن خواندند آنگاه بیم دادن من (بر آنان) به حقیقت پیوست» سوره ق، آیه ۱۴.</ref>

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T15:10:52Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۴۰
خط ۱:		خط ۱:
	{{نبوت}}		{{نبوت}}
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[ایکه در قرآن]] - [[ایکه در حدیث]] - [[ایکه در کلام اسلامی]]\| پرسش مرتبط = ایکه (پرسش)}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[ایکه در قرآن]] - [[ایکه در حدیث]] - [[ایکه در کلام اسلامی]]\| پرسش مرتبط = ایکه (پرسش)}}
	==مقدمه==		== مقدمه ==
	*کلمه "ایکه" به معنای درخت به هم پیچیده است، و جمع آن "ایک" است، و به طوری که گفته شده، [[قوم]] ایکه در سرزمینی پر درخت چون جنگل [[زندگی]] می‌کرده‌اند که درختهایش سر به هم داده بود. و مراد از [[اصحاب]] أیکه - که ظاهرا همان [[قوم شعیب]] می‌باشند، زیرا منزلگاه [[قوم لوط]] و [[قوم]] ایکه، هر دو بر سر بزرگ راهی قرار داشت. و این را می‌دانیم که مقصود از این راه معهود در ذهن مخاطب [[عصر پیامبر]]، آن راهی است که [[مدینه]] را به [[شام]] وصل می‌کند. بلادی که در این مسیر قرار داشته‌اند منزلگاه [[قوم لوط]] و [[قوم شعیب]] بوده‌اند، و چون می‌دانیم که همه این مسافت جنگلی بوده است، نتیجه می‌گیریم که [[قوم]] ایکه یک طائفه از [[قوم شعیب]] و سرزمین ایشان یک [[ناحیه]] از حوزه [[دعوت]] [[شعیب]] بوده که [[خداوند]] بخاطر کفرشان هلاکشان نموده است. طرح موضوع [[قوم]] ایکه در سوره‌های حجر و [[سوره]] شعراء و [[سوره]] ص، و ق آمده است.		* کلمه "ایکه" به معنای درخت به هم پیچیده است، و جمع آن "ایک" است، و به طوری که گفته شده، [[قوم]] ایکه در سرزمینی پر درخت چون جنگل [[زندگی]] می‌کرده‌اند که درختهایش سر به هم داده بود. و مراد از [[اصحاب]] أیکه - که ظاهرا همان [[قوم شعیب]] می‌باشند، زیرا منزلگاه [[قوم لوط]] و [[قوم]] ایکه، هر دو بر سر بزرگ راهی قرار داشت. و این را می‌دانیم که مقصود از این راه معهود در ذهن مخاطب [[عصر پیامبر]]، آن راهی است که [[مدینه]] را به [[شام]] وصل می‌کند. بلادی که در این مسیر قرار داشته‌اند منزلگاه [[قوم لوط]] و [[قوم شعیب]] بوده‌اند، و چون می‌دانیم که همه این مسافت جنگلی بوده است، نتیجه می‌گیریم که [[قوم]] ایکه یک طائفه از [[قوم شعیب]] و سرزمین ایشان یک [[ناحیه]] از حوزه [[دعوت]] [[شعیب]] بوده که [[خداوند]] بخاطر کفرشان هلاکشان نموده است. طرح موضوع [[قوم]] ایکه در سوره‌های حجر و [[سوره]] شعراء و [[سوره]] ص، و ق آمده است.
	#{{متن قرآن\|وَأَصْحَابُ الْأَيْكَةِ وَقَوْمُ تُبَّعٍ كُلٌّ كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ وَعِيدِ}}<ref>«و اصحاب ایکه و قوم تبّع همگی پیامبران را دروغزن خواندند آنگاه بیم دادن من (بر آنان) به حقیقت پیوست» سوره ق، آیه ۱۴.</ref>		#{{متن قرآن\|وَأَصْحَابُ الْأَيْكَةِ وَقَوْمُ تُبَّعٍ كُلٌّ كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ وَعِيدِ}}<ref>«و اصحاب ایکه و قوم تبّع همگی پیامبران را دروغزن خواندند آنگاه بیم دادن من (بر آنان) به حقیقت پیوست» سوره ق، آیه ۱۴.</ref>
	#{{متن قرآن\|وَثَمُودُ وَقَوْمُ لُوطٍ وَأَصْحَابُ الْأَيْكَةِ أُولَئِكَ الْأَحْزَابُ}}<ref>«و ثمود و قوم لوط و «اصحاب ایکه» همان گروه‌ها (ی شکست خورده) بودند» سوره ص، آیه ۱۳.</ref>		#{{متن قرآن\|وَثَمُودُ وَقَوْمُ لُوطٍ وَأَصْحَابُ الْأَيْكَةِ أُولَئِكَ الْأَحْزَابُ}}<ref>«و ثمود و قوم لوط و «اصحاب ایکه» همان گروه‌ها (ی شکست خورده) بودند» سوره ص، آیه ۱۳.</ref>
خط ۸:		خط ۸:
	#{{متن قرآن\|وَإِنْ كَانَ أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ لَظَالِمِينَ}}<ref>و اصحاب ایکه به راستی ستمگر بودند» سوره حجر، آیه ۷۸.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۲۰۵.</ref>.		#{{متن قرآن\|وَإِنْ كَانَ أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ لَظَالِمِينَ}}<ref>و اصحاب ایکه به راستی ستمگر بودند» سوره حجر، آیه ۷۸.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۲۰۵.</ref>.

	==نکات==		== نکات ==
	#{{متن قرآن\|أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ}}، که مشهور است که [[قوم شعیب]] {{ع}} بوده‌اند، [[هلاکت]] آنان هم پیش از زمان [[موسی]] {{ع}} بوده که [[قرآن]] برای [[پیامبر]] داستان آنان را ذکر می‌کند: {{متن قرآن\|وَجَدَ عَلَيْهِ أُمَّةً مِنَ النَّاسِ يَسْقُونَ وَوَجَدَ مِنْ دُونِهِمُ امْرَأَتَيْنِ تَذُودَانِ}}<ref>«و چون به آب مدین رسید بر آن، گروهی را دید که (گوسفندان خود را) آب می‌دادند و کنار آنان دو زن را دید که (گوسفندان خود را از رفتن به سوی آب) دور می‌داشتند» سوره قصص، آیه ۲۳.</ref> یعنی گوسفندان [[شعیب]] را این دو دختر به چرا می‌بردند.		#{{متن قرآن\|أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ}}، که مشهور است که [[قوم شعیب]] {{ع}} بوده‌اند، [[هلاکت]] آنان هم پیش از زمان [[موسی]] {{ع}} بوده که [[قرآن]] برای [[پیامبر]] داستان آنان را ذکر می‌کند: {{متن قرآن\|وَجَدَ عَلَيْهِ أُمَّةً مِنَ النَّاسِ يَسْقُونَ وَوَجَدَ مِنْ دُونِهِمُ امْرَأَتَيْنِ تَذُودَانِ}}<ref>«و چون به آب مدین رسید بر آن، گروهی را دید که (گوسفندان خود را) آب می‌دادند و کنار آنان دو زن را دید که (گوسفندان خود را از رفتن به سوی آب) دور می‌داشتند» سوره قصص، آیه ۲۳.</ref> یعنی گوسفندان [[شعیب]] را این دو دختر به چرا می‌بردند.
	#سبب هلاک شدن [[اصحاب]] ایکه [[ظلم]] و [[تکذیب]] [[پیامبران]] می‌باشد: {{متن قرآن\|وَإِنْ كَانَ أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ لَظَالِمِينَ}}<ref>و اصحاب ایکه به راستی ستمگر بودند» سوره حجر، آیه ۷۸.</ref>؛ {{متن قرآن\|كَذَّبَ أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ الْمُرْسَلِينَ}}<ref>«اصحاب ایکه» پیامبران را دروغگو شمردند» سوره شعراء، آیه ۱۷۶.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۲۰۵.</ref>.		# سبب هلاک شدن [[اصحاب]] ایکه [[ظلم]] و [[تکذیب]] [[پیامبران]] می‌باشد: {{متن قرآن\|وَإِنْ كَانَ أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ لَظَالِمِينَ}}<ref>و اصحاب ایکه به راستی ستمگر بودند» سوره حجر، آیه ۷۸.</ref>؛ {{متن قرآن\|كَذَّبَ أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ الْمُرْسَلِينَ}}<ref>«اصحاب ایکه» پیامبران را دروغگو شمردند» سوره شعراء، آیه ۱۷۶.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۲۰۵.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==