بئر - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Jaafari: تغییرمسیر به بئر معطله

2022-09-17T08:07:02Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۳۷
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{نبوت}}~~		#تغییر_مسیر [[بئر معطله]]
	~~{{مدخل مرتبط~~
	~~\| موضوع مرتبط = بئر~~
	~~\| عنوان مدخل = [[بئر]]~~
	~~\| مداخل مرتبط = [[بئر در قرآن]] - [[بئر در حدیث]] - [[بئر در تاریخ اسلامی]]~~
	~~\| پرسش مرتبط =~~
	}}

	~~==جغرافیای بئر، در [[سوره مبارکه حج]]==~~
	{{متن قرآن\|وَبِئْرٍ مُعَطَّلَةٍ وَقَصْرٍ مَشِيدٍ}}<ref>«و چه بسا شهرهایی را نابود کردیم که (مردم آنها) ستمگر بودند و (اینک خانه‌هایی) فرو ریخته‌اند و (بسا) چاه‌هایی فرو نهاده و کاخ‌هایی بلند (که به جا مانده‌اند!)» سوره حج، آیه ۴۵.</ref>.
	چه بسیار شهر‌ها و آبادی‌ها، که آنها را نابود و هلاک کردیم؛ در حالی که [[ستمگر]] بودند، به گونه‌ای که بر سقف‌های خود فرو ریختند و چه بسیار [[چاه]] پر آب که، بی‌صاحب ماندند و چه بسیار قصر‌های محکم و مرتفع!
	واژه بئر که نام یک مکان جغرافیایی است؛ فقط یک بار، در [[آیه]] ۴۵ سوره مبارکه حج، بیان شده است و ما قصد داریم، در این مقوله، به معرفی مکانی، که این چاه وجود داشته، بپردازیم.
	صاحب کتاب آثار البلاد و [[اخبار]] العباد، ضمن شرح مبسوطی، درباره معرفی حضرموت، اشاره‌ای به [[مردم]] ستمگر آن می‌نماید و به علل [[هلاکت]] و اضمحلال آنان می‌پردازد و در مورد، واژه بئر می‌نویسد: {{متن قرآن\|وَبِئْرٍ مُعَطَّلَةٍ}}، به عدن بوده و به آنجاست [[قبر]] [[هود]]{{عم}}»<ref>زکریا بن محمد بن محمود قزوینی، آثار البلاد و اخبار العباد، ترجمه محمد مراد بن عباد الرحمن، ج۱، ص۴۲-۴۳.</ref>.

	تا آنجا که می‌افزاید: «به آنجاست، بئر [[برهوت]] و آن چاه است، که پیغامبر [[خدا]]{{صل}} فرمود، که: در آن چاه [[ارواح]] [[کفار]] و [[منافقین]] باشند و آن چاهی است قدیم، کنده [[عادیان]]، به [[غایت]] عمیق، در بیابان مظلم و تاریک. و از [[علی بن عم النبی]] {{ع}} منقول است، که مبغوض‌ترین بقاع، به سوی [[خدای تعالی]]، وادی برهوت است، به حضرموت، در آن چاهی است، که آب آن سیاه است و بد بوی».<ref>زکریا بن محمد بن محمود قزوینی، ترجمه محمد مراد بن عبدالرحمن، ج۲، ص۴۲ – ۴۳.</ref>.
	برخی از علمای گذشته<ref>فخر الدین طریحی، متوفای سال ۱۰۸۵ ق، مجمع البحرین و مطلع النیرین، چاپ سنگی، ۱۳۲ ه.ق.</ref>، زیر واژه بئر می‌نویسد: {{عربی\|... و معنی {{متن قرآن\|بِئْرٍ مُعَطَّلَةٍ}} علی ما قیل هی الرس و کانت لعدن لأمه بقایا [[ثمود]]...}} یعنی، {{متن قرآن\|بِئْرٍ مُعَطَّلَةٍ}} همان رس می‌باشد، که از [[سرزمین]] عدن بود و آن سرزمین باقیمانده [[قوم ثمود]]، است.

	~~==عدن کجا است؟==~~
	همان‌گونه، که ملاحظه شد {{متن قرآن\|بِئْرٍ مُعَطَّلَةٍ}}، در سرزمین عدن بوده، که به عنوان مثال، از آن، در [[آیه]] مورد تحقیق، [[قرآن]] [[سود]] جسته و به هر حال، آن [[چاه]] دارای وجود خارجی بوده است، که [[تاریخ]] نویسان و اهل لغت نام آن مکان را ضبط نموده‌اند.
	مرحوم دهخدا، در مورد عدن می‌نویسد: شهری، از شهر‌های مشهور [[عربستان]]، که واقع در ساحل دریای [[هند]]، از جانب [[یمن]] است... شهری است، واقع در جنوب [[غربی]] [[جزیره العرب]] ۱۹۶۰ کیلومتر مربع مساحت تقریبی آن است و یکصد و سی هزار نفر [[جمعیت]] دارد و به سال ۱۹۳۷ م. جزء مستعمرات [[انگلستان]] قرار گرفت.
	مرحوم دهخدا زیر واژه حضرموت در لغت‌نامه می‌نویسد: آن ناحیتی فراخ است، در شرقی عدن، نزدیک دریا، به پیرامون آن ریگ فراوان، که [[احقاف]] نامند و [[قبر]] [[هود]]{{ع}} بدان جاست و چاه [[برهوت]] در نزدیکی آن است...
	دهخدا درباره رس می‌نویسد: رس نام چاه بقیه ثمود، که [[تکذیب]] [[پیغمبر]] خود کردند و در آن چاه، وی را بند ساختند، تا آنکه مرد و آن [[قوم]] را [[اهل]] رس گویند.<ref>[[محمد حسن عرب\|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)\|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۱۲۶.</ref>

	~~==نتیجه بررسی==~~
	با توجه به آنچه گذشت: به این نتیجه می‌رسیم، که منظور از {{متن قرآن\|بِئْرٍ مُعَطَّلَةٍ}} در [[قرآن مجید]]، چاهی بوده است در سرزمین حضرموت که در [[شرق]] عدن واقع شده است.

	~~حدود تقریبی محل~~ [[بئر معطله]] در حضرموت.<ref>[[محمد حسن عرب\|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)\|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۱۲۷.</ref>

	~~==تحلیل دیدگاه‌های شش‌گانه==~~
	اظهارنظر بند ۲ بسیار بعید است؛ زیرا طبق نظر مؤلف محترم [[تفسیر نمونه]]، فاصله میان [[زندگی]] [[موسی]]{{ع}} با [[جبل]] الطارق، آن قدر زیاد است که از طریق عادی آن [[زمان]]، رفتن موسی، به آنجا شاید ماه‌ها طول می‌کشید.
	در بند ۵ هر چند فاصله کمتری را با [[محل زندگی]] دوسی{{ع}} در بر می‌گیرد؛ ولی آن هم، در حد خود زیاد است؛ زیرا [[شام]]، تا جنوب یمن، فاصله نسبتاً زیادی دارد، اما احتمال بند ۶ بیشتر است؛ زیرا محل اتصال [[خلیج عقبه]]، با خلیج سوئز، نزدیک‌تر به [[محل زندگی]] [[حضرت موسی]]{{ع}} است.<ref>[[محمد حسن عرب\|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)\|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۱۲۸.</ref>

	~~== منابع ==~~
	~~{{منابع}}~~
	# [[پرونده:IM010435.jpg\|22px]] [[محمد حسن عرب\|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)\|'''دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید''']]
	~~{{پایان منابع}}~~

	~~== پانویس ==~~
	~~{{پانویس}}~~

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{نبوت}} {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = بئر | عنوان مدخل = بئر | مداخل مرتبط = بئر در قرآن - بئر در حدیث - بئر در تاریخ اسلامی | پرسش مرتبط = }} ==جغرافیای بئر، در سوره مبارکه حج== {{متن قرآن|وَبِئْرٍ مُعَطَّلَةٍ وَقَصْرٍ مَشِيدٍ}}«و چه بسا شهر...» ایجاد کرد

2022-09-15T10:03:22Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{نبوت}} {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = بئر | عنوان مدخل = بئر | مداخل مرتبط = بئر در قرآن - بئر در حدیث - بئر در تاریخ اسلامی | پرسش مرتبط = }} ==جغرافیای بئر، در سوره مبارکه حج== {{متن قرآن|وَبِئْرٍ مُعَطَّلَةٍ وَقَصْرٍ مَشِيدٍ}}<ref>«و چه بسا شهر...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{نبوت}}
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = بئر
| عنوان مدخل = [[بئر]]
| مداخل مرتبط = [[بئر در قرآن]] - [[بئر در حدیث]] - [[بئر در تاریخ اسلامی]]
| پرسش مرتبط =
}}

==جغرافیای بئر، در [[سوره مبارکه حج]]==
{{متن قرآن|وَبِئْرٍ مُعَطَّلَةٍ وَقَصْرٍ مَشِيدٍ}}<ref>«و چه بسا شهرهایی را نابود کردیم که (مردم آنها) ستمگر بودند و (اینک خانه‌هایی) فرو ریخته‌اند و (بسا) چاه‌هایی فرو نهاده و کاخ‌هایی بلند (که به جا مانده‌اند!)» سوره حج، آیه ۴۵.</ref>.
چه بسیار شهر‌ها و آبادی‌ها، که آنها را نابود و هلاک کردیم؛ در حالی که [[ستمگر]] بودند، به گونه‌ای که بر سقف‌های خود فرو ریختند و چه بسیار [[چاه]] پر آب که، بی‌صاحب ماندند و چه بسیار قصر‌های محکم و مرتفع!
واژه بئر که نام یک مکان جغرافیایی است؛ فقط یک بار، در [[آیه]] ۴۵ سوره مبارکه حج، بیان شده است و ما قصد داریم، در این مقوله، به معرفی مکانی، که این چاه وجود داشته، بپردازیم.
صاحب کتاب آثار البلاد و [[اخبار]] العباد، ضمن شرح مبسوطی، درباره معرفی حضرموت، اشاره‌ای به [[مردم]] ستمگر آن می‌نماید و به علل [[هلاکت]] و اضمحلال آنان می‌پردازد و در مورد، واژه بئر می‌نویسد: {{متن قرآن|وَبِئْرٍ مُعَطَّلَةٍ}}، به عدن بوده و به آنجاست [[قبر]] [[هود]]{{عم}}»<ref>زکریا بن محمد بن محمود قزوینی، آثار البلاد و اخبار العباد، ترجمه محمد مراد بن عباد الرحمن، ج۱، ص۴۲-۴۳.</ref>.

تا آنجا که می‌افزاید: «به آنجاست، بئر [[برهوت]] و آن چاه است، که پیغامبر [[خدا]]{{صل}} فرمود، که: در آن چاه [[ارواح]] [[کفار]] و [[منافقین]] باشند و آن چاهی است قدیم، کنده [[عادیان]]، به [[غایت]] عمیق، در بیابان مظلم و تاریک. و از [[علی بن عم النبی]] {{ع}} منقول است، که مبغوض‌ترین بقاع، به سوی [[خدای تعالی]]، وادی برهوت است، به حضرموت، در آن چاهی است، که آب آن سیاه است و بد بوی».<ref>زکریا بن محمد بن محمود قزوینی، ترجمه محمد مراد بن عبدالرحمن، ج۲، ص۴۲ – ۴۳.</ref>.
برخی از علمای گذشته<ref>فخر الدین طریحی، متوفای سال ۱۰۸۵ ق، مجمع البحرین و مطلع النیرین، چاپ سنگی، ۱۳۲ ه.ق.</ref>، زیر واژه بئر می‌نویسد: {{عربی|... و معنی {{متن قرآن|بِئْرٍ مُعَطَّلَةٍ}} علی ما قیل هی الرس و کانت لعدن لأمه بقایا [[ثمود]]...}} یعنی، {{متن قرآن|بِئْرٍ مُعَطَّلَةٍ}} همان رس می‌باشد، که از [[سرزمین]] عدن بود و آن سرزمین باقیمانده [[قوم ثمود]]، است.

==عدن کجا است؟==
همان‌گونه، که ملاحظه شد {{متن قرآن|بِئْرٍ مُعَطَّلَةٍ}}، در سرزمین عدن بوده، که به عنوان مثال، از آن، در [[آیه]] مورد تحقیق، [[قرآن]] [[سود]] جسته و به هر حال، آن [[چاه]] دارای وجود خارجی بوده است، که [[تاریخ]] نویسان و اهل لغت نام آن مکان را ضبط نموده‌اند.
مرحوم دهخدا، در مورد عدن می‌نویسد: شهری، از شهر‌های مشهور [[عربستان]]، که واقع در ساحل دریای [[هند]]، از جانب [[یمن]] است... شهری است، واقع در جنوب [[غربی]] [[جزیره العرب]] ۱۹۶۰ کیلومتر مربع مساحت تقریبی آن است و یکصد و سی هزار نفر [[جمعیت]] دارد و به سال ۱۹۳۷ م. جزء مستعمرات [[انگلستان]] قرار گرفت.
مرحوم دهخدا زیر واژه حضرموت در لغت‌نامه می‌نویسد: آن ناحیتی فراخ است، در شرقی عدن، نزدیک دریا، به پیرامون آن ریگ فراوان، که [[احقاف]] نامند و [[قبر]] [[هود]]{{ع}} بدان جاست و چاه [[برهوت]] در نزدیکی آن است...
دهخدا درباره رس می‌نویسد: رس نام چاه بقیه ثمود، که [[تکذیب]] [[پیغمبر]] خود کردند و در آن چاه، وی را بند ساختند، تا آنکه مرد و آن [[قوم]] را [[اهل]] رس گویند.<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۱۲۶.</ref>

==نتیجه بررسی==
با توجه به آنچه گذشت: به این نتیجه می‌رسیم، که منظور از {{متن قرآن|بِئْرٍ مُعَطَّلَةٍ}} در [[قرآن مجید]]، چاهی بوده است در سرزمین حضرموت که در [[شرق]] عدن واقع شده است.

حدود تقریبی محل [[بئر معطله]] در حضرموت.<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۱۲۷.</ref>

==تحلیل دیدگاه‌های شش‌گانه==
اظهارنظر بند ۲ بسیار بعید است؛ زیرا طبق نظر مؤلف محترم [[تفسیر نمونه]]، فاصله میان [[زندگی]] [[موسی]]{{ع}} با [[جبل]] الطارق، آن قدر زیاد است که از طریق عادی آن [[زمان]]، رفتن موسی، به آنجا شاید ماه‌ها طول می‌کشید.
در بند ۵ هر چند فاصله کمتری را با [[محل زندگی]] دوسی{{ع}} در بر می‌گیرد؛ ولی آن هم، در حد خود زیاد است؛ زیرا [[شام]]، تا جنوب یمن، فاصله نسبتاً زیادی دارد، اما احتمال بند ۶ بیشتر است؛ زیرا محل اتصال [[خلیج عقبه]]، با خلیج سوئز، نزدیک‌تر به [[محل زندگی]] [[حضرت موسی]]{{ع}} است.<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۱۲۸.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:IM010435.jpg|22px]] [[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|'''دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}