بابل در قرآن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Msadeq در ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۱۳

2024-01-22T06:13:17Z

Msadeq در ‏۱۱ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۰۴

2023-11-11T05:04:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۳۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[بابل در قرآن~~]] - [[بابل در تاریخ اسلامی~~]] \| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[بابل در قرآن]] \| پرسش مرتبط = }}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==

Wasity: جایگزینی متن - 'منشاء' به 'منشأ'

2022-10-08T05:40:29Z

جایگزینی متن - 'منشاء' به 'منشأ'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۱۰
خط ۷۲:		خط ۷۲:
	# در [[قاموس قرآن]] آمده است: «بابل مملکتی بوده، در محل کنونی مملکت عراق، مرکز آن، نیز نامش بابل بود، گویند آن، در کنار فرات و در محل فعلی شهر حله بوده است.		# در [[قاموس قرآن]] آمده است: «بابل مملکتی بوده، در محل کنونی مملکت عراق، مرکز آن، نیز نامش بابل بود، گویند آن، در کنار فرات و در محل فعلی شهر حله بوده است.
	#برخی از پژوهشگران، در [[فرهنگ]] لغات قرآن، زیر واژه بابل نقل می‌کند: «بابل، به [[انگلیسی]] Babvlon است شهر معروف باستانی، در عراق، که بر دو جانب [[رود فرات]]، آباد شده و پایتخت شاهی [[نیرومندی]] شده بود، که در سنه ۵۳۸ قبل از میلاد تباه گشت. در آن [[شهر]] ستاره‌شناسی و [[ستاره]] پرستی چنان [[پیشرفت]] کرد؛ که [[مردم]]، [[دانشمندان]] آنجا را، به ستاره‌شناسی و ضمناً [[سحر]] می‌شناختند.»...<ref>عباس مهرین شوشتری</ref>		#برخی از پژوهشگران، در [[فرهنگ]] لغات قرآن، زیر واژه بابل نقل می‌کند: «بابل، به [[انگلیسی]] Babvlon است شهر معروف باستانی، در عراق، که بر دو جانب [[رود فرات]]، آباد شده و پایتخت شاهی [[نیرومندی]] شده بود، که در سنه ۵۳۸ قبل از میلاد تباه گشت. در آن [[شهر]] ستاره‌شناسی و [[ستاره]] پرستی چنان [[پیشرفت]] کرد؛ که [[مردم]]، [[دانشمندان]] آنجا را، به ستاره‌شناسی و ضمناً [[سحر]] می‌شناختند.»...<ref>عباس مهرین شوشتری</ref>
	#برخی از دانشمندان، در [[تفسیر آیه]] مورد تحقیق<ref>آیة الله طالقانی، پرتوی از قرآن، ص۲۴۶.</ref>، در مورد محل نشر اوهام و سحر، می‌نویسد: «گویا نظر [[قرآن]] همان توجه، به ~~منشاء~~ دیگر اوهام [[گمراه]] کننده‌ای است که از [[بابل]]، مرکز [[کلده]] قدیم و آن [[سرزمین]] [[تمدن]] اسرارآمیز، به وسیله دو تن، که این [[اسرار]] را، از میان دیوارهای محدود [[ساحران]] و [[کاهنان]] بیرون آوردند، در میان [[ملل]]، به خصوص [[یهود]]، منتشر گردید، یهود هم، به نوبه خود. به هر جا پراکنده شدند؛ این اوهام را، با خود بردند و پراکندند». و به دنبال آن، در مورد کلده، می‌افزاید؛ [[کشور]] کلده، در میان دجله و [[فرات]] و در دهانه خلیج [[فارس]] بود... دشت وسیع و دره مانند، [[آسمان]] باز و درخشان آن، تا آنجا که وسائل [[علمی]] آن [[روز]] اجازه می‌داد؛ هوشمندان کلد‌ه‌ای را متوجه [[مدارات]] و اوج و حضیض و [[قرب]] و بعد و دیگر اوضاع کواکب نمود».		#برخی از دانشمندان، در [[تفسیر آیه]] مورد تحقیق<ref>آیة الله طالقانی، پرتوی از قرآن، ص۲۴۶.</ref>، در مورد محل نشر اوهام و سحر، می‌نویسد: «گویا نظر [[قرآن]] همان توجه، به منشأ دیگر اوهام [[گمراه]] کننده‌ای است که از [[بابل]]، مرکز [[کلده]] قدیم و آن [[سرزمین]] [[تمدن]] اسرارآمیز، به وسیله دو تن، که این [[اسرار]] را، از میان دیوارهای محدود [[ساحران]] و [[کاهنان]] بیرون آوردند، در میان [[ملل]]، به خصوص [[یهود]]، منتشر گردید، یهود هم، به نوبه خود. به هر جا پراکنده شدند؛ این اوهام را، با خود بردند و پراکندند». و به دنبال آن، در مورد کلده، می‌افزاید؛ [[کشور]] کلده، در میان دجله و [[فرات]] و در دهانه خلیج [[فارس]] بود... دشت وسیع و دره مانند، [[آسمان]] باز و درخشان آن، تا آنجا که وسائل [[علمی]] آن [[روز]] اجازه می‌داد؛ هوشمندان کلد‌ه‌ای را متوجه [[مدارات]] و اوج و حضیض و [[قرب]] و بعد و دیگر اوضاع کواکب نمود».
	#در پاره‌ای از منابع آمده است: «پس از [[غلبه]] آکد، بر سومر بابل به صورت پایتخت تمام قسمت سفلای [[بین النهرین]] در آمد و مقدمات [[تشکیل دولت]] بابل فراهم شد، و سرانجام حمورابی این [[دولت]] را به وجود آورد. در طول تاریخ، پنج سلسله [[پادشاهی]]، بر بابل [[فرمانروایی]] کردند. حمورابی ششمین [[پادشاه]] از سلسله اول بود که از سال ۲۱۲۳ - ۲۰۸۰. م. به مدت ۴۳ بر بابل [[سلطنت]] کرد. [[بخت النصر]] - [[بنوکد نصر]] - از دیگر [[پادشاهان]] معروف بابل بود، این پادشاه [[جماعت]] بسیاری، از [[یهودیان]] را به [[اسارت]] در آورد و به [[بابل]] منتقل کرد. این [[اسیران]]، پس از [[سقوط]] بابل، به دست کورش [[آزاد]] شدند. [[قانون]] حمورابی: قدیمی‌ترین قانون [[نامه]] مدونی که [[بشر]] سراغ دارد، قانون حمورابی است. این [[پادشاه]]، پس از آنکه توانست، از [[قبایل]] پراکنده و [[قدرت]] [[ضعیف]] بابل، [[حکومت]] نیرومند به وجود آورد؛ [[امنیت]] و [[آسایش]] نسبی را، در بابل ایجاد کرد و قانون نامه [[تاریخی]] خود را صادر نمود و دستور به تدوین آن داد. قانون حمورابی، که بر روی ستونی، از سنگ، به ارتفاع ۴۵/۲ متر و به شکل [[منظم]] و [[زیبایی]] نوشته شده است، در سال ۱۹۰۲ م. بر اثر کاوش‌های باستانی، در خرابه‌های [[شهر]] [[شوش]] پیدا شد و اکنون، در موزه لوور در پاریس نگهداری می‌شود. متن قانون، مشتمل بر ۲۸۲ ماده و یک مقدمه است».		#در پاره‌ای از منابع آمده است: «پس از [[غلبه]] آکد، بر سومر بابل به صورت پایتخت تمام قسمت سفلای [[بین النهرین]] در آمد و مقدمات [[تشکیل دولت]] بابل فراهم شد، و سرانجام حمورابی این [[دولت]] را به وجود آورد. در طول تاریخ، پنج سلسله [[پادشاهی]]، بر بابل [[فرمانروایی]] کردند. حمورابی ششمین [[پادشاه]] از سلسله اول بود که از سال ۲۱۲۳ - ۲۰۸۰. م. به مدت ۴۳ بر بابل [[سلطنت]] کرد. [[بخت النصر]] - [[بنوکد نصر]] - از دیگر [[پادشاهان]] معروف بابل بود، این پادشاه [[جماعت]] بسیاری، از [[یهودیان]] را به [[اسارت]] در آورد و به [[بابل]] منتقل کرد. این [[اسیران]]، پس از [[سقوط]] بابل، به دست کورش [[آزاد]] شدند. [[قانون]] حمورابی: قدیمی‌ترین قانون [[نامه]] مدونی که [[بشر]] سراغ دارد، قانون حمورابی است. این [[پادشاه]]، پس از آنکه توانست، از [[قبایل]] پراکنده و [[قدرت]] [[ضعیف]] بابل، [[حکومت]] نیرومند به وجود آورد؛ [[امنیت]] و [[آسایش]] نسبی را، در بابل ایجاد کرد و قانون نامه [[تاریخی]] خود را صادر نمود و دستور به تدوین آن داد. قانون حمورابی، که بر روی ستونی، از سنگ، به ارتفاع ۴۵/۲ متر و به شکل [[منظم]] و [[زیبایی]] نوشته شده است، در سال ۱۹۰۲ م. بر اثر کاوش‌های باستانی، در خرابه‌های [[شهر]] [[شوش]] پیدا شد و اکنون، در موزه لوور در پاریس نگهداری می‌شود. متن قانون، مشتمل بر ۲۸۲ ماده و یک مقدمه است».
	#در [[کتاب قصص قرآن]]، در مورد بابل می‌خوانیم: «حدود پنج هزار سال قبل، در [[سرزمین]] میان رود دجله و [[فرات]] [[تمدنی]] [[عظیم]] وجود داشته که از [[تمدن]] [[مصر]] چیزی کم نداشته است. قسمتی از این سرزمین، که طولش، در حدود چهارصد میل و عرضش بالغ بر صد میل است؛ به نام [[کشور]] بابل نامیده می‌شده و [[اراضی]] این مملکت هموار و [[مسطح]] و در [[روزگار]] [[مجد]] و جلال این مملکت، آن اراضی کاملاً آباد و پر آب... و خرمای آن ممتاز بوده است. نام قدیم بابل شنعار است و گاهی آن را سر [[زمین]] [[کلدانیان]] نیز می‌نامند. کشور بابل، در روزگار قدیم به شهرهای بزرگ و آباد و سورهای بلند و قلعه‌های نیرومند و قصر‌های رفیع و [[بت]] کده‌های عظیم آراسته بود و اکنون، از آن بناهای عظیم آثار و ویرانه‌هایی به جا مانده، که علمای [[باستان‌شناسی]]، از طریق آن، آثار بسیاری از آن [[شهرها]] و بناها را [[کشف]] کرده‌اند»<ref>صدرالدین، بلاغی قصه قرآن، ص۳۲۵.</ref>. مطالب فراوانی، در مورد گذشته بابل وجود دارد؛ ولی ما به منظور بیان مختصر، از ذکر آنها خودداری می‌نماییم و در پایان، به آخرین نکته، که وضع جغرافیایی آن است: بسنده می‌کنیم.		#در [[کتاب قصص قرآن]]، در مورد بابل می‌خوانیم: «حدود پنج هزار سال قبل، در [[سرزمین]] میان رود دجله و [[فرات]] [[تمدنی]] [[عظیم]] وجود داشته که از [[تمدن]] [[مصر]] چیزی کم نداشته است. قسمتی از این سرزمین، که طولش، در حدود چهارصد میل و عرضش بالغ بر صد میل است؛ به نام [[کشور]] بابل نامیده می‌شده و [[اراضی]] این مملکت هموار و [[مسطح]] و در [[روزگار]] [[مجد]] و جلال این مملکت، آن اراضی کاملاً آباد و پر آب... و خرمای آن ممتاز بوده است. نام قدیم بابل شنعار است و گاهی آن را سر [[زمین]] [[کلدانیان]] نیز می‌نامند. کشور بابل، در روزگار قدیم به شهرهای بزرگ و آباد و سورهای بلند و قلعه‌های نیرومند و قصر‌های رفیع و [[بت]] کده‌های عظیم آراسته بود و اکنون، از آن بناهای عظیم آثار و ویرانه‌هایی به جا مانده، که علمای [[باستان‌شناسی]]، از طریق آن، آثار بسیاری از آن [[شهرها]] و بناها را [[کشف]] کرده‌اند»<ref>صدرالدین، بلاغی قصه قرآن، ص۳۲۵.</ref>. مطالب فراوانی، در مورد گذشته بابل وجود دارد؛ ولی ما به منظور بیان مختصر، از ذکر آنها خودداری می‌نماییم و در پایان، به آخرین نکته، که وضع جغرافیایی آن است: بسنده می‌کنیم.

Wasity: جایگزینی متن - 'احداث' به 'احداث'

2022-09-26T17:55:07Z

جایگزینی متن - 'احداث' به 'احداث'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۱:۲۵
خط ۶۸:		خط ۶۸:

	اکنون ما، اظهارنظرهای تاریخ نگاران و اهل لغت و مفسرین را در ذیل تقل می‌کنیم:		اکنون ما، اظهارنظرهای تاریخ نگاران و اهل لغت و مفسرین را در ذیل تقل می‌کنیم:
	#برخی از نویسندگان در بخش اعلام المنجد می‌نویسد: {{عربی\|بابل عاصمه قدیمه فی اواسط ما بین النهرین انقاضها واقعه علی الفرات، قریب الحله علی مسافت ۸۰ کیلومتر جنوب شرقی بغداد}} یعنی، بابل پایتخت قدیمی، در اواسط [[بین النهرین]]. که [[شهر]] حله است و در مسافت هشتاد کیلومتری جنوب [[بغداد]] [[احداث]] شده است.<ref>لویس معلوف، اعلام المنجد</ref>		#برخی از نویسندگان در بخش اعلام المنجد می‌نویسد: {{عربی\|بابل عاصمه قدیمه فی اواسط ما بین النهرین انقاضها واقعه علی الفرات، قریب الحله علی مسافت ۸۰ کیلومتر جنوب شرقی بغداد}} یعنی، بابل پایتخت قدیمی، در اواسط [[بین النهرین]]. که [[شهر]] حله است و در مسافت هشتاد کیلومتری جنوب [[بغداد]] احداث شده است.<ref>لویس معلوف، اعلام المنجد</ref>
	#برخی از [[پژوهشگران]]، در این باره می‌نویسند: {{عربی\|بابل باب ایل باب الله}}. دروازه [[خدا]]... شهری قدیم، در بین النهرین، که خرابه‌های آن، در ساحل [[فرات]]، در ۱۶۰ کیلومتری جنوب شرقی بغداد واقع است.		#برخی از [[پژوهشگران]]، در این باره می‌نویسند: {{عربی\|بابل باب ایل باب الله}}. دروازه [[خدا]]... شهری قدیم، در بین النهرین، که خرابه‌های آن، در ساحل [[فرات]]، در ۱۶۰ کیلومتری جنوب شرقی بغداد واقع است.
	# در [[قاموس قرآن]] آمده است: «بابل مملکتی بوده، در محل کنونی مملکت عراق، مرکز آن، نیز نامش بابل بود، گویند آن، در کنار فرات و در محل فعلی شهر حله بوده است.		# در [[قاموس قرآن]] آمده است: «بابل مملکتی بوده، در محل کنونی مملکت عراق، مرکز آن، نیز نامش بابل بود، گویند آن، در کنار فرات و در محل فعلی شهر حله بوده است.

Wasity: /* بابل، در کدام کشور فعلی جهان واقع شده است؟ */

2022-09-17T08:36:48Z

بابل، در کدام کشور فعلی جهان واقع شده است؟

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۰۶
خط ۷۰:		خط ۷۰:
	#برخی از نویسندگان در بخش اعلام المنجد می‌نویسد: {{عربی\|بابل عاصمه قدیمه فی اواسط ما بین النهرین انقاضها واقعه علی الفرات، قریب الحله علی مسافت ۸۰ کیلومتر جنوب شرقی بغداد}} یعنی، بابل پایتخت قدیمی، در اواسط [[بین النهرین]]. که [[شهر]] حله است و در مسافت هشتاد کیلومتری جنوب [[بغداد]] [[احداث]] شده است.<ref>لویس معلوف، اعلام المنجد</ref>		#برخی از نویسندگان در بخش اعلام المنجد می‌نویسد: {{عربی\|بابل عاصمه قدیمه فی اواسط ما بین النهرین انقاضها واقعه علی الفرات، قریب الحله علی مسافت ۸۰ کیلومتر جنوب شرقی بغداد}} یعنی، بابل پایتخت قدیمی، در اواسط [[بین النهرین]]. که [[شهر]] حله است و در مسافت هشتاد کیلومتری جنوب [[بغداد]] [[احداث]] شده است.<ref>لویس معلوف، اعلام المنجد</ref>
	#برخی از [[پژوهشگران]]، در این باره می‌نویسند: {{عربی\|بابل باب ایل باب الله}}. دروازه [[خدا]]... شهری قدیم، در بین النهرین، که خرابه‌های آن، در ساحل [[فرات]]، در ۱۶۰ کیلومتری جنوب شرقی بغداد واقع است.		#برخی از [[پژوهشگران]]، در این باره می‌نویسند: {{عربی\|بابل باب ایل باب الله}}. دروازه [[خدا]]... شهری قدیم، در بین النهرین، که خرابه‌های آن، در ساحل [[فرات]]، در ۱۶۰ کیلومتری جنوب شرقی بغداد واقع است.
	#~~مولف~~ [[قاموس قرآن]]~~، زیر واژه بابل، چنین اظهار داشته~~ است: «بابل مملکتی بوده، در محل کنونی مملکت عراق، مرکز آن، نیز نامش بابل بود، گویند آن، در کنار فرات و در محل فعلی شهر حله بوده است.		# در [[قاموس قرآن]] آمده است: «بابل مملکتی بوده، در محل کنونی مملکت عراق، مرکز آن، نیز نامش بابل بود، گویند آن، در کنار فرات و در محل فعلی شهر حله بوده است.
	#برخی از پژوهشگران، در [[فرهنگ]] لغات قرآن، زیر واژه بابل نقل می‌کند: «بابل، به [[انگلیسی]] Babvlon است شهر معروف باستانی، در عراق، که بر دو جانب [[رود فرات]]، آباد شده و پایتخت شاهی [[نیرومندی]] شده بود، که در سنه ۵۳۸ قبل از میلاد تباه گشت. در آن [[شهر]] ستاره‌شناسی و [[ستاره]] پرستی چنان [[پیشرفت]] کرد؛ که [[مردم]]، [[دانشمندان]] آنجا را، به ستاره‌شناسی و ضمناً [[سحر]] می‌شناختند.»...<ref>عباس مهرین شوشتری</ref>		#برخی از پژوهشگران، در [[فرهنگ]] لغات قرآن، زیر واژه بابل نقل می‌کند: «بابل، به [[انگلیسی]] Babvlon است شهر معروف باستانی، در عراق، که بر دو جانب [[رود فرات]]، آباد شده و پایتخت شاهی [[نیرومندی]] شده بود، که در سنه ۵۳۸ قبل از میلاد تباه گشت. در آن [[شهر]] ستاره‌شناسی و [[ستاره]] پرستی چنان [[پیشرفت]] کرد؛ که [[مردم]]، [[دانشمندان]] آنجا را، به ستاره‌شناسی و ضمناً [[سحر]] می‌شناختند.»...<ref>عباس مهرین شوشتری</ref>
	#برخی از دانشمندان، در [[تفسیر آیه]] مورد تحقیق<ref>آیة الله طالقانی، پرتوی از قرآن، ص۲۴۶.</ref>، در مورد محل نشر اوهام و سحر، می‌نویسد: «گویا نظر [[قرآن]] همان توجه، به منشاء دیگر اوهام [[گمراه]] کننده‌ای است که از [[بابل]]، مرکز [[کلده]] قدیم و آن [[سرزمین]] [[تمدن]] اسرارآمیز، به وسیله دو تن، که این [[اسرار]] را، از میان دیوارهای محدود [[ساحران]] و [[کاهنان]] بیرون آوردند، در میان [[ملل]]، به خصوص [[یهود]]، منتشر گردید، یهود هم، به نوبه خود. به هر جا پراکنده شدند؛ این اوهام را، با خود بردند و پراکندند». و به دنبال آن، در مورد کلده، می‌افزاید؛ [[کشور]] کلده، در میان دجله و [[فرات]] و در دهانه خلیج [[فارس]] بود... دشت وسیع و دره مانند، [[آسمان]] باز و درخشان آن، تا آنجا که وسائل [[علمی]] آن [[روز]] اجازه می‌داد؛ هوشمندان کلد‌ه‌ای را متوجه [[مدارات]] و اوج و حضیض و [[قرب]] و بعد و دیگر اوضاع کواکب نمود».		#برخی از دانشمندان، در [[تفسیر آیه]] مورد تحقیق<ref>آیة الله طالقانی، پرتوی از قرآن، ص۲۴۶.</ref>، در مورد محل نشر اوهام و سحر، می‌نویسد: «گویا نظر [[قرآن]] همان توجه، به منشاء دیگر اوهام [[گمراه]] کننده‌ای است که از [[بابل]]، مرکز [[کلده]] قدیم و آن [[سرزمین]] [[تمدن]] اسرارآمیز، به وسیله دو تن، که این [[اسرار]] را، از میان دیوارهای محدود [[ساحران]] و [[کاهنان]] بیرون آوردند، در میان [[ملل]]، به خصوص [[یهود]]، منتشر گردید، یهود هم، به نوبه خود. به هر جا پراکنده شدند؛ این اوهام را، با خود بردند و پراکندند». و به دنبال آن، در مورد کلده، می‌افزاید؛ [[کشور]] کلده، در میان دجله و [[فرات]] و در دهانه خلیج [[فارس]] بود... دشت وسیع و دره مانند، [[آسمان]] باز و درخشان آن، تا آنجا که وسائل [[علمی]] آن [[روز]] اجازه می‌داد؛ هوشمندان کلد‌ه‌ای را متوجه [[مدارات]] و اوج و حضیض و [[قرب]] و بعد و دیگر اوضاع کواکب نمود».

Wasity: /* بابل، در کدام کشور فعلی جهان واقع شده است؟ */

2022-09-17T08:32:49Z

بابل، در کدام کشور فعلی جهان واقع شده است؟

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۰۲
خط ۷۲:		خط ۷۲:
	#مولف [[قاموس قرآن]]، زیر واژه بابل، چنین اظهار داشته است: «بابل مملکتی بوده، در محل کنونی مملکت عراق، مرکز آن، نیز نامش بابل بود، گویند آن، در کنار فرات و در محل فعلی شهر حله بوده است.		#مولف [[قاموس قرآن]]، زیر واژه بابل، چنین اظهار داشته است: «بابل مملکتی بوده، در محل کنونی مملکت عراق، مرکز آن، نیز نامش بابل بود، گویند آن، در کنار فرات و در محل فعلی شهر حله بوده است.
	#برخی از پژوهشگران، در [[فرهنگ]] لغات قرآن، زیر واژه بابل نقل می‌کند: «بابل، به [[انگلیسی]] Babvlon است شهر معروف باستانی، در عراق، که بر دو جانب [[رود فرات]]، آباد شده و پایتخت شاهی [[نیرومندی]] شده بود، که در سنه ۵۳۸ قبل از میلاد تباه گشت. در آن [[شهر]] ستاره‌شناسی و [[ستاره]] پرستی چنان [[پیشرفت]] کرد؛ که [[مردم]]، [[دانشمندان]] آنجا را، به ستاره‌شناسی و ضمناً [[سحر]] می‌شناختند.»...<ref>عباس مهرین شوشتری</ref>		#برخی از پژوهشگران، در [[فرهنگ]] لغات قرآن، زیر واژه بابل نقل می‌کند: «بابل، به [[انگلیسی]] Babvlon است شهر معروف باستانی، در عراق، که بر دو جانب [[رود فرات]]، آباد شده و پایتخت شاهی [[نیرومندی]] شده بود، که در سنه ۵۳۸ قبل از میلاد تباه گشت. در آن [[شهر]] ستاره‌شناسی و [[ستاره]] پرستی چنان [[پیشرفت]] کرد؛ که [[مردم]]، [[دانشمندان]] آنجا را، به ستاره‌شناسی و ضمناً [[سحر]] می‌شناختند.»...<ref>عباس مهرین شوشتری</ref>
	#برخی از ~~[[علما]]،~~ در [[تفسیر آیه]] مورد تحقیق<ref>آیة الله طالقانی، پرتوی از قرآن، ص۲۴۶.</ref>، در مورد محل نشر اوهام و سحر، می‌نویسد: «گویا نظر [[قرآن]] همان توجه، به منشاء دیگر اوهام [[گمراه]] کننده‌ای است که از [[بابل]]، مرکز [[کلده]] قدیم و آن [[سرزمین]] [[تمدن]] اسرارآمیز، به وسیله دو تن، که این [[اسرار]] را، از میان دیوارهای محدود [[ساحران]] و [[کاهنان]] بیرون آوردند، در میان [[ملل]]، به خصوص [[یهود]]، منتشر گردید، یهود هم، به نوبه خود. به هر جا پراکنده شدند؛ این اوهام را، با خود بردند و پراکندند». و به دنبال آن، در مورد کلده، می‌افزاید؛ [[کشور]] کلده، در میان دجله و [[فرات]] و در دهانه خلیج [[فارس]] بود... دشت وسیع و دره مانند، [[آسمان]] باز و درخشان آن، تا آنجا که وسائل [[علمی]] آن [[روز]] اجازه می‌داد؛ هوشمندان کلد‌ه‌ای را متوجه [[مدارات]] و اوج و حضیض و [[قرب]] و بعد و دیگر اوضاع کواکب نمود».		#برخی از دانشمندان، در [[تفسیر آیه]] مورد تحقیق<ref>آیة الله طالقانی، پرتوی از قرآن، ص۲۴۶.</ref>، در مورد محل نشر اوهام و سحر، می‌نویسد: «گویا نظر [[قرآن]] همان توجه، به منشاء دیگر اوهام [[گمراه]] کننده‌ای است که از [[بابل]]، مرکز [[کلده]] قدیم و آن [[سرزمین]] [[تمدن]] اسرارآمیز، به وسیله دو تن، که این [[اسرار]] را، از میان دیوارهای محدود [[ساحران]] و [[کاهنان]] بیرون آوردند، در میان [[ملل]]، به خصوص [[یهود]]، منتشر گردید، یهود هم، به نوبه خود. به هر جا پراکنده شدند؛ این اوهام را، با خود بردند و پراکندند». و به دنبال آن، در مورد کلده، می‌افزاید؛ [[کشور]] کلده، در میان دجله و [[فرات]] و در دهانه خلیج [[فارس]] بود... دشت وسیع و دره مانند، [[آسمان]] باز و درخشان آن، تا آنجا که وسائل [[علمی]] آن [[روز]] اجازه می‌داد؛ هوشمندان کلد‌ه‌ای را متوجه [[مدارات]] و اوج و حضیض و [[قرب]] و بعد و دیگر اوضاع کواکب نمود».
	#در کتاب درسی [[تاریخ]] تمدن و [[فرهنگ]]، [[سال]] دوم [[آموزش]] متوسطه، تألیف گروه تاریخ دفتر تحقیقات و [[برنامه ریزی]] و تألیف کتب درسی سال ۱۳۶۴ زیر عنوان تمدن بابل چنین آمده است: «پس از [[غلبه]] آکد، بر سومر بابل به صورت پایتخت تمام قسمت سفلای [[بین النهرین]] در آمد و مقدمات [[تشکیل دولت]] بابل فراهم شد، و سرانجام حمورابی این [[دولت]] را به وجود آورد. در طول تاریخ، پنج سلسله [[پادشاهی]]، بر بابل [[فرمانروایی]] کردند. حمورابی ششمین [[پادشاه]] از سلسله اول بود که از سال ۲۱۲۳ - ۲۰۸۰. م. به مدت ۴۳ بر بابل [[سلطنت]] کرد. [[بخت النصر]] - [[بنوکد نصر]] - از دیگر [[پادشاهان]] معروف بابل بود، این پادشاه [[جماعت]] بسیاری، از [[یهودیان]] را به [[اسارت]] در آورد و به [[بابل]] منتقل کرد. این [[اسیران]]، پس از [[سقوط]] بابل، به دست کورش [[آزاد]] شدند. [[قانون]] حمورابی: قدیمی‌ترین قانون [[نامه]] مدونی که [[بشر]] سراغ دارد، قانون حمورابی است. این [[پادشاه]]، پس از آنکه توانست، از [[قبایل]] پراکنده و [[قدرت]] [[ضعیف]] بابل، [[حکومت]] نیرومند به وجود آورد؛ [[امنیت]] و [[آسایش]] نسبی را، در بابل ایجاد کرد و قانون نامه [[تاریخی]] خود را صادر نمود و دستور به تدوین آن داد. قانون حمورابی، که بر روی ستونی، از سنگ، به ارتفاع ۴۵/۲ متر و به شکل [[منظم]] و [[زیبایی]] نوشته شده است، در سال ۱۹۰۲ م. بر اثر کاوش‌های باستانی، در خرابه‌های [[شهر]] [[شوش]] پیدا شد و اکنون، در موزه لوور در پاریس نگهداری می‌شود. متن قانون، مشتمل بر ۲۸۲ ماده و یک مقدمه است».		#در پاره‌ای از منابع آمده است: «پس از [[غلبه]] آکد، بر سومر بابل به صورت پایتخت تمام قسمت سفلای [[بین النهرین]] در آمد و مقدمات [[تشکیل دولت]] بابل فراهم شد، و سرانجام حمورابی این [[دولت]] را به وجود آورد. در طول تاریخ، پنج سلسله [[پادشاهی]]، بر بابل [[فرمانروایی]] کردند. حمورابی ششمین [[پادشاه]] از سلسله اول بود که از سال ۲۱۲۳ - ۲۰۸۰. م. به مدت ۴۳ بر بابل [[سلطنت]] کرد. [[بخت النصر]] - [[بنوکد نصر]] - از دیگر [[پادشاهان]] معروف بابل بود، این پادشاه [[جماعت]] بسیاری، از [[یهودیان]] را به [[اسارت]] در آورد و به [[بابل]] منتقل کرد. این [[اسیران]]، پس از [[سقوط]] بابل، به دست کورش [[آزاد]] شدند. [[قانون]] حمورابی: قدیمی‌ترین قانون [[نامه]] مدونی که [[بشر]] سراغ دارد، قانون حمورابی است. این [[پادشاه]]، پس از آنکه توانست، از [[قبایل]] پراکنده و [[قدرت]] [[ضعیف]] بابل، [[حکومت]] نیرومند به وجود آورد؛ [[امنیت]] و [[آسایش]] نسبی را، در بابل ایجاد کرد و قانون نامه [[تاریخی]] خود را صادر نمود و دستور به تدوین آن داد. قانون حمورابی، که بر روی ستونی، از سنگ، به ارتفاع ۴۵/۲ متر و به شکل [[منظم]] و [[زیبایی]] نوشته شده است، در سال ۱۹۰۲ م. بر اثر کاوش‌های باستانی، در خرابه‌های [[شهر]] [[شوش]] پیدا شد و اکنون، در موزه لوور در پاریس نگهداری می‌شود. متن قانون، مشتمل بر ۲۸۲ ماده و یک مقدمه است».
	#در [[کتاب قصص قرآن]]، در مورد بابل می‌خوانیم: «حدود پنج هزار سال قبل، در [[سرزمین]] میان رود دجله و [[فرات]] [[تمدنی]] [[عظیم]] وجود داشته که از [[تمدن]] [[مصر]] چیزی کم نداشته است. قسمتی از این سرزمین، که طولش، در حدود چهارصد میل و عرضش بالغ بر صد میل است؛ به نام [[کشور]] بابل نامیده می‌شده و [[اراضی]] این مملکت هموار و [[مسطح]] و در [[روزگار]] [[مجد]] و جلال این مملکت، آن اراضی کاملاً آباد و پر آب... و خرمای آن ممتاز بوده است. نام قدیم بابل شنعار است و گاهی آن را سر [[زمین]] [[کلدانیان]] نیز می‌نامند. کشور بابل، در روزگار قدیم به شهرهای بزرگ و آباد و سورهای بلند و قلعه‌های نیرومند و قصر‌های رفیع و [[بت]] کده‌های عظیم آراسته بود و اکنون، از آن بناهای عظیم آثار و ویرانه‌هایی به جا مانده، که علمای [[باستان‌شناسی]]، از طریق آن، آثار بسیاری از آن [[شهرها]] و بناها را [[کشف]] کرده‌اند»<ref>صدرالدین، بلاغی قصه قرآن، ص۳۲۵.</ref>. مطالب فراوانی، در مورد گذشته بابل وجود دارد؛ ولی ما به منظور بیان مختصر، از ذکر آنها خودداری می‌نماییم و در پایان، به آخرین نکته، که وضع جغرافیایی آن است: بسنده می‌کنیم.		#در [[کتاب قصص قرآن]]، در مورد بابل می‌خوانیم: «حدود پنج هزار سال قبل، در [[سرزمین]] میان رود دجله و [[فرات]] [[تمدنی]] [[عظیم]] وجود داشته که از [[تمدن]] [[مصر]] چیزی کم نداشته است. قسمتی از این سرزمین، که طولش، در حدود چهارصد میل و عرضش بالغ بر صد میل است؛ به نام [[کشور]] بابل نامیده می‌شده و [[اراضی]] این مملکت هموار و [[مسطح]] و در [[روزگار]] [[مجد]] و جلال این مملکت، آن اراضی کاملاً آباد و پر آب... و خرمای آن ممتاز بوده است. نام قدیم بابل شنعار است و گاهی آن را سر [[زمین]] [[کلدانیان]] نیز می‌نامند. کشور بابل، در روزگار قدیم به شهرهای بزرگ و آباد و سورهای بلند و قلعه‌های نیرومند و قصر‌های رفیع و [[بت]] کده‌های عظیم آراسته بود و اکنون، از آن بناهای عظیم آثار و ویرانه‌هایی به جا مانده، که علمای [[باستان‌شناسی]]، از طریق آن، آثار بسیاری از آن [[شهرها]] و بناها را [[کشف]] کرده‌اند»<ref>صدرالدین، بلاغی قصه قرآن، ص۳۲۵.</ref>. مطالب فراوانی، در مورد گذشته بابل وجود دارد؛ ولی ما به منظور بیان مختصر، از ذکر آنها خودداری می‌نماییم و در پایان، به آخرین نکته، که وضع جغرافیایی آن است: بسنده می‌کنیم.
	#«[[شهر]] قدیم [[بابل]]، در چهل درجه و سی و دو دقیقه عرض شمالی و سی و سه درجه و بیست و سه دقیقه طول شرقی، در [[مشرق]] [[فرات]] نزدیک دجله کنونی در [[کشور عراق]] فعلی واقع بوده و موضع اولی آن، همان شهر بوسیبا می‌باشد، [[برج]] [[نمرود]]، در آن ساخته شده و این برج، گویا [[معبد]] نمرود، یکی از [[خدایان]] [[کلده]] بوده است... به هر حال فعلاً، از بابل اصلی، سه بنای ویران باقی است و این عبارت است از: [[حصن]] بابل، که معبد بعلوس است و دیگر [[قصر]] [[بخت النصر]] و سومی ویرانه قصر است، که به نام [[عمران بن علی]] معروف است»<ref>محمد، خزائلی، اعلام قرآن، ص۲۴۱ – ۲۴۳.</ref>.		#«[[شهر]] قدیم [[بابل]]، در چهل درجه و سی و دو دقیقه عرض شمالی و سی و سه درجه و بیست و سه دقیقه طول شرقی، در [[مشرق]] [[فرات]] نزدیک دجله کنونی در [[کشور عراق]] فعلی واقع بوده و موضع اولی آن، همان شهر بوسیبا می‌باشد، [[برج]] [[نمرود]]، در آن ساخته شده و این برج، گویا [[معبد]] نمرود، یکی از [[خدایان]] [[کلده]] بوده است... به هر حال فعلاً، از بابل اصلی، سه بنای ویران باقی است و این عبارت است از: [[حصن]] بابل، که معبد بعلوس است و دیگر [[قصر]] [[بخت النصر]] و سومی ویرانه قصر است، که به نام [[عمران بن علی]] معروف است»<ref>محمد، خزائلی، اعلام قرآن، ص۲۴۱ – ۲۴۳.</ref>.

Wasity: /* جغرافیای بابل، در سوره مبارکه بقره */

2022-09-17T08:23:03Z

جغرافیای بابل، در سوره مبارکه بقره

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۵۳
خط ۵۲:		خط ۵۲:
	تصویر خیالی قسمتی از [[شهر بابل]]، پایتخت [[دولت]] [[کلده]].		تصویر خیالی قسمتی از [[شهر بابل]]، پایتخت [[دولت]] [[کلده]].

	اما آنچه در این مقوله، مورد تحقیق و [[پژوهش]] است؛ جغرافیای بابل می‌باشد، که نام مکانی است؛ که [[هاروت و ماروت]]، در آن به [[آموزش]] [[سحر]]، به [[مردم]] پرداخته بودند؛ لذا از آنجا، که آشنایی با اصل داستان، ما را در [[فهم]] دقیق موضوع مورد تحقیق [[یاری]] می‌نماید؛ [[شایسته]] به نظر می‌رسد؛ که به ذکر [[اجمال]] داستان بسنده کنیم: «در [[سرزمین]] ~~بایل~~ سحر و [[جادوگری]] به اوج خود رسید و باعث [[ناراحتی]] و [[ایذاء]] مردم گردیده بود، [[خداوند]] دو [[فرشته]] را به صورت [[انسان]] [[مأمور]] ساخت که عوامل سحر و طریق ابطال آن را، به مردم بیاموزند تا بتوانند خود را از [[شر]] [[ساحران]]، بر کنار دارند»<ref>سند شماره ۱، ص۳۷۴.</ref>.		اما آنچه در این مقوله، مورد تحقیق و [[پژوهش]] است؛ جغرافیای بابل می‌باشد، که نام مکانی است؛ که [[هاروت و ماروت]]، در آن به [[آموزش]] [[سحر]]، به [[مردم]] پرداخته بودند؛ لذا از آنجا، که آشنایی با اصل داستان، ما را در [[فهم]] دقیق موضوع مورد تحقیق [[یاری]] می‌نماید؛ [[شایسته]] به نظر می‌رسد؛ که به ذکر [[اجمال]] داستان بسنده کنیم: «در [[سرزمین بابل]] سحر و [[جادوگری]] به اوج خود رسید و باعث [[ناراحتی]] و [[ایذاء]] مردم گردیده بود، [[خداوند]] دو [[فرشته]] را به صورت [[انسان]] [[مأمور]] ساخت که عوامل سحر و طریق ابطال آن را، به مردم بیاموزند تا بتوانند خود را از [[شر]] [[ساحران]]، بر کنار دارند»<ref>سند شماره ۱، ص۳۷۴.</ref>.
	به هر تقدیر، آنچه از [[تاریخ]] نویسان و قصه پردازان؛ در مورد [[بابل]] برای ما باقی مانده؛ آن است، که بازار جادوگری، در میان مردم بابل، شایع بوده است، چنان که آقای صدر بلاغی، در [[فرهنگ]] [[قصص قرآن]]<ref>فرهنگ قصص قرآن، ص۳۲۶.</ref> می‌نویسد: «مردم، به [[قدرت]] [[ارواح]] [[مردگان]] [[عقیده]] راسخی داشتند و از [[آزار]] و [[تصرف]] ایشان می‌هراسیدند و از این جهت بازار سحر و جادوگری، در آن [[کشور]] رونق و رواجی بسیار داشته و [[جادوگران]] در آن سرزمین، [[مقام]] و اقتداری بسزا دارا بودند و از [[طلسمات]] و علف‌های مخصوص و پاشیدن آب متبرک و دوختن نوارهای مخصوص، برای [[اعمال]] غریبه و [[مبارزه]] با ارواح و دفع سیاه بختی استفاده می‌کردند و داستان [[هاروت و ماروت]] و [[تعلیم]] سحر که از ایشان به [[بنی اسرائیل]] [[نفوذ]] کرده، در [[آیه]] ۱۰۲، از [[سوره بقره]]، به آن اشاره می‌کند، از همین باب است».		به هر تقدیر، آنچه از [[تاریخ]] نویسان و قصه پردازان؛ در مورد [[بابل]] برای ما باقی مانده؛ آن است، که بازار جادوگری، در میان مردم بابل، شایع بوده است، چنان که آقای صدر بلاغی، در [[فرهنگ]] [[قصص قرآن]]<ref>فرهنگ قصص قرآن، ص۳۲۶.</ref> می‌نویسد: «مردم، به [[قدرت]] [[ارواح]] [[مردگان]] [[عقیده]] راسخی داشتند و از [[آزار]] و [[تصرف]] ایشان می‌هراسیدند و از این جهت بازار سحر و جادوگری، در آن [[کشور]] رونق و رواجی بسیار داشته و [[جادوگران]] در آن سرزمین، [[مقام]] و اقتداری بسزا دارا بودند و از [[طلسمات]] و علف‌های مخصوص و پاشیدن آب متبرک و دوختن نوارهای مخصوص، برای [[اعمال]] غریبه و [[مبارزه]] با ارواح و دفع سیاه بختی استفاده می‌کردند و داستان [[هاروت و ماروت]] و [[تعلیم]] سحر که از ایشان به [[بنی اسرائیل]] [[نفوذ]] کرده، در [[آیه]] ۱۰۲، از [[سوره بقره]]، به آن اشاره می‌کند، از همین باب است».

Wasity: /* بابل */

2022-09-17T08:17:41Z

بابل

Jaafari: /* بابل، در کدام کشور فعلی جهان واقع شده است؟ */

2022-09-17T08:10:16Z

بابل، در کدام کشور فعلی جهان واقع شده است؟

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۴۰
خط ۶۸:		خط ۶۸:

	اکنون ما، اظهارنظرهای تاریخ نگاران و اهل لغت و مفسرین را در ذیل تقل می‌کنیم:		اکنون ما، اظهارنظرهای تاریخ نگاران و اهل لغت و مفسرین را در ذیل تقل می‌کنیم:
	#~~لویس معلوف~~ در بخش اعلام المنجد می‌نویسد: {{عربی\|بابل عاصمه قدیمه فی اواسط ما بین النهرین انقاضها واقعه علی الفرات، قریب الحله علی مسافت ۸۰ کیلومتر جنوب شرقی بغداد}} یعنی، بابل پایتخت قدیمی، در اواسط [[بین النهرین]]. که [[شهر]] حله است و در مسافت هشتاد کیلومتری جنوب [[بغداد]] [[احداث]] شده است.		#برخی از نویسندگان در بخش اعلام المنجد می‌نویسد: {{عربی\|بابل عاصمه قدیمه فی اواسط ما بین النهرین انقاضها واقعه علی الفرات، قریب الحله علی مسافت ۸۰ کیلومتر جنوب شرقی بغداد}} یعنی، بابل پایتخت قدیمی، در اواسط [[بین النهرین]]. که [[شهر]] حله است و در مسافت هشتاد کیلومتری جنوب [[بغداد]] [[احداث]] شده است.<ref>لویس معلوف، اعلام المنجد</ref>
	#برخی از [[پژوهشگران]]، در این باره می‌نویسند: {{عربی\|بابل باب ایل = باب الله}}. دروازه [[خدا]]... شهری قدیم، در بین النهرین، که خرابه‌های آن، در ساحل [[فرات]]، در ۱۶۰ کیلومتری جنوب شرقی بغداد واقع است.		#برخی از [[پژوهشگران]]، در این باره می‌نویسند: {{عربی\|بابل باب ایل باب الله}}. دروازه [[خدا]]... شهری قدیم، در بین النهرین، که خرابه‌های آن، در ساحل [[فرات]]، در ۱۶۰ کیلومتری جنوب شرقی بغداد واقع است.
	#مولف [[قاموس قرآن]]، زیر واژه بابل، چنین اظهار داشته است: «بابل مملکتی بوده، در محل کنونی مملکت عراق، مرکز آن، نیز نامش بابل بود، گویند آن، در کنار فرات و در محل فعلی شهر حله بوده است.		#مولف [[قاموس قرآن]]، زیر واژه بابل، چنین اظهار داشته است: «بابل مملکتی بوده، در محل کنونی مملکت عراق، مرکز آن، نیز نامش بابل بود، گویند آن، در کنار فرات و در محل فعلی شهر حله بوده است.
	#برخی از پژوهشگران، در [[فرهنگ]] لغات قرآن، زیر واژه بابل نقل می‌کند: «بابل، به [[انگلیسی]] Babvlon است شهر معروف باستانی، در عراق، که بر دو جانب [[رود فرات]]، آباد شده و پایتخت شاهی [[نیرومندی]] شده بود، که در سنه ۵۳۸ قبل از میلاد تباه گشت. در آن [[شهر]] ستاره‌شناسی و [[ستاره]] پرستی چنان [[پیشرفت]] کرد؛ که [[مردم]]، [[دانشمندان]] آنجا را، به ستاره‌شناسی و ضمناً [[سحر]] می‌شناختند.»...<ref>عباس مهرین شوشتری</ref>		#برخی از پژوهشگران، در [[فرهنگ]] لغات قرآن، زیر واژه بابل نقل می‌کند: «بابل، به [[انگلیسی]] Babvlon است شهر معروف باستانی، در عراق، که بر دو جانب [[رود فرات]]، آباد شده و پایتخت شاهی [[نیرومندی]] شده بود، که در سنه ۵۳۸ قبل از میلاد تباه گشت. در آن [[شهر]] ستاره‌شناسی و [[ستاره]] پرستی چنان [[پیشرفت]] کرد؛ که [[مردم]]، [[دانشمندان]] آنجا را، به ستاره‌شناسی و ضمناً [[سحر]] می‌شناختند.»...<ref>عباس مهرین شوشتری</ref>

Jaafari: /* بابل */

2022-09-17T08:09:04Z

بابل

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۳۹
خط ۳۳:		خط ۳۳:

	«هیرودوتس(هرودوت) [[مورخ]] مشهور می‌نویسد: [[شهر]] بابل بر همواره وسیع مربع الشکلی بنا شده است که طول هر یک از اطراف آن ۱۲۰ فرسخ و محیطش ۴۸۰ فرسخ (گویا میل) بوده و این مسافت را خلیج عمیقی که همواره از آب مملو می‌باشد احاطه نموده و بعد از خلیج دیواری برای این شهر بنا شده است که ۳۳۵ قدم ارتفاع و یکصد قدم قطر و صاحب ۲۵۰ [[برج]] و یکصد عدد دروازه برنجین می‌باشد و اغلب این حصار از آج بنا گشته است [[رود فرات]] این [[شهر]] را به دو قسمت منقسم می‌نماید و بر طرفین رود حصاری برای جلوگیری از [[دشمنان]] تأسیس یافته که آن را نیز درهای برنجین می‌باشد که به نهر پایین می‌رود از جمله بناهای معظم این شهر [[قصر]] [[سلاطین]] است که بر محل مدوری بناشده و حصار محکمی آن را احاطه نموده است و هیکل «بیل» نیز از جمله عمارات عظیمه این شهر است».		«هیرودوتس(هرودوت) [[مورخ]] مشهور می‌نویسد: [[شهر]] بابل بر همواره وسیع مربع الشکلی بنا شده است که طول هر یک از اطراف آن ۱۲۰ فرسخ و محیطش ۴۸۰ فرسخ (گویا میل) بوده و این مسافت را خلیج عمیقی که همواره از آب مملو می‌باشد احاطه نموده و بعد از خلیج دیواری برای این شهر بنا شده است که ۳۳۵ قدم ارتفاع و یکصد قدم قطر و صاحب ۲۵۰ [[برج]] و یکصد عدد دروازه برنجین می‌باشد و اغلب این حصار از آج بنا گشته است [[رود فرات]] این [[شهر]] را به دو قسمت منقسم می‌نماید و بر طرفین رود حصاری برای جلوگیری از [[دشمنان]] تأسیس یافته که آن را نیز درهای برنجین می‌باشد که به نهر پایین می‌رود از جمله بناهای معظم این شهر [[قصر]] [[سلاطین]] است که بر محل مدوری بناشده و حصار محکمی آن را احاطه نموده است و هیکل «بیل» نیز از جمله عمارات عظیمه این شهر است».
	مطالب فوق را ~~[[آیت‌الله]] [[سید محمد طالقانی]]~~ در پرتوی از [[قرآن]]<ref>پرتوی از قرآن، ج۱، ص۲۵۱.</ref>، به نقل از قاموس [[کتاب مقدس]] ترجمه و تألیف مستر هاکس آورده است. در ترجمه [[مجمع البیان]] فی [[تفسیر القرآن]] آمده است «در «[[بابل]]» سه قول است:		مطالب فوق را برخی از پژوهشگران در پرتوی از [[قرآن]]<ref>آیت‌الله سید محمد طالقانی، پرتوی از قرآن، ج۱، ص۲۵۱.</ref>، به نقل از قاموس [[کتاب مقدس]] ترجمه و تألیف مستر هاکس آورده است. در ترجمه [[مجمع البیان]] فی [[تفسیر القرآن]] آمده است «در «[[بابل]]» سه قول است:
	[[ابن مسعود]] می‌گوید:منظور بابل [[عراق]] است زیرا که [[اختلاف]] زبان‌ها در آن اتفاق افتاد و درباره آن گفته شد {{عربی\|تبلبلت الالسن بها}} یعنی زبان‌ها در آن شهر مختلف گردید. [[سدی]] می‌گوید: مراد: بابل دماوند است. برخی گفته‌اند: آن از شهر نصیبین است تا رأس العین<ref>ر.ک: ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج۱، ص۲۸۸.</ref>.		[[ابن مسعود]] می‌گوید:منظور بابل [[عراق]] است زیرا که [[اختلاف]] زبان‌ها در آن اتفاق افتاد و درباره آن گفته شد {{عربی\|تبلبلت الالسن بها}} یعنی زبان‌ها در آن شهر مختلف گردید. [[سدی]] می‌گوید: مراد: بابل دماوند است. برخی گفته‌اند: آن از شهر نصیبین است تا رأس العین<ref>ر.ک: ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج۱، ص۲۸۸.</ref>.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۴۷
خط ۲۹:		خط ۲۹:

	==[[بابل]]==		==[[بابل]]==
	{{متن قرآن\|... مَا أُنْزِلَ عَلَى الْمَلَكَيْنِ بِبَابِلَ هَارُوتَ وَمَارُوتَ...}}<ref>«... و نیز آنچه را بر دو فرشته هاروت و ماروت در (سرزمین) بابل فرو فرستاده شده ~~بود~~.».. سوره بقره، آیه ۱۰۲.</ref>		{{متن قرآن\|... مَا أُنْزِلَ عَلَى الْمَلَكَيْنِ بِبَابِلَ هَارُوتَ وَمَارُوتَ...}}<ref>«... و نیز آنچه را بر دو فرشته هاروت و ماروت در (سرزمین) بابل فرو فرستاده شده بود»... سوره بقره، آیه ۱۰۲.</ref>
	در المنجد آمده است: «بابل:شهری است قدیمی در [[بین النهرین]]»<ref>لویس معروف، المنجد، مترجم: محمد بندر ریگی، ج۱.</ref>. با این تعریف ناگزیر هستیم ابتدا بین النهرین را بشناسیم: «نام بین النهرین ظاهراً به منطقه‌ای بین دو رود دجله و [[فرات]] اطلاق می‌شود، ولی مفهوم [[واقعی]] آن، قلمرو و سرزمین‌هایی هستند که حول وحوش این دو رود به [[ترقی]] و [[شکوفایی]] و [[ثروت]] و [[تمدن]] دست یافته و از لحاظ [[فرهنگی]] دارای درهم آمیختگی‌های اساسی بودند. بیشتر ترقی و رونق بین النهرین در مناطق جنوبی آن و در دره‌های پایین رودخانه حادث شده بود تا در مناطق کوهستانی که محل سرچشمه گرفتن دو رود هستند بین النهرین امروز اکثر قسمت‌های [[عراق]] و شمال شرقی [[سوریه]] و بخشی از جنوب شرقی [[ترکیه]] را در بر می‌گردد»<ref>جولین رید، بین النهرین، مترجم: آذر بصیر، ص۱۶.</ref> حال که با محدوده بین النهرین آشنا شدیم شکی برایمان باقی نمی‌ماند که بابل در حول و حوش رافدین یعنی دو رود دجله و فرات بوده است. «بنا بر نوشته اکثر مورخین و محققین، اهالی بابل در سال ۲۱۰۰ ق. م، [[تمدنی]] [[برتر]] و مذهبی بهتر از [[مصریان]] داشتند آنها در اکد و کلده و آشور به ویژه در بابل برای خود مکانی دست و پا نمودند»<ref>عبدالعظیم رضایی، تاریخ ادیان جهان، ج۱.</ref>.		در المنجد آمده است: «بابل:شهری است قدیمی در [[بین النهرین]]»<ref>لویس معروف، المنجد، مترجم: محمد بندر ریگی، ج۱.</ref>. با این تعریف ناگزیر هستیم ابتدا بین النهرین را بشناسیم: «نام بین النهرین ظاهراً به منطقه‌ای بین دو رود دجله و [[فرات]] اطلاق می‌شود، ولی مفهوم [[واقعی]] آن، قلمرو و سرزمین‌هایی هستند که حول وحوش این دو رود به [[ترقی]] و [[شکوفایی]] و [[ثروت]] و [[تمدن]] دست یافته و از لحاظ [[فرهنگی]] دارای درهم آمیختگی‌های اساسی بودند. بیشتر ترقی و رونق بین النهرین در مناطق جنوبی آن و در دره‌های پایین رودخانه حادث شده بود تا در مناطق کوهستانی که محل سرچشمه گرفتن دو رود هستند بین النهرین امروز اکثر قسمت‌های [[عراق]] و شمال شرقی [[سوریه]] و بخشی از جنوب شرقی [[ترکیه]] را در بر می‌گردد»<ref>جولین رید، بین النهرین، مترجم: آذر بصیر، ص۱۶.</ref> حال که با محدوده بین النهرین آشنا شدیم شکی برایمان باقی نمی‌ماند که بابل در حول و حوش رافدین یعنی دو رود دجله و فرات بوده است. «بنا بر نوشته اکثر مورخین و محققین، اهالی بابل در سال ۲۱۰۰ ق. م، [[تمدنی]] [[برتر]] و مذهبی بهتر از [[مصریان]] داشتند آنها در اکد و [[کلده]] و [[آشور]] به ویژه در بابل برای خود مکانی دست و پا نمودند»<ref>عبدالعظیم رضایی، تاریخ ادیان جهان، ج۱.</ref>.

	«هیرودوتس(هرودوت) [[مورخ]] مشهور می‌نویسد: [[شهر]] ~~بابل~~ بر همواره وسیع مربع الشکلی بنا شده است که طول هر یک از اطراف آن ۱۲۰ فرسخ و محیطش ۴۸۰ فرسخ (گویا میل) بوده و این مسافت را خلیج عمیقی که همواره از آب مملو می‌باشد احاطه نموده و بعد از خلیج دیواری برای این شهر بنا شده است که ۳۳۵ قدم ارتفاع و یکصد قدم قطر و صاحب ۲۵۰ [[برج]] و یکصد عدد دروازه برنجین می‌باشد و اغلب این حصار از آج بنا گشته است [[رود فرات]] این [[شهر]] را به دو قسمت منقسم می‌نماید و بر طرفین رود حصاری برای جلوگیری از [[دشمنان]] تأسیس یافته که آن را نیز درهای برنجین می‌باشد که به نهر پایین می‌رود از جمله بناهای معظم این شهر [[قصر]] [[سلاطین]] است که بر محل مدوری بناشده و حصار محکمی آن را احاطه نموده است و هیکل «بیل» نیز از جمله عمارات عظیمه این شهر است».		«هیرودوتس(هرودوت) [[مورخ]] مشهور می‌نویسد: [[شهر بابل]] بر همواره وسیع مربع الشکلی بنا شده است که طول هر یک از اطراف آن ۱۲۰ فرسخ و محیطش ۴۸۰ فرسخ (گویا میل) بوده و این مسافت را خلیج عمیقی که همواره از آب مملو می‌باشد احاطه نموده و بعد از خلیج دیواری برای این [[شهر]] بنا شده است که ۳۳۵ قدم ارتفاع و یکصد قدم قطر و صاحب ۲۵۰ [[برج]] و یکصد عدد دروازه برنجین می‌باشد و اغلب این حصار از آج بنا گشته است [[رود فرات]] این [[شهر]] را به دو قسمت منقسم می‌نماید و بر طرفین رود حصاری برای جلوگیری از [[دشمنان]] تأسیس یافته که آن را نیز درهای برنجین می‌باشد که به نهر پایین می‌رود از جمله بناهای معظم این شهر [[قصر]] [[سلاطین]] است که بر محل مدوری بناشده و حصار محکمی آن را احاطه نموده است و هیکل «بیل» نیز از جمله عمارات عظیمه این شهر است».
	مطالب فوق را برخی از پژوهشگران در پرتوی از [[قرآن]]<ref>آیت‌الله سید محمد طالقانی، پرتوی از قرآن، ج۱، ص۲۵۱.</ref>، به نقل از ~~قاموس~~ [[کتاب مقدس]] ترجمه و تألیف مستر هاکس آورده است. در ترجمه [[مجمع البیان]] فی [[تفسیر القرآن]] آمده است «در «[[بابل]]» سه قول است:		مطالب فوق را برخی از [[پژوهشگران]] در پرتوی از [[قرآن]]<ref>آیت‌الله سید محمد طالقانی، پرتوی از قرآن، ج۱، ص۲۵۱.</ref>، به نقل از [[قاموس کتاب مقدس]] ترجمه و تألیف مستر هاکس آورده است. در ترجمه [[مجمع البیان فی تفسیر القرآن]] آمده است «در «[[بابل]]» سه قول است:
	[[ابن مسعود]] می‌گوید:منظور بابل [[عراق]] است زیرا که [[اختلاف]] زبان‌ها در آن اتفاق افتاد و درباره آن گفته شد {{عربی\|تبلبلت الالسن بها}} یعنی زبان‌ها در آن شهر مختلف گردید. [[سدی]] می‌گوید: مراد: بابل دماوند است. برخی گفته‌اند: آن از شهر نصیبین است تا رأس العین<ref>ر.ک: ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج۱، ص۲۸۸.</ref>.		[[ابن مسعود]] می‌گوید:منظور بابل [[عراق]] است زیرا که [[اختلاف]] زبان‌ها در آن اتفاق افتاد و درباره آن گفته شد {{عربی\|تبلبلت الالسن بها}} یعنی زبان‌ها در آن شهر مختلف گردید. [[سدی]] می‌گوید: مراد: بابل دماوند است. برخی گفته‌اند: آن از شهر [[نصیبین]] است تا رأس العین<ref>ر.ک: ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج۱، ص۲۸۸.</ref>.

	[[تفسیر]] ~~«انوار~~ درخشان» خاطر نشان می‌سازد: «بابل» نام بلد بسیار معموری است که نزدیک [[کوفه]] و پایتخت [[پادشاهی]] [[بخت نصر]] بوده و به سبب اینکه [[علم]] و دارای عجمه است غیر منصرف می‌باشد<ref>انوار درخشان، ج۱، ص۲۷۵.</ref>.		[[تفسیر]] «[[انوار]] درخشان» خاطر نشان می‌سازد: «بابل» نام بلد بسیار معموری است که نزدیک [[کوفه]] و پایتخت [[پادشاهی]] [[بخت نصر]] بوده و به سبب اینکه [[علم]] و دارای عجمه است غیر منصرف می‌باشد<ref>انوار درخشان، ج۱، ص۲۷۵.</ref>.
	در دایره المعارف کتاب مقدس آمده است: «سرزمینی واقع در سواحل رودخانه [[فرات]] در [[سرزمین]] شنعار که به فاصله ۴۰ تا ۵۰ مایلی جنوب [[بغداد]] امروزی و ۳۰۰ میل شمال خلیج [[فارس]] قرار داشته و واژه آن ریشه اکدی و به معنی «دروازه [[خدا]]» است... به واژه بابل ۲۰۰ بار در کتاب مقدس اشاره شده و همانند [[مصر]] در [[تاریخ]] [[یهود]] از نقش مهمی برخوردار است<ref>دایرة المعارف کتاب مقدس، ص۷۶۸.</ref>.		در دایره المعارف [[کتاب مقدس]] آمده است: «سرزمینی واقع در سواحل رودخانه [[فرات]] در [[سرزمین]] شنعار که به فاصله ۴۰ تا ۵۰ مایلی جنوب [[بغداد]] امروزی و ۳۰۰ میل شمال خلیج [[فارس]] قرار داشته و واژه آن ریشه اکدی و به معنی «دروازه [[خدا]]» است... به واژه بابل ۲۰۰ بار در کتاب مقدس اشاره شده و همانند [[مصر]] در [[تاریخ]] [[یهود]] از نقش مهمی برخوردار است<ref>دایرة المعارف کتاب مقدس، ص۷۶۸.</ref>.
	کتاب اطلاعات [[قرآنی]] بابل را این‌گونه توصیف کرده است: «حدود پنج هزار سال قبل در سرزمینی میان رود دجله و فرات [[تمدنی]] [[عظیم]] بود که چیزی از [[تمدن]] قدیم [[مصر]] کم نداشت. قسمتی از این [[سرزمین]] که طولش حدود چهارصد میل بود و عرضش به صد میل می‌رسید، به نام [[کشور~~]] [[~~بابل]] نامیده می‌شد. اکنون از آن بناهای [[عظیم]] تنها ویرانه‌هایی به جا مانده است که [[دانشمندان]] و باستان شناسان، آثار بسیاری از آن [[شهرها]] را [[کشف]] کرده‌اند. ده [[شهر]] مهم بابل: ۱-بابل ۲- اکتزیفون ۳- اُرک ۴- أکد ۵-بورسیبا ۶- سلوکیه ۷-کلنه ۸- صفیره ۹ ایوپدلس ۱۰-اور.		[[کتاب اطلاعات قرآنی]] بابل را این‌گونه توصیف کرده است: «حدود پنج هزار سال قبل در سرزمینی میان رود دجله و فرات [[تمدنی]] [[عظیم]] بود که چیزی از [[تمدن]] قدیم [[مصر]] کم نداشت. قسمتی از این [[سرزمین]] که طولش حدود چهارصد میل بود و عرضش به صد میل می‌رسید، به نام [[کشور بابل]] نامیده می‌شد. اکنون از آن بناهای [[عظیم]] تنها ویرانه‌هایی به جا مانده است که [[دانشمندان]] و باستان شناسان، آثار بسیاری از آن [[شهرها]] را [[کشف]] کرده‌اند. ده [[شهر]] مهم [[بابل]]: ۱-بابل ۲- اکتزیفون ۳- اُرک ۴- أکد ۵-بورسیبا ۶- سلوکیه ۷-کلنه ۸- صفیره ۹ ایوپدلس ۱۰-اور.
	[[مورخان]] شهر بابل را در شمار عجائب هفتگانه [[جهان]] جای داده‌اند»<ref>دایرة المعارف کتاب مقدس، ص۷۶۸.</ref>.		[[مورخان]] [[شهر بابل]] را در شمار عجائب هفتگانه [[جهان]] جای داده‌اند»<ref>دایرة المعارف کتاب مقدس، ص۷۶۸.</ref>.

	مورخان شهر بابل را در شمار عجائب هفتگانه جهان جای داده‌اند»<ref>اطلاعات قرآنی، ص۱۴۳؛ ر.ک: بلاغی، قصص قرآن، ص۳۲۵.</ref>.		مورخان شهر بابل را در شمار عجائب هفتگانه جهان جای داده‌اند»<ref>اطلاعات قرآنی، ص۱۴۳؛ ر.ک: بلاغی، قصص قرآن، ص۳۲۵.</ref>.
	در [[دانشنامه~~]] [[~~قرآن]] تصریح شده است: بابل، [[شرق]] قدیم بابل در [[بین النهرین]]، در شرق [[فرات]]، فاصله ۸۸ کیلومتری جنوب [[بغداد]] و در شمال حله کنونی در [[عراق]] واقع بوده که چند بار بر اثر [[جنگ]] و [[کشمکش]] ویران گردیده و بازسازی شده است... بابلی‌ها [[ستارگان]] را رصد کرده و فواصل و مدار هر یک از سیارات را مشخص ساخته بودند. بابلی‌ها واضعان حساب و عدد هستند.		در [[دانشنامه قرآن]] تصریح شده است: بابل، [[شرق]] قدیم بابل در [[بین النهرین]]، در شرق [[فرات]]، فاصله ۸۸ کیلومتری جنوب [[بغداد]] و در شمال حله کنونی در [[عراق]] واقع بوده که چند بار بر اثر [[جنگ]] و [[کشمکش]] ویران گردیده و بازسازی شده است... بابلی‌ها [[ستارگان]] را رصد کرده و فواصل و مدار هر یک از سیارات را مشخص ساخته بودند. بابلی‌ها واضعان حساب و عدد هستند.
	تقسیم شبانه [[روز]] به [[ساعت]] و دقیقه و ثانیه و تقسیم سال به [[دوازده]] و قسمت کردن ماه به سی روز و همچنین درجه‌بندی دایره از آنهاست»<ref>بهاءالدین خرمشاهی، دانشنامه قرآن و قرآن‌پژوهی، ج۱، ص۳۳۷.</ref> خلاصه «هرودوت که صد سال بعد از [[وفات]] [[بخت النصر]] بابل را دیده درباره این شهر نوشته است:دور بابل دیواری به طول چهارصد و هشتاد استاره و به بلندی دویست ذرع کشیده شده و عرض دیوار به اندازه‌ای است که یک ارابه چهارصد اسبه می‌تواند بر فراز دیوار به حرکت کند، بابل دارای دروازه مسین است و در مرز آن؛ [[قصر]] بخت النصر ساخته شده و در قسمت سفلای آن [[معبد]] «بعلوس» یکی از بناهای [[زیبا]] و محکم این شهر واقع می‌باشد.		تقسیم شبانه [[روز]] به [[ساعت]] و دقیقه و ثانیه و تقسیم سال به [[دوازده]] و قسمت کردن ماه به سی روز و همچنین درجه‌بندی دایره از آنهاست»<ref>بهاءالدین خرمشاهی، دانشنامه قرآن و قرآن‌پژوهی، ج۱، ص۳۳۷.</ref> خلاصه «هرودوت که صد سال بعد از [[وفات]] [[بخت النصر]] بابل را دیده درباره این شهر نوشته است:دور بابل دیواری به طول چهارصد و هشتاد استاره و به بلندی دویست ذرع کشیده شده و عرض دیوار به اندازه‌ای است که یک ارابه چهارصد اسبه می‌تواند بر فراز دیوار به حرکت کند، بابل دارای دروازه مسین است و در مرز آن؛ [[قصر]] بخت النصر ساخته شده و در قسمت سفلای آن [[معبد]] «بعلوس» یکی از بناهای [[زیبا]] و محکم این شهر واقع می‌باشد.
	از همه آنچه گذشت معلوم می‌شود که بابل شهری باستانی است بر کرانه فرات به فاصله ۱۶۰ کیلومتری جنوب شرقی [[بغداد]].<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ~~ص ۶۴~~.</ref>		از همه آنچه گذشت معلوم می‌شود که بابل شهری باستانی است بر کرانه فرات به فاصله ۱۶۰ کیلومتری جنوب شرقی [[بغداد]].<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص۶۴.</ref>

	==جغرافیای [[بابل]]، در [[سوره مبارکه بقره]]==		==جغرافیای [[بابل]]، در [[سوره مبارکه بقره]]==