باب‌الله - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2023-10-18T09:21:54Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۵۱
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	عباراتی همچون {{متن حدیث\|أَبْوَاب الْإِيمَانِ}} نیز که از [[امام هادی]] {{ع}} در [[زیارت جامعه]] و در وصف [[امامان]] [[پاک]] {{عم}} وارد شده است<ref>شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۶۱۰.</ref>، به نوعی اشاره به این [[شأن]] دارد. افزون بر آن، ایشان در فرازی دیگر از این [[زیارت]] فرموده‌اند: {{متن حدیث\|وَ الْبَابُ الْمُبْتَلَى بِهِ النَّاسُ مَنْ أَتَاكُمْ نَجَا وَ مَنْ لَمْ يَأْتِكُمْ هَلَكَ إِلَى اللَّهِ تَدْعُونَ...}}<ref>شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۶۱۳.</ref>؛ [شما] بابی هستید که [[مردم]] به وسیله آن [[امتحان]] می‌شوند. هر کس که به سوی شما آمد، [[نجات]] یافت و هر کس که نیاید، هلاک خواهد شد. به سوی [[خدا]] [[دعوت]] می‌کنید و...".		عباراتی همچون {{متن حدیث\|أَبْوَاب الْإِيمَانِ}} نیز که از [[امام هادی]] {{ع}} در [[زیارت جامعه]] و در وصف [[امامان]] [[پاک]] {{عم}} وارد شده است<ref>شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۶۱۰.</ref>، به نوعی اشاره به این [[شأن]] دارد. افزون بر آن، ایشان در فرازی دیگر از این [[زیارت]] فرموده‌اند: {{متن حدیث\|وَ الْبَابُ الْمُبْتَلَى بِهِ النَّاسُ مَنْ أَتَاكُمْ نَجَا وَ مَنْ لَمْ يَأْتِكُمْ هَلَكَ إِلَى اللَّهِ تَدْعُونَ...}}<ref>شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۶۱۳.</ref>؛ [شما] بابی هستید که [[مردم]] به وسیله آن [[امتحان]] می‌شوند. هر کس که به سوی شما آمد، [[نجات]] یافت و هر کس که نیاید، هلاک خواهد شد. به سوی [[خدا]] [[دعوت]] می‌کنید و...".

	اگر مقام باب اللهی را با [[شأن]] [[هدایتگری]] [[امام]] مساوق دانستیم، باید به این سخن نیز ملتزم شویم که اولاً، [[امام]] علومی [[خطاناپذیر]] دارد که مربوط به [[هدایت]] انسان‌هاست؛ چنان‌که [[امام رضا]] {{ع}} در [[تفسیر آیه]] {{متن قرآن\|قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ مَاؤُكُمْ غَوْرًا فَمَنْ يَأْتِيكُمْ بِمَاءٍ مَعِينٍ}}<ref>«بگو: به من بگویید اگر آب (سرزمین) شما فرو رود چه کسی برای شما آبی روان می‌آورد؟» سوره ملک، آیه ۳۰.</ref>، فرمود: {{متن حدیث\|مَاؤُكُمْ أَبْوَابُكُمْ أَيِ الْأَئِمَّةُ {{عم}} وَ الْأَئِمَّةُ أَبْوَابُ اللَّهِ بَيْنَهُ وَ بَيْنَ خَلْقِهِ فَمَنْ يَأْتِيكُمْ بِماءٍ مَعِينٍ يَعْنِي بِعِلْمٍ الْإِمَامِ}}<ref>علی بن ابراهیم قمی، تفسیر القمی، ج۲، ص۳۷۹.</ref>؛ "آب شما، [یعنی همان] درهای شما، یعنی امامان‌اند و [[امامان]] [[درهای خدا]] میان او و [[بندگان]] اویند؛ پس {{متن قرآن\|فَمَنْ يَأْتِيكُمْ بِمَاءٍ مَعِينٍ}}، یعنی به وسیله [[علم امام]]"؛ ثانیاً، وجود [[باب الله]] در هر دوره‌ای از [[تاریخ]] [[بشر]] لازم است؛ زیرا [[خداوند]] [[انسان]] را برای رسیدن به [[هدایت]] [[آفریده]] است، از این‌رو، وجود [[راهنما]] برای او ضروری است، تا با وجود آن [[راهنما]]، [[حجت]] بر [[مردم]] تمام شود<ref>[[محمد حسین فاریاب\|فاریاب، محمد حسین]]، [[معنا و چیستی امامت در قرآن سنت و آثار متکلمان (کتاب)\|معنا و چیستی امامت در قرآن سنت و آثار متکلمان]]، ص ۳۶۵.</ref>.		اگر مقام باب اللهی را با [[شأن]] [[هدایتگری]] [[امام]] مساوق دانستیم، باید به این سخن نیز ملتزم شویم که اولاً، [[امام]] علومی [[خطاناپذیر]] دارد که مربوط به [[هدایت]] انسان‌هاست؛ چنان‌که [[امام رضا]] {{ع}} در [[تفسیر آیه]] {{متن قرآن\|قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ مَاؤُكُمْ غَوْرًا فَمَنْ يَأْتِيكُمْ بِمَاءٍ مَعِينٍ}}<ref>«بگو: به من بگویید اگر آب (سرزمین) شما فرو رود چه کسی برای شما آبی روان می‌آورد؟» سوره ملک، آیه ۳۰.</ref>، فرمود: {{متن حدیث\|مَاؤُكُمْ أَبْوَابُكُمْ أَيِ الْأَئِمَّةُ {{عم}} وَ الْأَئِمَّةُ أَبْوَابُ اللَّهِ بَيْنَهُ وَ بَيْنَ خَلْقِهِ فَمَنْ يَأْتِيكُمْ بِماءٍ مَعِينٍ يَعْنِي بِعِلْمٍ الْإِمَامِ}}<ref>علی بن ابراهیم قمی، تفسیر القمی، ج۲، ص۳۷۹.</ref>؛ "آب شما، [یعنی همان] درهای شما، یعنی امامان‌اند و [[امامان]] درهای خدا میان او و [[بندگان]] اویند؛ پس {{متن قرآن\|فَمَنْ يَأْتِيكُمْ بِمَاءٍ مَعِينٍ}}، یعنی به وسیله [[علم امام]]"؛ ثانیاً، وجود [[باب الله]] در هر دوره‌ای از [[تاریخ]] [[بشر]] لازم است؛ زیرا [[خداوند]] [[انسان]] را برای رسیدن به [[هدایت]] [[آفریده]] است، از این‌رو، وجود [[راهنما]] برای او ضروری است، تا با وجود آن [[راهنما]]، [[حجت]] بر [[مردم]] تمام شود<ref>[[محمد حسین فاریاب\|فاریاب، محمد حسین]]، [[معنا و چیستی امامت در قرآن سنت و آثار متکلمان (کتاب)\|معنا و چیستی امامت در قرآن سنت و آثار متکلمان]]، ص ۳۶۵.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۱۸ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۲۱

2023-10-18T09:21:31Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۵۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = ~~باب‌الله (پرسش)~~}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = مقام معصوم \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = }}
	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	از دیگر مفاهیمی که [[امامان]] [[پاک]] {{عم}} بارها آنها را برای تبیین چیستی [[مقام امامت]] به کار برده‌اند، مفهوم [[باب الله]] است. این مفهوم دست کم در پانزده [[روایت]] جداگانه با سندهای مختلف، در متون [[روایی]] [[شیعه]] به کار رفته است؛ به گونه‌ای که [[اطمینان]] نسبی نسبت به صدور این مفهوم از [[امامان]] را به وجود می‌آورد؛ اگرچه [[روایات]] معتبری نیز در میان آنها به چشم می‌خورد.		از دیگر مفاهیمی که [[امامان]] [[پاک]] {{عم}} بارها آنها را برای تبیین چیستی [[مقام امامت]] به کار برده‌اند، مفهوم [[باب الله]] است. این مفهوم دست کم در پانزده [[روایت]] جداگانه با سندهای مختلف، در متون [[روایی]] [[شیعه]] به کار رفته است؛ به گونه‌ای که [[اطمینان]] نسبی نسبت به صدور این مفهوم از [[امامان]] را به وجود می‌آورد؛ اگرچه [[روایات]] معتبری نیز در میان آنها به چشم می‌خورد.

Bahmani: /* مقدمه */

2023-10-18T09:21:08Z

مقدمه

نمایش تغییرات

Wasity: جایگزینی متن - 'دست' به 'دست'

2023-03-02T10:34:27Z

جایگزینی متن - 'دست' به 'دست'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۰۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = باب‌الله (پرسش)}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = باب‌الله (پرسش)}}
	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	از دیگر مفاهیمی که [[امامان]] [[پاک]] {{عم}} بارها آنها را برای تبیین چیستی [[مقام امامت]] به کار برده‌اند، مفهوم [[باب الله]] است. این مفهوم [[دست]] کم در پانزده [[روایت]] جداگانه با سندهای مختلف، در متون [[روایی]] [[شیعه]] به کار رفته است؛ به گونه‌ای که [[اطمینان]] نسبی نسبت به صدور این مفهوم از [[امامان]] را به وجود می‌آورد؛ اگرچه [[روایات]] معتبری نیز در میان آنها به چشم می‌خورد.		از دیگر مفاهیمی که [[امامان]] [[پاک]] {{عم}} بارها آنها را برای تبیین چیستی [[مقام امامت]] به کار برده‌اند، مفهوم [[باب الله]] است. این مفهوم دست کم در پانزده [[روایت]] جداگانه با سندهای مختلف، در متون [[روایی]] [[شیعه]] به کار رفته است؛ به گونه‌ای که [[اطمینان]] نسبی نسبت به صدور این مفهوم از [[امامان]] را به وجود می‌آورد؛ اگرچه [[روایات]] معتبری نیز در میان آنها به چشم می‌خورد.
	به لحاظ [[تاریخی]]، باید گفت که این تعبیر در عصر [[نبوی]] نیز به کار رفته است<ref>شیخ صدوق، فضائل الشیعة، ص۸.</ref>؛ چنان‌که در ضمن روایتی معتبر، از [[رسول گرامی اسلام]] {{صل}} [[نقل]] شده است که خطاب به [[امام علی]] {{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|يَا عَلِيُّ أَنْتَ حُجَّةُ اللَّهِ وَ أَنْتَ بَابُ اللَّهِ وَ أَنْتَ الطَّرِيقُ إِلَى اللَّهِ...}}<ref>شیخ صدوق، عیون اخبار الرضا {{ع}}، ج۲، ص۶.</ref>.		به لحاظ [[تاریخی]]، باید گفت که این تعبیر در عصر [[نبوی]] نیز به کار رفته است<ref>شیخ صدوق، فضائل الشیعة، ص۸.</ref>؛ چنان‌که در ضمن روایتی معتبر، از [[رسول گرامی اسلام]] {{صل}} [[نقل]] شده است که خطاب به [[امام علی]] {{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|يَا عَلِيُّ أَنْتَ حُجَّةُ اللَّهِ وَ أَنْتَ بَابُ اللَّهِ وَ أَنْتَ الطَّرِيقُ إِلَى اللَّهِ...}}<ref>شیخ صدوق، عیون اخبار الرضا {{ع}}، ج۲، ص۶.</ref>.
	[[امیر المؤمنین]] {{ع}} نیز خود را [[باب الله]] می‌خوانده است<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۱۴۵؛ محمد بن حسن صفار، بصائر الدرجات، ص۶۱؛ شیخ صدوق، الامالی، ص۳۵.</ref>. با وجود این، تعبیر [[باب الله]]، بیش از همه، در دوران [[امام باقر]] و [[امام صادق]] {{ع}} به کار رفته است.		[[امیر المؤمنین]] {{ع}} نیز خود را [[باب الله]] می‌خوانده است<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۱۴۵؛ محمد بن حسن صفار، بصائر الدرجات، ص۶۱؛ شیخ صدوق، الامالی، ص۳۵.</ref>. با وجود این، تعبیر [[باب الله]]، بیش از همه، در دوران [[امام باقر]] و [[امام صادق]] {{ع}} به کار رفته است.

Wasity: جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف'

2022-09-09T16:18:21Z

جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۴۸
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	در همین باره ابو خالد در ضمن روایتی که اعتبار آن خالی از [[قوّت]] نیست<ref>راویان این حدیث همگی افرادی ثقه‌اند؛ و تنها درباره ابراهیم بن اسحاق شک و تردیدهایی وجود دارد. ر. ک: احمد بن علی نجاشی، رجال النجاشی، ص۱۹. با وجود این، صاحبان کتب اربعه شیعه که محدثانی دقیق در گزینش روایات داشتند، بارها از او روایت نقل کرده‌اند که این امر موجب تقویت اعتبار وی می‌شود.</ref>، [[نقل]] می‌کند از [[امام صادق]] {{ع}} پرسید: [[منزلت]] شما نزد [[خداوند]] چیست؟ [[امام]] {{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|حُجَّتُهُ عَلَى خَلْقِهِ وَ بَابُهُ الَّذِي يُؤْتَى مِنْهُ...}}<ref>محمد بن حسن صفار، بصائر الدرجات، ص۶۲.</ref>.		در همین باره ابو خالد در ضمن روایتی که اعتبار آن خالی از [[قوّت]] نیست<ref>راویان این حدیث همگی افرادی ثقه‌اند؛ و تنها درباره ابراهیم بن اسحاق شک و تردیدهایی وجود دارد. ر. ک: احمد بن علی نجاشی، رجال النجاشی، ص۱۹. با وجود این، صاحبان کتب اربعه شیعه که محدثانی دقیق در گزینش روایات داشتند، بارها از او روایت نقل کرده‌اند که این امر موجب تقویت اعتبار وی می‌شود.</ref>، [[نقل]] می‌کند از [[امام صادق]] {{ع}} پرسید: [[منزلت]] شما نزد [[خداوند]] چیست؟ [[امام]] {{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|حُجَّتُهُ عَلَى خَلْقِهِ وَ بَابُهُ الَّذِي يُؤْتَى مِنْهُ...}}<ref>محمد بن حسن صفار، بصائر الدرجات، ص۶۲.</ref>.
	با توجه به آنچه [[گذشت]]، می‌توان [[مقام]] باب اللهی [[امام]] را مساوق با [[شأن]] [[هدایتگری]] او دانست؛ به دیگر سخن، [[امام]]، [[هادی]] [[انسان‌ها]] به سوی [[خداوند]] است. این مدعا در بیان [[امام صادق]] {{ع}} به خوبی تبیین شده است؛ چنان‌که [[مفضل بن عمر]] در روایتی صحیح، از [[امام صادق]] {{ع}} [[نقل]] کرده است که فرمود: {{متن حدیث\|مَا جَاءَ بِهِ عَلِيٌّ {{ع}} آخُذُ بِهِ وَ مَا نَهَى عَنْهُ أَنْتَهِي عَنْهُ... كَانَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ {{ع}} بَابَ اللَّهِ الَّذِي لَا يُؤْتَى إِلَّا مِنْهُ وَ سَبِيلَهُ الَّذِي مَنْ سَلَكَ بِغَيْرِهِ هَلَكَ وَ كَذَلِكَ يَجْرِي الْأَئِمَّةُ الْهُدَى وَاحِداً بَعْدَ وَاحِدٍ...}}<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۱۹۶.</ref>؛ آنچه که [[علی]] {{ع}} آورده است، می‌گیرم و آنچه که از آن [[نهی]] کرده است، از آن اجتناب می‌کنم... [[امیر المؤمنین]] {{ع}} [[باب الله]] بود که تنها از طریق او به [[خدا]] [[راه]] پیدا می‌شد و طریق [[خدا]] بود که هر کس جز آن را بپیماید، هلاک خواهد شد و برای [[امامان]] [[هدایتگر]] نیز یکی پس از دیگری چنین مقامی است.... [[ابو سعید خدری]] نیز از [[رسول گرامی اسلام]] {{صل}} [[نقل]] می‌کند که فرمود: "ما [[باب الله]] هستیم که از طریق ما به [[خدا]] [[راه]] پیدا می‌شود؛ به وسیله ما [[هدایت]] شده [[هدایت]] می‌شود..."<ref>{{متن حدیث\|فَنَحْنُ بَابُ اللَّهِ الَّذِي يُؤْتَى مِنْهُ بِنَا يَهْتَدِي الْمُهْتَدِي...}}. شیخ صدوق، فضائل الشیعة، ص۹.</ref>.		با توجه به آنچه [[گذشت]]، می‌توان [[مقام]] باب اللهی [[امام]] را مساوق با [[شأن]] [[هدایتگری]] او دانست؛ به دیگر سخن، [[امام]]، [[هادی]] [[انسان‌ها]] به سوی [[خداوند]] است. این مدعا در بیان [[امام صادق]] {{ع}} به خوبی تبیین شده است؛ چنان‌که [[مفضل بن عمر]] در روایتی صحیح، از [[امام صادق]] {{ع}} [[نقل]] کرده است که فرمود: {{متن حدیث\|مَا جَاءَ بِهِ عَلِيٌّ {{ع}} آخُذُ بِهِ وَ مَا نَهَى عَنْهُ أَنْتَهِي عَنْهُ... كَانَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ {{ع}} بَابَ اللَّهِ الَّذِي لَا يُؤْتَى إِلَّا مِنْهُ وَ سَبِيلَهُ الَّذِي مَنْ سَلَكَ بِغَيْرِهِ هَلَكَ وَ كَذَلِكَ يَجْرِي الْأَئِمَّةُ الْهُدَى وَاحِداً بَعْدَ وَاحِدٍ...}}<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۱۹۶.</ref>؛ آنچه که [[علی]] {{ع}} آورده است، می‌گیرم و آنچه که از آن [[نهی]] کرده است، از آن اجتناب می‌کنم... [[امیر المؤمنین]] {{ع}} [[باب الله]] بود که تنها از طریق او به [[خدا]] [[راه]] پیدا می‌شد و طریق [[خدا]] بود که هر کس جز آن را بپیماید، هلاک خواهد شد و برای [[امامان]] [[هدایتگر]] نیز یکی پس از دیگری چنین مقامی است.... [[ابو سعید خدری]] نیز از [[رسول گرامی اسلام]] {{صل}} [[نقل]] می‌کند که فرمود: "ما [[باب الله]] هستیم که از طریق ما به [[خدا]] [[راه]] پیدا می‌شود؛ به وسیله ما [[هدایت]] شده [[هدایت]] می‌شود..."<ref>{{متن حدیث\|فَنَحْنُ بَابُ اللَّهِ الَّذِي يُؤْتَى مِنْهُ بِنَا يَهْتَدِي الْمُهْتَدِي...}}. شیخ صدوق، فضائل الشیعة، ص۹.</ref>.
	عباراتی همچون {{متن حدیث\|أَبْوَاب الْإِيمَانِ}} نیز که از [[امام هادی]] {{ع}} در [[زیارت جامعه]] و در [[وصف]] [[امامان]] [[پاک]] {{عم}} وارد شده است<ref>شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۶۱۰.</ref>، به نوعی اشاره به این [[شأن]] دارد. افزون بر آن، ایشان در فرازی دیگر از این [[زیارت]] فرموده‌اند: {{متن حدیث\|وَ الْبَابُ الْمُبْتَلَى بِهِ النَّاسُ مَنْ أَتَاكُمْ نَجَا وَ مَنْ لَمْ يَأْتِكُمْ هَلَكَ إِلَى اللَّهِ تَدْعُونَ...}}<ref>شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۶۱۳.</ref>؛ [شما] بابی هستید که [[مردم]] به وسیله آن [[امتحان]] می‌شوند. هر کس که به سوی شما آمد، [[نجات]] یافت و هر کس که نیاید، هلاک خواهد شد. به سوی [[خدا]] [[دعوت]] می‌کنید و...".		عباراتی همچون {{متن حدیث\|أَبْوَاب الْإِيمَانِ}} نیز که از [[امام هادی]] {{ع}} در [[زیارت جامعه]] و در وصف [[امامان]] [[پاک]] {{عم}} وارد شده است<ref>شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۶۱۰.</ref>، به نوعی اشاره به این [[شأن]] دارد. افزون بر آن، ایشان در فرازی دیگر از این [[زیارت]] فرموده‌اند: {{متن حدیث\|وَ الْبَابُ الْمُبْتَلَى بِهِ النَّاسُ مَنْ أَتَاكُمْ نَجَا وَ مَنْ لَمْ يَأْتِكُمْ هَلَكَ إِلَى اللَّهِ تَدْعُونَ...}}<ref>شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۶۱۳.</ref>؛ [شما] بابی هستید که [[مردم]] به وسیله آن [[امتحان]] می‌شوند. هر کس که به سوی شما آمد، [[نجات]] یافت و هر کس که نیاید، هلاک خواهد شد. به سوی [[خدا]] [[دعوت]] می‌کنید و...".
	اگر [[مقام]] باب اللهی را با [[شأن]] [[هدایتگری]] [[امام]] مساوق دانستیم، باید به این سخن نیز ملتزم شویم که اولاً، [[امام]] علومی [[خطاناپذیر]] دارد که مربوط به [[هدایت]] انسان‌هاست؛ چنان‌که [[امام رضا]] {{ع}} در [[تفسیر آیه]] {{متن قرآن\|قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ مَاؤُكُمْ غَوْرًا فَمَنْ يَأْتِيكُمْ بِمَاءٍ مَعِينٍ}}<ref>«بگو: به من بگویید اگر آب (سرزمین) شما فرو رود چه کسی برای شما آبی روان می‌آورد؟» سوره ملک، آیه ۳۰.</ref>، فرمود: {{متن حدیث\|مَاؤُكُمْ أَبْوَابُكُمْ أَيِ الْأَئِمَّةُ {{عم}} وَ الْأَئِمَّةُ أَبْوَابُ اللَّهِ بَيْنَهُ وَ بَيْنَ خَلْقِهِ فَمَنْ يَأْتِيكُمْ بِماءٍ مَعِينٍ يَعْنِي بِعِلْمٍ الْإِمَامِ}}<ref>علی بن ابراهیم قمی، تفسیر القمی، ج۲، ص۳۷۹.</ref>؛ "آب شما، [یعنی همان] درهای شما، یعنی امامان‌اند و [[امامان]] [[درهای خدا]] میان او و [[بندگان]] اویند؛ پس {{متن قرآن\|فَمَنْ يَأْتِيكُمْ بِمَاءٍ مَعِينٍ}}، یعنی به وسیله [[علم امام]]"؛		اگر [[مقام]] باب اللهی را با [[شأن]] [[هدایتگری]] [[امام]] مساوق دانستیم، باید به این سخن نیز ملتزم شویم که اولاً، [[امام]] علومی [[خطاناپذیر]] دارد که مربوط به [[هدایت]] انسان‌هاست؛ چنان‌که [[امام رضا]] {{ع}} در [[تفسیر آیه]] {{متن قرآن\|قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ مَاؤُكُمْ غَوْرًا فَمَنْ يَأْتِيكُمْ بِمَاءٍ مَعِينٍ}}<ref>«بگو: به من بگویید اگر آب (سرزمین) شما فرو رود چه کسی برای شما آبی روان می‌آورد؟» سوره ملک، آیه ۳۰.</ref>، فرمود: {{متن حدیث\|مَاؤُكُمْ أَبْوَابُكُمْ أَيِ الْأَئِمَّةُ {{عم}} وَ الْأَئِمَّةُ أَبْوَابُ اللَّهِ بَيْنَهُ وَ بَيْنَ خَلْقِهِ فَمَنْ يَأْتِيكُمْ بِماءٍ مَعِينٍ يَعْنِي بِعِلْمٍ الْإِمَامِ}}<ref>علی بن ابراهیم قمی، تفسیر القمی، ج۲، ص۳۷۹.</ref>؛ "آب شما، [یعنی همان] درهای شما، یعنی امامان‌اند و [[امامان]] [[درهای خدا]] میان او و [[بندگان]] اویند؛ پس {{متن قرآن\|فَمَنْ يَأْتِيكُمْ بِمَاءٍ مَعِينٍ}}، یعنی به وسیله [[علم امام]]"؛
	ثانیاً، وجود [[باب الله]] در هر دوره‌ای از [[تاریخ]] [[بشر]] لازم است؛ زیرا [[خداوند]] [[انسان]] را برای رسیدن به [[هدایت]] [[آفریده]] است، از این‌رو، وجود [[راهنما]] برای او ضروری است، تا با وجود آن [[راهنما]]، [[حجت]] بر [[مردم]] تمام شود<ref>[[محمد حسین فاریاب\|فاریاب، محمد حسین]]، [[معنا و چیستی امامت در قرآن سنت و آثار متکلمان (کتاب)\|معنا و چیستی امامت در قرآن سنت و آثار متکلمان]]، ص ۳۶۵.</ref>.		ثانیاً، وجود [[باب الله]] در هر دوره‌ای از [[تاریخ]] [[بشر]] لازم است؛ زیرا [[خداوند]] [[انسان]] را برای رسیدن به [[هدایت]] [[آفریده]] است، از این‌رو، وجود [[راهنما]] برای او ضروری است، تا با وجود آن [[راهنما]]، [[حجت]] بر [[مردم]] تمام شود<ref>[[محمد حسین فاریاب\|فاریاب، محمد حسین]]، [[معنا و چیستی امامت در قرآن سنت و آثار متکلمان (کتاب)\|معنا و چیستی امامت در قرآن سنت و آثار متکلمان]]، ص ۳۶۵.</ref>.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T15:11:12Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، مرحله دوم

2022-08-04T05:48:20Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، مرحله دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۱۸
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}


	[[رده:مقام معصوم]]		[[رده:مقام معصوم]]

فرقانی: /* پانویس */

2022-08-03T06:58:24Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۲۸
خط ۲۴:		خط ۲۴:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~[[رده:باب‌الله]]~~
	[[رده:~~امامت~~]]		[[رده:مقام معصوم]]

فرقانی در ‏۳ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۴۲

2022-08-03T06:42:09Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۱۲
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = ~~[[باب‌الله در قرآن]] - [[باب‌الله در حدیث]] - [[باب‌الله در کلام اسلامی]]~~\| پرسش مرتبط = باب‌الله (پرسش)}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = باب‌الله (پرسش)}}
	==مقدمه==		==مقدمه==
	از دیگر مفاهیمی که [[امامان]] [[پاک]]{{عم}} بارها آنها را برای تبیین چیستی [[مقام امامت]] به کار برده‌اند، مفهوم [[باب الله]] است. این مفهوم [[دست]] کم در پانزده [[روایت]] جداگانه با سندهای مختلف، در متون [[روایی]] [[شیعه]] به کار رفته است؛ به گونه‌ای که [[اطمینان]] نسبی نسبت به صدور این مفهوم از [[امامان]] را به وجود می‌آورد؛ اگرچه [[روایات]] معتبری نیز در میان آنها به چشم می‌خورد.		از دیگر مفاهیمی که [[امامان]] [[پاک]]{{عم}} بارها آنها را برای تبیین چیستی [[مقام امامت]] به کار برده‌اند، مفهوم [[باب الله]] است. این مفهوم [[دست]] کم در پانزده [[روایت]] جداگانه با سندهای مختلف، در متون [[روایی]] [[شیعه]] به کار رفته است؛ به گونه‌ای که [[اطمینان]] نسبی نسبت به صدور این مفهوم از [[امامان]] را به وجود می‌آورد؛ اگرچه [[روایات]] معتبری نیز در میان آنها به چشم می‌خورد.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T05:33:53Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۰۳
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[باب‌الله در قرآن]] - [[باب‌الله در حدیث]] - [[باب‌الله در کلام اسلامی]]\| پرسش مرتبط = باب‌الله (پرسش)}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[باب‌الله در قرآن]] - [[باب‌الله در حدیث]] - [[باب‌الله در کلام اسلامی]]\| پرسش مرتبط = باب‌الله (پرسش)}}
	==مقدمه==		==مقدمه==
خط ۲۶:		خط ۲۵:

	[[رده:باب‌الله]]		[[رده:باب‌الله]]
	~~[[رده:مدخل]]~~
	[[رده:امامت]]		[[رده:امامت]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۴۸
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	در همین باره ابو خالد در ضمن روایتی که اعتبار آن خالی از [[قوّت]] نیست<ref>راویان این حدیث همگی افرادی ثقه‌اند؛ و تنها درباره ابراهیم بن اسحاق شک و تردیدهایی وجود دارد. ر. ک: احمد بن علی نجاشی، رجال النجاشی، ص۱۹. با وجود این، صاحبان کتب اربعه شیعه که محدثانی دقیق در گزینش روایات داشتند، بارها از او روایت نقل کرده‌اند که این امر موجب تقویت اعتبار وی می‌شود.</ref>، [[نقل]] می‌کند از [[امام صادق]] {{ع}} پرسید: [[منزلت]] شما نزد [[خداوند]] چیست؟ [[امام]] {{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|حُجَّتُهُ عَلَى خَلْقِهِ وَ بَابُهُ الَّذِي يُؤْتَى مِنْهُ...}}<ref>محمد بن حسن صفار، بصائر الدرجات، ص۶۲.</ref>.		در همین باره ابو خالد در ضمن روایتی که اعتبار آن خالی از [[قوّت]] نیست<ref>راویان این حدیث همگی افرادی ثقه‌اند؛ و تنها درباره ابراهیم بن اسحاق شک و تردیدهایی وجود دارد. ر. ک: احمد بن علی نجاشی، رجال النجاشی، ص۱۹. با وجود این، صاحبان کتب اربعه شیعه که محدثانی دقیق در گزینش روایات داشتند، بارها از او روایت نقل کرده‌اند که این امر موجب تقویت اعتبار وی می‌شود.</ref>، [[نقل]] می‌کند از [[امام صادق]] {{ع}} پرسید: [[منزلت]] شما نزد [[خداوند]] چیست؟ [[امام]] {{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|حُجَّتُهُ عَلَى خَلْقِهِ وَ بَابُهُ الَّذِي يُؤْتَى مِنْهُ...}}<ref>محمد بن حسن صفار، بصائر الدرجات، ص۶۲.</ref>.
	با توجه به آنچه [[گذشت]]، می‌توان [[مقام]] باب اللهی [[امام]] را مساوق با [[شأن]] [[هدایتگری]] او دانست؛ به دیگر سخن، [[امام]]، [[هادی]] [[انسان‌ها]] به سوی [[خداوند]] است. این مدعا در بیان [[امام صادق]] {{ع}} به خوبی تبیین شده است؛ چنان‌که [[مفضل بن عمر]] در روایتی صحیح، از [[امام صادق]] {{ع}} [[نقل]] کرده است که فرمود: {{متن حدیث\|مَا جَاءَ بِهِ عَلِيٌّ {{ع}} آخُذُ بِهِ وَ مَا نَهَى عَنْهُ أَنْتَهِي عَنْهُ... كَانَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ {{ع}} بَابَ اللَّهِ الَّذِي لَا يُؤْتَى إِلَّا مِنْهُ وَ سَبِيلَهُ الَّذِي مَنْ سَلَكَ بِغَيْرِهِ هَلَكَ وَ كَذَلِكَ يَجْرِي الْأَئِمَّةُ الْهُدَى وَاحِداً بَعْدَ وَاحِدٍ...}}<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۱۹۶.</ref>؛ آنچه که [[علی]] {{ع}} آورده است، می‌گیرم و آنچه که از آن [[نهی]] کرده است، از آن اجتناب می‌کنم... [[امیر المؤمنین]] {{ع}} [[باب الله]] بود که تنها از طریق او به [[خدا]] [[راه]] پیدا می‌شد و طریق [[خدا]] بود که هر کس جز آن را بپیماید، هلاک خواهد شد و برای [[امامان]] [[هدایتگر]] نیز یکی پس از دیگری چنین مقامی است.... [[ابو سعید خدری]] نیز از [[رسول گرامی اسلام]] {{صل}} [[نقل]] می‌کند که فرمود: "ما [[باب الله]] هستیم که از طریق ما به [[خدا]] [[راه]] پیدا می‌شود؛ به وسیله ما [[هدایت]] شده [[هدایت]] می‌شود..."<ref>{{متن حدیث\|فَنَحْنُ بَابُ اللَّهِ الَّذِي يُؤْتَى مِنْهُ بِنَا يَهْتَدِي الْمُهْتَدِي...}}. شیخ صدوق، فضائل الشیعة، ص۹.</ref>.		با توجه به آنچه [[گذشت]]، می‌توان [[مقام]] باب اللهی [[امام]] را مساوق با [[شأن]] [[هدایتگری]] او دانست؛ به دیگر سخن، [[امام]]، [[هادی]] [[انسان‌ها]] به سوی [[خداوند]] است. این مدعا در بیان [[امام صادق]] {{ع}} به خوبی تبیین شده است؛ چنان‌که [[مفضل بن عمر]] در روایتی صحیح، از [[امام صادق]] {{ع}} [[نقل]] کرده است که فرمود: {{متن حدیث\|مَا جَاءَ بِهِ عَلِيٌّ {{ع}} آخُذُ بِهِ وَ مَا نَهَى عَنْهُ أَنْتَهِي عَنْهُ... كَانَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ {{ع}} بَابَ اللَّهِ الَّذِي لَا يُؤْتَى إِلَّا مِنْهُ وَ سَبِيلَهُ الَّذِي مَنْ سَلَكَ بِغَيْرِهِ هَلَكَ وَ كَذَلِكَ يَجْرِي الْأَئِمَّةُ الْهُدَى وَاحِداً بَعْدَ وَاحِدٍ...}}<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۱۹۶.</ref>؛ آنچه که [[علی]] {{ع}} آورده است، می‌گیرم و آنچه که از آن [[نهی]] کرده است، از آن اجتناب می‌کنم... [[امیر المؤمنین]] {{ع}} [[باب الله]] بود که تنها از طریق او به [[خدا]] [[راه]] پیدا می‌شد و طریق [[خدا]] بود که هر کس جز آن را بپیماید، هلاک خواهد شد و برای [[امامان]] [[هدایتگر]] نیز یکی پس از دیگری چنین مقامی است.... [[ابو سعید خدری]] نیز از [[رسول گرامی اسلام]] {{صل}} [[نقل]] می‌کند که فرمود: "ما [[باب الله]] هستیم که از طریق ما به [[خدا]] [[راه]] پیدا می‌شود؛ به وسیله ما [[هدایت]] شده [[هدایت]] می‌شود..."<ref>{{متن حدیث\|فَنَحْنُ بَابُ اللَّهِ الَّذِي يُؤْتَى مِنْهُ بِنَا يَهْتَدِي الْمُهْتَدِي...}}. شیخ صدوق، فضائل الشیعة، ص۹.</ref>.
	عباراتی همچون {{متن حدیث\|أَبْوَاب الْإِيمَانِ}} نیز که از [[امام هادی]] {{ع}} در [[زیارت جامعه]] و در [[وصف]] [[امامان]] [[پاک]] {{عم}} وارد شده است<ref>شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۶۱۰.</ref>، به نوعی اشاره به این [[شأن]] دارد. افزون بر آن، ایشان در فرازی دیگر از این [[زیارت]] فرموده‌اند: {{متن حدیث\|وَ الْبَابُ الْمُبْتَلَى بِهِ النَّاسُ مَنْ أَتَاكُمْ نَجَا وَ مَنْ لَمْ يَأْتِكُمْ هَلَكَ إِلَى اللَّهِ تَدْعُونَ...}}<ref>شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۶۱۳.</ref>؛ [شما] بابی هستید که [[مردم]] به وسیله آن [[امتحان]] می‌شوند. هر کس که به سوی شما آمد، [[نجات]] یافت و هر کس که نیاید، هلاک خواهد شد. به سوی [[خدا]] [[دعوت]] می‌کنید و...".		عباراتی همچون {{متن حدیث\|أَبْوَاب الْإِيمَانِ}} نیز که از [[امام هادی]] {{ع}} در [[زیارت جامعه]] و در وصف [[امامان]] [[پاک]] {{عم}} وارد شده است<ref>شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۶۱۰.</ref>، به نوعی اشاره به این [[شأن]] دارد. افزون بر آن، ایشان در فرازی دیگر از این [[زیارت]] فرموده‌اند: {{متن حدیث\|وَ الْبَابُ الْمُبْتَلَى بِهِ النَّاسُ مَنْ أَتَاكُمْ نَجَا وَ مَنْ لَمْ يَأْتِكُمْ هَلَكَ إِلَى اللَّهِ تَدْعُونَ...}}<ref>شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۶۱۳.</ref>؛ [شما] بابی هستید که [[مردم]] به وسیله آن [[امتحان]] می‌شوند. هر کس که به سوی شما آمد، [[نجات]] یافت و هر کس که نیاید، هلاک خواهد شد. به سوی [[خدا]] [[دعوت]] می‌کنید و...".
	اگر [[مقام]] باب اللهی را با [[شأن]] [[هدایتگری]] [[امام]] مساوق دانستیم، باید به این سخن نیز ملتزم شویم که اولاً، [[امام]] علومی [[خطاناپذیر]] دارد که مربوط به [[هدایت]] انسان‌هاست؛ چنان‌که [[امام رضا]] {{ع}} در [[تفسیر آیه]] {{متن قرآن\|قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ مَاؤُكُمْ غَوْرًا فَمَنْ يَأْتِيكُمْ بِمَاءٍ مَعِينٍ}}<ref>«بگو: به من بگویید اگر آب (سرزمین) شما فرو رود چه کسی برای شما آبی روان می‌آورد؟» سوره ملک، آیه ۳۰.</ref>، فرمود: {{متن حدیث\|مَاؤُكُمْ أَبْوَابُكُمْ أَيِ الْأَئِمَّةُ {{عم}} وَ الْأَئِمَّةُ أَبْوَابُ اللَّهِ بَيْنَهُ وَ بَيْنَ خَلْقِهِ فَمَنْ يَأْتِيكُمْ بِماءٍ مَعِينٍ يَعْنِي بِعِلْمٍ الْإِمَامِ}}<ref>علی بن ابراهیم قمی، تفسیر القمی، ج۲، ص۳۷۹.</ref>؛ "آب شما، [یعنی همان] درهای شما، یعنی امامان‌اند و [[امامان]] [[درهای خدا]] میان او و [[بندگان]] اویند؛ پس {{متن قرآن\|فَمَنْ يَأْتِيكُمْ بِمَاءٍ مَعِينٍ}}، یعنی به وسیله [[علم امام]]"؛		اگر [[مقام]] باب اللهی را با [[شأن]] [[هدایتگری]] [[امام]] مساوق دانستیم، باید به این سخن نیز ملتزم شویم که اولاً، [[امام]] علومی [[خطاناپذیر]] دارد که مربوط به [[هدایت]] انسان‌هاست؛ چنان‌که [[امام رضا]] {{ع}} در [[تفسیر آیه]] {{متن قرآن\|قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ مَاؤُكُمْ غَوْرًا فَمَنْ يَأْتِيكُمْ بِمَاءٍ مَعِينٍ}}<ref>«بگو: به من بگویید اگر آب (سرزمین) شما فرو رود چه کسی برای شما آبی روان می‌آورد؟» سوره ملک، آیه ۳۰.</ref>، فرمود: {{متن حدیث\|مَاؤُكُمْ أَبْوَابُكُمْ أَيِ الْأَئِمَّةُ {{عم}} وَ الْأَئِمَّةُ أَبْوَابُ اللَّهِ بَيْنَهُ وَ بَيْنَ خَلْقِهِ فَمَنْ يَأْتِيكُمْ بِماءٍ مَعِينٍ يَعْنِي بِعِلْمٍ الْإِمَامِ}}<ref>علی بن ابراهیم قمی، تفسیر القمی، ج۲، ص۳۷۹.</ref>؛ "آب شما، [یعنی همان] درهای شما، یعنی امامان‌اند و [[امامان]] [[درهای خدا]] میان او و [[بندگان]] اویند؛ پس {{متن قرآن\|فَمَنْ يَأْتِيكُمْ بِمَاءٍ مَعِينٍ}}، یعنی به وسیله [[علم امام]]"؛
	ثانیاً، وجود [[باب الله]] در هر دوره‌ای از [[تاریخ]] [[بشر]] لازم است؛ زیرا [[خداوند]] [[انسان]] را برای رسیدن به [[هدایت]] [[آفریده]] است، از این‌رو، وجود [[راهنما]] برای او ضروری است، تا با وجود آن [[راهنما]]، [[حجت]] بر [[مردم]] تمام شود<ref>[[محمد حسین فاریاب\|فاریاب، محمد حسین]]، [[معنا و چیستی امامت در قرآن سنت و آثار متکلمان (کتاب)\|معنا و چیستی امامت در قرآن سنت و آثار متکلمان]]، ص ۳۶۵.</ref>.		ثانیاً، وجود [[باب الله]] در هر دوره‌ای از [[تاریخ]] [[بشر]] لازم است؛ زیرا [[خداوند]] [[انسان]] را برای رسیدن به [[هدایت]] [[آفریده]] است، از این‌رو، وجود [[راهنما]] برای او ضروری است، تا با وجود آن [[راهنما]]، [[حجت]] بر [[مردم]] تمام شود<ref>[[محمد حسین فاریاب\|فاریاب، محمد حسین]]، [[معنا و چیستی امامت در قرآن سنت و آثار متکلمان (کتاب)\|معنا و چیستی امامت در قرآن سنت و آثار متکلمان]]، ص ۳۶۵.</ref>.