باعث - تاریخچهٔ نسخه‌ها

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T15:11:59Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۴۱
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	# [[الهام]] کردن؛ در ماجرای [[قتل]] [[هابیل]] [[خداوند]] به کلاغی [[الهام]] کرد تا [[زمین]] را بکاود: {{متن قرآن\|فَبَعَثَ اللَّهُ غُرَابًا يَبْحَثُ فِي الْأَرْضِ}}<ref>«خداوند کلاغی را برانگیخت که زمین را می‌کاوید» سوره مائده، آیه ۳۱.</ref><ref>بصائر ذوی التمییز، ج ۲، ص۲۱۴؛ روض الجنان، ج ۱، ص۲۹۷.</ref>		# [[الهام]] کردن؛ در ماجرای [[قتل]] [[هابیل]] [[خداوند]] به کلاغی [[الهام]] کرد تا [[زمین]] را بکاود: {{متن قرآن\|فَبَعَثَ اللَّهُ غُرَابًا يَبْحَثُ فِي الْأَرْضِ}}<ref>«خداوند کلاغی را برانگیخت که زمین را می‌کاوید» سوره مائده، آیه ۳۱.</ref><ref>بصائر ذوی التمییز، ج ۲، ص۲۱۴؛ روض الجنان، ج ۱، ص۲۹۷.</ref>
	# [[جعل]] و قرار دادن؛ در داستان [[طالوت]] خداوند وی را [[زمامدار]] و [[فرمانده سپاه]] قرار داد: {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوتَ مَلِكًا}}<ref>«خداوند طالوت را به پادشاهی شما گمارده است» سوره بقره، آیه ۲۴۷.</ref><ref>مجمع البیان، ج ۲، ص۶۱۲؛ روض الجنان، ج ۱، ص۲۹۷.</ref>		# [[جعل]] و قرار دادن؛ در داستان [[طالوت]] خداوند وی را [[زمامدار]] و [[فرمانده سپاه]] قرار داد: {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوتَ مَلِكًا}}<ref>«خداوند طالوت را به پادشاهی شما گمارده است» سوره بقره، آیه ۲۴۷.</ref><ref>مجمع البیان، ج ۲، ص۶۱۲؛ روض الجنان، ج ۱، ص۲۹۷.</ref>
	#بیدار کردن از [[خواب]]: {{متن قرآن\|وَهُوَ الَّذِي يَتَوَفَّاكُمْ بِاللَّيْلِ وَيَعْلَمُ مَا جَرَحْتُمْ بِالنَّهَارِ ثُمَّ يَبْعَثُكُمْ فِيهِ لِيُقْضَى أَجَلٌ مُسَمًّى ثُمَّ إِلَيْهِ مَرْجِعُكُمْ ثُمَّ يُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ}}<ref>«و اوست که شبانگاه (در خواب) روان شما را می‌ستاند و می‌داند که به هنگام روز چه به دست آورده‌اید سپس در همین روز شما را (از خواب) برمی‌انگیزاند تا زمانی نام‌برده سر آید؛ آنگاه بازگشتتان به سوی اوست و سپس شما را از آنچه انجام می‌دهید آگاه می‌سازد» سوره انعام، آیه ۶۰.</ref>؛ یعنی در روز شما را از [[خواب]] بیدار می‌کند.<ref>بصائر ذوی التمییز، ج ۲، ص۲۱۴؛ روض الجنان، ج ۱، ص۲۹۷.</ref> برخی این معنا را گسترش داده و آن را شامل بیدار کردن [[آفریدگان]] از خواب [[برزخ]] و ورود به عرصه [[محشر]] دانسته <ref> شرح الاسماء، ص۳۸۶.</ref> و گفته‌اند: همان‌گونه که [[حیات دنیوی]] در مقایسه با [[حیات برزخی]] [[خواب]] است حیات برزخی نیز در مقایسه با [[حیات اخروی]] و حضور در پیشگاه [[خداوند]] [[قادر]]، خواب است: {{متن قرآن\|مَنْ بَعَثَنَا مِنْ مَرْقَدِنَا}}<ref>«چه کسی ما را از خوابگاه‌هامان برانگیخت؟» سوره یس، آیه ۵۲.</ref><ref> شرح الاسماء، ص۱۸۳.</ref>		# بیدار کردن از [[خواب]]: {{متن قرآن\|وَهُوَ الَّذِي يَتَوَفَّاكُمْ بِاللَّيْلِ وَيَعْلَمُ مَا جَرَحْتُمْ بِالنَّهَارِ ثُمَّ يَبْعَثُكُمْ فِيهِ لِيُقْضَى أَجَلٌ مُسَمًّى ثُمَّ إِلَيْهِ مَرْجِعُكُمْ ثُمَّ يُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ}}<ref>«و اوست که شبانگاه (در خواب) روان شما را می‌ستاند و می‌داند که به هنگام روز چه به دست آورده‌اید سپس در همین روز شما را (از خواب) برمی‌انگیزاند تا زمانی نام‌برده سر آید؛ آنگاه بازگشتتان به سوی اوست و سپس شما را از آنچه انجام می‌دهید آگاه می‌سازد» سوره انعام، آیه ۶۰.</ref>؛ یعنی در روز شما را از [[خواب]] بیدار می‌کند.<ref>بصائر ذوی التمییز، ج ۲، ص۲۱۴؛ روض الجنان، ج ۱، ص۲۹۷.</ref> برخی این معنا را گسترش داده و آن را شامل بیدار کردن [[آفریدگان]] از خواب [[برزخ]] و ورود به عرصه [[محشر]] دانسته <ref> شرح الاسماء، ص۳۸۶.</ref> و گفته‌اند: همان‌گونه که [[حیات دنیوی]] در مقایسه با [[حیات برزخی]] [[خواب]] است حیات برزخی نیز در مقایسه با [[حیات اخروی]] و حضور در پیشگاه [[خداوند]] [[قادر]]، خواب است: {{متن قرآن\|مَنْ بَعَثَنَا مِنْ مَرْقَدِنَا}}<ref>«چه کسی ما را از خوابگاه‌هامان برانگیخت؟» سوره یس، آیه ۵۲.</ref><ref> شرح الاسماء، ص۱۸۳.</ref>
	#مسلط کردن: {{متن قرآن\|فَإِذَا جَاءَ وَعْدُ أُولَاهُمَا بَعَثْنَا عَلَيْكُمْ عِبَادًا لَنَا أُولِي بَأْسٍ شَدِيدٍ فَجَاسُوا خِلَالَ الدِّيَارِ وَكَانَ وَعْدًا مَفْعُولًا}}<ref>«و چون وعده نخست (از) آن دو (تباهی) فرا رسد بندگانی سخت جنگاور را که داریم بر شما برمی‌انگیزیم که درون خانه‌ها را جست و جو می‌کنند و (این) وعده‌ای انجام یافتنی است» سوره اسراء، آیه ۵.</ref><ref>بصائر ذوی التمییز، ج ۲، ص۲۱۴.</ref>		# مسلط کردن: {{متن قرآن\|فَإِذَا جَاءَ وَعْدُ أُولَاهُمَا بَعَثْنَا عَلَيْكُمْ عِبَادًا لَنَا أُولِي بَأْسٍ شَدِيدٍ فَجَاسُوا خِلَالَ الدِّيَارِ وَكَانَ وَعْدًا مَفْعُولًا}}<ref>«و چون وعده نخست (از) آن دو (تباهی) فرا رسد بندگانی سخت جنگاور را که داریم بر شما برمی‌انگیزیم که درون خانه‌ها را جست و جو می‌کنند و (این) وعده‌ای انجام یافتنی است» سوره اسراء، آیه ۵.</ref><ref>بصائر ذوی التمییز، ج ۲، ص۲۱۴.</ref>
	#فرستادن [[انبیا]] و [[رسل]]: {{متن قرآن\|فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرِينَ وَمُنْذِرِينَ}}<ref>«پس خداوند پیامبران را مژده‌آور و بیم‌دهنده برانگیخت» سوره بقره، آیه ۲۱۳.</ref> و نیز {{متن قرآن\|وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِي كُلِّ أُمَّةٍ رَسُولًا أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ فَمِنْهُمْ مَنْ هَدَى اللَّهُ وَمِنْهُمْ مَنْ حَقَّتْ عَلَيْهِ الضَّلَالَةُ فَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانْظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِينَ}}<ref>«و به راستی ما، در میان هر امّتی پیامبری برانگیختیم (تا بگوید) که خداوند را بپرستید و از طاغوت دوری گزینید آنگاه برخی از آنان را خداوند راهنمایی کرد و بر برخی دیگر گمراهی سزاوار گشت پس، در زمین گردش کنید تا بنگرید سرانجام دروغ‌انگاران چگونه بوده است» سوره نحل، آیه ۳۶.</ref><ref>موسوعة له الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۲۶۵.</ref>		# فرستادن [[انبیا]] و [[رسل]]: {{متن قرآن\|فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرِينَ وَمُنْذِرِينَ}}<ref>«پس خداوند پیامبران را مژده‌آور و بیم‌دهنده برانگیخت» سوره بقره، آیه ۲۱۳.</ref> و نیز {{متن قرآن\|وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِي كُلِّ أُمَّةٍ رَسُولًا أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ فَمِنْهُمْ مَنْ هَدَى اللَّهُ وَمِنْهُمْ مَنْ حَقَّتْ عَلَيْهِ الضَّلَالَةُ فَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانْظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِينَ}}<ref>«و به راستی ما، در میان هر امّتی پیامبری برانگیختیم (تا بگوید) که خداوند را بپرستید و از طاغوت دوری گزینید آنگاه برخی از آنان را خداوند راهنمایی کرد و بر برخی دیگر گمراهی سزاوار گشت پس، در زمین گردش کنید تا بنگرید سرانجام دروغ‌انگاران چگونه بوده است» سوره نحل، آیه ۳۶.</ref><ref>موسوعة له الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۲۶۵.</ref>
	#زنده گردانیدن پس از [[مرگ]]، اعم از اینکه در [[دنیا]] و به معنای [[رجعت]]: {{متن قرآن\|ثُمَّ بَعَثْنَاكُمْ مِنْ بَعْدِ مَوْتِكُمْ}}<ref>«پس مرگتان شما را برانگیختیم» سوره بقره، آیه ۵۶.</ref><ref>بصائر ذوی التمییز، ج ۲، ص۲۱۴؛ مجمع البیان، ج ۱، ص۲۴۱؛ روض الجنان، ج ۱، ص۲۹۷.</ref> یا [[زنده کردن]] در [[قیامت]] و [[حشر]] باشد: {{متن قرآن\|ثُمَّ إِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ تُبْعَثُونَ}}<ref>«آنگاه به یقین شما در روز رستخیز برانگیخته خواهید شد» سوره مؤمنون، آیه ۱۶.</ref>		# زنده گردانیدن پس از [[مرگ]]، اعم از اینکه در [[دنیا]] و به معنای [[رجعت]]: {{متن قرآن\|ثُمَّ بَعَثْنَاكُمْ مِنْ بَعْدِ مَوْتِكُمْ}}<ref>«پس مرگتان شما را برانگیختیم» سوره بقره، آیه ۵۶.</ref><ref>بصائر ذوی التمییز، ج ۲، ص۲۱۴؛ مجمع البیان، ج ۱، ص۲۴۱؛ روض الجنان، ج ۱، ص۲۹۷.</ref> یا [[زنده کردن]] در [[قیامت]] و [[حشر]] باشد: {{متن قرآن\|ثُمَّ إِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ تُبْعَثُونَ}}<ref>«آنگاه به یقین شما در روز رستخیز برانگیخته خواهید شد» سوره مؤمنون، آیه ۱۶.</ref>
	#بیرون آوردن از [[قبر]]: {{متن قرآن\|أَنَّ اللَّهَ يَبْعَثُ مَنْ فِي الْقُبُورِ}}<ref>«خداوند آن کسان را که در گورند برمی‌انگیزد» سوره حج، آیه ۷.</ref> و {{متن قرآن\|قَالُوا يَا وَيْلَنَا مَنْ بَعَثَنَا مِنْ مَرْقَدِنَا هَذَا مَا وَعَدَ الرَّحْمَنُ وَصَدَقَ الْمُرْسَلُونَ}}<ref>«می‌گویند: وای بر ما چه کسی ما را از خوابگاه‌هامان برانگیخت؟ این همان است که (خداوند) بخشنده وعده کرده است و پیامبران درست گفته‌اند» سوره یس، آیه ۵۲.</ref><ref>بصائر ذوی التمییز، ج ۲، ص۲۱۵؛ موسوعة له الاسماء الحسنی، ج۱، ص۲۶۶.</ref>		# بیرون آوردن از [[قبر]]: {{متن قرآن\|أَنَّ اللَّهَ يَبْعَثُ مَنْ فِي الْقُبُورِ}}<ref>«خداوند آن کسان را که در گورند برمی‌انگیزد» سوره حج، آیه ۷.</ref> و {{متن قرآن\|قَالُوا يَا وَيْلَنَا مَنْ بَعَثَنَا مِنْ مَرْقَدِنَا هَذَا مَا وَعَدَ الرَّحْمَنُ وَصَدَقَ الْمُرْسَلُونَ}}<ref>«می‌گویند: وای بر ما چه کسی ما را از خوابگاه‌هامان برانگیخت؟ این همان است که (خداوند) بخشنده وعده کرده است و پیامبران درست گفته‌اند» سوره یس، آیه ۵۲.</ref><ref>بصائر ذوی التمییز، ج ۲، ص۲۱۵؛ موسوعة له الاسماء الحسنی، ج۱، ص۲۶۶.</ref>

	برخی از شارحان [[اسمای الهی]] نیز برای باعث معانی گوناگونی ذکر کرده‌اند که مانند معانی گذشته لازمه معنای اصلی باعث است؛ از جمله: [[نگهدارنده]] [[بنده]] در هنگام [[سقوط]] و [[دستگیری]] کردن از وی،<ref>الاسماء والصفات، ج ۱، ص۱۴۹.</ref> [[پناه]] دهنده [[بندگان]] در هنگام عجز و [[ناتوانی]] و قبول کننده [[توبه]] بعد از [[گناه]]،<ref>موسوعة له الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۲۶۵.</ref> وادار کننده [[بندگان]] به کارهای سترگ و [[ارزشمند]] و بازدارنده از وسوسه‌های [[شیطانی]]،<ref>موسوعة له الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۲۶۶.</ref> برانگیزاننده [[انسان‌ها]] به [[طاعت]] و [[فرمانبرداری]] <ref> الاسنی فی شرح الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۴۷۶.</ref> و [[پاک]] کردن دل‌هایشان از [[هوا و هوس]] و مبرا کردن اعمالشان از پلشتی و دنس،<ref>موسوعة له الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۲۶۶.</ref> برانگیزاننده [[اراده‌ها]] برای دستیابی به [[مقام]] [[توحید]] <ref>موسوعة له الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۲۶۶.</ref> و آشکار کننده آنچه در [[عالم غیب]] است <ref>موسوعة له الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۲۶۵.</ref><ref>[[ابوطالب طالبی دارابی\|طالبی دارابی، ابوطالب]]، [[باعث - طالبی دارابی (مقاله)\|مقاله «باعث»]]،[[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۵، ص ۲۹۱-۲۹۳.</ref>		برخی از شارحان [[اسمای الهی]] نیز برای باعث معانی گوناگونی ذکر کرده‌اند که مانند معانی گذشته لازمه معنای اصلی باعث است؛ از جمله: [[نگهدارنده]] [[بنده]] در هنگام [[سقوط]] و [[دستگیری]] کردن از وی،<ref>الاسماء والصفات، ج ۱، ص۱۴۹.</ref> [[پناه]] دهنده [[بندگان]] در هنگام عجز و [[ناتوانی]] و قبول کننده [[توبه]] بعد از [[گناه]]،<ref>موسوعة له الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۲۶۵.</ref> وادار کننده [[بندگان]] به کارهای سترگ و [[ارزشمند]] و بازدارنده از وسوسه‌های [[شیطانی]]،<ref>موسوعة له الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۲۶۶.</ref> برانگیزاننده [[انسان‌ها]] به [[طاعت]] و [[فرمانبرداری]] <ref> الاسنی فی شرح الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۴۷۶.</ref> و [[پاک]] کردن دل‌هایشان از [[هوا و هوس]] و مبرا کردن اعمالشان از پلشتی و دنس،<ref>موسوعة له الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۲۶۶.</ref> برانگیزاننده [[اراده‌ها]] برای دستیابی به [[مقام]] [[توحید]] <ref>موسوعة له الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۲۶۶.</ref> و آشکار کننده آنچه در [[عالم غیب]] است <ref>موسوعة له الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۲۶۵.</ref><ref>[[ابوطالب طالبی دارابی\|طالبی دارابی، ابوطالب]]، [[باعث - طالبی دارابی (مقاله)\|مقاله «باعث»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۵، ص ۲۹۱-۲۹۳.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T05:34:40Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۰۴
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = اسم الهی		\| موضوع مرتبط = اسم الهی
خط ۲۹:		خط ۲۸:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}
	~~[[رده:مدخل]]~~
	[[رده:اسماء و صفات الهی]]		[[رده:اسماء و صفات الهی]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۲

2022-07-10T23:18:55Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۲

Msadeq در ‏۲۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۴:۳۰

2022-06-21T04:30:24Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۰۰
خط ۲:		خط ۲:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = اسم الهی		\| موضوع مرتبط = اسم الهی
	\| عنوان مدخل = ~~بالغ~~		\| عنوان مدخل = باعث
	\| مداخل مرتبط =		\| مداخل مرتبط = [[باعث در علوم قرآنی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Msadeq در ‏۲۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۴:۲۸

2022-06-21T04:28:33Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۵۸
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	#بیرون آوردن از [[قبر]]: {{متن قرآن\|أَنَّ اللَّهَ يَبْعَثُ مَنْ فِي الْقُبُورِ}}<ref>«خداوند آن کسان را که در گورند برمی‌انگیزد» سوره حج، آیه ۷.</ref> و {{متن قرآن\|قَالُوا يَا وَيْلَنَا مَنْ بَعَثَنَا مِنْ مَرْقَدِنَا هَذَا مَا وَعَدَ الرَّحْمَنُ وَصَدَقَ الْمُرْسَلُونَ}}<ref>«می‌گویند: وای بر ما چه کسی ما را از خوابگاه‌هامان برانگیخت؟ این همان است که (خداوند) بخشنده وعده کرده است و پیامبران درست گفته‌اند» سوره یس، آیه ۵۲.</ref>.<ref>بصائر ذوی التمییز، ج ۲، ص۲۱۵؛ موسوعة له الاسماء الحسنی، ج۱، ص۲۶۶.</ref>		#بیرون آوردن از [[قبر]]: {{متن قرآن\|أَنَّ اللَّهَ يَبْعَثُ مَنْ فِي الْقُبُورِ}}<ref>«خداوند آن کسان را که در گورند برمی‌انگیزد» سوره حج، آیه ۷.</ref> و {{متن قرآن\|قَالُوا يَا وَيْلَنَا مَنْ بَعَثَنَا مِنْ مَرْقَدِنَا هَذَا مَا وَعَدَ الرَّحْمَنُ وَصَدَقَ الْمُرْسَلُونَ}}<ref>«می‌گویند: وای بر ما چه کسی ما را از خوابگاه‌هامان برانگیخت؟ این همان است که (خداوند) بخشنده وعده کرده است و پیامبران درست گفته‌اند» سوره یس، آیه ۵۲.</ref>.<ref>بصائر ذوی التمییز، ج ۲، ص۲۱۵؛ موسوعة له الاسماء الحسنی، ج۱، ص۲۶۶.</ref>

	برخی از شارحان [[اسمای الهی]] نیز برای باعث معانی گوناگونی ذکر کرده‌اند که مانند معانی گذشته لازمه معنای اصلی باعث است؛ از جمله: [[نگهدارنده]] [[بنده]] در هنگام [[سقوط]] و [[دستگیری]] کردن از وی،<ref>الاسماء والصفات، ج ۱، ص۱۴۹.</ref> [[پناه]] دهنده [[بندگان]] در هنگام عجز و [[ناتوانی]] و قبول کننده [[توبه]] بعد از [[گناه]]،<ref>موسوعة له الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۲۶۵.</ref> وادار کننده [[بندگان]] به کارهای سترگ و [[ارزشمند]] و بازدارنده از وسوسه‌های [[شیطانی]]،<ref>موسوعة له الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۲۶۶.</ref> برانگیزاننده [[انسان‌ها]] به [[طاعت]] و [[فرمانبرداری]] <ref> الاسنی فی شرح الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۴۷۶.</ref> و [[پاک]] کردن دل‌هایشان از [[هوا و هوس]] و مبرا کردن اعمالشان از پلشتی و دنس،<ref>موسوعة له الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۲۶۶.</ref> برانگیزاننده [[اراده‌ها]] برای دستیابی به [[مقام]] [[توحید]] <ref>موسوعة له الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۲۶۶.</ref> و آشکار کننده آنچه در [[عالم غیب]] است <ref>موسوعة له الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۲۶۵.</ref>.<ref>[[~~احمد جمالی~~\|~~جمالی، احمد~~]]، [[~~بالغ~~ (مقاله)\|مقاله ~~«بالغ»~~]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۵، ص ۲۹۱-۲۹۳.</ref>		برخی از شارحان [[اسمای الهی]] نیز برای باعث معانی گوناگونی ذکر کرده‌اند که مانند معانی گذشته لازمه معنای اصلی باعث است؛ از جمله: [[نگهدارنده]] [[بنده]] در هنگام [[سقوط]] و [[دستگیری]] کردن از وی،<ref>الاسماء والصفات، ج ۱، ص۱۴۹.</ref> [[پناه]] دهنده [[بندگان]] در هنگام عجز و [[ناتوانی]] و قبول کننده [[توبه]] بعد از [[گناه]]،<ref>موسوعة له الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۲۶۵.</ref> وادار کننده [[بندگان]] به کارهای سترگ و [[ارزشمند]] و بازدارنده از وسوسه‌های [[شیطانی]]،<ref>موسوعة له الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۲۶۶.</ref> برانگیزاننده [[انسان‌ها]] به [[طاعت]] و [[فرمانبرداری]] <ref> الاسنی فی شرح الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۴۷۶.</ref> و [[پاک]] کردن دل‌هایشان از [[هوا و هوس]] و مبرا کردن اعمالشان از پلشتی و دنس،<ref>موسوعة له الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۲۶۶.</ref> برانگیزاننده [[اراده‌ها]] برای دستیابی به [[مقام]] [[توحید]] <ref>موسوعة له الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۲۶۶.</ref> و آشکار کننده آنچه در [[عالم غیب]] است <ref>موسوعة له الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۲۶۵.</ref>.<ref>[[ابوطالب طالبی دارابی\|طالبی دارابی، ابوطالب]]، [[باعث - طالبی دارابی (مقاله)\|مقاله «باعث»]]،[[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۵، ص ۲۹۱-۲۹۳.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	#[[پرونده:000056.jpg\|22px]] [[~~احمد جمالی~~\|~~جمالی، احمد~~]]، [[~~بالغ~~ (مقاله)\|مقاله ~~«بالغ»~~]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵ (کتاب)\|'''دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵''']]		#[[پرونده:000056.jpg\|22px]] [[ابوطالب طالبی دارابی\|طالبی دارابی، ابوطالب]]، [[باعث - طالبی دارابی (مقاله)\|مقاله «باعث»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵ (کتاب)\|'''دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Msadeq: صفحه‌ای تازه حاوی «{{امامت}} {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = اسم الهی | عنوان مدخل = بالغ | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} == مقدمه == باعث اسم فاعل از مصدر «بَعْث» (برانگیختن) و در لغت به معنای برانگیزنده است.مفردات، ص۱۳۲؛ لسان‌العرب، ج ۱، ص۴۳۸، «بعث». واژه بَعْث ب...» ایجاد کرد

2022-06-21T04:25:39Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{امامت}} {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = اسم الهی | عنوان مدخل = بالغ | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} == مقدمه == باعث اسم فاعل از مصدر «بَعْث» (برانگیختن) و در لغت به معنای برانگیزنده است.<ref>مفردات، ص۱۳۲؛ لسان‌العرب، ج ۱، ص۴۳۸، «بعث».</ref> واژه بَعْث ب...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{امامت}}
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = اسم الهی
| عنوان مدخل = بالغ
| مداخل مرتبط =
| پرسش مرتبط =
}}
== مقدمه ==
باعث اسم فاعل از مصدر «بَعْث» ([[برانگیختن]]) و در لغت به معنای برانگیزنده است.<ref>مفردات، ص۱۳۲؛ لسان‌العرب، ج ۱، ص۴۳۸، «بعث».</ref> واژه بَعْث به حسب موارد استعمال و به اعتبار متعلَّق آن در معانی توجیه (گرداندن)، ارسال (فرستادن)، اهباب (وزاندن)، ایصال (رساندن)<ref>التحقیق، ج ۱ - ۲، ص۲۹۵، «بعث».</ref> و مانند آن همچون [[تنبیه]] (بیدار ساختن)<ref> ترتیب العین، ص۱۷۴، «بعث».</ref> به کار رفته است.

باعث در [[حقیقت]] به معنای ایجاد کننده [[انگیزه]] در موجود و خارج کننده آن از حالت [[تساوی]] و مایل ساختن آن به سَمْتی خاص است، گرچه معنای مذکور با توجه به [[اختلاف]] موارد استعمال مستلزم معانی گوناگونی است. واژه باعث که براساس [[روایات]] از [[اسمای حسنای الهی]] است <ref>الکافی، ج۱، ص۱۶۴؛ بحارالانوار، ج ۴، ص۲۱۰.</ref>

در [[قرآن کریم]] صریحاً نیامده؛ اما مشتقات ماده آن ۶۷ بار در [[قرآن]] به کار رفته <ref>المعجم الاحصائی؛، ج ۱، ص۳۸۱.</ref> و بیشتر در موارد [[زنده کردن]] و زنده شدن پس از [[مرگ]]، اعم از [[حیات]] دوباره در [[روز قیامت]] که از آن به [[حشر]] و [[معاد]] تعبیر می‌شود و نیز فرستادن [[انبیا]] به کار رفته است. [[مفسران]] با توجه به موارد استعمال [[بعث]] و مشتقات آن در قرآن کریم معانی متعددی از آن گرفته‌اند که عبارت است از:
#[[الهام]] کردن؛ در ماجرای [[قتل]] [[هابیل]] [[خداوند]] به کلاغی [[الهام]] کرد تا [[زمین]] را بکاود: {{متن قرآن|فَبَعَثَ اللَّهُ غُرَابًا يَبْحَثُ فِي الْأَرْضِ}}<ref>«خداوند کلاغی را برانگیخت که زمین را می‌کاوید » سوره مائده، آیه ۳۱.</ref>.<ref>بصائر ذوی التمییز، ج ۲، ص۲۱۴؛ روض الجنان، ج ۱، ص۲۹۷.</ref>
#[[جعل]] و قرار دادن؛ در داستان [[طالوت]] خداوند وی را [[زمامدار]] و [[فرمانده سپاه]] قرار داد: {{متن قرآن|إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوتَ مَلِكًا}}<ref>«خداوند طالوت را به پادشاهی شما گمارده است» سوره بقره، آیه ۲۴۷.</ref>.<ref>مجمع البیان، ج ۲، ص۶۱۲؛ روض الجنان، ج ۱، ص۲۹۷.</ref>
#بیدار کردن از [[خواب]]: {{متن قرآن|وَهُوَ الَّذِي يَتَوَفَّاكُمْ بِاللَّيْلِ وَيَعْلَمُ مَا جَرَحْتُمْ بِالنَّهَارِ ثُمَّ يَبْعَثُكُمْ فِيهِ لِيُقْضَى أَجَلٌ مُسَمًّى ثُمَّ إِلَيْهِ مَرْجِعُكُمْ ثُمَّ يُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ}}<ref>«و اوست که شبانگاه (در خواب) روان شما را می‌ستاند و می‌داند که به هنگام روز چه به دست آورده‌اید سپس در همین روز شما را (از خواب) برمی‌انگیزاند تا زمانی نام‌برده سر آید؛ آنگاه بازگشتتان به سوی اوست و سپس شما را از آنچه انجام می‌دهید آگاه می‌سازد» سوره انعام، آیه ۶۰.</ref>؛ یعنی در روز شما را از [[خواب]] بیدار می‌کند.<ref>بصائر ذوی التمییز، ج ۲، ص۲۱۴؛ روض الجنان، ج ۱، ص۲۹۷.</ref> برخی این معنا را گسترش داده و آن را شامل بیدار کردن [[آفریدگان]] از خواب [[برزخ]] و ورود به عرصه [[محشر]] دانسته <ref> شرح الاسماء، ص۳۸۶.</ref> و گفته‌اند: همان‌گونه که [[حیات دنیوی]] در مقایسه با [[حیات برزخی]] [[خواب]] است حیات برزخی نیز در مقایسه با [[حیات اخروی]] و حضور در پیشگاه [[خداوند]] [[قادر]]، خواب است: {{متن قرآن|مَنْ بَعَثَنَا مِنْ مَرْقَدِنَا}}<ref>«چه کسی ما را از خوابگاه‌هامان برانگیخت؟ » سوره یس، آیه ۵۲.</ref>.<ref> شرح الاسماء، ص۱۸۳.</ref>
#مسلط کردن: {{متن قرآن|فَإِذَا جَاءَ وَعْدُ أُولَاهُمَا بَعَثْنَا عَلَيْكُمْ عِبَادًا لَنَا أُولِي بَأْسٍ شَدِيدٍ فَجَاسُوا خِلَالَ الدِّيَارِ وَكَانَ وَعْدًا مَفْعُولًا}}<ref>«و چون وعده نخست (از) آن دو (تباهی) فرا رسد بندگانی سخت جنگاور را که داریم بر شما برمی‌انگیزیم که درون خانه‌ها را جست و جو می‌کنند و (این) وعده‌ای انجام یافتنی است» سوره اسراء، آیه ۵.</ref>.<ref>بصائر ذوی التمییز، ج ۲، ص۲۱۴.</ref>
#فرستادن [[انبیا]] و [[رسل]]: {{متن قرآن|فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرِينَ وَمُنْذِرِينَ}}<ref>«پس خداوند پیامبران را مژده‌آور و بیم‌دهنده برانگیخت » سوره بقره، آیه ۲۱۳.</ref> و نیز {{متن قرآن|وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِي كُلِّ أُمَّةٍ رَسُولًا أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ فَمِنْهُمْ مَنْ هَدَى اللَّهُ وَمِنْهُمْ مَنْ حَقَّتْ عَلَيْهِ الضَّلَالَةُ فَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانْظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِينَ}}<ref>«و به راستی ما، در میان هر امّتی پیامبری برانگیختیم (تا بگوید) که خداوند را بپرستید و از طاغوت دوری گزینید آنگاه برخی از آنان را خداوند راهنمایی کرد و بر برخی دیگر گمراهی سزاوار گشت پس، در زمین گردش کنید تا بنگرید سرانجام دروغ‌انگاران چگونه بوده است» سوره نحل، آیه ۳۶.</ref>.<ref>موسوعة له الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۲۶۵.</ref>
#زنده گردانیدن پس از [[مرگ]]، اعم از اینکه در [[دنیا]] و به معنای [[رجعت]]: {{متن قرآن|ثُمَّ بَعَثْنَاكُمْ مِنْ بَعْدِ مَوْتِكُمْ}}<ref>«پس مرگتان شما را برانگیختیم» سوره بقره، آیه ۵۶.</ref>.<ref>بصائر ذوی التمییز، ج ۲، ص۲۱۴؛ مجمع البیان، ج ۱، ص۲۴۱؛ روض الجنان، ج ۱، ص۲۹۷.</ref> یا [[زنده کردن]] در [[قیامت]] و [[حشر]] باشد: {{متن قرآن|ثُمَّ إِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ تُبْعَثُونَ}}<ref>«آنگاه به یقین شما در روز رستخیز برانگیخته خواهید شد» سوره مؤمنون، آیه ۱۶.</ref>
#بیرون آوردن از [[قبر]]: {{متن قرآن|أَنَّ اللَّهَ يَبْعَثُ مَنْ فِي الْقُبُورِ}}<ref>«خداوند آن کسان را که در گورند برمی‌انگیزد» سوره حج، آیه ۷.</ref> و {{متن قرآن|قَالُوا يَا وَيْلَنَا مَنْ بَعَثَنَا مِنْ مَرْقَدِنَا هَذَا مَا وَعَدَ الرَّحْمَنُ وَصَدَقَ الْمُرْسَلُونَ}}<ref>«می‌گویند: وای بر ما چه کسی ما را از خوابگاه‌هامان برانگیخت؟ این همان است که (خداوند) بخشنده وعده کرده است و پیامبران درست گفته‌اند» سوره یس، آیه ۵۲.</ref>.<ref>بصائر ذوی التمییز، ج ۲، ص۲۱۵؛ موسوعة له الاسماء الحسنی، ج۱، ص۲۶۶.</ref>

برخی از شارحان [[اسمای الهی]] نیز برای باعث معانی گوناگونی ذکر کرده‌اند که مانند معانی گذشته لازمه معنای اصلی باعث است؛ از جمله: [[نگهدارنده]] [[بنده]] در هنگام [[سقوط]] و [[دستگیری]] کردن از وی،<ref>الاسماء والصفات، ج ۱، ص۱۴۹.</ref> [[پناه]] دهنده [[بندگان]] در هنگام عجز و [[ناتوانی]] و قبول کننده [[توبه]] بعد از [[گناه]]،<ref>موسوعة له الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۲۶۵.</ref> وادار کننده [[بندگان]] به کارهای سترگ و [[ارزشمند]] و بازدارنده از وسوسه‌های [[شیطانی]]،<ref>موسوعة له الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۲۶۶.</ref> برانگیزاننده [[انسان‌ها]] به [[طاعت]] و [[فرمانبرداری]] <ref> الاسنی فی شرح الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۴۷۶.</ref> و [[پاک]] کردن دل‌هایشان از [[هوا و هوس]] و مبرا کردن اعمالشان از پلشتی و دنس،<ref>موسوعة له الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۲۶۶.</ref> برانگیزاننده [[اراده‌ها]] برای دستیابی به [[مقام]] [[توحید]] <ref>موسوعة له الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۲۶۶.</ref> و آشکار کننده آنچه در [[عالم غیب]] است <ref>موسوعة له الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۲۶۵.</ref>.<ref>[[احمد جمالی|جمالی، احمد]]، [[بالغ (مقاله)|مقاله «بالغ»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۵، ص ۲۹۱-۲۹۳.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
#[[پرونده:000056.jpg|22px]] [[احمد جمالی|جمالی، احمد]]، [[بالغ (مقاله)|مقاله «بالغ»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵ (کتاب)|'''دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}
[[رده:مدخل]]
[[رده:اسماء و صفات الهی]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۴۱
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	# [[الهام]] کردن؛ در ماجرای [[قتل]] [[هابیل]] [[خداوند]] به کلاغی [[الهام]] کرد تا [[زمین]] را بکاود: {{متن قرآن\|فَبَعَثَ اللَّهُ غُرَابًا يَبْحَثُ فِي الْأَرْضِ}}<ref>«خداوند کلاغی را برانگیخت که زمین را می‌کاوید» سوره مائده، آیه ۳۱.</ref><ref>بصائر ذوی التمییز، ج ۲، ص۲۱۴؛ روض الجنان، ج ۱، ص۲۹۷.</ref>		# [[الهام]] کردن؛ در ماجرای [[قتل]] [[هابیل]] [[خداوند]] به کلاغی [[الهام]] کرد تا [[زمین]] را بکاود: {{متن قرآن\|فَبَعَثَ اللَّهُ غُرَابًا يَبْحَثُ فِي الْأَرْضِ}}<ref>«خداوند کلاغی را برانگیخت که زمین را می‌کاوید» سوره مائده، آیه ۳۱.</ref><ref>بصائر ذوی التمییز، ج ۲، ص۲۱۴؛ روض الجنان، ج ۱، ص۲۹۷.</ref>
	# [[جعل]] و قرار دادن؛ در داستان [[طالوت]] خداوند وی را [[زمامدار]] و [[فرمانده سپاه]] قرار داد: {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوتَ مَلِكًا}}<ref>«خداوند طالوت را به پادشاهی شما گمارده است» سوره بقره، آیه ۲۴۷.</ref><ref>مجمع البیان، ج ۲، ص۶۱۲؛ روض الجنان، ج ۱، ص۲۹۷.</ref>		# [[جعل]] و قرار دادن؛ در داستان [[طالوت]] خداوند وی را [[زمامدار]] و [[فرمانده سپاه]] قرار داد: {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوتَ مَلِكًا}}<ref>«خداوند طالوت را به پادشاهی شما گمارده است» سوره بقره، آیه ۲۴۷.</ref><ref>مجمع البیان، ج ۲، ص۶۱۲؛ روض الجنان، ج ۱، ص۲۹۷.</ref>
	#بیدار کردن از [[خواب]]: {{متن قرآن\|وَهُوَ الَّذِي يَتَوَفَّاكُمْ بِاللَّيْلِ وَيَعْلَمُ مَا جَرَحْتُمْ بِالنَّهَارِ ثُمَّ يَبْعَثُكُمْ فِيهِ لِيُقْضَى أَجَلٌ مُسَمًّى ثُمَّ إِلَيْهِ مَرْجِعُكُمْ ثُمَّ يُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ}}<ref>«و اوست که شبانگاه (در خواب) روان شما را می‌ستاند و می‌داند که به هنگام روز چه به دست آورده‌اید سپس در همین روز شما را (از خواب) برمی‌انگیزاند تا زمانی نام‌برده سر آید؛ آنگاه بازگشتتان به سوی اوست و سپس شما را از آنچه انجام می‌دهید آگاه می‌سازد» سوره انعام، آیه ۶۰.</ref>؛ یعنی در روز شما را از [[خواب]] بیدار می‌کند.<ref>بصائر ذوی التمییز، ج ۲، ص۲۱۴؛ روض الجنان، ج ۱، ص۲۹۷.</ref> برخی این معنا را گسترش داده و آن را شامل بیدار کردن [[آفریدگان]] از خواب [[برزخ]] و ورود به عرصه [[محشر]] دانسته <ref> شرح الاسماء، ص۳۸۶.</ref> و گفته‌اند: همان‌گونه که [[حیات دنیوی]] در مقایسه با [[حیات برزخی]] [[خواب]] است حیات برزخی نیز در مقایسه با [[حیات اخروی]] و حضور در پیشگاه [[خداوند]] [[قادر]]، خواب است: {{متن قرآن\|مَنْ بَعَثَنَا مِنْ مَرْقَدِنَا}}<ref>«چه کسی ما را از خوابگاه‌هامان برانگیخت؟» سوره یس، آیه ۵۲.</ref><ref> شرح الاسماء، ص۱۸۳.</ref>		# بیدار کردن از [[خواب]]: {{متن قرآن\|وَهُوَ الَّذِي يَتَوَفَّاكُمْ بِاللَّيْلِ وَيَعْلَمُ مَا جَرَحْتُمْ بِالنَّهَارِ ثُمَّ يَبْعَثُكُمْ فِيهِ لِيُقْضَى أَجَلٌ مُسَمًّى ثُمَّ إِلَيْهِ مَرْجِعُكُمْ ثُمَّ يُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ}}<ref>«و اوست که شبانگاه (در خواب) روان شما را می‌ستاند و می‌داند که به هنگام روز چه به دست آورده‌اید سپس در همین روز شما را (از خواب) برمی‌انگیزاند تا زمانی نام‌برده سر آید؛ آنگاه بازگشتتان به سوی اوست و سپس شما را از آنچه انجام می‌دهید آگاه می‌سازد» سوره انعام، آیه ۶۰.</ref>؛ یعنی در روز شما را از [[خواب]] بیدار می‌کند.<ref>بصائر ذوی التمییز، ج ۲، ص۲۱۴؛ روض الجنان، ج ۱، ص۲۹۷.</ref> برخی این معنا را گسترش داده و آن را شامل بیدار کردن [[آفریدگان]] از خواب [[برزخ]] و ورود به عرصه [[محشر]] دانسته <ref> شرح الاسماء، ص۳۸۶.</ref> و گفته‌اند: همان‌گونه که [[حیات دنیوی]] در مقایسه با [[حیات برزخی]] [[خواب]] است حیات برزخی نیز در مقایسه با [[حیات اخروی]] و حضور در پیشگاه [[خداوند]] [[قادر]]، خواب است: {{متن قرآن\|مَنْ بَعَثَنَا مِنْ مَرْقَدِنَا}}<ref>«چه کسی ما را از خوابگاه‌هامان برانگیخت؟» سوره یس، آیه ۵۲.</ref><ref> شرح الاسماء، ص۱۸۳.</ref>
	#مسلط کردن: {{متن قرآن\|فَإِذَا جَاءَ وَعْدُ أُولَاهُمَا بَعَثْنَا عَلَيْكُمْ عِبَادًا لَنَا أُولِي بَأْسٍ شَدِيدٍ فَجَاسُوا خِلَالَ الدِّيَارِ وَكَانَ وَعْدًا مَفْعُولًا}}<ref>«و چون وعده نخست (از) آن دو (تباهی) فرا رسد بندگانی سخت جنگاور را که داریم بر شما برمی‌انگیزیم که درون خانه‌ها را جست و جو می‌کنند و (این) وعده‌ای انجام یافتنی است» سوره اسراء، آیه ۵.</ref><ref>بصائر ذوی التمییز، ج ۲، ص۲۱۴.</ref>		# مسلط کردن: {{متن قرآن\|فَإِذَا جَاءَ وَعْدُ أُولَاهُمَا بَعَثْنَا عَلَيْكُمْ عِبَادًا لَنَا أُولِي بَأْسٍ شَدِيدٍ فَجَاسُوا خِلَالَ الدِّيَارِ وَكَانَ وَعْدًا مَفْعُولًا}}<ref>«و چون وعده نخست (از) آن دو (تباهی) فرا رسد بندگانی سخت جنگاور را که داریم بر شما برمی‌انگیزیم که درون خانه‌ها را جست و جو می‌کنند و (این) وعده‌ای انجام یافتنی است» سوره اسراء، آیه ۵.</ref><ref>بصائر ذوی التمییز، ج ۲، ص۲۱۴.</ref>
	#فرستادن [[انبیا]] و [[رسل]]: {{متن قرآن\|فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرِينَ وَمُنْذِرِينَ}}<ref>«پس خداوند پیامبران را مژده‌آور و بیم‌دهنده برانگیخت» سوره بقره، آیه ۲۱۳.</ref> و نیز {{متن قرآن\|وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِي كُلِّ أُمَّةٍ رَسُولًا أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ فَمِنْهُمْ مَنْ هَدَى اللَّهُ وَمِنْهُمْ مَنْ حَقَّتْ عَلَيْهِ الضَّلَالَةُ فَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانْظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِينَ}}<ref>«و به راستی ما، در میان هر امّتی پیامبری برانگیختیم (تا بگوید) که خداوند را بپرستید و از طاغوت دوری گزینید آنگاه برخی از آنان را خداوند راهنمایی کرد و بر برخی دیگر گمراهی سزاوار گشت پس، در زمین گردش کنید تا بنگرید سرانجام دروغ‌انگاران چگونه بوده است» سوره نحل، آیه ۳۶.</ref><ref>موسوعة له الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۲۶۵.</ref>		# فرستادن [[انبیا]] و [[رسل]]: {{متن قرآن\|فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرِينَ وَمُنْذِرِينَ}}<ref>«پس خداوند پیامبران را مژده‌آور و بیم‌دهنده برانگیخت» سوره بقره، آیه ۲۱۳.</ref> و نیز {{متن قرآن\|وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِي كُلِّ أُمَّةٍ رَسُولًا أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ فَمِنْهُمْ مَنْ هَدَى اللَّهُ وَمِنْهُمْ مَنْ حَقَّتْ عَلَيْهِ الضَّلَالَةُ فَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانْظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِينَ}}<ref>«و به راستی ما، در میان هر امّتی پیامبری برانگیختیم (تا بگوید) که خداوند را بپرستید و از طاغوت دوری گزینید آنگاه برخی از آنان را خداوند راهنمایی کرد و بر برخی دیگر گمراهی سزاوار گشت پس، در زمین گردش کنید تا بنگرید سرانجام دروغ‌انگاران چگونه بوده است» سوره نحل، آیه ۳۶.</ref><ref>موسوعة له الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۲۶۵.</ref>
	#زنده گردانیدن پس از [[مرگ]]، اعم از اینکه در [[دنیا]] و به معنای [[رجعت]]: {{متن قرآن\|ثُمَّ بَعَثْنَاكُمْ مِنْ بَعْدِ مَوْتِكُمْ}}<ref>«پس مرگتان شما را برانگیختیم» سوره بقره، آیه ۵۶.</ref><ref>بصائر ذوی التمییز، ج ۲، ص۲۱۴؛ مجمع البیان، ج ۱، ص۲۴۱؛ روض الجنان، ج ۱، ص۲۹۷.</ref> یا [[زنده کردن]] در [[قیامت]] و [[حشر]] باشد: {{متن قرآن\|ثُمَّ إِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ تُبْعَثُونَ}}<ref>«آنگاه به یقین شما در روز رستخیز برانگیخته خواهید شد» سوره مؤمنون، آیه ۱۶.</ref>		# زنده گردانیدن پس از [[مرگ]]، اعم از اینکه در [[دنیا]] و به معنای [[رجعت]]: {{متن قرآن\|ثُمَّ بَعَثْنَاكُمْ مِنْ بَعْدِ مَوْتِكُمْ}}<ref>«پس مرگتان شما را برانگیختیم» سوره بقره، آیه ۵۶.</ref><ref>بصائر ذوی التمییز، ج ۲، ص۲۱۴؛ مجمع البیان، ج ۱، ص۲۴۱؛ روض الجنان، ج ۱، ص۲۹۷.</ref> یا [[زنده کردن]] در [[قیامت]] و [[حشر]] باشد: {{متن قرآن\|ثُمَّ إِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ تُبْعَثُونَ}}<ref>«آنگاه به یقین شما در روز رستخیز برانگیخته خواهید شد» سوره مؤمنون، آیه ۱۶.</ref>
	#بیرون آوردن از [[قبر]]: {{متن قرآن\|أَنَّ اللَّهَ يَبْعَثُ مَنْ فِي الْقُبُورِ}}<ref>«خداوند آن کسان را که در گورند برمی‌انگیزد» سوره حج، آیه ۷.</ref> و {{متن قرآن\|قَالُوا يَا وَيْلَنَا مَنْ بَعَثَنَا مِنْ مَرْقَدِنَا هَذَا مَا وَعَدَ الرَّحْمَنُ وَصَدَقَ الْمُرْسَلُونَ}}<ref>«می‌گویند: وای بر ما چه کسی ما را از خوابگاه‌هامان برانگیخت؟ این همان است که (خداوند) بخشنده وعده کرده است و پیامبران درست گفته‌اند» سوره یس، آیه ۵۲.</ref><ref>بصائر ذوی التمییز، ج ۲، ص۲۱۵؛ موسوعة له الاسماء الحسنی، ج۱، ص۲۶۶.</ref>		# بیرون آوردن از [[قبر]]: {{متن قرآن\|أَنَّ اللَّهَ يَبْعَثُ مَنْ فِي الْقُبُورِ}}<ref>«خداوند آن کسان را که در گورند برمی‌انگیزد» سوره حج، آیه ۷.</ref> و {{متن قرآن\|قَالُوا يَا وَيْلَنَا مَنْ بَعَثَنَا مِنْ مَرْقَدِنَا هَذَا مَا وَعَدَ الرَّحْمَنُ وَصَدَقَ الْمُرْسَلُونَ}}<ref>«می‌گویند: وای بر ما چه کسی ما را از خوابگاه‌هامان برانگیخت؟ این همان است که (خداوند) بخشنده وعده کرده است و پیامبران درست گفته‌اند» سوره یس، آیه ۵۲.</ref><ref>بصائر ذوی التمییز، ج ۲، ص۲۱۵؛ موسوعة له الاسماء الحسنی، ج۱، ص۲۶۶.</ref>

	برخی از شارحان [[اسمای الهی]] نیز برای باعث معانی گوناگونی ذکر کرده‌اند که مانند معانی گذشته لازمه معنای اصلی باعث است؛ از جمله: [[نگهدارنده]] [[بنده]] در هنگام [[سقوط]] و [[دستگیری]] کردن از وی،<ref>الاسماء والصفات، ج ۱، ص۱۴۹.</ref> [[پناه]] دهنده [[بندگان]] در هنگام عجز و [[ناتوانی]] و قبول کننده [[توبه]] بعد از [[گناه]]،<ref>موسوعة له الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۲۶۵.</ref> وادار کننده [[بندگان]] به کارهای سترگ و [[ارزشمند]] و بازدارنده از وسوسه‌های [[شیطانی]]،<ref>موسوعة له الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۲۶۶.</ref> برانگیزاننده [[انسان‌ها]] به [[طاعت]] و [[فرمانبرداری]] <ref> الاسنی فی شرح الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۴۷۶.</ref> و [[پاک]] کردن دل‌هایشان از [[هوا و هوس]] و مبرا کردن اعمالشان از پلشتی و دنس،<ref>موسوعة له الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۲۶۶.</ref> برانگیزاننده [[اراده‌ها]] برای دستیابی به [[مقام]] [[توحید]] <ref>موسوعة له الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۲۶۶.</ref> و آشکار کننده آنچه در [[عالم غیب]] است <ref>موسوعة له الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۲۶۵.</ref><ref>[[ابوطالب طالبی دارابی\|طالبی دارابی، ابوطالب]]، [[باعث - طالبی دارابی (مقاله)\|مقاله «باعث»]]،[[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۵، ص ۲۹۱-۲۹۳.</ref>		برخی از شارحان [[اسمای الهی]] نیز برای باعث معانی گوناگونی ذکر کرده‌اند که مانند معانی گذشته لازمه معنای اصلی باعث است؛ از جمله: [[نگهدارنده]] [[بنده]] در هنگام [[سقوط]] و [[دستگیری]] کردن از وی،<ref>الاسماء والصفات، ج ۱، ص۱۴۹.</ref> [[پناه]] دهنده [[بندگان]] در هنگام عجز و [[ناتوانی]] و قبول کننده [[توبه]] بعد از [[گناه]]،<ref>موسوعة له الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۲۶۵.</ref> وادار کننده [[بندگان]] به کارهای سترگ و [[ارزشمند]] و بازدارنده از وسوسه‌های [[شیطانی]]،<ref>موسوعة له الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۲۶۶.</ref> برانگیزاننده [[انسان‌ها]] به [[طاعت]] و [[فرمانبرداری]] <ref> الاسنی فی شرح الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۴۷۶.</ref> و [[پاک]] کردن دل‌هایشان از [[هوا و هوس]] و مبرا کردن اعمالشان از پلشتی و دنس،<ref>موسوعة له الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۲۶۶.</ref> برانگیزاننده [[اراده‌ها]] برای دستیابی به [[مقام]] [[توحید]] <ref>موسوعة له الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۲۶۶.</ref> و آشکار کننده آنچه در [[عالم غیب]] است <ref>موسوعة له الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۲۶۵.</ref><ref>[[ابوطالب طالبی دارابی\|طالبی دارابی، ابوطالب]]، [[باعث - طالبی دارابی (مقاله)\|مقاله «باعث»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۵، ص ۲۹۱-۲۹۳.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۲:۴۸
خط ۱۲:		خط ۱۲:

	در [[قرآن کریم]] صریحاً نیامده؛ اما مشتقات ماده آن ۶۷ بار در [[قرآن]] به کار رفته <ref>المعجم الاحصائی؛، ج ۱، ص۳۸۱.</ref> و بیشتر در موارد [[زنده کردن]] و زنده شدن پس از [[مرگ]]، اعم از [[حیات]] دوباره در [[روز قیامت]] که از آن به [[حشر]] و [[معاد]] تعبیر می‌شود و نیز فرستادن [[انبیا]] به کار رفته است. [[مفسران]] با توجه به موارد استعمال [[بعث]] و مشتقات آن در قرآن کریم معانی متعددی از آن گرفته‌اند که عبارت است از:		در [[قرآن کریم]] صریحاً نیامده؛ اما مشتقات ماده آن ۶۷ بار در [[قرآن]] به کار رفته <ref>المعجم الاحصائی؛، ج ۱، ص۳۸۱.</ref> و بیشتر در موارد [[زنده کردن]] و زنده شدن پس از [[مرگ]]، اعم از [[حیات]] دوباره در [[روز قیامت]] که از آن به [[حشر]] و [[معاد]] تعبیر می‌شود و نیز فرستادن [[انبیا]] به کار رفته است. [[مفسران]] با توجه به موارد استعمال [[بعث]] و مشتقات آن در قرآن کریم معانی متعددی از آن گرفته‌اند که عبارت است از:
	#[[الهام]] کردن؛ در ماجرای [[قتل]] [[هابیل]] [[خداوند]] به کلاغی [[الهام]] کرد تا [[زمین]] را بکاود: {{متن قرآن\|فَبَعَثَ اللَّهُ غُرَابًا يَبْحَثُ فِي الْأَرْضِ}}<ref>«خداوند کلاغی را برانگیخت که زمین را ~~می‌کاوید »~~ سوره مائده، آیه ۳۱.</ref>.<ref>بصائر ذوی التمییز، ج ۲، ص۲۱۴؛ روض الجنان، ج ۱، ص۲۹۷.</ref>		# [[الهام]] کردن؛ در ماجرای [[قتل]] [[هابیل]] [[خداوند]] به کلاغی [[الهام]] کرد تا [[زمین]] را بکاود: {{متن قرآن\|فَبَعَثَ اللَّهُ غُرَابًا يَبْحَثُ فِي الْأَرْضِ}}<ref>«خداوند کلاغی را برانگیخت که زمین را می‌کاوید» سوره مائده، آیه ۳۱.</ref><ref>بصائر ذوی التمییز، ج ۲، ص۲۱۴؛ روض الجنان، ج ۱، ص۲۹۷.</ref>
	#[[جعل]] و قرار دادن؛ در داستان [[طالوت]] خداوند وی را [[زمامدار]] و [[فرمانده سپاه]] قرار داد: {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوتَ مَلِكًا}}<ref>«خداوند طالوت را به پادشاهی شما گمارده است» سوره بقره، آیه ۲۴۷.</ref>.<ref>مجمع البیان، ج ۲، ص۶۱۲؛ روض الجنان، ج ۱، ص۲۹۷.</ref>		# [[جعل]] و قرار دادن؛ در داستان [[طالوت]] خداوند وی را [[زمامدار]] و [[فرمانده سپاه]] قرار داد: {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوتَ مَلِكًا}}<ref>«خداوند طالوت را به پادشاهی شما گمارده است» سوره بقره، آیه ۲۴۷.</ref><ref>مجمع البیان، ج ۲، ص۶۱۲؛ روض الجنان، ج ۱، ص۲۹۷.</ref>
	#بیدار کردن از [[خواب]]: {{متن قرآن\|وَهُوَ الَّذِي يَتَوَفَّاكُمْ بِاللَّيْلِ وَيَعْلَمُ مَا جَرَحْتُمْ بِالنَّهَارِ ثُمَّ يَبْعَثُكُمْ فِيهِ لِيُقْضَى أَجَلٌ مُسَمًّى ثُمَّ إِلَيْهِ مَرْجِعُكُمْ ثُمَّ يُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ}}<ref>«و اوست که شبانگاه (در خواب) روان شما را می‌ستاند و می‌داند که به هنگام روز چه به دست آورده‌اید سپس در همین روز شما را (از خواب) برمی‌انگیزاند تا زمانی نام‌برده سر آید؛ آنگاه بازگشتتان به سوی اوست و سپس شما را از آنچه انجام می‌دهید آگاه می‌سازد» سوره انعام، آیه ۶۰.</ref>؛ یعنی در روز شما را از [[خواب]] بیدار می‌کند.<ref>بصائر ذوی التمییز، ج ۲، ص۲۱۴؛ روض الجنان، ج ۱، ص۲۹۷.</ref> برخی این معنا را گسترش داده و آن را شامل بیدار کردن [[آفریدگان]] از خواب [[برزخ]] و ورود به عرصه [[محشر]] دانسته <ref> شرح الاسماء، ص۳۸۶.</ref> و گفته‌اند: همان‌گونه که [[حیات دنیوی]] در مقایسه با [[حیات برزخی]] [[خواب]] است حیات برزخی نیز در مقایسه با [[حیات اخروی]] و حضور در پیشگاه [[خداوند]] [[قادر]]، خواب است: {{متن قرآن\|مَنْ بَعَثَنَا مِنْ مَرْقَدِنَا}}<ref>«چه کسی ما را از خوابگاه‌هامان ~~برانگیخت؟ »~~ سوره یس، آیه ۵۲.</ref>.<ref> شرح الاسماء، ص۱۸۳.</ref>		#بیدار کردن از [[خواب]]: {{متن قرآن\|وَهُوَ الَّذِي يَتَوَفَّاكُمْ بِاللَّيْلِ وَيَعْلَمُ مَا جَرَحْتُمْ بِالنَّهَارِ ثُمَّ يَبْعَثُكُمْ فِيهِ لِيُقْضَى أَجَلٌ مُسَمًّى ثُمَّ إِلَيْهِ مَرْجِعُكُمْ ثُمَّ يُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ}}<ref>«و اوست که شبانگاه (در خواب) روان شما را می‌ستاند و می‌داند که به هنگام روز چه به دست آورده‌اید سپس در همین روز شما را (از خواب) برمی‌انگیزاند تا زمانی نام‌برده سر آید؛ آنگاه بازگشتتان به سوی اوست و سپس شما را از آنچه انجام می‌دهید آگاه می‌سازد» سوره انعام، آیه ۶۰.</ref>؛ یعنی در روز شما را از [[خواب]] بیدار می‌کند.<ref>بصائر ذوی التمییز، ج ۲، ص۲۱۴؛ روض الجنان، ج ۱، ص۲۹۷.</ref> برخی این معنا را گسترش داده و آن را شامل بیدار کردن [[آفریدگان]] از خواب [[برزخ]] و ورود به عرصه [[محشر]] دانسته <ref> شرح الاسماء، ص۳۸۶.</ref> و گفته‌اند: همان‌گونه که [[حیات دنیوی]] در مقایسه با [[حیات برزخی]] [[خواب]] است حیات برزخی نیز در مقایسه با [[حیات اخروی]] و حضور در پیشگاه [[خداوند]] [[قادر]]، خواب است: {{متن قرآن\|مَنْ بَعَثَنَا مِنْ مَرْقَدِنَا}}<ref>«چه کسی ما را از خوابگاه‌هامان برانگیخت؟» سوره یس، آیه ۵۲.</ref><ref> شرح الاسماء، ص۱۸۳.</ref>
	#مسلط کردن: {{متن قرآن\|فَإِذَا جَاءَ وَعْدُ أُولَاهُمَا بَعَثْنَا عَلَيْكُمْ عِبَادًا لَنَا أُولِي بَأْسٍ شَدِيدٍ فَجَاسُوا خِلَالَ الدِّيَارِ وَكَانَ وَعْدًا مَفْعُولًا}}<ref>«و چون وعده نخست (از) آن دو (تباهی) فرا رسد بندگانی سخت جنگاور را که داریم بر شما برمی‌انگیزیم که درون خانه‌ها را جست و جو می‌کنند و (این) وعده‌ای انجام یافتنی است» سوره اسراء، آیه ۵.</ref>.<ref>بصائر ذوی التمییز، ج ۲، ص۲۱۴.</ref>		#مسلط کردن: {{متن قرآن\|فَإِذَا جَاءَ وَعْدُ أُولَاهُمَا بَعَثْنَا عَلَيْكُمْ عِبَادًا لَنَا أُولِي بَأْسٍ شَدِيدٍ فَجَاسُوا خِلَالَ الدِّيَارِ وَكَانَ وَعْدًا مَفْعُولًا}}<ref>«و چون وعده نخست (از) آن دو (تباهی) فرا رسد بندگانی سخت جنگاور را که داریم بر شما برمی‌انگیزیم که درون خانه‌ها را جست و جو می‌کنند و (این) وعده‌ای انجام یافتنی است» سوره اسراء، آیه ۵.</ref><ref>بصائر ذوی التمییز، ج ۲، ص۲۱۴.</ref>
	#فرستادن [[انبیا]] و [[رسل]]: {{متن قرآن\|فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرِينَ وَمُنْذِرِينَ}}<ref>«پس خداوند پیامبران را مژده‌آور و بیم‌دهنده ~~برانگیخت »~~ سوره بقره، آیه ۲۱۳.</ref> و نیز {{متن قرآن\|وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِي كُلِّ أُمَّةٍ رَسُولًا أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ فَمِنْهُمْ مَنْ هَدَى اللَّهُ وَمِنْهُمْ مَنْ حَقَّتْ عَلَيْهِ الضَّلَالَةُ فَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانْظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِينَ}}<ref>«و به راستی ما، در میان هر امّتی پیامبری برانگیختیم (تا بگوید) که خداوند را بپرستید و از طاغوت دوری گزینید آنگاه برخی از آنان را خداوند راهنمایی کرد و بر برخی دیگر گمراهی سزاوار گشت پس، در زمین گردش کنید تا بنگرید سرانجام دروغ‌انگاران چگونه بوده است» سوره نحل، آیه ۳۶.</ref>.<ref>موسوعة له الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۲۶۵.</ref>		#فرستادن [[انبیا]] و [[رسل]]: {{متن قرآن\|فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرِينَ وَمُنْذِرِينَ}}<ref>«پس خداوند پیامبران را مژده‌آور و بیم‌دهنده برانگیخت» سوره بقره، آیه ۲۱۳.</ref> و نیز {{متن قرآن\|وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِي كُلِّ أُمَّةٍ رَسُولًا أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ فَمِنْهُمْ مَنْ هَدَى اللَّهُ وَمِنْهُمْ مَنْ حَقَّتْ عَلَيْهِ الضَّلَالَةُ فَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانْظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِينَ}}<ref>«و به راستی ما، در میان هر امّتی پیامبری برانگیختیم (تا بگوید) که خداوند را بپرستید و از طاغوت دوری گزینید آنگاه برخی از آنان را خداوند راهنمایی کرد و بر برخی دیگر گمراهی سزاوار گشت پس، در زمین گردش کنید تا بنگرید سرانجام دروغ‌انگاران چگونه بوده است» سوره نحل، آیه ۳۶.</ref><ref>موسوعة له الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۲۶۵.</ref>
	#زنده گردانیدن پس از [[مرگ]]، اعم از اینکه در [[دنیا]] و به معنای [[رجعت]]: {{متن قرآن\|ثُمَّ بَعَثْنَاكُمْ مِنْ بَعْدِ مَوْتِكُمْ}}<ref>«پس مرگتان شما را برانگیختیم» سوره بقره، آیه ۵۶.</ref>.<ref>بصائر ذوی التمییز، ج ۲، ص۲۱۴؛ مجمع البیان، ج ۱، ص۲۴۱؛ روض الجنان، ج ۱، ص۲۹۷.</ref> یا [[زنده کردن]] در [[قیامت]] و [[حشر]] باشد: {{متن قرآن\|ثُمَّ إِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ تُبْعَثُونَ}}<ref>«آنگاه به یقین شما در روز رستخیز برانگیخته خواهید شد» سوره مؤمنون، آیه ۱۶.</ref>		#زنده گردانیدن پس از [[مرگ]]، اعم از اینکه در [[دنیا]] و به معنای [[رجعت]]: {{متن قرآن\|ثُمَّ بَعَثْنَاكُمْ مِنْ بَعْدِ مَوْتِكُمْ}}<ref>«پس مرگتان شما را برانگیختیم» سوره بقره، آیه ۵۶.</ref><ref>بصائر ذوی التمییز، ج ۲، ص۲۱۴؛ مجمع البیان، ج ۱، ص۲۴۱؛ روض الجنان، ج ۱، ص۲۹۷.</ref> یا [[زنده کردن]] در [[قیامت]] و [[حشر]] باشد: {{متن قرآن\|ثُمَّ إِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ تُبْعَثُونَ}}<ref>«آنگاه به یقین شما در روز رستخیز برانگیخته خواهید شد» سوره مؤمنون، آیه ۱۶.</ref>
	#بیرون آوردن از [[قبر]]: {{متن قرآن\|أَنَّ اللَّهَ يَبْعَثُ مَنْ فِي الْقُبُورِ}}<ref>«خداوند آن کسان را که در گورند برمی‌انگیزد» سوره حج، آیه ۷.</ref> و {{متن قرآن\|قَالُوا يَا وَيْلَنَا مَنْ بَعَثَنَا مِنْ مَرْقَدِنَا هَذَا مَا وَعَدَ الرَّحْمَنُ وَصَدَقَ الْمُرْسَلُونَ}}<ref>«می‌گویند: وای بر ما چه کسی ما را از خوابگاه‌هامان برانگیخت؟ این همان است که (خداوند) بخشنده وعده کرده است و پیامبران درست گفته‌اند» سوره یس، آیه ۵۲.</ref>.<ref>بصائر ذوی التمییز، ج ۲، ص۲۱۵؛ موسوعة له الاسماء الحسنی، ج۱، ص۲۶۶.</ref>		#بیرون آوردن از [[قبر]]: {{متن قرآن\|أَنَّ اللَّهَ يَبْعَثُ مَنْ فِي الْقُبُورِ}}<ref>«خداوند آن کسان را که در گورند برمی‌انگیزد» سوره حج، آیه ۷.</ref> و {{متن قرآن\|قَالُوا يَا وَيْلَنَا مَنْ بَعَثَنَا مِنْ مَرْقَدِنَا هَذَا مَا وَعَدَ الرَّحْمَنُ وَصَدَقَ الْمُرْسَلُونَ}}<ref>«می‌گویند: وای بر ما چه کسی ما را از خوابگاه‌هامان برانگیخت؟ این همان است که (خداوند) بخشنده وعده کرده است و پیامبران درست گفته‌اند» سوره یس، آیه ۵۲.</ref><ref>بصائر ذوی التمییز، ج ۲، ص۲۱۵؛ موسوعة له الاسماء الحسنی، ج۱، ص۲۶۶.</ref>

	برخی از شارحان [[اسمای الهی]] نیز برای باعث معانی گوناگونی ذکر کرده‌اند که مانند معانی گذشته لازمه معنای اصلی باعث است؛ از جمله: [[نگهدارنده]] [[بنده]] در هنگام [[سقوط]] و [[دستگیری]] کردن از وی،<ref>الاسماء والصفات، ج ۱، ص۱۴۹.</ref> [[پناه]] دهنده [[بندگان]] در هنگام عجز و [[ناتوانی]] و قبول کننده [[توبه]] بعد از [[گناه]]،<ref>موسوعة له الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۲۶۵.</ref> وادار کننده [[بندگان]] به کارهای سترگ و [[ارزشمند]] و بازدارنده از وسوسه‌های [[شیطانی]]،<ref>موسوعة له الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۲۶۶.</ref> برانگیزاننده [[انسان‌ها]] به [[طاعت]] و [[فرمانبرداری]] <ref> الاسنی فی شرح الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۴۷۶.</ref> و [[پاک]] کردن دل‌هایشان از [[هوا و هوس]] و مبرا کردن اعمالشان از پلشتی و دنس،<ref>موسوعة له الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۲۶۶.</ref> برانگیزاننده [[اراده‌ها]] برای دستیابی به [[مقام]] [[توحید]] <ref>موسوعة له الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۲۶۶.</ref> و آشکار کننده آنچه در [[عالم غیب]] است <ref>موسوعة له الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۲۶۵.</ref>.<ref>[[ابوطالب طالبی دارابی\|طالبی دارابی، ابوطالب]]، [[باعث - طالبی دارابی (مقاله)\|مقاله «باعث»]]،[[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۵، ص ۲۹۱-۲۹۳.</ref>		برخی از شارحان [[اسمای الهی]] نیز برای باعث معانی گوناگونی ذکر کرده‌اند که مانند معانی گذشته لازمه معنای اصلی باعث است؛ از جمله: [[نگهدارنده]] [[بنده]] در هنگام [[سقوط]] و [[دستگیری]] کردن از وی،<ref>الاسماء والصفات، ج ۱، ص۱۴۹.</ref> [[پناه]] دهنده [[بندگان]] در هنگام عجز و [[ناتوانی]] و قبول کننده [[توبه]] بعد از [[گناه]]،<ref>موسوعة له الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۲۶۵.</ref> وادار کننده [[بندگان]] به کارهای سترگ و [[ارزشمند]] و بازدارنده از وسوسه‌های [[شیطانی]]،<ref>موسوعة له الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۲۶۶.</ref> برانگیزاننده [[انسان‌ها]] به [[طاعت]] و [[فرمانبرداری]] <ref> الاسنی فی شرح الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۴۷۶.</ref> و [[پاک]] کردن دل‌هایشان از [[هوا و هوس]] و مبرا کردن اعمالشان از پلشتی و دنس،<ref>موسوعة له الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۲۶۶.</ref> برانگیزاننده [[اراده‌ها]] برای دستیابی به [[مقام]] [[توحید]] <ref>موسوعة له الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۲۶۶.</ref> و آشکار کننده آنچه در [[عالم غیب]] است <ref>موسوعة له الاسماء الحسنی، ج ۱، ص۲۶۵.</ref><ref>[[ابوطالب طالبی دارابی\|طالبی دارابی، ابوطالب]]، [[باعث - طالبی دارابی (مقاله)\|مقاله «باعث»]]،[[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۵، ص ۲۹۱-۲۹۳.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	#[[پرونده:000056.jpg\|22px]] [[ابوطالب طالبی دارابی\|طالبی دارابی، ابوطالب]]، [[باعث - طالبی دارابی (مقاله)\|مقاله «باعث»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵ (کتاب)\|'''دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵''']]		# [[پرونده:000056.jpg\|22px]] [[ابوطالب طالبی دارابی\|طالبی دارابی، ابوطالب]]، [[باعث - طالبی دارابی (مقاله)\|مقاله «باعث»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵ (کتاب)\|'''دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}