بحث:آخرت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: جایگزینی متن - 'ef>محمد علی زکریایی|زکریایی' به 'ef>[[محمد علی زکریایی|زکریایی'

2023-08-29T07:33:26Z

جایگزینی متن - 'ef>محمد علی زکریایی|زکریایی' به 'ef>[[محمد علی زکریایی|زکریایی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۰۳
خط ۷۲:		خط ۷۲:

	== معناشناسی ==		== معناشناسی ==
	آخرت به معنای واپسین و ناظر به [[حیات]] پس از [[مرگ]] و [[جهان]] [[پاداش]] و [[کیفر]] است. آخرت گاهی در مقابل [[دنیا]] قرار می‌گیرد و گاهی در مقابل اولی. اگر کلمه دنیا به معنای [[قرب]] و نزدیکی باشد معنای آخرت یعنی زندگانی دورتر ما و اگر [[دنیا]] به معنای سطح پایین باشد، آخرت یعنی آنکه در سطح بالاتر قرار دارد<ref>[[مرتضی مطهری]]، [[آشنایی با قرآن]]، جلد اول و دوم، ص۱۳۸.</ref>.<ref>محمد علی زکریایی\|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)\|فرهنگ مطهر]]، ص ۴۱.</ref> باید توجه داشت [[ایمان]] به آخرت از آموزه‌های بنیادی [[دین اسلام]] و [[ادیان پیشین]] است<ref>ر.ک: تفسیر نمونه‌، ۱۹/ ۷۱ و ۲۵/ ۴۰۱.</ref>.<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 40.</ref>		آخرت به معنای واپسین و ناظر به [[حیات]] پس از [[مرگ]] و [[جهان]] [[پاداش]] و [[کیفر]] است. آخرت گاهی در مقابل [[دنیا]] قرار می‌گیرد و گاهی در مقابل اولی. اگر کلمه دنیا به معنای [[قرب]] و نزدیکی باشد معنای آخرت یعنی زندگانی دورتر ما و اگر [[دنیا]] به معنای سطح پایین باشد، آخرت یعنی آنکه در سطح بالاتر قرار دارد<ref>[[مرتضی مطهری]]، [[آشنایی با قرآن]]، جلد اول و دوم، ص۱۳۸.</ref>.<ref>[[محمد علی زکریایی\|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)\|فرهنگ مطهر]]، ص ۴۱.</ref> باید توجه داشت [[ایمان]] به آخرت از آموزه‌های بنیادی [[دین اسلام]] و [[ادیان پیشین]] است<ref>ر.ک: تفسیر نمونه‌، ۱۹/ ۷۱ و ۲۵/ ۴۰۱.</ref>.<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 40.</ref>
	==[[آخرت در قرآن]]==		==[[آخرت در قرآن]]==
	در آیات زیادی از [[قرآن کریم]] واژۀ آخرت به کار رفته و توضیحاتی دربارۀ آن داده شده است مانند اینکه:		در آیات زیادی از [[قرآن کریم]] واژۀ آخرت به کار رفته و توضیحاتی دربارۀ آن داده شده است مانند اینکه:

Wasity در ‏۲۳ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۳۸

2023-06-23T08:38:14Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۰۸
خط ۱:		خط ۱:
			==فهرست آخرت ==
			{{مدخل وابسته}}
			===مقدمات===
			# معناشناسی:
			## آخرت در لغت
			## آخرت در قرآن و حديث
			## آخرت در مقايسه با دنيا
			# ويژگى‌هاى آخرت:
			## قرارگاه
			## خانه هميشگى
			## خانه زندگىِ حقيقى
			## حاكميت مطلق حق
			## شهود حقايق غيبى
			## خانه پاداش كردار نيك و بد
			## دشوارى راه
			## كاميابى شايستگان
			## احاطه آخرت بر دنيا
			# اهتمام به آباد ساختن خانه آخرت
			===فصل يكم: آخرت‌شناسى===
			# نام‌گذارى آخرت
			# نخستين منزلگاه آخرت
			# مقايسه ميان آخرت و دنيا
			# ويژگى‌هاى آخرت:
			## سراى ماندن
			## سراى ماندگارى
			## سراى زندگىِ حقيقى
			## سراى حق
			## سراى بيدارى
			## سراى يقين
			## سراى سزا
			## سراى محصور در ناملايمات
			## سرايى كه احوال آن تابع شايستگى است
			## سراى محيط بر دنيا
			=== فصل دوم: اهتمام به آخرت ===
			# تشويق به آخرت‌گرايى
			# فرزند آخرت باشيد
			# ويژگى‌هاى آخرت‌گرايان
			# زنهاردهى از بى‌توجّهى به آخرت
			# اندازه پرداختن به آخرت
			# ويژگى‌هاى طالبان آخرت:
			## رغبت
			## شيفتگى
			## آمادگى
			## كوشش و تلاش
			## عمل
			## توشه برگرفتن
			# آثار اهمّيت دادن به آخرت
			=== فصل سوم: ياد آخرت===
			# تشويق به يادآورى آخرت
			# عوامل يادآورى آخرت
			# عوامل از ياد بردن آخرت:
			## آرزوى دراز
			## دارايى بسيار
			## آزمندى به دنيا
			## همنشينى با گنه‌پيشگان
			## گوش سپردن به آلات لهو و لعب
			# آثار ياد كردن آخرت
			# آثار از ياد بردنِ آخرت
			=== فصل چهارم: آباد كردن آخرت===
			# تشويق به كِشتن و آباد كردن آخرت
			# بركات آباد كردن آخرت
			# آنچه آخرت را آباد مى‌كند
			# آنچه آخرت را و يران مى‌كند
			=== فصل پنجم: سوداى آخرت===
			# تشويق به سوداى آخرت
			# معناى سوداگرى آخرت
			# زنهاردهى از سودا كردنِ آخرت به دنيا
			# نكوهش آنكه آخرتش را به دنياى ديگران بفروشد
			{{پایان مدخل وابسته}}

	'''آخرت''' جهانی است که [[انسان]] پس از [[مرگ]] به آن وارد شده و در آنجا جاودانه می‌ماند و برای آنچه در [[دنیا]] انجام داده، [[پاداش]] و یا [[کیفر]] می‌بیند.		'''آخرت''' جهانی است که [[انسان]] پس از [[مرگ]] به آن وارد شده و در آنجا جاودانه می‌ماند و برای آنچه در [[دنیا]] انجام داده، [[پاداش]] و یا [[کیفر]] می‌بیند.

Wasity در ‏۲۳ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۳۷

2023-06-23T08:37:27Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۰۷
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	==پانویس==		==پانویس==
	{{پانویس2}}		{{پانویس2}}

			==فهرست آخرت ==
			===مقدمات===
			# معناشناسی:
			## آخرت در لغت
			## آخرت در قرآن و حديث
			## آخرت در مقايسه با دنيا
			# ويژگى‌هاى آخرت:
			## قرارگاه
			## خانه هميشگى
			## خانه زندگىِ حقيقى
			## حاكميت مطلق حق
			## شهود حقايق غيبى
			## خانه پاداش كردار نيك و بد
			## دشوارى راه
			## كاميابى شايستگان
			## احاطه آخرت بر دنيا
			# اهتمام به آباد ساختن خانه آخرت
			===فصل يكم: آخرت‌شناسى===
			# نام‌گذارى آخرت
			# نخستين منزلگاه آخرت
			# مقايسه ميان آخرت و دنيا
			# ويژگى‌هاى آخرت:
			## سراى ماندن
			## سراى ماندگارى
			## سراى زندگىِ حقيقى
			## سراى حق
			## سراى بيدارى
			## سراى يقين
			## سراى سزا
			## سراى محصور در ناملايمات
			## سرايى كه احوال آن تابع شايستگى است
			## سراى محيط بر دنيا
			=== فصل دوم: اهتمام به آخرت ===
			# تشويق به آخرت‌گرايى
			# فرزند آخرت باشيد
			# ويژگى‌هاى آخرت‌گرايان
			# زنهاردهى از بى‌توجّهى به آخرت
			# اندازه پرداختن به آخرت
			# ويژگى‌هاى طالبان آخرت:
			## رغبت
			## شيفتگى
			## آمادگى
			## كوشش و تلاش
			## عمل
			## توشه برگرفتن
			# آثار اهمّيت دادن به آخرت
			=== فصل سوم: ياد آخرت===
			# تشويق به يادآورى آخرت
			# عوامل يادآورى آخرت
			# عوامل از ياد بردن آخرت:
			## آرزوى دراز
			## دارايى بسيار
			## آزمندى به دنيا
			## همنشينى با گنه‌پيشگان
			## گوش سپردن به آلات لهو و لعب
			# آثار ياد كردن آخرت
			# آثار از ياد بردنِ آخرت
			=== فصل چهارم: آباد كردن آخرت===
			# تشويق به كِشتن و آباد كردن آخرت
			# بركات آباد كردن آخرت
			# آنچه آخرت را آباد مى‌كند
			# آنچه آخرت را و يران مى‌كند
			=== فصل پنجم: سوداى آخرت===
			# تشويق به سوداى آخرت
			# معناى سوداگرى آخرت
			# زنهاردهى از سودا كردنِ آخرت به دنيا
			# نكوهش آنكه آخرتش را به دنياى ديگران بفروشد

Wasity: جایگزینی متن - '==مفهوم‌شناسی==' به '== معناشناسی =='

2023-04-02T14:59:28Z

جایگزینی متن - '==مفهوم‌شناسی==' به '== معناشناسی =='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۸:۲۹
خط ۱:		خط ۱:
	'''آخرت''' جهانی است که [[انسان]] پس از [[مرگ]] به آن وارد شده و در آنجا جاودانه می‌ماند و برای آنچه در [[دنیا]] انجام داده، [[پاداش]] و یا [[کیفر]] می‌بیند.		'''آخرت''' جهانی است که [[انسان]] پس از [[مرگ]] به آن وارد شده و در آنجا جاودانه می‌ماند و برای آنچه در [[دنیا]] انجام داده، [[پاداش]] و یا [[کیفر]] می‌بیند.

	==~~مفهوم‌شناسی~~==		== معناشناسی ==
	آخرت به معنای واپسین و ناظر به [[حیات]] پس از [[مرگ]] و [[جهان]] [[پاداش]] و [[کیفر]] است. آخرت گاهی در مقابل [[دنیا]] قرار می‌گیرد و گاهی در مقابل اولی. اگر کلمه دنیا به معنای [[قرب]] و نزدیکی باشد معنای آخرت یعنی زندگانی دورتر ما و اگر [[دنیا]] به معنای سطح پایین باشد، آخرت یعنی آنکه در سطح بالاتر قرار دارد<ref>[[مرتضی مطهری]]، [[آشنایی با قرآن]]، جلد اول و دوم، ص۱۳۸.</ref>.<ref>محمد علی زکریایی\|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)\|فرهنگ مطهر]]، ص ۴۱.</ref> باید توجه داشت [[ایمان]] به آخرت از آموزه‌های بنیادی [[دین اسلام]] و [[ادیان پیشین]] است<ref>ر.ک: تفسیر نمونه‌، ۱۹/ ۷۱ و ۲۵/ ۴۰۱.</ref>.<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 40.</ref>		آخرت به معنای واپسین و ناظر به [[حیات]] پس از [[مرگ]] و [[جهان]] [[پاداش]] و [[کیفر]] است. آخرت گاهی در مقابل [[دنیا]] قرار می‌گیرد و گاهی در مقابل اولی. اگر کلمه دنیا به معنای [[قرب]] و نزدیکی باشد معنای آخرت یعنی زندگانی دورتر ما و اگر [[دنیا]] به معنای سطح پایین باشد، آخرت یعنی آنکه در سطح بالاتر قرار دارد<ref>[[مرتضی مطهری]]، [[آشنایی با قرآن]]، جلد اول و دوم، ص۱۳۸.</ref>.<ref>محمد علی زکریایی\|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)\|فرهنگ مطهر]]، ص ۴۱.</ref> باید توجه داشت [[ایمان]] به آخرت از آموزه‌های بنیادی [[دین اسلام]] و [[ادیان پیشین]] است<ref>ر.ک: تفسیر نمونه‌، ۱۹/ ۷۱ و ۲۵/ ۴۰۱.</ref>.<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 40.</ref>
	==[[آخرت در قرآن]]==		==[[آخرت در قرآن]]==

Wasity: جایگزینی متن - 'تجدید' به 'تجدید'

2022-09-08T10:30:07Z

جایگزینی متن - 'تجدید' به 'تجدید'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۰۰
خط ۱۶:		خط ۱۶:

	==[[قیامت]] در [[فرهنگ]] [[مطهر]]==		==[[قیامت]] در [[فرهنگ]] [[مطهر]]==
	قیامت [[روز]] رسیدگی است، روزی است که [[محکمه]] [[عدل]] تشکیل می‌شود، تنها محکمه عدلی که مربوط به همه [[جهان]] است<ref>اسلام و مقتضیات زمان، ج۱، ص۳۹۶.</ref>. [[قرآن]] از آن جهت [[نظام]] [[موت]] و [[حیات]] روی [[زمین]] را مثال می‌آورد که ما آن را به عنوان نمونه کوچکی از یک حیات کلّی‌تر بشناسیم و در کار قیامت استبعاد نکنیم و آن را خارج از مجموعه [[نظامات]] و [[سنن]] [[آفرینش]] ندانیم. [[قرآن کریم]] می‌گوید “قیامت [[تجدید]] حیات است و تجدید حیات چیزی است که نمونه کوچک آن را در روی زمین می‌بینیم. در [[حدیث]] است که [[پیغمبر اکرم]] می‌فرمود: {{متن حدیث\|إذا رأیتم الربیع فأکثروا ذکر النشور}}. هر وقت [[بهار]] را دیدید بسیار از قیامت یاد کنید<ref>مجموعه آثار، ج۲، ص۵۲۸.</ref>.		قیامت [[روز]] رسیدگی است، روزی است که [[محکمه]] [[عدل]] تشکیل می‌شود، تنها محکمه عدلی که مربوط به همه [[جهان]] است<ref>اسلام و مقتضیات زمان، ج۱، ص۳۹۶.</ref>. [[قرآن]] از آن جهت [[نظام]] [[موت]] و [[حیات]] روی [[زمین]] را مثال می‌آورد که ما آن را به عنوان نمونه کوچکی از یک حیات کلّی‌تر بشناسیم و در کار قیامت استبعاد نکنیم و آن را خارج از مجموعه [[نظامات]] و [[سنن]] [[آفرینش]] ندانیم. [[قرآن کریم]] می‌گوید “قیامت تجدید حیات است و تجدید حیات چیزی است که نمونه کوچک آن را در روی زمین می‌بینیم. در [[حدیث]] است که [[پیغمبر اکرم]] می‌فرمود: {{متن حدیث\|إذا رأیتم الربیع فأکثروا ذکر النشور}}. هر وقت [[بهار]] را دیدید بسیار از قیامت یاد کنید<ref>مجموعه آثار، ج۲، ص۵۲۸.</ref>.

	===قیامت کبری===		===قیامت کبری===

Wasity: جایگزینی متن - ' آنرا ' به ' آن را '

2021-07-01T07:10:44Z

جایگزینی متن - ' آنرا ' به ' آن را '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۴۰
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	#آنچه در آخرت به [[انسان]] می‌رسد، یا [[نعمت]] است و یا نقمت.		#آنچه در آخرت به [[انسان]] می‌رسد، یا [[نعمت]] است و یا نقمت.
	#[[لذت]] و [[رنج]] در آن جهان به گونۀ دیگری است و با دنیا قابل قیاس نیست: <ref>{{متن قرآن\|يُطَافُ عَلَيْهِم بِصِحَافٍ مِّن ذَهَبٍ وَأَكْوَابٍ وَفِيهَا مَا تَشْتَهِيهِ الأَنفُسُ وَتَلَذُّ الأَعْيُنُ وَأَنتُمْ فِيهَا خَالِدُونَ}}؛ سوره زخرف، ۷۱.</ref>.<ref>{{متن قرآن\|إِلاَّ مَن تَوَلَّى وَكَفَرَ فَيُعَذِّبُهُ اللَّهُ الْعَذَابَ الأَكْبَرَ}}؛ سوره غاشیه، آیه ۲۳ و ۲۴.</ref>		#[[لذت]] و [[رنج]] در آن جهان به گونۀ دیگری است و با دنیا قابل قیاس نیست: <ref>{{متن قرآن\|يُطَافُ عَلَيْهِم بِصِحَافٍ مِّن ذَهَبٍ وَأَكْوَابٍ وَفِيهَا مَا تَشْتَهِيهِ الأَنفُسُ وَتَلَذُّ الأَعْيُنُ وَأَنتُمْ فِيهَا خَالِدُونَ}}؛ سوره زخرف، ۷۱.</ref>.<ref>{{متن قرآن\|إِلاَّ مَن تَوَلَّى وَكَفَرَ فَيُعَذِّبُهُ اللَّهُ الْعَذَابَ الأَكْبَرَ}}؛ سوره غاشیه، آیه ۲۳ و ۲۴.</ref>
	#[[دنیا]] قابلیت آن را ندارد که [[انسان‌ها]] نتیجه تلاش‌های خود را به صورت کامل بگیرند، ولی در آخرت، ~~آنرا~~ به گونه کامل درمی‌یابد و هیچ عاملی مانع آن نیست<ref>{{متن قرآن\|فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ وَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ}}؛ سوره زلزال، آیه ۷ و ۸.</ref>.		#[[دنیا]] قابلیت آن را ندارد که [[انسان‌ها]] نتیجه تلاش‌های خود را به صورت کامل بگیرند، ولی در آخرت، آن را به گونه کامل درمی‌یابد و هیچ عاملی مانع آن نیست<ref>{{متن قرآن\|فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ وَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ}}؛ سوره زلزال، آیه ۷ و ۸.</ref>.
	#هر کاری که [[انسان]] در [[دنیا]] انجام می‌‌دهد به منزلۀ بذری است که می‌‌کارد و در آخرت درو خواهد نمود<ref>{{متن قرآن\|مَن كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ الآخِرَةِ نَزِدْ لَهُ فِي حَرْثِهِ وَمَن كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ الدُّنْيَا نُؤْتِهِ مِنْهَا وَمَا لَهُ فِي الآخِرَةِ مِن نَّصِيبٍ }}؛ سوره شوری، آیه ۲۰.</ref>.		#هر کاری که [[انسان]] در [[دنیا]] انجام می‌‌دهد به منزلۀ بذری است که می‌‌کارد و در آخرت درو خواهد نمود<ref>{{متن قرآن\|مَن كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ الآخِرَةِ نَزِدْ لَهُ فِي حَرْثِهِ وَمَن كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ الدُّنْيَا نُؤْتِهِ مِنْهَا وَمَا لَهُ فِي الآخِرَةِ مِن نَّصِيبٍ }}؛ سوره شوری، آیه ۲۰.</ref>.
	#از دیدگاه [[قرآن]] نه تنها انسان که همه [[آفریدگان]] در آخرت [[محشور]] می‌شوند و به [[بندگی خدا]] [[اقرار]] می‌کنند<ref>{{متن قرآن\|إِن كُلُّ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ إِلاَّ آتِي الرَّحْمَنِ عَبْدًا}}؛ سوره مریم، آیه ۹۳.</ref>.<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 40.</ref>.		#از دیدگاه [[قرآن]] نه تنها انسان که همه [[آفریدگان]] در آخرت [[محشور]] می‌شوند و به [[بندگی خدا]] [[اقرار]] می‌کنند<ref>{{متن قرآن\|إِن كُلُّ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ إِلاَّ آتِي الرَّحْمَنِ عَبْدًا}}؛ سوره مریم، آیه ۹۳.</ref>.<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 40.</ref>.

Bahmani در ‏۱۵ فوریهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۱۸

2021-02-15T08:18:02Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ فوریهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۴۸
خط ۱:		خط ۱:
	'''آخرت''' جهانی است که [[انسان]] پس از [[مرگ]] به آن وارد ~~می‌شود~~ و در آنجا جاودانه می‌ماند و برای آنچه در [[دنیا]] ~~کرده است،~~ [[پاداش]] و [[کیفر]] می‌بیند~~<ref>ر.ک: تفسیر نمونه‌، ۱۹/ ۷۱ و ۲۵/ ۴۰۱.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 40.</ref>~~.		'''آخرت''' جهانی است که [[انسان]] پس از [[مرگ]] به آن وارد شده و در آنجا جاودانه می‌ماند و برای آنچه در [[دنیا]] انجام داده، [[پاداش]] و یا [[کیفر]] می‌بیند.

	==~~مقدمه~~==		==مفهوم‌شناسی==
	* [[~~قرآن کریم~~]] ~~صد و چهار بار~~ از ~~این کلمه، بی قید~~ و ~~اضافه~~ و ~~ده بار همراه~~ کلمه ~~"دار"~~ و ~~"نشأة"~~ و ~~پنج بار~~ با ~~کلمه "اولی"~~ و ~~هشتاد بار در برابر~~ [[~~دنیا~~]] و... ~~یاد کرده~~ است. در [[جهان آخرت]]، از [[نظام اجتماعی]] و [[تعاون]] و مدنیت، ~~آن سان~~ که در دنیا وجود دارد، خبری نیست. در آن [[جهان]]، هر [[انسانی]] به نتیجه‌ [[اندیشه]] و [[گفتار]] و [[کردار]] خویش می‌رسد و با آنچه در دنیا کرده است، ~~قرین می‌گردد~~<ref>{{متن قرآن\|وَأَن لَّيْسَ لِلإِنسَانِ إِلاَّ مَا سَعَى}}؛ سوره نجم، آیه ۳۹.</ref>. [[حقیقت]] [[ناب]] تنها در آخرت بر [[انسان]] آشکار می‌گردد و از این رو، [[شک و تردید]] در آنجا برای کسی پیش نمی‌آید و [[اختلاف]] نظری میان [[انسان‌ها]] رخ نمی‌دهد<ref>{{متن قرآن\|لَقَدْ كُنتَ فِي غَفْلَةٍ مِّنْ هَذَا فَكَشَفْنَا عَنكَ غِطَاءَكَ فَبَصَرُكَ الْيَوْمَ حَدِيدٌ}}؛ سوره ق، آیه ۲۲.</ref>. در ~~آن سرا، انسان درمی‌یابد که~~ مؤثر [[راستین]] در وقایع جهان، تنها [[~~خدا~~]] بوده و ~~دیگر~~ [[علل]] و اسباب تأثیر ~~مستقل~~ نداشته‌اند<ref>{{متن قرآن\|يَوْمَئِذٍ يُوَفِّيهِمُ اللَّهُ دِينَهُمُ الْحَقَّ وَيَعْلَمُونَ أَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ الْمُبِينُ}}؛ سوره نور، ۲۵.</ref>. آنچه در آخرت به [[~~آدمی~~]] می‌رسد، یا [[نعمت]] است و یا نقمت~~<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 39.</ref>~~.		آخرت به معنای واپسین و ناظر به [[حیات]] پس از [[مرگ]] و [[جهان]] [[پاداش]] و [[کیفر]] است. آخرت گاهی در مقابل [[دنیا]] قرار می‌گیرد و گاهی در مقابل اولی. اگر کلمه دنیا به معنای [[قرب]] و نزدیکی باشد معنای آخرت یعنی زندگانی دورتر ما و اگر [[دنیا]] به معنای سطح پایین باشد، آخرت یعنی آنکه در سطح بالاتر قرار دارد<ref>[[مرتضی مطهری]]، [[آشنایی با قرآن]]، جلد اول و دوم، ص۱۳۸.</ref>.<ref>محمد علی زکریایی\|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)\|فرهنگ مطهر]]، ص ۴۱.</ref> باید توجه داشت [[ایمان]] به آخرت از آموزه‌های بنیادی [[دین اسلام]] و [[ادیان پیشین]] است<ref>ر.ک: تفسیر نمونه‌، ۱۹/ ۷۱ و ۲۵/ ۴۰۱.</ref>.<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 40.</ref>
	* [[لذت]] و [[رنج]] در آن جهان به ~~گونه‌ای دیگر~~ است و با دنیا ~~قیاس‌پذیر~~ نیست: آنان که در جهان آخرت، به [[سعادت]] [[بهشت]] دست می‌یابند، خواهند گرفت، به آنچه [[جان‌ها]] [[آرزو]] می‌کنند و چشم‌ها را خوش می‌آید خواهند رسید و جاودانه در آن خواهند زیست<ref>{{متن قرآن\|يُطَافُ عَلَيْهِم بِصِحَافٍ مِّن ذَهَبٍ وَأَكْوَابٍ وَفِيهَا مَا تَشْتَهِيهِ الأَنفُسُ وَتَلَذُّ الأَعْيُنُ وَأَنتُمْ فِيهَا خَالِدُونَ}}؛ سوره زخرف، ۷۱.</ref>. ~~و آنان که به [[دوزخ]] افتند، به کیفرهایی بزرگ گرفتار می‌آیند~~<ref>{{متن قرآن\|إِلاَّ مَن تَوَلَّى وَكَفَرَ فَيُعَذِّبُهُ اللَّهُ الْعَذَابَ الأَكْبَرَ}}؛ سوره غاشیه، آیه ۲۳ و ۲۴.</ref>. [[~~قرآن]] از [[زندگی]] [[اخروی]] دو گروه [[مؤمنان]] و [[کافران]] بارها سخن گفته است و وعد و وعیدهای [[الهی~~]] را ~~به تکرار آورده است. از نعمت‌هایی~~ که [[مؤمنان]] بدان می‌رسند، [[زندگی]] در [[بهشت]] است؛ بهشتی که همانند [[آسمان‌ها]] و [[زمین]] بزرگ است و البته [[خشنودی خدا]]، نعمتی است بسیار بزرگ‌تر که در آخرت نصیب مؤمنان می‌گردد<ref>{{متن قرآن\| وَسَارِعُواْ إِلَى مَغْفِرَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمَاوَاتُ وَالأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ}}؛ سوره آل عمران، آیه ۱۳۳؛ {{متن قرآن\|سَابِقُوا إِلَى مَغْفِرَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا كَعَرْضِ السَّمَاء وَالأَرْضِ أُعِدَّتْ لِلَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ ذَلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَاء وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ}}؛ سوره حدید، آیه ۲۱.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 40.</ref>.		==[[آخرت در قرآن]]==
	* [[انسان]] را ~~در [[دنیا]] توانِ آن نیست که~~ به ~~تمام و کمال، نتیجه کوشش‌های خویش را فراچنگ آورد؛~~ ولی در آخرت، ~~آن را~~ به گونه کامل درمی‌یابد و هیچ عاملی ~~را یارای ممانعت~~ نیست<ref>{{متن قرآن\|فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ وَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ}}؛ سوره زلزال، آیه ۷ و ۸.</ref>. ~~آنچه~~ [[~~آدمی~~]] در دنیا ~~می‌کند، همانند~~ بذری است که ~~می‌بالد~~ و در آخرت ~~بَر می‌دهد و آنان که در دنیا تنها برای بهره‌های [[دنیوی]] می‌کوشند، [[نصیبی]] از آخرت نخواهند برد~~<ref>{{متن قرآن\|مَن كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ الآخِرَةِ نَزِدْ لَهُ فِي حَرْثِهِ وَمَن كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ الدُّنْيَا نُؤْتِهِ مِنْهَا وَمَا لَهُ فِي الآخِرَةِ مِن نَّصِيبٍ }}؛ سوره شوری، آیه ۲۰.</ref>. ~~در نظرگاه~~ [[~~قرآنی~~]]، نه تنها ~~انسان،~~ که همه [[آفریدگان]] در آخرت [[محشور]] می‌شوند و به [[بندگی خدا]] [[اقرار]] می‌کنند<ref>{{متن قرآن\|إِن كُلُّ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ إِلاَّ آتِي الرَّحْمَنِ عَبْدًا}}؛ سوره مریم، آیه ۹۳.</ref>. [[~~ایمان~~]] ~~به آخرت از آموزه‌های بنیادی~~ [[~~دین اسلام~~]] و [[~~ادیان پیشین~~]] است<ref>ر.~~ک: تفسیر نمونه‌، ۱۹~~/ ۷۱ و ~~۲۵/ ۴۰۱~~.</ref><ref>[[~~فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه~~]]، ~~ص 40~~.</ref>.		در آیات زیادی از [[قرآن کریم]] واژۀ آخرت به کار رفته و توضیحاتی دربارۀ آن داده شده است مانند اینکه:
			#در [[جهان آخرت]]، از [[نظام اجتماعی]] و [[تعاون]] و مدنیت، همانطور که در دنیا وجود دارد، خبری نیست.
			#در آن [[جهان]]، هر [[انسانی]] به نتیجه‌ [[اندیشه]] و [[گفتار]] و [[کردار]] خویش می‌رسد و با آنچه در دنیا کرده است، همراه می‌شود<ref>{{متن قرآن\|وَأَن لَّيْسَ لِلإِنسَانِ إِلاَّ مَا سَعَى}}؛ سوره نجم، آیه ۳۹.</ref>.
			#[[حقیقت]] [[ناب]] تنها در آخرت برای [[انسان]] آشکار می‌گردد و از این رو، [[شک و تردید]] در آنجا برای کسی پیش نمی‌آید و [[اختلاف]] نظری میان [[انسان‌ها]] رخ نمی‌دهد<ref>{{متن قرآن\|لَقَدْ كُنتَ فِي غَفْلَةٍ مِّنْ هَذَا فَكَشَفْنَا عَنكَ غِطَاءَكَ فَبَصَرُكَ الْيَوْمَ حَدِيدٌ}}؛ سوره ق، آیه ۲۲.</ref>.
			#[[انسان]] در آخرت متوجه می‌شود مؤثر [[راستین]] در وقایع جهان، تنها [[خداوند]] بوده و [[علل]] و اسباب دیگر تأثیر مستقلی نداشته‌اند<ref>{{متن قرآن\|يَوْمَئِذٍ يُوَفِّيهِمُ اللَّهُ دِينَهُمُ الْحَقَّ وَيَعْلَمُونَ أَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ الْمُبِينُ}}؛ سوره نور، ۲۵.</ref>.
			#آنچه در آخرت به [[انسان]] می‌رسد، یا [[نعمت]] است و یا نقمت.
			#[[لذت]] و [[رنج]] در آن جهان به گونۀ دیگری است و با دنیا قابل قیاس نیست: <ref>{{متن قرآن\|يُطَافُ عَلَيْهِم بِصِحَافٍ مِّن ذَهَبٍ وَأَكْوَابٍ وَفِيهَا مَا تَشْتَهِيهِ الأَنفُسُ وَتَلَذُّ الأَعْيُنُ وَأَنتُمْ فِيهَا خَالِدُونَ}}؛ سوره زخرف، ۷۱.</ref>.<ref>{{متن قرآن\|إِلاَّ مَن تَوَلَّى وَكَفَرَ فَيُعَذِّبُهُ اللَّهُ الْعَذَابَ الأَكْبَرَ}}؛ سوره غاشیه، آیه ۲۳ و ۲۴.</ref>
			#[[دنیا]] قابلیت آن را ندارد که [[انسان‌ها]] نتیجه تلاش‌های خود را به صورت کامل بگیرند، ولی در آخرت، آنرا به گونه کامل درمی‌یابد و هیچ عاملی مانع آن نیست<ref>{{متن قرآن\|فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ وَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ}}؛ سوره زلزال، آیه ۷ و ۸.</ref>.
			#هر کاری که [[انسان]] در [[دنیا]] انجام می‌‌دهد به منزلۀ بذری است که می‌‌کارد و در آخرت درو خواهد نمود<ref>{{متن قرآن\|مَن كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ الآخِرَةِ نَزِدْ لَهُ فِي حَرْثِهِ وَمَن كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ الدُّنْيَا نُؤْتِهِ مِنْهَا وَمَا لَهُ فِي الآخِرَةِ مِن نَّصِيبٍ }}؛ سوره شوری، آیه ۲۰.</ref>.
			#از دیدگاه [[قرآن]] نه تنها انسان که همه [[آفریدگان]] در آخرت [[محشور]] می‌شوند و به [[بندگی خدا]] [[اقرار]] می‌کنند<ref>{{متن قرآن\|إِن كُلُّ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ إِلاَّ آتِي الرَّحْمَنِ عَبْدًا}}؛ سوره مریم، آیه ۹۳.</ref>.<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 40.</ref>.

			==[[قیامت]] در [[فرهنگ]] [[مطهر]]==
			قیامت [[روز]] رسیدگی است، روزی است که [[محکمه]] [[عدل]] تشکیل می‌شود، تنها محکمه عدلی که مربوط به همه [[جهان]] است<ref>اسلام و مقتضیات زمان، ج۱، ص۳۹۶.</ref>. [[قرآن]] از آن جهت [[نظام]] [[موت]] و [[حیات]] روی [[زمین]] را مثال می‌آورد که ما آن را به عنوان نمونه کوچکی از یک حیات کلّی‌تر بشناسیم و در کار قیامت استبعاد نکنیم و آن را خارج از مجموعه [[نظامات]] و [[سنن]] [[آفرینش]] ندانیم. [[قرآن کریم]] می‌گوید “قیامت [[تجدید]] حیات است و تجدید حیات چیزی است که نمونه کوچک آن را در روی زمین می‌بینیم. در [[حدیث]] است که [[پیغمبر اکرم]] می‌فرمود: {{متن حدیث\|إذا رأیتم الربیع فأکثروا ذکر النشور}}. هر وقت [[بهار]] را دیدید بسیار از قیامت یاد کنید<ref>مجموعه آثار، ج۲، ص۵۲۸.</ref>.

			===قیامت کبری===
			مرحله دوم حیات جاوید، قیامت کبری است. قیامت کبری بر خلاف [[عالم برزخ]] که مربوط به فرد است و هر فردی بلافاصله وارد عالم برزخ می‌گردد، مربوط است به جمع، یعنی به همه افراد و همه عالم؛ حادثه‌ای است که همه اشیاء و همه [[انسان‌ها]] را در برمی گیرد و واقعه‌ای است که برای کل جهان رخ می‌دهد؛ کل جهان وارد مرحله‌ای جدید و حیات جدید و نظام جدید می‌گردد. قرآن کریم که ما را از حادثه بزرگ قیامت [[آگاه]] کرده است، [[ظهور]] این حادثه بزرگ را مقارن با خاموش شدن [[ستارگان]]، بی‌فروغ شدن [[خورشید]]، خشک شدن دریاها، هموار شدن ناهمواری‌ها، متلاشی شدن کوه‌ها و پیدایش لرزش‌ها و غرّش‌های عالم‌گیر و دگرگونی‌ها و انقلاب‌های [[عظیم]] و بی‌مانند بیان کرده است. مطابق آنچه از قرآن کریم استفاده می‌شود تمامی عالم به سوی انهدام و خرابی می‌رود و همه چیز نابود می‌شود و بار دیگر جهان نوسازی می‌شود و تولّدی دیگر می‌یابد و با [[قوانین]] و نظامات دیگر که با قوانین و نظامات فعلی جهان تفاوت‌های اساسی دارد، ادامه می‌یابد و برای همیشه باقی می‌ماند<ref>مجموعه آثار، ج۲، ص۵۱۹.</ref>.

	==آخرت در فرهنگ مطهر==		==آخرت در فرهنگ مطهر==

Bahmani: صفحه‌ای تازه حاوی «'''آخرت''' جهانی است که انسان پس از مرگ به آن وارد می‌شود و در آنجا جاودانه...» ایجاد کرد

2020-12-14T13:10:14Z

صفحه‌ای تازه حاوی «'''آخرت''' جهانی است که انسان پس از مرگ به آن وارد می‌شود و در آنجا جاودانه...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

'''آخرت''' جهانی است که [[انسان]] پس از [[مرگ]] به آن وارد می‌شود و در آنجا جاودانه می‌ماند و برای آنچه در [[دنیا]] کرده است، [[پاداش]] و [[کیفر]] می‌بیند<ref>ر.ک: تفسیر نمونه‌، ۱۹/ ۷۱ و ۲۵/ ۴۰۱.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 40.</ref>.

==مقدمه==
* [[قرآن کریم]] صد و چهار بار از این کلمه، بی قید و اضافه و ده بار همراه کلمه "دار" و "نشأة" و پنج بار با کلمه "اولی" و هشتاد بار در برابر [[دنیا]] و... یاد کرده است. در [[جهان آخرت]]، از [[نظام اجتماعی]] و [[تعاون]] و مدنیت، آن سان که در دنیا وجود دارد، خبری نیست. در آن [[جهان]]، هر [[انسانی]] به نتیجه‌ [[اندیشه]] و [[گفتار]] و [[کردار]] خویش می‌رسد و با آنچه در دنیا کرده است، قرین می‌گردد<ref>{{متن قرآن|وَأَن لَّيْسَ لِلإِنسَانِ إِلاَّ مَا سَعَى}}؛ سوره نجم، آیه ۳۹.</ref>. [[حقیقت]] [[ناب]] تنها در آخرت بر [[انسان]] آشکار می‌گردد و از این رو، [[شک و تردید]] در آنجا برای کسی پیش نمی‌آید و [[اختلاف]] نظری میان [[انسان‌ها]] رخ نمی‌دهد<ref>{{متن قرآن|لَقَدْ كُنتَ فِي غَفْلَةٍ مِّنْ هَذَا فَكَشَفْنَا عَنكَ غِطَاءَكَ فَبَصَرُكَ الْيَوْمَ حَدِيدٌ}}؛ سوره ق، آیه ۲۲.</ref>. در آن سرا، انسان درمی‌یابد که مؤثر [[راستین]] در وقایع جهان، تنها [[خدا]] بوده و دیگر [[علل]] و اسباب تأثیر مستقل نداشته‌اند<ref>{{متن قرآن|يَوْمَئِذٍ يُوَفِّيهِمُ اللَّهُ دِينَهُمُ الْحَقَّ وَيَعْلَمُونَ أَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ الْمُبِينُ}}؛ سوره نور، ۲۵.</ref>. آنچه در آخرت به [[آدمی]] می‌رسد، یا [[نعمت]] است و یا نقمت<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 39.</ref>.
* [[لذت]] و [[رنج]] در آن جهان به گونه‌ای دیگر است و با دنیا قیاس‌پذیر نیست: آنان که در جهان آخرت، به [[سعادت]] [[بهشت]] دست می‌یابند، خواهند گرفت، به آنچه [[جان‌ها]] [[آرزو]] می‌کنند و چشم‌ها را خوش می‌آید خواهند رسید و جاودانه در آن خواهند زیست<ref>{{متن قرآن|يُطَافُ عَلَيْهِم بِصِحَافٍ مِّن ذَهَبٍ وَأَكْوَابٍ وَفِيهَا مَا تَشْتَهِيهِ الأَنفُسُ وَتَلَذُّ الأَعْيُنُ وَأَنتُمْ فِيهَا خَالِدُونَ}}؛ سوره زخرف، ۷۱.</ref>. و آنان که به [[دوزخ]] افتند، به کیفرهایی بزرگ گرفتار می‌آیند<ref>{{متن قرآن|إِلاَّ مَن تَوَلَّى وَكَفَرَ فَيُعَذِّبُهُ اللَّهُ الْعَذَابَ الأَكْبَرَ}}؛ سوره غاشیه، آیه ۲۳ و ۲۴.</ref>. [[قرآن]] از [[زندگی]] [[اخروی]] دو گروه [[مؤمنان]] و [[کافران]] بارها سخن گفته است و وعد و وعیدهای [[الهی]] را به تکرار آورده است. از نعمت‌هایی که [[مؤمنان]] بدان می‌رسند، [[زندگی]] در [[بهشت]] است؛ بهشتی که همانند [[آسمان‌ها]] و [[زمین]] بزرگ است و البته [[خشنودی خدا]]، نعمتی است بسیار بزرگ‌تر که در آخرت نصیب مؤمنان می‌گردد<ref>{{متن قرآن| وَسَارِعُواْ إِلَى مَغْفِرَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمَاوَاتُ وَالأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ}}؛ سوره آل عمران، آیه ۱۳۳؛ {{متن قرآن|سَابِقُوا إِلَى مَغْفِرَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا كَعَرْضِ السَّمَاء وَالأَرْضِ أُعِدَّتْ لِلَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ ذَلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَاء وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ}}؛ سوره حدید، آیه ۲۱.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 40.</ref>.
* [[انسان]] را در [[دنیا]] توانِ آن نیست که به تمام و کمال، نتیجه کوشش‌های خویش را فراچنگ آورد؛ ولی در آخرت، آن را به گونه کامل درمی‌یابد و هیچ عاملی را یارای ممانعت نیست<ref>{{متن قرآن|فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ وَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ}}؛ سوره زلزال، آیه ۷ و ۸.</ref>. آنچه [[آدمی]] در دنیا می‌کند، همانند بذری است که می‌بالد و در آخرت بَر می‌دهد و آنان که در دنیا تنها برای بهره‌های [[دنیوی]] می‌کوشند، [[نصیبی]] از آخرت نخواهند برد<ref>{{متن قرآن|مَن كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ الآخِرَةِ نَزِدْ لَهُ فِي حَرْثِهِ وَمَن كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ الدُّنْيَا نُؤْتِهِ مِنْهَا وَمَا لَهُ فِي الآخِرَةِ مِن نَّصِيبٍ }}؛ سوره شوری، آیه ۲۰.</ref>. در نظرگاه [[قرآنی]]، نه تنها انسان، که همه [[آفریدگان]] در آخرت [[محشور]] می‌شوند و به [[بندگی خدا]] [[اقرار]] می‌کنند<ref>{{متن قرآن|إِن كُلُّ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ إِلاَّ آتِي الرَّحْمَنِ عَبْدًا}}؛ سوره مریم، آیه ۹۳.</ref>. [[ایمان]] به آخرت از آموزه‌های بنیادی [[دین اسلام]] و [[ادیان پیشین]] است<ref>ر.ک: تفسیر نمونه‌، ۱۹/ ۷۱ و ۲۵/ ۴۰۱.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 40.</ref>.

==آخرت در فرهنگ مطهر==
[[روز]] و دوره‌ای که آخر است و پایان‌ناپذیر است (دوره [[آخرت]])<ref>مجموعه آثار، ج۲، ص۵۰۲.</ref>. کلمه آخرة که در [[فارسی]] به‌صورت “آخرت” نوشته می‌شود، مؤنث آخر است که در مقابل کلمه اول بکار می‌رود که مؤنث آن اولی است. اینکه [[قرآن]] آخرة را به‌صورت مؤنث آورده به جهت آن است که معمولاً در موارد دیگر صفت برای کلمه دیگری مثل کلمه دار و یا [[حیات]] آورده می‌شده است و چون موصوف مؤنث بوده، صفت به تبع موصوف مؤنث استعمال می‌گردد. آخرت گاهی در مقابل [[دنیا]] قرار می‌گیرد و گاهی در مقابل اولی. کلمه دنیا، ممکن است از ماده دنو باشد به معنای [[قرب]] و نزدیکی، و ممکن است از ماده دنی به معنای [[پست]] باشد. اگر از دنو باشد یعنی این [[زندگی]] کنونی که نزدیک‌تر است به ما؛ و قهراً معنای آخرت یعنی زندگانی دورتر ما. و اگر از ماده دنی باشد یعنی این زندگی که نسبت به آن دیگری، در سطح [[پایین‌تر]] است و آخرت یعنی آنکه در سطح بالاتر قرار دارد<ref>آشنایی با قرآن، جلد اول و دوم، ص۱۳۸.</ref>. [[اعتقاد]] به آخرت مساوی با اعتقاد به [[جاودانگی]] است. چون فرق دنیا و آخرت یکی همین است که دنیا پایان‌پذیر است و آخرت پایان‌ناپذیر و [[جاودانه]]<ref>آشنایی با قرآن، جلد اول و دوم، ص۱۳۹.</ref>.
شکی نیست که در دنیا [[نظام]] پست وجود دارد و باید با نظام [[پست‌تر]] جنگید. و نظام [[برتر]] را بجای آن نشاند؛ و در تعبیرات قرآن هم آمده است؛ اما هیچ‌وقت مراد قرآن از دنیا و آخرت نظام برتر و پست‌تر نیست. بلکه دنیا و آخرت برای خودش مطلبی است؛ و نظام پست‌تر و بدتر مطلب دیگر<ref>آشنایی با قرآن، جلد اول و دوم، ص۱۶۷.</ref>.<ref>[[محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)|فرهنگ مطهر]]، ص ۴۱.</ref>

==پانویس==
{{پانویس2}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۴۰
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	#آنچه در آخرت به [[انسان]] می‌رسد، یا [[نعمت]] است و یا نقمت.		#آنچه در آخرت به [[انسان]] می‌رسد، یا [[نعمت]] است و یا نقمت.
	#[[لذت]] و [[رنج]] در آن جهان به گونۀ دیگری است و با دنیا قابل قیاس نیست: <ref>{{متن قرآن\|يُطَافُ عَلَيْهِم بِصِحَافٍ مِّن ذَهَبٍ وَأَكْوَابٍ وَفِيهَا مَا تَشْتَهِيهِ الأَنفُسُ وَتَلَذُّ الأَعْيُنُ وَأَنتُمْ فِيهَا خَالِدُونَ}}؛ سوره زخرف، ۷۱.</ref>.<ref>{{متن قرآن\|إِلاَّ مَن تَوَلَّى وَكَفَرَ فَيُعَذِّبُهُ اللَّهُ الْعَذَابَ الأَكْبَرَ}}؛ سوره غاشیه، آیه ۲۳ و ۲۴.</ref>		#[[لذت]] و [[رنج]] در آن جهان به گونۀ دیگری است و با دنیا قابل قیاس نیست: <ref>{{متن قرآن\|يُطَافُ عَلَيْهِم بِصِحَافٍ مِّن ذَهَبٍ وَأَكْوَابٍ وَفِيهَا مَا تَشْتَهِيهِ الأَنفُسُ وَتَلَذُّ الأَعْيُنُ وَأَنتُمْ فِيهَا خَالِدُونَ}}؛ سوره زخرف، ۷۱.</ref>.<ref>{{متن قرآن\|إِلاَّ مَن تَوَلَّى وَكَفَرَ فَيُعَذِّبُهُ اللَّهُ الْعَذَابَ الأَكْبَرَ}}؛ سوره غاشیه، آیه ۲۳ و ۲۴.</ref>
	#[[دنیا]] قابلیت آن را ندارد که [[انسان‌ها]] نتیجه تلاش‌های خود را به صورت کامل بگیرند، ولی در آخرت، ~~آنرا~~ به گونه کامل درمی‌یابد و هیچ عاملی مانع آن نیست<ref>{{متن قرآن\|فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ وَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ}}؛ سوره زلزال، آیه ۷ و ۸.</ref>.		#[[دنیا]] قابلیت آن را ندارد که [[انسان‌ها]] نتیجه تلاش‌های خود را به صورت کامل بگیرند، ولی در آخرت، آن را به گونه کامل درمی‌یابد و هیچ عاملی مانع آن نیست<ref>{{متن قرآن\|فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ وَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ}}؛ سوره زلزال، آیه ۷ و ۸.</ref>.
	#هر کاری که [[انسان]] در [[دنیا]] انجام می‌‌دهد به منزلۀ بذری است که می‌‌کارد و در آخرت درو خواهد نمود<ref>{{متن قرآن\|مَن كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ الآخِرَةِ نَزِدْ لَهُ فِي حَرْثِهِ وَمَن كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ الدُّنْيَا نُؤْتِهِ مِنْهَا وَمَا لَهُ فِي الآخِرَةِ مِن نَّصِيبٍ }}؛ سوره شوری، آیه ۲۰.</ref>.		#هر کاری که [[انسان]] در [[دنیا]] انجام می‌‌دهد به منزلۀ بذری است که می‌‌کارد و در آخرت درو خواهد نمود<ref>{{متن قرآن\|مَن كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ الآخِرَةِ نَزِدْ لَهُ فِي حَرْثِهِ وَمَن كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ الدُّنْيَا نُؤْتِهِ مِنْهَا وَمَا لَهُ فِي الآخِرَةِ مِن نَّصِيبٍ }}؛ سوره شوری، آیه ۲۰.</ref>.
	#از دیدگاه [[قرآن]] نه تنها انسان که همه [[آفریدگان]] در آخرت [[محشور]] می‌شوند و به [[بندگی خدا]] [[اقرار]] می‌کنند<ref>{{متن قرآن\|إِن كُلُّ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ إِلاَّ آتِي الرَّحْمَنِ عَبْدًا}}؛ سوره مریم، آیه ۹۳.</ref>.<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 40.</ref>.		#از دیدگاه [[قرآن]] نه تنها انسان که همه [[آفریدگان]] در آخرت [[محشور]] می‌شوند و به [[بندگی خدا]] [[اقرار]] می‌کنند<ref>{{متن قرآن\|إِن كُلُّ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ إِلاَّ آتِي الرَّحْمَنِ عَبْدًا}}؛ سوره مریم، آیه ۹۳.</ref>.<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 40.</ref>.